Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-14

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
आद्यशक्तेरनुष्ठानात् कृपया भूरिसाधनम् ।
कथितं मे कृपानाथ तृप्ताऽस्मि तव भावतः ॥१॥
1. ādyaśakteranuṣṭhānāt kṛpayā bhūrisādhanam ,
kathitaṁ me kṛpānātha tṛptā'smi tava bhāvataḥ.
सचलस्येशलिङ्गस्य प्रतिष्ठाविधिरीरितः ।
अचलस्य प्रतिष्ठायां किं फलं विधिरेव कः ॥२॥
2. sacalasyeśaliṅgasya pratiṣṭhāvidhirīritaḥ ,
acalasya pratiṣṭhāyāṁ kiṁ phalaṁ vidhireva kaḥ.
कथ्यतां जगतां नाथ सविशेषेण साम्प्रतम् ।
इदं हि परमं तत्त्वं प्रष्टुं वद वृणोमि कम् ॥३॥
3. kathyatāṁ jagatāṁ nātha saviśeṣeṇa sāmpratam ,
idaṁ hi paramaṁ tattvaṁ praṣṭuṁ vada vṛṇomi kam.
त्वत्तः को वास्ति सर्वज्ञो दयालुः सर्वविद्विभुः ।
आशुतोषो दीननाथो ममाऽनन्दविबर्धनः ॥४॥
4. tvattaḥ ko vāsti sarvajño dayāluḥ sarvavidvibhuḥ ,
āśutoṣo dīnanātho mamā'nandavibardhanaḥ.
शिवलिङ्गस्थापनस्य माहात्म्यं किं ब्रवीमि ते ।
यत्स्थापनान्महापापैर्मुक्तो याति परं पदम् ॥५॥
5. śivaliṅgasthāpanasya māhātmyaṁ kiṁ bravīmi te ,
yatsthāpanānmahāpāpairmukto yāti paraṁ padam.
स्वर्णपूर्णमहीदानाद्वाजिमेधायुतार्जनात् ।
निस्तोये तोयकरणात् दीनार्तपरितोषणात् ॥६॥
6. svarṇapūrṇamahīdānādvājimedhāyutārjanāt ,
nistoye toyakaraṇāt dīnārtaparitoṣaṇāt.
यत् फलं लभते मर्त्यस्तस्मात् कोटिगुणं फलम् ।
शिवलिङ्गप्रतिष्ठायां लभते नात्र संशयः ॥७॥
7. yat phalaṁ labhate martyastasmāt koṭiguṇaṁ phalam ,
śivaliṅgapratiṣṭhāyāṁ labhate nātra saṁśayaḥ.
लिङ्गरूपी महादेवो यत्र तिष्ठति कालिके ।
तत्र ब्रह्मा च विष्णुश्च सेन्द्रास्तिष्ठन्ति देवताः ॥८॥
8. liṅgarūpī mahādevo yatra tiṣṭhati kālike ,
tatra brahmā ca viṣṇuśca sendrāstiṣṭhanti devatāḥ.
सार्धत्रिकोटितीर्थानि दृष्टादृष्टानि यानि च ।
पुण्यक्षेत्राणि सर्वाणि वर्तन्ते शिवसन्निधौ ॥९॥
9. sārdhatrikoṭitīrthāni dṛṣṭādṛṣṭāni yāni ca ,
puṇyakṣetrāṇi sarvāṇi vartante śivasannidhau.
लिङ्गरूपधरं शम्भुं परितो दिग्विदिक्षु च ।
शतहस्तप्रमाणेन शिवक्षेत्रं प्रकीर्तितम् ॥१०॥
10. liṅgarūpadharaṁ śambhuṁ parito digvidikṣu ca ,
śatahastapramāṇena śivakṣetraṁ prakīrtitam.
ईशक्षेत्रं महापुण्यं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् ।
यत्राऽमरा विराजन्ते सर्वतीर्थानि सर्वदा ॥११॥
11. īśakṣetraṁ mahāpuṇyaṁ sarvatīrthottamottamam ,
yatrā'marā virājante sarvatīrthāni sarvadā.
क्षणमात्रं शिवक्षेत्रे यो वसेद्भावतत्परः ।
स सर्वपापनिर्मुक्तो यात्यन्ते शङ्करालयम् ॥१२॥
12. kṣaṇamātraṁ śivakṣetre yo vasedbhāvatatparaḥ ,
sa sarvapāpanirmukto yātyante śaṅkarālayam.
अत्र यत् क्रियते कर्म स्वल्पं वा बहुलं तथा ।
प्रभावाद्धूर्जटेस्तत्तत्कोटिकोटिगुणं भवेत् ॥१३॥
13. atra yat kriyate karma svalpaṁ vā bahulaṁ tathā ,
prabhāvāddhūrjaṭestattatkoṭikoṭiguṇaṁ bhavet.
यत्र तत्र कृतात् पापान्मुच्यते शिवसन्निधौ ।
शैवक्षेत्रे कृतं पापं वज्रलेपसमं प्रिये ॥१४॥
14. yatra tatra kṛtāt pāpānmucyate śivasannidhau ,
śaivakṣetre kṛtaṁ pāpaṁ vajralepasamaṁ priye.
पुरश्चर्यां जपं दानं श्राद्धं तर्पणमेव च ।
यत् करोति शिवक्षेत्रे तदनन्ताय कल्पते ॥१५॥
15. puraścaryāṁ japaṁ dānaṁ śrāddhaṁ tarpaṇameva ca ,
yat karoti śivakṣetre tadanantāya kalpate.
पुरश्चर्याशतं कृत्वा ग्रहे शशिदिनेशयोः ।
यत् फलं तदवाप्नोति सकृज्जप्त्वा शिवान्तिके ॥१६॥
16. puraścaryāśataṁ kṛtvā grahe śaśidineśayoḥ ,
yat phalaṁ tadavāpnoti sakṛjjaptvā śivāntike.
गयागङ्गाप्रयागेषु कोटिपिण्डप्रदो नरः ।
यत् प्राप्नोति तदत्रैव सकृत् पिण्डप्रदानतः ॥१७॥
17. gayāgaṅgāprayāgeṣu koṭipiṇḍaprado naraḥ ,
yat prāpnoti tadatraiva sakṛt piṇḍapradānataḥ.
अतिपातकिनो ये च महापातकिनश्च ये ।
शैवतीर्थे कृतश्राधास्तेऽपि यान्ति परां गतिम् ॥१८॥
18. atipātakino ye ca mahāpātakinaśca ye ,
śaivatīrthe kṛtaśrādhāste'pi yānti parāṁ gatim.
लिङ्गरूपी जगन्नाथो वेद्यां श्रीदुर्गया सह ।
यत्रास्ति तत्र तिष्ठन्ति भुवनानि चतुर्दश ॥१९॥
19. liṅgarūpī jagannātho vedyāṁ śrīdurgayā saha ,
yatrāsti tatra tiṣṭhanti bhuvanāni caturdaśa.
स्थापितेशस्य माहात्म्यं किञ्चिदेतत् प्रकाशितम् ।
अनादिभूतभूतेशमहिमा वागगोचरः ॥२०॥
20. sthāpiteśasya māhātmyaṁ kiñcidetat prakāśitam ,
anādibhūtabhūteśamahimā vāgagocaraḥ.
महापीठे तवाऽर्चायामस्पृश्यस्पर्शदूषणम् ।
विद्यते विद्यते नैतल्लिङ्गरूपधरे हरे ॥२१॥
21. mahāpīṭhe tavā'rcāyāmaspṛśyasparśadūṣaṇam ,
vidyate vidyate naitalliṅgarūpadhare hare.
यथा चक्रार्चने देवि कोऽपि दोषो न विद्यते ।
शिवक्षेत्रे महतीर्थे तथा जानीहि कालिके ॥२२॥
22. yathā cakrārcane devi ko'pi doṣo na vidyate ,
śivakṣetre mahatīrthe tathā jānīhi kālike.
बहुनात्र किमुक्तेन तवाग्रे सत्यमुच्यते ।
प्रभावः शिवलिङ्गस्य मया वक्तुं न शक्यते ॥२३॥
23. bahunātra kimuktena tavāgre satyamucyate ,
prabhāvaḥ śivaliṅgasya mayā vaktuṁ na śakyate.
अयुक्तवेदिकं लिङ्गं युक्तं वेदिकयाऽपि वा ।
साधकः पूजयेद्भक्त्या स्वाभीष्टफलसिद्धये ॥२४॥
24. ayuktavedikaṁ liṅgaṁ yuktaṁ vedikayā'pi vā ,
sādhakaḥ pūjayedbhaktyā svābhīṣṭaphalasiddhaye.
प्रतिष्ठापूर्वसायाह्ने देवतां योऽधिवासयेत् ।
सोऽश्वमेधायुतफलं लभते साधकोत्तमः ॥२५॥
25. pratiṣṭhāpūrvasāyāhne devatāṁ yo'dhivāsayet ,
so'śvamedhāyutaphalaṁ labhate sādhakottamaḥ.
मही गन्धः शिला धान्यं दूर्वा पुष्पं फलं दधि ।
घृतं स्वस्तिकसिन्दूरं शङ्खकज्जलरोचनाः ॥२६॥
26. mahī gandhaḥ śilā dhānyaṁ dūrvā puṣpaṁ phalaṁ dadhi ,
ghṛtaṁ svastikasindūraṁ śaṅkhakajjalarocanāḥ.
सिद्धार्थं काञ्चनं रौप्यं ताम्रं दीपश्च दर्पणम् ।
अधिवासविधौ विंशद्द्रव्याण्येतानि योजयेत् ॥२७॥
27. siddhārthaṁ kāñcanaṁ raupyaṁ tāmraṁ dīpaśca darpaṇam ,
adhivāsavidhau viṁśaddravyāṇyetāni yojayet.
