Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महाभारतः       mahābhārataḥ - book-13, chapter-107

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
युधिष्ठिर उवाच ।
शतायुरुक्तः पुरुषः शतवीर्यश्च वैदिके ।
कस्मान्म्रियन्ते पुरुषा बाला अपि पितामह ॥१॥
1. yudhiṣṭhira uvāca ,
śatāyuruktaḥ puruṣaḥ śatavīryaśca vaidike ,
kasmānmriyante puruṣā bālā api pitāmaha.
आयुष्मान्केन भवति स्वल्पायुर्वापि मानवः ।
केन वा लभते कीर्तिं केन वा लभते श्रियम् ॥२॥
2. āyuṣmānkena bhavati svalpāyurvāpi mānavaḥ ,
kena vā labhate kīrtiṁ kena vā labhate śriyam.
तपसा ब्रह्मचर्येण जपैर्होमैस्तथौषधैः ।
जन्मना यदि वाचारात्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥३॥
3. tapasā brahmacaryeṇa japairhomaistathauṣadhaiḥ ,
janmanā yadi vācārāttanme brūhi pitāmaha.
भीष्म उवाच ।
अत्र ते वर्तयिष्यामि यन्मां त्वमनुपृच्छसि ।
अल्पायुर्येन भवति दीर्घायुर्वापि मानवः ॥४॥
4. bhīṣma uvāca ,
atra te vartayiṣyāmi yanmāṁ tvamanupṛcchasi ,
alpāyuryena bhavati dīrghāyurvāpi mānavaḥ.
येन वा लभते कीर्तिं येन वा लभते श्रियम् ।
यथा च वर्तन्पुरुषः श्रेयसा संप्रयुज्यते ॥५॥
5. yena vā labhate kīrtiṁ yena vā labhate śriyam ,
yathā ca vartanpuruṣaḥ śreyasā saṁprayujyate.
आचाराल्लभते ह्यायुराचाराल्लभते श्रियम् ।
आचारात्कीर्तिमाप्नोति पुरुषः प्रेत्य चेह च ॥६॥
6. ācārāllabhate hyāyurācārāllabhate śriyam ,
ācārātkīrtimāpnoti puruṣaḥ pretya ceha ca.
दुराचारो हि पुरुषो नेहायुर्विन्दते महत् ।
त्रसन्ति यस्माद्भूतानि तथा परिभवन्ति च ॥७॥
7. durācāro hi puruṣo nehāyurvindate mahat ,
trasanti yasmādbhūtāni tathā paribhavanti ca.
तस्मात्कुर्यादिहाचारं य इच्छेद्भूतिमात्मनः ।
अपि पापशरीरस्य आचारो हन्त्यलक्षणम् ॥८॥
8. tasmātkuryādihācāraṁ ya icchedbhūtimātmanaḥ ,
api pāpaśarīrasya ācāro hantyalakṣaṇam.
आचारलक्षणो धर्मः सन्तश्चाचारलक्षणाः ।
साधूनां च यथा वृत्तमेतदाचारलक्षणम् ॥९॥
9. ācāralakṣaṇo dharmaḥ santaścācāralakṣaṇāḥ ,
sādhūnāṁ ca yathā vṛttametadācāralakṣaṇam.
अप्यदृष्टं श्रुतं वापि पुरुषं धर्मचारिणम् ।
भूतिकर्माणि कुर्वाणं तं जनाः कुर्वते प्रियम् ॥१०॥
10. apyadṛṣṭaṁ śrutaṁ vāpi puruṣaṁ dharmacāriṇam ,
bhūtikarmāṇi kurvāṇaṁ taṁ janāḥ kurvate priyam.
ये नास्तिका निष्क्रियाश्च गुरुशास्त्रातिलङ्घिनः ।
अधर्मज्ञा दुराचारास्ते भवन्ति गतायुषः ॥११॥
11. ye nāstikā niṣkriyāśca guruśāstrātilaṅghinaḥ ,
adharmajñā durācārāste bhavanti gatāyuṣaḥ.
विशीला भिन्नमर्यादा नित्यं संकीर्णमैथुनाः ।
अल्पायुषो भवन्तीह नरा निरयगामिनः ॥१२॥
12. viśīlā bhinnamaryādā nityaṁ saṁkīrṇamaithunāḥ ,
alpāyuṣo bhavantīha narā nirayagāminaḥ.
सर्वलक्षणहीनोऽपि समुदाचारवान्नरः ।
श्रद्दधानोऽनसूयश्च शतं वर्षाणि जीवति ॥१३॥
13. sarvalakṣaṇahīno'pi samudācāravānnaraḥ ,
śraddadhāno'nasūyaśca śataṁ varṣāṇi jīvati.
अक्रोधनः सत्यवादी भूतानामविहिंसकः ।
अनसूयुरजिह्मश्च शतं वर्षाणि जीवति ॥१४॥
14. akrodhanaḥ satyavādī bhūtānāmavihiṁsakaḥ ,
anasūyurajihmaśca śataṁ varṣāṇi jīvati.
लोष्टमर्दी तृणच्छेदी नखखादी च यो नरः ।
नित्योच्छिष्टः संकुसुको नेहायुर्विन्दते महत् ॥१५॥
15. loṣṭamardī tṛṇacchedī nakhakhādī ca yo naraḥ ,
nityocchiṣṭaḥ saṁkusuko nehāyurvindate mahat.
ब्राह्मे मुहूर्ते बुध्येत धर्मार्थौ चानुचिन्तयेत् ।
उत्थायाचम्य तिष्ठेत पूर्वां संध्यां कृताञ्जलिः ॥१६॥
16. brāhme muhūrte budhyeta dharmārthau cānucintayet ,
utthāyācamya tiṣṭheta pūrvāṁ saṁdhyāṁ kṛtāñjaliḥ.
एवमेवापरां संध्यां समुपासीत वाग्यतः ।
नेक्षेतादित्यमुद्यन्तं नास्तं यान्तं कदाचन ॥१७॥
17. evamevāparāṁ saṁdhyāṁ samupāsīta vāgyataḥ ,
nekṣetādityamudyantaṁ nāstaṁ yāntaṁ kadācana.
ऋषयो दीर्घसंध्यत्वाद्दीर्घमायुरवाप्नुवन् ।
तस्मात्तिष्ठेत्सदा पूर्वां पश्चिमां चैव वाग्यतः ॥१८॥
18. ṛṣayo dīrghasaṁdhyatvāddīrghamāyuravāpnuvan ,
tasmāttiṣṭhetsadā pūrvāṁ paścimāṁ caiva vāgyataḥ.
ये च पूर्वामुपासन्ते द्विजाः संध्यां न पश्चिमाम् ।
सर्वांस्तान्धार्मिको राजा शूद्रकर्माणि कारयेत् ॥१९॥
19. ye ca pūrvāmupāsante dvijāḥ saṁdhyāṁ na paścimām ,
sarvāṁstāndhārmiko rājā śūdrakarmāṇi kārayet.
