Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-5

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
which language(s) would you like to see in the translations:
त्वमाद्या परमा शक्तिः सर्वशक्तिस्वरूपिणी ।
तव शक्त्या वयं शक्ताः सृष्टिस्थितिलयादिषु ॥१॥
1. tvamādyā paramā śaktiḥ sarvaśaktisvarūpiṇī ,
tava śaktyā vayaṁ śaktāḥ sṛṣṭisthitilayādiṣu.
1. tvam ādyā paramā śaktiḥ sarvaśaktisvarūpiṇī
tava śaktyā vayaṃ śaktāḥ sṛṣṭisthitilayādiṣu
1. tvam ādyā paramā śaktiḥ sarvaśaktisvarūpiṇī
tava śaktyā sṛṣṭisthitilayādiṣu vayaṃ śaktāḥ
1. You are the primordial, supreme śakti, the embodiment of all powers. Through your power, we are capable in creation, maintenance, dissolution, and other activities.
तव रूपाण्यनन्तानि नानावर्णाकृतीनि च ।
नानाप्रयाससाध्यानि वर्णितुं केन शक्यते ॥२॥
2. tava rūpāṇyanantāni nānāvarṇākṛtīni ca ,
nānāprayāsasādhyāni varṇituṁ kena śakyate.
2. tava rūpāṇi anantāni nānāvarṇākṛtīni ca
nānāprayāsasādhyāni varṇituṃ kena śakyate
2. tava anantāni nānāvarṇākṛtīni ca
nānāprayāsasādhyāni rūpāṇi varṇituṃ kena śakyate
2. O Devi, your forms are endless, of various colors and shapes, and can be attained only through various efforts - who is able to describe them?
तव कारुण्यलेशेन कुलतन्त्रागमादिषु ।
तेषामर्चासाधनानि कथितानि यथामति ॥३॥
3. tava kāruṇyaleśena kulatantrāgamādiṣu ,
teṣāmarcāsādhanāni kathitāni yathāmati.
3. tava kāruṇyaleśena kulatantrāgamādiṣu
teṣām arcāsādhanāni kathitāni yathāmati
3. tava kāruṇyaleśena kula-tantrāgama-ādiṣu
teṣām arcāsādhanāni yathāmati kathitāni
3. By a tiny fraction of your compassion, within the Kula-tantras, Āgamas, and other texts, the modes of worship and attainment for those forms have been declared according to my understanding.
गुप्तसाधनमेतत्तु न कुत्रापि प्रकाशितम् ।
अस्य प्रसादात् कल्याणि मयि ते करुणेदृशी ॥४॥
4. guptasādhanametattu na kutrāpi prakāśitam ,
asya prasādāt kalyāṇi mayi te karuṇedṛśī.
4. guptasādhanam etat tu na kutra api prakāśitam
asya prasādāt kalyāṇi mayi te karuṇā īdṛśī
4. etat guptasādhanam tu kutrāpi na prakāśitam
asya prasādāt kalyāṇi mayi te karuṇā īdṛśī
4. O auspicious one, this hidden practice has never been revealed anywhere. By its grace, such is your compassion toward me.
त्वया पृष्टमिदानीं तन्नाहं गोपयितुं क्षमः ।
कथयामि तव प्रीत्यै मम प्राणाधिक प्रिये ॥५॥
5. tvayā pṛṣṭamidānīṁ tannāhaṁ gopayituṁ kṣamaḥ ,
kathayāmi tava prītyai mama prāṇādhika priye.
5. tvayā pṛṣṭam idānīm tat na aham gopayitum kṣamaḥ
kathayāmi tava prītyai mama prāṇādhika priye
5. prāṇādhika priye tvayā yat pṛṣṭam tat aham idānīm
gopayitum na kṣamaḥ tava prītyai kathayāmi
5. O beloved, who is dearer to me than life itself, I am unable to conceal what you have just asked about. I will tell it to you for your happiness.
सर्वदुःखप्रशमनं सर्वापद्विनिवारकम् ।
त्वत्प्राप्तिमूलमचिरात्तव सन्तोषकारणम् ॥६॥
6. sarvaduḥkhapraśamanaṁ sarvāpadvinivārakam ,
tvatprāptimūlamacirāttava santoṣakāraṇam.
6. sarvaduḥkhapraśamanam sarvāpadvinivārakam
tvatprāptimūlam acirāt tava santoṣakāraṇam
6. tat sarvaduḥkhapraśamanam sarvāpadvinivārakam
tvatprāptimūlam acirāt tava santoṣakāraṇam (bhavati)
6. It is the pacifier of all sorrows, the warder off of all dangers, the root source of attaining you, and shortly it will be the cause of your satisfaction.
कलिकल्मषदीनानां नृणां स्वल्पायुषां प्रिये ।
बहुप्रयासासक्तानामेतदेव परं धनम् ॥७॥
7. kalikalmaṣadīnānāṁ nṛṇāṁ svalpāyuṣāṁ priye ,
bahuprayāsāsaktānāmetadeva paraṁ dhanam.
7. kali-kalmaṣa-dīnānāṃ nṛṇāṃ svalpāyuṣāṃ priye
bahu-prayāsa-saktānām etat eva paraṃ dhanam
7. priye kali-kalmaṣa-dīnānāṃ svalpāyuṣāṃ
bahu-prayāsa-saktānāṃ nṛṇāṃ etat eva paraṃ dhanam
7. O beloved, this alone is the supreme wealth for people in the age of Kali, who are miserable due to sins, short-lived, and attached to difficult efforts.
न चात्र न्यासबाहुल्यं नोपवासादिसंयमः ।
सुखसाध्यमबाहुल्यं भक्तानां फलदं महत् ॥८॥
8. na cātra nyāsabāhulyaṁ nopavāsādisaṁyamaḥ ,
sukhasādhyamabāhulyaṁ bhaktānāṁ phaladaṁ mahat.
8. na ca atra nyāsabāhulyam na upavāsādisaṁyamaḥ
sukhasādhyam abāhulyam bhaktānām phaladam mahat
8. atra nyāsabāhulyam na upavāsādisaṁyamaḥ ca na,
sukhasādhyam abāhulyam bhaktānām mahat phaladam
8. Here there is neither an abundance of nyāsa nor control such as fasting, for it is easily accomplished and free from complexity, granting great fruit to devotees.
तत्राऽदौ शृणु देवेशि मन्त्रोद्धारक्रमं शिवे ।
यस्य श्रवणमात्रेण जीवन्मुक्तोऽपि जायते ॥९॥
9. tatrā'dau śṛṇu deveśi mantroddhārakramaṁ śive ,
yasya śravaṇamātreṇa jīvanmukto'pi jāyate.
9. tatra ādau śṛṇu devesi mantroddhārakramam śive
yasya śravaṇamātreṇa jīvanmuktaḥ api jāyate
9. devesi śive,
tatra ādau mantroddhārakramam śṛṇu,
yasya śravaṇamātreṇa api jīvanmuktaḥ jāyate
9. O goddess, queen of the gods, listen first to the procedure for extracting the mantra, upon merely hearing which a person becomes liberated even while living.
प्राणेशस्तैजसारूढो भेरुण्डाव्योमबिन्दुमान् ।
बीजमेतत् समुद्धृत्य द्वितीयमुद्धरेत् प्रिये ॥१०॥
10. prāṇeśastaijasārūḍho bheruṇḍāvyomabindumān ,
bījametat samuddhṛtya dvitīyamuddharet priye.
10. prāṇeśaḥ taijasa-ārūḍhaḥ bheruṇḍā-vyoma-bindu-mān
bījam etat samuddhṛtya dvitīyam uddharet priye
10. priye prāṇeśaḥ taijasa-ārūḍhaḥ bheruṇḍā-vyoma-bindu-mān
etat bījam samuddhṛtya dvitīyam uddharet
10. O beloved, after extracting this first seed mantra consisting of prāṇeśa mounted on taijasa, along with bheruṇḍā, vyoma, and bindu, you should extract the second one.
सन्ध्या रक्तसमारूढा वामनेत्रेन्दुसंयुता ।
तृतीयं शृणु कल्याणि दीपसंस्थः प्रजापतिः ॥११॥
11. sandhyā raktasamārūḍhā vāmanetrendusaṁyutā ,
tṛtīyaṁ śṛṇu kalyāṇi dīpasaṁsthaḥ prajāpatiḥ.
11. sandhyā rakta-samārūḍhā vāma-netra-indu-saṃyutā
tṛtīyaṃ śṛṇu kalyāṇi dīpa-saṃsthaḥ prajāpatiḥ
11. kalyāṇi sandhyā rakta-samārūḍhā vāma-netra-indu-saṃyutā
dīpa-saṃsthaḥ prajāpatiḥ tṛtīyaṃ śṛṇu
11. O auspicious one, listen to the third one, which is sandhyā mounted on blood-red, joined with the left eye and the moon, and prajāpati abiding in the lamp.
गोविन्दबिन्दुसंयुक्तः साधकानां सुखावहः ।
बीजत्रयान्ते परमेश्वरि सम्बोधनं पदम् ॥१२॥
12. govindabindusaṁyuktaḥ sādhakānāṁ sukhāvahaḥ ,
bījatrayānte parameśvari sambodhanaṁ padam.
12. govindabindusaṃyuktaḥ sādhakānāṃ sukhāvahaḥ
bījatrayānte parameśvari sambodhanaṃ padam
12. bījatrayānte parameśvari govindabindusaṃyuktaḥ
sādhakānāṃ sukhāvahaḥ sambodhanaṃ padam
12. O supreme goddess, at the end of the three seed mantras, joined with the bindu and govindas, comes the vocative word, which bestows happiness upon practitioners.
वह्निकान्तावधि प्रोक्तो दशार्णोऽयं मनुः शिवे ।
सर्वविद्यामयी देवी विद्येयं परमेश्वरी ॥१३॥
13. vahnikāntāvadhi prokto daśārṇo'yaṁ manuḥ śive ,
sarvavidyāmayī devī vidyeyaṁ parameśvarī.
13. vahnikāntāvadhi proktaḥ daśārṇo ayaṃ manuḥ śive
sarvavidyāmayī devī vidyā iyaṃ parameśvarī
13. śive vahnikāntāvadhi proktaḥ ayaṃ daśārṇaḥ
manuḥ sarvavidyāmayī devī iyaṃ vidyā parameśvarī
13. O Śiva, this ten-syllabled mantra has thus been declared up to the end of vahnikāntā. This goddess embodies all forms of knowledge, and this vidyā is indeed the supreme goddess.
आद्यत्रयाणां बीजानां प्रत्येकं त्रयमेव वा ।
प्रजपेत् साधकाधीशः धर्मकामार्थसिद्धये ॥१४॥
14. ādyatrayāṇāṁ bījānāṁ pratyekaṁ trayameva vā ,
prajapet sādhakādhīśaḥ dharmakāmārthasiddhaye.
14. ādya-trayāṇām bījānām pratyekam trayam eva vā
prajapet sādhakādhīśaḥ dharma-kāma-artha-siddhaye
14. sādhakādhīśaḥ ādya-trayāṇām bījānām pratyekam
trayam eva vā dharma-kāma-artha-siddhaye prajapet
14. O lord of practitioners, one should repeat each of the first three seed mantras three times, or all together, for the attainment of righteousness, desires, and wealth.
बीजमाद्यत्रयं हित्वा सप्तार्णाऽपि दशाक्षरी ।
कामवाग्भवताराद्या सप्तार्णाऽष्टाक्षरी त्रिधा ॥१५॥
15. bījamādyatrayaṁ hitvā saptārṇā'pi daśākṣarī ,
kāmavāgbhavatārādyā saptārṇā'ṣṭākṣarī tridhā.
15. bījam ādya-trayam hitvā saptārṇaḥ api daśākṣarī
kāma-vāgbhava-tāra-ādyā saptārṇā aṣṭākṣarī tridhā
15. ādya-trayam bījam hitvā api saptārṇaḥ daśākṣarī
kāma-vāgbhava-tāra-ādyā saptārṇā aṣṭākṣarī tridhā
15. Leaving aside the first three seed mantras, the ten-syllabled one becomes seven-syllabled as well. Beginning with kāma, vāgbhava, and tāra, it is seven-syllabled and eight-syllabled in three ways.
दशार्णामन्त्रणपदात् कालिके पदमुच्चरेत् ।
पुनराद्यत्रयं बीजं वह्निजायां ततो वदेत् ॥१६॥
16. daśārṇāmantraṇapadāt kālike padamuccaret ,
punarādyatrayaṁ bījaṁ vahnijāyāṁ tato vadet.
16. daśarṇāmantraṇapadāt kālike padam uccaret
punar ādya trayaṃ bījaṃ vahnijāyāṃ tato vadet
16. kālike daśarṇāmantraṇapadāt padam uccaret
punar ādya trayaṃ bījaṃ tato vahnijāyāṃ vadet
16. O Kālikā, after the vocative word of the ten-syllabled mantra, one should utter a word, and then again the first three seed mantras, followed by vahnijāyā.
षोडशीयं समाख्याता सर्वतन्त्रेषु गोपिता ।
वध्वाद्या प्रणवाद्या चेदेषा सप्तदशी द्विधा ॥१७॥
17. ṣoḍaśīyaṁ samākhyātā sarvatantreṣu gopitā ,
vadhvādyā praṇavādyā cedeṣā saptadaśī dvidhā.
17. ṣoḍaśīyaṃ samākhyātā sarvatantreṣu gopitā
vadhvādya praṇavādya ced eṣa saptadaśī dvidhā
17. sarvatantreṣu gopitā iyam ṣoḍaśī samākhyātā
ced vadhvādya praṇavādya eṣa saptadaśī dvidhā
17. This sixteen-syllabled mantra has thus been declared, hidden in all tantras. If prefixed with vadhvā or praṇava, this seventeen-syllabled one becomes twofold.
तव मन्त्रा ह्यसंख्याताः कोटिकोट्यर्बृदास्तथा ।
संक्षेपादत्र कथिता मन्त्राणां द्वादश प्रिये ॥१८॥
18. tava mantrā hyasaṁkhyātāḥ koṭikoṭyarbṛdāstathā ,
saṁkṣepādatra kathitā mantrāṇāṁ dvādaśa priye.
18. tava mantrāḥ hi asaṅkhyātāḥ koṭikoṭyarbudāḥ tathā
saṅkṣepāt atra kathitāḥ mantrāṇām dvādaśa priye
18. priye tava mantrāḥ hi asaṅkhyātāḥ koṭikoṭy-arbudāḥ tathā,
atra saṅkṣepāt dvādaśa mantrāṇām kathitāḥ
18. O beloved, your mantras are indeed innumerable, running into crores and kotis of arbudas, yet here twelve mantras have been briefly described.
येषु येषु च तन्त्रेषु ये ये मन्त्राः प्रकीर्तिताः ।
ते सर्वे तव मन्त्राः स्युस्त्वमाद्या प्रकृतिर्यतः ॥१९॥
19. yeṣu yeṣu ca tantreṣu ye ye mantrāḥ prakīrtitāḥ ,
te sarve tava mantrāḥ syustvamādyā prakṛtiryataḥ.
19. yeṣu yeṣu ca tantreṣu ye ye mantrāḥ prakīrtitāḥ te
sarve tava mantrāḥ syuḥ tvam ādyā prakṛtiḥ yataḥ
19. ca yeṣu yeṣu tantreṣu ye ye mantrāḥ prakīrtitāḥ,
te sarve tava mantrāḥ syuḥ,
yataḥ tvam ādyā prakṛtiḥ
19. And in whichever tantras any mantras are declared, all of those are your mantras, since you are primordial nature itself.
एतेषां सर्वमन्त्राणां एकमेव हि साधनम् ।
कथयामि तव प्रीत्यै तथा लोकहिताय च ॥२०॥
20. eteṣāṁ sarvamantrāṇāṁ ekameva hi sādhanam ,
kathayāmi tava prītyai tathā lokahitāya ca.
20. eteṣām sarva-mantrāṇām ekaṃ eva hi sādhanam
kathayāmi tava prītyai tathā loka-hitāya ca
20. eteṣām sarva-mantrāṇām hi sādhanam ekam eva,
tava prītyai tathā loka-hitāya ca kathayāmi
20. Out of affection for you and for the welfare of the world, I tell you the single practice for all these mantras.
कुलाचारं विना देवि शक्तिमन्त्रो न सिद्धिदः ।
तस्मात् कुलाचाररतः साधयेच्चक्तिसाधनम् ॥२१॥
21. kulācāraṁ vinā devi śaktimantro na siddhidaḥ ,
tasmāt kulācārarataḥ sādhayeccaktisādhanam.
21. kula-ācāram vinā devi śakti-mantraḥ na siddhi-daḥ
tasmāt kula-ācāra-rataḥ sādhayet śakti-sādhanam
21. devi,
kulācāram vinā śakti-mantraḥ na siddhi-daḥ,
tasmāt kulācāra-rataḥ śakti-sādhanam sādhayet
21. O goddess, without the practice of kulācāra, a śakti mantra does not bestow spiritual attainments. Therefore, being devoted to kulācāra, one should perform the practice of the śakti mantra.
मद्यं मांसं तथा मत्स्यं मुद्रा मैथुनमेव च ।
शक्तिपूजाविधावाद्ये पञ्चतत्त्वं प्रकीर्तितम् ॥२२॥
22. madyaṁ māṁsaṁ tathā matsyaṁ mudrā maithunameva ca ,
śaktipūjāvidhāvādye pañcatattvaṁ prakīrtitam.
22. madyam māṃsam tathā matsyam mudrā maithunam eva ca
śakti-pūjā-vidhau ādye pañca-tattvam prakīrtitam
22. śakti-pūjā-vidhau ādye madyaṃ māṃsaṃ tathā matsyaṃ
mudrā maithunam eva ca pañca-tattvaṃ prakīrtitam
22. In the preliminary ritual of śakti-pūjā, wine, meat, and fish, along with mudrā and sexual union, are declared to be the five elements (pañca-tattva).
