Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-9

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
वर्णाश्रमाचारधर्माः कथितास्तव सुव्रते ।
संस्कारान् सर्ववर्णानां शृणुष्व गदतो मम ॥१॥
1. varṇāśramācāradharmāḥ kathitāstava suvrate ,
saṁskārān sarvavarṇānāṁ śṛṇuṣva gadato mama.
संस्कारेण विना देवि देहशुद्धिर्न जायते ।
नासंस्कृतोऽधिकारी स्याद् दैवे पैत्रे च कर्मणि ॥२॥
2. saṁskāreṇa vinā devi dehaśuddhirna jāyate ,
nāsaṁskṛto'dhikārī syād daive paitre ca karmaṇi.
अतो विप्रादिभिर्वर्णैः स्वस्ववर्णोक्तसंस्क्रिया ।
कर्तव्या सर्वथा यत्नैरिहामुत्र हितेप्सुभिः ॥३॥
3. ato viprādibhirvarṇaiḥ svasvavarṇoktasaṁskriyā ,
kartavyā sarvathā yatnairihāmutra hitepsubhiḥ.
जीवसेकः पुंसवनं सीमन्तोन्नयनं तथा ।
जातनाम्नी निष्क्रमणमन्नाशनमतः परम् ।
चूडोपनयनोद्वाहाः संस्काराः कथिता दश ॥४॥
4. jīvasekaḥ puṁsavanaṁ sīmantonnayanaṁ tathā ,
jātanāmnī niṣkramaṇamannāśanamataḥ param ,
cūḍopanayanodvāhāḥ saṁskārāḥ kathitā daśa.
शूद्राणां शूद्रभिन्नानामुपवीतं न विद्यते ।
तेषां नवैव संस्कारा द्विजातीनां दश स्मृताः ॥५॥
5. śūdrāṇāṁ śūdrabhinnānāmupavītaṁ na vidyate ,
teṣāṁ navaiva saṁskārā dvijātīnāṁ daśa smṛtāḥ.
नित्यानि सर्वकर्माणि तथा नैमित्तिकानि च ।
काम्यान्यपि वरारोहे कुर्याच्चाम्भववर्त्मना ॥६॥
6. nityāni sarvakarmāṇi tathā naimittikāni ca ,
kāmyānyapi varārohe kuryāccāmbhavavartmanā.
यानि यानि विधानानि येषु येषु च कर्मसु ।
पुरैव ब्रह्मरूपेण तान्युक्तानि मया प्रिये ॥७॥
7. yāni yāni vidhānāni yeṣu yeṣu ca karmasu ,
puraiva brahmarūpeṇa tānyuktāni mayā priye.
संस्कारेषु च सर्वेषु तथैवान्येषु कर्मसु ।
विप्रादिवर्णभेदेन क्रमान्मन्त्राश्च दर्शिताः ॥८॥
8. saṁskāreṣu ca sarveṣu tathaivānyeṣu karmasu ,
viprādivarṇabhedena kramānmantrāśca darśitāḥ.
सत्यत्रेताद्वापरेषु तत्तत्कर्मसु कालिके ।
प्रणवाद्यांस्तु तान् मन्त्रान् प्रयोगेषु नियोजयेत् ॥९॥
9. satyatretādvāpareṣu tattatkarmasu kālike ,
praṇavādyāṁstu tān mantrān prayogeṣu niyojayet.
कलौ तु परमेशानि तैरेव मनुभिर्नराः ।
मायाद्यैः सर्वकर्माणि कुर्युः शङ्करशासनात् ॥१०॥
10. kalau tu parameśāni taireva manubhirnarāḥ ,
māyādyaiḥ sarvakarmāṇi kuryuḥ śaṅkaraśāsanāt.
निगमागमतन्त्रेषु वेदेषु संहितासु च ।
सर्वे मन्त्रा मयैवोक्ताः प्रयोगो युगभेदतः ॥११॥
11. nigamāgamatantreṣu vedeṣu saṁhitāsu ca ,
sarve mantrā mayaivoktāḥ prayogo yugabhedataḥ.
कलावन्नगतप्राणाः मानवा हीनतेजसः ।
तेषां हिताय कल्याणि कुलधर्मो निरूपितः ॥१२॥
12. kalāvannagataprāṇāḥ mānavā hīnatejasaḥ ,
teṣāṁ hitāya kalyāṇi kuladharmo nirūpitaḥ.
कलिदुर्बलजीवानां प्रयासाशक्तचेतसाम् ।
संस्कारादिक्रियास्तेषां संक्षेपेणापि वच्मि ते ॥१३॥
13. kalidurbalajīvānāṁ prayāsāśaktacetasām ,
saṁskārādikriyāsteṣāṁ saṁkṣepeṇāpi vacmi te.
सर्वेषां शुभकार्याणामादिभूता कुशण्डिका ।
तस्मादादौ प्रवक्ष्यामि शृणु तां देववन्दिते ॥१४॥
14. sarveṣāṁ śubhakāryāṇāmādibhūtā kuśaṇḍikā ,
tasmādādau pravakṣyāmi śṛṇu tāṁ devavandite.
रम्ये परिष्कृते देशे तुषाङ्गारादिवर्जिते ।
हस्तमात्रप्रमाणेन स्थण्डिलं रचयेत् सुधीः ॥१५॥
15. ramye pariṣkṛte deśe tuṣāṅgārādivarjite ,
hastamātrapramāṇena sthaṇḍilaṁ racayet sudhīḥ.
तिस्रो रेखा विधातव्या प्रागग्रास्तत्र मण्डले ।
कूर्चेनाभ्युक्ष्य ताः सर्वा वह्निना वह्निमाहरेत् ॥१६॥
16. tisro rekhā vidhātavyā prāgagrāstatra maṇḍale ,
kūrcenābhyukṣya tāḥ sarvā vahninā vahnimāharet.
आनीय वह्निं तत्पार्श्वे
स्थापयेद्वाग्भवं स्मरन् ॥१७॥
17. ānīya vahniṁ tatpārśve
sthāpayedvāgbhavaṁ smaran.
ततस्तस्मात् ज्वलद्दारु गृहीत्वा दक्षपाणिना ।
ह्री/ क्रव्यादेभ्यो नमः स्वाहा क्रव्यादांशं परित्यजेत् ॥१८॥
18. tatastasmāt jvaladdāru gṛhītvā dakṣapāṇinā ,
hrī/ kravyādebhyo namaḥ svāhā kravyādāṁśaṁ parityajet.
इत्थं प्रतिष्ठितं वह्निं पाणिभ्यामात्मसम्मुखम् ।
उद्धृत्य तासु रेखासु मायाद्यां व्याहृतिं स्मरन् ॥१९॥
19. itthaṁ pratiṣṭhitaṁ vahniṁ pāṇibhyāmātmasammukham ,
uddhṛtya tāsu rekhāsu māyādyāṁ vyāhṛtiṁ smaran.
संस्थाप्य तृणदारुभ्यां प्रबलीकृत्य पावकम् ।
समिधे द्वे घृताक्ते च हुत्वा तस्मिन् हुताशने ।
स्वकर्मविहितं नाम कृत्वा ध्यायेद्धनञ्जयम् ॥२०॥
20. saṁsthāpya tṛṇadārubhyāṁ prabalīkṛtya pāvakam ,
samidhe dve ghṛtākte ca hutvā tasmin hutāśane ,
svakarmavihitaṁ nāma kṛtvā dhyāyeddhanañjayam.
बालार्कारुणसङ्काशं सप्तजिह्वं द्विमस्तकम् ।
अजारूढं शक्तिधरं जटामुकुटमण्डितम् ॥२१॥
21. bālārkāruṇasaṅkāśaṁ saptajihvaṁ dvimastakam ,
ajārūḍhaṁ śaktidharaṁ jaṭāmukuṭamaṇḍitam.
ध्यात्वैवं
प्राञ्जलिर्भूत्वाऽवाहयेद्धव्यवाहनम् ॥२२॥
22. dhyātvaivaṁ
prāñjalirbhūtvā'vāhayeddhavyavāhanam.
मायामेह्येहि पदतः सर्वामर वदेत् प्रिये ।
हव्यवाहपदान्ते च मुनिभिः स्वगणैः सह ।
अध्वरं रक्ष रक्षेति नमः स्वाहा ततो वदेत् ॥२३॥
23. māyāmehyehi padataḥ sarvāmara vadet priye ,
havyavāhapadānte ca munibhiḥ svagaṇaiḥ saha ,
adhvaraṁ rakṣa rakṣeti namaḥ svāhā tato vadet.
इत्यावाह्य हव्यवाहमयं ते योनिरुच्चरन् ।
यथोपचारैः सम्पूज्य सप्त जिह्वाः प्रपूजयेत् ॥२४॥
24. ityāvāhya havyavāhamayaṁ te yoniruccaran ,
yathopacāraiḥ sampūjya sapta jihvāḥ prapūjayet.
काली कराली च मनोजवा च सुलोहिता चैव सुधूम्रवर्णा ।
स्फुलिङ्गिनी विश्वनिरूपिणी च लेलायमानेति च सप्त जिह्वाः ॥२५॥
25. kālī karālī ca manojavā ca sulohitā caiva sudhūmravarṇā ,
sphuliṅginī viśvanirūpiṇī ca lelāyamāneti ca sapta jihvāḥ.
ततोऽग्नेः पूर्वमारभ्य सह कीलालपाणिना ।
उत्तरान्तं महेशानि त्रिधा प्रोक्षणमाचरेत् ॥२६॥
26. tato'gneḥ pūrvamārabhya saha kīlālapāṇinā ,
uttarāntaṁ maheśāni tridhā prokṣaṇamācaret.
तथैव याम्यमारभ्य कौबेरान्तं हुताशितुः ।
त्रिधा पर्युक्षणं कुर्यात्ततो यज्ञीयवस्तुनः ॥२७॥
27. tathaiva yāmyamārabhya kauberāntaṁ hutāśituḥ ,
tridhā paryukṣaṇaṁ kuryāttato yajñīyavastunaḥ.
परिस्तरेत्ततो दर्भैः पूर्वस्मादुत्तरावधि ।
उदक्संस्थैरुत्तराग्रैः प्रागग्रैरन्यदिक्स्थितैः ॥२८॥
28. paristarettato darbhaiḥ pūrvasmāduttarāvadhi ,
udaksaṁsthairuttarāgraiḥ prāgagrairanyadiksthitaiḥ.
अग्निं दक्षिणतः कृत्वा गत्वा ब्रह्मासनान्तिकम् ।
वामाङ्गुष्ठकनिष्ठाभ्यां ब्रह्मणः कल्पितासनात् ॥२९॥
29. agniṁ dakṣiṇataḥ kṛtvā gatvā brahmāsanāntikam ,
vāmāṅguṣṭhakaniṣṭhābhyāṁ brahmaṇaḥ kalpitāsanāt.
गृहीत्वा कुशपत्रैकं ह्री/ निरस्तः परावसुः ।
इत्युक्त्वाग्नेर्दक्षिणस्यां निक्षिपेदुत्करादिना ॥३०॥
30. gṛhītvā kuśapatraikaṁ hrī/ nirastaḥ parāvasuḥ ,
ityuktvāgnerdakṣiṇasyāṁ nikṣipedutkarādinā.
सीद यज्ञपते ब्रह्मन्निदं ते कल्पितासनम् ।
सीदामीति वदन् ब्रह्मा विशेत्तत्रोत्तरामुखः ॥३१॥
31. sīda yajñapate brahmannidaṁ te kalpitāsanam ,
sīdāmīti vadan brahmā viśettatrottarāmukhaḥ.
सम्पूज्य गन्धपुष्पाद्यैर्ब्रह्माणं
प्रार्थयेदिदम् ॥३२॥
32. sampūjya gandhapuṣpādyairbrahmāṇaṁ
prārthayedidam.
गोपाय यज्ञं यज्ञेश यज्ञं पाहि बृहस्तपते ।
माञ्च यज्ञपतिं पाहि कर्मसाक्षिन्नमोऽस्तु ते ॥३३॥
33. gopāya yajñaṁ yajñeśa yajñaṁ pāhi bṛhastapate ,
māñca yajñapatiṁ pāhi karmasākṣinnamo'stu te.
गोपयामि वदेत् ब्रह्मा ब्रह्माभावे स्वयं वदेत् ।
तत्र दर्भमयं विप्रं कल्पयेत् यज्ञसिद्धये ॥३४॥
34. gopayāmi vadet brahmā brahmābhāve svayaṁ vadet ,
tatra darbhamayaṁ vipraṁ kalpayet yajñasiddhaye.
ततो ब्रह्मन्निहागच्चागच्चेत्यावाह्य साधकः ।
पाद्यादिभिश्च सम्पूज्य यावद् यज्ञसमापनम् ।
तावद्भवद्भिः स्थातव्यमिति प्रार्थ्य नमेत्ततः ॥३५॥
35. tato brahmannihāgaccāgaccetyāvāhya sādhakaḥ ,
pādyādibhiśca sampūjya yāvad yajñasamāpanam ,
tāvadbhavadbhiḥ sthātavyamiti prārthya namettataḥ.
सोदकेन करेणाग्नेरीशानाद् ब्रह्मणोऽन्तिकम् ।
त्रिधा पर्युक्ष्य वह्निञ्च त्रिः प्रोक्ष्य तदनन्तरम् ॥३६॥
36. sodakena kareṇāgnerīśānād brahmaṇo'ntikam ,
tridhā paryukṣya vahniñca triḥ prokṣya tadanantaram.