प्रत्येकं द्रव्यमादाय मायया ब्रह्मविद्यया ।
अनेनाऽमुष्यपदतः शुभमस्त्वधिवासनम् ॥२८॥
28. pratyekaṁ dravyamādāya māyayā brahmavidyayā ,
anenā'muṣyapadataḥ śubhamastvadhivāsanam.
इति स्पृशेत् साध्यभालं मह्याद्यैः सर्ववस्तुभिः ।
ततः प्रशस्तिपात्रेण त्रिधैवमधिवासयेत् ॥२९॥
29. iti spṛśet sādhyabhālaṁ mahyādyaiḥ sarvavastubhiḥ ,
tataḥ praśastipātreṇa tridhaivamadhivāsayet.
अनेन विधिना देवम्धिवास्य विधानवित् ।
गृहदानविधानेन दुग्धाद्यैः स्नापयेत्ततः ॥३०॥
30. anena vidhinā devamdhivāsya vidhānavit ,
gṛhadānavidhānena dugdhādyaiḥ snāpayettataḥ.
सम्मार्ज्य वाससा लिङ्गं स्थापयित्वाऽसनोपरि ।
पूजानुष्ठानविधिना गणेशादीन् समर्चयेत् ॥३१॥
31. sammārjya vāsasā liṅgaṁ sthāpayitvā'sanopari ,
pūjānuṣṭhānavidhinā gaṇeśādīn samarcayet.
प्रणवेन करन्यासौ प्राणायामं विधाय च ।
ध्यायेत् सदाशिवं शान्तं चन्द्रकोटिसमप्रभम् ॥३२॥
32. praṇavena karanyāsau prāṇāyāmaṁ vidhāya ca ,
dhyāyet sadāśivaṁ śāntaṁ candrakoṭisamaprabham.
व्याघ्रचर्मपरीधानं नागयज्ञोपवीतिनम् ।
विभूतिलिप्तसर्वाङ्गं नागालङ्कारभूषितम् ॥३३॥
33. vyāghracarmaparīdhānaṁ nāgayajñopavītinam ,
vibhūtiliptasarvāṅgaṁ nāgālaṅkārabhūṣitam.
धूम्रपीतारुणश्वेतरक्तैः पञ्चभिराननैः ।
युक्तं त्रिनयनं बिभ्रज्जटाजूटधरं विभुम् ॥३४॥
34. dhūmrapītāruṇaśvetaraktaiḥ pañcabhirānanaiḥ ,
yuktaṁ trinayanaṁ bibhrajjaṭājūṭadharaṁ vibhum.
गङ्गाधरं दशभुजं शशिशोभितमस्तकम् ।
कपालं पावकं पाशं पिनाकं परशुं करैः ॥३५॥
35. gaṅgādharaṁ daśabhujaṁ śaśiśobhitamastakam ,
kapālaṁ pāvakaṁ pāśaṁ pinākaṁ paraśuṁ karaiḥ.
वामैर्दधानं दक्षैश्च शूलं वज्राङ्कुशं शरम् ।
वरञ्च बिभ्रतं सर्वैर्देवैर्मुनिवरैः स्तुतम् ॥३६॥
36. vāmairdadhānaṁ dakṣaiśca śūlaṁ vajrāṅkuśaṁ śaram ,
varañca bibhrataṁ sarvairdevairmunivaraiḥ stutam.
परमानन्दसन्दोहोल्लसत्कुटिललोचनम् ।
हिमकुन्देन्दुसङ्काशं वृषासनविराजितम् ॥३७॥
37. paramānandasandohollasatkuṭilalocanam ,
himakundendusaṅkāśaṁ vṛṣāsanavirājitam.
परितः सिद्धगन्धर्वैरप्सरोभिरहर्निशम् ।
गीयमानमुमाकान्तमेकान्तशरणप्रियम् ॥३८॥
38. paritaḥ siddhagandharvairapsarobhiraharniśam ,
gīyamānamumākāntamekāntaśaraṇapriyam.
इति ध्यात्वा महेशानं मानसैरुपचारकैः ।
संपूज्याऽवाह्य तल्लिङ्गे यजेच्चक्त्या विधानतः ॥३९॥
39. iti dhyātvā maheśānaṁ mānasairupacārakaiḥ ,
saṁpūjyā'vāhya talliṅge yajeccaktyā vidhānataḥ.
आसनाद्युपचाराणां दाने मन्त्राः पुरोदिताः ।
मूलमत्र मनुं वक्ष्ये महेशस्य महात्मनः ॥४०॥
40. āsanādyupacārāṇāṁ dāne mantrāḥ puroditāḥ ,
mūlamatra manuṁ vakṣye maheśasya mahātmanaḥ.
माया तारः शब्दबीजं सन्ध्यर्णान्ताक्षरान्वितम् ।
अर्धेन्दुबिन्दुभूषाढ्यं शिवबीजं प्रकीर्तितम् ॥४१॥
41. māyā tāraḥ śabdabījaṁ sandhyarṇāntākṣarānvitam ,
ardhendubindubhūṣāḍhyaṁ śivabījaṁ prakīrtitam.
सुगन्धिपुष्पमाल्येन वाससाऽच्चाद्य शङ्करम् ।
निवेश्य दिव्यशय्यायां देवीमेवं विशोधयेत् ॥४२॥
42. sugandhipuṣpamālyena vāsasā'ccādya śaṅkaram ,
niveśya divyaśayyāyāṁ devīmevaṁ viśodhayet.
वेद्यां प्रपूजयेद्देवीमेवमेव विधानतः ।
माययाऽत्र करन्यासौ प्राणायामं समाचरेत् ॥४३॥
43. vedyāṁ prapūjayeddevīmevameva vidhānataḥ ,
māyayā'tra karanyāsau prāṇāyāmaṁ samācaret.
उद्यद्भानुसहस्रकान्तिममलां वह्न्यर्कचन्द्रेक्षणाम् मुक्तायन्त्रितहेमकुण्डललसत्स्मेराननाम्भोरुहाम् ।
हस्ताब्जैरभयं वरञ्च दधतीं चक्रं तथाब्जं दधत् पीनोत्तुङ्गपयोधरां भयहरां पीताम्बरां चिन्तये ॥४४॥
44. udyadbhānusahasrakāntimamalāṁ vahnyarkacandrekṣaṇām muktāyantritahemakuṇḍalalasatsmerānanāmbhoruhām ,
hastābjairabhayaṁ varañca dadhatīṁ cakraṁ tathābjaṁ dadhat pīnottuṅgapayodharāṁ bhayaharāṁ pītāmbarāṁ cintaye.
इति ध्यात्वा महादेवीं पूजयेन्निजशक्तितः ।
ततस्तु दश दिक्पालान् वृषभञ्च समर्चयेत् ॥४५॥
45. iti dhyātvā mahādevīṁ pūjayennijaśaktitaḥ ,
tatastu daśa dikpālān vṛṣabhañca samarcayet.
भगवत्या मनुं वक्ष्ये
येनाऽराध्या जगन्मयी ॥४६॥
46. bhagavatyā manuṁ vakṣye
yenā'rādhyā jaganmayī.
मायां लक्ष्मीं समुच्चार्य थान्तं षष्ठस्वरान्वितम् ।
बिन्दुयुक्तं तदन्ते च योजयेद्वह्निवल्लभाम् ॥४७॥
47. māyāṁ lakṣmīṁ samuccārya thāntaṁ ṣaṣṭhasvarānvitam ,
binduyuktaṁ tadante ca yojayedvahnivallabhām.
पूर्ववत् स्थापयन् देवीं सर्वदेवबलिं हरेत् ।
दधियुक्तमाषभक्तं शर्करादिसमन्वितम् ॥४८॥
48. pūrvavat sthāpayan devīṁ sarvadevabaliṁ haret ,
dadhiyuktamāṣabhaktaṁ śarkarādisamanvitam.
ऐशान्यां बलिमादाय वारुणेन विशोधयेत् ।
संपूज्य गन्धपुष्पाभ्यां मन्त्रेणानेन चार्पयेत् ॥४९॥
49. aiśānyāṁ balimādāya vāruṇena viśodhayet ,
saṁpūjya gandhapuṣpābhyāṁ mantreṇānena cārpayet.
सर्वे देवाः सिद्धगणा गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
पिशाचा मातरो यक्षा भूताश्च पितरस्तथा ॥५०॥
50. sarve devāḥ siddhagaṇā gandharvoragarākṣasāḥ ,
piśācā mātaro yakṣā bhūtāśca pitarastathā.
ऋषयो येऽन्यदेवाश्च बलिं गृह्णन्तु संयताः ।
परिवार्य महादेवं तिष्ठन्तु गिरिजामपि ॥५१॥
51. ṛṣayo ye'nyadevāśca baliṁ gṛhṇantu saṁyatāḥ ,
parivārya mahādevaṁ tiṣṭhantu girijāmapi.
ततो जपेन्महादेव्या मन्त्रमेनं यथेप्सितम् ।
गीतवाद्यादिभिः सद्भिर्विदध्यान्मङ्गलक्रियाम् ॥५२॥
52. tato japenmahādevyā mantramenaṁ yathepsitam ,
gītavādyādibhiḥ sadbhirvidadhyānmaṅgalakriyām.
अधिवासं विधायेत्थं परेऽह्नि विहितक्रियः ।
संकल्पं विधिवत् कृत्वा पञ्च देवान् प्रपूजयेत् ॥५३॥
53. adhivāsaṁ vidhāyetthaṁ pare'hni vihitakriyaḥ ,
saṁkalpaṁ vidhivat kṛtvā pañca devān prapūjayet.
