Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महाभारतः       mahābhārataḥ - book-13, chapter-105

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
युधिष्ठिर उवाच ।
एको लोकः सुकृतिनां सर्वे त्वाहो पितामह ।
उत तत्रापि नानात्वं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥१॥
1. yudhiṣṭhira uvāca ,
eko lokaḥ sukṛtināṁ sarve tvāho pitāmaha ,
uta tatrāpi nānātvaṁ tanme brūhi pitāmaha.
भीष्म उवाच ।
कर्मभिः पार्थ नानात्वं लोकानां यान्ति मानवाः ।
पुण्यान्पुण्यकृतो यान्ति पापान्पापकृतो जनाः ॥२॥
2. bhīṣma uvāca ,
karmabhiḥ pārtha nānātvaṁ lokānāṁ yānti mānavāḥ ,
puṇyānpuṇyakṛto yānti pāpānpāpakṛto janāḥ.
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गौतमस्य मुनेस्तात संवादं वासवस्य च ॥३॥
3. atrāpyudāharantīmamitihāsaṁ purātanam ,
gautamasya munestāta saṁvādaṁ vāsavasya ca.
ब्राह्मणो गौतमः कश्चिन्मृदुर्दान्तो जितेन्द्रियः ।
महावने हस्तिशिशुं परिद्यूनममातृकम् ॥४॥
4. brāhmaṇo gautamaḥ kaścinmṛdurdānto jitendriyaḥ ,
mahāvane hastiśiśuṁ paridyūnamamātṛkam.
तं दृष्ट्वा जीवयामास सानुक्रोशो धृतव्रतः ।
स तु दीर्घेण कालेन बभूवातिबलो महान् ॥५॥
5. taṁ dṛṣṭvā jīvayāmāsa sānukrośo dhṛtavrataḥ ,
sa tu dīrgheṇa kālena babhūvātibalo mahān.
तं प्रभिन्नं महानागं प्रस्रुतं सर्वतो मदम् ।
धृतराष्ट्रस्य रूपेण शक्रो जग्राह हस्तिनम् ॥६॥
6. taṁ prabhinnaṁ mahānāgaṁ prasrutaṁ sarvato madam ,
dhṛtarāṣṭrasya rūpeṇa śakro jagrāha hastinam.
ह्रियमाणं तु तं दृष्ट्वा गौतमः संशितव्रतः ।
अभ्यभाषत राजानं धृतराष्ट्रं महातपाः ॥७॥
7. hriyamāṇaṁ tu taṁ dṛṣṭvā gautamaḥ saṁśitavrataḥ ,
abhyabhāṣata rājānaṁ dhṛtarāṣṭraṁ mahātapāḥ.
मा मे हार्षीर्हस्तिनं पुत्रमेनं दुःखात्पुष्टं धृतराष्ट्राकृतज्ञ ।
मित्रं सतां सप्तपदं वदन्ति मित्रद्रोहो नैव राजन्स्पृशेत्त्वाम् ॥८॥
8. mā me hārṣīrhastinaṁ putramenaṁ; duḥkhātpuṣṭaṁ dhṛtarāṣṭrākṛtajña ,
mitraṁ satāṁ saptapadaṁ vadanti; mitradroho naiva rājanspṛśettvām.
इध्मोदकप्रदातारं शून्यपालकमाश्रमे ।
विनीतमाचार्यकुले सुयुक्तं गुरुकर्मणि ॥९॥
9. idhmodakapradātāraṁ śūnyapālakamāśrame ,
vinītamācāryakule suyuktaṁ gurukarmaṇi.
शिष्टं दान्तं कृतज्ञं च प्रियं च सततं मम ।
न मे विक्रोशतो राजन्हर्तुमर्हसि कुञ्जरम् ॥१०॥
10. śiṣṭaṁ dāntaṁ kṛtajñaṁ ca priyaṁ ca satataṁ mama ,
na me vikrośato rājanhartumarhasi kuñjaram.