आगत्य वर्त्मना तेन सूपविश्य निजासने ।
स्थण्डिलस्योत्तरे दर्भानुदगग्रान् परिस्तरेत् ॥३७॥
37. āgatya vartmanā tena sūpaviśya nijāsane ,
sthaṇḍilasyottare darbhānudagagrān paristaret.
तेषु यज्ञीयवस्तूनि सर्वाण्यासादयेत् सुधीः ।
सोदकं प्रोक्षणीपात्रमाज्यस्थालीसमित्कुशान् ॥३८॥
38. teṣu yajñīyavastūni sarvāṇyāsādayet sudhīḥ ,
sodakaṁ prokṣaṇīpātramājyasthālīsamitkuśān.
आसाद्य स्रुक्स्रुवादीनि ह्रा/ ह्री/ ह्रूमिति मन्त्रकैः ।
दिव्यदृष्ट्या प्रोक्षणेन संस्कृत्य तदनन्तरम् ॥३९॥
39. āsādya sruksruvādīni hrā/ hrī/ hrūmiti mantrakaiḥ ,
divyadṛṣṭyā prokṣaṇena saṁskṛtya tadanantaram.
पृथिव्यां दक्षिणं जानु पातयित्वा स्रुवे स्रुचा ।
घृतमादाय मतिमांश्चिन्तयन् हितमात्मनः ।
ह्री/ विष्णवे द्विठान्तेन प्रदद्यादाहुतित्रयम् ॥४०॥
40. pṛthivyāṁ dakṣiṇaṁ jānu pātayitvā sruve srucā ,
ghṛtamādāya matimāṁścintayan hitamātmanaḥ ,
hrī/ viṣṇave dviṭhāntena pradadyādāhutitrayam.
तथैव घृतमादाय ध्यायन् देवं प्रजापतिम् ।
वायव्यादग्निकोणान्तं जुहुयादाज्यधारया ॥४१॥
41. tathaiva ghṛtamādāya dhyāyan devaṁ prajāpatim ,
vāyavyādagnikoṇāntaṁ juhuyādājyadhārayā.
पुनराज्यं समादाय ध्यायन्देवं पुरन्दरम् ।
नैरृतादीशकोणान्तं जुहुयादाज्यधारया ॥४२॥
42. punarājyaṁ samādāya dhyāyandevaṁ purandaram ,
nairṛtādīśakoṇāntaṁ juhuyādājyadhārayā.
ततोऽग्नेरुत्तरे याम्ये मध्ये च परमेश्वरि ।
अग्निं सोमं अग्नीषोमौ समुल्लिख्य यथाक्रमात् ॥४३॥
43. tato'gneruttare yāmye madhye ca parameśvari ,
agniṁ somaṁ agnīṣomau samullikhya yathākramāt.
सचतुर्थीनमोऽन्तेन मायाद्येनाहुतित्रयम् ।
हुत्वा विधेयकर्मोक्तं होमं कुर्याद्विचक्षणः ॥४४॥
44. sacaturthīnamo'ntena māyādyenāhutitrayam ,
hutvā vidheyakarmoktaṁ homaṁ kuryādvicakṣaṇaḥ.
आहुतित्रयदानान्तं
धाराहोमं प्रचक्षते ॥४५॥
45. āhutitrayadānāntaṁ
dhārāhomaṁ pracakṣate.
यदुद्दिश्याहुतिं दद्यात् देयोद्देशोऽपि तत्कृते ।
समाप्य प्रकृतं कर्म स्विष्टकृद्धोममाचरेत् ॥४६॥
46. yaduddiśyāhutiṁ dadyāt deyoddeśo'pi tatkṛte ,
samāpya prakṛtaṁ karma sviṣṭakṛddhomamācaret.
प्रायश्चित्तात्मको होमः कलौ नास्ति वरानने ।
स्विष्टिकृता व्याहृतिभिः प्रायश्चित्तं विधीयते ॥४७॥
47. prāyaścittātmako homaḥ kalau nāsti varānane ,
sviṣṭikṛtā vyāhṛtibhiḥ prāyaścittaṁ vidhīyate.
पूर्ववद्धविरादाय ब्रह्माणं मनसा स्मरन् ।
अस्मिन् कर्मणि देवेश प्रमादाद्भ्रमतोऽपि वा ॥४८॥
48. pūrvavaddhavirādāya brahmāṇaṁ manasā smaran ,
asmin karmaṇi deveśa pramādādbhramato'pi vā.
न्यूनाधिकं कृतं यच्च सर्वं स्विष्टकृतं कुरु ।
मायाद्येनामुना देवि स्वाहान्तेनाहुतिं हुनेत् ॥४९॥
49. nyūnādhikaṁ kṛtaṁ yacca sarvaṁ sviṣṭakṛtaṁ kuru ,
māyādyenāmunā devi svāhāntenāhutiṁ hunet.
त्वमग्ने सर्वलोकानां पावनः स्विष्टकृत् प्रभुः ।
यज्ञसाक्षी क्षेमकर्ता सर्वान् कामान् प्रपूरय ।
अनेन हवनं कुर्यात् मायया वह्निजायया ॥५०॥
50. tvamagne sarvalokānāṁ pāvanaḥ sviṣṭakṛt prabhuḥ ,
yajñasākṣī kṣemakartā sarvān kāmān prapūraya ,
anena havanaṁ kuryāt māyayā vahnijāyayā.
इत्थं स्विष्टकृतं होमं समाप्य क्रतुसाधकः ।
कर्मणोऽस्य परब्रह्मन्नयुक्तं विहितञ्च यत् ॥५१॥
51. itthaṁ sviṣṭakṛtaṁ homaṁ samāpya kratusādhakaḥ ,
karmaṇo'sya parabrahmannayuktaṁ vihitañca yat.
तच्चान्त्यै यज्ञसम्पत्त्यै व्याहृत्या हूयते विभो ।
मायादिवह्निजायान्तैर्भूर्भुवः स्वरिति त्रिभिः ॥५२॥
52. taccāntyai yajñasampattyai vyāhṛtyā hūyate vibho ,
māyādivahnijāyāntairbhūrbhuvaḥ svariti tribhiḥ.
आहुतित्रितयं दद्यात् त्रितयेन तथैव च ।
हुत्वाग्नौ यजमानेन दद्यात् पूर्णाहुतिं बुधः ॥५३॥
53. āhutitritayaṁ dadyāt tritayena tathaiva ca ,
hutvāgnau yajamānena dadyāt pūrṇāhutiṁ budhaḥ.
स्वयं चेत् कर्मकर्ता स्यात् स्वयमेवाहुतिं क्षिपेत् ।
अभिषेकविधानादावेवमेव विधिः स्मृतः ॥५४॥
54. svayaṁ cet karmakartā syāt svayamevāhutiṁ kṣipet ,
abhiṣekavidhānādāvevameva vidhiḥ smṛtaḥ.
आदौ मायां समुच्चार्य ततो यज्ञपते वदेत् ।
पूर्णो भवतु यज्ञो मे हृष्यन्तु यज्ञदेवताः ।
फलानि सम्यक् यच्चन्तु वह्निकान्तावधिर्मनुः ॥५५॥
55. ādau māyāṁ samuccārya tato yajñapate vadet ,
pūrṇo bhavatu yajño me hṛṣyantu yajñadevatāḥ ,
phalāni samyak yaccantu vahnikāntāvadhirmanuḥ.
मन्त्रेणानेन मतिमानुत्थाय सुसमाहितः ।
फलताम्बूलसहिताहुतिं दद्याद्धुताशने ॥५६॥
56. mantreṇānena matimānutthāya susamāhitaḥ ,
phalatāmbūlasahitāhutiṁ dadyāddhutāśane.
दत्तपूर्णाहुतिर्विद्वान् शान्तिकर्म समाचरेत् ।
प्रोक्षणीपात्रतोयेन कुशैः सम्मार्जयेच्चिरः ॥५७॥
57. dattapūrṇāhutirvidvān śāntikarma samācaret ,
prokṣaṇīpātratoyena kuśaiḥ sammārjayecciraḥ.
आपः सुमित्रियाः सन्तु भवन्त्वोषधयो मम ।
आपो रक्षन्तु मां नित्यमापो नारायणः स्वयम् ॥५८॥
58. āpaḥ sumitriyāḥ santu bhavantvoṣadhayo mama ,
āpo rakṣantu māṁ nityamāpo nārāyaṇaḥ svayam.
आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्जे दधातनः ।
इत्याभ्यां मार्जनं कृत्वा भूमौ बिन्दून् विनिक्षिपेत् ॥५९॥
59. āpo hi ṣṭhā mayobhuvastā na ūrje dadhātanaḥ ,
ityābhyāṁ mārjanaṁ kṛtvā bhūmau bindūn vinikṣipet.
ये द्विषन्ति च मां नित्यं यांश्च द्विष्मो नरान् वयम् ।
आपो दुर्भित्रियास्तेषां सन्तु भक्षन्तु तानपि ॥६०॥
60. ye dviṣanti ca māṁ nityaṁ yāṁśca dviṣmo narān vayam ,
āpo durbhitriyāsteṣāṁ santu bhakṣantu tānapi.
अनेनेशानदिग्भागे बिन्दून् प्रक्षिप्य तान् कुशान् ।
हित्वा कृताञ्जलिर्भूत्वा प्रार्थयेद्धव्यवाहनम् ॥६१॥
61. aneneśānadigbhāge bindūn prakṣipya tān kuśān ,
hitvā kṛtāñjalirbhūtvā prārthayeddhavyavāhanam.
बुद्धिं विद्यां बलं मेधां प्रज्ञां श्रद्धं यशः श्रियम् ।
आरोग्यं तेज आयुष्यं देहि मे हव्यवाहन ॥६२॥
62. buddhiṁ vidyāṁ balaṁ medhāṁ prajñāṁ śraddhaṁ yaśaḥ śriyam ,
ārogyaṁ teja āyuṣyaṁ dehi me havyavāhana.
इति प्रार्थ्य वीतिहोत्रं
विसृजेदमुना शिवे ॥६३॥
63. iti prārthya vītihotraṁ
visṛjedamunā śive.
यज्ञ यज्ञपतिं गच्च यज्ञं गच्च हुताशन ।
स्वां योनिं गच्च यज्ञेश पूरयास्मन्मनोरथम् ॥६४॥
64. yajña yajñapatiṁ gacca yajñaṁ gacca hutāśana ,
svāṁ yoniṁ gacca yajñeśa pūrayāsmanmanoratham.
अग्ने क्षमस्व स्वाहेति मन्त्रेणाग्नेरुदग्दिशि ।
दत्वा दध्नाऽहुतिं वह्निं दक्षिणस्यां विचालयेत् ॥६५॥
65. agne kṣamasva svāheti mantreṇāgnerudagdiśi ,
datvā dadhnā'hutiṁ vahniṁ dakṣiṇasyāṁ vicālayet.
ब्रह्मणे दक्षिणां दत्त्वा भक्त्या नत्वा विसर्जयेत् ।
ततस्तु तिलकं कुर्यात् स्रुवसंलग्नभस्मना ॥६६॥
66. brahmaṇe dakṣiṇāṁ dattvā bhaktyā natvā visarjayet ,
tatastu tilakaṁ kuryāt sruvasaṁlagnabhasmanā.
मायां कामं समुच्चार्य सर्वशान्तिकरो भव ।
ललाटे तिलकं कुर्यात् मन्त्रेणानेन याज्ञिकः ॥६७॥
67. māyāṁ kāmaṁ samuccārya sarvaśāntikaro bhava ,
lalāṭe tilakaṁ kuryāt mantreṇānena yājñikaḥ.
शान्तिरस्तु शिवं चास्तु वासवाग्निप्रसादतः ।
मरुतां ब्रह्मणश्चैव वसुरुद्रप्रजापतेः ॥६८॥
68. śāntirastu śivaṁ cāstu vāsavāgniprasādataḥ ,
marutāṁ brahmaṇaścaiva vasurudraprajāpateḥ.
अनेन मनुना पुष्पं धारयेन्मस्तकोपरि ।
स्वशक्त्या दक्षिणां दद्यात् होमप्रकृतकर्मणोः ॥६९॥
69. anena manunā puṣpaṁ dhārayenmastakopari ,
svaśaktyā dakṣiṇāṁ dadyāt homaprakṛtakarmaṇoḥ.
इति ते कथिता देवि सर्वकर्मकुशण्डिका ।
प्रयोज्या शुभकर्मादौ यत्नतः कुलसाधकैः ॥७०॥
70. iti te kathitā devi sarvakarmakuśaṇḍikā ,
prayojyā śubhakarmādau yatnataḥ kulasādhakaiḥ.
प्रकृते कर्मणि शिवे चरुर्येषां कुलागमः ।
सिद्ध्यर्थं कर्मणान्तेषां चरुकर्म निगद्यते ॥७१॥
71. prakṛte karmaṇi śive caruryeṣāṁ kulāgamaḥ ,
siddhyarthaṁ karmaṇānteṣāṁ carukarma nigadyate.
चरुस्थाली प्रकर्तव्या
ताम्री वा मृत्तिकोद्भवा ॥७२॥
72. carusthālī prakartavyā
tāmrī vā mṛttikodbhavā.
कुशण्डिकोक्तविधिना द्रव्यसंस्करणावधि ।
कृत्वा कर्म चरुस्थालीमानयेदात्मसम्मुखे ॥७३॥
73. kuśaṇḍikoktavidhinā dravyasaṁskaraṇāvadhi ,
kṛtvā karma carusthālīmānayedātmasammukhe.