मातृपूजां वसोर्धारां वृद्धिश्राद्धं समाचरन् ।
महेशद्वारपालांश्च यजेत् भक्त्या समाहितः ॥५४॥
54. mātṛpūjāṁ vasordhārāṁ vṛddhiśrāddhaṁ samācaran ,
maheśadvārapālāṁśca yajet bhaktyā samāhitaḥ.
नन्दी महाबलः कीशवदनो गणनायकः ।
द्वारपालाः शिवस्यैते सर्वे शस्त्रास्त्रपाणयः ॥५५॥
55. nandī mahābalaḥ kīśavadano gaṇanāyakaḥ ,
dvārapālāḥ śivasyaite sarve śastrāstrapāṇayaḥ.
ततो लिङ्गं समानीय वेदीरूपां च तारिणीम् ।
मण्डले सर्वतोभद्रे स्थापयेद्वा शुभासने ॥५६॥
56. tato liṅgaṁ samānīya vedīrūpāṁ ca tāriṇīm ,
maṇḍale sarvatobhadre sthāpayedvā śubhāsane.
अष्टभिः कलशैः शम्भुं मनुना त्र्यम्बकेन च ।
स्नापयित्वाऽर्चयेत् भक्त्या षोडशैरुपचारकैः ॥५७॥
57. aṣṭabhiḥ kalaśaiḥ śambhuṁ manunā tryambakena ca ,
snāpayitvā'rcayet bhaktyā ṣoḍaśairupacārakaiḥ.
वेदीं च मूलमन्त्रेण तद्वत् संस्थाप्य पूजयन् ।
कृताञ्जलिपुटः साधुः प्रार्थयेत् शङ्करं शिवम् ॥५८॥
58. vedīṁ ca mūlamantreṇa tadvat saṁsthāpya pūjayan ,
kṛtāñjalipuṭaḥ sādhuḥ prārthayet śaṅkaraṁ śivam.
आगच्च भगवन् शम्भो सर्वदेवनमस्कृत ।
पिनाकपाणे सर्वेश महादेव नमोऽस्तु ते ॥५९॥
59. āgacca bhagavan śambho sarvadevanamaskṛta ,
pinākapāṇe sarveśa mahādeva namo'stu te.
आगच्च मन्दिरे देव भक्तानुग्रहकारक ।
भगवत्या सहाऽगच्च कृपां कुरु नमो नमः ॥६०॥
60. āgacca mandire deva bhaktānugrahakāraka ,
bhagavatyā sahā'gacca kṛpāṁ kuru namo namaḥ.
मातर्देवि महामाये सर्वकल्याणकारिणि ।
प्रसीद शम्भुना सार्धं नमस्तेऽस्तु हरप्रिये ॥६१॥
61. mātardevi mahāmāye sarvakalyāṇakāriṇi ,
prasīda śambhunā sārdhaṁ namaste'stu harapriye.
आयाहि वरदे देवि भवनेऽस्मिन् वरप्रदे ।
प्रीता भव महेशानि सर्वसम्पत्करी भव ॥६२॥
62. āyāhi varade devi bhavane'smin varaprade ,
prītā bhava maheśāni sarvasampatkarī bhava.
उत्तिष्ठ देवदेवेशि स्वैः स्वैः परिकरैः सह ।
सुखं निवसतां गेहे प्रीयेतां भक्तवत्सलौ ॥६३॥
63. uttiṣṭha devadeveśi svaiḥ svaiḥ parikaraiḥ saha ,
sukhaṁ nivasatāṁ gehe prīyetāṁ bhaktavatsalau.
इति प्रार्थ्य शिवं देवीं मङ्गलध्वनिपूर्वकम् ।
प्रदक्षिणं त्रिधा वेश्म कारयित्वा प्रवेशयेत् ॥६४॥
64. iti prārthya śivaṁ devīṁ maṅgaladhvanipūrvakam ,
pradakṣiṇaṁ tridhā veśma kārayitvā praveśayet.
पाषाणखनिते गर्ते इष्टकारचितेऽपि वा ।
अधस्त्रिभागलिङ्गस्य रोपयेन्मूलमुच्चरन् ॥६५॥
65. pāṣāṇakhanite garte iṣṭakāracite'pi vā ,
adhastribhāgaliṅgasya ropayenmūlamuccaran.
यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत् पृथ्वी च सागराः ।
तावदत्र महादेव स्थिरो भव नमोऽस्तु ते ॥६६॥
66. yāvaccandraśca sūryaśca yāvat pṛthvī ca sāgarāḥ ,
tāvadatra mahādeva sthiro bhava namo'stu te.
मन्त्रेणानेन सुदृढं कारयित्वा सदाशिवम् ।
उत्तराग्रां तत्र वेदीं मूलेनैव प्रवेशयेत् ॥६७॥
67. mantreṇānena sudṛḍhaṁ kārayitvā sadāśivam ,
uttarāgrāṁ tatra vedīṁ mūlenaiva praveśayet.
स्थिरा भव जगद्धात्रि सृष्टिस्थित्यन्तकारिणि ।
यावद्दिवानिशानाथौ तावदत्र स्थिरा भव ॥६८॥
68. sthirā bhava jagaddhātri sṛṣṭisthityantakāriṇi ,
yāvaddivāniśānāthau tāvadatra sthirā bhava.
अनेन सुदृढीकृत्य लिङ्गं
स्पृष्ट्वा पठेदिमम् ॥६९॥
69. anena sudṛḍhīkṛtya liṅgaṁ
spṛṣṭvā paṭhedimam.
व्याघ्रा भूताः पिशाचाश्च गन्धर्वाः सिद्धचारणाः ।
यक्षा नागाश्च वेतालाः लोकपाला महर्षयः ॥७०॥
70. vyāghrā bhūtāḥ piśācāśca gandharvāḥ siddhacāraṇāḥ ,
yakṣā nāgāśca vetālāḥ lokapālā maharṣayaḥ.
मातरो गणनाथाश्च विष्णुर्ब्रह्मा बृहस्पतिः ।
यस्य सिंहासने युक्ता भूचराः खेचरास्तथा ॥७१॥
71. mātaro gaṇanāthāśca viṣṇurbrahmā bṛhaspatiḥ ,
yasya siṁhāsane yuktā bhūcarāḥ khecarāstathā.
आवाहयामि तं देवं त्र्यक्षमीशानमव्ययम् ।
आगच्च भगवन्नत्र ब्रह्मनिर्मितयन्त्रके ॥७२॥
72. āvāhayāmi taṁ devaṁ tryakṣamīśānamavyayam ,
āgacca bhagavannatra brahmanirmitayantrake.
ध्रुवाय भव सर्वेषां शुभाय च सुखाय च ।
ततो देवप्रतिष्ठोक्तविधिना स्नापयन् शिवम् ॥७३॥
73. dhruvāya bhava sarveṣāṁ śubhāya ca sukhāya ca ,
tato devapratiṣṭhoktavidhinā snāpayan śivam.
प्राग्वद्ध्यात्वा मानसोपचारैः सम्पूजयेत् प्रिये ।
विशेषमर्घ्यं संस्थाप्य समर्च्य गणदेवताः ।
पुनर्ध्यात्वा महेशानं पुष्पं लिङ्गोपरि न्यसेत् ॥७४॥
74. prāgvaddhyātvā mānasopacāraiḥ sampūjayet priye ,
viśeṣamarghyaṁ saṁsthāpya samarcya gaṇadevatāḥ ,
punardhyātvā maheśānaṁ puṣpaṁ liṅgopari nyaset.
पाशाङ्कुशपुटा शक्तिर्यादिसान्ताः सबिन्दुकाः ।
हौ/ हंस इति मन्त्रेण तत्र प्राणान् निवेशयेत् ।
चन्दनागुरुकाश्मीरैर्विलिप्य गिरिजापतिम् ॥७५॥
75. pāśāṅkuśapuṭā śaktiryādisāntāḥ sabindukāḥ ,
hau/ haṁsa iti mantreṇa tatra prāṇān niveśayet ,
candanāgurukāśmīrairvilipya girijāpatim.
यजेत् प्रागुक्तविधिना षोडशैरुपचारकैः ।
जातनामादिसंस्कारान् कृत्वा पूर्वविधानवत् ॥७६॥
76. yajet prāguktavidhinā ṣoḍaśairupacārakaiḥ ,
jātanāmādisaṁskārān kṛtvā pūrvavidhānavat.
समाप्य सर्वं विधिवत् वेद्यां देवीं महेश्वरीम् ।
अभ्यर्च्य तत्र देवस्य मूर्तीरष्टौ प्रपूजयेत् ॥७७॥
77. samāpya sarvaṁ vidhivat vedyāṁ devīṁ maheśvarīm ,
abhyarcya tatra devasya mūrtīraṣṭau prapūjayet.
शर्वः क्षितिः समुद्दिष्टा भवो जलमुदाहृता ।
रुद्रोऽग्निरुग्रो वायुः स्याद् भीम आकाशशब्दितः ॥७८॥
78. śarvaḥ kṣitiḥ samuddiṣṭā bhavo jalamudāhṛtā ,
rudro'gnirugro vāyuḥ syād bhīma ākāśaśabditaḥ.
पशोः पतिर्यजमानो महादेवः सुधाकरः ।
ईशानः सूर्य इत्येते मूर्तयोऽष्टौ प्रकीर्तिताः ॥७९॥
79. paśoḥ patiryajamāno mahādevaḥ sudhākaraḥ ,
īśānaḥ sūrya ityete mūrtayo'ṣṭau prakīrtitāḥ.
प्रणवादिनमोऽन्तेन प्रत्येकाह्वानपूर्वकम् ।
पूर्वादीशानपर्यन्तमष्ट मूर्तीः क्रमाद्यजेत् ॥८०॥
80. praṇavādinamo'ntena pratyekāhvānapūrvakam ,
pūrvādīśānaparyantamaṣṭa mūrtīḥ kramādyajet.