धृतराष्ट्र उवाच ।
गवां सहस्रं भवते ददामि दासीशतं निष्कशतानि पञ्च ।
अन्यच्च वित्तं विविधं महर्षे किं ब्राह्मणस्येह गजेन कृत्यम् ॥११॥
11. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
gavāṁ sahasraṁ bhavate dadāmi; dāsīśataṁ niṣkaśatāni pañca ,
anyacca vittaṁ vividhaṁ maharṣe; kiṁ brāhmaṇasyeha gajena kṛtyam.
गौतम उवाच ।
त्वामेव गावोऽभि भवन्तु राजन्दास्यः सनिष्का विविधं च रत्नम् ।
अन्यच्च वित्तं विविधं नरेन्द्र किं ब्राह्मणस्येह धनेन कृत्यम् ॥१२॥
12. gautama uvāca ,
tvāmeva gāvo'bhi bhavantu rāja;ndāsyaḥ saniṣkā vividhaṁ ca ratnam ,
anyacca vittaṁ vividhaṁ narendra; kiṁ brāhmaṇasyeha dhanena kṛtyam.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ब्राह्मणानां हस्तिभिर्नास्ति कृत्यं राजन्यानां नागकुलानि विप्र ।
स्वं वाहनं नयतो नास्त्यधर्मो नागश्रेष्ठाद्गौतमास्मान्निवर्त ॥१३॥
13. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
brāhmaṇānāṁ hastibhirnāsti kṛtyaṁ; rājanyānāṁ nāgakulāni vipra ,
svaṁ vāhanaṁ nayato nāstyadharmo; nāgaśreṣṭhādgautamāsmānnivarta.
गौतम उवाच ।
यत्र प्रेतो नन्दति पुण्यकर्मा यत्र प्रेतः शोचति पापकर्मा ।
वैवस्वतस्य सदने महात्मनस्तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥१४॥
14. gautama uvāca ,
yatra preto nandati puṇyakarmā; yatra pretaḥ śocati pāpakarmā ,
vaivasvatasya sadane mahātmana;statra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ये निष्क्रिया नास्तिकाः श्रद्दधानाः पापात्मान इन्द्रियार्थे निविष्टाः ।
यमस्य ते यातनां प्राप्नुवन्ति परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥१५॥
15. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
ye niṣkriyā nāstikāḥ śraddadhānāḥ; pāpātmāna indriyārthe niviṣṭāḥ ,
yamasya te yātanāṁ prāpnuvanti; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
वैवस्वती संयमनी जनानां यत्रानृतं नोच्यते यत्र सत्यम् ।
यत्राबला बलिनं यातयन्ति तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥१६॥
16. gautama uvāca ,
vaivasvatī saṁyamanī janānāṁ; yatrānṛtaṁ nocyate yatra satyam ,
yatrābalā balinaṁ yātayanti; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ज्येष्ठां स्वसारं पितरं मातरं च गुरुं यथा मानयन्तश्चरन्ति ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥१७॥
17. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
jyeṣṭhāṁ svasāraṁ pitaraṁ mātaraṁ ca; guruṁ yathā mānayantaścaranti ,
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
मन्दाकिनी वैश्रवणस्य राज्ञो महाभोगा भोगिजनप्रवेश्या ।
गन्धर्वयक्षैरप्सरोभिश्च जुष्टा तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥१८॥
18. gautama uvāca ,
mandākinī vaiśravaṇasya rājño; mahābhogā bhogijanapraveśyā ,
gandharvayakṣairapsarobhiśca juṣṭā; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
अतिथिव्रताः सुव्रता ये जना वै प्रतिश्रयं ददति ब्राह्मणेभ्यः ।
शिष्टाशिनः संविभज्याश्रितांश्च मन्दाकिनीं तेऽपि विभूषयन्ति ॥१९॥
19. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
atithivratāḥ suvratā ye janā vai; pratiśrayaṁ dadati brāhmaṇebhyaḥ ,
śiṣṭāśinaḥ saṁvibhajyāśritāṁśca; mandākinīṁ te'pi vibhūṣayanti.