परदारा न गन्तव्याः सर्ववर्णेषु कर्हिचित् ।
न हीदृशमनायुष्यं लोके किंचन विद्यते ।
यादृशं पुरुषस्येह परदारोपसेवनम् ॥२०॥
20. paradārā na gantavyāḥ sarvavarṇeṣu karhicit ,
na hīdṛśamanāyuṣyaṁ loke kiṁcana vidyate ,
yādṛśaṁ puruṣasyeha paradāropasevanam.
प्रसाधनं च केशानामञ्जनं दन्तधावनम् ।
पूर्वाह्ण एव कुर्वीत देवतानां च पूजनम् ॥२१॥
21. prasādhanaṁ ca keśānāmañjanaṁ dantadhāvanam ,
pūrvāhṇa eva kurvīta devatānāṁ ca pūjanam.
पुरीषमूत्रे नोदीक्षेन्नाधितिष्ठेत्कदाचन ।
उदक्यया च संभाषां न कुर्वीत कदाचन ॥२२॥
22. purīṣamūtre nodīkṣennādhitiṣṭhetkadācana ,
udakyayā ca saṁbhāṣāṁ na kurvīta kadācana.
नोत्सृजेत पुरीषं च क्षेत्रे ग्रामस्य चान्तिके ।
उभे मूत्रपुरीषे तु नाप्सु कुर्यात्कदाचन ॥२३॥
23. notsṛjeta purīṣaṁ ca kṣetre grāmasya cāntike ,
ubhe mūtrapurīṣe tu nāpsu kuryātkadācana.
प्राङ्मुखो नित्यमश्नीयाद्वाग्यतोऽन्नमकुत्सयन् ।
प्रस्कन्दयेच्च मनसा भुक्त्वा चाग्निमुपस्पृशेत् ॥२४॥
24. prāṅmukho nityamaśnīyādvāgyato'nnamakutsayan ,
praskandayecca manasā bhuktvā cāgnimupaspṛśet.
आयुष्यं प्राङ्मुखो भुङ्क्ते यशस्यं दक्षिणामुखः ।
धन्यं पश्चान्मुखो भुङ्क्ते ऋतं भुङ्क्ते उदङ्मुखः ॥२५॥
25. āyuṣyaṁ prāṅmukho bhuṅkte yaśasyaṁ dakṣiṇāmukhaḥ ,
dhanyaṁ paścānmukho bhuṅkte ṛtaṁ bhuṅkte udaṅmukhaḥ.
नाधितिष्ठेत्तुषाञ्जातु केशभस्मकपालिकाः ।
अन्यस्य चाप्युपस्थानं दूरतः परिवर्जयेत् ॥२६॥
26. nādhitiṣṭhettuṣāñjātu keśabhasmakapālikāḥ ,
anyasya cāpyupasthānaṁ dūrataḥ parivarjayet.
शान्तिहोमांश्च कुर्वीत सावित्राणि च कारयेत् ।
निषण्णश्चापि खादेत न तु गच्छन्कथंचन ॥२७॥
27. śāntihomāṁśca kurvīta sāvitrāṇi ca kārayet ,
niṣaṇṇaścāpi khādeta na tu gacchankathaṁcana.
मूत्रं न तिष्ठता कार्यं
न भस्मनि न गोव्रजे ॥२८॥
28. mūtraṁ na tiṣṭhatā kāryaṁ
na bhasmani na govraje.
आर्द्रपादस्तु भुञ्जीत नार्द्रपादस्तु संविशेत् ।
आर्द्रपादस्तु भुञ्जानो वर्षाणां जीवते शतम् ॥२९॥
29. ārdrapādastu bhuñjīta nārdrapādastu saṁviśet ,
ārdrapādastu bhuñjāno varṣāṇāṁ jīvate śatam.
त्रीणि तेजांसि नोच्छिष्ट आलभेत कदाचन ।
अग्निं गां ब्राह्मणं चैव तथास्यायुर्न रिष्यते ॥३०॥
30. trīṇi tejāṁsi nocchiṣṭa ālabheta kadācana ,
agniṁ gāṁ brāhmaṇaṁ caiva tathāsyāyurna riṣyate.
त्रीणि तेजांसि नोच्छिष्ट उदीक्षेत कदाचन ।
सूर्याचन्द्रमसौ चैव नक्षत्राणि च सर्वशः ॥३१॥
31. trīṇi tejāṁsi nocchiṣṭa udīkṣeta kadācana ,
sūryācandramasau caiva nakṣatrāṇi ca sarvaśaḥ.
ऊर्ध्वं प्राणा ह्युत्क्रामन्ति यूनः स्थविर आयति ।
प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां पुनस्तान्प्रतिपद्यते ॥३२॥
32. ūrdhvaṁ prāṇā hyutkrāmanti yūnaḥ sthavira āyati ,
pratyutthānābhivādābhyāṁ punastānpratipadyate.
अभिवादयेत वृद्धांश्च आसनं चैव दापयेत् ।
कृताञ्जलिरुपासीत गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वियात् ॥३३॥
33. abhivādayeta vṛddhāṁśca āsanaṁ caiva dāpayet ,
kṛtāñjalirupāsīta gacchantaṁ pṛṣṭhato'nviyāt.
न चासीतासने भिन्ने भिन्नं कांस्यं च वर्जयेत् ।
नैकवस्त्रेण भोक्तव्यं न नग्नः स्नातुमर्हति ।
स्वप्तव्यं नैव नग्नेन न चोच्छिष्टोऽपि संविशेत् ॥३४॥
34. na cāsītāsane bhinne bhinnaṁ kāṁsyaṁ ca varjayet ,
naikavastreṇa bhoktavyaṁ na nagnaḥ snātumarhati ,
svaptavyaṁ naiva nagnena na cocchiṣṭo'pi saṁviśet.
उच्छिष्टो न स्पृशेच्छीर्षं सर्वे प्राणास्तदाश्रयाः ।
केशग्रहान्प्रहारांश्च शिरस्येतान्विवर्जयेत् ॥३५॥
35. ucchiṣṭo na spṛśecchīrṣaṁ sarve prāṇāstadāśrayāḥ ,
keśagrahānprahārāṁśca śirasyetānvivarjayet.
न पाणिभ्यामुभाभ्यां च कण्डूयेज्जातु वै शिरः ।
न चाभीक्ष्णं शिरः स्नायात्तथास्यायुर्न रिष्यते ॥३६॥
36. na pāṇibhyāmubhābhyāṁ ca kaṇḍūyejjātu vai śiraḥ ,
na cābhīkṣṇaṁ śiraḥ snāyāttathāsyāyurna riṣyate.
शिरःस्नातश्च तैलेन नाङ्गं किंचिदुपस्पृशेत् ।
तिलपिष्टं न चाश्नीयात्तथायुर्विन्दते महत् ॥३७॥
37. śiraḥsnātaśca tailena nāṅgaṁ kiṁcidupaspṛśet ,
tilapiṣṭaṁ na cāśnīyāttathāyurvindate mahat.
