योगवासिष्ठः
yogavāsiṣṭhaḥ
-
book-4, chapter-58
श्रीवसिष्ठ उवाच ।
अत्रैव वस्तुन्युदिता श्रृणु राघव पूर्वजाः ।
कचेन गाथा या गीता बार्हस्पत्येन पावनाः ॥ १ ॥
अत्रैव वस्तुन्युदिता श्रृणु राघव पूर्वजाः ।
कचेन गाथा या गीता बार्हस्पत्येन पावनाः ॥ १ ॥
śrīvasiṣṭha uvāca ,
atraiva vastunyuditā śrṛṇu rāghava pūrvajāḥ ,
kacena gāthā yā gītā bārhaspatyena pāvanāḥ 1
atraiva vastunyuditā śrṛṇu rāghava pūrvajāḥ ,
kacena gāthā yā gītā bārhaspatyena pāvanāḥ 1
1.
śrīvasiṣṭhaḥ uvāca atra eva vastuni uditā śṛṇu rāghava
pūrvajāḥ kacena gāthā yā gītā bārhaspatyena pāvanāḥ
pūrvajāḥ kacena gāthā yā gītā bārhaspatyena pāvanāḥ
1.
śrīvasiṣṭhaḥ uvāca rāghava śṛṇu atra eva vastuni uditā pūrvajāḥ pāvanāḥ gāthā yā kacena bārhaspatyena gītā.
1.
Shri Vasishtha said: Listen, Raghava, to the ancient and purifying verses, which were sung by Kacha, the son of Brihaspati, and which have arisen concerning this very reality.
कस्मिंश्चिन्मेरुगहनेऽतिष्ठन्सुरगुरोः सुतः ।
कदाचिदभ्यासवशाद्विश्रान्तिं प्राप चात्मनि ॥ २ ॥
कदाचिदभ्यासवशाद्विश्रान्तिं प्राप चात्मनि ॥ २ ॥
kasmiṃścinmerugahane'tiṣṭhansuraguroḥ sutaḥ ,
kadācidabhyāsavaśādviśrāntiṃ prāpa cātmani 2
kadācidabhyāsavaśādviśrāntiṃ prāpa cātmani 2
2.
kasmin cit meru gahane atiṣṭhat sura guroḥ sutaḥ
kadā cit abhyāsa vaśāt viśrāntim prāpa ca ātmani
kadā cit abhyāsa vaśāt viśrāntim prāpa ca ātmani
2.
sura guroḥ sutaḥ kasmin cit meru gahane atiṣṭhat kadā cit abhyāsa vaśāt ca ātmani viśrāntim prāpa.
2.
The son of Brihaspati (the preceptor of the gods) resided in a dense forest on Mount Meru. Once, through the power of his spiritual practice, he attained profound tranquility within his own self (ātman).
सम्यग्ज्ञानामृतापूर्णा मतिर्नारमतास्य सा ।
पञ्चभूतमयेऽमान्ये दृश्येऽस्मिन्पेलवात्मनि ॥ ३ ॥
पञ्चभूतमयेऽमान्ये दृश्येऽस्मिन्पेलवात्मनि ॥ ३ ॥
samyagjñānāmṛtāpūrṇā matirnāramatāsya sā ,
pañcabhūtamaye'mānye dṛśye'sminpelavātmani 3
pañcabhūtamaye'mānye dṛśye'sminpelavātmani 3
3.
samyak jñāna amṛta āpūrṇā matiḥ na aramata asya sā
pañca bhūta maye amānye dṛśye asmin pelava ātmani
pañca bhūta maye amānye dṛśye asmin pelava ātmani
3.
asya samyak jñāna amṛta āpūrṇā sā matiḥ pañca bhūta maye amānye asmin pelava ātmani dṛśye na aramata.
3.
His intellect (mati), replete with the nectar of perfect knowledge, found no delight in this contemptible visible world (dṛśya) – which is composed of the five elements and is of a fragile nature (ātman).
स तेन निर्विण्ण इव सदात्मत्वादृते पदम् ।
अपश्यन्समुवाचेदमेको गद्गदया गिरा ॥ ४ ॥
अपश्यन्समुवाचेदमेको गद्गदया गिरा ॥ ४ ॥
sa tena nirviṇṇa iva sadātmatvādṛte padam ,
apaśyansamuvācedameko gadgadayā girā 4
apaśyansamuvācedameko gadgadayā girā 4
4.
saḥ tena nirviṇṇaḥ iva sat ātmatvāt ṛte padam
apaśyan samuvāca idam ekaḥ gadgadayā girā
apaśyan samuvāca idam ekaḥ gadgadayā girā
4.
saḥ tena nirviṇṇaḥ iva sat ātmatvāt ṛte padam apaśyan (saḥ) ekaḥ gadgadayā girā idam samuvāca.