पञ्चतत्त्वं विना पूजा अभिचाराय कल्पते ।
नेष्टसिद्धिर्भवेत्तस्य विघ्नस्तस्य पदे पदे ॥२३॥
23. pañcatattvaṁ vinā pūjā abhicārāya kalpate ,
neṣṭasiddhirbhavettasya vighnastasya pade pade.
23. pañca-tattvam vinā pūjā abhicārāya kalpate na
iṣṭa-siddhiḥ bhavet tasya vighnaḥ tasya pade pade
23. pañca-tattvaṃ vinā pūjā abhicārāya kalpate,
tasya iṣṭa-siddhiḥ na bhavet,
tasya pade pade vighnaḥ (bhavet)
23. Worship performed without the five elements (pañca-tattva) amounts to sorcery. Such a person does not attain desired perfection, and obstacles arise for them at every step.
शिलायां शस्यवापे च यथा नैवाङ्कुरो भवेत् ।
पञ्चतत्त्वविहीनायां पूजायां न फलोद्भवः ॥२४॥
24. śilāyāṁ śasyavāpe ca yathā naivāṅkuro bhavet ,
pañcatattvavihīnāyāṁ pūjāyāṁ na phalodbhavaḥ.
24. śilāyāṃ śasyavāpe ca yathā naiva aṅkuraḥ bhavet
pañcatattvavihīnāyāṃ pūjāyāṃ na phalodbhavaḥ
24. yathā śilāyāṃ śasyavāpe aṅkuraḥ na eva bhavet,
tathā pañcatattvavihīnāyāṃ pūjāyāṃ phalodbhavaḥ na (bhavati).
24. Just as a sprout never grows when seeds are sown upon a rock, there is no fruit born from worship performed without the five elements (pañca-tattva).
प्रातःकृत्यं विना देवि नाधिकारी तु कर्मसु ।
तस्मादादौ प्रवक्ष्यामि प्रातःकृत्यं यथोचितम् ॥२५॥
25. prātaḥkṛtyaṁ vinā devi nādhikārī tu karmasu ,
tasmādādau pravakṣyāmi prātaḥkṛtyaṁ yathocitam.
25. prātaḥkṛtyaṃ vinā devi na adhikārī tu karmasu
tasmāt ādau pravakṣyāmi prātaḥkṛtyaṃ yathocitam
25. devi,
prātaḥkṛtyaṃ vinā karmasu adhikārī tu na (asti).
tasmāt ādau yathocitam prātaḥkṛtyaṃ pravakṣyāmi.
25. O goddess, without the morning duties one has no qualification for rituals. Therefore, I will first explain the appropriate morning duties.
रजनीशेषयामस्य शेषार्द्धमरुणोदयः ।
तदा साधक उत्थाय मुक्तस्वापः कृतासनः ।
ध्यायेच्चिरसि शुल्काब्जे द्विनेत्रं द्विभुजं गुरुम् ॥२६॥
26. rajanīśeṣayāmasya śeṣārddhamaruṇodayaḥ ,
tadā sādhaka utthāya muktasvāpaḥ kṛtāsanaḥ ,
dhyāyeccirasi śulkābje dvinetraṁ dvibhujaṁ gurum.
26. rajaniśeṣayāmasya śeṣārdham aruṇodayaḥ
tadā sādhakaḥ utthāya
muktasvāpaḥ kṛtāsanaḥ dhyāyet cirasi
śuklābje dvinetraṃ dvibhujaṃ gurum
26. tadā rajaniśeṣayāmasya śeṣārdham
aruṇodayaḥ sādhakaḥ muktasvāpaḥ
kṛtāsanaḥ utthāya cirasi śuklābje
dvinetraṃ dvibhujaṃ gurum dhyāyet
26. Then, during the final half of the last watch of the night, at the break of dawn, the practitioner, having cast off sleep and settled into a steady posture, should meditate upon the guru upon a white lotus in the head, possessing two eyes and two arms,
श्वेताम्बरपरीधानं श्वेतमाल्यानुलेपनम् ।
वराभयकरं शान्तं करुणामयविग्रहम् ॥२७॥
27. śvetāmbaraparīdhānaṁ śvetamālyānulepanam ,
varābhayakaraṁ śāntaṁ karuṇāmayavigraham.
27. śvetāmbaraparidhānaṃ śvetamālyānulepanam
varābhayakaraṃ śāntaṃ karuṇāmayavigraham
27. (saḥ guruḥ) śvetāmbaraparidhānaṃ śvetamālyānulepanam
varābhayakaraṃ śāntaṃ karuṇāmayavigraham (dhyāyet)
27. dressed in white garments, anointed with white garlands and fragrant pastes, displaying gestures of granting boons and dispelling fear, tranquil, and embodying supreme compassion.
वामेनोत्पलधारिण्या शक्त्याऽलिङ्गितविग्रहम् ।
स्मेराननं सुप्रसन्नं साधकाभीष्टदायकम् ॥२८॥
28. vāmenotpaladhāriṇyā śaktyā'liṅgitavigraham ,
smerānanaṁ suprasannaṁ sādhakābhīṣṭadāyakam.
28. vāmena utpala-dhāriṇyā śaktyā aliṅgita-vigraham
smera-ānanam su-prasannam sādhaka-abhīṣṭa-dāyakam
28. vāmena utpala-dhāriṇyā śaktyā aliṅgita-vigraham
smera-ānanam su-prasannam sādhaka-abhīṣṭa-dāyakam
28. embraced on the left by the śakti holding a blue lotus, having a smiling face and a very serene expression, and granting the desired objects of the practitioner.
एवं ध्यात्वा कुलेशानि मानसैरुपचारकैः ।
पूजयित्वा जपेन्मन्त्री वाग्भवं बीजमुत्तमम् ॥२९॥
29. evaṁ dhyātvā kuleśāni mānasairupacārakaiḥ ,
pūjayitvā japenmantrī vāgbhavaṁ bījamuttamam.
29. evam dhyātvā kula-īśāni mānasaiḥ upacārakaiḥ
pūjayitvā japet mantrī vāgbhavam bījam uttamam
29. evam dhyātvā kula-īśāni mānasaiḥ upacārakaiḥ
pūjayitvā mantrī uttamam vāgbhavam bījam japet
29. Thus meditating, O mistress of the kula, the practitioner should worship (the guru) with mental offerings and recite the supreme vāgbhava seed mantra.
यथाशक्ति जपं कृत्वा समर्प्य दक्षिणे करे ।
ततस्तु प्रणमेद्धीमान् मन्त्रेणाऽनेन सद्गुरुम् ॥३०॥
30. yathāśakti japaṁ kṛtvā samarpya dakṣiṇe kare ,
tatastu praṇameddhīmān mantreṇā'nena sadgurum.
30. yathāśakti japaṃ kṛtvā samarpya dakṣiṇe kare
tataḥ tu praṇamed dhīmān mantreṇa anena sadgurum
30. dhīmān yathāśakti japaṃ kṛtvā dakṣiṇe kare
samarpya tataḥ tu anena mantreṇa sadgurum praṇamet
30. Having performed the japa according to his capacity and having offered it into the right hand, the wise practitioner should then bow to the true guru with this mantra.
भवपाशविनाशाय ज्ञानदृष्टिप्रदर्शिने ।
नमः सद्गुरवे तुभ्यं भुक्तिमुक्तिप्रदायिने ॥३१॥
31. bhavapāśavināśāya jñānadṛṣṭipradarśine ,
namaḥ sadgurave tubhyaṁ bhuktimuktipradāyine.
31. bhava-pāśa-vināśāya jñāna-dṛṣṭi-pradarśine
namaḥ sadgurave tubhyam bhukti-mukti-pradāyine
31. bhava-pāśa-vināśāya jñāna-dṛṣṭi-pradarśine
bhukti-mukti-pradāyine tubhyaṃ sadgurave namaḥ
31. Salutations to you, O true guru, who destroys the bonds of worldly existence, who reveals the vision of knowledge, and who bestows both worldly enjoyment and liberation.
नराकृतिपरब्रह्मरूपायाऽज्ञानहारिणे ।
कुलधर्मप्रकाशाय तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥३२॥
32. narākṛtiparabrahmarūpāyā'jñānahāriṇe ,
kuladharmaprakāśāya tasmai śrīgurave namaḥ.
32. narakṛtiparabrahmarūpāya ajñānahāriṇe
kuladharmaprakāśāya tasmai śrīgurave namaḥ
32. narakṛtiparabrahmarūpāya ajñānahāriṇe
kuladharmaprakāśāya tasmai śrīgurave namaḥ
32. Salutations to that revered guru, who is the supreme absolute (brahman) in human form, who removes ignorance, and who illuminates the essential nature of the lineage (kuladharma).
प्रणम्यैवं गुरुं तत्र चिन्तयेन्निजदेवताम् ।
पूर्ववत् पूजयित्वा तां मूलमन्त्रजपञ्चरेत् ॥३३॥
33. praṇamyaivaṁ guruṁ tatra cintayennijadevatām ,
pūrvavat pūjayitvā tāṁ mūlamantrajapañcaret.
33. praṇamya evam guruṃ tatra cintayet nija-devatām
pūrvavat pūjayitvā tām mūlamantram japet ca ṛt
33. evam guruṃ praṇamya tatra pūrvavat nija-devatām
pūjayitvā tām cintayet ca mūlamantram japet
33. Having bowed to the guru in this manner, the practitioner should meditate upon his own chosen deity there, worship her just as before, and recite the root mantra.
यथाशक्ति जपित्वा तद् देवीवामकरेऽर्पयेत् ।
मन्त्रेणानेन मतिमान् प्रणमेदिष्टदेवताम् ॥३४॥
34. yathāśakti japitvā tad devīvāmakare'rpayet ,
mantreṇānena matimān praṇamediṣṭadevatām.
34. yathāśakti japitvā tat devī-vāma-kare arpayet
mantreṇa anena matimān praṇamet iṣṭadevatām
34. matimān yathāśakti japitvā tat devī-vāma-kare
arpayet anena mantreṇa iṣṭadevatām praṇamet
34. Having performed the mantra recitation according to his capacity, the wise practitioner should offer it into the left hand of the goddess, and bow to his chosen deity with this mantra.
नमः सर्वस्वरूपिण्यै जगद्धात्र्यै नमोनमः ।
आद्यायै कालिकायै ते कर्त्र्यै हर्त्र्यै नमोनमः ॥३५॥
35. namaḥ sarvasvarūpiṇyai jagaddhātryai namonamaḥ ,
ādyāyai kālikāyai te kartryai hartryai namonamaḥ.
35. namaḥ sarva-svarūpiṇyai jagat-dhātryai namaḥ namaḥ
ādyāyai kālikāyai te kartryai hartryai namaḥ namaḥ
35. sarva-svarūpiṇyai namaḥ jagat-dhātryai namaḥ namaḥ
ādyāyai kālikāyai te kartryai hartryai namaḥ namaḥ
35. Salutations to her who possesses the form of all, salutations and salutations to the supporter of the world. Salutations and salutations to you, O primal Kālikā, who is the creator and the destroyer.
नमस्कृत्य वहिर्गच्चेद्वामपादपुरःसरम् ।
त्यक्त्वा मूत्रपुरीषञ्च दन्तधावनमाचरेत् ॥३६॥
36. namaskṛtya vahirgaccedvāmapādapuraḥsaram ,
tyaktvā mūtrapurīṣañca dantadhāvanamācaret.
36. namaskṛtya bahis gacchet vāma pāda puraḥsaram
tyaktvā mūtra purīṣam ca danta dhāvanam ācaret
36. namaskṛtya vāmapādapuraḥsaram bahis gacchet,
mūtra-purīṣam ca tyaktvā dantadhāvanam ācaret
36. Having bowed, he should go outside, stepping forward with his left foot first, and after casting off urine and feces, he should perform the cleaning of the teeth.
ततो गत्वा जलाभ्यासे स्नानं कृत्वा यथाविधि ।
आदावप उपस्पृश्य प्रविशेत् सलिले ततः ॥३७॥
37. tato gatvā jalābhyāse snānaṁ kṛtvā yathāvidhi ,
ādāvapa upaspṛśya praviśet salile tataḥ.
37. tatas gatvā jala abhyāse snānam kṛtvā yathāvidhi
ādau apas upaspṛśya praviśet salile tatas
37. tatas jalaabhyāse gatvā yathāvidhi snānam
kṛtvā ādau apas upaspṛśya tatas salile praviśet
37. Then, having gone near a body of water and having performed a bath according to the rules, after first touching water (for ritual purification), he should then enter the water.
नाभिमात्रजले स्थित्वा मलानामपनुत्तये ।
सकृत् स्नात्वा तथोन्मज्य मान्त्रमाचमनञ्चरेत् ॥३८॥
38. nābhimātrajale sthitvā malānāmapanuttaye ,
sakṛt snātvā tathonmajya māntramācamanañcaret.
38. nābhimātra-jale sthitvā malānām apunuttaye sakṛt
snātvā tathā unmajja mantram ācamanaṃ caret
38. nābhimātra-jale sthitvā malānām apunuttaye sakṛt
snātvā tathā unmajja mantram ācamanaṃ caret
38. Standing in water up to the navel for the removal of impurities, having bathed once and then emerged, (the practitioner) should perform the ritual sipping of water with the mantra.
आत्मविद्याशिवैस्तत्त्वैः स्वाहान्तैः साधकाग्रणीः ।
त्रिरप्राश्याऽपो द्विरुन्मृज्य त्वाचमेत् कुलसाधकः ॥३९॥
39. ātmavidyāśivaistattvaiḥ svāhāntaiḥ sādhakāgraṇīḥ ,
triraprāśyā'po dvirunmṛjya tvācamet kulasādhakaḥ.
39. ātma-vidyā-śivais tattvaiḥ svāhāntaiḥ sādhaka-agraṇīḥ
triḥ aprāśya āpaḥ dviḥ unmṛjya tu ācamet kula-sādhakaḥ
39. sādhaka-agraṇīḥ kula-sādhakaḥ ātma-vidyā-śivais tattvaiḥ
svāhāntaiḥ āpaḥ triḥ aprāśya dviḥ unmṛjya tu ācamet
39. The foremost practitioner and seeker of the kula path, using the categories of ātman, vidyā, and śiva ending with svāhā, should sip water three times, wipe twice, and perform the ritual sipping.
कुलयन्त्रं मन्त्रगर्भं विलिख्य सलिले सुधीः ।
मूलमन्त्रं द्वादशधा तस्योपरि जपेत् प्रिये ॥४०॥
40. kulayantraṁ mantragarbhaṁ vilikhya salile sudhīḥ ,
mūlamantraṁ dvādaśadhā tasyopari japet priye.
40. kulayantram mantragarbham vilikhya salile sudhīḥ
mūlamantram dvādaśadhā tasyopari japet priye
40. priye sudhīḥ salile mantragarbham kulayantram
vilikhya tasya upari dvādaśadhā mūlamantram japet
40. O beloved, the wise practitioner should draw the kula diagram containing the mantra within the water, and upon it, he should recite the root mantra twelve times.
तेजोरूपं जलं ध्यात्वा सूर्यमुद्दिश्य देशिकः ।
तत्तोयैरत्र्यञ्जलीन् दत्त्वा तेनैव पाथसा त्रिधा ।
अभिषिच्य स्वमूर्द्धानं सप्तच्चिद्राणि रोधयेत् ॥४१॥
41. tejorūpaṁ jalaṁ dhyātvā sūryamuddiśya deśikaḥ ,
tattoyairatryañjalīn dattvā tenaiva pāthasā tridhā ,
abhiṣicya svamūrddhānaṁ saptaccidrāṇi rodhayet.
41. tejorūpam jalam dhyātvā sūryam uddiśya
deśikaḥ tattoyairatryañjalīn
dattā tenaiva pāthasā tridhā abhiṣicya
svamūrdhānam saptacchidrāṇi rodhayet
41. deśikaḥ jalam tejorūpam dhyātvā
sūryam uddiśya tattoyaiḥ triḥ añjalīn
dattā tenaiva pāthasā svamūrdhānam
abhiṣicya sapta-chidrāṇi rodhayet
41. Meditating on the water as having the form of light and directing his focus toward the sun, the spiritual teacher should offer three handfuls of water using that very water, sprinkle his own head with it, and seal the seven apertures (of the head).
ततस्तु देवताप्रीत्यै त्रिर्निमज्य जलान्तरे ।
उत्थाय गात्रं सम्मार्ज्य पिदध्याच्चुद्धवाससी ॥४२॥
42. tatastu devatāprītyai trirnimajya jalāntare ,
utthāya gātraṁ sammārjya pidadhyāccuddhavāsasī.
42. tataḥ tu devatā-prītyai triḥ nimajja jala-antare
utthāya gātram sammārjya pidadhyāt ca śuddha-vāsasī
42. tatas tu devatā-prītyai jalāntare trir nimajja
utthāya gātraṃ sammārjya śuddha-vāsasī pidadhyāt ca
42. Then, for the propitiation of the deity, having plunged three times into the water, having risen and dried his body, he should put on two clean garments.
मृत्स्नया भस्मना वाऽपि त्रिपुण्ड्रं बिन्दुसंयुतम् ।
ललाटे तिलकं कुर्याद्गायत्र्या बद्धकुन्तलः ॥४३॥
43. mṛtsnayā bhasmanā vā'pi tripuṇḍraṁ bindusaṁyutam ,
lalāṭe tilakaṁ kuryādgāyatryā baddhakuntalaḥ.
43. mṛtsnayā bhasmanā vā api tripuṇḍram bindu-saṃyutam
lalāṭate tilakam kuryāt gāyatryā baddha-kuntalaḥ
43. gāyatryā baddha-kuntalaḥ mṛtsnayā bhasmanā vā api
bindu-saṃyutam tripuṇḍram lalāṭe tilakam kuryāt
43. With his hair tied while reciting the gāyatrī mantra, having hair bound, he should make a triple horizontal mark (tripuṇḍra) accompanied by a dot on his forehead, using either clay or sacred ash.
वैदिकीं तान्त्रिकीञ्चैव यथानुक्रमयोगतः ।
सन्ध्यां समाचरेन्मन्त्री तान्त्रिकीं शृणु कथ्यते ॥४४॥
44. vaidikīṁ tāntrikīñcaiva yathānukramayogataḥ ,
sandhyāṁ samācarenmantrī tāntrikīṁ śṛṇu kathyate.
