योगवासिष्ठः
yogavāsiṣṭhaḥ
-
book-7, chapter-151
अन्यमुनिरुवाच ।
तत्र ते नगरं तानि गृहाणि तरवश्च ते ।
क्षिप्रेण शुष्कतृणवत्सर्वं भस्मत्वमागतम् ॥ १ ॥
तत्र ते नगरं तानि गृहाणि तरवश्च ते ।
क्षिप्रेण शुष्कतृणवत्सर्वं भस्मत्वमागतम् ॥ १ ॥
anyamuniruvāca ,
tatra te nagaraṃ tāni gṛhāṇi taravaśca te ,
kṣipreṇa śuṣkatṛṇavatsarvaṃ bhasmatvamāgatam 1
tatra te nagaraṃ tāni gṛhāṇi taravaśca te ,
kṣipreṇa śuṣkatṛṇavatsarvaṃ bhasmatvamāgatam 1
1.
anya-muniḥ uvāca tatra te nagaram tāni gṛhāṇi taravaḥ
ca te kṣipreṇa śuṣka-tṛṇavat sarvam bhasmatvam āgatam
ca te kṣipreṇa śuṣka-tṛṇavat sarvam bhasmatvam āgatam
1.
anya-muniḥ uvāca tatra te nagaram tāni gṛhāṇi te taravaḥ
ca sarvam kṣipreṇa śuṣka-tṛṇavat bhasmatvam āgatam
ca sarvam kṣipreṇa śuṣka-tṛṇavat bhasmatvam āgatam
1.
Another sage said, "Your city, those houses, and those trees there – all quickly turned to ashes, just like dry grass."
तत्रैवं भस्मतां प्राप्ते सुप्ते ते भवतस्तव ।
तनू तथातिसंतापविदारितमहाशिले ॥ २ ॥
तनू तथातिसंतापविदारितमहाशिले ॥ २ ॥
tatraivaṃ bhasmatāṃ prāpte supte te bhavatastava ,
tanū tathātisaṃtāpavidāritamahāśile 2
tanū tathātisaṃtāpavidāritamahāśile 2
2.
tatra evam bhasmatām prāpte supte te bhavataḥ
tava tanū tathā ati-saṃtāpa-vidārita-mahā-śile
tava tanū tathā ati-saṃtāpa-vidārita-mahā-śile
2.
tatra evam (sarvam) bhasmatām prāpte (ca) te tava bhavataḥ
tanū supte tathā ati-saṃtāpa-vidārita-mahā-śile (āstām)
tanū supte tathā ati-saṃtāpa-vidārita-mahā-śile (āstām)
2.
There, as everything thus turned to ashes and your two bodies lay sleeping, they were like massive rocks split apart by intense heat.
स शशाम शनैर्वह्निर्निःशेषीकृतकाननः ।
परिपीतार्णवोऽगस्त्य इवास्तं समुपाययौ ॥ ३ ॥
परिपीतार्णवोऽगस्त्य इवास्तं समुपाययौ ॥ ३ ॥
sa śaśāma śanairvahnirniḥśeṣīkṛtakānanaḥ ,
paripītārṇavo'gastya ivāstaṃ samupāyayau 3
paripītārṇavo'gastya ivāstaṃ samupāyayau 3
3.
saḥ śaśāma śanaiḥ vahniḥ niḥśeṣīkṛta-kānanaḥ
paripīta-arṇavaḥ agastyaḥ iva astam samupāyayau
paripīta-arṇavaḥ agastyaḥ iva astam samupāyayau
3.
saḥ niḥśeṣīkṛta-kānanaḥ vahniḥ śanaiḥ śaśāma
paripīta-arṇavaḥ agastyaḥ iva astam samupāyayau
paripīta-arṇavaḥ agastyaḥ iva astam samupāyayau
3.
That fire, having completely consumed the forest, slowly subsided and came to its end, just like the sage Agastya who drank up the ocean.