नाध्यापयेत्तथोच्छिष्टो नाधीयीत कदाचन ।
वाते च पूतिगन्धे च मनसापि न चिन्तयेत् ॥३८॥
38. nādhyāpayettathocchiṣṭo nādhīyīta kadācana ,
vāte ca pūtigandhe ca manasāpi na cintayet.
अत्र गाथा यमोद्गीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
आयुरस्य निकृन्तामि प्रजामस्याददे तथा ॥३९॥
39. atra gāthā yamodgītāḥ kīrtayanti purāvidaḥ ,
āyurasya nikṛntāmi prajāmasyādade tathā.
य उच्छिष्टः प्रवदति स्वाध्यायं चाधिगच्छति ।
यश्चानध्यायकालेऽपि मोहादभ्यस्यति द्विजः ।
तस्माद्युक्तोऽप्यनध्याये नाधीयीत कदाचन ॥४०॥
40. ya ucchiṣṭaḥ pravadati svādhyāyaṁ cādhigacchati ,
yaścānadhyāyakāle'pi mohādabhyasyati dvijaḥ ,
tasmādyukto'pyanadhyāye nādhīyīta kadācana.
प्रत्यादित्यं प्रत्यनिलं प्रति गां च प्रति द्विजान् ।
ये मेहन्ति च पन्थानं ते भवन्ति गतायुषः ॥४१॥
41. pratyādityaṁ pratyanilaṁ prati gāṁ ca prati dvijān ,
ye mehanti ca panthānaṁ te bhavanti gatāyuṣaḥ.
उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः ।
दक्षिणाभिमुखो रात्रौ तथास्यायुर्न रिष्यते ॥४२॥
42. ubhe mūtrapurīṣe tu divā kuryādudaṅmukhaḥ ,
dakṣiṇābhimukho rātrau tathāsyāyurna riṣyate.
त्रीन्कृशान्नावजानीयाद्दीर्घमायुर्जिजीविषुः ।
ब्राह्मणं क्षत्रियं सर्पं सर्वे ह्याशीविषास्त्रयः ॥४३॥
43. trīnkṛśānnāvajānīyāddīrghamāyurjijīviṣuḥ ,
brāhmaṇaṁ kṣatriyaṁ sarpaṁ sarve hyāśīviṣāstrayaḥ.
दहत्याशीविषः क्रुद्धो यावत्पश्यति चक्षुषा ।
क्षत्रियोऽपि दहेत्क्रुद्धो यावत्स्पृशति तेजसा ॥४४॥
44. dahatyāśīviṣaḥ kruddho yāvatpaśyati cakṣuṣā ,
kṣatriyo'pi dahetkruddho yāvatspṛśati tejasā.
ब्राह्मणस्तु कुलं हन्याद्ध्यानेनावेक्षितेन च ।
तस्मादेतत्त्रयं यत्नादुपसेवेत पण्डितः ॥४५॥
45. brāhmaṇastu kulaṁ hanyāddhyānenāvekṣitena ca ,
tasmādetattrayaṁ yatnādupaseveta paṇḍitaḥ.
गुरुणा वैरनिर्बन्धो न कर्तव्यः कदाचन ।
अनुमान्यः प्रसाद्यश्च गुरुः क्रुद्धो युधिष्ठिर ॥४६॥
46. guruṇā vairanirbandho na kartavyaḥ kadācana ,
anumānyaḥ prasādyaśca guruḥ kruddho yudhiṣṭhira.
सम्यङ्मिथ्याप्रवृत्तेऽपि वर्तितव्यं गुराविह ।
गुरुनिन्दा दहत्यायुर्मनुष्याणां न संशयः ॥४७॥
47. samyaṅmithyāpravṛtte'pi vartitavyaṁ gurāviha ,
gurunindā dahatyāyurmanuṣyāṇāṁ na saṁśayaḥ.
दूरादावसथान्मूत्रं दूरात्पादावसेचनम् ।
उच्छिष्टोत्सर्जनं चैव दूरे कार्यं हितैषिणा ॥४८॥
48. dūrādāvasathānmūtraṁ dūrātpādāvasecanam ,
ucchiṣṭotsarjanaṁ caiva dūre kāryaṁ hitaiṣiṇā.
नातिकल्पं नातिसायं न च मध्यंदिने स्थिते ।
नाज्ञातैः सह गच्छेत नैको न वृषलैः सह ॥४९॥
49. nātikalpaṁ nātisāyaṁ na ca madhyaṁdine sthite ,
nājñātaiḥ saha gaccheta naiko na vṛṣalaiḥ saha.
पन्था देयो ब्राह्मणाय गोभ्यो राजभ्य एव च ।
वृद्धाय भारतप्ताय गर्भिण्यै दुर्बलाय च ॥५०॥
50. panthā deyo brāhmaṇāya gobhyo rājabhya eva ca ,
vṛddhāya bhārataptāya garbhiṇyai durbalāya ca.
प्रदक्षिणं च कुर्वीत परिज्ञातान्वनस्पतीन् ।
चतुष्पथान्प्रकुर्वीत सर्वानेव प्रदक्षिणान् ॥५१॥
51. pradakṣiṇaṁ ca kurvīta parijñātānvanaspatīn ,
catuṣpathānprakurvīta sarvāneva pradakṣiṇān.
मध्यंदिने निशाकाले मध्यरात्रे च सर्वदा ।
चतुष्पथान्न सेवेत उभे संध्ये तथैव च ॥५२॥
52. madhyaṁdine niśākāle madhyarātre ca sarvadā ,
catuṣpathānna seveta ubhe saṁdhye tathaiva ca.
उपानहौ च वस्त्रं च धृतमन्यैर्न धारयेत् ।
ब्रह्मचारी च नित्यं स्यात्पादं पादेन नाक्रमेत् ॥५३॥
53. upānahau ca vastraṁ ca dhṛtamanyairna dhārayet ,
brahmacārī ca nityaṁ syātpādaṁ pādena nākramet.
अमावास्यां पौर्णमास्यां चतुर्दश्यां च सर्वशः ।
अष्टम्यां सर्वपक्षाणां ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥५४॥
54. amāvāsyāṁ paurṇamāsyāṁ caturdaśyāṁ ca sarvaśaḥ ,
aṣṭamyāṁ sarvapakṣāṇāṁ brahmacārī sadā bhavet.
वृथा मांसं न खादेत पृष्ठमांसं तथैव च ।
आक्रोशं परिवादं च पैशुन्यं च विवर्जयेत् ॥५५॥
55. vṛthā māṁsaṁ na khādeta pṛṣṭhamāṁsaṁ tathaiva ca ,
ākrośaṁ parivādaṁ ca paiśunyaṁ ca vivarjayet.
नारुंतुदः स्यान्न नृशंसवादी न हीनतः परमभ्याददीत ।
ययास्य वाचा पर उद्विजेत न तां वदेद्रुशतीं पापलोक्याम् ॥५६॥
56. nāruṁtudaḥ syānna nṛśaṁsavādī; na hīnataḥ paramabhyādadīta ,
yayāsya vācā para udvijeta; na tāṁ vadedruśatīṁ pāpalokyām.