4.
He, as if weary of that (world), and perceiving no state (pada) beyond the intrinsic nature of reality (ātman), being alone, uttered these words with a faltering voice.
किं करोमि क्व गच्छामि किं गृह्णामि त्यजामि किम् ।
आत्मना पूरितं विश्वं महाकल्पाम्बुना यथा ॥ ५ ॥
आत्मना पूरितं विश्वं महाकल्पाम्बुना यथा ॥ ५ ॥
kiṃ karomi kva gacchāmi kiṃ gṛhṇāmi tyajāmi kim ,
ātmanā pūritaṃ viśvaṃ mahākalpāmbunā yathā 5
ātmanā pūritaṃ viśvaṃ mahākalpāmbunā yathā 5
5.
kim karomi kva gacchāmi kim gṛhṇāmi tyajāmi kim
ātmanā pūritaṃ viśvaṃ mahākalpa ambunā yathā
ātmanā pūritaṃ viśvaṃ mahākalpa ambunā yathā
5.
kim karomi kva gacchāmi kim gṛhṇāmi kim tyajāmi
ātmanā mahākalpa ambunā yathā viśvaṃ pūritaṃ
ātmanā mahākalpa ambunā yathā viśvaṃ pūritaṃ
5.
What should I do? Where should I go? What should I grasp? What should I abandon? The entire universe is filled by the Self (ātman), just as it is by the waters of the great deluge (mahākalpa).
दुःखमात्मा सुखं चैव खमाशासुमहत्तया ।
सर्वमात्ममयं ज्ञातं नष्टकष्टोऽहमात्मना ॥ ६ ॥
सर्वमात्ममयं ज्ञातं नष्टकष्टोऽहमात्मना ॥ ६ ॥
duḥkhamātmā sukhaṃ caiva khamāśāsumahattayā ,
sarvamātmamayaṃ jñātaṃ naṣṭakaṣṭo'hamātmanā 6
sarvamātmamayaṃ jñātaṃ naṣṭakaṣṭo'hamātmanā 6
6.
duḥkham ātmā sukham ca eva kham āśāsu mahattayā
sarvam ātma-mayam jñātam naṣṭa-kaṣṭaḥ aham ātmanā
sarvam ātma-mayam jñātam naṣṭa-kaṣṭaḥ aham ātmanā
6.
ātmanā duḥkham ātmā ca eva sukham
(ātmanā) kham āśāsu mahattayā
(ātmaiva) sarvam ātma-mayam jñātam
(tena) aham naṣṭa-kaṣṭaḥ (jātam)
(ātmanā) kham āśāsu mahattayā
(ātmaiva) sarvam ātma-mayam jñātam
(tena) aham naṣṭa-kaṣṭaḥ (jātam)
6.
Sorrow is the Self (ātman), and so is happiness. Space (ākāśa) and the directions (āśā) in their great vastness are also the Self. Everything is known as consisting of the Self (ātman). My suffering has been destroyed by the Self (ātman).
सबाह्याभ्यन्तरे देहे अधश्चोर्ध्वं च दिक्षु च ।
इत आत्मा ततश्चात्मा नास्त्यनात्ममयं क्वचित् ॥ ७ ॥
इत आत्मा ततश्चात्मा नास्त्यनात्ममयं क्वचित् ॥ ७ ॥
sabāhyābhyantare dehe adhaścordhvaṃ ca dikṣu ca ,
ita ātmā tataścātmā nāstyanātmamayaṃ kvacit 7
ita ātmā tataścātmā nāstyanātmamayaṃ kvacit 7
7.
sabāhyābhyantare dehe adhaḥ ca ūrdhvam ca dikṣu ca
itaḥ ātmā tataḥ ca ātmā na asti anātma-mayam kvacit
itaḥ ātmā tataḥ ca ātmā na asti anātma-mayam kvacit
7.
sabāhyābhyantare dehe adhaḥ ca ūrdhvam ca dikṣu ca itaḥ
ātmā ca tataḥ ātmā (asti) kvacit anātma-mayam na asti
ātmā ca tataḥ ātmā (asti) kvacit anātma-mayam na asti
7.
In the body, both externally and internally, below and above, and in all directions, here is the Self (ātman) and there is the Self (ātman). Nowhere is there anything that is not permeated by the Self (ātman).