तस्मिन्नस्तं गतेवह्नौ तद्भस्मेद्धं सुशीतलम् ।
दुधाव कणशो वायुरशेषं पुष्पराशिवत् ॥ ४ ॥
दुधाव कणशो वायुरशेषं पुष्पराशिवत् ॥ ४ ॥
tasminnastaṃ gatevahnau tadbhasmeddhaṃ suśītalam ,
dudhāva kaṇaśo vāyuraśeṣaṃ puṣparāśivat 4
dudhāva kaṇaśo vāyuraśeṣaṃ puṣparāśivat 4
4.
tasmin astam gate vahnau tat bhasma iddhām
suśītalam dudhāva kaṇaśaḥ vāyuḥ aśeṣam puṣparāśivat
suśītalam dudhāva kaṇaśaḥ vāyuḥ aśeṣam puṣparāśivat
4.
tasmin vahnau astam gate,
vāyuḥ tat iddhām suśītalam bhasma aśeṣam kaṇaśaḥ puṣparāśivat dudhāva
vāyuḥ tat iddhām suśītalam bhasma aśeṣam kaṇaśaḥ puṣparāśivat dudhāva
4.
When that fire was extinguished, the wind completely scattered its now very cool ash, which had once been kindled, particle by particle, just like a heap of flowers.
ततो न ज्ञायते नासीत्क्वाश्रमः क्व तनू तथा ।
क्व पेटकं बहूनां तत्स्वप्नपूर्जाग्रतो यथा ॥ ५ ॥
क्व पेटकं बहूनां तत्स्वप्नपूर्जाग्रतो यथा ॥ ५ ॥
tato na jñāyate nāsītkvāśramaḥ kva tanū tathā ,
kva peṭakaṃ bahūnāṃ tatsvapnapūrjāgrato yathā 5
kva peṭakaṃ bahūnāṃ tatsvapnapūrjāgrato yathā 5
5.
tataḥ na jñāyate na āsīt kva āśramaḥ kva tanū tathā
kva peṭakam bahūnām tat svapnapur jāgrataḥ yathā
kva peṭakam bahūnām tat svapnapur jāgrataḥ yathā
5.
tataḥ kva āśramaḥ,
kva tanū tathā,
kva tat bahūnām peṭakam (āsīt) iti na jñāyate,
na ca āsīt; yathā jāgrataḥ svapnapur (na jñāyate).
kva tanū tathā,
kva tat bahūnām peṭakam (āsīt) iti na jñāyate,
na ca āsīt; yathā jāgrataḥ svapnapur (na jñāyate).
5.
Afterwards, it is unknown where the hermitage (āśrama) was, or where the body was, or where that collection of many things had gone, just as a city (seen) in a dream vanishes for one who has awakened.
अभावमुपयाते ते यदैवं भवतस्तनू ।
स्वपतस्ते भ्रमवतः संविदेव विजृम्भते ॥ ६ ॥
स्वपतस्ते भ्रमवतः संविदेव विजृम्भते ॥ ६ ॥
abhāvamupayāte te yadaivaṃ bhavatastanū ,
svapataste bhramavataḥ saṃvideva vijṛmbhate 6
svapataste bhramavataḥ saṃvideva vijṛmbhate 6
6.
abhāvam upa-yāte te yadā evam bhavataḥ tanū
svapataḥ te bhramavataḥ saṃvit eva vijṛmbhate
svapataḥ te bhramavataḥ saṃvit eva vijṛmbhate
6.
yadā evam bhavataḥ te tanū abhāvam upa-yāte,
(tadā) svapataḥ te bhramavataḥ eva saṃvit vijṛmbhate.
(tadā) svapataḥ te bhramavataḥ eva saṃvit vijṛmbhate.
6.
When your two bodies thus disappear, then for you, the deluded and dreaming one, only (your) consciousness (saṃvit) manifests.