44. vaidikīm tāntrikīm ca eva yathā-anukrama-yogataḥ
sandhyām samācaret mantrī tāntrikīm śṛṇu kathyate
44. mantrī yathānukrama-yogataḥ vaidikīm tāntrikīm ca
eva sandhyām samācaret tāntrikīm śṛṇu kathyate
44. The practitioner should perform both the Vedic and the Tantric twilight prayers in their proper sequential order. Hear about the Tantric one, which is now described.
आचम्य
पूर्ववत्तोयैस्तीर्थान्यावाहयेच्चिवे ॥४५॥
45. ācamya
pūrvavattoyaistīrthānyāvāhayeccive.
45. ācamya pūrva-vat toyaiḥ
tīrthāni āvahayet ca śive
45. śive pūrvavat ācamya toyaiḥ
tīrthāni āvāhayet ca
45. O Shiva, having performed the ritual sipping of water as before, he should invoke the sacred waters using water.
गङ्गे च यमुने चैव गोदावरि सरस्वति ।
नर्मदे सिन्धु कावेरि जलेऽस्मिन् सन्निधिं कुरु ॥४६॥
46. gaṅge ca yamune caiva godāvari sarasvati ,
narmade sindhu kāveri jale'smin sannidhiṁ kuru.
46. gaṅge ca yamune ca eva godāvari sarasvati
narmade sindhu kāveri jale asmin sannidhiṃ kuru
46. gaṅge ca yamune ca eva godāvari sarasvati
narmade sindhu kāveri asmin jale sannidhiṃ kuru
46. O Ganga, Yamuna, Godavari, Sarasvati, Narmada, Sindhu, and Kaveri, establish your presence in this water.
मन्त्रेणानेन मतिमान् मुद्रयाऽङ्कुशसंज्ञया ।
आवाह्य तीर्थं सलिले मूलं द्वादशधा जपेत् ॥४७॥
47. mantreṇānena matimān mudrayā'ṅkuśasaṁjñayā ,
āvāhya tīrthaṁ salile mūlaṁ dvādaśadhā japet.
47. mantreṇa anena matimān mudrayā aṅkuśa saṃjñayā
āvāhya tīrthaṃ salile mūlaṃ dvādaśadhā japet
47. matimān anena mantreṇa aṅkuśa saṃjñayā mudrayā
ca salile tīrthaṃ āvāhya dvādaśadhā mūlaṃ japet
47. Using this mantra and the gesture known as the goad, the wise practitioner should invoke the sacred waters into the water and recite the root mantra twelve times.
ततस्तत्तोयतो बिन्दूंस्त्रिधा भूमौ विनिक्षिपेत् ।
मध्यमानामिकायोगान्मूलोच्चारणपूर्वकम् ॥४८॥
48. tatastattoyato bindūṁstridhā bhūmau vinikṣipet ,
madhyamānāmikāyogānmūloccāraṇapūrvakam.
48. tatas tat toyataḥ bindūn tridhā bhūmau vinikṣipet
madhyamā-nāmikā-yogāt mūla-uccāraṇa-pūrvakam
48. tatas tat toyataḥ madhyamā-nāmikā-yogāt
mūla-uccāraṇa-pūrvakam bindūn tridhā bhūmau vinikṣipet
48. Then, from that water, using the middle and ring fingers and while reciting the root mantra, the practitioner should cast three drops onto the ground.
सप्तवारं स्वमूर्द्धानमभिषिच्य ततो जलम् ।
वामहस्ते समादाय चादयेद्दक्षपाणिना ॥४९॥
49. saptavāraṁ svamūrddhānamabhiṣicya tato jalam ,
vāmahaste samādāya cādayeddakṣapāṇinā.
49. sapta-vāram sva-mūrdhānam abhiṣicya tataḥ
jalam vāma-haste samādāya cādayet dakṣa-pāṇinā
49. saptavāram sva-mūrdhānam abhiṣicya tataḥ jalam
vāma-haste samādāya dakṣa-pāṇinā ca ādayet
49. Having sprinkled water over his own head seven times, having taken water in his left hand, he should cover it with his right hand.
ईशानवायुवरुणवह्नीन्द्रबीजपञ्चकम् ।
प्रजप्य वेदधा तोयं दक्षहस्ते समानयेत् ॥५०॥
50. īśānavāyuvaruṇavahnīndrabījapañcakam ,
prajapya vedadhā toyaṁ dakṣahaste samānayet.
50. īśānavāyuvaruṇavahnīndrabījapañcakam
prajapya vedadhā toyam dakṣahaste samānayet
50. īśānavāyuvaruṇavahnīndrabījapañcakam
prajapya toyam vedadhā dakṣahaste samānayet
50. Having recited the five seed mantras of īśāna, vāyu, varuṇa, vahni, and indra ten times, the practitioner should bring the water into his right hand.
वीक्ष्य तेजोमयं ध्यात्वा चेडयाऽकृष्य साधकः ।
देहान्तःकलुषं तेन रेचयेत् पिङ्गलाख्यया ॥५१॥
51. vīkṣya tejomayaṁ dhyātvā ceḍayā'kṛṣya sādhakaḥ ,
dehāntaḥkaluṣaṁ tena recayet piṅgalākhyayā.
51. vīkṣya tejomayam dhyātvā ca iḍayā ākṛṣya sādhakaḥ
dehantaḥkaluṣam tena recayet piṅgalākhyayā
51. sādhakaḥ tejomayam vīkṣya dhyātvā ca iḍayā ākṛṣya
tena dehāntaḥkaluṣam piṅgalākhyayā recayet
51. Visualizing the water as filled with light and meditating upon it, drawing it in through the iḍā channel, the practitioner should expel the impurities from within his body through the channel known as piṅgalā.
निष्कृष्य पुरतो वज्रशिलायामस्त्रमुच्चरन् ।
त्रिवारं ताडयन् मन्त्री हस्तौ प्रक्षालयेत्ततः ॥५२॥
52. niṣkṛṣya purato vajraśilāyāmastramuccaran ,
trivāraṁ tāḍayan mantrī hastau prakṣālayettataḥ.
52. niṣkṛṣya puratas vajraśilāyām astram uccaran
trivāram tāḍayan mantrī hastau prakṣālayet tataḥ
52. mantrī puratas vajraśilāyām astram uccaran
trivāram niṣkṛṣya tāḍayan tataḥ hastau prakṣālayet
52. Extracting it in front upon the adamantine stone while uttering the weapon mantra, striking it three times, the practitioner should then wash his hands.
आचम्योक्तेन मन्त्रेण
सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत् ॥५३॥
53. ācamyoktena mantreṇa
sūryāyārghyaṁ nivedayet.
53. ācamya uktena mantreṇa
sūryāya arghyam nivedayet
53. ācamya uktena mantreṇa
sūryāya arghyam nivedayet
53. Having performed the ritual sipping of water, he should offer water oblations (arghya) to the sun using the prescribed mantra.
तारमायाहंस इति घृणिसूर्य ततःपरम् ।
इदमर्घ्यं तुभ्यमुक्त्वा दद्यात् स्वाहेत्युदीरयन् ॥५४॥
54. tāramāyāhaṁsa iti ghṛṇisūrya tataḥparam ,
idamarghyaṁ tubhyamuktvā dadyāt svāhetyudīrayan.
54. tāramāyāhaṃsa iti ghṛṇisūrya tataḥ param idam
arghyaṃ tubhyam uktvā dadyāt svāhā iti udīrayan
54. iti tāramāyāhaṃsa ghṛṇisūrya tataḥ param idam
arghyam tubhyam uktvā svāhā iti udīrayan dadyāt
54. Reciting the tāra, māyā, and haṃsa mantras, followed by ghṛṇi sūrya, and saying this water oblation is for you, svāhā, he should offer the arghya.
ततो ध्यायेन्महादेवीं गायत्रीं परदेवताम् ।
प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने त्रिरूपां गुणभेदतः ॥५५॥
55. tato dhyāyenmahādevīṁ gāyatrīṁ paradevatām ,
prātarmadhyāhnasāyāhne trirūpāṁ guṇabhedataḥ.
55. tatas dhyāyet mahādevīm gāyatrīm paradevatām
prātar madhyāhṇa sāyāhne tri-rūpām guṇa-bhedataḥ
55. tatas prātar madhyāhṇa sāyāhne guṇa-bhedataḥ
tri-rūpām mahādevīm paradevatām gāyatrīm dhyāyet
55. Then the practitioner should meditate upon the supreme goddess Mahadevi Gayatri, who manifests in three forms according to the distinctions of the guṇas during the morning, noon, and evening twilight prayers.
प्रातर्ब्राह्मीं रक्तवर्णां द्विभुजाञ्च कुमारिकाम् ।
कमण्डलुं तीर्थपूर्णमच्चमालाञ्च विभ्रतीम् ।
कृष्णाजिनाम्बरधरां हंसारूढां शुचिस्मिताम् ॥५६॥
56. prātarbrāhmīṁ raktavarṇāṁ dvibhujāñca kumārikām ,
kamaṇḍaluṁ tīrthapūrṇamaccamālāñca vibhratīm ,
kṛṣṇājināmbaradharāṁ haṁsārūḍhāṁ śucismitām.
56. prātar brāhmīṃ rakta-varṇāṃ dvi-bhujāṃ
ca kumārikām kamaṇḍaluṃ tīrtha-pūrṇam
akṣa-mālāṃ ca bibhratīm
kṛṣṇājina-ambara-dharāṃ haṃsa-ārūḍhāṃ śuci-smitām
56. prātar brāhmīṃ rakta-varṇāṃ dvi-bhujāṃ
ca kumārikām kamaṇḍaluṃ tīrtha-pūrṇam
akṣa-mālāṃ ca bibhratīm
kṛṣṇājina-ambara-dharāṃ haṃsa-ārūḍhāṃ śuci-smitām
56. In the morning, (he should meditate upon) Brāhmi, who has a red complexion, two arms, and the form of a young maiden, holding a water pot filled with sacred water and a rosary, wearing a deer skin as a garment, mounted upon a swan, and bearing a pure smile.
मध्याह्ने तां श्यामवर्णां वैष्णवीञ्च चतुर्भुजाम् ।
शङ्खचक्रगदापद्मधारिणीं गरुडासनाम् ॥५७॥
57. madhyāhne tāṁ śyāmavarṇāṁ vaiṣṇavīñca caturbhujām ,
śaṅkhacakragadāpadmadhāriṇīṁ garuḍāsanām.
57. madhyāhne tāṃ śyāma-varṇāṃ vaiṣṇavīṃ ca catur-bhujām
śaṅkha-cakra-gadā-padma-dhāriṇīṃ garuḍa-āsanām
57. madhyāhne tāṃ śyāma-varṇāṃ vaiṣṇavīṃ ca catur-bhujām
śaṅkha-cakra-gadā-padma-dhāriṇīṃ garuḍa-āsanām
57. At noon, (he should meditate upon) her, Vaiṣṇavi, who has a dark complexion, four arms, holding a conch, discus, mace, and lotus, and seated upon Garuda.
पीनोत्तुङ्गकुचद्वन्द्वां वनमालाविभूषिताम् ।
युवतीं सततं ध्यायेन्मध्ये मार्तण्डमण्डले ॥५८॥
58. pīnottuṅgakucadvandvāṁ vanamālāvibhūṣitām ,
yuvatīṁ satataṁ dhyāyenmadhye mārtaṇḍamaṇḍale.
58. pīnottuṅgakucadvandvām vanamālāvibhūṣitām
yuvatīm satatam dhyāyet madhye mārtandamaṇḍale
58. satatam pīnottuṅgakucadvandvām vanamālāvibhūṣitām
yuvatīm mārtandamaṇḍale madhye dhyāyet
58. In the evening, (the practitioner should meditate upon) her, who has full and lofty breasts, adorned with a forest garland, and a young maiden, constantly meditating upon her in the middle of the solar orb.
सायाह्ने वरदां देवीं गायत्रीं संस्मरेद् यतिः ।
शुक्लां शुक्लाम्बरधरां वृषासनकृताश्रयाम् ॥५९॥
59. sāyāhne varadāṁ devīṁ gāyatrīṁ saṁsmared yatiḥ ,
śuklāṁ śuklāmbaradharāṁ vṛṣāsanakṛtāśrayām.
59. sāyāhne varadām devīm gāyatrīm saṃsmared yatiḥ
śuklām śuklāmbaradharām vṛṣāsanakṛtāśrayām
59. sāyāhne yatiḥ varadām śuklām śuklāmbaradharām
vṛṣāsanakṛtāśrayām devīm gāyatrīm saṃsmaret
59. In the evening, the practitioner should remember the goddess Gayatri, who grants boons, has a white complexion, wears white garments, and is seated upon a bull as her throne.
त्रिनेत्रां वरदां पाशं शूलञ्च नृकरोटिकाम् ।
विभ्रतीं करपद्मैश्च वृद्धां गलितयौवनाम् ॥६०॥
60. trinetrāṁ varadāṁ pāśaṁ śūlañca nṛkaroṭikām ,
vibhratīṁ karapadmaiśca vṛddhāṁ galitayauvanām.
60. trinetrām varadām pāśam śūlam ca nṛkaroṭikām
vibhratīṃ karapadmaiḥ ca vṛddhāṃ galitayauvanām
60. trinetrām varadām pāśam śūlam ca nṛkaroṭikām
karapadmaiḥ ca vibhratīm vṛddhām galitayauvanām
60. (she is) three-eyed, bestower of boons, holding a noose, a trident, and a human skull with her lotus hands, aged and past her youth,
एवं ध्यात्वा महादेव्यै जलानामञ्जलित्रयम् ।
दत्वा जपेत्तु गायत्रीं दशधा शतधाऽपि वा ॥६१॥
61. evaṁ dhyātvā mahādevyai jalānāmañjalitrayam ,
datvā japettu gāyatrīṁ daśadhā śatadhā'pi vā.
61. evam dhyātvā mahādevyai jalānām añjalitrayam
datvā japet tu gāyatrīṃ daśadhā śatadhā api vā
61. evam dhyātvā mahādevyai jalānām añjalitrayam
datvā tu gāyatrīm daśadhā śatadhā api vā japet
61. Having meditated in this way, and having offered three handfuls of water to the great goddess, the practitioner should recite the Gayatri mantra ten times, a hundred times, or even more.
गायत्रीं शृणु देवेशि वदामि तव भावतः ।
आद्यायै पदमुच्चार्य विद्महे तदनन्तरम् ॥६२॥
62. gāyatrīṁ śṛṇu deveśi vadāmi tava bhāvataḥ ,
ādyāyai padamuccārya vidmahe tadanantaram.
62. gāyatrīm śṛṇu deveśi vadāmi tava bhāvataḥ
ādyāyai padam uccārya vidmahe tad anantaram
62. deveśi gāyatrīṃ śṛṇu tava bhāvataḥ vadāmi
ādyāyai padam uccārya tad anantaram vidmahe
62. O queen of the gods, listen to the Gayatri (mantra) as I reveal it to you with devotion - first uttering the word ādyāyai, and then vidmahe,
परमेश्वर्यै धीमहि तन्नः काली प्रचोदयात् ।
एषा तु तव गायत्री महापापप्रणाशिनी ॥६३॥
63. parameśvaryai dhīmahi tannaḥ kālī pracodayāt ,
eṣā tu tava gāyatrī mahāpāpapraṇāśinī.
63. paramāśvaryai dhīmahi tat naḥ kālī pracodayāt
eṣā tu tava gāyatrī mahāpāpapraṇāśinī
63. eṣā tu tava gāyatrī paramāśvaryai dhīmahi
naḥ kālī tat pracodayāt mahāpāpa-praṇāśinī
63. (and) paramāśvaryai dhīmahi, may that Kali inspire us. This indeed is your Gayatri mantra, which destroys great sins.
त्रिसन्ध्यमेतां प्रजपन् सन्ध्यायाः फलमाप्नुयात् ।
ततस्तु तर्पयेद्भद्रे देवर्षिपितृदेवताः ॥६४॥
64. trisandhyametāṁ prajapan sandhyāyāḥ phalamāpnuyāt ,
tatastu tarpayedbhadre devarṣipitṛdevatāḥ.
64. trisandhyam etām prajapan sandhyāyāḥ phalam
āpnuyāt tataḥ tu tarpayet bhadre devarṣipitṛdevatāḥ
64. etām trisandhyam prajapan sandhyāyāḥ phalam āpnuyāt,
tataḥ tu bhadre devarṣi-pitṛ-devatāḥ tarpayet
64. Reciting this during the three twilights, he attains the fruit of the twilight prayer, and then, O auspicious one, he should offer tarpana to the divine seers, ancestors, and deities.
प्रणवं सद्वितीयाख्यां तर्पयामि नमः पदम् ।
शक्तौ तु प्रणवे मायां नमःस्थाने द्विठं वदेत् ॥६५॥
65. praṇavaṁ sadvitīyākhyāṁ tarpayāmi namaḥ padam ,
śaktau tu praṇave māyāṁ namaḥsthāne dviṭhaṁ vadet.
65. praṇavam sadvitīyākhyāṃ tarpayāmi namaḥ padam
śaktau tu praṇave māyām namaḥsthāne dhiṭham vadet
65. praṇavam sadvitīyākhyāṃ namaḥ padam tarpayāmi,
śaktau tu praṇave māyām (tarpayāmi),
namaḥsthāne dviṭham vadet
65. I offer water with the praṇava, the secondary designation, and the word namaḥ. In the place of śakti, however, he should utter māyā within the praṇava, and say dviṭha in place of namaḥ.
मूलान्ते सर्वभूतान्ते निवासिन्यै पदं वदेत् ।
सर्वस्वरूपां ङेयुक्तां सायुधाऽपि तथा पठेत् ॥६६॥
66. mūlānte sarvabhūtānte nivāsinyai padaṁ vadet ,
sarvasvarūpāṁ ṅeyuktāṁ sāyudhā'pi tathā paṭhet.