गौतम उवाच ।
मेरोरग्रे यद्वनं भाति रम्यं सुपुष्पितं किंनरगीतजुष्टम् ।
सुदर्शना यत्र जम्बूर्विशाला तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥२०॥
20. gautama uvāca ,
meroragre yadvanaṁ bhāti ramyaṁ; supuṣpitaṁ kiṁnaragītajuṣṭam ,
sudarśanā yatra jambūrviśālā; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ये ब्राह्मणा मृदवः सत्यशीला बहुश्रुताः सर्वभूताभिरामाः ।
येऽधीयन्ते सेतिहासं पुराणं मध्वाहुत्या जुह्वति च द्विजेभ्यः ॥२१॥
21. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
ye brāhmaṇā mṛdavaḥ satyaśīlā; bahuśrutāḥ sarvabhūtābhirāmāḥ ,
ye'dhīyante setihāsaṁ purāṇaṁ; madhvāhutyā juhvati ca dvijebhyaḥ.
तथाविधानामेष लोको महर्षे परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ।
यद्विद्यते विदितं स्थानमस्ति तद्ब्रूहि त्वं त्वरितो ह्येष यामि ॥२२॥
22. tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra ,
yadvidyate viditaṁ sthānamasti; tadbrūhi tvaṁ tvarito hyeṣa yāmi.
गौतम उवाच ।
सुपुष्पितं किंनरराजजुष्टं प्रियं वनं नन्दनं नारदस्य ।
गन्धर्वाणामप्सरसां च सद्म तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥२३॥
23. gautama uvāca ,
supuṣpitaṁ kiṁnararājajuṣṭaṁ; priyaṁ vanaṁ nandanaṁ nāradasya ,
gandharvāṇāmapsarasāṁ ca sadma; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ये नृत्तगीतकुशला जनाः सदा ह्ययाचमानाः सहिताश्चरन्ति ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥२४॥
24. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
ye nṛttagītakuśalā janāḥ sadā; hyayācamānāḥ sahitāścaranti ,
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
यत्रोत्तराः कुरवो भान्ति रम्या देवैः सार्धं मोदमाना नरेन्द्र ।
यत्राग्नियौनाश्च वसन्ति विप्रा ह्ययोनयः पर्वतयोनयश्च ॥२५॥
25. gautama uvāca ,
yatrottarāḥ kuravo bhānti ramyā; devaiḥ sārdhaṁ modamānā narendra ,
yatrāgniyaunāśca vasanti viprā; hyayonayaḥ parvatayonayaśca.
यत्र शक्रो वर्षति सर्वकामान्यत्र स्त्रियः कामचाराश्चरन्ति ।
यत्र चेर्ष्या नास्ति नारीनराणां तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥२६॥
26. yatra śakro varṣati sarvakāmā;nyatra striyaḥ kāmacārāścaranti ,
yatra cerṣyā nāsti nārīnarāṇāṁ; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ये सर्वभूतेषु निवृत्तकामा अमांसादा न्यस्तदण्डाश्चरन्ति ।
न हिंसन्ति स्थावरं जङ्गमं च भूतानां ये सर्वभूतात्मभूताः ॥२७॥
27. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
ye sarvabhūteṣu nivṛttakāmā; amāṁsādā nyastadaṇḍāścaranti ,
na hiṁsanti sthāvaraṁ jaṅgamaṁ ca; bhūtānāṁ ye sarvabhūtātmabhūtāḥ.