तस्मात्क तद्गलबिलं विराडात्मा स च क्व ते ।
दग्धो दग्धस्य सौजस्कः सौजस्कस्यैव देहकः ॥ ७ ॥
दग्धो दग्धस्य सौजस्कः सौजस्कस्यैव देहकः ॥ ७ ॥
tasmātka tadgalabilaṃ virāḍātmā sa ca kva te ,
dagdho dagdhasya saujaskaḥ saujaskasyaiva dehakaḥ 7
dagdho dagdhasya saujaskaḥ saujaskasyaiva dehakaḥ 7
7.
tasmāt kva tat galabilam virāṭ-ātmā saḥ ca kva te
dagdhaḥ dagdhasya saujaskaḥ saujaskasya eva dehakḥ
dagdhaḥ dagdhasya saujaskaḥ saujaskasya eva dehakḥ
7.
tasmāt,
kva tat galabilam? ca kva te saḥ virāṭ-ātmā? dagdhaḥ (dehaḥ) dagdhasya saujaskaḥ (asti),
eva ca dehakḥ saujaskasya (asti).
kva tat galabilam? ca kva te saḥ virāṭ-ātmā? dagdhaḥ (dehaḥ) dagdhasya saujaskaḥ (asti),
eva ca dehakḥ saujaskasya (asti).
7.
Therefore, where is that throat? And where is your universal self (virāṭ-ātman)? The burnt (body) is (merely) the vitality of the burnt, and only the body (remains) of the vital one.
लब्धवानसि नो तस्माद्धेतोर्देहद्वयं मुने ।
अनन्ते स्वप्नसंसारजाग्रतीहावतिष्ठसे ॥ ८ ॥
अनन्ते स्वप्नसंसारजाग्रतीहावतिष्ठसे ॥ ८ ॥
labdhavānasi no tasmāddhetordehadvayaṃ mune ,
anante svapnasaṃsārajāgratīhāvatiṣṭhase 8
anante svapnasaṃsārajāgratīhāvatiṣṭhase 8
8.
labdhavān asi no tasmāt hetoḥ dehadvyam mune |
anante svapnasaṃsārajāgrati iha avatiṣṭhase ||
anante svapnasaṃsārajāgrati iha avatiṣṭhase ||
8.
mune tasmāt hetoḥ dehadvyam no labdhavān asi
iha anante svapnasaṃsārajāgrati avatiṣṭhase
iha anante svapnasaṃsārajāgrati avatiṣṭhase
8.
O sage, for that reason, you do not possess two bodies. You abide here in this infinite waking state, which is (itself) a dream-like cycle of existence (saṃsāra).
तदेवं स्वप्न एवायं जाग्रद्भावमुपागतः ।
सर्वे वयमिह स्वप्नपुरुषास्तव सुव्रत ॥ ९ ॥
सर्वे वयमिह स्वप्नपुरुषास्तव सुव्रत ॥ ९ ॥
tadevaṃ svapna evāyaṃ jāgradbhāvamupāgataḥ ,
sarve vayamiha svapnapuruṣāstava suvrata 9
sarve vayamiha svapnapuruṣāstava suvrata 9
9.
tat evam svapnaḥ eva ayam jāgradbhāvam upāgataḥ
| sarve vayam iha svapnapurūṣāḥ tava suvrata ||
| sarve vayam iha svapnapurūṣāḥ tava suvrata ||
9.
suvrata tat evam ayam svapnaḥ eva jāgradbhāvam
upāgataḥ iha sarve vayam tava svapnapurūṣāḥ
upāgataḥ iha sarve vayam tava svapnapurūṣāḥ
9.
Thus, this [waking state] is simply a dream that has assumed the nature of a waking state. All of us here, O virtuous one, are merely figures in your dream (puruṣa).
अस्माकं त्वं स्वप्ननरस्तव स्वप्ननरा वयम् ।
अयमेव चिदाकाशः सर्वदात्मात्मनि स्थितः ॥ १० ॥
अयमेव चिदाकाशः सर्वदात्मात्मनि स्थितः ॥ १० ॥
asmākaṃ tvaṃ svapnanarastava svapnanarā vayam ,
ayameva cidākāśaḥ sarvadātmātmani sthitaḥ 10
ayameva cidākāśaḥ sarvadātmātmani sthitaḥ 10
10.
asmākam tvam svapnanaraḥ tava svapnanarāḥ vayam |
ayam eva cidākāśaḥ sarvadā ātmā ātmani sthitaḥ ||
ayam eva cidākāśaḥ sarvadā ātmā ātmani sthitaḥ ||
10.
asmākam tvam svapnanaraḥ tava svapnanarāḥ vayam
ayam eva cidākāśaḥ sarvadā ātmā ātmani sthitaḥ
ayam eva cidākāśaḥ sarvadā ātmā ātmani sthitaḥ
10.