अक्षतामब्रणां दृष्ट्वा प्रादेशपरिमाणकम् ।
पवित्रकुशमेकञ्च स्थालीमध्ये नियोजयेत् ॥७४॥
74. akṣatāmabraṇāṁ dṛṣṭvā prādeśaparimāṇakam ,
pavitrakuśamekañca sthālīmadhye niyojayet.
आनीय तण्डुलांस्तत्र संस्थाप्य स्थण्डिलान्तिके ।
यस्मिन् कर्मणि ये देवाः पूजनीयाः सुरार्चिते ॥७५॥
75. ānīya taṇḍulāṁstatra saṁsthāpya sthaṇḍilāntike ,
yasmin karmaṇi ye devāḥ pūjanīyāḥ surārcite.
तत्तन्नाम चतुर्थ्यन्तमुक्त्वा त्वाजुष्टमीरयन् ।
गृह्णामि निर्वपामीति प्रोक्षामीति क्रमाद्वदन् ॥७६॥
76. tattannāma caturthyantamuktvā tvājuṣṭamīrayan ,
gṛhṇāmi nirvapāmīti prokṣāmīti kramādvadan.
गृहीत्वा निर्वपेत् स्थाल्यां प्रोक्षयेज्जलबिन्दुना ।
प्रत्येकञ्चतुरो मुष्टीन् देवमुद्दिश्य तण्डुलान् ॥७७॥
77. gṛhītvā nirvapet sthālyāṁ prokṣayejjalabindunā ,
pratyekañcaturo muṣṭīn devamuddiśya taṇḍulān.
ततो दुग्धं सिताञ्चैव दत्वा पाकविधानतः ।
सुपचेत् संस्कृते वह्नौ सावधानेन सुव्रते ॥७८॥
78. tato dugdhaṁ sitāñcaiva datvā pākavidhānataḥ ,
supacet saṁskṛte vahnau sāvadhānena suvrate.
सुपक्वं कोमलं ज्ञात्वा
दद्यात् तत्र घृतस्रुवम् ॥७९॥
79. supakvaṁ komalaṁ jñātvā
dadyāt tatra ghṛtasruvam.
अग्नेरुत्तरतः पात्रं विनिधाय कुशोपरि ।
पुनस्त्रिधा घृतं दत्त्वा स्थालीमाच्चादयेत् कुशैः ॥८०॥
80. agneruttarataḥ pātraṁ vinidhāya kuśopari ,
punastridhā ghṛtaṁ dattvā sthālīmāccādayet kuśaiḥ.
ततः सृवे चरुस्थाल्या घृताधारणपूर्वकम् ।
किञ्चिच्चरुं समादाय जानुहोमं समाचरेत् ॥८१॥
81. tataḥ sṛve carusthālyā ghṛtādhāraṇapūrvakam ,
kiñciccaruṁ samādāya jānuhomaṁ samācaret.
धाराहोमं ततः कृत्वा प्रधानीभूतकर्मणि ।
यत्र ये विहिता देवास्तन्मन्त्रैराहुतीर्हुनेत् ॥८२॥
82. dhārāhomaṁ tataḥ kṛtvā pradhānībhūtakarmaṇi ,
yatra ye vihitā devāstanmantrairāhutīrhunet.
समाप्य प्रकृतं होमं स्विष्टिकृद्धोमपूर्वकम् ।
प्रायश्चित्तात्मकं हुत्वा कुर्यात् कर्मसमापनम् ॥८३॥
83. samāpya prakṛtaṁ homaṁ sviṣṭikṛddhomapūrvakam ,
prāyaścittātmakaṁ hutvā kuryāt karmasamāpanam.
संस्कारेषु प्रतिष्ठासु विधिरेषः प्रकीर्तितः ।
विधेयः शुभकर्मादौ कर्मसंसिद्धिहेतवे ॥८४॥
84. saṁskāreṣu pratiṣṭhāsu vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ ,
vidheyaḥ śubhakarmādau karmasaṁsiddhihetave.
अथोच्यते महामाये गर्भाधानादिकाः क्रियाः ।
तत्रादावृतुसंस्कारः कथ्यते क्रमतः शृणु ॥८५॥
85. athocyate mahāmāye garbhādhānādikāḥ kriyāḥ ,
tatrādāvṛtusaṁskāraḥ kathyate kramataḥ śṛṇu.
कृतनित्यक्रियः शुद्धः पञ्च देवान् समर्चयेत् ।
ब्रह्मा दुर्गा गणेशश्च ग्रहा दिक्पतयस्तथा ॥८६॥
86. kṛtanityakriyaḥ śuddhaḥ pañca devān samarcayet ,
brahmā durgā gaṇeśaśca grahā dikpatayastathā.
स्थण्डिलस्येन्द्रदिग्भागे घटेष्वेतान् प्रपूजयेत् ।
ततस्तु मातृकाः पूज्या गौर्याद्याः षोडश क्रमात् ॥८७॥
87. sthaṇḍilasyendradigbhāge ghaṭeṣvetān prapūjayet ,
tatastu mātṛkāḥ pūjyā gauryādyāḥ ṣoḍaśa kramāt.
गौरी पद्मा शची मेधा सावित्री विजया जया ।
देवसेना स्वधा स्वाहा शान्तिः पुष्टिर्धृतिः क्षमा ।
आत्मनो देवता चैव तथैव कुलदेवता ॥८८॥
88. gaurī padmā śacī medhā sāvitrī vijayā jayā ,
devasenā svadhā svāhā śāntiḥ puṣṭirdhṛtiḥ kṣamā ,
ātmano devatā caiva tathaiva kuladevatā.
आयान्तु मातरः सर्वास्त्रिदशानन्दकारिकाः ।
विवाहव्रतयज्ञानां सर्वाभीष्टं प्रकल्प्यताम् ॥८९॥
89. āyāntu mātaraḥ sarvāstridaśānandakārikāḥ ,
vivāhavratayajñānāṁ sarvābhīṣṭaṁ prakalpyatām.
यानशक्तिसमारूढाः स्ॐयमूर्तिधराः सदा ।
आयान्तु मातरः सर्वा यज्ञोत्सवसमृद्धये ॥९०॥
90. yānaśaktisamārūḍhāḥ soṁyamūrtidharāḥ sadā ,
āyāntu mātaraḥ sarvā yajñotsavasamṛddhaye.
इत्यावाह्य मातृगणान् स्वशक्त्या परिपूज्य च ।
देहल्यां नाभिमात्रायां प्रादेशपरिमाणतः ।
सप्त वा पञ्च वा बिन्दून् दद्यात् सिन्दूरचन्दनैः ॥९१॥
91. ityāvāhya mātṛgaṇān svaśaktyā paripūjya ca ,
dehalyāṁ nābhimātrāyāṁ prādeśaparimāṇataḥ ,
sapta vā pañca vā bindūn dadyāt sindūracandanaiḥ.
प्रत्येकबिन्दुं मतिमान् कामं मायां रमां स्मरन् ।
घृतधारामविच्चिन्नां दत्त्वा तत्र वसुं यजेत् ॥९२॥
92. pratyekabinduṁ matimān kāmaṁ māyāṁ ramāṁ smaran ,
ghṛtadhārāmaviccinnāṁ dattvā tatra vasuṁ yajet.
वसुधारां प्रकल्प्यैवं मयोक्तेनैव वर्त्मना ।
विरच्य स्थण्डिलं धीरो वह्निस्थापनपूर्वकम् ।
होमद्रव्याणि संस्कृत्य पचेच्चरुमनुत्तमम् ॥९३॥
93. vasudhārāṁ prakalpyaivaṁ mayoktenaiva vartmanā ,
viracya sthaṇḍilaṁ dhīro vahnisthāpanapūrvakam ,
homadravyāṇi saṁskṛtya paceccarumanuttamam.
प्राजापत्यश्चरुश्चात्र वायुनामा हुताशनः ।
समाप्य धाराहोमान्तं कृत्यमार्तवमारभेत् ॥९४॥
94. prājāpatyaścaruścātra vāyunāmā hutāśanaḥ ,
samāpya dhārāhomāntaṁ kṛtyamārtavamārabhet.
ह्री/ प्रजापतये स्वाहा चरुणैवाहुतित्रयम् ।
प्रदायैकाहुतिं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयन् ॥९५॥
95. hrī/ prajāpataye svāhā caruṇaivāhutitrayam ,
pradāyaikāhutiṁ dadyādimaṁ mantramudīrayan.
विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु ।
आंसिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते ॥९६॥
96. viṣṇuryoniṁ kalpayatu tvaṣṭā rūpāṇi piṁśatu ,
āṁsiñcatu prajāpatirdhātā garbhaṁ dadhātu te.
आज्येन चरुणा वापि साज्येन चरुणापि वा ।
सूर्यं प्रजापतिं विष्णुं ध्यायन्नाहुतिमुत्सृजेत् ॥९७॥
97. ājyena caruṇā vāpi sājyena caruṇāpi vā ,
sūryaṁ prajāpatiṁ viṣṇuṁ dhyāyannāhutimutsṛjet.
गर्भं धेहि शिनीवाली गर्भं धेहि सरस्वती ।
गर्भं ते अश्विनौ देवावाधत्तां पुष्करस्रजौ ॥९८॥
98. garbhaṁ dhehi śinīvālī garbhaṁ dhehi sarasvatī ,
garbhaṁ te aśvinau devāvādhattāṁ puṣkarasrajau.
ध्यात्वा देवीं शिनीवालीं सरस्वत्यश्विनौ तथा ।
स्वाहान्तमनुनाऽनेन दद्यादाहुतिमुत्तमाम् ॥९९॥
99. dhyātvā devīṁ śinīvālīṁ sarasvatyaśvinau tathā ,
svāhāntamanunā'nena dadyādāhutimuttamām.
ततः कामं बधूं मायां रमां कूर्चं समुच्चरन् ।
अमुष्यै पुत्रकामायै गर्भमाधेहि सद्विठम् ।
उक्त्वा ध्यात्वा रविं विष्णुं जुहुयात् संस्कृतेऽनले ॥१००॥
100. tataḥ kāmaṁ badhūṁ māyāṁ ramāṁ kūrcaṁ samuccaran ,
amuṣyai putrakāmāyai garbhamādhehi sadviṭham ,
uktvā dhyātvā raviṁ viṣṇuṁ juhuyāt saṁskṛte'nale.
यथेयं पृथिवी देवी ह्युत्ताना गर्भमादधे ।
तथा त्वं गर्भमाधेहि दशमे मासि सूतये ।
स्वाहान्तेनाऽमुना विष्णुं ध्यायन्नाहुतिमाहरेत् ॥१०१॥
101. yatheyaṁ pṛthivī devī hyuttānā garbhamādadhe ,
tathā tvaṁ garbhamādhehi daśame māsi sūtaye ,
svāhāntenā'munā viṣṇuṁ dhyāyannāhutimāharet.
पुनराज्यं समादाय ध्यात्वा विष्णुं परात्परम् ।
विष्णो ज्येष्ठेन रूपेण नार्यामस्यां वरीयसम् ।
सुतमाधेहि ठद्वन्द्वमुक्त्वा वह्नौ हविस्त्यजेत् ॥१०२॥
102. punarājyaṁ samādāya dhyātvā viṣṇuṁ parātparam ,
viṣṇo jyeṣṭhena rūpeṇa nāryāmasyāṁ varīyasam ,
sutamādhehi ṭhadvandvamuktvā vahnau havistyajet.
कामेन पुटितां मायां मायया पुटितां वधूम् ।
पुनः कामञ्च मायाञ्च पठित्वाऽस्याः शिरः स्पृशेत् ॥१०३॥
103. kāmena puṭitāṁ māyāṁ māyayā puṭitāṁ vadhūm ,
punaḥ kāmañca māyāñca paṭhitvā'syāḥ śiraḥ spṛśet.
पतिपुत्रवतीभिश्च नारीभिः परिवेष्टितः ।
शिरश्चालभ्य हस्ताभ्यां बध्वाः क्रोडाञ्चले पतिः ॥१०४॥
104. patiputravatībhiśca nārībhiḥ pariveṣṭitaḥ ,
śiraścālabhya hastābhyāṁ badhvāḥ kroḍāñcale patiḥ.
विष्णुं दुर्गां विधिं सूर्यं ध्यात्वा दद्यात् फलत्रयम् ।
ततः स्विष्टिकृतं हुत्वा प्रायश्चित्त्या समापयेत् ॥१०५॥
105. viṣṇuṁ durgāṁ vidhiṁ sūryaṁ dhyātvā dadyāt phalatrayam ,
tataḥ sviṣṭikṛtaṁ hutvā prāyaścittyā samāpayet.
यद्वा प्रदोषसमये गौरीशङ्करपूजनात् ।
भास्करार्घ्यप्रदानाच्च दम्पत्योः शोधनं भवेत् ॥१०६॥
106. yadvā pradoṣasamaye gaurīśaṅkarapūjanāt ,
bhāskarārghyapradānācca dampatyoḥ śodhanaṁ bhavet.
आर्तवं कथितं कर्म
गर्भाधानमथो शृणु ॥१०७॥
107. ārtavaṁ kathitaṁ karma
garbhādhānamatho śṛṇu.
तद्रात्रावन्यरात्रौ वा युग्मायां निशि भार्यया ।
सदनाभ्यन्तरं गत्वा ध्यात्वा देवं प्रजापतिम् ॥१०८॥
108. tadrātrāvanyarātrau vā yugmāyāṁ niśi bhāryayā ,
sadanābhyantaraṁ gatvā dhyātvā devaṁ prajāpatim.