इन्द्रादिदिक्पतीनिष्ट्वा ब्राह्म्याद्याश्चाऽष्टमातृकाः ।
वृषं वितानं गेहादि दद्यादीशाय साधकः ॥८१॥
81. indrādidikpatīniṣṭvā brāhmyādyāścā'ṣṭamātṛkāḥ ,
vṛṣaṁ vitānaṁ gehādi dadyādīśāya sādhakaḥ.
ततः कृताञ्जलिर्भक्त्या
प्रार्थयेत् पार्वतीपतिम् ॥८२॥
82. tataḥ kṛtāñjalirbhaktyā
prārthayet pārvatīpatim.
गृहेऽस्मिन् करुणासिन्धो स्थापितोऽसि मया प्रभो ।
प्रसीद भगवन् शम्भो सर्वकारणकारण ॥८३॥
83. gṛhe'smin karuṇāsindho sthāpito'si mayā prabho ,
prasīda bhagavan śambho sarvakāraṇakāraṇa.
यावत् ससागरा पृथ्वी यावत् शशिदिवाकरौ ।
तावदस्मिन् गृहे तिष्ठ नमस्ते परमेश्वर ॥८४॥
84. yāvat sasāgarā pṛthvī yāvat śaśidivākarau ,
tāvadasmin gṛhe tiṣṭha namaste parameśvara.
गृहेऽस्मिन् यस्य कस्यापि जीवस्य मरणं भवेत् ।
न तत्पापैः प्रलिप्येऽहं प्रसादात्तव धूर्जटे ॥८५॥
85. gṛhe'smin yasya kasyāpi jīvasya maraṇaṁ bhavet ,
na tatpāpaiḥ pralipye'haṁ prasādāttava dhūrjaṭe.
ततः प्रदक्षिणीकृत्य नमस्कृत्य गृहं व्रजेत् ।
प्रभाते पुनरागत्य स्नापयेच्चन्द्रशेखरम् ॥८६॥
86. tataḥ pradakṣiṇīkṛtya namaskṛtya gṛhaṁ vrajet ,
prabhāte punarāgatya snāpayeccandraśekharam.
शुद्धैः पञ्चामृतैः स्नानं प्रथमं प्रतिपादयेत् ।
ततः सुगन्धितोयानां कलशैः शतसंख्यकैः ॥८७॥
87. śuddhaiḥ pañcāmṛtaiḥ snānaṁ prathamaṁ pratipādayet ,
tataḥ sugandhitoyānāṁ kalaśaiḥ śatasaṁkhyakaiḥ.
संपूज्य तं यथाशक्त्या
प्रार्थयेत् भक्तिभावतः ॥८८॥
88. saṁpūjya taṁ yathāśaktyā
prārthayet bhaktibhāvataḥ.
विधिहीनं क्रियाहीनं भक्तिहीनं यदर्चितम् ।
सम्पूर्णमस्तु तत् सर्वं त्वत्प्रसादादुमापते ॥८९॥
89. vidhihīnaṁ kriyāhīnaṁ bhaktihīnaṁ yadarcitam ,
sampūrṇamastu tat sarvaṁ tvatprasādādumāpate.
यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत् पृथ्वी च सागराः ।
तावन्मे कीर्तिरतुला लोके तिष्ठतु सर्वदा ॥९०॥
90. yāvaccandraśca sūryaśca yāvat pṛthvī ca sāgarāḥ ,
tāvanme kīrtiratulā loke tiṣṭhatu sarvadā.
नमस्त्र्यक्षाय रुद्राय पिनाकवरधारिणे ।
विष्णुब्रह्मेन्द्रसूर्याद्यैरर्चिताय नमो नमः ॥९१॥
91. namastryakṣāya rudrāya pinākavaradhāriṇe ,
viṣṇubrahmendrasūryādyairarcitāya namo namaḥ.
ततस्तु दक्षिणां दत्त्वा भोजयेत् कौलिकान् द्विजान् ।
भक्ष्यैः पेयैश्च वासोभिर्दरिद्रान् परितोषयेत् ॥९२॥
92. tatastu dakṣiṇāṁ dattvā bhojayet kaulikān dvijān ,
bhakṣyaiḥ peyaiśca vāsobhirdaridrān paritoṣayet.
प्रत्यहं पूजयेद्देवं यथाविभवमात्मनः ।
स्थावरं शिवलिङ्गं तु न कदापि विचालयेत् ॥९३॥
93. pratyahaṁ pūjayeddevaṁ yathāvibhavamātmanaḥ ,
sthāvaraṁ śivaliṅgaṁ tu na kadāpi vicālayet.
अचलस्येशलिङ्गस्य प्रतिष्ठा कथितेति ते ।
सङ्क्षेपात् परमेशानि सर्वागमसमुद्धृता ॥९४॥
94. acalasyeśaliṅgasya pratiṣṭhā kathiteti te ,
saṅkṣepāt parameśāni sarvāgamasamuddhṛtā.
यद्यकस्माद्देवतानां पूजाबाधो भवेद्विभो ।
विधेयं तत्र किं भक्तैस्तन्मे कथय तत्त्वतः ॥९५॥
95. yadyakasmāddevatānāṁ pūjābādho bhavedvibho ,
vidheyaṁ tatra kiṁ bhaktaistanme kathaya tattvataḥ.
अपूजनीया कैर्दोषैर्भवेयुर्देवमूर्तयः ।
त्याज्या वा केन दोषेण तदुपायश्च भण्यताम् ॥९६॥
96. apūjanīyā kairdoṣairbhaveyurdevamūrtayaḥ ,
tyājyā vā kena doṣeṇa tadupāyaśca bhaṇyatām.
एकाहमर्चनाबाधे द्विगुणं देवमर्चयेत् ।
दिनद्वये तद्द्विगुणं तद्द्वैगुण्यं दिनत्रये ॥९७॥
97. ekāhamarcanābādhe dviguṇaṁ devamarcayet ,
dinadvaye taddviguṇaṁ taddvaiguṇyaṁ dinatraye.
ततः षण्मासपर्यन्तं यदि पूजा न सम्भवेत् ।
तदाऽष्टकलशैर्देवं स्नापयित्वा यजेत् सुधीः ॥९८॥
98. tataḥ ṣaṇmāsaparyantaṁ yadi pūjā na sambhavet ,
tadā'ṣṭakalaśairdevaṁ snāpayitvā yajet sudhīḥ.
षण्मासात् परतो देवं प्राक्संस्कारविधानतः ।
पुनः सुसंस्कृतं कृत्वा पूजयेत् साधकाग्रणीः ॥९९॥
99. ṣaṇmāsāt parato devaṁ prāksaṁskāravidhānataḥ ,
punaḥ susaṁskṛtaṁ kṛtvā pūjayet sādhakāgraṇīḥ.
खण्डितं स्फुटितं व्यङ्गं संस्पृष्टं कुष्ठरोगिणा ।
पतितं दुष्टभूम्यादौ न देवं पूजयेद्बुधः ॥१००॥
100. khaṇḍitaṁ sphuṭitaṁ vyaṅgaṁ saṁspṛṣṭaṁ kuṣṭharogiṇā ,
patitaṁ duṣṭabhūmyādau na devaṁ pūjayedbudhaḥ.
हीनाङ्गं स्फुटितं भग्नं देवं तोये विसर्जयेत् ।
स्पर्शादिदोषदुष्टं तु संस्कृत्य पुनरर्चयेत् ॥१०१॥
101. hīnāṅgaṁ sphuṭitaṁ bhagnaṁ devaṁ toye visarjayet ,
sparśādidoṣaduṣṭaṁ tu saṁskṛtya punararcayet.
महापीठेऽनादिलिङ्गे सर्वदोषविवर्जिते ।
सर्वदा पूजयेत्तत्र स्वं स्वमिष्टं सुखाप्तये ॥१०२॥
102. mahāpīṭhe'nādiliṅge sarvadoṣavivarjite ,
sarvadā pūjayettatra svaṁ svamiṣṭaṁ sukhāptaye.
यद्यत्पृष्टं महामाये नृणां कर्मानुजीविनाम् ।
निःश्रेयसाय तत् सर्वं सविशेषं प्रकीर्तितम् ॥१०३॥
103. yadyatpṛṣṭaṁ mahāmāye nṛṇāṁ karmānujīvinām ,
niḥśreyasāya tat sarvaṁ saviśeṣaṁ prakīrtitam.
विना कर्म न तिष्ठन्ति क्षणार्धमपि देहिनः ।
अनिच्चन्तोऽपि विवशाः कृष्यन्ते कर्मवायुना ॥१०४॥
104. vinā karma na tiṣṭhanti kṣaṇārdhamapi dehinaḥ ,
aniccanto'pi vivaśāḥ kṛṣyante karmavāyunā.
कर्मणा सुखमश्नन्ति दुःखमश्नन्ति कर्मणा ।
जायन्ते च प्रलीयन्ते वर्तन्ते कर्मणो वशात् ॥१०५॥
105. karmaṇā sukhamaśnanti duḥkhamaśnanti karmaṇā ,
jāyante ca pralīyante vartante karmaṇo vaśāt.
अतो बहुविधं कर्म कथितं साधनान्वितम् ।
प्रवृत्तयेऽल्पबोधानां दुश्चेष्टितनिवृत्तये ॥१०६॥
106. ato bahuvidhaṁ karma kathitaṁ sādhanānvitam ,
pravṛttaye'lpabodhānāṁ duśceṣṭitanivṛttaye.