सर्वत्रैव स्थितो ह्यात्मा सर्वमात्ममयं स्थितम् ।
सर्वमेवेदमात्मैवमात्मन्येव भवाम्यहम् ॥ ८ ॥
सर्वमेवेदमात्मैवमात्मन्येव भवाम्यहम् ॥ ८ ॥
sarvatraiva sthito hyātmā sarvamātmamayaṃ sthitam ,
sarvamevedamātmaivamātmanyeva bhavāmyaham 8
sarvamevedamātmaivamātmanyeva bhavāmyaham 8
8.
sarvatra eva sthitaḥ hi ātmā sarvam ātma-mayam sthitam
sarvam eva idam ātmā evam ātmani eva bhavāmi aham
sarvam eva idam ātmā evam ātmani eva bhavāmi aham
8.
hi ātmā sarvatra eva sthitaḥ sarvam ātma-mayam sthitam idam
sarvam eva ātmā eva (asti) evam aham ātmani eva bhavāmi
sarvam eva ātmā eva (asti) evam aham ātmani eva bhavāmi
8.
Indeed, the Self (ātman) is established everywhere, and everything is established as consisting of the Self (ātman). All this is truly the Self (ātman). Thus, I myself exist only in the Self (ātman).
यन्नाम नाम तत्किंचित्सर्वमेवाहमान्तरः ।
आपूरितापारनभाः सर्वत्र सन्मयः स्थितः ॥ ९ ॥
आपूरितापारनभाः सर्वत्र सन्मयः स्थितः ॥ ९ ॥
yannāma nāma tatkiṃcitsarvamevāhamāntaraḥ ,
āpūritāpāranabhāḥ sarvatra sanmayaḥ sthitaḥ 9
āpūritāpāranabhāḥ sarvatra sanmayaḥ sthitaḥ 9
9.
yat nāma nāma tat kiṃcit sarvam eva aham āntaraḥ
āpūrita-apāra-nabhāḥ sarvatra sat-mayaḥ sthitaḥ
āpūrita-apāra-nabhāḥ sarvatra sat-mayaḥ sthitaḥ
9.
aham āntaraḥ yat nāma nāma tat kiṃcit sarvam eva
āpūrita-apāra-nabhāḥ sarvatra sat-mayaḥ sthitaḥ
āpūrita-apāra-nabhāḥ sarvatra sat-mayaḥ sthitaḥ
9.
Whatever name, whatever thing exists, all of that is indeed I, the inner Self (ātman). I remain everywhere as pure being, filling the boundless sky/space.
पूर्णस्तिष्ठामि मोदात्मा सुखमेकार्णवोपमः ।
इत्येवं भावयंस्तत्र कनकाचलकुञ्जके ॥ १० ॥
इत्येवं भावयंस्तत्र कनकाचलकुञ्जके ॥ १० ॥
pūrṇastiṣṭhāmi modātmā sukhamekārṇavopamaḥ ,
ityevaṃ bhāvayaṃstatra kanakācalakuñjake 10
ityevaṃ bhāvayaṃstatra kanakācalakuñjake 10
10.
pūrṇaḥ tiṣṭhāmi moda-ātmā sukham eka-arṇava-upamah
iti evam bhāvayan tatra kanakācala-kuñjake
iti evam bhāvayan tatra kanakācala-kuñjake
10.
pūrṇaḥ moda-ātmā eka-arṇava-upamah sukham tiṣṭhāmi
iti evam tatra kanakācala-kuñjake bhāvayan
iti evam tatra kanakācala-kuñjake bhāvayan
10.
I remain complete, my Self (ātman) being joy, like a single ocean of happiness. Thus meditating in that golden mountain grotto (kuñjaka).
उच्चारयन्नोङ्कारं च घण्टास्वनमिव क्रमात् ।
ओंकारस्य कलामात्रं पाश्चात्यं वालकोमलम् ।
नान्तरस्थो न बाह्यस्थो भावयन्परमे हृदि ॥ ११ ॥
ओंकारस्य कलामात्रं पाश्चात्यं वालकोमलम् ।
नान्तरस्थो न बाह्यस्थो भावयन्परमे हृदि ॥ ११ ॥
uccārayannoṅkāraṃ ca ghaṇṭāsvanamiva kramāt ,
oṃkārasya kalāmātraṃ pāścātyaṃ vālakomalam ,
nāntarastho na bāhyastho bhāvayanparame hṛdi 11
oṃkārasya kalāmātraṃ pāścātyaṃ vālakomalam ,
nāntarastho na bāhyastho bhāvayanparame hṛdi 11
11.
uccārayan oṅkāram ca ghaṇṭā-svanam
iva kramāt oṅkārasya kalā-mātram
pāścātyam bāla-komalam na āntarasthaḥ
na bāhyasthaḥ bhāvayan parame hṛdi
iva kramāt oṅkārasya kalā-mātram
pāścātyam bāla-komalam na āntarasthaḥ
na bāhyasthaḥ bhāvayan parame hṛdi
11.
uccārayan oṅkāram ca ghaṇṭā-svanam
iva kramāt oṅkārasya kalā-mātram
pāścātyam bāla-komalam na āntarasthaḥ
na bāhyasthaḥ parame hṛdi bhāvayan
iva kramāt oṅkārasya kalā-mātram
pāścātyam bāla-komalam na āntarasthaḥ
na bāhyasthaḥ parame hṛdi bhāvayan
11.