स्पृशन् पत्नीं पठेद्भर्ता मायाबीजपुरःसरम् ।
आवयोः सुप्रजायै त्वं शय्ये शुभकरी भव ॥१०९॥
109. spṛśan patnīṁ paṭhedbhartā māyābījapuraḥsaram ,
āvayoḥ suprajāyai tvaṁ śayye śubhakarī bhava.
आरुह्य भार्यया शय्यां प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः ।
उपविश्य स्त्रियं पश्यन् हस्तमाधाय मस्तके ।
वामेन पाणिनाऽलिङ्ग्य स्थाने स्थाने मनुं जपेत् ॥११०॥
110. āruhya bhāryayā śayyāṁ prāṅmukho vāpyudaṅmukhaḥ ,
upaviśya striyaṁ paśyan hastamādhāya mastake ,
vāmena pāṇinā'liṅgya sthāne sthāne manuṁ japet.
शीर्षे कामं शतं जप्त्वा चिवुके वाग्भवं शतम् ।
कण्ठे रमां विंशतिधा स्तनद्वन्द्वे शतं शतम् ॥१११॥
111. śīrṣe kāmaṁ śataṁ japtvā civuke vāgbhavaṁ śatam ,
kaṇṭhe ramāṁ viṁśatidhā stanadvandve śataṁ śatam.
हृदये दशधा मायां नाभौ तां पञ्चविंशतिम् ।
जप्त्वा योनौ करं दत्त्वा कामेन सह वाग्भवम् ॥११२॥
112. hṛdaye daśadhā māyāṁ nābhau tāṁ pañcaviṁśatim ,
japtvā yonau karaṁ dattvā kāmena saha vāgbhavam.
शतमष्टोत्तरं जप्त्वा लिङ्गेऽप्येवं समाचरन् ।
विकाश्य मायया योनिं स्त्रियं गच्चेत् सुताप्तये ॥११३॥
113. śatamaṣṭottaraṁ japtvā liṅge'pyevaṁ samācaran ,
vikāśya māyayā yoniṁ striyaṁ gaccet sutāptaye.
रेतःसम्पातसमये ध्यात्वा विश्वकृतं पतिः ।
नाभेरधस्तात् चित्कुण्डे रक्तिकायां प्रपातयेत् ॥११४॥
114. retaḥsampātasamaye dhyātvā viśvakṛtaṁ patiḥ ,
nābheradhastāt citkuṇḍe raktikāyāṁ prapātayet.
शुक्रसेकान्तरे विद्वानिमं
मन्त्रमुदीरयेत् ॥११५॥
115. śukrasekāntare vidvānimaṁ
mantramudīrayet.
यथाऽग्निना सगर्भा भूर्द्यौर्यथा वज्रधारिणा ।
वायुना दिग्गर्भवती तथा गर्भवती भव ॥११६॥
116. yathā'gninā sagarbhā bhūrdyauryathā vajradhāriṇā ,
vāyunā diggarbhavatī tathā garbhavatī bhava.
जाते गर्भे ऋतौ तस्मिन्नन्यस्मिन् वा महेश्वरि ।
तृतीये गर्भमासे तु चरेत् पुंसवनं गृही ॥११७॥
117. jāte garbhe ṛtau tasminnanyasmin vā maheśvari ,
tṛtīye garbhamāse tu caret puṁsavanaṁ gṛhī.
कृतनित्यक्रियो भर्ता पञ्च देवान् समर्चयेत् ।
गौर्यादिमातृकाश्चैव वसोर्धारां प्रकल्पयेत् ॥११८॥
118. kṛtanityakriyo bhartā pañca devān samarcayet ,
gauryādimātṛkāścaiva vasordhārāṁ prakalpayet.
वृद्धिश्राद्धं ततः कृत्वा पूर्वोक्तविधिना सुधीः ।
धाराहोमान्तमापाद्य कुर्यात् पुंसवनक्रियाम् ॥११९॥
119. vṛddhiśrāddhaṁ tataḥ kṛtvā pūrvoktavidhinā sudhīḥ ,
dhārāhomāntamāpādya kuryāt puṁsavanakriyām.
प्राजापत्यश्चरुस्तत्र
चन्द्रनामा हुताशनः ॥१२०॥
120. prājāpatyaścarustatra
candranāmā hutāśanaḥ.
गव्ये दध्नि यवञ्चैकं द्वौ माषावपि निक्षिपेत् ।
पतिः पृच्चेत् स्त्रियं भद्रे किं त्वं पिवसि त्रिःकृतम् ॥१२१॥
121. gavye dadhni yavañcaikaṁ dvau māṣāvapi nikṣipet ,
patiḥ pṛccet striyaṁ bhadre kiṁ tvaṁ pivasi triḥkṛtam.
ततः सीमन्तिनी ब्रूयात् मायापुंसवनं त्रिधा ।
प्रसृतींस्त्रीन् पिवेन्नारी यवमाषयुतं दधि ॥१२२॥
122. tataḥ sīmantinī brūyāt māyāpuṁsavanaṁ tridhā ,
prasṛtīṁstrīn pivennārī yavamāṣayutaṁ dadhi.
जीवत्सुताभिर्वनितां यागस्थानं समानयेत् ।
संस्थाप्य वामभागे तां चरुहोमं समाचरेत् ॥१२३॥
123. jīvatsutābhirvanitāṁ yāgasthānaṁ samānayet ,
saṁsthāpya vāmabhāge tāṁ caruhomaṁ samācaret.
पूर्ववच्चरुमादाय मायां कूर्चं समुच्चरन् ।
ये गर्भविघ्नकर्तारो ये च गर्भविनाशकाः ॥१२४॥
124. pūrvavaccarumādāya māyāṁ kūrcaṁ samuccaran ,
ye garbhavighnakartāro ye ca garbhavināśakāḥ.
भूताः प्रेताः पिशाचाश्च वेताला वालघातकाः ।
तान् सर्वान् नाशय द्वन्द्वं गर्भरक्षां कुरु द्विठः ॥१२५॥
125. bhūtāḥ pretāḥ piśācāśca vetālā vālaghātakāḥ ,
tān sarvān nāśaya dvandvaṁ garbharakṣāṁ kuru dviṭhaḥ.
मन्त्रेणानेन रक्षोघ्नं चिन्तयित्वा हुताशनम् ।
रुद्रं प्रजापतिं ध्यायन् ध्यायन् प्रदद्यात् द्वादशाहुतीः ॥१२६॥
126. mantreṇānena rakṣoghnaṁ cintayitvā hutāśanam ,
rudraṁ prajāpatiṁ dhyāyan dhyāyan pradadyāt dvādaśāhutīḥ.
ततो माया चन्द्रमसे स्वाहेत्याहुतिपञ्चकम् ।
दत्त्वा भार्याहृदि स्पृष्ट्वा मायां लक्ष्मीं शतं जपेत् ॥१२७॥
127. tato māyā candramase svāhetyāhutipañcakam ,
dattvā bhāryāhṛdi spṛṣṭvā māyāṁ lakṣmīṁ śataṁ japet.
ततः स्विष्टिकृतं हुत्वा प्रायश्चित्त्या समापयेत् ।
ततस्तु पञ्चमे मासि दद्यात् पञ्चामृतं स्त्रियै ॥१२८॥
128. tataḥ sviṣṭikṛtaṁ hutvā prāyaścittyā samāpayet ,
tatastu pañcame māsi dadyāt pañcāmṛtaṁ striyai.
शर्करा मधु दुग्धञ्च घृतं दधि समांशकम् ।
पञ्चामृतमिदं प्रोक्तं देहशुद्धौ विधीयते ॥१२९॥
129. śarkarā madhu dugdhañca ghṛtaṁ dadhi samāṁśakam ,
pañcāmṛtamidaṁ proktaṁ dehaśuddhau vidhīyate.
वाग्भवं मदनं लक्ष्मीं मायां कूर्चं पुरन्दरम् ।
पञ्चद्रव्योपरि शिवे प्रजप्य पञ्च पञ्चधा ।
एकीकृत्याऽमृतान्यत्र प्राशयेद्दयितां पतिः ॥१३०॥
130. vāgbhavaṁ madanaṁ lakṣmīṁ māyāṁ kūrcaṁ purandaram ,
pañcadravyopari śive prajapya pañca pañcadhā ,
ekīkṛtyā'mṛtānyatra prāśayeddayitāṁ patiḥ.
सीमन्तोन्नयनं कुर्यान्मासि षष्ठेऽष्टमेऽपि वा ।
यावन्न जायतेऽपत्यं तावत् सीमन्तनक्रिया ॥१३१॥
131. sīmantonnayanaṁ kuryānmāsi ṣaṣṭhe'ṣṭame'pi vā ,
yāvanna jāyate'patyaṁ tāvat sīmantanakriyā.
पूर्वोक्तधाराहोमान्तं कर्म कृत्वा स्त्रिया सह ।
उपविश्याऽसने प्राज्ञः प्रदद्यादाहुतित्रयम् ।
विष्णवे भास्वते धात्रे वह्निजायां समुच्चरन् ॥१३२॥
132. pūrvoktadhārāhomāntaṁ karma kṛtvā striyā saha ,
upaviśyā'sane prājñaḥ pradadyādāhutitrayam ,
viṣṇave bhāsvate dhātre vahnijāyāṁ samuccaran.
ततश्चन्द्रमसं ध्यात्वा शिवनाग्नि हुताशने ।
सप्तधा हवनं कुर्यात् सोममुद्दिश्य मानवः ॥१३३॥
133. tataścandramasaṁ dhyātvā śivanāgni hutāśane ,
saptadhā havanaṁ kuryāt somamuddiśya mānavaḥ.
अश्विनौ वासवं विष्णुं शिवं दुर्गां प्रजापतिम् ।
ध्यात्वा प्रत्येकतो दद्यादाहुतीः पञ्चधा शिवे ॥१३४॥
134. aśvinau vāsavaṁ viṣṇuṁ śivaṁ durgāṁ prajāpatim ,
dhyātvā pratyekato dadyādāhutīḥ pañcadhā śive.
स्वर्णकङ्कतिकां भर्ता गृहीत्वा दक्षिणे करे ।
सीमन्ताद्वद्धकेशान्तः केशपाशे निवेशयेत् ॥१३५॥
135. svarṇakaṅkatikāṁ bhartā gṛhītvā dakṣiṇe kare ,
sīmantādvaddhakeśāntaḥ keśapāśe niveśayet.
शिवं विष्णुं विधिं
ध्यायन् मायाबीजं समुच्चरन् ॥१३६॥
136. śivaṁ viṣṇuṁ vidhiṁ dhyāyan
māyābījaṁ samuccaran.
भार्ये कल्याणि सुभगे दशमे मासि सुव्रते ।
सुप्रसूता भव प्रीता प्रसादाद्विश्वकर्मणः ॥१३७॥
137. bhārye kalyāṇi subhage daśame māsi suvrate ,
suprasūtā bhava prītā prasādādviśvakarmaṇaḥ.
आयुष्मती कङ्कतिका वर्चस्वी ते शुभं कुरु ।
ततः समापयेत् कर्म स्विष्टिकृद्धवनादिभिः ॥१३८॥
138. āyuṣmatī kaṅkatikā varcasvī te śubhaṁ kuru ,
tataḥ samāpayet karma sviṣṭikṛddhavanādibhiḥ.
जातमात्रं सुतं दृष्ट्वा दत्त्वा स्वर्णं गृहान्तरे ।
पूर्वोक्तविधिना धीरो धाराहोमं समापयेत् ॥१३९॥
139. jātamātraṁ sutaṁ dṛṣṭvā dattvā svarṇaṁ gṛhāntare ,
pūrvoktavidhinā dhīro dhārāhomaṁ samāpayet.
ततः पञ्चाहुतीर्दद्यात् अग्निमिन्द्रं प्रजापतिम् ।
विश्वान् देवांश्च ब्रह्माणमुद्दिश्य तदनन्तरम् ॥१४०॥
140. tataḥ pañcāhutīrdadyāt agnimindraṁ prajāpatim ,
viśvān devāṁśca brahmāṇamuddiśya tadanantaram.
मधुसर्पिः कांस्यपात्रे समानीयाऽसमांशकम् ।
वाग्भवं शतधा जप्त्वा प्राशयेत्तनयं पिता ॥१४१॥
141. madhusarpiḥ kāṁsyapātre samānīyā'samāṁśakam ,
vāgbhavaṁ śatadhā japtvā prāśayettanayaṁ pitā.
दक्षहस्तानामिकया मन्त्रमेनं समुच्चरन् ।
आयुर्वर्चो बलं मेधा वर्द्धतां ते सदा शिशो ॥१४२॥
142. dakṣahastānāmikayā mantramenaṁ samuccaran ,
āyurvarco balaṁ medhā varddhatāṁ te sadā śiśo.
इत्यायुर्जननं कृत्वा गुप्तं नाम प्रकल्पयेत् ।
कृतोपनयने पुत्रे तेन नाम्ना समाह्वयेत् ॥१४३॥
143. ityāyurjananaṁ kṛtvā guptaṁ nāma prakalpayet ,
kṛtopanayane putre tena nāmnā samāhvayet.