66. mūlānte sarvabhūtānte nivāsinyai padaṃ vadet
sarvasvarūpāṃ ṅeyuktāṃ sāyudhā api tathā paṭhet
66. mūlānte sarvabhūtānte nivāsinyai padaṃ vadet
sarvasvarūpāṃ ṅeyuktāṃ sāyudhā api tathā paṭhet
66. (At the end of the root mantra), he should utter the word at the end of (the phrase) sarvabhūta, (namely) nivāsinī, endowed with the fourth case ending, along with (the name of) the one who possesses all forms and is armed, and thus he should recite.
सावरणां सचतुर्थीं तद्वदेव परात्पराम् ।
आद्यायै कालिकायै त इदमर्घ्यं ततो द्विठः ॥६७॥
67. sāvaraṇāṁ sacaturthīṁ tadvadeva parātparām ,
ādyāyai kālikāyai ta idamarghyaṁ tato dviṭhaḥ.
67. sāvaraṇām sacaturthīm tadvat eva parātparām
ādyāyai kālikāyai ta idam arghyam tataḥ dviṭhaḥ
67. tadvat eva sāvaraṇām sacaturthīm parātparām
ādyāyai kālikāyai ta idam arghyam tataḥ dviṭhaḥ
67. In the same manner, along with her veil and the dative case ending, he should offer this arghya (water offering) to the supreme of the supreme, to the primal Kālikā, followed by the word dviṭha.
अनेनार्घ्यं महादेव्यै दत्त्वा मूलं जपेत् सुधीः ।
यथाशक्ति जपं कृत्वा देव्या वामकरेऽर्पयेत् ॥६८॥
68. anenārghyaṁ mahādevyai dattvā mūlaṁ japet sudhīḥ ,
yathāśakti japaṁ kṛtvā devyā vāmakare'rpayet.
68. anena arghyam mahādevai dattvā mūlam japet sudhīḥ
yathāśakti japam kṛtvā devyā vāmakare arpayet
68. sudhīḥ anena mahādevai arghyam dattvā mūlam japet
yathāśakti japam kṛtvā devyā vāmakare arpayet
68. Having offered this arghya to the great goddess, the wise practitioner should recite the root mantra, and having performed the japa according to his ability, he should place it in the left hand of the goddess.
प्रणम्य देवीं पूजार्थं जलमादाय साधकः ।
नत्वा तीर्थं पठन् स्तोत्रं देवताध्यानतत्परः ॥६९॥
69. praṇamya devīṁ pūjārthaṁ jalamādāya sādhakaḥ ,
natvā tīrthaṁ paṭhan stotraṁ devatādhyānatatparaḥ.
69. praṇamya devīm pūjārtham jalam ādāya sādhakaḥ
natvā tīrtham paṭhan stotram devatādhyānatatparaḥ
69. sādhakaḥ pūjārtham devīm praṇamya jalam ādāya
natvā tīrtham stotram paṭhan devatādhyānatatparaḥ
69. Saluting the goddess for the sake of worship, the practitioner taking water, bowing down at the sacred place, reading a hymn, and being deeply absorbed in the meditation of the deity, (should proceed).
यागमण्डपमागत्य पाणिपादौ विशोधयेत् ।
ततो द्वारस्य पुरतः सामान्यार्घ्यं प्रकल्पयेत् ॥७०॥
70. yāgamaṇḍapamāgatya pāṇipādau viśodhayet ,
tato dvārasya purataḥ sāmānyārghyaṁ prakalpayet.
70. yāgamaṇḍapam āgatya pāṇipādau viśodhayet tataḥ
dvārasya purataḥ sāmānyarghyam prakalpayet
70. yāgamaṇḍapam āgatya pāṇipādau viśodhayet tataḥ
dvārasya purataḥ sāmānyarghyam prakalpayet
70. Having arrived at the ritual pavilion, he should wash his hands and feet, and then prepare the general arghya in front of the door.
त्रिकोणवृत्तभूबिम्बं मण्डलं रचयेत् सुधीः ।
आधारशक्तिं संपूज्य तत्राऽधारं नियोजयेत् ॥७१॥
71. trikoṇavṛttabhūbimbaṁ maṇḍalaṁ racayet sudhīḥ ,
ādhāraśaktiṁ saṁpūjya tatrā'dhāraṁ niyojayet.
71. trikoṇavṛttabhūbimbam maṇḍalam racayet sudhīḥ
ādhāraśaktim saṃpūjya tatra ādhāram yojayet
71. sudhīḥ trikoṇavṛttabhūbimbam maṇḍalam racayet
ādhāraśaktim saṃpūjya tatra ādhāram yojayet
71. The wise practitioner should draw a mandala consisting of a triangle, a circle, and the terrestrial globe, and having worshipped the supporting power (ādhāraśakti), he should place the support thereon.
अस्त्रेण पात्रं प्रक्षाल्य हृन्मन्त्रेण प्रपूर्य च ।
निक्षिप्य गन्धं पुष्पञ्च तीर्थान्यावाहयेत्ततः ॥७२॥
72. astreṇa pātraṁ prakṣālya hṛnmantreṇa prapūrya ca ,
nikṣipya gandhaṁ puṣpañca tīrthānyāvāhayettataḥ.
72. astreṇa pātraṃ prakṣālya hṛdmantreṇa prapūrya ca
nikṣipya gandhaṃ puṣpaṃ ca tīrthāni āvāhayet tataḥ
72. astreṇa pātraṃ prakṣālya hṛdmantreṇa prapūrya ca
gandhaṃ puṣpaṃ ca nikṣipya tataḥ tīrthāni āvāhayet
72. Having washed the vessel with the weapon mantra, filled it, and placed fragrance and flowers (therein), he should then invoke the sacred waters.
आधारपात्रतोयेषु वह्न्यर्कशशिमण्डलम् ।
पूजयित्वा तद्दशधा मायाबीजेन मन्त्रयेत् ॥७३॥
73. ādhārapātratoyeṣu vahnyarkaśaśimaṇḍalam ,
pūjayitvā taddaśadhā māyābījena mantrayet.
73. ādhārapātratoyēṣu vahnyarkaśaśimaṇḍalam
pūjayitvā tat daśadhā māyābījena mantrayet
73. ādhārapātratoyeṣu vahnyarkaśaśimaṇḍalam
pūjayitvā tat daśadhā māyābījena mantrayet
73. Having worshipped the spheres of Fire, the Sun, and the Moon within the water of the support vessel, he should consecrate it tenfold with the māyā-bīja.
प्रदर्शयेद्धेनुयोनिं सामान्यार्घ्यमिदं स्मृतम् ।
ततस्तज्जलपुष्पैश्च पूजयेद् द्वारदेवताः ॥७४॥
74. pradarśayeddhenuyoniṁ sāmānyārghyamidaṁ smṛtam ,
tatastajjalapuṣpaiśca pūjayed dvāradevatāḥ.
74. pradarśayet dhenuyonim sāmānyārghyam idam smṛtam
tataḥ tat jalapuṣpaiḥ ca pūjayet dvāradevatāḥ
74. idam sāmānyārghyam smṛtam,
dhenuyonim pradarśayet,
tataḥ ca tat-jala-puṣpaiḥ dvāradevatāḥ pūjayet
74. He should display the dhenu-mudrā and the yoni-mudrā, for this is known as the general arghya. Then, with that water and with flowers, he should worship the guardian deities of the doors.
गणेशं क्षेत्रपालञ्च वटुकं योगिनीं तथा ।
गङ्गाञ्च यमुनाञ्चैव लक्ष्मीं वाणीं ततो यजेत् ॥७५॥
75. gaṇeśaṁ kṣetrapālañca vaṭukaṁ yoginīṁ tathā ,
gaṅgāñca yamunāñcaiva lakṣmīṁ vāṇīṁ tato yajet.
75. gaṇeśam kṣetrapālam ca vaṭukam yoginīm tathā
gaṅgām ca yamunām ca eva lakṣmīm vāṇīm tataḥ yajet
75. gaṇeśam,
kṣetrapālam ca,
vaṭukam,
yoginīm tathā,
gaṅgām ca,
yamunām ca eva,
lakṣmīm,
vāṇīm tataḥ yajet
75. He should worship Gaṇeśa, Kṣetrapāla, Vaṭuka, and also Yoginī, as well as Gaṅgā and Yamunā, and then Lakṣmī and Vāṇī.
किञ्चित् स्पृशन् वामशाखां वामपादपुरःसरम् ।
स्मरन् देव्याः पदाम्भोजं मण्डपं प्रविशेत् सुधीः ॥७६॥
76. kiñcit spṛśan vāmaśākhāṁ vāmapādapuraḥsaram ,
smaran devyāḥ padāmbhojaṁ maṇḍapaṁ praviśet sudhīḥ.
76. kiñcit spṛśan vāmaśākhāṃ vāmapādapuraḥsaram smaran
devyāḥ padāmbhojaṃ maṇḍapaṃ praviśet sudhīḥ
76. sudhīḥ kiñcit vāmaśākhāṃ spṛśan vāmapādapuraḥsaram
devyāḥ padāmbhojaṃ smaran maṇḍapaṃ praviśet
76. Touching a branch with his left hand and putting his left foot forward first, while remembering the lotus feet of the goddess, the wise practitioner should enter the ritual pavilion.
नैरृत्यां दिशि वास्त्वीशं ब्रह्माणञ्च समर्चयन् ।
सामान्यार्घ्यस्य तोयेन प्रोक्षयेद्यागमन्दिरम् ॥७७॥
77. nairṛtyāṁ diśi vāstvīśaṁ brahmāṇañca samarcayan ,
sāmānyārghyasya toyena prokṣayedyāgamandiram.
77. nairṛtyāṃ diśi vāstvīśaṃ brahmāṇaṃ ca samarcayan
sāmānyārghyasya toyena prokṣayedyāgamandiram
77. nairṛtyāṃ diśi vāstvīśaṃ brahmāṇaṃ ca samarcayan
sāmānyārghyasya toyena yāgamandiram prokṣayet
77. Worshipping the lord of the dwelling and Brahmā in the south-west quarter, he should sprinkle the ritual temple with the water of the general arghya.
अनन्तरं साधकेन्द्रो दिव्यदृष्ट्यवलोकनैः ।
दिव्यानुत्सारयेद्विघ्नानस्त्राद्भिश्चान्तरीक्षगान् ॥७८॥
78. anantaraṁ sādhakendro divyadṛṣṭyavalokanaiḥ ,
divyānutsārayedvighnānastrādbhiścāntarīkṣagān.
78. anantaram sādhakendraḥ divyadṛṣṭyavalokanaiḥ divyān
utsārayet vighnān astrātbhiḥ ca antarīkṣagān
78. sādhakendraḥ anantaram divyadṛṣṭyavalokanaiḥ divyān
vighnān ca astrādbhiḥ antarīkṣagān utsārayet
78. Afterward, the foremost practitioner should dispel the divine obstacles and those roaming in the sky by means of his divine vision and with the weapon mantras.
पार्ष्णिघातत्रिभिर्भ्ॐआनिति विघ्नान्निवारयेत् ।
चन्दनागुरुकस्तूरीकर्पूरैर्यागमण्डपम् ॥७९॥
79. pārṣṇighātatribhirbhoṁāniti vighnānnivārayet ,
candanāgurukastūrīkarpūrairyāgamaṇḍapam.
79. pārṣṇighātatribhiḥ bhrūm iti vighnān nivārayet
candanāgurukasturīkarpūraiḥ yāgamaṇḍapam
79. pārṣṇighātatribhiḥ bhrūm iti vighnān nivārayet
candanāgurukastūrīkarpūraiḥ yāgamaṇḍapam
79. He should ward off obstacles by striking the ground three times with his heels, accompanied by the bhrūṃ-mantra, and (purify) the ritual pavilion with sandalwood, aguru, musk, and camphor.
धूपयेत् स्वोपवेशार्थं चतुरस्रं त्रिकोणकम् ।
विलिख्य पूजयेत्तत्र कामरूपाय हृन्मनुः ॥८०॥
80. dhūpayet svopaveśārthaṁ caturasraṁ trikoṇakam ,
vilikhya pūjayettatra kāmarūpāya hṛnmanuḥ.
80. dhūpayet sva-upaveśa-artham caturasram trikoṇakam
vilikhya pūjayet tatra kāmarūpāya hṛn-manuḥ
80. caturasram trikoṇakam vilikhya svopaveśārtham
dhūpayet tatra ca hṛn-manuḥ kāmarūpāya pūjayet
80. Having drawn a square and a triangular figure for the purpose of his own seating, he should perfume it, and there he should worship Kāmarūpa using the heart mantra.
तत्राऽसनं समास्तीर्य काममाधारशक्तितः ।
कमलासनाय नमो मन्त्रेणैवासनं यजेत् ॥८१॥
81. tatrā'sanaṁ samāstīrya kāmamādhāraśaktitaḥ ,
kamalāsanāya namo mantreṇaivāsanaṁ yajet.
81. tatra āsanam samāstīrya kāmam ādhāraśaktitaḥ
kamalāsanāya namaḥ mantreṇa eva āsanam yajet
81. tatra āsanam samāstīrya ādhāraśaktitaḥ kāmam
kamalāsanāya namaḥ iti mantreṇa eva āsanam yajet
81. Having spread out the seat there according to desire from the supporting power (ādhāraśakti), he should worship the seat with the mantra: salutation to the lotus seat.
उपविश्यासने विद्वान् प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः ।
बद्धवीरासनो मन्त्री विजयां परिशोधयेत् ॥८२॥
82. upaviśyāsane vidvān prāṅmukho vāpyudaṅmukhaḥ ,
baddhavīrāsano mantrī vijayāṁ pariśodhayet.
82. upaviśya āsane vidvān prāṅmukhaḥ vā api udakmukhaḥ
baddha-vīrāsanaḥ mantrī vijayām pariśodhayet
82. vidvān prāṅmukhaḥ vā api udakmukhaḥ baddha-vīrāsanaḥ
mantrī āsane upaviśya vijayām pariśodhayet
82. Seated on his seat, facing either east or north, with the vīrāsana posture assumed, the practitioner should purify the vijayā.
तारं मायां समुच्चार्य अमृते अमृतोद्भवे ।
अमृतवर्षिणि ततोऽमृतमाकर्षय द्विधा ॥८३॥
83. tāraṁ māyāṁ samuccārya amṛte amṛtodbhave ,
amṛtavarṣiṇi tato'mṛtamākarṣaya dvidhā.
83. tāram māyām samuccārya amṛte amṛtodbhave
amṛtavarṣiṇi tataḥ amṛtam ākarṣaya dvidhā
83. tāram māyām samuccārya amṛte amṛtodbhave
amṛtavarṣiṇi tataḥ dvidhā amṛtam ākarṣaya
83. Reciting the tāra mantra and the māyā-bīja, invoking the one who is nectar, born of nectar, and showering nectar, he should thereupon draw forth the nectar in a twofold manner.
सिद्धिं देहि ततो ब्रूयात् कालिकां मे ततः परम् ।
वशमानय ठद्वन्द्वं संविदाशोधने मनुः ॥८४॥
84. siddhiṁ dehi tato brūyāt kālikāṁ me tataḥ param ,
vaśamānaya ṭhadvandvaṁ saṁvidāśodhane manuḥ.
84. siddhiṃ dehi tataḥ brūyāt kālikām me tataḥ param
vaśam ānaya ṭhadvandvam saṃvidāśodhane manuḥ
84. tataḥ siddhiṃ dehi brūyāt tataḥ param me kālikām
vaśam ānaya ṭhadvandvam saṃvidāśodhane manuḥ
84. (He should recite the mantra for purifying the saṃvit): Grant siddhi, then he should say: Kālikā, bring her to me, ṭha ṭha, for the purification of consciousness.
मूलमन्त्रं सप्तवारं प्रजप्य विजयोपरि ।
आवाहन्यादिमुद्राञ्च धेनुयोनी प्रदर्शयेत् ॥८५॥
85. mūlamantraṁ saptavāraṁ prajapya vijayopari ,
āvāhanyādimudrāñca dhenuyonī pradarśayet.
85. mūlamantram saptavāram prajapya vijayopari
āvāhanyādimudrān ca dhenuyonī pradarśayet
85. mūlamantram saptavāram prajapya vijayopari
āvāhanyādimudrām ca dhenuyonī pradarśayet
85. Having recited the root mantra seven times over the vijayā, he should display the inviting and other mudrās, as well as the dhenu-mudrā and the yoni-mudrā.
गुरुं पद्मे सहस्रारे यथा सङ्केतमुद्रया ।
त्रिधैव तर्पयेद्देवीं हृदि मूलं समुच्चरन् ॥८६॥
86. guruṁ padme sahasrāre yathā saṅketamudrayā ,
tridhaiva tarpayeddevīṁ hṛdi mūlaṁ samuccaran.
86. guruṃ padme sahasrāre yathā saṅketamudrayā
tridhā iva tarpayet devīṃ hṛdi mūlaṃ samuccaran
86. guruṃ padme sahasrāre yathā saṅketamudrayā
tridhā iva tarpayet devīṃ hṛdi mūlaṃ samuccaran
86. Just as instructed through the mudrā, the practitioner should threefold satisfy the guru in the lotus of the thousand-petaled space and the goddess in the heart, while uttering the root mantra.
वाग्भवं वदयुग्मञ्च वाग्वादिनि पदं ततः ।
मम जिह्वाग्रे स्थिरीभव सर्वसत्ववशङ्करि ।
स्वाहान्तेनैव मनुना जुहुयात् कुण्डलीमुखे ॥८७॥
87. vāgbhavaṁ vadayugmañca vāgvādini padaṁ tataḥ ,
mama jihvāgre sthirībhava sarvasatvavaśaṅkari ,
svāhāntenaiva manunā juhuyāt kuṇḍalīmukhe.
87. vāgbhavam vadayugmam ca vāgvādini
padam tataḥ mama jihvāgre sthirībhava
sarvasatvavaśaṅkari svāhā-antena
eva manunā juhuyāt kuṇḍalīmukhe
87. vāgbhavam vadayugmam ca vāgvādini
padam tataḥ mama jihvāgre sthirībhava
sarvasatvavaśaṅkari svāhāantena
eva manunā juhuyāt kuṇḍalīmukhe
87. With the vāgbhava-bīja, a pair of the word vada, then the word vāgvādini, (followed by) mama jihvāgre sthirībhava sarvasatvavaśaṅkari, ending with svāhā, the practitioner should offer oblations into the mouth of Kuṇḍalinī.