निराशिषो निर्ममा वीतरागा लाभालाभे तुल्यनिन्दाप्रशंसाः ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥२८॥
28. nirāśiṣo nirmamā vītarāgā; lābhālābhe tulyanindāpraśaṁsāḥ ,
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
ततः परं भान्ति लोकाः सनातनाः सुपुण्यगन्धा निर्मला वीतशोकाः ।
सोमस्य राज्ञः सदने महात्मनस्तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥२९॥
29. gautama uvāca ,
tataḥ paraṁ bhānti lokāḥ sanātanāḥ; supuṇyagandhā nirmalā vītaśokāḥ ,
somasya rājñaḥ sadane mahātmana;statra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ये दानशीला न प्रतिगृह्णते सदा न चाप्यर्थानाददते परेभ्यः ।
येषामदेयमर्हते नास्ति किंचित्सर्वातिथ्याः सुप्रसादा जनाश्च ॥३०॥
30. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
ye dānaśīlā na pratigṛhṇate sadā; na cāpyarthānādadate parebhyaḥ ,
yeṣāmadeyamarhate nāsti kiṁci;tsarvātithyāḥ suprasādā janāśca.
ये क्षन्तारो नाभिजल्पन्ति चान्याञ्शक्ता भूत्वा सततं पुण्यशीलाः ।
तथाविधानामेष लोको महर्षे परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥३१॥
31. ye kṣantāro nābhijalpanti cānyā;ñśaktā bhūtvā satataṁ puṇyaśīlāḥ ,
tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
ततः परं भान्ति लोकाः सनातना विरजसो वितमस्का विशोकाः ।
आदित्यस्य सुमहान्तः सुवृत्तास्तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥३२॥
32. gautama uvāca ,
tataḥ paraṁ bhānti lokāḥ sanātanā; virajaso vitamaskā viśokāḥ ,
ādityasya sumahāntaḥ suvṛttā;statra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
स्वाध्यायशीला गुरुशुश्रूषणे रतास्तपस्विनः सुव्रताः सत्यसंधाः ।
आचार्याणामप्रतिकूलभाषिणो नित्योत्थिता गुरुकर्मस्वचोद्याः ॥३३॥
33. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
svādhyāyaśīlā guruśuśrūṣaṇe ratā;stapasvinaḥ suvratāḥ satyasaṁdhāḥ ,
ācāryāṇāmapratikūlabhāṣiṇo; nityotthitā gurukarmasvacodyāḥ.
तथाविधानामेष लोको महर्षे विशुद्धानां भावितवाङ्मतीनाम् ।
सत्ये स्थितानां वेदविदां महात्मनां परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥३४॥
34. tathāvidhānāmeṣa loko maharṣe; viśuddhānāṁ bhāvitavāṅmatīnām ,
satye sthitānāṁ vedavidāṁ mahātmanāṁ; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
ततः परे भान्ति लोकाः सनातनाः सुपुण्यगन्धा विरजा विशोकाः ।
वरुणस्य राज्ञः सदने महात्मनस्तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥३५॥
35. gautama uvāca ,
tataḥ pare bhānti lokāḥ sanātanāḥ; supuṇyagandhā virajā viśokāḥ ,
varuṇasya rājñaḥ sadane mahātmana;statra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
चातुर्मास्यैर्ये यजन्ते जनाः सदा तथेष्टीनां दशशतं प्राप्नुवन्ति ।
ये चाग्निहोत्रं जुह्वति श्रद्दधाना यथान्यायं त्रीणि वर्षाणि विप्राः ॥३६॥
36. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
cāturmāsyairye yajante janāḥ sadā; tatheṣṭīnāṁ daśaśataṁ prāpnuvanti ,
ye cāgnihotraṁ juhvati śraddadhānā; yathānyāyaṁ trīṇi varṣāṇi viprāḥ.