यतो हि कर्म द्विविधं शुभञ्चाऽशुभमेव च ।
अशुभात् कर्मणो यान्ति प्राणिनस्तीव्रयातनाम् ॥१०७॥
107. yato hi karma dvividhaṁ śubhañcā'śubhameva ca ,
aśubhāt karmaṇo yānti prāṇinastīvrayātanām.
कर्मणोऽपि शुभाद्देवि फलेष्वासक्तचेतसः ।
प्रयान्त्यायान्त्यमुत्रेह कर्मशृङ्खलयन्त्रिताः ॥१०८॥
108. karmaṇo'pi śubhāddevi phaleṣvāsaktacetasaḥ ,
prayāntyāyāntyamutreha karmaśṛṅkhalayantritāḥ.
यावन्न क्षीयते कर्म शुभं वाऽशुभमेव वा ।
तावन्न जायते मोक्षो नृणां कल्पशतैरपि ॥१०९॥
109. yāvanna kṣīyate karma śubhaṁ vā'śubhameva vā ,
tāvanna jāyate mokṣo nṛṇāṁ kalpaśatairapi.
यथा लौहमयैः पाशैः पाशैः स्वर्णमयैरपि ।
तथा बद्धो भवेज्जीवः कर्मभिश्चाऽशुभैः शुभैः ॥११०॥
110. yathā lauhamayaiḥ pāśaiḥ pāśaiḥ svarṇamayairapi ,
tathā baddho bhavejjīvaḥ karmabhiścā'śubhaiḥ śubhaiḥ.
कुर्वाणः सततं कर्म कृत्वा कष्टशतान्यपि ।
तावन्न लभते मोक्षं यावत् ज्ञानं न विन्दति ॥१११॥
111. kurvāṇaḥ satataṁ karma kṛtvā kaṣṭaśatānyapi ,
tāvanna labhate mokṣaṁ yāvat jñānaṁ na vindati.
ज्ञानं तत्त्वविचारेण निष्कामेणापि कर्मणा ।
जायते क्षीणतमसां विदुषां निर्मलात्मनाम् ॥११२॥
112. jñānaṁ tattvavicāreṇa niṣkāmeṇāpi karmaṇā ,
jāyate kṣīṇatamasāṁ viduṣāṁ nirmalātmanām.
ब्रह्मादितृणपर्यन्तं मायया कल्पितं जगत् ।
सत्यमेकं परं ब्रह्म विदित्वैवं सुखी भवेत् ॥११३॥
113. brahmāditṛṇaparyantaṁ māyayā kalpitaṁ jagat ,
satyamekaṁ paraṁ brahma viditvaivaṁ sukhī bhavet.
विहाय नामरूपाणि नित्ये ब्रह्मणि निश्चले ।
परिनिश्चिततत्त्वो यः स मुक्तः कर्मबन्धनात् ॥११४॥
114. vihāya nāmarūpāṇi nitye brahmaṇi niścale ,
pariniścitatattvo yaḥ sa muktaḥ karmabandhanāt.
न मुक्तिर्जपनाद्धोमादुपवासशतैरपि ।
ब्रह्मैवाऽहमिति ज्ञात्वा मुक्तो भवति देहभृत् ॥११५॥
115. na muktirjapanāddhomādupavāsaśatairapi ,
brahmaivā'hamiti jñātvā mukto bhavati dehabhṛt.
आत्मा साक्षी विभुः पूर्णः सत्योऽद्वैतः परात्परः ।
देहस्थोऽपि न देहस्थो ज्ञात्वैवं मुक्तिभाग् भवेत् ॥११६॥
116. ātmā sākṣī vibhuḥ pūrṇaḥ satyo'dvaitaḥ parātparaḥ ,
dehastho'pi na dehastho jñātvaivaṁ muktibhāg bhavet.
बालक्रीडनवत् सर्वं रूपनामादिकल्पनम् ।
विहाय ब्रह्मनिष्ठो यः स मुक्तो नाऽत्र संशयः ॥११७॥
117. bālakrīḍanavat sarvaṁ rūpanāmādikalpanam ,
vihāya brahmaniṣṭho yaḥ sa mukto nā'tra saṁśayaḥ.
मनसा कल्पिता मूर्तिर्नृणां चेन्मोक्षसाधनी ।
स्वप्नलब्धेन राज्येन राजानो मानवास्तदा ॥११८॥
118. manasā kalpitā mūrtirnṛṇāṁ cenmokṣasādhanī ,
svapnalabdhena rājyena rājāno mānavāstadā.
मृच्चिलाधातुदार्वादिमूर्तावीश्वरबुद्धयः ।
क्लिश्यन्तस्तपसा ज्ञानं विना मोक्षं न यान्ति ते ॥११९॥
119. mṛccilādhātudārvādimūrtāvīśvarabuddhayaḥ ,
kliśyantastapasā jñānaṁ vinā mokṣaṁ na yānti te.
आहारसंयमक्लिष्टा यथेष्टाहारतुन्दिलाः ।
ब्रह्मज्ञानविहीनाश्चेन्निष्कृतिं ते व्रजन्ति किम् ॥१२०॥
120. āhārasaṁyamakliṣṭā yatheṣṭāhāratundilāḥ ,
brahmajñānavihīnāścenniṣkṛtiṁ te vrajanti kim.
वायुपर्णकणातोयव्रतिनो मोक्षभागिनः ।
सन्ति चेत् पन्नगा मुक्ताः पशुपक्षिजलेचराः ॥१२१॥
121. vāyuparṇakaṇātoyavratino mokṣabhāginaḥ ,
santi cet pannagā muktāḥ paśupakṣijalecarāḥ.
उत्तमो ब्रह्मसद्भावो ध्यानभावस्तु मध्यमः ।
स्तुतिर्जपोऽधमो भावो बहिः पूजाऽधमाधमा ॥१२२॥
122. uttamo brahmasadbhāvo dhyānabhāvastu madhyamaḥ ,
stutirjapo'dhamo bhāvo bahiḥ pūjā'dhamādhamā.
योगो जीवात्मनोरैक्यं पूजनं सेवकेशयोः ।
सर्वं ब्रह्मेति विदुषो न योगो न च पूजनम् ॥१२३॥
123. yogo jīvātmanoraikyaṁ pūjanaṁ sevakeśayoḥ ,
sarvaṁ brahmeti viduṣo na yogo na ca pūjanam.
ब्रह्मज्ञानं परं ज्ञानं यस्य चित्ते विराजते ।
किं तस्य जपयज्ञाद्यैस्तपोभिर्नियमव्रतैः ॥१२४॥
124. brahmajñānaṁ paraṁ jñānaṁ yasya citte virājate ,
kiṁ tasya japayajñādyaistapobhirniyamavrataiḥ.
सत्यं विज्ञानमानन्दमेकं ब्रह्मेति पश्यतः ।
स्वभावात् ब्रह्मभूतस्य किं पूजा ध्यानधारणा ॥१२५॥
125. satyaṁ vijñānamānandamekaṁ brahmeti paśyataḥ ,
svabhāvāt brahmabhūtasya kiṁ pūjā dhyānadhāraṇā.
न पापं नैव सुकृतं न स्वर्गो न पुनर्भवः ।
नापि ध्येयो न वा ध्याता सर्वं ब्रह्मेति जानतः ॥१२६॥
126. na pāpaṁ naiva sukṛtaṁ na svargo na punarbhavaḥ ,
nāpi dhyeyo na vā dhyātā sarvaṁ brahmeti jānataḥ.
अयमात्मा सदा मुक्तो निर्लिप्तः सर्ववस्तुषु ।
किं तस्य बन्धनं कस्मान्मुक्तिमिच्चन्ति दुर्धियः ॥१२७॥
127. ayamātmā sadā mukto nirliptaḥ sarvavastuṣu ,
kiṁ tasya bandhanaṁ kasmānmuktimiccanti durdhiyaḥ.
स्वमायारचितं विश्वमवितर्क्यं सुरैरपि ।
स्वयं विराजते तत्र ह्यप्रविष्टः प्रविष्टवत् ॥१२८॥
128. svamāyāracitaṁ viśvamavitarkyaṁ surairapi ,
svayaṁ virājate tatra hyapraviṣṭaḥ praviṣṭavat.
बहिरन्तर्यथाऽकाशं सर्वेषामेव वस्तुनाम् ।
तथैव भाति सद्रूपो ह्यात्मा साक्षी स्वरूपतः ॥१२९॥
129. bahirantaryathā'kāśaṁ sarveṣāmeva vastunām ,
tathaiva bhāti sadrūpo hyātmā sākṣī svarūpataḥ.
न बाल्यमस्ति वृद्धत्वं नात्मनो यौवनं जनुः ।
सदैकरूपश्चिन्मात्रो विकारपरिवर्जितः ॥१३०॥
130. na bālyamasti vṛddhatvaṁ nātmano yauvanaṁ januḥ ,
sadaikarūpaścinmātro vikāraparivarjitaḥ.
जन्मयौवनवार्धक्यं देहस्यैव न चाऽत्मनः ।
पश्यन्तोऽपि न पश्यन्ति मायाप्रावृतबुद्धयः ॥१३१॥
131. janmayauvanavārdhakyaṁ dehasyaiva na cā'tmanaḥ ,
paśyanto'pi na paśyanti māyāprāvṛtabuddhayaḥ.
यथा शरावतोयस्थं रविं पश्यत्यनेकधा ।
तथैव मायया देहे बहुधाऽत्मानमीक्षते ॥१३२॥
132. yathā śarāvatoyasthaṁ raviṁ paśyatyanekadhā ,
tathaiva māyayā dehe bahudhā'tmānamīkṣate.
यथा सलिलचाञ्चल्यं मन्यन्ते तद्गते विधौ ।
तथैव बुद्धेश्चाञ्चल्यं पश्यन्त्यात्मन्यकोविदाः ॥१३३॥
133. yathā salilacāñcalyaṁ manyante tadgate vidhau ,
tathaiva buddheścāñcalyaṁ paśyantyātmanyakovidāḥ.