Uttering the syllable Om (oṅkāra) like a bell sound, gradually, meditating on the subtle, soft, residual part of Om, neither dwelling internally nor externally, but within the supreme heart (hṛdi).
व्यपगतकलनाकलङ्कशुद्धो हृदयनिरन्तरलीनवातवृत्तिः ।
गतघनशरदाशयोपमानः स्थित इति राम कचः स गायमानः ॥ १२ ॥
गतघनशरदाशयोपमानः स्थित इति राम कचः स गायमानः ॥ १२ ॥
vyapagatakalanākalaṅkaśuddho hṛdayanirantaralīnavātavṛttiḥ ,
gataghanaśaradāśayopamānaḥ sthita iti rāma kacaḥ sa gāyamānaḥ 12
gataghanaśaradāśayopamānaḥ sthita iti rāma kacaḥ sa gāyamānaḥ 12
12.
vyapagata-kalana-kalanka-śuddhaḥ
hṛdaya-nirantara-līna-vāta-vṛttiḥ
gata-ghana-śarad-āśaya-upamānaḥ
sthitaḥ iti rāma kacaḥ saḥ gāyamānaḥ
hṛdaya-nirantara-līna-vāta-vṛttiḥ
gata-ghana-śarad-āśaya-upamānaḥ
sthitaḥ iti rāma kacaḥ saḥ gāyamānaḥ
12.
rāma saḥ kacaḥ gāyamānaḥ
vyapagata-kalana-kalanka-śuddhaḥ
hṛdaya-nirantara-līna-vāta-vṛttiḥ
gata-ghana-śarad-āśaya-upamānaḥ sthitaḥ iti
vyapagata-kalana-kalanka-śuddhaḥ
hṛdaya-nirantara-līna-vāta-vṛttiḥ
gata-ghana-śarad-āśaya-upamānaḥ sthitaḥ iti
12.
O Rama, Kaca stood singing, pure, with the impurities of mental construction (kalana) completely gone, his breath functions continuously absorbed within the heart, and his innermost intention (āśaya) comparable to a clear autumn sky, free of clouds.
Links to all chapters:
vairāgya prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
mumukṣu prakaraṇa
utpatti prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
sthiti prakaraṇa (current book)
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58 (current chapter)
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
upaśama prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
nirvāṇa prakaraṇa (bhāga 1)
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
Chapter 123
Chapter 124
Chapter 125
Chapter 126
Chapter 127
Chapter 128
nirvāṇa prakaraṇa (bhāga 2)
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
Chapter 123
Chapter 124
Chapter 125
Chapter 126
Chapter 127
Chapter 128
Chapter 129
Chapter 130
Chapter 131
Chapter 132
Chapter 133
Chapter 134
Chapter 135
Chapter 136
Chapter 137
Chapter 138
Chapter 139
Chapter 140
Chapter 141
Chapter 142
Chapter 143
Chapter 144
Chapter 145
Chapter 146
Chapter 147
Chapter 148
Chapter 149
Chapter 150
Chapter 151
Chapter 152
Chapter 153
Chapter 154
Chapter 155
Chapter 156
Chapter 157
Chapter 158
Chapter 159
Chapter 160
Chapter 161
Chapter 162
Chapter 163
Chapter 164
Chapter 165
Chapter 166
Chapter 167
Chapter 168
Chapter 169
Chapter 170
Chapter 171
Chapter 172
Chapter 173
Chapter 174
Chapter 175
Chapter 176
Chapter 177
Chapter 178
Chapter 179
Chapter 180
Chapter 181
Chapter 182
Chapter 183
Chapter 184
Chapter 185
Chapter 186
Chapter 187
Chapter 188
Chapter 189
Chapter 190
Chapter 191
Chapter 192
Chapter 193
Chapter 194
Chapter 195
Chapter 196
Chapter 197
Chapter 198
Chapter 199
Chapter 200
Chapter 201
Chapter 202
Chapter 203
Chapter 204
Chapter 205
Chapter 206
Chapter 207
Chapter 208
Chapter 209
Chapter 210
Chapter 211
Chapter 212
Chapter 213
Chapter 214
Chapter 215
Chapter 216