स्वदारिणां धर्मधुरे महात्मनां यथोचिते वर्त्मनि सुस्थितानाम् ।
धर्मात्मनामुद्वहतां गतिं तां परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥३७॥
37. svadāriṇāṁ dharmadhure mahātmanāṁ; yathocite vartmani susthitānām ,
dharmātmanāmudvahatāṁ gatiṁ tāṁ; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
इन्द्रस्य लोका विरजा विशोका दुरन्वयाः काङ्क्षिता मानवानाम् ।
तस्याहं ते भवने भूरितेजसो राजन्निमं हस्तिनं यातयिष्ये ॥३८॥
38. gautama uvāca ,
indrasya lokā virajā viśokā; duranvayāḥ kāṅkṣitā mānavānām ,
tasyāhaṁ te bhavane bhūritejaso; rājannimaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
शतवर्षजीवी यश्च शूरो मनुष्यो वेदाध्यायी यश्च यज्वाप्रमत्तः ।
एते सर्वे शक्रलोकं व्रजन्ति परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र ॥३९॥
39. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
śatavarṣajīvī yaśca śūro manuṣyo; vedādhyāyī yaśca yajvāpramattaḥ ,
ete sarve śakralokaṁ vrajanti; paraṁ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
प्राजापत्याः सन्ति लोका महान्तो नाकस्य पृष्ठे पुष्कला वीतशोकाः ।
मनीषिताः सर्वलोकोद्भवानां तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥४०॥
40. gautama uvāca ,
prājāpatyāḥ santi lokā mahānto; nākasya pṛṣṭhe puṣkalā vītaśokāḥ ,
manīṣitāḥ sarvalokodbhavānāṁ; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
ये राजानो राजसूयाभिषिक्ता धर्मात्मानो रक्षितारः प्रजानाम् ।
ये चाश्वमेधावभृथाप्लुताङ्गास्तेषां लोका धृतराष्ट्रो न तत्र ॥४१॥
41. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
ye rājāno rājasūyābhiṣiktā; dharmātmāno rakṣitāraḥ prajānām ,
ye cāśvamedhāvabhṛthāplutāṅgā;steṣāṁ lokā dhṛtarāṣṭro na tatra.
गौतम उवाच ।
ततः परं भान्ति लोकाः सनातनाः सुपुण्यगन्धा विरजा वीतशोकाः ।
तस्मिन्नहं दुर्लभे त्वाप्रधृष्ये गवां लोके हस्तिनं यातयिष्ये ॥४२॥
42. gautama uvāca ,
tataḥ paraṁ bhānti lokāḥ sanātanāḥ; supuṇyagandhā virajā vītaśokāḥ ,
tasminnahaṁ durlabhe tvāpradhṛṣye; gavāṁ loke hastinaṁ yātayiṣye.
धृतराष्ट्र उवाच ।
यो गोसहस्री शतदः समां समां यो गोशती दश दद्याच्च शक्त्या ।
तथा दशभ्यो यश्च दद्यादिहैकां पञ्चभ्यो वा दानशीलस्तथैकाम् ॥४३॥
43. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
yo gosahasrī śatadaḥ samāṁ samāṁ; yo gośatī daśa dadyācca śaktyā ,
tathā daśabhyo yaśca dadyādihaikāṁ; pañcabhyo vā dānaśīlastathaikām.
ये जीर्यन्ते ब्रह्मचर्येण विप्रा ब्राह्मीं वाचं परिरक्षन्ति चैव ।
मनस्विनस्तीर्थयात्रापरायणास्ते तत्र मोदन्ति गवां विमाने ॥४४॥
44. ye jīryante brahmacaryeṇa viprā; brāhmīṁ vācaṁ parirakṣanti caiva ,
manasvinastīrthayātrāparāyaṇā;ste tatra modanti gavāṁ vimāne.
प्रभासं मानसं पुण्यं पुष्कराणि महत्सरः ।
पुण्यं च नैमिषं तीर्थं बाहुदां करतोयिनीम् ॥४५॥
45. prabhāsaṁ mānasaṁ puṇyaṁ puṣkarāṇi mahatsaraḥ ,
puṇyaṁ ca naimiṣaṁ tīrthaṁ bāhudāṁ karatoyinīm.