वाक्सायका वदनान्निष्पतन्ति यैराहतः शोचति रात्र्यहानि ।
परस्य नामर्मसु ते पतन्ति तान्पण्डितो नावसृजेत्परेषु ॥५७॥
57. vāksāyakā vadanānniṣpatanti; yairāhataḥ śocati rātryahāni ,
parasya nāmarmasu te patanti; tānpaṇḍito nāvasṛjetpareṣu.
रोहते सायकैर्विद्धं वनं परशुना हतम् ।
वाचा दुरुक्तं बीभत्सं न संरोहति वाक्क्षतम् ॥५८॥
58. rohate sāyakairviddhaṁ vanaṁ paraśunā hatam ,
vācā duruktaṁ bībhatsaṁ na saṁrohati vākkṣatam.
हीनाङ्गानतिरिक्ताङ्गान्विद्याहीनान्वयोधिकान् ।
रूपद्रविणहीनांश्च सत्त्वहीनांश्च नाक्षिपेत् ॥५९॥
59. hīnāṅgānatiriktāṅgānvidyāhīnānvayodhikān ,
rūpadraviṇahīnāṁśca sattvahīnāṁśca nākṣipet.
नास्तिक्यं वेदनिन्दां च देवतानां च कुत्सनम् ।
द्वेषस्तम्भाभिमानांश्च तैक्ष्ण्यं च परिवर्जयेत् ॥६०॥
60. nāstikyaṁ vedanindāṁ ca devatānāṁ ca kutsanam ,
dveṣastambhābhimānāṁśca taikṣṇyaṁ ca parivarjayet.
परस्य दण्डं नोद्यच्छेत्क्रोद्धो नैनं निपातयेत् ।
अन्यत्र पुत्राच्छिष्याद्वा शिक्षार्थं ताडनं स्मृतम् ॥६१॥
61. parasya daṇḍaṁ nodyacchetkroddho nainaṁ nipātayet ,
anyatra putrācchiṣyādvā śikṣārthaṁ tāḍanaṁ smṛtam.
न ब्राह्मणान्परिवदेन्नक्षत्राणि न निर्दिशेत् ।
तिथिं पक्षस्य न ब्रूयात्तथास्यायुर्न रिष्यते ॥६२॥
62. na brāhmaṇānparivadennakṣatrāṇi na nirdiśet ,
tithiṁ pakṣasya na brūyāttathāsyāyurna riṣyate.
कृत्वा मूत्रपुरीषे तु रथ्यामाक्रम्य वा पुनः ।
पादप्रक्षालनं कुर्यात्स्वाध्याये भोजने तथा ॥६३॥
63. kṛtvā mūtrapurīṣe tu rathyāmākramya vā punaḥ ,
pādaprakṣālanaṁ kuryātsvādhyāye bhojane tathā.
त्रीणि देवाः पवित्राणि ब्राह्मणानामकल्पयन् ।
अदृष्टमद्भिर्निर्णिक्तं यच्च वाचा प्रशस्यते ॥६४॥
64. trīṇi devāḥ pavitrāṇi brāhmaṇānāmakalpayan ,
adṛṣṭamadbhirnirṇiktaṁ yacca vācā praśasyate.
संयावं कृसरं मांसं शष्कुली पायसं तथा ।
आत्मार्थं न प्रकर्तव्यं देवार्थं तु प्रकल्पयेत् ॥६५॥
65. saṁyāvaṁ kṛsaraṁ māṁsaṁ śaṣkulī pāyasaṁ tathā ,
ātmārthaṁ na prakartavyaṁ devārthaṁ tu prakalpayet.
नित्यमग्निं परिचरेद्भिक्षां दद्याच्च नित्यदा ।
वाग्यतो दन्तकाष्ठं च नित्यमेव समाचरेत् ।
न चाभ्युदितशायी स्यात्प्रायश्चित्ती तथा भवेत् ॥६६॥
66. nityamagniṁ paricaredbhikṣāṁ dadyācca nityadā ,
vāgyato dantakāṣṭhaṁ ca nityameva samācaret ,
na cābhyuditaśāyī syātprāyaścittī tathā bhavet.
मातापितरमुत्थाय पूर्वमेवाभिवादयेत् ।
आचार्यमथ वाप्येनं तथायुर्विन्दते महत् ॥६७॥
67. mātāpitaramutthāya pūrvamevābhivādayet ,
ācāryamatha vāpyenaṁ tathāyurvindate mahat.
वर्जयेद्दन्तकाष्ठानि वर्जनीयानि नित्यशः ।
भक्षयेच्छास्त्रदृष्टानि पर्वस्वपि च वर्जयेत् ॥६८॥
68. varjayeddantakāṣṭhāni varjanīyāni nityaśaḥ ,
bhakṣayecchāstradṛṣṭāni parvasvapi ca varjayet.
उदङ्मुखश्च सततं शौचं
कुर्यात्समाहितः ॥६९॥
69. udaṅmukhaśca satataṁ
śaucaṁ kuryātsamāhitaḥ.
अकृत्वा देवतापूजां नान्यं गच्छेत्कदाचन ।
अन्यत्र तु गुरुं वृद्धं धार्मिकं वा विचक्षणम् ॥७०॥
70. akṛtvā devatāpūjāṁ nānyaṁ gacchetkadācana ,
anyatra tu guruṁ vṛddhaṁ dhārmikaṁ vā vicakṣaṇam.
अवलोक्यो न चादर्शो मलिनो बुद्धिमत्तरैः ।
न चाज्ञातां स्त्रियं गच्छेद्गर्भिणीं वा कदाचन ॥७१॥
71. avalokyo na cādarśo malino buddhimattaraiḥ ,
na cājñātāṁ striyaṁ gacchedgarbhiṇīṁ vā kadācana.
उदक्शिरा न स्वपेत तथा प्रत्यक्शिरा न च ।
प्राक्शिरास्तु स्वपेद्विद्वानथ वा दक्षिणाशिराः ॥७२॥
72. udakśirā na svapeta tathā pratyakśirā na ca ,
prākśirāstu svapedvidvānatha vā dakṣiṇāśirāḥ.
न भग्ने नावदीर्णे वा शयने प्रस्वपेत च ।
नान्तर्धाने न संयुक्ते न च तिर्यक्कदाचन ॥७३॥
73. na bhagne nāvadīrṇe vā śayane prasvapeta ca ,
nāntardhāne na saṁyukte na ca tiryakkadācana.
न नग्नः कर्हिचित्स्नायान्न निशायां कदाचन ।
स्नात्वा च नावमृज्येत गात्राणि सुविचक्षणः ॥७४॥
74. na nagnaḥ karhicitsnāyānna niśāyāṁ kadācana ,
snātvā ca nāvamṛjyeta gātrāṇi suvicakṣaṇaḥ.