You are a dream-person (nara) to us, and we are dream-people (nara) to you. This very consciousness-space (cidākāśa) is always established as the Self (ātman) within its own nature.
ततः प्रभृति संपन्नो भवान्स्वप्ननरो भवन् ।
जाग्रत्प्रत्ययवाञ्जाग्रन्नरो गार्हस्थ्यसुस्थितः ॥ ११ ॥
जाग्रत्प्रत्ययवाञ्जाग्रन्नरो गार्हस्थ्यसुस्थितः ॥ ११ ॥
tataḥ prabhṛti saṃpanno bhavānsvapnanaro bhavan ,
jāgratpratyayavāñjāgrannaro gārhasthyasusthitaḥ 11
jāgratpratyayavāñjāgrannaro gārhasthyasusthitaḥ 11
11.
tataḥ prabhṛti sampannaḥ bhavān svapnanaraḥ bhavan |
jāgratpratyayavān jāgrannaraḥ gārhasthyasusthitaḥ ||
jāgratpratyayavān jāgrannaraḥ gārhasthyasusthitaḥ ||
11.
tataḥ prabhṛti bhavān svapnanaraḥ bhavan jāgratpratyayavān
jāgrannaraḥ gārhasthyasusthitaḥ sampannaḥ
jāgrannaraḥ gārhasthyasusthitaḥ sampannaḥ
11.
From then onwards, you, becoming a dream-person (nara), became endowed with waking perception, like a waking man (nara) well-established in household life.
एतत्ते कथितं सर्वं यथावृत्तमशेषतः ।
अनुभूतं सुदृश्यं च ध्यानेनैतच्च पश्यसि ॥ १२ ॥
अनुभूतं सुदृश्यं च ध्यानेनैतच्च पश्यसि ॥ १२ ॥
etatte kathitaṃ sarvaṃ yathāvṛttamaśeṣataḥ ,
anubhūtaṃ sudṛśyaṃ ca dhyānenaitacca paśyasi 12
anubhūtaṃ sudṛśyaṃ ca dhyānenaitacca paśyasi 12
12.
etat te kathitam sarvam yathāvṛttam aśeṣataḥ
anubhūtam sudṛśyam ca dhyānena etat ca paśyasi
anubhūtam sudṛśyam ca dhyānena etat ca paśyasi
12.
etat sarvam yathāvṛttam aśeṣataḥ anubhūtam ca
sudṛśyam te kathitam etat ca dhyānena paśyasi
sudṛśyam te kathitam etat ca dhyānena paśyasi
12.
This entire account, exactly as it occurred, fully experienced and clearly perceivable, has been narrated to you. You also perceive this through meditation (dhyāna).
इत्यादिमध्यरहितोऽयमनन्तरूपः संविद्धनः कचति काञ्चनतापवत्खे ।
तत्फाललोलवपुरात्मनि चिन्मयात्मा सर्गात्मभिर्विकसितैरसितैः सितैश्च ॥ १३ ॥
तत्फाललोलवपुरात्मनि चिन्मयात्मा सर्गात्मभिर्विकसितैरसितैः सितैश्च ॥ १३ ॥
ityādimadhyarahito'yamanantarūpaḥ saṃviddhanaḥ kacati kāñcanatāpavatkhe ,
tatphālalolavapurātmani cinmayātmā sargātmabhirvikasitairasitaiḥ sitaiśca 13
tatphālalolavapurātmani cinmayātmā sargātmabhirvikasitairasitaiḥ sitaiśca 13
13.
iti ādi madhya rahitaḥ ayam anantarūpaḥ
saṃvidghanaḥ kacati kāñcanatāpavat khe
tat phālalolavapuḥ ātmani cinmayātmā
sargātmabhiḥ vikasitaiḥ asitaiḥ sitaiḥ ca
saṃvidghanaḥ kacati kāñcanatāpavat khe
tat phālalolavapuḥ ātmani cinmayātmā
sargātmabhiḥ vikasitaiḥ asitaiḥ sitaiḥ ca
13.