स्वीकृत्य संविदां वामकर्णोर्द्ध्वे श्रीगुरुं नमेत् ।
दक्षिणे च गणेशानमाद्यां मध्ये सनातनीम् ।
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा देवीध्यानपरायणः ॥८८॥
88. svīkṛtya saṁvidāṁ vāmakarṇorddhve śrīguruṁ namet ,
dakṣiṇe ca gaṇeśānamādyāṁ madhye sanātanīm ,
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā devīdhyānaparāyaṇaḥ.
88. svīkṛtya saṃvidāṃ vāmakarṇorddhve
śrīguruṃ namet dakṣiṇe ca gaṇeśānam
ādyāṃ madhye sanātanīm
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā devīdhyānaparāyaṇaḥ
88. saṃvidāṃ svīkṛtya vāmakarṇorddhve
śrīguruṃ namet dakṣiṇe ca gaṇeśānam
madhye ādyāṃ sanātanīm
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā devīdhyānaparāyaṇaḥ
88. Having accepted the consciousness, he should bow to Śrīguru above the left ear, to Gaṇeśa on the right, and to the eternal primal goddess in the middle, becoming one with folded hands and devoted to the meditation upon the goddess.
पूजाद्रव्याणि सर्वाणि दक्षिणे स्थापयेत् सुधीः ।
वामे सुवासितं तोयं कुलद्रव्याणि यानि च ॥८९॥
89. pūjādravyāṇi sarvāṇi dakṣiṇe sthāpayet sudhīḥ ,
vāme suvāsitaṁ toyaṁ kuladravyāṇi yāni ca.
89. pūjādravyāṇi sarvāṇi dakṣiṇe sthāpayet sudhīḥ
vāme suvāsitaṃ toyaṃ kuladravyāṇi yāni ca
89. sudhīḥ sarvāṇi pūjādravyāṇi dakṣiṇe sthāpayet vāme
suvāsitaṃ toyaṃ yāni kuladravyāṇi ca (sthāpayet)
89. The wise practitioner should place all the materials for worship on the right, and on the left, scented water as well as the ritual substances of the kula.
अस्त्रान्तमूलमन्त्रेण सामान्यार्घ्योदकेन च ।
संप्रोक्ष्य सर्ववस्तूनि वेष्टयेज्जलधारया ।
वह्निबीजेन देवेशि वह्नेः प्राकारमाचरेत् ॥९०॥
90. astrāntamūlamantreṇa sāmānyārghyodakena ca ,
saṁprokṣya sarvavastūni veṣṭayejjaladhārayā ,
vahnibījena deveśi vahneḥ prākāramācaret.
90. astra-anta-mūla-mantreṇa
sāmānya-arghya-udakena ca saṃprokṣya sarva-vastūni
veṣṭayet jala-dhārayā vahni-bījena
deveśi vahneḥ prākāram ācaret
90. deveśi astra-anta-mūla-mantreṇa
sāmānya-arghya-udakena ca sarva-vastūni
saṃprokṣya jala-dhārayā veṣṭayet
vahni-bījena vahneḥ prākāram ācaret
90. O goddess, having sprinkled all the items with the root mantra ending with the weapon mantra and with the general arghya water, he should encircle them with a stream of water, and with the fire seed, he should construct a wall of fire.
पुष्पं चन्दनसंयुक्तमादाय करयोर्द्वयोः ।
अस्त्रेण घर्षयित्वा तत् प्रक्षिपेत् करशुद्धये ॥९१॥
91. puṣpaṁ candanasaṁyuktamādāya karayordvayoḥ ,
astreṇa gharṣayitvā tat prakṣipet karaśuddhaye.
91. puṣpam candana-saṃyuktam ādāya karayoḥ dvayoḥ
astreṇa gharṣayitvā tat prakṣipet kara-śuddhaye
91. candana-saṃyuktam puṣpam dvayoḥ karayoḥ ādāya
astreṇa gharṣayitvā kara-śuddhaye tat prakṣipet
91. Taking a flower mixed with sandalwood paste in both hands, having rubbed it with the weapon mantra, he should cast it away for the purification of the hands.
तर्जनीमध्यमाभ्याञ्च वामपाणितले शिवे ।
ऊर्ध्वोर्द्ध्वतालत्रितयं दत्वा दिग्बन्धनं ततः ।
अस्त्रेण चोटिकाभिश्च भूतशुद्धिमथाऽचरेत् ॥९२॥
92. tarjanīmadhyamābhyāñca vāmapāṇitale śive ,
ūrdhvorddhvatālatritayaṁ datvā digbandhanaṁ tataḥ ,
astreṇa coṭikābhiśca bhūtaśuddhimathā'caret.
92. tarjanīmadhyamābhyām ca vāmapāṇitale
śive ūrdhvo ūrdhva tālatritayam
datvā digbandhanam tataḥ astreṇa ca
ṭoṭikābhiḥ ca bhūtaśuddhim atha acaret
92. śive tarjanīmadhyamābhyām vāmapāṇitale
ca ūrdhvo ūrdhva tālatritayam
datvā tataḥ digbandhanam astreṇa
ṭoṭikābhiḥ ca atha bhūtaśuddhim acaret
92. O goddess, striking the palm of the left hand three times upwards with the index and middle fingers, he should then perform the binding of the directions with the weapon mantra and with finger snaps, and thereafter perform the purification of the elements.
स्वाङ्के निधाय च करावुत्तानौ साधकोत्तमः ।
मनो निवेश्य मूले च हुङ्कारेणैव कुण्डलीम् ॥९३॥
93. svāṅke nidhāya ca karāvuttānau sādhakottamaḥ ,
mano niveśya mūle ca huṅkāreṇaiva kuṇḍalīm.
93. svāṅke nidhāya ca karau uttānau sādhakottamaḥ
manaḥ niveśya mūle ca huṅkāreṇa eva kuṇḍalim
93. sādhakottamaḥ karau uttānau svāṅke nidhāya ca
manaḥ mūle niveśya huṅkāreṇa eva kuṇḍalim (niveśya)
93. Placing both his hands upwards upon his own lap, the excellent practitioner should fix his mind upon the root and awaken Kuṇḍalinī solely with the huṃ-kara.
उत्थाप्य हंसमन्त्रेण पृथिव्या सहितां तु ताम् ।
स्वाधिष्ठानं समानीय तत्वं तत्वे नियोजयेत् ॥९४॥
94. utthāpya haṁsamantreṇa pṛthivyā sahitāṁ tu tām ,
svādhiṣṭhānaṁ samānīya tatvaṁ tatve niyojayet.
94. utthāpya haṃsamantreṇa pṛthivyā sahitāṃ tu tām
svādhiṣṭhānaṃ samānīya tattvaṃ tattve niyojayet
94. tu haṃsamantreṇa pṛthivyā sahitāṃ tām utthāpya
svādhiṣṭhānaṃ samānīya tattvaṃ tattve niyojayet
94. Lifting her together with the earth element by means of the haṃsa mantra, he should bring her to the svādhiṣṭhāna and merge each principle into its higher principle.
गन्धादिघ्राणसंयुक्तां पृथिवीमप्सु संहरेत् ।
रसादिजिह्वया सार्द्धं जलमग्नौ विलापयेत् ॥९५॥
95. gandhādighrāṇasaṁyuktāṁ pṛthivīmapsu saṁharet ,
rasādijihvayā sārddhaṁ jalamagnau vilāpayet.
95. gandhādifghrāṇaṃsaṃyuktāṃ pṛthivīmamparsu saṃharet
rasādijihvayā sārddhaṃ jalamagnau vilāpayet
95. gandhādighrāṇa-saṃyuktāṃ pṛthivīm apsu saṃharet
rasādi-jihvayā sārdhaṃ jalam agnau vilāpayet
95. He should dissolve the earth element, together with its sense of smell and olfactory organ, into water. Along with the sense of taste and the tongue, he should dissolve water into fire.
रूपादिचक्षुषा सार्द्धमग्निं वायौ विलाप्य च ।
स्पर्शादित्वग्युतं वायुमाकाशे प्रविलापयेत् ॥९६॥
96. rūpādicakṣuṣā sārddhamagniṁ vāyau vilāpya ca ,
sparśāditvagyutaṁ vāyumākāśe pravilāpayet.
96. rūpādicakṣuṣā sārdham agniṃ vāyau vilāpya ca
sparśāditvagyutaṃ vāyum ākāśe pravilāpayet
96. rūpādicakṣuṣā sārdham agniṃ vāyau vilāpya ca
sparśāditvagyutaṃ vāyum ākāśe pravilāpayet
96. having dissolved fire, along with form and the eye, into air, he should dissolve air, together with touch and the skin, into space.
अहङ्कारे हरेद् व्योम सशब्दं तन्महत्यपि ।
महत्तत्वञ्च प्रकृतौ तां ब्रह्मणि विलापयेत् ॥९७॥
97. ahaṅkāre hared vyoma saśabdaṁ tanmahatyapi ,
mahattatvañca prakṛtau tāṁ brahmaṇi vilāpayet.
97. ahaṅkāre hared vyoma saśabdam tanmahatyapi
mahattatvañca prakṛtau tāṃ brahmaṇi vilāpayet
97. vyoma saśabdam ahaṅkāre hared tat mahaty api
mahattatvaṃ ca prakṛtau tāṃ brahmaṇi vilāpayet
97. into the ego, he should absorb space together with sound, and also that great principle into the unmanifest nature (prakṛti), and dissolve that nature into the absolute (brahman).
इत्थं विलाप्य मतिमान् वामकुक्षौ विचिन्तयेत् ।
पुरुषं कृष्णवर्णञ्च रक्तश्मश्रुविलोचनम् ॥९८॥
98. itthaṁ vilāpya matimān vāmakukṣau vicintayet ,
puruṣaṁ kṛṣṇavarṇañca raktaśmaśruvilocanam.
98. itthaṃ vilāpya matimān vāmakukṣau vicintayet
puruṣaṃ kṛṣṇavarṇaṃ ca raktaśmaśruvilocanam
98. matimān itthaṃ vilāpya vāmakukṣau kṛṣṇavarṇaṃ
raktaśmaśruvilocanaṃ puruṣaṃ ca vicintayet
98. Thus, having dissolved everything, the wise practitioner should meditate upon the person located in the left side of the belly, who has a dark complexion, red facial hair, and red eyes,
रक्तचर्मधरं क्रुद्धमङ्गुष्ठपरिमाणकम् ।
सर्वपापस्वरूपञ्च सर्वदाऽधोमुखस्थितम् ॥९९॥
99. raktacarmadharaṁ kruddhamaṅguṣṭhaparimāṇakam ,
sarvapāpasvarūpañca sarvadā'dhomukhasthitam.
99. raktacarmadharaḥ kruddhamṅguṣṭhaprimāṇakaḥ
sarvapāpasvarūpaṃ ca sarvadā adhomukhasthitam
99. raktacarmadharaḥ kruddhaḥ aṅguṣṭhapramāṇakaḥ
sarvapāpasvarūpaḥ ca sarvadā adhomukhasthitaḥ
99. wearing red hide, wrathful, the size of a thumb, embodying the nature of all sins, and always positioned facing downwards.
ततस्तु वामनासायां यं बीजं धूम्रवर्णकम् ।
सञ्जिन्त्य पूरयेत्तेन वायुं षोडशमात्रया ।
तेन पापात्मकं देहं शोषयेत् साधकाग्रणीः ॥१००॥
100. tatastu vāmanāsāyāṁ yaṁ bījaṁ dhūmravarṇakam ,
sañjintya pūrayettena vāyuṁ ṣoḍaśamātrayā ,
tena pāpātmakaṁ dehaṁ śoṣayet sādhakāgraṇīḥ.
100. tatas tu vāmanāsāyāṃ yaṃ bījaṃ
dhūmravarṇakam sañcintya pūrayet tena
vāyuṃ ṣoḍaśamātrayā tena pāpātmakaṃ
dehaṃ śoṣayet sādhakāgraṇīḥ
100. tatas tu sādhakāgraṇīḥ vāmanāsāyāṃ
dhūmravarṇakaṃ yaṃ bījaṃ
sañcintya tena ṣoḍaśamātrayā vāyuṃ
pūrayet tena pāpātmake dehaṃ śoṣayet
100. Then, O goddess, the excellent practitioner should contemplate the seed syllable yaṃ, which is of a smoky color, in the left nostril, and by means of it, fill himself with breath for the duration of sixteen measures, thereby drying up his body which is imbued with sin.
नाभौ रं रक्तवर्णञ्च ध्यात्वा तज्जातवह्निना ।
चतुःषष्ट्या कुम्भकेन दहेत् पापरतान्तनूम् ॥१०१॥
101. nābhau raṁ raktavarṇañca dhyātvā tajjātavahninā ,
catuḥṣaṣṭyā kumbhakena dahet pāparatāntanūm.
101. nābhau raṃ raktavarṇañca dhyātvā tajjātavahninā
catuḥṣaṭyā kumbhakena dahet pāparatāntanūm
101. nābhau raktavarṇaṃ raṃ ca dhyātvā tajjātavahninā
catuḥṣaṭyā kumbhakena pāparatāṃ tanūm dahet
101. Having meditated on the red-colored syllable raṃ in the navel, he should burn his sin-bound body with the fire born from it, through sixty-four retentions of breath (kumbhaka).
ललाटे वारुणं बीजं शुक्लवर्णं विचिन्त्य च ।
द्वात्रिंशता रेचकेन प्लावयेदम्टाम्भसा ॥१०२॥
102. lalāṭe vāruṇaṁ bījaṁ śuklavarṇaṁ vicintya ca ,
dvātriṁśatā recakena plāvayedamṭāmbhasā.
102. lalāṭe vāruṇaṃ bījaṃ śuklavarṇaṃ vicintya ca
dvātriṃśatā recakena plāvayet amṛtāmbhasā
102. lalāṭe śuklavarṇaṃ vāruṇaṃ bījaṃ vicintya ca
dvātriṃśatā recakena amṛtāmbhasā plāvayet
102. And meditating upon the water seed syllable, which is white in color, on his forehead, he should flood his body with the nectar-water through thirty-two exhalations.
आपादशीर्षपर्यन्तमाप्लाव्य तदनन्तरम् ।
उत्पन्नं भावयेद्देहं नवीनं देवतामयम् ॥१०३॥
103. āpādaśīrṣaparyantamāplāvya tadanantaram ,
utpannaṁ bhāvayeddehaṁ navīnaṁ devatāmayam.
103. āpādaśīrṣaparyantam āplāvya tadanantaram
utpannaṃ bhāvayet dehaṃ navīnaṃ devatāmayam
103. āpādaśīrṣaparyantam āplāvya tadanantaram
utpannaṃ navīnaṃ devatāmayam dehaṃ bhāvayet
103. Drenching himself completely from the feet up to the head, thereafter he should conceive his body to be newly arisen and consisting of divinity.
पृथ्वीबीजं पीतवर्णं मूलाधारे विचिन्तयन् ।
तेन दिव्यावलोकेन दृढीकुर्यान्निजां तनूम् ॥१०४॥
104. pṛthvībījaṁ pītavarṇaṁ mūlādhāre vicintayan ,
tena divyāvalokena dṛḍhīkuryānnijāṁ tanūm.
104. pṛthvībījaṃ pītavarṇaṃ mūlādhāre vicintayan
tena divyāvalokena dṛḍhīkuryān nijāṃ tanūm
104. mūlādhāre pītavarṇaṃ pṛthvībījaṃ vicintayan
tena divyāvalokena nijāṃ tanūṃ dṛḍhīkuryāt
104. Contemplating the yellow seed syllable of the earth element in the mūlādhāra chakra, he should strengthen his body through divine insight.
हृदये हस्तमादाय आ/ ह्री/ क्रो/ हंस उच्चरन् ।
सोऽहं मन्त्रेण तद्देहे देव्याः प्राणान् निधापयेत् ॥१०५॥
105. hṛdaye hastamādāya ā/ hrī/ kro/ haṁsa uccaran ,
so'haṁ mantreṇa taddehe devyāḥ prāṇān nidhāpayet.
105. hṛdaye hastam ādāya āṃ hrīṃ kroṃ haṃsa uccaran saḥ
aham mantreṇa tat dehe devyāḥ prāṇān nidhāpayet
105. hṛdaye hastam ādāya āṃ hrīṃ kroṃ haṃsa uccaran saḥ
aham mantreṇa devyāḥ prāṇān tat dehe nidhāpayet
105. Placing his hand on his heart, and uttering the seed syllables āṃ, hrīṃ, kroṃ, and haṃsa, along with the mantra so 'ham, he should infuse the vital breaths of the goddess into that body.
भूतशुद्धिं विधायेत्थं देवीभावपरायणः ।
समाहितमनाः कुर्यात् मातृकान्यासमम्बिके ॥१०६॥
106. bhūtaśuddhiṁ vidhāyetthaṁ devībhāvaparāyaṇaḥ ,
samāhitamanāḥ kuryāt mātṛkānyāsamambike.
106. bhūtaśuddhim vidhāya ittham devībhāvaparāyaṇaḥ
samāhitamanāḥ kuryāt mātṛkānyāsam ambike
106. ambike samāhitamanāḥ devībhāvaparāyaṇaḥ ittham
bhūtaśuddhim vidhāya mātṛkānyāsam kuryāt
106. O goddess, having thus performed the purification of the elements (bhūtaśuddhi), with a concentrated mind and devoted to the divine nature, he should perform the mātṛkā nyāsa.
मातृकाया ऋषिर्ब्रह्मा गायत्रीचन्द ईरितम् ।
देवता मातृका देवी बीजं व्यञ्जनसंज्ञकम् ॥१०७॥
107. mātṛkāyā ṛṣirbrahmā gāyatrīcanda īritam ,
devatā mātṛkā devī bījaṁ vyañjanasaṁjñakam.