न चानुलिम्पेदस्नात्वा स्नात्वा वासो न निर्धुनेत् ।
आर्द्र एव तु वासांसि नित्यं सेवेत मानवः ।
स्रजश्च नावकर्षेत न बहिर्धारयेत च ॥७५॥
75. na cānulimpedasnātvā snātvā vāso na nirdhunet ,
ārdra eva tu vāsāṁsi nityaṁ seveta mānavaḥ ,
srajaśca nāvakarṣeta na bahirdhārayeta ca.
रक्तमाल्यं न धार्यं स्याच्छुक्लं धार्यं तु पण्डितैः ।
वर्जयित्वा तु कमलं तथा कुवलयं विभो ॥७६॥
76. raktamālyaṁ na dhāryaṁ syācchuklaṁ dhāryaṁ tu paṇḍitaiḥ ,
varjayitvā tu kamalaṁ tathā kuvalayaṁ vibho.
रक्तं शिरसि धार्यं तु तथा वानेयमित्यपि ।
काञ्चनी चैव या माला न सा दुष्यति कर्हिचित् ।
स्नातस्य वर्णकं नित्यमार्द्रं दद्याद्विशां पते ॥७७॥
77. raktaṁ śirasi dhāryaṁ tu tathā vāneyamityapi ,
kāñcanī caiva yā mālā na sā duṣyati karhicit ,
snātasya varṇakaṁ nityamārdraṁ dadyādviśāṁ pate.
विपर्ययं न कुर्वीत वाससो बुद्धिमान्नरः ।
तथा नान्यधृतं धार्यं न चापदशमेव च ॥७८॥
78. viparyayaṁ na kurvīta vāsaso buddhimānnaraḥ ,
tathā nānyadhṛtaṁ dhāryaṁ na cāpadaśameva ca.
अन्यदेव भवेद्वासः शयनीये नरोत्तम ।
अन्यद्रथ्यासु देवानामर्चायामन्यदेव हि ॥७९॥
79. anyadeva bhavedvāsaḥ śayanīye narottama ,
anyadrathyāsu devānāmarcāyāmanyadeva hi.
प्रियङ्गुचन्दनाभ्यां च बिल्वेन तगरेण च ।
पृथगेवानुलिम्पेत केसरेण च बुद्धिमान् ॥८०॥
80. priyaṅgucandanābhyāṁ ca bilvena tagareṇa ca ,
pṛthagevānulimpeta kesareṇa ca buddhimān.
उपवासं च कुर्वीत स्नातः शुचिरलंकृतः ।
पर्वकालेषु सर्वेषु ब्रह्मचारी सदा भवेत् ॥८१॥
81. upavāsaṁ ca kurvīta snātaḥ śuciralaṁkṛtaḥ ,
parvakāleṣu sarveṣu brahmacārī sadā bhavet.
नालीढया परिहतं भक्षयीत कदाचन ।
तथा नोद्धृतसाराणि प्रेक्षतां नाप्रदाय च ॥८२॥
82. nālīḍhayā parihataṁ bhakṣayīta kadācana ,
tathā noddhṛtasārāṇi prekṣatāṁ nāpradāya ca.
न संनिकृष्टो मेधावी नाशुचिर्न च सत्सु च ।
प्रतिषिद्धान्न धर्मेषु भक्षान्भुञ्जीत पृष्ठतः ॥८३॥
83. na saṁnikṛṣṭo medhāvī nāśucirna ca satsu ca ,
pratiṣiddhānna dharmeṣu bhakṣānbhuñjīta pṛṣṭhataḥ.
पिप्पलं च वटं चैव शणशाकं तथैव च ।
उदुम्बरं न खादेच्च भवार्थी पुरुषोत्तमः ॥८४॥
84. pippalaṁ ca vaṭaṁ caiva śaṇaśākaṁ tathaiva ca ,
udumbaraṁ na khādecca bhavārthī puruṣottamaḥ.
आजं गव्यं च यन्मांसं मायूरं चैव वर्जयेत् ।
वर्जयेच्छुष्कमांसं च तथा पर्युषितं च यत् ॥८५॥
85. ājaṁ gavyaṁ ca yanmāṁsaṁ māyūraṁ caiva varjayet ,
varjayecchuṣkamāṁsaṁ ca tathā paryuṣitaṁ ca yat.
न पाणौ लवणं विद्वान्प्राश्नीयान्न च रात्रिषु ।
दधिसक्तून्न भुञ्जीत वृथामांसं च वर्जयेत् ॥८६॥
86. na pāṇau lavaṇaṁ vidvānprāśnīyānna ca rātriṣu ,
dadhisaktūnna bhuñjīta vṛthāmāṁsaṁ ca varjayet.
वालेन तु न भुञ्जीत परश्राद्धं तथैव च ।
सायं प्रातश्च भुञ्जीत नान्तराले समाहितः ॥८७॥
87. vālena tu na bhuñjīta paraśrāddhaṁ tathaiva ca ,
sāyaṁ prātaśca bhuñjīta nāntarāle samāhitaḥ.
वाग्यतो नैकवस्त्रश्च नासंविष्टः कदाचन ।
भूमौ सदैव नाश्नीयान्नानासीनो न शब्दवत् ॥८८॥
88. vāgyato naikavastraśca nāsaṁviṣṭaḥ kadācana ,
bhūmau sadaiva nāśnīyānnānāsīno na śabdavat.
तोयपूर्वं प्रदायान्नमतिथिभ्यो विशां पते ।
पश्चाद्भुञ्जीत मेधावी न चाप्यन्यमना नरः ॥८९॥
89. toyapūrvaṁ pradāyānnamatithibhyo viśāṁ pate ,
paścādbhuñjīta medhāvī na cāpyanyamanā naraḥ.
समानमेकपङ्क्त्यां तु भोज्यमन्नं नरेश्वर ।
विषं हालाहलं भुङ्क्ते योऽप्रदाय सुहृज्जने ॥९०॥
90. samānamekapaṅktyāṁ tu bhojyamannaṁ nareśvara ,
viṣaṁ hālāhalaṁ bhuṅkte yo'pradāya suhṛjjane.
पानीयं पायसं सर्पिर्दधिसक्तुमधून्यपि ।
निरस्य शेषमेतेषां न प्रदेयं तु कस्यचित् ॥९१॥
91. pānīyaṁ pāyasaṁ sarpirdadhisaktumadhūnyapi ,
nirasya śeṣameteṣāṁ na pradeyaṁ tu kasyacit.
भुञ्जानो मनुजव्याघ्र नैव शङ्कां समाचरेत् ।
दधि चाप्यनुपानं वै न कर्तव्यं भवार्थिना ॥९२॥
92. bhuñjāno manujavyāghra naiva śaṅkāṁ samācaret ,
dadhi cāpyanupānaṁ vai na kartavyaṁ bhavārthinā.
आचम्य चैव हस्तेन परिस्राव्य तथोदकम् ।
अङ्गुष्ठं चरणस्याथ दक्षिणस्यावसेचयेत् ॥९३॥
93. ācamya caiva hastena parisrāvya tathodakam ,
aṅguṣṭhaṁ caraṇasyātha dakṣiṇasyāvasecayet.