गयां गयशिरश्चैव विपाशां स्थूलवालुकाम् ।
तूष्णींगङ्गां दशगङ्गां महाह्रदमथापि च ॥४६॥
46. gayāṁ gayaśiraścaiva vipāśāṁ sthūlavālukām ,
tūṣṇīṁgaṅgāṁ daśagaṅgāṁ mahāhradamathāpi ca.
गौतमीं कौशिकीं पाकां महात्मानो धृतव्रताः ।
सरस्वतीदृषद्वत्यौ यमुनां ये प्रयान्ति च ॥४७॥
47. gautamīṁ kauśikīṁ pākāṁ mahātmāno dhṛtavratāḥ ,
sarasvatīdṛṣadvatyau yamunāṁ ye prayānti ca.
तत्र ते दिव्यसंस्थाना दिव्यमाल्यधराः शिवाः ।
प्रयान्ति पुण्यगन्धाढ्या धृतराष्ट्रो न तत्र वै ॥४८॥
48. tatra te divyasaṁsthānā divyamālyadharāḥ śivāḥ ,
prayānti puṇyagandhāḍhyā dhṛtarāṣṭro na tatra vai.
गौतम उवाच ।
यत्र शीतभयं नास्ति न चोष्णभयमण्वपि ।
न क्षुत्पिपासे न ग्लानिर्न दुःखं न सुखं तथा ॥४९॥
49. gautama uvāca ,
yatra śītabhayaṁ nāsti na coṣṇabhayamaṇvapi ,
na kṣutpipāse na glānirna duḥkhaṁ na sukhaṁ tathā.
न द्वेष्यो न प्रियः कश्चिन्न बन्धुर्न रिपुस्तथा ।
न जरामरणे वापि न पुण्यं न च पातकम् ॥५०॥
50. na dveṣyo na priyaḥ kaścinna bandhurna ripustathā ,
na jarāmaraṇe vāpi na puṇyaṁ na ca pātakam.
तस्मिन्विरजसि स्फीते प्रज्ञासत्त्वव्यवस्थिते ।
स्वयंभुभवने पुण्ये हस्तिनं मे यतिष्यति ॥५१॥
51. tasminvirajasi sphīte prajñāsattvavyavasthite ,
svayaṁbhubhavane puṇye hastinaṁ me yatiṣyati.
धृतराष्ट्र उवाच ।
निर्मुक्ताः सर्वसङ्गेभ्यो कृतात्मानो यतव्रताः ।
अध्यात्मयोगसंस्थाने युक्ताः स्वर्गगतिं गताः ॥५२॥
52. dhṛtarāṣṭra uvāca ,
nirmuktāḥ sarvasaṅgebhyo kṛtātmāno yatavratāḥ ,
adhyātmayogasaṁsthāne yuktāḥ svargagatiṁ gatāḥ.
ते ब्रह्मभवनं पुण्यं प्राप्नुवन्तीह सात्त्विकाः ।
न तत्र धृतराष्ट्रस्ते शक्यो द्रष्टुं महामुने ॥५३॥
53. te brahmabhavanaṁ puṇyaṁ prāpnuvantīha sāttvikāḥ ,
na tatra dhṛtarāṣṭraste śakyo draṣṭuṁ mahāmune.
गौतम उवाच ।
रथन्तरं यत्र बृहच्च गीयते यत्र वेदी पुण्डरीकैः स्तृणोति ।
यत्रोपयाति हरिभिः सोमपीथी तत्र त्वाहं हस्तिनं यातयिष्ये ॥५४॥
54. gautama uvāca ,
rathantaraṁ yatra bṛhacca gīyate; yatra vedī puṇḍarīkaiḥ stṛṇoti ,
yatropayāti haribhiḥ somapīthī; tatra tvāhaṁ hastinaṁ yātayiṣye.