घटस्थं यादृशं व्योम घटे भग्नेऽपि तादृशम् ।
नष्टे देहे तथैवात्मा समरूपो विराजते ॥१३४॥
134. ghaṭasthaṁ yādṛśaṁ vyoma ghaṭe bhagne'pi tādṛśam ,
naṣṭe dehe tathaivātmā samarūpo virājate.
आत्मज्ञानमिदं देवि परं मोक्षैकसाधनम् ।
जानन्निहैव मुक्तः स्यात् सत्यं सत्यं न संशयः ॥१३५॥
135. ātmajñānamidaṁ devi paraṁ mokṣaikasādhanam ,
jānannihaiva muktaḥ syāt satyaṁ satyaṁ na saṁśayaḥ.
न कर्मणा विमुक्तः स्यान्न सन्तत्या धनेन वा ।
आत्मनाऽत्मानमाज्ञाय मुक्तो भवति मानवः ॥१३६॥
136. na karmaṇā vimuktaḥ syānna santatyā dhanena vā ,
ātmanā'tmānamājñāya mukto bhavati mānavaḥ.
प्रियो ह्यात्मैव सर्वेषां नात्मनोऽस्त्यपरं प्रियम् ।
लोकेऽस्मिन्नात्मसम्बन्धात् भवन्त्यन्ये प्रियाः शिवे ॥१३७॥
137. priyo hyātmaiva sarveṣāṁ nātmano'styaparaṁ priyam ,
loke'sminnātmasambandhāt bhavantyanye priyāḥ śive.
ज्ञानं ज्ञेयं तथा ज्ञाता त्रितयं भाति मायया ।
विचार्यमाणे त्रितये आत्मैवैकोऽवशिष्यते ॥१३८॥
138. jñānaṁ jñeyaṁ tathā jñātā tritayaṁ bhāti māyayā ,
vicāryamāṇe tritaye ātmaivaiko'vaśiṣyate.
ज्ञानमात्मैव चिद्रूपो ज्ञेयमात्मैव चिन्मयः ।
विज्ञाता स्वयमेवात्मा यो जानाति स आत्मवित् ॥१३९॥
139. jñānamātmaiva cidrūpo jñeyamātmaiva cinmayaḥ ,
vijñātā svayamevātmā yo jānāti sa ātmavit.
एतत्ते कथितं ज्ञानं साक्षान्निर्वाणकारणम् ।
चतुर्विधावधूतानामेतदेव परं धनम् ॥१४०॥
140. etatte kathitaṁ jñānaṁ sākṣānnirvāṇakāraṇam ,
caturvidhāvadhūtānāmetadeva paraṁ dhanam.
द्विविधावाश्रमौ प्रोक्तौ गार्हस्थो भैक्षुकस्तथा ।
किमिदं श्रूयते चित्रमवधूताश्चतुर्विधाः ॥१४१॥
141. dvividhāvāśramau proktau gārhastho bhaikṣukastathā ,
kimidaṁ śrūyate citramavadhūtāścaturvidhāḥ.
श्रुत्वा वेदितुमिच्चामि तत्त्वतः कथय प्रभो ।
चतुर्विधावधूतानां लक्षणं सविशेषतः ॥१४२॥
142. śrutvā veditumiccāmi tattvataḥ kathaya prabho ,
caturvidhāvadhūtānāṁ lakṣaṇaṁ saviśeṣataḥ.
ब्रह्ममन्त्रोपासका ये ब्राह्मणक्षत्रियादयः ।
गृहाश्रमे वसन्तोऽपि ज्ञेयास्ते यतयः प्रिये ॥१४३॥
143. brahmamantropāsakā ye brāhmaṇakṣatriyādayaḥ ,
gṛhāśrame vasanto'pi jñeyāste yatayaḥ priye.
पूर्णाभिषेकविधिना संस्कृता ये च मानवाः ।
शैवावधूतास्ते ज्ञेयाः पूजनीयाः कुलार्चिते ॥१४४॥
144. pūrṇābhiṣekavidhinā saṁskṛtā ye ca mānavāḥ ,
śaivāvadhūtāste jñeyāḥ pūjanīyāḥ kulārcite.
ब्राह्मावधूताः शैवाश्च स्वाश्रमाचारवर्तिनः ।
विदध्युः सर्वकर्माणि मदुदीरितवर्त्मना ॥१४५॥
145. brāhmāvadhūtāḥ śaivāśca svāśramācāravartinaḥ ,
vidadhyuḥ sarvakarmāṇi madudīritavartmanā.
विना ब्रह्मार्पितं चैते तथा चक्रार्पितं विना ।
निषिद्धमन्नं तोयञ्च न गृह्णीयुः कदाचन ॥१४६॥
146. vinā brahmārpitaṁ caite tathā cakrārpitaṁ vinā ,
niṣiddhamannaṁ toyañca na gṛhṇīyuḥ kadācana.
ब्राह्मावधूतकौलानां कौलानामभिषेकिणाम् ।
प्रागेव कथितो धर्म आचारश्च वरानने ॥१४७॥
147. brāhmāvadhūtakaulānāṁ kaulānāmabhiṣekiṇām ,
prāgeva kathito dharma ācāraśca varānane.
स्नानं सन्ध्याऽशनं पानं दानं च दाररक्षणम् ।
सर्वमागममार्गेण शैवब्राह्मावधूतयोः ॥१४८॥
148. snānaṁ sandhyā'śanaṁ pānaṁ dānaṁ ca dārarakṣaṇam ,
sarvamāgamamārgeṇa śaivabrāhmāvadhūtayoḥ.
उक्तावधूतो द्विविधः पूर्णापूर्णविभेदतः ।
पूर्णः परमहंसाख्यः परिव्राडपरः प्रिये ॥१४९॥
149. uktāvadhūto dvividhaḥ pūrṇāpūrṇavibhedataḥ ,
pūrṇaḥ paramahaṁsākhyaḥ parivrāḍaparaḥ priye.
कृतावधूतसंस्कारो यदि स्यात् ज्ञानदुर्बलः ।
तदा लोकालये तिष्ठन्नात्मानं स तु शोधयेत् ॥१५०॥
150. kṛtāvadhūtasaṁskāro yadi syāt jñānadurbalaḥ ,
tadā lokālaye tiṣṭhannātmānaṁ sa tu śodhayet.
रक्षन् स्वजातिचिह्नञ्च कुर्वन् कर्माणि कौलवत् ।
सदा ब्रह्मपरो भूत्वा साधयेत् ज्ञानमुत्तमम् ॥१५१॥
151. rakṣan svajāticihnañca kurvan karmāṇi kaulavat ,
sadā brahmaparo bhūtvā sādhayet jñānamuttamam.
ओ/ तत्सन्मन्त्रमुच्चार्य सोऽहमस्मीति चिन्तयन् ।
कुर्यादात्मोचितं कर्म सदा वैराग्यमाश्रितः ॥१५२॥
152. o/ tatsanmantramuccārya so'hamasmīti cintayan ,
kuryādātmocitaṁ karma sadā vairāgyamāśritaḥ.
कुर्वन् कर्माण्यनासक्तो नलिनीदलनीरवत् ।
यतेताऽत्मानमुद्धर्तुं तत्त्वज्ञानविवेकतः ॥१५३॥
153. kurvan karmāṇyanāsakto nalinīdalanīravat ,
yatetā'tmānamuddhartuṁ tattvajñānavivekataḥ.
ओ/ तत्सदिति मन्त्रेण यो यत् कर्म समाचरेत् ।
गृहस्थो वाऽप्युदासीनस्तस्याऽभीष्टाय तद् भवेत् ॥१५४॥
154. o/ tatsaditi mantreṇa yo yat karma samācaret ,
gṛhastho vā'pyudāsīnastasyā'bhīṣṭāya tad bhavet.
जपो होमः प्रतिष्ठा च संस्काराद्यखिलाः क्रियाः ।
ओ/ तत्सन्मन्त्रनिष्पन्नाः सम्पूर्णाः स्युर्न संशयः ॥१५५॥
155. japo homaḥ pratiṣṭhā ca saṁskārādyakhilāḥ kriyāḥ ,
o/ tatsanmantraniṣpannāḥ sampūrṇāḥ syurna saṁśayaḥ.
किमन्यैर्बहुभिर्मन्त्रैः किमन्यैर्भूरिसाधनैः ।
ब्राह्म्येणानेन मन्त्रेण सर्वकर्माणि साधयेत् ॥१५६॥
156. kimanyairbahubhirmantraiḥ kimanyairbhūrisādhanaiḥ ,
brāhmyeṇānena mantreṇa sarvakarmāṇi sādhayet.
सुखसाध्यमबाहुल्यं सम्पूर्णफलदायकम् ।
नास्त्येतस्मान्महामन्त्रादुपायान्तरमम्बिके ॥१५७॥
157. sukhasādhyamabāhulyaṁ sampūrṇaphaladāyakam ,
nāstyetasmānmahāmantrādupāyāntaramambike.
पुरः प्रदेशे देहे वा लिखित्वा धारयेदिमम् ।
गेहस्तस्य महातीर्थं देहः पुण्यमयो भवेत् ॥१५८॥
158. puraḥ pradeśe dehe vā likhitvā dhārayedimam ,
gehastasya mahātīrthaṁ dehaḥ puṇyamayo bhavet.
निगमागमतन्त्राणां सारात्सारतरो मनुः ।
ओ/ तत्सदिति देवेशि तवाग्रे सत्यमीरितम् ॥१५९॥
159. nigamāgamatantrāṇāṁ sārātsārataro manuḥ ,
o/ tatsaditi deveśi tavāgre satyamīritam.