प्रायश्चित्तादिकं कृत्वा जातकर्म समापयेत् ।
नालचेदं ततो धात्री कुर्यादुत्साहपूर्वकम् ॥१४४॥
144. prāyaścittādikaṁ kṛtvā jātakarma samāpayet ,
nālacedaṁ tato dhātrī kuryādutsāhapūrvakam.
यावन्न चिद्यते नालं तावच्चौचं न वाधते ।
प्रागेव नाडिकाचेदाद्दैवीं पैत्रीं क्रियाञ्चरेत् ॥१४५॥
145. yāvanna cidyate nālaṁ tāvaccaucaṁ na vādhate ,
prāgeva nāḍikācedāddaivīṁ paitrīṁ kriyāñcaret.
कुमार्याश्चापि कर्तव्यमेवमेवममन्त्रकम् ।
षष्ठे वा चाष्टमे मासि नाम कुर्यात् प्रकाशतः ॥१४६॥
146. kumāryāścāpi kartavyamevamevamamantrakam ,
ṣaṣṭhe vā cāṣṭame māsi nāma kuryāt prakāśataḥ.
स्नापयित्वा शिशुं माता परिधाप्याम्बरे शुभे ।
भर्तुः पार्श्वं समागत्य प्राङ्मुखं स्थापयेत् सुतम् ॥१४७॥
147. snāpayitvā śiśuṁ mātā paridhāpyāmbare śubhe ,
bhartuḥ pārśvaṁ samāgatya prāṅmukhaṁ sthāpayet sutam.
अभिषिञ्चेत् शिशोर्मूर्ध्नि सहिरण्यकुशोदकैः ।
जाह्नवी यमुना रेवा सुपवित्रा सरस्वती ॥१४८॥
148. abhiṣiñcet śiśormūrdhni sahiraṇyakuśodakaiḥ ,
jāhnavī yamunā revā supavitrā sarasvatī.
नर्मदा वरदा कुन्ती सागराश्च सरांसि च ।
एते त्वामभिषिञ्चन्तु धर्मकामार्थसिद्धये ॥१४९॥
149. narmadā varadā kuntī sāgarāśca sarāṁsi ca ,
ete tvāmabhiṣiñcantu dharmakāmārthasiddhaye.
ह्री/ आपो हि ष्ठा मयोभुवस्ता
न ऊर्जे दधातन महे रणाय चक्षुषे ॥१५०॥
150. hrī/ āpo hi ṣṭhā mayobhuvastā na
ūrje dadhātana mahe raṇāya cakṣuṣe.
ह्री/ यो वः शिवतमो रसस्तस्य
भाजयतेह न ऊशतीरिव मातरः ॥१५१॥
151. hrī/ yo vaḥ śivatamo rasastasya
bhājayateha na ūśatīriva mātaraḥ.
ह्री/ तस्मा अरं गमाम वो यस्य
क्षयाय जिन्वथ आपो जनयथा च नः ॥१५२॥
152. hrī/ tasmā araṁ gamāma vo yasya
kṣayāya jinvatha āpo janayathā ca naḥ.
अभिषिच्य त्रिभिर्मन्त्रैः पूर्ववद्वह्निसंस्क्रियाम् ।
कृत्वा सम्पाद्य धारान्तं दद्यात् पञ्चाहुतीः सुधीः ॥१५३॥
153. abhiṣicya tribhirmantraiḥ pūrvavadvahnisaṁskriyām ,
kṛtvā sampādya dhārāntaṁ dadyāt pañcāhutīḥ sudhīḥ.
अग्नये प्रथमां दत्त्वा वासवाय ततः परम् ।
ततः प्रजानाम्पतये विश्वदेवेभ्य एव च ।
ब्रह्मणे चाहुतिं दद्याद्वह्नौ पार्थिवसंज्ञके ॥१५४॥
154. agnaye prathamāṁ dattvā vāsavāya tataḥ param ,
tataḥ prajānāmpataye viśvadevebhya eva ca ,
brahmaṇe cāhutiṁ dadyādvahnau pārthivasaṁjñake.
ततोऽङ्के पुत्रमादाय श्रावयेत् दक्षिणश्रुतौ ।
स्वल्पाक्षरं सुखोच्चार्यं शुभं नाम विचक्षणः ॥१५५॥
155. tato'ṅke putramādāya śrāvayet dakṣiṇaśrutau ,
svalpākṣaraṁ sukhoccāryaṁ śubhaṁ nāma vicakṣaṇaḥ.
श्रावयित्वा त्रिधा नाम ब्राह्मणेभ्यो निवेद्य च ।
ततः समापयेत् कर्म कृत्वा स्विष्टिकृदादिकम् ॥१५६॥
156. śrāvayitvā tridhā nāma brāhmaṇebhyo nivedya ca ,
tataḥ samāpayet karma kṛtvā sviṣṭikṛdādikam.
कन्याया निष्क्रमो नास्ति बृद्धिश्राद्धं न विद्यते ।
नामान्नप्राशनं चूडां कुर्याद्धीमानमन्त्रकम् ॥१५७॥
157. kanyāyā niṣkramo nāsti bṛddhiśrāddhaṁ na vidyate ,
nāmānnaprāśanaṁ cūḍāṁ kuryāddhīmānamantrakam.
चतुर्थे मासि षष्ठे वा
कुर्यान्निष्क्रमणं शिशोः ॥१५८॥
158. caturthe māsi ṣaṣṭhe vā
kuryānniṣkramaṇaṁ śiśoḥ.
कृतनित्यक्रियस्तातः सम्पूज्य गणनायकम् ।
स्नापयित्वा तु तनयं वस्त्रालङ्कारभूषितम् ।
संस्थाप्य पुरतो विद्वानिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥१५९॥
159. kṛtanityakriyastātaḥ sampūjya gaṇanāyakam ,
snāpayitvā tu tanayaṁ vastrālaṅkārabhūṣitam ,
saṁsthāpya purato vidvānimaṁ mantramudīrayet.
ब्रह्मा विष्णुः शिवो दुर्गा गणेशो भास्करस्तथा ।
इन्द्रो वायुः कुवेरश्च वरुणोऽग्निर्बृहस्पतिः ।
शिशोः शुभं प्रकुर्वन्तु रक्षन्तु पथि सर्वदा ॥१६०॥
160. brahmā viṣṇuḥ śivo durgā gaṇeśo bhāskarastathā ,
indro vāyuḥ kuveraśca varuṇo'gnirbṛhaspatiḥ ,
śiśoḥ śubhaṁ prakurvantu rakṣantu pathi sarvadā.
इत्युक्त्वाऽङ्के समादाय गीतवाद्यपुरःसरम् ।
बहिर्निष्क्रामयेद्बालं सानन्दैः स्वजनैः सह ॥१६१॥
161. ityuktvā'ṅke samādāya gītavādyapuraḥsaram ,
bahirniṣkrāmayedbālaṁ sānandaiḥ svajanaiḥ saha.
गत्वाऽध्वनि कियद्दूरं
शिशुं सूर्यं निरीक्षयेत् ॥१६२॥
162. gatvā'dhvani kiyaddūraṁ
śiśuṁ sūryaṁ nirīkṣayet.
ह्री/ तच्चक्षुर्देवहितं पुरस्ताच्च्रक्रमुच्चरत् ।
पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतम् ॥१६३॥
163. hrī/ taccakṣurdevahitaṁ purastāccrakramuccarat ,
paśyema śaradaḥ śataṁ jīvema śaradaḥ śatam.
इत्यादित्यं दर्शयित्वा समागत्य निजालयम् ।
अर्घ्यं दत्त्वा दिनेशाय स्वजनान् भोजयेत् पिता ॥१६४॥
164. ityādityaṁ darśayitvā samāgatya nijālayam ,
arghyaṁ dattvā dineśāya svajanān bhojayet pitā.
षष्ठे मासि कुमारस्य मासि वाप्यष्टमे शिवे ।
पितृभ्राता पिता वापि कुर्यादन्नाशनक्रियाम् ॥१६५॥
165. ṣaṣṭhe māsi kumārasya māsi vāpyaṣṭame śive ,
pitṛbhrātā pitā vāpi kuryādannāśanakriyām.
पूर्ववद्देवपूजादि वह्निसंस्करणं तथा ।
एवं धारान्तकर्माणि सम्पाद्य विधिवत् पिता ॥१६६॥
166. pūrvavaddevapūjādi vahnisaṁskaraṇaṁ tathā ,
evaṁ dhārāntakarmāṇi sampādya vidhivat pitā.
दद्यात् पञ्चाहुतीस्तत्र शुचिनाग्नि हुताशने ।
अग्निमुद्दिश्य प्रथमां द्वितीयां वासवं स्मरन् ॥१६७॥
167. dadyāt pañcāhutīstatra śucināgni hutāśane ,
agnimuddiśya prathamāṁ dvitīyāṁ vāsavaṁ smaran.
ततः प्रजापतिं देवं विश्वान् देवान् ततः परम् ।
ब्रह्माणञ्च समुद्दिश्य पञ्चमीमाहुतिं त्यजेत् ॥१६८॥
168. tataḥ prajāpatiṁ devaṁ viśvān devān tataḥ param ,
brahmāṇañca samuddiśya pañcamīmāhutiṁ tyajet.
ततोऽग्नावन्नदां ध्यात्वा दत्तपञ्चाहुतिः पिता ।
तत्राथवा गृहेऽन्यस्मिन् वस्त्रालङ्कारशोभितम् ।
क्रोडे निधाय तनयं प्राशयेत् पायसामृतम् ॥१६९॥
169. tato'gnāvannadāṁ dhyātvā dattapañcāhutiḥ pitā ,
tatrāthavā gṛhe'nyasmin vastrālaṅkāraśobhitam ,
kroḍe nidhāya tanayaṁ prāśayet pāyasāmṛtam.
पञ्चप्राणाहुतेर्मन्त्रैर्भोजयित्वा तु पञ्चधा ।
ततोऽन्नव्यञ्जनादीनां दत्त्वा किञ्चित् शिशोर्मुखे ॥१७०॥
170. pañcaprāṇāhutermantrairbhojayitvā tu pañcadhā ,
tato'nnavyañjanādīnāṁ dattvā kiñcit śiśormukhe.
शङ्खतूर्यादिघोषेण प्रायश्चित्त्या समापयेत् ।
इत्यन्नप्राशनं प्रोक्तं चूडाविधिमतः शृणु ॥१७१॥
171. śaṅkhatūryādighoṣeṇa prāyaścittyā samāpayet ,
ityannaprāśanaṁ proktaṁ cūḍāvidhimataḥ śṛṇu.
तृतीये पञ्चमे वर्षे कुलाचारानुसारतः ।
चूडाकर्म शिशोः कुर्याद्बालसंस्कारसिद्धये ॥१७२॥
172. tṛtīye pañcame varṣe kulācārānusārataḥ ,
cūḍākarma śiśoḥ kuryādbālasaṁskārasiddhaye.
देवपूजादिधारान्तं कर्म निष्पाद्य साधकः ।
सत्याग्नेरुत्तरे देशे वृषगोमयपूरितम् ॥१७३॥
173. devapūjādidhārāntaṁ karma niṣpādya sādhakaḥ ,
satyāgneruttare deśe vṛṣagomayapūritam.
तिलगोधूमसंयुक्तं शरावं स्थापयेद् बुधः ।
कवोष्णं सलिलं चापि क्षुरमेकं सुशाणितम् ॥१७४॥
174. tilagodhūmasaṁyuktaṁ śarāvaṁ sthāpayed budhaḥ ,
kavoṣṇaṁ salilaṁ cāpi kṣuramekaṁ suśāṇitam.
आसाद्य तनयं तत्र जनकः स्वीयवामतः ।
संस्थाप्य जननीक्रोडे कवोष्णसलिलैश्च तैः ॥१७५॥
175. āsādya tanayaṁ tatra janakaḥ svīyavāmataḥ ,
saṁsthāpya jananīkroḍe kavoṣṇasalilaiśca taiḥ.
वारुणं दशधा जप्त्वा सम्मार्ज्य शिशुमूर्द्धजान् ।
मायया कुशपत्राभ्यां जुष्टिमेकां प्रकल्पयेत् ॥१७६॥
176. vāruṇaṁ daśadhā japtvā sammārjya śiśumūrddhajān ,
māyayā kuśapatrābhyāṁ juṣṭimekāṁ prakalpayet.
मायां लक्ष्मीं त्रिधा जप्त्वा गृहीत्वा लौहजं क्षुरम् ।
चित्त्वा तु जुष्टिकामूलं मातृहस्ते निवेशयेत् ॥१७७॥
177. māyāṁ lakṣmīṁ tridhā japtvā gṛhītvā lauhajaṁ kṣuram ,
cittvā tu juṣṭikāmūlaṁ mātṛhaste niveśayet.
कुमारमाता हस्ताभ्यामादाय गोमयान्विते ।
शरावे स्थापयेत् जुष्टिं नापिताय पिता वदेत् ॥१७८॥
178. kumāramātā hastābhyāmādāya gomayānvite ,
śarāve sthāpayet juṣṭiṁ nāpitāya pitā vadet.
क्षुरमुण्डिन् शिशोः क्षौरं सुखं साधय ठद्वयम् ।
पठित्वा नापितं पश्यन् सत्यनामनि पावके ।
प्रजापतिं समुद्दिश्य प्रदद्यादाहुतित्रयम् ॥१७९॥
179. kṣuramuṇḍin śiśoḥ kṣauraṁ sukhaṁ sādhaya ṭhadvayam ,
paṭhitvā nāpitaṁ paśyan satyanāmani pāvake ,
prajāpatiṁ samuddiśya pradadyādāhutitrayam.