107. mātṛkāyāḥ ṛṣiḥ brahmā gāyatrī chandaḥ īritam
devatā mātṛkā devī bījam vyañjanasaṁjñakam
107. mātṛkāyāḥ ṛṣiḥ brahmā,
chandaḥ gāyatrī īritam,
devatā mātṛkā devī,
bījam vyañjanasaṁjñakam
107. For the mātṛkā, the seer is Brahmā, the meter is declared to be Gāyatrī, the deity is the goddess Mātṛkā, and the seed syllable is known as the consonants.
स्वराश्च शक्तयः सर्गः कीलकं परिकीर्तितम् ।
लिपिन्यासे महादेवि विनियोगप्रयोगिता ।
ऋषिन्यासं विधायैवं कराङ्गन्यासमाचरेत् ॥१०८॥
108. svarāśca śaktayaḥ sargaḥ kīlakaṁ parikīrtitam ,
lipinyāse mahādevi viniyogaprayogitā ,
ṛṣinyāsaṁ vidhāyaivaṁ karāṅganyāsamācaret.
108. svarāḥ ca śaktayaḥ sargaḥ kīlakaṃ
parikīrtitam lipinyāse mahādevi
viniyogaprayogitā ṛṣinyāsam
vidhāya evam karāṅganyāsam ācaret
108. mahādevi svarāḥ ca śaktayaḥ sargaḥ
kīlakaṃ parikīrtitam lipinyāse
viniyogaprayogitā ṛṣinyāsam
vidhāya evam karāṅganyāsam ācaret
108. O goddess, the vowels are declared to be the energies, creation, and the pin (kīlaka). In the placement of the letters (lipinyāsa), there is the application and practice. Having thus performed the ṛṣi nyāsa, one should perform the kara and aṅga nyāsa.
अं आं मध्ये कवर्गञ्च इं ईं मध्ये चवर्गकम् ।
उं ऊं मध्ये टवर्गन्तु एं ऐं मध्ये तवर्गकम् ॥१०९॥
109. aṁ āṁ madhye kavargañca iṁ īṁ madhye cavargakam ,
uṁ ūṁ madhye ṭavargantu eṁ aiṁ madhye tavargakam.
109. am āṃ madhye kavargam ca iṃ īṃ madhye cavargakam
uṃ ūṃ madhye ṭavargam tu eṃ aiṃ madhye tavargakam
109. aṃ āṃ madhye kavargam ca,
iṃ īṃ madhye cavargakam,
uṃ ūṃ madhye ṭavargam tu,
eṃ aiṃ madhye tavargakam
109. Between aṃ and āṃ is the kavarga group, between iṃ and īṃ is the cavarga group, between uṃ and ūṃ is the ṭavarga group, and between eṃ and aiṃ is the tavarga group.
ओं औं मध्ये पवर्गन्तु यादिक्षान्तं वरानने ।
बिन्दु सर्गान्तराले च षडङ्गे मन्त्र ईरितः ॥११०॥
110. oṁ auṁ madhye pavargantu yādikṣāntaṁ varānane ,
bindu sargāntarāle ca ṣaḍaṅge mantra īritaḥ.
110. oṃ auṃ madhye pavargam tu yādiskṣāntam varānane
bindu visargantarāle ca ṣaḍaṅge mantraḥ īritaḥ
110. varānane oṃ auṃ madhye pavargam tu yādiskṣāntam
bindu visargantarāle ca ṣaḍaṅge mantraḥ īritaḥ
110. O beautiful-faced one, between oṃ and auṃ is the pavarga group, and from ya to kṣa, as well as between anusvāra and visarga, the mantra is declared for the six limbs (ṣaḍaṅga).
विन्यस्य न्यासविधिना
ध्यायेन्मातृसरस्वतीम् ॥१११॥
111. vinyasya nyāsavidhinā
dhyāyenmātṛsarasvatīm.
111. vinyasya nyāsavidhinā
dhyāyet mātṛsarasvatīm
111. nyāsavidhinā vinyasya
mātṛsarasvatīm dhyāyet
111. Having performed the placement according to the prescribed rules of nyāsa, he should meditate upon Goddess Sarasvatī.
पञ्चाशल्लिपिभिर्विभक्तमुखदोःपन्मध्यवक्षःस्थलां भास्वन्मौलिनिबद्धचन्द्रशकलामापीनतुङ्गस्तनीम् ।
मुद्रामक्षगुणं सुधाढ्यकलशं विद्याञ्च हस्ताम्बुजैर्विभ्राणां विषदप्रभां त्रिनयनां वाग्देवतामाश्रये ॥११२॥
112. pañcāśallipibhirvibhaktamukhadoḥpanmadhyavakṣaḥsthalāṁ bhāsvanmaulinibaddhacandraśakalāmāpīnatuṅgastanīm ,
mudrāmakṣaguṇaṁ sudhāḍhyakalaśaṁ vidyāñca hastāmbujairvibhrāṇāṁ viṣadaprabhāṁ trinayanāṁ vāgdevatāmāśraye.
112. pañcaśallipibhirvibhaktamukhadoḥpanmadhyavakṣaḥsthalāṃ
bhāsvanmaulinibaddhacandraśakalāmāpīnatuṅgastanīm
mudrāmakṣaguṇaṃ sudhāḍhyakalaśaṃ vidyāñca
hastāmbuzairvibhrāṇāṃ viṣadaprabhāṃ trinayanāṃ vāgdevatāmāśraye
112. pañcaśallipibhirvibhaktamukhadoḥpanmadhyavakṣaḥsthalāṃ
bhāsvanmaulinibaddhacandraśakalām āpīnatuṅgastanīm
akṣaguṇaṃ mudrāṃ sudhāḍhyakalaśaṃ vidyāṃ ca hastāmbuzair
vibhrāṇāṃ viṣadaprabhāṃ trinayanāṃ vāgdevatām āśraye
112. I take refuge in the goddess of speech, who is radiant like pure white light, adorned with three eyes, whose face, arms, hands, middle body, and chest are marked with the fifty letters, who wears a crescent moon bound upon her shining crown, who has full and lofty breasts, and who holds in her lotus-like hands a mudrā, a rosary, a pot filled with nectar, and the embodiment of knowledge.
ध्यात्वैवं मातृकां देवीं षट्सु चक्रेषु विन्यसेत् ।
हक्षौ भ्रूमध्यगे पद्मे कण्ठे च षोडश स्वरान् ॥११३॥
113. dhyātvaivaṁ mātṛkāṁ devīṁ ṣaṭsu cakreṣu vinyaset ,
hakṣau bhrūmadhyage padme kaṇṭhe ca ṣoḍaśa svarān.
113. dhyātvaivaṃ mātṛkāṃ devīṃ ṣaṭsu cakreṣu vinyaset
ha-kṣau bhrūmadhyege padme kaṇṭhe ca ṣoḍaśa svarān
113. evaṃ mātṛkāṃ devīṃ dhyātvā ṣaṭsu cakreṣu vinyaset,
ha-kṣau bhrūmadhyege padme,
kaṇṭhe ca ṣoḍaśa svarān
113. Having thus meditated upon the goddess Mātṛkā, he should place her across the six cakras, placing ha and kṣa in the lotus situated between the eyebrows, and the sixteen vowels in the throat.
हृदम्बुजे कादिठान्तान् विन्यस्य कुलसाधकः ।
डादिफान्तान् नाभिदेशे बादिलान्तांश्च लिङ्गके ॥११४॥
114. hṛdambuje kādiṭhāntān vinyasya kulasādhakaḥ ,
ḍādiphāntān nābhideśe bādilāntāṁśca liṅgake.
114. hṛdambuje kādihāntān vinyasya kulasādhakaḥ
ḍādiphāntān nābhideśe bādilāṃśca liṅgake
114. kulasādhakaḥ hṛdambuje kādihāntān vinyasya
ḍādiphāntān nābhideśe bādilān ca liṅgake
114. The practitioner of the kula path (kulasādhaka) should place the letters from ka to ha in the heart lotus, those from ḍa to pha in the region of the nābhi, and those from ba to lā in the liṅga.
मूलाधारे चतुष्पत्रे वादिसान्तान् प्रविन्यसेत् ।
इत्यन्तर्मनसा न्यस्य मातृकार्णान् वहिर्न्यसेत् ॥११५॥
115. mūlādhāre catuṣpatre vādisāntān pravinyaset ,
ityantarmanasā nyasya mātṛkārṇān vahirnyaset.
115. mūlādhāre catuṣpatre vādisāntān pravinyaset
ityantarmanasā nyasya mātṛkārṇān bahirnyaset
115. catuṣpatre mūlādhāre vādisāntān pravinyaset
iti antarmanasā nyasya mātṛkārṇān bahir nyaset
115. In the four-petaled mūlādhāra chakra, he should properly place the letters from va to sa. Having thus mentally placed them internally, he should place the mātṛkā letters externally.
ललाटमुखवृत्ताक्षिश्रुतिघ्राणेषु गण्डयोः ।
ओष्ठदन्तोत्तमाङ्गास्य दोःपत् सन्ध्यग्रगेषु च ॥११६॥
116. lalāṭamukhavṛttākṣiśrutighrāṇeṣu gaṇḍayoḥ ,
oṣṭhadantottamāṅgāsya doḥpat sandhyagrageṣu ca.
116. lalāṭamukhavṛttākśiśrutighrāṇeṣu gaṇḍayoḥ
oṣṭhadantottamāṅgāsya doḥpat sandhyagrageṣu ca
116. lalāṭamukhavṛttākṣiśrutighrāṇeṣu gaṇḍayoḥ
oṣṭhadantottamāṅgāsya doḥpatsandhyagrageṣu ca
116. And upon the forehead, face, round eyes, ears, and nose, the cheeks, the lips, teeth, head, mouth, arms, feet, and the joints and tips, (he should place them).
पार्श्वयोः पृष्ठतो नाभौ जठरे हृदयांसयोः ।
ककुद्यंशे च हृत्पूर्वं पाणिपादयुगे ततः ॥११७॥
117. pārśvayoḥ pṛṣṭhato nābhau jaṭhare hṛdayāṁsayoḥ ,
kakudyaṁśe ca hṛtpūrvaṁ pāṇipādayuge tataḥ.
117. pārśvayoḥ pṛṣṭhato nābhau jaṭhare hṛdayāṃsayoḥ
kakudy-aṃśe ca hṛt-pūrvaṃ pāṇipādayuge tataḥ
117. pārśvayoḥ pṛṣṭhato nābhau jaṭhare hṛdayāṃsayoḥ
kakudyaṃśe ca hṛtpūrvaṃ pāṇipādayuge tataḥ
117. On the sides, the back, the navel, the belly, the heart and shoulders, the hump, and the shoulder-part, and then starting from the heart, upon the pair of hands and feet.
जठराननयोर्न्यस्येन्मातृकार्णान् यथाक्रमम् ।
इत्थं लिपिं प्रविन्यस्य प्राणायामं समाचरेत् ॥११८॥
118. jaṭharānanayornyasyenmātṛkārṇān yathākramam ,
itthaṁ lipiṁ pravinyasya prāṇāyāmaṁ samācaret.
118. jaṭharānanayoḥ nyasya mātṛkārṇān yathākramam
ittham lipim pravinyasya prāṇāyāmam samācaret
118. jaṭharānanayoḥ mātṛkārṇān yathākramam nyasya
ittham lipim pravinyasya prāṇāyāmam samācaret
118. Having placed the mātṛkā letters successively upon the belly and the face, and having thus meticulously arranged the letters, one should perform prāṇāyāma.
मायाबीजं षोडशधा जप्त्वा वामेन वायुना ।
पूरयेदात्मनो देहं चतुःषष्ट्या तु कुम्भयेत् ॥११९॥
119. māyābījaṁ ṣoḍaśadhā japtvā vāmena vāyunā ,
pūrayedātmano dehaṁ catuḥṣaṣṭyā tu kumbhayet.
119. māyābījam ṣoḍaśadhā japtvā vāmena vāyunā
pūrayet ātmanaḥ deham catuḥṣaṣṭyā tu kumbhayet
119. māyābījam ṣoḍaśadhā japtvā vāmena vāyunā
ātmanaḥ deham pūrayet catuḥṣaṣṭyā tu kumbhayet
119. Having recited the māyā-bīja sixteen times with the left breath, one should fill the body, and with sixty-four, one should retain it.
कनिष्ठानामिकाङ्गुष्ठैर्धृत्वा नासाद्वयं सुधीः ।
द्वात्रिंशता जपन् बीजं वायुं दक्षेण रेचयेत् ॥१२०॥
120. kaniṣṭhānāmikāṅguṣṭhairdhṛtvā nāsādvayaṁ sudhīḥ ,
dvātriṁśatā japan bījaṁ vāyuṁ dakṣeṇa recayet.
120. kaniṣṭhā-nāmikā-aṅguṣṭhaiḥ dhṛtvā nāsā-dvayaṃ sudhīḥ
dvātriṃśatā japan bījam vāyuṃ dakṣeṇa recayet
120. sudhīḥ kaniṣṭhā-nāmikā-aṅguṣṭhaiḥ nāsā-dvayaṃ dhṛtvā
dvātriṃśatā bījam japan dakṣeṇa vāyum recayet
120. Holding the two nostrils with the little finger, the ring finger, and the thumb, the wise practitioner should recite the mantra thirty-two times and exhale the breath through the right nostril.
पुनः पुनस्त्रिरावृत्या प्राणायाम इति स्मृतः ।
प्राणायामं विधायेत्थमृषिन्यासं समाचरेत् ॥१२१॥
121. punaḥ punastrirāvṛtyā prāṇāyāma iti smṛtaḥ ,
prāṇāyāmaṁ vidhāyetthamṛṣinyāsaṁ samācaret.
121. punaḥ punar triḥ āvṛtyā prāṇāyāmaḥ iti smṛtaḥ
prāṇāyāmam vidhāya ittham ṛṣinyāsam samācaret
121. punaḥ punaḥ triḥ āvṛtyā prāṇāyāmaḥ iti smṛtaḥ
ittham prāṇāyāmam vidhāya ṛṣinyāsam samācaret
121. Repeating this again and again three times is known as prāṇāyāma. After performing prāṇāyāma in this manner, one should perform the ṛṣinyāsa.
अस्य मन्त्रस्य ऋषयो ब्रह्मा ब्रह्मर्षयस्तथा ।
गायत्र्यादीनि चन्दांसि आद्या काली तु देवता ॥१२२॥
122. asya mantrasya ṛṣayo brahmā brahmarṣayastathā ,
gāyatryādīni candāṁsi ādyā kālī tu devatā.
122. asya mantrasya ṛṣayaḥ brahmā brahmarṣayas tathā
gāyatryādīni chandāṃsi ādyā kālī tu devatā
122. asya mantrasya ṛṣayaḥ brahmā brahmarṣayaḥ tathā
gāyatryādīni chandāṃsi tu ādyā kālī devatā
122. The seers of this mantra are Brahmā and the divine sages, the metres are gāyatrī and others, and the deity is the primal Kāli.
आद्याबीजं बीजमिति शक्तिर्माया प्रकीर्तिता ।
कमला कीलकं प्रोक्तं स्थानेष्वेतेषु विन्यसेत् ।
शिरो वदनहृद्गुह्यपादसर्वाङ्गकेषु च ॥१२३॥
123. ādyābījaṁ bījamiti śaktirmāyā prakīrtitā ,
kamalā kīlakaṁ proktaṁ sthāneṣveteṣu vinyaset ,
śiro vadanahṛdguhyapādasarvāṅgakeṣu ca.
123. ādyābījaṃ bījam iti śaktir māyā
prakīrtitā kamalā kīlakaṃ proktaṃ
sthāneṣv eteteṣu vinyaset śiro
vadana hṛd guhya pāda sarvāṅgakeṣu ca
123. ādyābījaṃ bījam iti śaktiḥ māyā
prakīrtitā kamalā kīlakaṃ proktaṃ
sthāneṣu eteṣu śiraḥ vadana hṛd
guhya pāda sarvāṅgakeṣu ca vinyaset
123. The primal seed is declared to be the seed, māyā is the śakti, and kamalā is spoken of as the kīlaka. You should place these upon these places - the head, face, heart, secret parts, feet, and all the limbs.
मूलमन्त्रेण हस्ताभ्यामापादमस्तकावधि ।
मस्तकात् पादपर्यन्तं सप्तधा वा त्रिधा न्यसेत् ।
अयन्तु व्यापकन्यासो यथोक्तफलसिद्धिदः ॥१२४॥
124. mūlamantreṇa hastābhyāmāpādamastakāvadhi ,
mastakāt pādaparyantaṁ saptadhā vā tridhā nyaset ,
ayantu vyāpakanyāso yathoktaphalasiddhidaḥ.
124. mūlamantreṇa hastābhyām āpādamastakāvadhi
mastakāt pādaparyantam
saptadhā vā tridhā nyaset ayam tu
vyāpakanyāso yathoktaphalasiddhidaḥ
124. mūlamantreṇa hastābhyām āpādamastakāvadhi
mastakāt pādaparyantam
saptadhā vā tridhā nyaset ayam tu
vyāpakanyāsaḥ yathoktaphalasiddhidaḥ
124. With the root mantra and both hands, one should place it from the feet up to the head, and from the head down to the feet, seven times or three times. This indeed is the universal projection (vyāpaka-nyāsa), which grants the attainment of the fruits as described.
यद्बीजाद्या भवेद्विद्या तद्बीजेनाऽङ्गकल्पना ।
अथवा मूलमन्त्रेण षड्दीर्घेण विना प्रिये ॥१२५॥
125. yadbījādyā bhavedvidyā tadbījenā'ṅgakalpanā ,
athavā mūlamantreṇa ṣaḍdīrgheṇa vinā priye.
125. yad bījādyā bhaved vidyā tad bījenāṅgakalpanā
athavā mūlamantreṇa ṣaḍdīrgheṇa vinā priye
125. yad vidyā bījādyā bhavet tat bījena aṅgakalpanā
athavā mūlamantreṇa ṣaḍdīrgheṇa vinā priye
125. O beloved one, whatever seed-syllable the vidyā begins with, the projection of the limbs (aṅga-kalpanā) should be done with that very seed-syllable, or alternatively, with the root mantra, without the six long vowels.