पाणिं मूर्ध्नि समाधाय स्पृष्ट्वा चाग्निं समाहितः ।
ज्ञातिश्रैष्ठ्यमवाप्नोति प्रयोगकुशलो नरः ॥९४॥
94. pāṇiṁ mūrdhni samādhāya spṛṣṭvā cāgniṁ samāhitaḥ ,
jñātiśraiṣṭhyamavāpnoti prayogakuśalo naraḥ.
अद्भिः प्राणान्समालभ्य नाभिं पाणितलेन च ।
स्पृशंश्चैव प्रतिष्ठेत न चाप्यार्द्रेण पाणिना ॥९५॥
95. adbhiḥ prāṇānsamālabhya nābhiṁ pāṇitalena ca ,
spṛśaṁścaiva pratiṣṭheta na cāpyārdreṇa pāṇinā.
अङ्गुष्ठस्यान्तराले च ब्राह्मं तीर्थमुदाहृतम् ।
कनिष्ठिकायाः पश्चात्तु देवतीर्थमिहोच्यते ॥९६॥
96. aṅguṣṭhasyāntarāle ca brāhmaṁ tīrthamudāhṛtam ,
kaniṣṭhikāyāḥ paścāttu devatīrthamihocyate.
अङ्गुष्ठस्य च यन्मध्यं प्रदेशिन्याश्च भारत ।
तेन पित्र्याणि कुर्वीत स्पृष्ट्वापो न्यायतस्तथा ॥९७॥
97. aṅguṣṭhasya ca yanmadhyaṁ pradeśinyāśca bhārata ,
tena pitryāṇi kurvīta spṛṣṭvāpo nyāyatastathā.
परापवादं न ब्रूयान्नाप्रियं च कदाचन ।
न मन्युः कश्चिदुत्पाद्यः पुरुषेण भवार्थिना ॥९८॥
98. parāpavādaṁ na brūyānnāpriyaṁ ca kadācana ,
na manyuḥ kaścidutpādyaḥ puruṣeṇa bhavārthinā.
पतितैस्तु कथां नेच्छेद्दर्शनं चापि वर्जयेत् ।
संसर्गं च न गच्छेत तथायुर्विन्दते महत् ॥९९॥
99. patitaistu kathāṁ neccheddarśanaṁ cāpi varjayet ,
saṁsargaṁ ca na gaccheta tathāyurvindate mahat.
न दिवा मैथुनं गच्छेन्न कन्यां न च बन्धकीम् ।
न चास्नातां स्त्रियं गच्छेत्तथायुर्विन्दते महत् ॥१००॥
100. na divā maithunaṁ gacchenna kanyāṁ na ca bandhakīm ,
na cāsnātāṁ striyaṁ gacchettathāyurvindate mahat.
स्वे स्वे तीर्थे समाचम्य कार्ये समुपकल्पिते ।
त्रिः पीत्वापो द्विः प्रमृज्य कृतशौचो भवेन्नरः ॥१०१॥
101. sve sve tīrthe samācamya kārye samupakalpite ,
triḥ pītvāpo dviḥ pramṛjya kṛtaśauco bhavennaraḥ.
इन्द्रियाणि सकृत्स्पृश्य त्रिरभ्युक्ष्य च मानवः ।
कुर्वीत पित्र्यं दैवं च वेददृष्टेन कर्मणा ॥१०२॥
102. indriyāṇi sakṛtspṛśya trirabhyukṣya ca mānavaḥ ,
kurvīta pitryaṁ daivaṁ ca vedadṛṣṭena karmaṇā.
ब्राह्मणार्थे च यच्छौचं तच्च मे शृणु कौरव ।
प्रवृत्तं च हितं चोक्त्वा भोजनाद्यन्तयोस्तथा ॥१०३॥
103. brāhmaṇārthe ca yacchaucaṁ tacca me śṛṇu kaurava ,
pravṛttaṁ ca hitaṁ coktvā bhojanādyantayostathā.
सर्वशौचेषु ब्राह्मेण तीर्थेन समुपस्पृशेत् ।
निष्ठीव्य तु तथा क्षुत्वा स्पृश्यापो हि शुचिर्भवेत् ॥१०४॥
104. sarvaśauceṣu brāhmeṇa tīrthena samupaspṛśet ,
niṣṭhīvya tu tathā kṣutvā spṛśyāpo hi śucirbhavet.
वृद्धो ज्ञातिस्तथा मित्रं दरिद्रो यो भवेदपि ।
गृहे वासयितव्यास्ते धन्यमायुष्यमेव च ॥१०५॥
105. vṛddho jñātistathā mitraṁ daridro yo bhavedapi ,
gṛhe vāsayitavyāste dhanyamāyuṣyameva ca.
गृहे पारावता धन्याः शुकाश्च सहसारिकाः ।
गृहेष्वेते न पापाय तथा वै तैलपायिकाः ॥१०६॥
106. gṛhe pārāvatā dhanyāḥ śukāśca sahasārikāḥ ,
gṛheṣvete na pāpāya tathā vai tailapāyikāḥ.
उद्दीपकाश्च गृध्राश्च कपोता भ्रमरास्तथा ।
निविशेयुर्यदा तत्र शान्तिमेव तदाचरेत् ॥१०७॥
107. uddīpakāśca gṛdhrāśca kapotā bhramarāstathā ,
niviśeyuryadā tatra śāntimeva tadācaret.
अमङ्गल्यानि चैतानि तथाक्रोशो महात्मनाम् ।
महात्मनां च गुह्यानि न वक्तव्यानि कर्हिचित् ॥१०८॥
108. amaṅgalyāni caitāni tathākrośo mahātmanām ,
mahātmanāṁ ca guhyāni na vaktavyāni karhicit.
अगम्याश्च न गच्छेत राजपत्नीः सखीस्तथा ।
वैद्यानां बालवृद्धानां भृत्यानां च युधिष्ठिर ॥१०९॥
109. agamyāśca na gaccheta rājapatnīḥ sakhīstathā ,
vaidyānāṁ bālavṛddhānāṁ bhṛtyānāṁ ca yudhiṣṭhira.
बन्धूनां ब्राह्मणानां च तथा शारणिकस्य च ।
संबन्धिनां च राजेन्द्र तथायुर्विन्दते महत् ॥११०॥
110. bandhūnāṁ brāhmaṇānāṁ ca tathā śāraṇikasya ca ,
saṁbandhināṁ ca rājendra tathāyurvindate mahat.
ब्राह्मणस्थपतिभ्यां च निर्मितं यन्निवेशनम् ।
तदावसेत्सदा प्राज्ञो भवार्थी मनुजेश्वर ॥१११॥
111. brāhmaṇasthapatibhyāṁ ca nirmitaṁ yanniveśanam ,
tadāvasetsadā prājño bhavārthī manujeśvara.