नापितेन कृतक्षौरं स्नापयित्वा शिशुं ततः ।
वस्त्रालङ्कारमाल्येन भूषयित्वाऽग्निसन्निधौ ॥१८०॥
180. nāpitena kṛtakṣauraṁ snāpayitvā śiśuṁ tataḥ ,
vastrālaṅkāramālyena bhūṣayitvā'gnisannidhau.
स्ववामभागे संस्थाप्य स्विष्टिकृद्धोममाचरेत् ।
प्रायश्चित्तं ततः कृत्वा दद्यात् पूर्णाहुतिं पिता ॥१८१॥
181. svavāmabhāge saṁsthāpya sviṣṭikṛddhomamācaret ,
prāyaścittaṁ tataḥ kṛtvā dadyāt pūrṇāhutiṁ pitā.
माया शिशो ते कुशलं कुरुतां विश्वकृद्विभुः ।
पठित्वैनं शिशोः कर्णे स्वर्णमय्या शलाकया ।
राजत्या लौहमय्या वा कर्णवेधं प्रकल्पयेत् ॥१८२॥
182. māyā śiśo te kuśalaṁ kurutāṁ viśvakṛdvibhuḥ ,
paṭhitvainaṁ śiśoḥ karṇe svarṇamayyā śalākayā ,
rājatyā lauhamayyā vā karṇavedhaṁ prakalpayet.
आपोहिष्ठेति मन्त्रेण अभिषिच्य सुतं ततः ।
शान्त्यादिदक्षिणां कृत्वा चूडाकर्म समापयेत् ॥१८३॥
183. āpohiṣṭheti mantreṇa abhiṣicya sutaṁ tataḥ ,
śāntyādidakṣiṇāṁ kṛtvā cūḍākarma samāpayet.
गर्भाधानादिचूडान्तं समानं सर्वजातिषु ।
शूद्रसामान्यजातीनां सर्वमेतदमन्त्रकम् ॥१८४॥
184. garbhādhānādicūḍāntaṁ samānaṁ sarvajātiṣu ,
śūdrasāmānyajātīnāṁ sarvametadamantrakam.
जातकर्मादिचूडान्तं कुमार्याश्चाप्यमन्त्रकम् ।
कर्तव्यं पञ्चभिर्वर्णैरेकं निष्क्रमणं विना ॥१८५॥
185. jātakarmādicūḍāntaṁ kumāryāścāpyamantrakam ,
kartavyaṁ pañcabhirvarṇairekaṁ niṣkramaṇaṁ vinā.
अथोच्यते द्विजातीनामुपवीतक्रियाविधिः ।
यस्मिन् कृते द्विजन्मानो दैवपैत्राधिकारिणः ॥१८६॥
186. athocyate dvijātīnāmupavītakriyāvidhiḥ ,
yasmin kṛte dvijanmāno daivapaitrādhikāriṇaḥ.
गर्भाष्टमेऽष्टमे वाऽब्दे कुर्यादुपनयं शिशोः ।
षोडशाब्दाधिको नोपनेतव्यो निष्क्रियोऽपि सः ॥१८७॥
187. garbhāṣṭame'ṣṭame vā'bde kuryādupanayaṁ śiśoḥ ,
ṣoḍaśābdādhiko nopanetavyo niṣkriyo'pi saḥ.
कृतनित्यक्रियो विद्वान् पञ्च देवान् समर्चयेत् ।
गौर्यादिमातृकाश्चैव वसुधारां प्रकल्पयेत् ॥१८८॥
188. kṛtanityakriyo vidvān pañca devān samarcayet ,
gauryādimātṛkāścaiva vasudhārāṁ prakalpayet.
वृद्धिश्राद्धं ततः कुर्यात् देवतापितृतृप्तये ।
कुशण्डिकोक्तविधिना धाराहोमान्तमाचरेत् ॥१८९॥
189. vṛddhiśrāddhaṁ tataḥ kuryāt devatāpitṛtṛptaye ,
kuśaṇḍikoktavidhinā dhārāhomāntamācaret.
प्रातः कृताशनं बालं सुस्नातं समलङ्कृतम् ।
शिखां विना कृतक्षौरं क्ष्ॐआम्बरविभूषितम् ॥१९०॥
190. prātaḥ kṛtāśanaṁ bālaṁ susnātaṁ samalaṅkṛtam ,
śikhāṁ vinā kṛtakṣauraṁ kṣoṁāmbaravibhūṣitam.
चायामण्डपमानीय समुद्भवहुताशितुः ।
समीपे चात्मनो वामे संस्थाप्य विमलासने ॥१९१॥
191. cāyāmaṇḍapamānīya samudbhavahutāśituḥ ,
samīpe cātmano vāme saṁsthāpya vimalāsane.
शिष्यं वदेद्ब्रह्मचर्यं कुरु वत्स ततः शिशुः ।
ब्रह्मचर्यं करोमीति गुरवे विनिवेदयेत् ॥१९२॥
192. śiṣyaṁ vadedbrahmacaryaṁ kuru vatsa tataḥ śiśuḥ ,
brahmacaryaṁ karomīti gurave vinivedayet.
ततो गुरुः प्रसन्नात्मा शिशवे शान्तचेतसे ।
काषायवाससी दद्यात् दीर्घायुष्ट्वाय वर्चसे ॥१९३॥
193. tato guruḥ prasannātmā śiśave śāntacetase ,
kāṣāyavāsasī dadyāt dīrghāyuṣṭvāya varcase.
मौञ्जीं कुशमयीं वापि त्रिवृतां ग्रन्थिसंयुताम् ।
तूष्णीं च मेखलां दद्यात् काषायाम्बरधारिणे ॥१९४॥
194. mauñjīṁ kuśamayīṁ vāpi trivṛtāṁ granthisaṁyutām ,
tūṣṇīṁ ca mekhalāṁ dadyāt kāṣāyāmbaradhāriṇe.
मायामुच्चार्य सुभगा मेखलां स्यात् शुभप्रदा ।
इत्युक्त्वा मेखला बद्ध्वा मौनी तिष्ठेत् गुरोः पुरः ॥१९५॥
195. māyāmuccārya subhagā mekhalāṁ syāt śubhapradā ,
ityuktvā mekhalā baddhvā maunī tiṣṭhet guroḥ puraḥ.
यज्ञोपवीतं परमं पवित्रं बृहस्पतिर्यत् सहजं पुरस्तात् ।
आयुष्यमग्र्यं प्रतिमुञ्च शुभ्रं यज्ञोपवीतं बलमस्तु तेजः ॥१९६॥
196. yajñopavītaṁ paramaṁ pavitraṁ bṛhaspatiryat sahajaṁ purastāt ,
āyuṣyamagryaṁ pratimuñca śubhraṁ yajñopavītaṁ balamastu tejaḥ.
मन्त्रेणानेन शिशवे दद्यात् कृष्णाजिनान्वितम् ।
यज्ञोपवीतं दण्डञ्च वैणवं खादिरञ्च वा ।
पालाशमथवा दद्यात् क्षीरवृक्षसमुद्भवम् ॥१९७॥
197. mantreṇānena śiśave dadyāt kṛṣṇājinānvitam ,
yajñopavītaṁ daṇḍañca vaiṇavaṁ khādirañca vā ,
pālāśamathavā dadyāt kṣīravṛkṣasamudbhavam.
आपो हि ष्ठेति मन्त्रेण मायया पुटितेन च ।
त्रिरावृत्त्या कुशाम्भोभिर्धृतदण्डोपवीतिनम् ।
अभिषिच्य ततस्तोयैः पूरयेद्वालकाञ्जलिम् ॥१९८॥
198. āpo hi ṣṭheti mantreṇa māyayā puṭitena ca ,
trirāvṛttyā kuśāmbhobhirdhṛtadaṇḍopavītinam ,
abhiṣicya tatastoyaiḥ pūrayedvālakāñjalim.
तदञ्जलिं दिनेशाय दातारं ब्रह्मचारिणम् ।
तच्चक्षुरिति मन्त्रेण दर्शयेद्भास्करं गुरुः ॥१९९॥
199. tadañjaliṁ dineśāya dātāraṁ brahmacāriṇam ,
taccakṣuriti mantreṇa darśayedbhāskaraṁ guruḥ.
दृष्टभास्करमाचार्यो वदेन्माणवकं ततः ।
मम व्रते मनो धेहि मम चित्तं ददामि ते ।
जुषस्वैकमना वत्स मम वाचोऽस्तु ते शिवम् ॥२००॥
200. dṛṣṭabhāskaramācāryo vadenmāṇavakaṁ tataḥ ,
mama vrate mano dhehi mama cittaṁ dadāmi te ,
juṣasvaikamanā vatsa mama vāco'stu te śivam.
हृदि स्पृष्ट्वा पठित्वैनं किन्नामाऽसीति तं वदेत् ।
शिष्यस्त्वमुकशर्माऽहं भवन्तमभिवादये ॥२०१॥
201. hṛdi spṛṣṭvā paṭhitvainaṁ kinnāmā'sīti taṁ vadet ,
śiṣyastvamukaśarmā'haṁ bhavantamabhivādaye.
कस्य त्वं ब्रह्मचारीति गुरौ पृच्चति पार्वति ।
शिष्यः सावहितो ब्रूयाद्भवतो ब्रह्मचार्यहम् ॥२०२॥
202. kasya tvaṁ brahmacārīti gurau pṛccati pārvati ,
śiṣyaḥ sāvahito brūyādbhavato brahmacāryaham.
इन्द्रस्य ब्रह्मचारी त्वमाचार्यरते हुताशनः ।
इत्युक्त्वा सद्गुरुः पश्चाद्देवेभ्यस्तं समर्पयेत् ॥२०३॥
203. indrasya brahmacārī tvamācāryarate hutāśanaḥ ,
ityuktvā sadguruḥ paścāddevebhyastaṁ samarpayet.
त्वां प्रजापतये वत्स सवित्रे वरुणाय च ।
पृथिव्यै विश्वदेवेभ्यः सर्वदेवेभ्य एव च ।
समर्पयामि ते सर्वे रक्षन्तु त्वां निरन्तरम् ॥२०४॥
204. tvāṁ prajāpataye vatsa savitre varuṇāya ca ,
pṛthivyai viśvadevebhyaḥ sarvadevebhya eva ca ,
samarpayāmi te sarve rakṣantu tvāṁ nirantaram.
ततो माणवको वह्निं दक्षिणावर्तयोगतः ।
गुरुं प्रदक्षिणीकृत्य स्वासने पुनराविशेत् ॥२०५॥
205. tato māṇavako vahniṁ dakṣiṇāvartayogataḥ ,
guruṁ pradakṣiṇīkṛtya svāsane punarāviśet.
गुरुः शिष्येण संस्पृष्टः समुद्भवहुताशने ।
पञ्चदेवान् समुद्दिश्य दद्यात् पञ्चाहुतीः प्रिये ॥२०६॥
206. guruḥ śiṣyeṇa saṁspṛṣṭaḥ samudbhavahutāśane ,
pañcadevān samuddiśya dadyāt pañcāhutīḥ priye.
प्रजापतिस्तथा शक्रो
विष्णुर्ब्रह्मा शिवस्तथा ॥२०७॥
207. prajāpatistathā śakro
viṣṇurbrahmā śivastathā.
मायादिवह्निजायान्तैर्जुहुयात् स्वस्वनामभिः ।
अनुक्तमन्त्रे सर्वत्र विधिरेषः प्रकीर्तितः ॥२०८॥
208. māyādivahnijāyāntairjuhuyāt svasvanāmabhiḥ ,
anuktamantre sarvatra vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ.
ततो दुर्गा महालक्ष्मीः सुन्दरी भुवनेश्वरी ।
इन्द्रादिदशदिक्पाला भास्करादिनवग्रहाः ॥२०९॥
209. tato durgā mahālakṣmīḥ sundarī bhuvaneśvarī ,
indrādidaśadikpālā bhāskarādinavagrahāḥ.
प्रत्येकनाम्ना हुत्वैतान् वाससाऽच्चाद्य बालकम् ।
पृच्चेन्माणवकं प्राज्ञो ब्रह्मचर्याभिमानिनम् ।
को वाऽश्रमस्ते तनय ब्रूहि किं ते मनोगतम् ॥२१०॥
210. pratyekanāmnā hutvaitān vāsasā'ccādya bālakam ,
pṛccenmāṇavakaṁ prājño brahmacaryābhimāninam ,
ko vā'śramaste tanaya brūhi kiṁ te manogatam.
ततः शिष्यः सावहितो धृत्वा गुरुपदद्वयम् ।
करोतु मामाश्रमिणं ब्रह्मविद्योपदेशतः ॥२११॥
211. tataḥ śiṣyaḥ sāvahito dhṛtvā gurupadadvayam ,
karotu māmāśramiṇaṁ brahmavidyopadeśataḥ.
एवं प्रार्थयमानस्य दक्षकर्णे शिशोस्तदा ।
श्रावयित्वा त्रिधा तारं सर्वमन्त्रमयं शिवे ।
व्याहृतित्रयमुच्चार्य सावित्रीं श्रावयेद्गुरुः ॥२१२॥
212. evaṁ prārthayamānasya dakṣakarṇe śiśostadā ,
śrāvayitvā tridhā tāraṁ sarvamantramayaṁ śive ,
vyāhṛtitrayamuccārya sāvitrīṁ śrāvayedguruḥ.
ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तः चन्दस्त्रिष्टुबुदाहृतम् ।
अधिष्ठात्री तु सावित्री मोक्षार्थे विनियोगिता ॥२१३॥
213. ṛṣiḥ sadāśivaḥ proktaḥ candastriṣṭubudāhṛtam ,
adhiṣṭhātrī tu sāvitrī mokṣārthe viniyogitā.
आदौ तत्सवितुः पश्चाद्वरेण्यं पदमुच्चरेत् ।
भर्गः पदान्ते देवस्य धीमहीति पदं वदेत् ॥२१४॥
214. ādau tatsavituḥ paścādvareṇyaṁ padamuccaret ,
bhargaḥ padānte devasya dhīmahīti padaṁ vadet.
ततस्तु परमेशानि धियो यो नः प्रचोदयात् ।
पुनः प्रणवमुच्चार्य सावित्र्यर्थं गुरुर्वदेत् ॥२१५॥
215. tatastu parameśāni dhiyo yo naḥ pracodayāt ,
punaḥ praṇavamuccārya sāvitryarthaṁ gururvadet.
त्र्यक्षरात्मकतारेण परेशः प्रतिपाद्यते ।
पाता हर्ता च संस्रष्टा यो देवः प्रकृतेः परः ॥२१६॥
216. tryakṣarātmakatāreṇa pareśaḥ pratipādyate ,
pātā hartā ca saṁsraṣṭā yo devaḥ prakṛteḥ paraḥ.
असौ देवस्त्रिलोकात्मा त्रिगुणं व्याप्य तिष्ठति ।
अतो विश्वमयं ब्रह्म वाच्यं व्याहृतिभिस्त्रिभिः ॥२१७॥
217. asau devastrilokātmā triguṇaṁ vyāpya tiṣṭhati ,
ato viśvamayaṁ brahma vācyaṁ vyāhṛtibhistribhiḥ.
तारव्याहृतिवाच्यो यः सावित्र्या ज्ञेय एव सः ।
जगद्रूपस्य सवितुः संस्रष्टुर्दीव्यतो विभोः ॥२१८॥
218. tāravyāhṛtivācyo yaḥ sāvitryā jñeya eva saḥ ,
jagadrūpasya savituḥ saṁsraṣṭurdīvyato vibhoḥ.
अन्तर्गतं महद्वर्चो वरणीयं यतात्मभिः ।
ध्यायेम तत् परं सत्यं सर्वव्यापि सनातनम् ॥२१९॥
219. antargataṁ mahadvarco varaṇīyaṁ yatātmabhiḥ ,
dhyāyema tat paraṁ satyaṁ sarvavyāpi sanātanam.
यो भर्गः सर्वसाक्षीशो मनोबुद्धीन्द्रियाणि नः ।
धर्मार्थकाममोक्षेषु प्रेरयेद्विनियोजयेत् ॥२२०॥
220. yo bhargaḥ sarvasākṣīśo manobuddhīndriyāṇi naḥ ,
dharmārthakāmamokṣeṣu prerayedviniyojayet.
इत्थमर्थयुतां ब्रह्मविद्यामादिश्य सद्गुरुः ।
शिष्यं नियोजयेद्देवि गृहस्थाश्रमकर्मसु ॥२२१॥
221. itthamarthayutāṁ brahmavidyāmādiśya sadguruḥ ,
śiṣyaṁ niyojayeddevi gṛhasthāśramakarmasu.
ब्रह्मचर्योचितं वेशं वत्सेदानीं परित्यज ।
शाम्भवोदितमार्गेण देवान् पित्éन् समर्चय ॥२२२॥
222. brahmacaryocitaṁ veśaṁ vatsedānīṁ parityaja ,
śāmbhavoditamārgeṇa devān pitén samarcaya.
ब्रह्मविद्योपदेशेन पवित्रं ते कलेवरम् ।
प्राप्ता गृहस्थाश्रमिता तदुक्तं कर्म कल्पय ॥२२३॥
223. brahmavidyopadeśena pavitraṁ te kalevaram ,
prāptā gṛhasthāśramitā taduktaṁ karma kalpaya.
उपवीतद्वयं दिव्यवस्त्रालङ्करणानि च ।
गृहाण पादुकाचत्रं गन्धमाल्यानुलेपनम् ॥२२४॥
224. upavītadvayaṁ divyavastrālaṅkaraṇāni ca ,
gṛhāṇa pādukācatraṁ gandhamālyānulepanam.
ततः काषायवसनं कृष्णाजिनसमन्वितम् ।
यज्ञसूत्रं मेखलाञ्च दण्डं भिक्षाकरण्डकम् ॥२२५॥
225. tataḥ kāṣāyavasanaṁ kṛṣṇājinasamanvitam ,
yajñasūtraṁ mekhalāñca daṇḍaṁ bhikṣākaraṇḍakam.
आचारादर्जितां भिक्षां समर्प्य गुरवे शिवे ।
शुद्धोपवीतयुगलं परिधायाम्बरे शुभे ॥२२६॥
226. ācārādarjitāṁ bhikṣāṁ samarpya gurave śive ,
śuddhopavītayugalaṁ paridhāyāmbare śubhe.
गन्धमाल्यधरस्तूष्णीं तिष्ठेदाचार्यसन्निधौ ।
ततो गृहस्थाश्रमिणं शिष्यमेतद्वदेद्गुरुः ॥२२७॥
227. gandhamālyadharastūṣṇīṁ tiṣṭhedācāryasannidhau ,
tato gṛhasthāśramiṇaṁ śiṣyametadvadedguruḥ.
जितेन्द्रियः सत्यवादी ब्रह्मज्ञानपरो भव ।
स्वाध्यायाऽश्रमकर्माणि यथाधर्मेण साधय ॥२२८॥
228. jitendriyaḥ satyavādī brahmajñānaparo bhava ,
svādhyāyā'śramakarmāṇi yathādharmeṇa sādhaya.
इत्यादिश्य द्विजं पश्चात् समुद्भवहुताशने ।
मायादिप्रणवान्तेन भूर्भुवःस्वस्त्रयेण च ॥२२९॥
229. ityādiśya dvijaṁ paścāt samudbhavahutāśane ,
māyādipraṇavāntena bhūrbhuvaḥsvastrayeṇa ca.
हावयित्वा त्रिधाऽचार्यः स्विष्टिकृद्धोममाचरन् ।
दत्त्वा पूर्णाहुतिं भद्रे व्रतकर्म समापयेत् ॥२३०॥
230. hāvayitvā tridhā'cāryaḥ sviṣṭikṛddhomamācaran ,
dattvā pūrṇāhutiṁ bhadre vratakarma samāpayet.
जीवसेकादिसंस्कारा व्रतान्ताः पितृतो नव ।
उद्वाहः पितृतो वापि स्वतोऽपि सिध्यति प्रिये ॥२३१॥
231. jīvasekādisaṁskārā vratāntāḥ pitṛto nava ,
udvāhaḥ pitṛto vāpi svato'pi sidhyati priye.
विवाहाह्नि कृतस्नानः कृतनित्यक्रियः कृती ।
पञ्चदेवान् समभ्यर्च्य गौर्यादिमातृकास्तथा ।
वसोर्धारां कल्पयित्वा वृद्धिश्राद्धं समाचरेत् ॥२३२॥
232. vivāhāhni kṛtasnānaḥ kṛtanityakriyaḥ kṛtī ,
pañcadevān samabhyarcya gauryādimātṛkāstathā ,
vasordhārāṁ kalpayitvā vṛddhiśrāddhaṁ samācaret.
रात्रौ प्रतिश्रुतं पात्रं गीतवाद्यपुरःसरम् ।
चायामण्डपमानीय उपवेश्य वरासने ॥२३३॥
233. rātrau pratiśrutaṁ pātraṁ gītavādyapuraḥsaram ,
cāyāmaṇḍapamānīya upaveśya varāsane.
वासवाभिमुखं दाता पश्चिमाभिमुखो विशेत् ।
आचम्य स्वस्तिमृद्धिञ्च कथयेद्ब्राह्मणैः सह ॥२३४॥
234. vāsavābhimukhaṁ dātā paścimābhimukho viśet ,
ācamya svastimṛddhiñca kathayedbrāhmaṇaiḥ saha.
साधुप्रश्नं वरं पृच्चेदर्चनाप्रश्नमेव च ।
वरात् प्रश्नोत्तरं नीत्वा पाद्याद्यैर्वरमर्चयेत् ॥२३५॥
235. sādhupraśnaṁ varaṁ pṛccedarcanāpraśnameva ca ,
varāt praśnottaraṁ nītvā pādyādyairvaramarcayet.
समर्पयामि वाक्येन देयद्रव्यं समर्पयेत् ।
पादयोरर्पयेत् पाद्यं शिरस्यर्घ्यं निवेदयेत् ॥२३६॥
236. samarpayāmi vākyena deyadravyaṁ samarpayet ,
pādayorarpayet pādyaṁ śirasyarghyaṁ nivedayet.
आचम्यं वदने दद्यात् गन्धं माल्यं सुवाससी ।
दिव्याभरणरत्नानि यज्ञसूत्रं समर्पयेत् ॥२३७॥
237. ācamyaṁ vadane dadyāt gandhaṁ mālyaṁ suvāsasī ,
divyābharaṇaratnāni yajñasūtraṁ samarpayet.
ततस्तु भाजने कांस्ये कृत्वा दधि घृतं मधु ।
समर्पयामि वाक्येन मधुपर्कं करेऽर्पयेत् ॥२३८॥
238. tatastu bhājane kāṁsye kṛtvā dadhi ghṛtaṁ madhu ,
samarpayāmi vākyena madhuparkaṁ kare'rpayet.
वरोऽपि पात्रमादाय वामे पाणौ निधाय च ।
दक्षाङ्गुष्ठानामिकाभ्यां प्राणाहुत्युक्तमन्त्रकैः ॥२३९॥
239. varo'pi pātramādāya vāme pāṇau nidhāya ca ,
dakṣāṅguṣṭhānāmikābhyāṁ prāṇāhutyuktamantrakaiḥ.
पञ्चधाघ्राय तत्पात्रमुदीच्यां दिशि धारयेत् ।
मधुपर्कं समर्प्यैवं पुनराचामयेद्वरम् ॥२४०॥
240. pañcadhāghrāya tatpātramudīcyāṁ diśi dhārayet ,
madhuparkaṁ samarpyaivaṁ punarācāmayedvaram.
दूर्वाक्षताभ्यां जामातुर्विधृत्य जानु दक्षिणम् ।
स्मृत्वा विष्णुं तत्सदिति मासपक्षतिथीस्ततः ॥२४१॥
241. dūrvākṣatābhyāṁ jāmāturvidhṛtya jānu dakṣiṇam ,
smṛtvā viṣṇuṁ tatsaditi māsapakṣatithīstataḥ.
समुल्लिख्य निमित्तानि वृणुयाद्वरमुत्तमम् ।
गोत्रप्रवरनामानि प्रत्येकं प्रपितामहात् ॥२४२॥
242. samullikhya nimittāni vṛṇuyādvaramuttamam ,
gotrapravaranāmāni pratyekaṁ prapitāmahāt.
षष्ठ्यन्तानि समुच्चार्य वरस्य जनकावधि ।
द्वितीयान्तं वरं ब्रूयात् गोत्रप्रवरनामभिः ॥२४३॥
243. ṣaṣṭhyantāni samuccārya varasya janakāvadhi ,
dvitīyāntaṁ varaṁ brūyāt gotrapravaranāmabhiḥ.
तथैव कन्यामुल्लिख्य ब्राह्मोद्वाहेन पण्डितः ।
दातुं भवन्तमित्युक्त्वा वृणेऽहमिति कीर्तयेत् ॥२४४॥
244. tathaiva kanyāmullikhya brāhmodvāhena paṇḍitaḥ ,
dātuṁ bhavantamityuktvā vṛṇe'hamiti kīrtayet.
वृतोऽस्मीति वरो ब्रूयात् ततो दाता वदेद्वरम् ।
यथाविहितमित्युक्त्वा विवाहकर्म कुर्विति ।
वरो ब्रूयात् यथाज्ञानं करवाणि तदुत्तरम् ॥२४५॥
245. vṛto'smīti varo brūyāt tato dātā vadedvaram ,
yathāvihitamityuktvā vivāhakarma kurviti ,
varo brūyāt yathājñānaṁ karavāṇi taduttaram.
ततः कन्यां समानीय वस्त्रालङ्कारभूषिताम् ।
वस्त्रान्तरेण संच्चाद्य स्थापयेद्वरसम्मुखम् ॥२४६॥
246. tataḥ kanyāṁ samānīya vastrālaṅkārabhūṣitām ,
vastrāntareṇa saṁccādya sthāpayedvarasammukham.
पुनर्वरं समभ्यर्च्य वासोऽलङ्करणादिभिः ।
वरस्य दक्षिणे पाणौ कन्यापाणिं नियोजयेत् ॥२४७॥
247. punarvaraṁ samabhyarcya vāso'laṅkaraṇādibhiḥ ,
varasya dakṣiṇe pāṇau kanyāpāṇiṁ niyojayet.
तन्मध्ये पञ्चरत्नानि फलताम्बूलमेव वा ।
दत्त्वाऽर्चयित्वा तनयां वराय विदुषेऽर्पयेत् ॥२४८॥
248. tanmadhye pañcaratnāni phalatāmbūlameva vā ,
dattvā'rcayitvā tanayāṁ varāya viduṣe'rpayet.