बुध्यामि त्वां वृत्रहणं शतक्रतुं व्यतिक्रमन्तं भुवनानि विश्वा ।
कच्चिन्न वाचा वृजिनं कदाचिदकार्षं ते मनसोऽभिषङ्गात् ॥५५॥
55. budhyāmi tvāṁ vṛtrahaṇaṁ śatakratuṁ; vyatikramantaṁ bhuvanāni viśvā ,
kaccinna vācā vṛjinaṁ kadāci;dakārṣaṁ te manaso'bhiṣaṅgāt.
शक्र उवाच ।
यस्मादिमं लोकपथं प्रजानामन्वागमं पदवादे गजस्य ।
तस्माद्भवान्प्रणतं मानुशास्तु ब्रवीषि यत्तत्करवाणि सर्वम् ॥५६॥
56. śakra uvāca ,
yasmādimaṁ lokapathaṁ prajānā;manvāgamaṁ padavāde gajasya ,
tasmādbhavānpraṇataṁ mānuśāstu; bravīṣi yattatkaravāṇi sarvam.
गौतम उवाच ।
श्वेतं करेणुं मम पुत्रनागं यं मेऽहार्षीर्दशवर्षाणि बालम् ।
यो मे वने वसतोऽभूद्द्वितीयस्तमेव मे देहि सुरेन्द्र नागम् ॥५७॥
57. gautama uvāca ,
śvetaṁ kareṇuṁ mama putranāgaṁ; yaṁ me'hārṣīrdaśavarṣāṇi bālam ,
yo me vane vasato'bhūddvitīya;stameva me dehi surendra nāgam.
शक्र उवाच ।
अयं सुतस्ते द्विजमुख्य नागश्चाघ्रायते त्वामभिवीक्षमाणः ।
पादौ च ते नासिकयोपजिघ्रते श्रेयो मम ध्याहि नमश्च तेऽस्तु ॥५८॥
58. śakra uvāca ,
ayaṁ sutaste dvijamukhya nāga;ścāghrāyate tvāmabhivīkṣamāṇaḥ ,
pādau ca te nāsikayopajighrate; śreyo mama dhyāhi namaśca te'stu.
गौतम उवाच ।
शिवं सदैवेह सुरेन्द्र तुभ्यं ध्यायामि पूजां च सदा प्रयुञ्जे ।
ममापि त्वं शक्र शिवं ददस्व त्वया दत्तं प्रतिगृह्णामि नागम् ॥५९॥
59. gautama uvāca ,
śivaṁ sadaiveha surendra tubhyaṁ; dhyāyāmi pūjāṁ ca sadā prayuñje ,
mamāpi tvaṁ śakra śivaṁ dadasva; tvayā dattaṁ pratigṛhṇāmi nāgam.
शक्र उवाच ।
येषां वेदा निहिता वै गुहायां मनीषिणां सत्त्ववतां महात्मनाम् ।
तेषां त्वयैकेन महात्मनास्मि बुद्धस्तस्मात्प्रीतिमांस्तेऽहमद्य ॥६०॥
60. śakra uvāca ,
yeṣāṁ vedā nihitā vai guhāyāṁ; manīṣiṇāṁ sattvavatāṁ mahātmanām ,
teṣāṁ tvayaikena mahātmanāsmi; buddhastasmātprītimāṁste'hamadya.
हन्तैहि ब्राह्मण क्षिप्रं सह पुत्रेण हस्तिना ।
प्राप्नुहि त्वं शुभाँल्लोकानह्नाय च चिराय च ॥६१॥
61. hantaihi brāhmaṇa kṣipraṁ saha putreṇa hastinā ,
prāpnuhi tvaṁ śubhāँllokānahnāya ca cirāya ca.
भीष्म उवाच ।
स गौतमं पुरस्कृत्य सह पुत्रेण हस्तिना ।
दिवमाचक्रमे वज्री सद्भिः सह दुरासदम् ॥६२॥
62. bhīṣma uvāca ,
sa gautamaṁ puraskṛtya saha putreṇa hastinā ,
divamācakrame vajrī sadbhiḥ saha durāsadam.