अङ्गुष्ठाभ्यां तर्जनीभ्यां मध्यमाभ्यां तथैव च ।
अनामाभ्यां कनिष्ठाभ्यां करयोस्तलपृष्ठयोः ।
नमःस्वाहावषट् हूञ्च वौषट् फट् क्रमशः सुधीः ॥१२६॥
126. aṅguṣṭhābhyāṁ tarjanībhyāṁ madhyamābhyāṁ tathaiva ca ,
anāmābhyāṁ kaniṣṭhābhyāṁ karayostalapṛṣṭhayoḥ ,
namaḥsvāhāvaṣaṭ hūñca vauṣaṭ phaṭ kramaśaḥ sudhīḥ.
126. aṅguṣṭhābhyāṃ tarjanībhhyāṃ madhyamābhyāṃ
tathā eva ca anāmābhyāṃ kaniṣṭhābhyāṃ
karayoḥ tala-pṛṣṭhayoḥ namaḥ svāhā
vaṣaṭ hūṃ ca vauṣaṭ phaṭ kramaśaḥ sudhīḥ
126. sudhīḥ kramaśaḥ aṅguṣṭhābhyāṃ tarjanībhhyāṃ
madhyamābhyāṃ tathā eva ca anāmābhyāṃ
kaniṣṭhābhyāṃ karayoḥ tala-pṛṣṭhayoḥ
namaḥ svāhā vaṣaṭ hūṃ ca vauṣaṭ phaṭ
126. With the thumb, the index finger, the middle finger, as well as the ring finger, the little finger, and the palms and backs of the hands, the intelligent practitioner performs (the nyāsa) successively with namaḥ, svāhā, vaṣaṭ, hūṃ, vauṣaṭ, and phaṭ.
हृदयाय नमः पूर्वं शिरसे वह्निवल्लभा ।
शिखायै वषडित्युक्तं कवचाय हुमीरितम् ॥१२७॥
127. hṛdayāya namaḥ pūrvaṁ śirase vahnivallabhā ,
śikhāyai vaṣaḍityuktaṁ kavacāya humīritam.
127. hṛdayāya namaḥ pūrvaṃ śirase vahnivallabhā
śikhāyai vaṣaṭ iti uktam kavacāya huṃ īritam
127. pūrvaṃ hṛdayāya namaḥ (prospectively),
śirase vahnivallabhā (svāhā),
śikhāyai vaṣaṭ iti uktam,
kavacāya huṃ īritam
127. First, salutation is directed to the heart (hṛdayāya namaḥ); to the head, vahnivallabhā (svāhā) is prescribed; to the tuft of hair, it is stated to be vaṣaṭ; and for the armor (kavaca), hūṃ is declared.
नेत्रत्रयाय वौषट् च अस्त्राय फडिति क्रमात् ।
षडङ्गानि विधायेत्थं पीठन्यासं समाचरेत् ॥१२८॥
128. netratrayāya vauṣaṭ ca astrāya phaḍiti kramāt ,
ṣaḍaṅgāni vidhāyetthaṁ pīṭhanyāsaṁ samācaret.
128. netratrayāya vauṣaṭ ca astrāya phaṭ iti kramāt
ṣaḍaṅgāni vidhāya itthaṃ pīṭhanyāsam samācaret
128. netratrayāya vauṣaṭ ca astrāya phaṭ iti kramāt
ṣaḍaṅgāni vidhāya itthaṃ samācaret pīṭhanyāsam
128. And to the three eyes, vauṣaṭ, and to the weapon, phaṭ, in this successive order. Having thus arranged the six limbs, one should perform the seat projection (pīṭha-nyāsa).
आधारशक्तिं कूर्मञ्च शेषं पृथ्वीं तथैव च ।
सुधाम्बुधिं मणिद्वीपं पारिजाततरुं ततः ॥१२९॥
129. ādhāraśaktiṁ kūrmañca śeṣaṁ pṛthvīṁ tathaiva ca ,
sudhāmbudhiṁ maṇidvīpaṁ pārijātataruṁ tataḥ.
129. ādhāraśaktiṃ kūrmaḥ ca śeṣam pṛthvīm tathā eva
ca sudhāmbudhim maṇīdvīpam pārijātatarum tataḥ
129. ādhāraśaktiṃ kūrmaḥ ca śeṣam pṛthvīm tathā eva
ca sudhāmbudhim maṇīdvīpam pārijātatarum tataḥ
129. The support-energy (ādhāra-śakti), the tortoise, the serpent Śeṣa, and likewise the earth, and also the ocean of nectar, the jewel island, and then the Pārijāta tree,
चिन्तामणिगृहञ्चैव मणिमाणिक्यवेदिकाम् ।
तत्र पद्मासनं वीरो विन्यसेत् हृदयाम्बुजे ॥१३०॥
130. cintāmaṇigṛhañcaiva maṇimāṇikyavedikām ,
tatra padmāsanaṁ vīro vinyaset hṛdayāmbuje.
130. cintāmaṇigṛham ca eva maṇimāṇikyavedikām
tatra padmāsanam vīraḥ vinyaset hṛdayāmbuje
130. vīraḥ tatra hṛdayāmbuje cintāmaṇigṛham ca
eva maṇimāṇikyavedikām padmāsanam vinyaset
130. The practitioner should place the palace of wish-fulfilling gems, along with an altar of pearls and rubies, and upon it the lotus seat, right there within the lotus of the heart.
दक्षवामांसयोर्वामकटौ दक्षकटौ तथा ।
धर्मं ज्ञानं तथैश्वर्यं वैराग्यं क्रमतो न्यसेत् ॥१३१॥
131. dakṣavāmāṁsayorvāmakaṭau dakṣakaṭau tathā ,
dharmaṁ jñānaṁ tathaiśvaryaṁ vairāgyaṁ kramato nyaset.
131. dakṣavāmāṃsayoḥ vāmakau dakṣakaṭau tathā dharmam
jñānam tathā aiśvaryam vairāgyam kramataḥ nyaset
131. dharmam jñānam aiśvaryam vairāgyam tathā
dakṣavāmāṃsayoḥ vāmakau dakṣakaṭau ca kramataḥ nyaset
131. He should successively place dharma (righteousness), jñāna (knowledge), aiśvarya (sovereignty), and vairāgya (detachment) upon the right and left shoulders, the left hip, and likewise the right hip.
मुखपार्श्वे नाभिदक्षपार्श्वे साधकसत्तमः ।
नङ्पूर्वाणि च तान्येव धर्मादीनि यथाक्रमम् ॥१३२॥
132. mukhapārśve nābhidakṣapārśve sādhakasattamaḥ ,
naṅpūrvāṇi ca tānyeva dharmādīni yathākramam.
132. mukhapārśve nābhidakṣapārśve sādhakasattamaḥ
naṃpūrvāṇi ca tāni eva dharmādīni yathākramam
132. sādhakasattamaḥ mukhapārśve nābhidakṣapārśve
ca naṃpūrvāṇi tāni eva dharmādīni yathākramam
132. The best of practitioners should place those same principles, beginning with dharma and preceded by namas, at the sides of the face and the right side of the navel, in their respective order.
आनन्दकन्दं हृदये सूर्यं सोमं हुताशनम् ।
सत्त्वं रजस्तमश्चैव बिन्दुयुक्तादिमाक्षरैः ।
केशरान् कर्णिकाञ्चैव पत्रेषु पीठनायिकाः ॥१३३॥
133. ānandakandaṁ hṛdaye sūryaṁ somaṁ hutāśanam ,
sattvaṁ rajastamaścaiva binduyuktādimākṣaraiḥ ,
keśarān karṇikāñcaiva patreṣu pīṭhanāyikāḥ.
133. ānandakandam hṛdaye sūryam somam
hutāśanam sattvam rajastamas ca
eva binduyuktādimākṣaraiḥ keśarān
karṇikām ca eva patreṣu pīṭhanāyikāḥ
133. hṛdaye ānandakandam sūryam somam
hutāśanam sattvam rajaḥ tamaḥ ca eva
binduyuktādimākṣaraiḥ keśarān
karṇikām ca eva patreṣu pīṭhanāyikāḥ
133. In the heart, (he should place) the root of bliss (ānandakanda), the sun, the moon, fire, sattva, rajas, and tamas, along with the initial letters endowed with bindu, upon the filaments, the pericarp, and the petals, the presiding deities of the seat.
मङ्गला विजया भद्रा जयन्ती चाऽपराजिता ।
नन्दिनी नारसिंही च वैष्णवीत्यष्टनायिकाः ॥१३४॥
134. maṅgalā vijayā bhadrā jayantī cā'parājitā ,
nandinī nārasiṁhī ca vaiṣṇavītyaṣṭanāyikāḥ.
134. maṅgalā vijayā bhadrā jayantī ca aparājitā
nandinī nārasiṁhī ca vaiṣṇavī iti aṣṭa-nāyikāḥ
134. maṅgalā vijayā bhadrā jayantī ca aparājitā
nandinī nārasiṁhī ca vaiṣṇavī iti aṣṭa-nāyikāḥ
134. Maṅgalā, Vijayā, Bhadrā, Jayantī, and also Aparājitā, Nandinī, Nārasiṁhī, and Vaiṣṇavī - these are the eight female leaders.
असिताङ्गो रुरुश्चण्डः क्रोधोन्मत्तो भयङ्करः ।
कपाली भीषणश्चैव संहारीत्यष्ट भैरवाः ।
दलाग्रेषु न्यसेदेतान् प्राणायामं ततश्चरेत् ॥१३५॥
135. asitāṅgo ruruścaṇḍaḥ krodhonmatto bhayaṅkaraḥ ,
kapālī bhīṣaṇaścaiva saṁhārītyaṣṭa bhairavāḥ ,
dalāgreṣu nyasedetān prāṇāyāmaṁ tataścaret.
135. asitāṅga ruruś caṇḍaḥ krodhonmattaḥ
bhayaṅkaraḥ kapālī bhīṣaṇaḥ ca eva
saṁhārī iti aṣṭa bhairavāḥ dala-agreṣu
nyased etān prāṇāyāmam tataḥ caret
135. asitāṅgaḥ ruruḥ caṇḍaḥ krodhonmattaḥ
bhayaṅkaraḥ kapālī bhīṣaṇaḥ ca eva
saṁhārī iti aṣṭa bhairavāḥ etān
dala-agreṣu nyased tataḥ prāṇāyāmam caret
135. Asitāṅga, Ruru, Caṇḍa, Krodhonmatta, Bhayaṅkara, Kapālī, Bhīṣaṇa, and indeed Saṁhārī - these are the eight Bhairavas. The practitioner should place them upon the tips of the lotus petals, and thereafter perform breath control (prāṇāyāma).
गन्धपुष्पे समादाय करकच्चपमुद्रया ।
हृदि हस्तौ समाधाय ध्यायेद्देवीं सनातनीम् ॥१३६॥
136. gandhapuṣpe samādāya karakaccapamudrayā ,
hṛdi hastau samādhāya dhyāyeddevīṁ sanātanīm.
136. gandha-puṣpe samādāya karakaccapamudrayā hṛdi
hastau samādhāya dhyāyed devīm sanātanīm
136. gandha-puṣpe samādāya karakaccapamudrayā
hastau hṛdi samādhāya sanātanīm devīm dhyāyet
136. Taking fragrant flowers with the karakaccapa mudrā, placing the hands upon the heart, one should meditate on the eternal goddess.
ध्यानं तु द्विविधं प्रोक्तं सरूपारूपभेदतः ।
अरूपं तव यद्ध्यानमवाङ्मनसगोचरम् ॥१३७॥
137. dhyānaṁ tu dvividhaṁ proktaṁ sarūpārūpabhedataḥ ,
arūpaṁ tava yaddhyānamavāṅmanasagocaram.
137. dhyānaṃ tu dvividhaṃ proktaṃ sarūpārūpabhedataḥ
arupaṃ tava yat dhyānam avāṅmanasagocaram
137. tu dhyānaṃ sarūpārūpabhedataḥ dvividhaṃ proktam
tava yat arūpam dhyānam avāṅmanasagocaram
137. Meditation is said to be of two kinds - based on the distinction of having form and being formless. That meditation of yours which is formless is beyond the reach of speech and mind.
अव्यक्तं सर्वतो व्याप्तमिदमित्थंविवर्जितम् ।
अगम्यं योगिभिर्गम्यं कृच्च्रैर्बहुशमादिभिः ॥१३८॥
138. avyaktaṁ sarvato vyāptamidamitthaṁvivarjitam ,
agamyaṁ yogibhirgamyaṁ kṛccrairbahuśamādibhiḥ.
138. avyaktaṃ sarvato vyāptam idam itthaṃ vivarjitam
agamyaṃ yogibhir gamyaṃ kṛcchrais bahu-śamādibhiḥ
138. idam avyaktaṃ sarvataḥ vyāptam itthaṃ vivarjitam
yogibhiḥ agamyaṃ bahu-kṛcchraiḥ śamādibhiḥ ca gamyam
138. This unmanifest reality is all-pervading, devoid of any specific attributes, inaccessible to ordinary perception, yet attainable by yogis through intense spiritual practices, self-control, and tranquility.
मनसो धारणार्थाय शीघ्रं स्वाभीष्टसिद्धये ।
सूक्ष्मध्यानप्रबोधाय स्थूलध्यानं वदामि ते ॥१३९॥
139. manaso dhāraṇārthāya śīghraṁ svābhīṣṭasiddhaye ,
sūkṣmadhyānaprabodhāya sthūladhyānaṁ vadāmi te.
139. manasaḥ dhāraṇārthāya śīghraṃ svābhiṣṭa-siddhaye
sūkṣma-dhyāna-prabodhāya sthūla-dhyānaṃ vadāmi te
139. manasaḥ dhāraṇārthāya śīghram svābhiṣṭa-siddhaye
sūkṣma-dhyāna-prabodhāya sthūla-dhyānam te vadāmi
139. For the purpose of steadying the mind and quickly attaining your desired spiritual perfection, and to awaken the capacity for subtle meditation, I will teach you gross meditation.
अरूपायाः कालिकायाः कालमातुर्महाद्युतेः ।
गुणक्रियानुसारेण क्रियते रूपकल्पना ॥१४०॥
140. arūpāyāḥ kālikāyāḥ kālamāturmahādyuteḥ ,
guṇakriyānusāreṇa kriyate rūpakalpanā.
140. arūpāyāḥ kālikāyāḥ kālamātur mahādyuteḥ
guṇa-kriyā-nusāreṇa kriyate rūpa-kalpanā
140. mahādyuteḥ arūpāyāḥ kālikāyāḥ kālamātuḥ
guṇa-kriyā-nusāreṇa rūpa-kalpanā kriyate
140. For the supremely luminous, formless Kālikā, who is the mother of time, the visualization of a form is created according to her qualities and actions.
मेघाङ्गीं शशिशेखरां त्रिनयनां रक्ताम्बरां बिभ्रतीं पाणिभ्यामभयं वरञ्च विलसद्रक्तारविन्दस्थिताम् ।
नृत्यन्तं पुरतो निपीय मधुरं माध्वीकमद्यं महाकालं वीक्ष्य विकासिताननवरामाद्यां ॥१४१॥
141. meghāṅgīṁ śaśiśekharāṁ trinayanāṁ raktāmbarāṁ bibhratīṁ pāṇibhyāmabhayaṁ varañca vilasadraktāravindasthitām ,
nṛtyantaṁ purato nipīya madhuraṁ mādhvīkamadyaṁ mahākālaṁ vīkṣya vikāsitānanavarāmādyāṁ.
141. meghaṅgīm śaśi-śekharām trinayanām raktāmbarām
bibhratīṃ pāṇibhyām abhayam varañca vilasad-raktāravinda-sthitām
nṛtyantam purataḥ nipīya madhuram
mādhvīkam adyam mahākālam vīkṣya vikāsitānana-varām ādyām
141. ādyām meghaṅgīm śaśi-śekharām trinayanām raktāmbarām
pāṇibhyām abhayam varam ca bibhratīm
vilasad-raktāravinda-sthitām purataḥ nṛtyantam mahākālam madhuram
mādhvīkam adyam nipīya vīkṣya vikāsitānana-varām
141. Meditate upon the primordial goddess whose body has the hue of clouds, who is adorned with the moon on her crest, who has three eyes, who wears red garments, who holds fearlessness and a boon in her hands, and who is seated upon a shining red lotus. Having seen Mahākāla dancing before her, after drinking the sweet intoxicating madhvīka liquor, she shines with a fully blossomed, beautiful face.
एवं ध्यात्वा स्वशिरसि पुष्पं दत्त्वा तु साधकः ।
पूजयेत् परया भक्त्या मानसैरुपचारकैः ॥१४२॥
142. evaṁ dhyātvā svaśirasi puṣpaṁ dattvā tu sādhakaḥ ,
pūjayet parayā bhaktyā mānasairupacārakaiḥ.
142. evaṃ dhyātvā svaśirasi puṣpaṃ dattvā tu sādhakaḥ
pūjayet parayā bhaktyā mānasairupacārakaiḥ
142. sādhakaḥ evaṃ dhyātvā svaśirasi puṣpaṃ dattvā
tu parayā bhaktyā mānasaiḥ upacārakaiḥ pūjayet
142. Having meditated in this manner and placing a flower upon his own head, the practitioner should worship her with supreme devotion through mental offerings.
हृत्पद्ममासनं दद्यात् सहस्त्रारच्युतामृतैः ।
पाद्यं चरणयोर्दद्यात् मनस्त्वर्घ्यं निवेदयेत् ॥१४३॥
143. hṛtpadmamāsanaṁ dadyāt sahastrāracyutāmṛtaiḥ ,
pādyaṁ caraṇayordadyāt manastvarghyaṁ nivedayet.
143. hṛtpadmam āsanam dadyāt sahasrāra-cyutāmṛtaiḥ
pādyam caraṇayor dadyāt manas tu arghyam nivedayet
143. hṛd-padmam āsanam dadyāt sahasrāra-cyuta-amṛtaiḥ
caraṇayoḥ pādyam dadyāt tu manaḥ arghyam nivedayet
143. He should offer the lotus of the heart as a seat, and water for the feet of the deity using the nectar flowing from the sahasrāra chakra. He should offer the mind as the arghya offering.