प्राग्वत्त्रिपुरुषाख्यानं निमित्ताख्यानमेव च ।
आत्मनः काममुद्दिश्य चतुर्थ्यन्तं वरं वदेत् ॥२४९॥
249. prāgvattripuruṣākhyānaṁ nimittākhyānameva ca ,
ātmanaḥ kāmamuddiśya caturthyantaṁ varaṁ vadet.
कन्याभिधां द्वितीयान्तामर्चितां समलङ्कृताम् ।
साच्चादनां प्रजापतिदेवताकामुदीरयन् ॥२५०॥
250. kanyābhidhāṁ dvitīyāntāmarcitāṁ samalaṅkṛtām ,
sāccādanāṁ prajāpatidevatākāmudīrayan.
तुभ्यमहमिति प्रोच्य दद्यात् सम्प्रददे वदन् ।
वरः स्वस्तीति स्वीकुर्यात् सम्प्रदाता वरं वदेत् ॥२५१॥
251. tubhyamahamiti procya dadyāt sampradade vadan ,
varaḥ svastīti svīkuryāt sampradātā varaṁ vadet.
धर्मे चार्थे च कामे च भवता भार्यया सह ।
वर्तितव्यं वरो बाढमुक्त्वा कामस्तुतिं पठेत् ॥२५२॥
252. dharme cārthe ca kāme ca bhavatā bhāryayā saha ,
vartitavyaṁ varo bāḍhamuktvā kāmastutiṁ paṭhet.
दाता कामो गृहीताऽपि कामायाऽदाच्च कामिनीम् ।
कामेन त्वां प्रगृह्णामि कामः पूर्णोऽस्तु चावयोः ॥२५३॥
253. dātā kāmo gṛhītā'pi kāmāyā'dācca kāminīm ,
kāmena tvāṁ pragṛhṇāmi kāmaḥ pūrṇo'stu cāvayoḥ.
ततो वदेत् सम्प्रदाता कन्यां जामातरं प्रति ।
प्रजापतिप्रसादेन युवयोरभिवाञ्चितम् ।
पूर्णमस्तु शिवञ्चास्तु धर्मं पालयतं युवाम् ॥२५४॥
254. tato vadet sampradātā kanyāṁ jāmātaraṁ prati ,
prajāpatiprasādena yuvayorabhivāñcitam ,
pūrṇamastu śivañcāstu dharmaṁ pālayataṁ yuvām.
तत आच्चाद्य वस्त्रेण सम्प्रदाता सुमङ्गलैः ।
परस्परशुभालोकं कारयेद्वरकन्ययोः ॥२५५॥
255. tata āccādya vastreṇa sampradātā sumaṅgalaiḥ ,
parasparaśubhālokaṁ kārayedvarakanyayoḥ.
ततो हिरण्यरत्नानि यथाशक्त्यनुसारतः ।
जामात्रे दक्षिणां दद्यादच्चिद्रमवधारयेत् ॥२५६॥
256. tato hiraṇyaratnāni yathāśaktyanusārataḥ ,
jāmātre dakṣiṇāṁ dadyādaccidramavadhārayet.
वरस्तु भार्यया सार्द्धं तद्रात्रौ दिवसेऽपि वा ।
कुशण्डिकोक्तविधिना वह्निस्थापनमाचरेत् ॥२५७॥
257. varastu bhāryayā sārddhaṁ tadrātrau divase'pi vā ,
kuśaṇḍikoktavidhinā vahnisthāpanamācaret.
योजकाख्यः पावकोऽत्र प्राजापत्यश्चरुः स्मृतः ।
धारान्त कर्म सम्पाद्य दद्यात् पञ्चाहुतीर्वरः ॥२५८॥
258. yojakākhyaḥ pāvako'tra prājāpatyaścaruḥ smṛtaḥ ,
dhārānta karma sampādya dadyāt pañcāhutīrvaraḥ.
शिवं दुर्गां तथा विष्णुं ब्रह्माणं वज्रधारिणाम् ।
ध्यात्वैकैकं समुद्दिश्य जुहुयात् संस्कृतेऽनले ॥२५९॥
259. śivaṁ durgāṁ tathā viṣṇuṁ brahmāṇaṁ vajradhāriṇām ,
dhyātvaikaikaṁ samuddiśya juhuyāt saṁskṛte'nale.
भार्यायाः पाणियुगलं गृह्णीयादित्युदीरयन् ।
पाणिं गृह्णामि सुभगे गुरुदेवरता भव ।
गार्हस्थ्यं कर्म धर्मेण यथावदनुशीलय ॥२६०॥
260. bhāryāyāḥ pāṇiyugalaṁ gṛhṇīyādityudīrayan ,
pāṇiṁ gṛhṇāmi subhage gurudevaratā bhava ,
gārhasthyaṁ karma dharmeṇa yathāvadanuśīlaya.
घृतेन स्वामिदत्तेन लाजैर्भ्रात्राहृतैः शिवे ।
प्रजापतिं समुद्दिश्य दद्यात् वेदाहुतीर्वधूः ॥२६१॥
261. ghṛtena svāmidattena lājairbhrātrāhṛtaiḥ śive ,
prajāpatiṁ samuddiśya dadyāt vedāhutīrvadhūḥ.
प्रदक्षिणीकृत्य वह्निमुत्थाय भार्यया सह ।
दुर्गां शिवं रमां विष्णुं ब्राह्मीं ब्रह्माणमेव च ।
युग्मं युग्मं समुद्दिश्य त्रिस्त्रिधा हवनं चरेत् ॥२६२॥
262. pradakṣiṇīkṛtya vahnimutthāya bhāryayā saha ,
durgāṁ śivaṁ ramāṁ viṣṇuṁ brāhmīṁ brahmāṇameva ca ,
yugmaṁ yugmaṁ samuddiśya tristridhā havanaṁ caret.
अश्ममण्डलिकासप्तारोहौ कुर्यादमन्त्रकम् ।
निशायां चेत् तदा स्त्रीभिः पश्येद् ध्रुवमरुन्धतीम् ॥२६३॥
263. aśmamaṇḍalikāsaptārohau kuryādamantrakam ,
niśāyāṁ cet tadā strībhiḥ paśyed dhruvamarundhatīm.
प्रत्यावृत्यासने सम्यगुपविश्य वरस्तदा ।
स्विष्टिकृद्धोमतः पूर्णाहुत्यन्तेन समापयेत् ॥२६४॥
264. pratyāvṛtyāsane samyagupaviśya varastadā ,
sviṣṭikṛddhomataḥ pūrṇāhutyantena samāpayet.
ब्राह्मो विवाहो विहितो दोषहीनः सवर्णया ।
कुलधर्मानुसारेण गोत्रभिन्नासपिण्डया ॥२६५॥
265. brāhmo vivāho vihito doṣahīnaḥ savarṇayā ,
kuladharmānusāreṇa gotrabhinnāsapiṇḍayā.
ब्राह्मोद्वाहेन या ग्राह्या सैव पत्नी गृहेश्वरी ।
तदनुज्ञां विना ब्राह्मविवाहं नाचरेत् पुनः ॥२६६॥
266. brāhmodvāhena yā grāhyā saiva patnī gṛheśvarī ,
tadanujñāṁ vinā brāhmavivāhaṁ nācaret punaḥ.
तस्या अपत्ये तद्वंशे विद्यमाने कुलेश्वरि ।
शैवोद्भवान्यपत्यानि दायार्हाणि भवन्ति न ॥२६७॥
267. tasyā apatye tadvaṁśe vidyamāne kuleśvari ,
śaivodbhavānyapatyāni dāyārhāṇi bhavanti na.
शैवा तदन्वयाश्चैव लभेरन् धनभाजिनः ।
यथाविभवमाच्चादं ग्रासञ्च परमेश्वरि ॥२६८॥
268. śaivā tadanvayāścaiva labheran dhanabhājinaḥ ,
yathāvibhavamāccādaṁ grāsañca parameśvari.
शैवो विवाहो द्विविधः कुलचक्रे विधीयते ।
चक्रस्य नियमेनैको द्वितीयो जीवनावधि ॥२६९॥
269. śaivo vivāho dvividhaḥ kulacakre vidhīyate ,
cakrasya niyamenaiko dvitīyo jīvanāvadhi.
चक्रानुष्ठानसमये स्वगणैः शक्तिसाधकैः ।
परस्परेच्चयोद्वाहं कुर्याद्वीरः समाहितः ॥२७०॥
270. cakrānuṣṭhānasamaye svagaṇaiḥ śaktisādhakaiḥ ,
paraspareccayodvāhaṁ kuryādvīraḥ samāhitaḥ.
भैरवीवीरवृन्देषु स्वाभिप्रायं निवेदयेत् ।
आवयोः शाम्भवोद्वाहे भवद्भिरनुमन्यताम् ॥२७१॥
271. bhairavīvīravṛndeṣu svābhiprāyaṁ nivedayet ,
āvayoḥ śāmbhavodvāhe bhavadbhiranumanyatām.
तेषामनुज्ञामादाय जप्त्वा सप्ताक्षरं मनुम् ।
अष्टोत्तरशतावृत्त्या प्रणमेत् कालिकां पराम् ॥२७२॥
272. teṣāmanujñāmādāya japtvā saptākṣaraṁ manum ,
aṣṭottaraśatāvṛttyā praṇamet kālikāṁ parām.
ततो वदेत् तां रमणीं कौलानां सन्निधौ शिवे ।
अकैतवेन चित्तेन पतिभावेन मां वृणु ॥२७३॥
273. tato vadet tāṁ ramaṇīṁ kaulānāṁ sannidhau śive ,
akaitavena cittena patibhāvena māṁ vṛṇu.
गन्धपुष्पाक्षतैर्वृत्वां सा कौला दयितं ततः ।
सुश्रद्दधाना देवेशि करौ दद्यात् करोपरि ॥२७४॥
274. gandhapuṣpākṣatairvṛtvāṁ sā kaulā dayitaṁ tataḥ ,
suśraddadhānā deveśi karau dadyāt karopari.
ततोऽभिषिञ्चेत् चक्रेशो मन्त्रेणानेन दम्पती ।
तदा चक्रस्थिताः कौला ब्रूयुः स्वस्तीति सादरम् ॥२७५॥
275. tato'bhiṣiñcet cakreśo mantreṇānena dampatī ,
tadā cakrasthitāḥ kaulā brūyuḥ svastīti sādaram.
राजराजेश्वरी काली तारिणी भुवनेश्वरी ।
बगला कमला नित्या युवां रक्षन्तु भैरवी ॥२७६॥
276. rājarājeśvarī kālī tāriṇī bhuvaneśvarī ,
bagalā kamalā nityā yuvāṁ rakṣantu bhairavī.
अभिषिञ्चेत् द्वादशधा मधुना वाऽर्घ्यपाथसा ।
ततस्तौ प्रणतौ विद्वान् श्रावयेद्वाग्भवं रमाम् ॥२७७॥
277. abhiṣiñcet dvādaśadhā madhunā vā'rghyapāthasā ,
tatastau praṇatau vidvān śrāvayedvāgbhavaṁ ramām.
यद्यदङ्गीकृतं तत्र ताभ्यां पाल्यं प्रयत्नतः ।
शाम्भवोक्तविधानेन कुलीनाभ्यां कुलेश्वरि ॥२७८॥
278. yadyadaṅgīkṛtaṁ tatra tābhyāṁ pālyaṁ prayatnataḥ ,
śāmbhavoktavidhānena kulīnābhyāṁ kuleśvari.
वयोवर्णविचारोऽत्र शैवोद्वाहे न विद्यते ।
असपिण्डां भर्तृहीनामुद्वहेच्चम्भुशासनात् ॥२७९॥
279. vayovarṇavicāro'tra śaivodvāhe na vidyate ,
asapiṇḍāṁ bhartṛhīnāmudvaheccambhuśāsanāt.
परिणीता शैवधर्मे चक्रनिर्धारणेन या ।
अपत्यार्थी ऋतुं दृष्ट्वा चक्रातीते तु तां त्यजेत् ॥२८०॥
280. pariṇītā śaivadharme cakranirdhāraṇena yā ,
apatyārthī ṛtuṁ dṛṣṭvā cakrātīte tu tāṁ tyajet.
शैवभार्योद्भवापत्यमनुलोमेन मातृवत् ।
समाचरेद्विलोमेन तत्तु मामान्यजातिवत् ॥२८१॥
281. śaivabhāryodbhavāpatyamanulomena mātṛvat ,
samācaredvilomena tattu māmānyajātivat.
एषां सङ्करजातीनां सर्वत्र पितृकर्मसु ।
भोज्यप्रदानं कौलानां भोजनं विहितं भवेत् ॥२८२॥
282. eṣāṁ saṅkarajātīnāṁ sarvatra pitṛkarmasu ,
bhojyapradānaṁ kaulānāṁ bhojanaṁ vihitaṁ bhavet.
नृणां स्वभावजं देवि प्रियं भोजनमैथुनम् ।
सङ्क्षेपाय हितार्थाय शैवधर्मे निरूपितम् ॥२८३॥
283. nṛṇāṁ svabhāvajaṁ devi priyaṁ bhojanamaithunam ,
saṅkṣepāya hitārthāya śaivadharme nirūpitam.
अत एव महेशानि शैवधर्मनिषेवणात् ।
धर्मार्थकाममोक्षाणां प्रभुर्भवति नान्यथा ॥२८४॥
284. ata eva maheśāni śaivadharmaniṣevaṇāt ,
dharmārthakāmamokṣāṇāṁ prabhurbhavati nānyathā.