ब्रह्मविष्णुमहेशानां भित्त्वा तालुशिरःशिखाः ।
प्रादुर्भूतोऽयमों तत्सत् सर्वमन्त्रोत्तमोत्तमः ॥१६०॥
160. brahmaviṣṇumaheśānāṁ bhittvā tāluśiraḥśikhāḥ ,
prādurbhūto'yamoṁ tatsat sarvamantrottamottamaḥ.
चतुर्विधानामन्नानामन्येषामपि वस्तुनाम् ।
मन्त्रान्यैः शोधनेनाऽलं स्याच्चेदेतेन शोधितम् ॥१६१॥
161. caturvidhānāmannānāmanyeṣāmapi vastunām ,
mantrānyaiḥ śodhanenā'laṁ syāccedetena śodhitam.
पश्यन् सर्वत्र सद्रूपं जपंस्तत्सन्महामनुम् ।
स्वेच्चाचारः शुद्धचित्तः स एव भुवि कौलराट् ॥१६२॥
162. paśyan sarvatra sadrūpaṁ japaṁstatsanmahāmanum ,
sveccācāraḥ śuddhacittaḥ sa eva bhuvi kaularāṭ.
जपादस्य भवेत् सिद्धो मुक्तः स्यादर्थचिन्तनात् ।
साक्षाद् ब्रह्मसमो देही सार्थमेनं जपन् मनुम् ॥१६३॥
163. japādasya bhavet siddho muktaḥ syādarthacintanāt ,
sākṣād brahmasamo dehī sārthamenaṁ japan manum.
त्रिपदोऽयं महामन्त्रः सर्वकारणकारणम् ।
साधनादस्य मन्त्रस्य भवेन्मृत्युञ्जयः स्वयम् ॥१६४॥
164. tripado'yaṁ mahāmantraḥ sarvakāraṇakāraṇam ,
sādhanādasya mantrasya bhavenmṛtyuñjayaḥ svayam.
युग्मं युग्मपदं वापि प्रत्येकपदमेव वा ।
जप्त्वैतस्य महेशानि साधकः सिद्धिभाग् भवेत् ॥१६५॥
165. yugmaṁ yugmapadaṁ vāpi pratyekapadameva vā ,
japtvaitasya maheśāni sādhakaḥ siddhibhāg bhavet.
शैवावधूतसंस्कारविधूताखिलकर्मणः ।
नापि दैवे न वा पित्रे नार्षे कृत्येऽधिकारिता ॥१६६॥
166. śaivāvadhūtasaṁskāravidhūtākhilakarmaṇaḥ ,
nāpi daive na vā pitre nārṣe kṛtye'dhikāritā.
चतुर्णामवधूतानां तुरीयो हंस उच्यते ।
त्रयोऽन्ये योगभोगाढ्या मुक्ताः सर्वे शिवोपमाः ॥१६७॥
167. caturṇāmavadhūtānāṁ turīyo haṁsa ucyate ,
trayo'nye yogabhogāḍhyā muktāḥ sarve śivopamāḥ.
हंसो न कुर्यात् स्त्रीसङ्गं न वा धातुपरिग्रहम् ।
प्रारब्धमश्नन् विहरेन्निषेधविधिवर्जितः ॥१६८॥
168. haṁso na kuryāt strīsaṅgaṁ na vā dhātuparigraham ,
prārabdhamaśnan viharenniṣedhavidhivarjitaḥ.
त्यजेत् स्वजातिचिह्नानि कर्माणि गृहमेधिनाम् ।
तुरीयो विचरेत् क्षौणीं निःसङ्कल्पो निरुद्यमः ॥१६९॥
169. tyajet svajāticihnāni karmāṇi gṛhamedhinām ,
turīyo vicaret kṣauṇīṁ niḥsaṅkalpo nirudyamaḥ.
सदात्मभावसन्तुष्टः शोकमोहविवर्जितः ।
निर्नकेतस्तितिक्षुः स्यान्निःशङ्को निरुपद्रवः ॥१७०॥
170. sadātmabhāvasantuṣṭaḥ śokamohavivarjitaḥ ,
nirnaketastitikṣuḥ syānniḥśaṅko nirupadravaḥ.
नाऽर्पणं भक्ष्यपेयानां न तस्य ध्यानधारणाः ।
मुक्तो विरक्तो निर्द्वन्द्वो हंसाचारपरो यतिः ॥१७१॥
171. nā'rpaṇaṁ bhakṣyapeyānāṁ na tasya dhyānadhāraṇāḥ ,
mukto virakto nirdvandvo haṁsācāraparo yatiḥ.
इति ते कथितं देवि चतुर्णां कुलयोगिनाम् ।
लक्षणं सविशेषेण साधूनां मत्स्वरूपिणाम् ॥१७२॥
172. iti te kathitaṁ devi caturṇāṁ kulayoginām ,
lakṣaṇaṁ saviśeṣeṇa sādhūnāṁ matsvarūpiṇām.
एतेषां दर्शनात् स्पर्शादालापात् परितोषणात् ।
सर्वतीर्थफलावाप्तिर्जायते मनुजन्मनाम् ॥१७३॥
173. eteṣāṁ darśanāt sparśādālāpāt paritoṣaṇāt ,
sarvatīrthaphalāvāptirjāyate manujanmanām.
पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यक्षेत्राणि यानि च ।
कुलसन्न्यासिनां देहे सन्ति तानि सदा प्रिये ॥१७४॥
174. pṛthivyāṁ yāni tīrthāni puṇyakṣetrāṇi yāni ca ,
kulasannyāsināṁ dehe santi tāni sadā priye.
ते धन्यास्ते कृतार्थाश्च ते पुण्यास्ते कृताध्वराः ।
यैरर्चिताः कुलद्रव्यैर्मानवैः कुलसाधवः ॥१७५॥
175. te dhanyāste kṛtārthāśca te puṇyāste kṛtādhvarāḥ ,
yairarcitāḥ kuladravyairmānavaiḥ kulasādhavaḥ.
अशुचिर्याति शुचितामस्पृश्यः स्पृश्यतामियात् ।
अभक्ष्यमपि भक्ष्यं स्यात् येषां संस्पर्शमात्रतः ॥१७६॥
176. aśuciryāti śucitāmaspṛśyaḥ spṛśyatāmiyāt ,
abhakṣyamapi bhakṣyaṁ syāt yeṣāṁ saṁsparśamātrataḥ.
किराताः पापिनः क्रूराः पुलिन्दा यवनाः खसाः ।
शुद्ध्यन्ति येषां संस्पर्शात्तान् विना कोऽन्यमर्चयेत् ॥१७७॥
177. kirātāḥ pāpinaḥ krūrāḥ pulindā yavanāḥ khasāḥ ,
śuddhyanti yeṣāṁ saṁsparśāttān vinā ko'nyamarcayet.
कुलतत्त्वैः कुलद्रव्यैः कौलिकान् कुलयोगिनः ।
येऽर्चयन्ति सकृद्भक्त्या तेऽपि पूज्या महीतले ॥१७८॥
178. kulatattvaiḥ kuladravyaiḥ kaulikān kulayoginaḥ ,
ye'rcayanti sakṛdbhaktyā te'pi pūjyā mahītale.
कौलधर्मात् परो धर्मो नास्त्येव कमलानने ।
अन्त्यजोऽपि यमाश्रित्य पूतः कौलपदं व्रजेत् ॥१७९॥
179. kauladharmāt paro dharmo nāstyeva kamalānane ,
antyajo'pi yamāśritya pūtaḥ kaulapadaṁ vrajet.
करिपादे विलीयन्ते सर्वप्राणिपदा यथा ।
कुलधर्मे निमज्जन्ति सर्वे धर्मास्तथा प्रिये ॥१८०॥
180. karipāde vilīyante sarvaprāṇipadā yathā ,
kuladharme nimajjanti sarve dharmāstathā priye.
अहो पुण्यतमाः कौलास्तीर्थरूपाः स्वयं प्रिये ।
ये पुनन्त्यात्मसम्बन्धान् म्लेच्चश्वपचपामरान् ॥१८१॥
181. aho puṇyatamāḥ kaulāstīrtharūpāḥ svayaṁ priye ,
ye punantyātmasambandhān mleccaśvapacapāmarān.
गङ्गायां पतिताम्भांसि यान्ति गाङ्गेयतां यथा ।
कुलाचारे विशन्तोऽपि सर्वे गच्चन्ति कौलताम् ॥१८२॥
182. gaṅgāyāṁ patitāmbhāṁsi yānti gāṅgeyatāṁ yathā ,
kulācāre viśanto'pi sarve gaccanti kaulatām.
यथाऽर्णवगतं वारि न पृथग्भावमाप्नुयात् ।
तथा कुलाम्बुधौ मग्ना न भवेयुर्जनाः पृथक् ॥१८३॥
183. yathā'rṇavagataṁ vāri na pṛthagbhāvamāpnuyāt ,
tathā kulāmbudhau magnā na bhaveyurjanāḥ pṛthak.
विप्राद्यन्त्यजपर्यन्ता द्विपदा येऽत्र भूतले ।
ते सर्वेऽस्मिन् कुलाचारे भवेयुरधिकारिणः ॥१८४॥
184. viprādyantyajaparyantā dvipadā ye'tra bhūtale ,
te sarve'smin kulācāre bhaveyuradhikāriṇaḥ.
आहूताः कुलधर्मेऽस्मिन् ये भवन्ति पराङ्मुखाः ।
सर्वधर्मपरिभ्रष्टास्ते गच्चन्त्यधमां गतिम् ॥१८५॥
185. āhūtāḥ kuladharme'smin ye bhavanti parāṅmukhāḥ ,
sarvadharmaparibhraṣṭāste gaccantyadhamāṁ gatim.