संध्यायां न स्वपेद्राजन्विद्यां न च समाचरेत् ।
न भुञ्जीत च मेधावी तथायुर्विन्दते महत् ॥११२॥
112. saṁdhyāyāṁ na svapedrājanvidyāṁ na ca samācaret ,
na bhuñjīta ca medhāvī tathāyurvindate mahat.
नक्तं न कुर्यात्पित्र्याणि भुक्त्वा चैव प्रसाधनम् ।
पानीयस्य क्रिया नक्तं न कार्या भूतिमिच्छता ॥११३॥
113. naktaṁ na kuryātpitryāṇi bhuktvā caiva prasādhanam ,
pānīyasya kriyā naktaṁ na kāryā bhūtimicchatā.
वर्जनीयाश्च वै नित्यं सक्तवो निशि भारत ।
शेषाणि चावदातानि पानीयं चैव भोजने ॥११४॥
114. varjanīyāśca vai nityaṁ saktavo niśi bhārata ,
śeṣāṇi cāvadātāni pānīyaṁ caiva bhojane.
सौहित्यं च न कर्तव्यं रात्रौ नैव समाचरेत् ।
द्विजच्छेदं न कुर्वीत भुक्त्वा न च समाचरेत् ॥११५॥
115. sauhityaṁ ca na kartavyaṁ rātrau naiva samācaret ,
dvijacchedaṁ na kurvīta bhuktvā na ca samācaret.
महाकुलप्रसूतां च प्रशस्तां लक्षणैस्तथा ।
वयःस्थां च महाप्राज्ञ कन्यामावोढुमर्हति ॥११६॥
116. mahākulaprasūtāṁ ca praśastāṁ lakṣaṇaistathā ,
vayaḥsthāṁ ca mahāprājña kanyāmāvoḍhumarhati.
अपत्यमुत्पाद्य ततः प्रतिष्ठाप्य कुलं तथा ।
पुत्राः प्रदेया ज्ञानेषु कुलधर्मेषु भारत ॥११७॥
117. apatyamutpādya tataḥ pratiṣṭhāpya kulaṁ tathā ,
putrāḥ pradeyā jñāneṣu kuladharmeṣu bhārata.
कन्या चोत्पाद्य दातव्या कुलपुत्राय धीमते ।
पुत्रा निवेश्याश्च कुलाद्भृत्या लभ्याश्च भारत ॥११८॥
118. kanyā cotpādya dātavyā kulaputrāya dhīmate ,
putrā niveśyāśca kulādbhṛtyā labhyāśca bhārata.
शिरःस्नातोऽथ कुर्वीत दैवं पित्र्यमथापि च ।
नक्षत्रे न च कुर्वीत यस्मिञ्जातो भवेन्नरः ।
न प्रोष्ठपदयोः कार्यं तथाग्नेये च भारत ॥११९॥
119. śiraḥsnāto'tha kurvīta daivaṁ pitryamathāpi ca ,
nakṣatre na ca kurvīta yasmiñjāto bhavennaraḥ ,
na proṣṭhapadayoḥ kāryaṁ tathāgneye ca bhārata.
दारुणेषु च सर्वेषु प्रत्यहं च विवर्जयेत् ।
ज्योतिषे यानि चोक्तानि तानि सर्वाणि वर्जयेत् ॥१२०॥
120. dāruṇeṣu ca sarveṣu pratyahaṁ ca vivarjayet ,
jyotiṣe yāni coktāni tāni sarvāṇi varjayet.
प्राङ्मुखः श्मश्रुकर्माणि कारयेत समाहितः ।
उदङ्मुखो वा राजेन्द्र तथायुर्विन्दते महत् ॥१२१॥
121. prāṅmukhaḥ śmaśrukarmāṇi kārayeta samāhitaḥ ,
udaṅmukho vā rājendra tathāyurvindate mahat.
परिवादं न च ब्रूयात्परेषामात्मनस्तथा ।
परिवादो न धर्माय प्रोच्यते भरतर्षभ ॥१२२॥
122. parivādaṁ na ca brūyātpareṣāmātmanastathā ,
parivādo na dharmāya procyate bharatarṣabha.
वर्जयेद्व्यङ्गिनीं नारीं तथा कन्यां नरोत्तम ।
समार्षां व्यङ्गितां चैव मातुः स्वकुलजां तथा ॥१२३॥
123. varjayedvyaṅginīṁ nārīṁ tathā kanyāṁ narottama ,
samārṣāṁ vyaṅgitāṁ caiva mātuḥ svakulajāṁ tathā.
वृद्धां प्रव्रजितां चैव तथैव च पतिव्रताम् ।
तथातिकृष्णवर्णां च वर्णोत्कृष्टां च वर्जयेत् ॥१२४॥
124. vṛddhāṁ pravrajitāṁ caiva tathaiva ca pativratām ,
tathātikṛṣṇavarṇāṁ ca varṇotkṛṣṭāṁ ca varjayet.
अयोनिं च वियोनिं च न गच्छेत विचक्षणः ।
पिङ्गलां कुष्ठिनीं नारीं न त्वमावोढुमर्हसि ॥१२५॥
125. ayoniṁ ca viyoniṁ ca na gaccheta vicakṣaṇaḥ ,
piṅgalāṁ kuṣṭhinīṁ nārīṁ na tvamāvoḍhumarhasi.
अपस्मारिकुले जातां निहीनां चैव वर्जयेत् ।
श्वित्रिणां च कुले जातां त्रयाणां मनुजेश्वर ॥१२६॥
126. apasmārikule jātāṁ nihīnāṁ caiva varjayet ,
śvitriṇāṁ ca kule jātāṁ trayāṇāṁ manujeśvara.
लक्षणैरन्विता या च प्रशस्ता या च लक्षणैः ।
मनोज्ञा दर्शनीया च तां भवान्वोढुमर्हति ॥१२७॥
127. lakṣaṇairanvitā yā ca praśastā yā ca lakṣaṇaiḥ ,
manojñā darśanīyā ca tāṁ bhavānvoḍhumarhati.
महाकुले निवेष्टव्यं सदृशे वा युधिष्ठिर ।
अवरा पतिता चैव न ग्राह्या भूतिमिच्छता ॥१२८॥
128. mahākule niveṣṭavyaṁ sadṛśe vā yudhiṣṭhira ,
avarā patitā caiva na grāhyā bhūtimicchatā.
अग्नीनुत्पाद्य यत्नेन क्रियाः सुविहिताश्च याः ।
वेदेषु ब्राह्मणैः प्रोक्तास्ताश्च सर्वाः समाचरेत् ॥१२९॥
129. agnīnutpādya yatnena kriyāḥ suvihitāśca yāḥ ,
vedeṣu brāhmaṇaiḥ proktāstāśca sarvāḥ samācaret.
न चेर्ष्या स्त्रीषु कर्तव्या दारा रक्ष्याश्च सर्वशः ।
अनायुष्या भवेदीर्ष्या तस्मादीर्ष्यां विवर्जयेत् ॥१३०॥
130. na cerṣyā strīṣu kartavyā dārā rakṣyāśca sarvaśaḥ ,
anāyuṣyā bhavedīrṣyā tasmādīrṣyāṁ vivarjayet.