ayam iti ādi madhya rahitaḥ anantarūpaḥ
saṃvidghanaḥ kāñcanatāpavat khe kacati
cinmayātmā tatphālalolavapuḥ ātmani
sargātmabhiḥ vikasitaiḥ asitaiḥ ca sitaiḥ
saṃvidghanaḥ kāñcanatāpavat khe kacati
cinmayātmā tatphālalolavapuḥ ātmani
sargātmabhiḥ vikasitaiḥ asitaiḥ ca sitaiḥ
13.
This (reality), devoid of beginning or middle, of infinite forms, a dense mass of consciousness, shines in the cosmic expanse like the luster of gold. That Self of pure consciousness (ātman), whose dynamic form flickers from its very source, manifests within the individual self (ātman) through creative principles (sargātmabhiḥ) that are expanded, dark, and white.
Links to all chapters:
vairāgya prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
mumukṣu prakaraṇa
utpatti prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
sthiti prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
upaśama prakaraṇa
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
nirvāṇa prakaraṇa (bhāga 1)
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
Chapter 123
Chapter 124
Chapter 125
Chapter 126
Chapter 127
Chapter 128
nirvāṇa prakaraṇa (bhāga 2) (current book)
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 67
Chapter 68
Chapter 69
Chapter 70
Chapter 71
Chapter 72
Chapter 73
Chapter 74
Chapter 75
Chapter 76
Chapter 77
Chapter 78
Chapter 79
Chapter 80
Chapter 81
Chapter 82
Chapter 83
Chapter 84
Chapter 85
Chapter 86
Chapter 87
Chapter 88
Chapter 89
Chapter 90
Chapter 91
Chapter 92
Chapter 93
Chapter 94
Chapter 95
Chapter 96
Chapter 97
Chapter 98
Chapter 99
Chapter 100
Chapter 101
Chapter 102
Chapter 103
Chapter 104
Chapter 105
Chapter 106
Chapter 107
Chapter 108
Chapter 109
Chapter 110
Chapter 111
Chapter 112
Chapter 113
Chapter 114
Chapter 115
Chapter 116
Chapter 117
Chapter 118
Chapter 119
Chapter 120
Chapter 121
Chapter 122
Chapter 123
Chapter 124
Chapter 125
Chapter 126
Chapter 127
Chapter 128
Chapter 129
Chapter 130
Chapter 131
Chapter 132
Chapter 133
Chapter 134
Chapter 135
Chapter 136
Chapter 137
Chapter 138
Chapter 139
Chapter 140
Chapter 141
Chapter 142
Chapter 143
Chapter 144
Chapter 145
Chapter 146
Chapter 147
Chapter 148
Chapter 149
Chapter 150
Chapter 151 (current chapter)
Chapter 152
Chapter 153
Chapter 154
Chapter 155
Chapter 156
Chapter 157
Chapter 158
Chapter 159
Chapter 160
Chapter 161
Chapter 162
Chapter 163
Chapter 164
Chapter 165
Chapter 166
Chapter 167
Chapter 168
Chapter 169
Chapter 170
Chapter 171
Chapter 172
Chapter 173
Chapter 174
Chapter 175
Chapter 176
Chapter 177
Chapter 178
Chapter 179
Chapter 180
Chapter 181
Chapter 182
Chapter 183
Chapter 184
Chapter 185
Chapter 186
Chapter 187
Chapter 188
Chapter 189
Chapter 190
Chapter 191
Chapter 192
Chapter 193
Chapter 194
Chapter 195
Chapter 196
Chapter 197
Chapter 198
Chapter 199
Chapter 200
Chapter 201
Chapter 202
Chapter 203
Chapter 204
Chapter 205
Chapter 206
Chapter 207
Chapter 208
Chapter 209
Chapter 210
Chapter 211
Chapter 212
Chapter 213
Chapter 214
Chapter 215
Chapter 216