प्रार्थयन्ति कुलाचारं ये केचिदपि मानवाः ।
तान् वञ्चयन् कुलीनोऽपि रौरवं नरकं व्रजेत् ॥१८६॥
186. prārthayanti kulācāraṁ ye kecidapi mānavāḥ ,
tān vañcayan kulīno'pi rauravaṁ narakaṁ vrajet.
चाण्डालं यवनं नीचं मत्वा स्त्रियमवज्ञया ।
कौलं न कुर्यात् यः कौलः सोऽधमो यात्यधोगतिम् ॥१८७॥
187. cāṇḍālaṁ yavanaṁ nīcaṁ matvā striyamavajñayā ,
kaulaṁ na kuryāt yaḥ kaulaḥ so'dhamo yātyadhogatim.
शताभिषेकात् यत् पुण्यं पुरश्चर्याशतैरपि ।
तस्मात् कोटिगुणं पुण्यमेकस्मिन् कौलिके कृते ॥१८८॥
188. śatābhiṣekāt yat puṇyaṁ puraścaryāśatairapi ,
tasmāt koṭiguṇaṁ puṇyamekasmin kaulike kṛte.
ये ये वर्णाः क्षितौ सन्ति यद्यद्धर्ममुपाश्रिताः ।
कौला भवन्तस्ते पाशैर्मुक्ता यान्ति परं पदम् ॥१८९॥
189. ye ye varṇāḥ kṣitau santi yadyaddharmamupāśritāḥ ,
kaulā bhavantaste pāśairmuktā yānti paraṁ padam.
शैवधर्माश्रिताः कौलाः तीर्थरूपाः शिवात्मकाः ।
स्नेहेन श्रद्धया प्रेम्णा पूज्या मान्याः परस्परम् ॥१९०॥
190. śaivadharmāśritāḥ kaulāḥ tīrtharūpāḥ śivātmakāḥ ,
snehena śraddhayā premṇā pūjyā mānyāḥ parasparam.
बहुनाऽत्र किमुक्तेन तवाग्रे सत्यमुच्यते ।
भवाब्धितरणे सेतुः कुलधर्मो हि नापरः ॥१९१॥
191. bahunā'tra kimuktena tavāgre satyamucyate ,
bhavābdhitaraṇe setuḥ kuladharmo hi nāparaḥ.
चिद्यन्ते संशयाः सर्वे क्षीयन्ते पापसञ्चयाः ।
दह्यन्ते कर्मजालानि कुलधर्मनिषेवणात् ॥१९२॥
192. cidyante saṁśayāḥ sarve kṣīyante pāpasañcayāḥ ,
dahyante karmajālāni kuladharmaniṣevaṇāt.
सत्यव्रता ब्रह्मनिष्ठाः कृपयाऽहूय मानवाने ।
पावयन्ति कुलाचारैस्ते ज्ञेयाः कौलिकोत्तमाः ॥१९३॥
193. satyavratā brahmaniṣṭhāḥ kṛpayā'hūya mānavāne ,
pāvayanti kulācāraiste jñeyāḥ kaulikottamāḥ.
इति ते कथितं देवि सर्वधर्मविनिर्णयम् ।
महानिर्वाणतन्त्रस्य पूर्वार्धं लोकपावनम् ॥१९४॥
194. iti te kathitaṁ devi sarvadharmavinirṇayam ,
mahānirvāṇatantrasya pūrvārdhaṁ lokapāvanam.
य इदं शृणुयान्नित्यं श्रावयेद्वापि मानवान् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तः सोऽन्ते निर्वाणमाप्नुयात् ॥१९५॥
195. ya idaṁ śṛṇuyānnityaṁ śrāvayedvāpi mānavān ,
sarvapāpavinirmuktaḥ so'nte nirvāṇamāpnuyāt.
सर्वागमानां तन्त्राणां सारात्सारं परात्परम् ।
तन्त्रराजमिदं ज्ञात्वा जायते सर्वशास्त्रवित् ॥१९६॥
196. sarvāgamānāṁ tantrāṇāṁ sārātsāraṁ parātparam ,
tantrarājamidaṁ jñātvā jāyate sarvaśāstravit.
किन्तस्य तीर्थभ्रमणैः किं यज्ञैर्जपसाधनैः ।
जानन्नेतन्महातन्त्रं कर्मपाशैर्विमुच्यते ॥१९७॥
197. kintasya tīrthabhramaṇaiḥ kiṁ yajñairjapasādhanaiḥ ,
jānannetanmahātantraṁ karmapāśairvimucyate.
स विज्ञः सर्वशास्त्रेषु सर्वधर्मविदां वरः ।
स ज्ञानी ब्रह्मवित् साधुर्य एतद्वेत्ति कालिके ॥१९८॥
198. sa vijñaḥ sarvaśāstreṣu sarvadharmavidāṁ varaḥ ,
sa jñānī brahmavit sādhurya etadvetti kālike.
अलं वेदैः पुराणैश्च स्मृतिभिः संहितादिभिः ।
किमन्यैर्बहुभिस्तन्त्रैर्ज्ञात्वेदं सर्वविद्भवेत् ॥१९९॥
199. alaṁ vedaiḥ purāṇaiśca smṛtibhiḥ saṁhitādibhiḥ ,
kimanyairbahubhistantrairjñātvedaṁ sarvavidbhavet.
आसीद् गुह्यतमं यन्मे साधनं ज्ञानमुत्तमम् ।
तव प्रश्नेन तन्त्रेऽस्मिंस्तत् सर्वं सुप्रकाशितम् ॥२००॥
200. āsīd guhyatamaṁ yanme sādhanaṁ jñānamuttamam ,
tava praśnena tantre'smiṁstat sarvaṁ suprakāśitam.
यथा त्वं ब्रह्मणः शक्तिर्मम प्राणाधिका परा ।
महानिर्वाणतन्त्रं मे तथा जानीहि सुव्रते ॥२०१॥
201. yathā tvaṁ brahmaṇaḥ śaktirmama prāṇādhikā parā ,
mahānirvāṇatantraṁ me tathā jānīhi suvrate.
यथा नगेषु हिमवान् तारकासु यथा शशी ।
भास्वांस्तेजःसु तन्त्रेषु तन्त्रराजमिदं तथा ॥२०२॥
202. yathā nageṣu himavān tārakāsu yathā śaśī ,
bhāsvāṁstejaḥsu tantreṣu tantrarājamidaṁ tathā.
सर्वधर्ममयं तन्त्रं ब्रह्मज्ञानैकसाधनम् ।
पठित्वा पाठयित्वाऽपि ब्रह्मज्ञानी भवेन्नरः ॥२०३॥
203. sarvadharmamayaṁ tantraṁ brahmajñānaikasādhanam ,
paṭhitvā pāṭhayitvā'pi brahmajñānī bhavennaraḥ.
विद्यते यस्य भवने सर्वतन्त्रोत्तमोत्तमम् ।
न तस्य वंशे देवेशि पशुर्भवति कर्हिचित् ॥२०४॥
204. vidyate yasya bhavane sarvatantrottamottamam ,
na tasya vaṁśe deveśi paśurbhavati karhicit.
अज्ञानतिमिरान्धोऽपि मूर्खः कर्मजडोऽपि वा ।
शृण्वन्नेतन्महातन्त्रं कर्मबन्धाद्विमुच्यते ॥२०५॥
205. ajñānatimirāndho'pi mūrkhaḥ karmajaḍo'pi vā ,
śṛṇvannetanmahātantraṁ karmabandhādvimucyate.
एतत्तन्त्रस्य पठनं श्रवणं पूजनं तथा ।
वन्दनं परमेशानि नृणां कैवल्यदायकम् ॥२०६॥
206. etattantrasya paṭhanaṁ śravaṇaṁ pūjanaṁ tathā ,
vandanaṁ parameśāni nṛṇāṁ kaivalyadāyakam.
उक्तं बहुविधं तन्त्रमेकैकाख्यानसंयुतम् ।
सर्वधर्मान्वितं तन्त्रं नातःपरतरं क्वचित् ॥२०७॥
207. uktaṁ bahuvidhaṁ tantramekaikākhyānasaṁyutam ,
sarvadharmānvitaṁ tantraṁ nātaḥparataraṁ kvacit.
पातालचक्रं भूचक्रज्योतिश्चक्रसमन्वितम् ।
परार्धमस्य यो वेत्ति स सर्वज्ञो न संशयः ॥२०८॥
208. pātālacakraṁ bhūcakrajyotiścakrasamanvitam ,
parārdhamasya yo vetti sa sarvajño na saṁśayaḥ.
परार्धसहितं ग्रन्थमेनं जानन्नरो भवेत् ।
त्रिकालवार्तां त्रैलोक्यवृत्तान्तं कथितुं क्षमः ॥२०९॥
209. parārdhasahitaṁ granthamenaṁ jānannaro bhavet ,
trikālavārtāṁ trailokyavṛttāntaṁ kathituṁ kṣamaḥ.
सन्ति तन्त्राणि बहुधा शास्त्राणि विविधान्यपि ।
महानिर्वाणतन्त्रस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥२१०॥
210. santi tantrāṇi bahudhā śāstrāṇi vividhānyapi ,
mahānirvāṇatantrasya kalāṁ nārhanti ṣoḍaśīm.
महानिर्वाणतन्त्रस्य माहात्म्यं किं ब्रवीमि ते ।
विदित्वैतन्महातन्त्रं ब्रह्मनिर्वाणमाप्नुयात् ॥२११॥
211. mahānirvāṇatantrasya māhātmyaṁ kiṁ bravīmi te ,
viditvaitanmahātantraṁ brahmanirvāṇamāpnuyāt.