अनायुष्यो दिवास्वप्नस्तथाभ्युदितशायिता ।
प्रातर्निशायां च तथा ये चोच्छिष्टाः स्वपन्ति वै ॥१३१॥
131. anāyuṣyo divāsvapnastathābhyuditaśāyitā ,
prātarniśāyāṁ ca tathā ye cocchiṣṭāḥ svapanti vai.
पारदार्यमनायुष्यं नापितोच्छिष्टता तथा ।
यत्नतो वै न कर्तव्यमभ्यासश्चैव भारत ॥१३२॥
132. pāradāryamanāyuṣyaṁ nāpitocchiṣṭatā tathā ,
yatnato vai na kartavyamabhyāsaścaiva bhārata.
संध्यां न भुञ्जेन्न स्नायान्न पुरीषं समुत्सृजेत् ।
प्रयतश्च भवेत्तस्यां न च किंचित्समाचरेत् ॥१३३॥
133. saṁdhyāṁ na bhuñjenna snāyānna purīṣaṁ samutsṛjet ,
prayataśca bhavettasyāṁ na ca kiṁcitsamācaret.
ब्राह्मणान्पूजयेच्चापि तथा स्नात्वा नराधिप ।
देवांश्च प्रणमेत्स्नातो गुरूंश्चाप्यभिवादयेत् ॥१३४॥
134. brāhmaṇānpūjayeccāpi tathā snātvā narādhipa ,
devāṁśca praṇametsnāto gurūṁścāpyabhivādayet.
अनिमन्त्रितो न गच्छेत यज्ञं गच्छेत्तु दर्शकः ।
अनिमन्त्रिते ह्यनायुष्यं गमनं तत्र भारत ॥१३५॥
135. animantrito na gaccheta yajñaṁ gacchettu darśakaḥ ,
animantrite hyanāyuṣyaṁ gamanaṁ tatra bhārata.
न चैकेन परिव्राज्यं न गन्तव्यं तथा निशि ।
अनागतायां संध्यायां पश्चिमायां गृहे वसेत् ॥१३६॥
136. na caikena parivrājyaṁ na gantavyaṁ tathā niśi ,
anāgatāyāṁ saṁdhyāyāṁ paścimāyāṁ gṛhe vaset.
मातुः पितुर्गुरूणां च कार्यमेवानुशासनम् ।
हितं वाप्यहितं वापि न विचार्यं नरर्षभ ॥१३७॥
137. mātuḥ piturgurūṇāṁ ca kāryamevānuśāsanam ,
hitaṁ vāpyahitaṁ vāpi na vicāryaṁ nararṣabha.
धनुर्वेदे च वेदे च यत्नः कार्यो नराधिप ।
हस्तिपृष्ठेऽश्वपृष्ठे च रथचर्यासु चैव ह ।
यत्नवान्भव राजेन्द्र यत्नवान्सुखमेधते ॥१३८॥
138. dhanurvede ca vede ca yatnaḥ kāryo narādhipa ,
hastipṛṣṭhe'śvapṛṣṭhe ca rathacaryāsu caiva ha ,
yatnavānbhava rājendra yatnavānsukhamedhate.
अप्रधृष्यश्च शत्रूणां भृत्यानां स्वजनस्य च ।
प्रजापालनयुक्तश्च न क्षतिं लभते क्वचित् ॥१३९॥
139. apradhṛṣyaśca śatrūṇāṁ bhṛtyānāṁ svajanasya ca ,
prajāpālanayuktaśca na kṣatiṁ labhate kvacit.
युक्तिशास्त्रं च ते ज्ञेयं शब्दशास्त्रं च भारत ।
गन्धर्वशास्त्रं च कलाः परिज्ञेया नराधिप ॥१४०॥
140. yuktiśāstraṁ ca te jñeyaṁ śabdaśāstraṁ ca bhārata ,
gandharvaśāstraṁ ca kalāḥ parijñeyā narādhipa.
पुराणमितिहासाश्च तथाख्यानानि यानि च ।
महात्मनां च चरितं श्रोतव्यं नित्यमेव ते ॥१४१॥
141. purāṇamitihāsāśca tathākhyānāni yāni ca ,
mahātmanāṁ ca caritaṁ śrotavyaṁ nityameva te.
पत्नीं रजस्वलां चैव नाभिगच्छेन्न चाह्वयेत् ।
स्नातां चतुर्थे दिवसे रात्रौ गच्छेद्विचक्षणः ॥१४२॥
142. patnīṁ rajasvalāṁ caiva nābhigacchenna cāhvayet ,
snātāṁ caturthe divase rātrau gacchedvicakṣaṇaḥ.
पञ्चमे दिवसे नारी षष्ठेऽहनि पुमान्भवेत् ।
एतेन विधिना पत्नीमुपगच्छेत पण्डितः ॥१४३॥
143. pañcame divase nārī ṣaṣṭhe'hani pumānbhavet ,
etena vidhinā patnīmupagaccheta paṇḍitaḥ.
ज्ञातिसंबन्धिमित्राणि पूजनीयानि नित्यशः ।
यष्टव्यं च यथाशक्ति यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
अतऊर्ध्वमरण्यं च सेवितव्यं नराधिप ॥१४४॥
144. jñātisaṁbandhimitrāṇi pūjanīyāni nityaśaḥ ,
yaṣṭavyaṁ ca yathāśakti yajñairvividhadakṣiṇaiḥ ,
ataūrdhvamaraṇyaṁ ca sevitavyaṁ narādhipa.
एष ते लक्षणोद्देश आयुष्याणां प्रकीर्तितः ।
शेषस्त्रैविद्यवृद्धेभ्यः प्रत्याहार्यो युधिष्ठिर ॥१४५॥
145. eṣa te lakṣaṇoddeśa āyuṣyāṇāṁ prakīrtitaḥ ,
śeṣastraividyavṛddhebhyaḥ pratyāhāryo yudhiṣṭhira.
आचारो भूतिजनन आचारः कीर्तिवर्धनः ।
आचाराद्वर्धते ह्यायुराचारो हन्त्यलक्षणम् ॥१४६॥
146. ācāro bhūtijanana ācāraḥ kīrtivardhanaḥ ,
ācārādvardhate hyāyurācāro hantyalakṣaṇam.
आगमानां हि सर्वेषामाचारः श्रेष्ठ उच्यते ।
आचारप्रभवो धर्मो धर्मादायुर्विवर्धते ॥१४७॥
147. āgamānāṁ hi sarveṣāmācāraḥ śreṣṭha ucyate ,
ācāraprabhavo dharmo dharmādāyurvivardhate.
एतद्यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
अनुकम्पता सर्ववर्णान्ब्रह्मणा समुदाहृतम् ॥१४८॥
148. etadyaśasyamāyuṣyaṁ svargyaṁ svastyayanaṁ mahat ,
anukampatā sarvavarṇānbrahmaṇā samudāhṛtam.