तेनाऽमृतेनाऽचमनं स्नानीयमपि कल्पयेत् ।
आकाशतत्त्वं वसनं गन्धन्तु गन्धतत्त्वकम् ॥१४४॥
144. tenā'mṛtenā'camanaṁ snānīyamapi kalpayet ,
ākāśatattvaṁ vasanaṁ gandhantu gandhatattvakam.
144. tena amṛtena ācamanam snānīyam api kalpayet
ākāśatattvam vasanam gandham tu gandhatattvakam
144. tena amṛtena ācamanam snānīyam api kalpayet
ākāśatattvam vasanam gandham tu gandhatattvakam
144. With that same nectar he should offer water for sipping and bathing. He should offer the element of space as clothing, and fragrance as the element of fragrance.
चित्तं प्रकल्पयेत् पुष्पं धूपं प्राणान् प्रकल्पयेत् ।
तेजस्तत्त्वन्तु दीपार्थे नैवेद्यञ्च सुधाम्बुधिम् ॥१४५॥
145. cittaṁ prakalpayet puṣpaṁ dhūpaṁ prāṇān prakalpayet ,
tejastattvantu dīpārthe naivedyañca sudhāmbudhim.
145. cittam prakalpayet puṣpam dhūpam prāṇān prakalpayet
tejastattvam tu dīpārthe naivedyam ca sudhāmbudhim
145. cittam prakalpayet puṣpam dhūpam prāṇān prakalpayet
tejastattvam tu dīpārthe naivedyam ca sudhāmbudhim
145. He should offer the mind as a flower, and the life forces as incense. He should offer the element of fire for the lamp, and the ocean of nectar as the food offering.
अनाहतध्वनिं घण्टां वायुतत्त्वञ्च चामरम् ।
नृत्यमिन्द्रियकर्माणि चाञ्चल्यं मनसस्तथा ॥१४६॥
146. anāhatadhvaniṁ ghaṇṭāṁ vāyutattvañca cāmaram ,
nṛtyamindriyakarmāṇi cāñcalyaṁ manasastathā.
146. anāhatadhvaniṃ ghaṇṭāṃ vāyutattvaṃ ca cāmaram
nṛtyam indriyakarmāṇi cāñcalyaṃ manasas tathā
146. anāhatadhvaniṃ ghaṇṭām vāyutattvam ca cāmaram
nṛtyam indriyakarmāṇi tathā manasaḥ cāñcalyam
146. The un-struck sound is the bell, the wind element is the chowrie, the activities of the senses are the dance, and similarly, the restlessness of the mind.
पुष्पं नानाविधं दद्यादात्मनो भावसिद्धये ।
अमायमनहङ्कारमरागममदं तथा ॥१४७॥
147. puṣpaṁ nānāvidhaṁ dadyādātmano bhāvasiddhaye ,
amāyamanahaṅkāramarāgamamadaṁ tathā.
147. puṣpaṃ nānāvidhaṃ dadyāt ātmanaḥ bhāvasiddhaye
amāyam anahaṅkāram arāgam amadam tathā
147. ātmanaḥ bhāvasiddhaye nānāvidham puṣpam dadyāt tathā amāyam,
anahaṅkāram,
arāgam,
amadam (ca)
147. For the attainment of success in meditation, one should offer various flowers, and also sincerity, absence of ego, absence of attachment, and absence of pride.
अमोहकमदम्भञ्च अद्वेषाक्षोभके तथा ।
अमात्सर्यमलोभञ्च दश पुष्पं प्रकीर्तितम् ॥१४८॥
148. amohakamadambhañca adveṣākṣobhake tathā ,
amātsaryamalobhañca daśa puṣpaṁ prakīrtitam.
148. amohakam adambha ca adveṣākṣobhake tathā
amātsaryamalobha ca daśa puṣpaṃ prakīrtitam
148. amohakam adambhaś ca tathā adveṣākṣobhake
amātsaryamalobhaś ca daśa puṣpaṃ prakīrtitam
148. Freedom from delusion, lack of hypocrisy, lack of malice, composure, absence of jealousy, and absence of greed - these ten are declared to be the flowers.
अहिंसा परमं पुष्पं पुष्पमिन्द्रियनिग्रहः ।
दया क्षमा ज्ञानपुष्पं पञ्च पुष्पं ततः परम् ।
इति पञ्चदशैः पुष्पैर्भावरूपैः प्रपूजयेत् ॥१४९॥
149. ahiṁsā paramaṁ puṣpaṁ puṣpamindriyanigrahaḥ ,
dayā kṣamā jñānapuṣpaṁ pañca puṣpaṁ tataḥ param ,
iti pañcadaśaiḥ puṣpairbhāvarūpaiḥ prapūjayet.
149. ahiṃsā paramaṃ puṣpaṃ puṣpam
indriyanigrahaḥ dayā kṣamā jñānapuṣpaṃ
pañca puṣpaṃ tataḥ param iti
pañcadaśaiḥ puṣpair bhāvarūpaiḥ prapūjayet
149. ahiṃsā paramaṃ puṣpaṃ,
indriyanigrahaḥ puṣpam,
dayā kṣamā jñānapuṣpaṃ ca,
tataḥ paraṃ pañca puṣpam.
iti bhāvarūpaiḥ pañcadaśaiḥ puṣpaiḥ prapūjayet
149. Non-violence is the supreme flower, self-control is a flower, compassion, patience, and the flower of knowledge are the subsequent five flowers. Thus one should worship with these fifteen flowers in the form of inner states of being.
सुधाम्बुधिं मांसशैलं भर्जितं मीनपर्वतम् ।
मुद्राराशिं सुभक्तञ्च घृताक्तं पायसं तथा ॥१५०॥
150. sudhāmbudhiṁ māṁsaśailaṁ bharjitaṁ mīnaparvatam ,
mudrārāśiṁ subhaktañca ghṛtāktaṁ pāyasaṁ tathā.
150. sudhāmbudhiṃ māṃśaśailaṃ bharjitaṃ mīnaparvatam
mudrārāśiṃ subhaktaṃ ca ghṛtāktaṃ pāyasaṃ tathā
150. sudhāmbudhiṃ māṃśaśailaṃ bharjitaṃ mīnaparvatam
mudrārāśiṃ subhaktaṃ ca ghṛtāktaṃ pāyasaṃ tathā
150. The ocean of nectar, the mountain of flesh, the roasted mountain of fish, the heap of mudrās, as well as the well-devoted, ghee-anointed pāyasa,
कुलामृतञ्च तत्पुष्पं पीठक्षालनवारि च ।
कामक्रोधौ विघ्नकृतौ वलिं दत्त्वा जपं चरेत् ॥१५१॥
151. kulāmṛtañca tatpuṣpaṁ pīṭhakṣālanavāri ca ,
kāmakrodhau vighnakṛtau valiṁ dattvā japaṁ caret.
151. kulāmṛtaṃ ca tat puṣpaṃ pīṭhakṣālanavāri ca
kāmakrodhau vighnakṛtau baliṃ dattvā japaṃ caret
151. kulāmṛtaṃ ca tat puṣpaṃ pīṭhakṣālanavāri ca
kāmakrodhau vighnakṛtau baliṃ dattvā japaṃ caret
151. (and) the nectar of the lineage - that flower, as well as the water for washing the seat. Having offered desire and anger, which are creators of obstacles, as a bali offering, one should practice japa.
माला वर्णमयी प्रोक्ता
कुण्डलीसूत्रयन्त्रिता ॥१५२॥
152. mālā varṇamayī proktā
kuṇḍalīsūtrayantritā.
152. mālā varṇamayī proktā
kuṇḍalīsūtrayantritā
152. mālā varṇamayī
kuṇḍalīsūtrayantritā proktā
152. The garland of letters is said to be strung and bound by the kuṇḍalinī thread.
सबिन्दुं मन्त्रमुच्चार्य मूलमन्त्रं समुच्चरेत् ।
अकारादिलकारान्तमनुलोम इति स्मृतः ॥१५३॥
153. sabinduṁ mantramuccārya mūlamantraṁ samuccaret ,
akārādilakārāntamanuloma iti smṛtaḥ.
153. sa-bindum mantram uccārya mūla-mantram samuccaret
akāra-ādi-lakāra-antam anulomaḥ iti smṛtaḥ
153. sabindum mantram uccārya mūlamantram samuccaret,
akārādilakārāntam anulomaḥ iti smṛtaḥ
153. Having uttered the mantra with the bindu, one should recite the principal mantra. The process extending from the letter a to the letter la is known as anuloma.
पुनर्लकारमारभ्य श्रीकण्ठान्तं मनुं जपेत् ।
विलोम इति विख्यातः क्षकारो मेरुरुच्यते ॥१५४॥
154. punarlakāramārabhya śrīkaṇṭhāntaṁ manuṁ japet ,
viloma iti vikhyātaḥ kṣakāro merurucyate.
154. punar lakāram ārabhya śrīkaṇṭhāntaṃ manuṃ
japet viloma iti vikhyātaḥ kṣakāro merur ucyate
154. lakāram punar ārabhya śrīkaṇṭhāntaṃ manuṃ japet
iti vilomaḥ vikhyātaḥ kṣakāraḥ meruḥ ucyate
154. Beginning again from the letter la up to śrīkaṇṭha, one should recite the mantra. This is renowned as viloma. The letter kṣa is declared to be the meru.
अष्टवर्गान्तिमैर्वर्णैः सहमूलमथाष्टकम् ।
एवमष्टोत्तरशतं जप्त्वाऽनेन समर्पयेत् ॥१५५॥
155. aṣṭavargāntimairvarṇaiḥ sahamūlamathāṣṭakam ,
evamaṣṭottaraśataṁ japtvā'nena samarpayet.
155. aṣṭavargāntimair varṇaiḥ saha mūlam atha aṣṭakam
evam aṣṭottaraśataṃ japtvā anena samarpayet
155. aṣṭavargāntimair varṇaiḥ saha mūlam atha aṣṭakam
evam aṣṭottaraśataṃ japtvā anena samarpayet
155. Along with the final letters of the eight groups and the fundamental mantra, one should thus recite one hundred and eight times, and offer it with this.
सर्वान्तरात्मनिलये स्वान्तर्ज्योतिःस्वरूपिणि ।
गृहाणान्तर्जपं मातराद्ये कालि नमोऽस्तु ते ॥१५६॥
156. sarvāntarātmanilaye svāntarjyotiḥsvarūpiṇi ,
gṛhāṇāntarjapaṁ mātarādye kāli namo'stu te.
156. sarvāntarātmanilaye svāntarjyotiḥsvarūpiṇi
gṛhāṇāntarjapaṃ mātaryādye kāli namo astu te
156. sarvāntarātmanilaye svāntarjyotiḥsvarūpiṇi
mātaryādye kāli gṛhāṇāntarjapaṃ te namaḥ astu
156. O primordial mother Kālī, who reside in the innermost self of all, and whose form is the inner light, please accept this inner japa. Salutations to you.
समर्प्य जपमेतेन साष्टाङ्गं प्रणमेद्धिया ।
इत्यन्तर्यजनं कृत्वा बहिःपूजां समारभेत् ॥१५७॥
157. samarpya japametena sāṣṭāṅgaṁ praṇameddhiyā ,
ityantaryajanaṁ kṛtvā bahiḥpūjāṁ samārabhet.
157. samarpya japam etena sāṣṭāṅgaṃ praṇamed dhiyā
ity antaryajanaṃ kṛtvā bahiḥpūjāṃ samārabhet
157. etena japam samarpya sāṣṭāṅgam dhiyā praṇamet
iti antaryajanam kṛtvā bahiḥpūjām samārabhet
157. Having offered the japa with this, one should bow down with an eightfold prostration and with focused intellect. Having thus performed the inner worship, one should commence the outer worship.
विशेषार्घ्यस्य संस्कारस्तत्रादौ कथ्यते शृणु ।
यस्य स्थापनमात्रेण देवता सुप्रसीदति ॥१५८॥
158. viśeṣārghyasya saṁskārastatrādau kathyate śṛṇu ,
yasya sthāpanamātreṇa devatā suprasīdati.
158. viśeṣārghyasya saṃskāraḥ tatra ādau kathyate
śṛṇu yasya sthāpana-mātreṇa devatā su-prasīdati
158. tatra ādau viśeṣārghyasya saṃskāraḥ kathyate
śṛṇu yasya sthāpana-mātreṇa devatā su-prasīdati
158. Now hear the consecration of the special arghya being described, by the mere establishment of which the deity becomes fully pleased.
दृष्ट्वाऽर्घ्यपात्रं योगिन्यो ब्रह्माद्या देवतागणाः ।
भैरवा अपि नृत्यन्ति प्रीत्या सिद्धिं ददत्यपि ॥१५९॥
159. dṛṣṭvā'rghyapātraṁ yoginyo brahmādyā devatāgaṇāḥ ,
bhairavā api nṛtyanti prītyā siddhiṁ dadatyapi.
159. dṛṣṭvā arghya-pātram yoginyaḥ brahmādyāḥ devatā-gaṇāḥ
bhairavāḥ api nṛtyanti prītyā siddhiṃ dadati api
159. yoginyaḥ brahmādyāḥ devatā-gaṇāḥ bhairavāḥ api
arghya-pātram dṛṣṭvā prītyā nṛtyanti siddhiṃ api dadati
159. Having beheld the arghya vessel, the yoginīs, Brahmā and other hosts of deities, as well as the bhairavas, dance with joy and indeed grant spiritual attainment.
स्ववामे पुरतो भूमौ सामान्यार्घ्यस्य वारिणा ।
मायागर्भं त्रिकोणञ्च वृत्तञ्च चतुरस्रकम् ॥१६०॥
160. svavāme purato bhūmau sāmānyārghyasya vāriṇā ,
māyāgarbhaṁ trikoṇañca vṛttañca caturasrakam.
160. sva-vāme purataḥ bhūmau sāmānyārghyasya vāriṇā
māyā-garbhaṃ trikoṇaṃ ca vṛttaṃ ca caturasrakam
160. sva-vāme purataḥ bhūmau sāmānyārghyasya vāriṇā
māyā-garbhaṃ trikoṇaṃ ca vṛttaṃ ca caturasrakam
160. On the ground to the left and in front, with the water of the general arghya, having drawn a triangle containing māyā, as well as a circle and a square,
विलिख्य पूजयेत्तत्र मायाबीजपुरःसरम् ।
ङेन्तामाधारशक्तिञ्च नमःशब्दावसानिकाम् ॥१६१॥
161. vilikhya pūjayettatra māyābījapuraḥsaram ,
ṅentāmādhāraśaktiñca namaḥśabdāvasānikām.
161. vilikhya pūjayet tatra māyā-bīja-puraḥsaram
ṅen-tām ādhāra-śaktiṃ ca namaḥ-śabdāvasānikām
161. tatra māyā-bīja-puraḥsaram vilikhya ṅentām
ādhāra-śaktiṃ ca namaḥ-śabdāvasānikām pūjayet
161. having written (them) there, accompanied by the māyā-bīja, one should worship the supporting power ending in the dative suffix (i.e. ṅe) and concluding with the word namaḥ.
ततः प्रक्षालिताधारं विन्यस्य मण्डलोपरि ।
मं वह्निमण्डलं ङेन्तं दशकलात्मने ततः ॥१६२॥
162. tataḥ prakṣālitādhāraṁ vinyasya maṇḍalopari ,
maṁ vahnimaṇḍalaṁ ṅentaṁ daśakalātmane tataḥ.
162. tataḥ prakṣālitādhāram vinyasya maṇḍalopari
maṃ vahnimaṇḍalaṃ ṅentaṃ daśakalātmane tataḥ
162. tataḥ prakṣālitādhāram vinyasya maṇḍalopari
tataḥ maṃ vahnimaṇḍalaṃ ṅentaṃ daśakalātmane
162. Then, having washed the support, the practitioner should place it upon the mandala, and then (worship) the fire circle (vahnimaṇḍala) associated with the letter maṃ, ending with the dative suffix (ṅe, i.e., ṅe / namaḥ), dedicated to the one possessing ten kalās.
नमोऽन्तेन च सम्पूज्य क्षालयेदर्घ्यपात्रकम् ।
अस्त्रेण स्थापयेत्तत्र आधारोपरि साधकः ॥१६३॥
163. namo'ntena ca sampūjya kṣālayedarghyapātrakam ,
astreṇa sthāpayettatra ādhāropari sādhakaḥ.
163. namaḥ antene ca sampūjya kṣālayed arghyapātrakam
astreṇa sthāpayet tatra ādhāropari sādhakaḥ
163. ca namo 'ntena sampūjya arghyapātrakam kṣālayed
astreṇa tatra ādhāropari sthāpayet sādhakaḥ
163. And having worshipped it with (the mantra) ending in namaḥ, the practitioner should wash the arghya vessel, and place it there upon the support using the weapon mantra (astreṇa).
अमर्कमण्डलायोक्त्वा द्वादशान्तकलात्मने ।
नमोऽन्तेन यजेत् पात्रं मूलेनैव प्रपूरयेत् ॥१६४॥
164. amarkamaṇḍalāyoktvā dvādaśāntakalātmane ,
namo'ntena yajet pātraṁ mūlenaiva prapūrayet.
164. amarkamaṇḍalāya uktvā dvādaśāntakalātmane namaḥ
antenen yajet pātraṃ mūlena eva prapūrayet
164. amarkamaṇḍalāya dvādaśāntakalātmane ca uktvā
namaḥ antenen pātraṃ yajet mūlena eva prapūrayet
164. Reciting amarkamaṇḍalāya and dvādaśāntakalātmane with (the mantra) ending in namaḥ, the practitioner should worship the vessel and fill it entirely with the fundamental mantra.
त्रिभागमलिनाऽपूर्य शेषं तोयेन साधकः ।
गन्धपुष्पे तत्र दत्त्वा पूजयेदमुनाऽम्बिके ॥१६५॥
165. tribhāgamalinā'pūrya śeṣaṁ toyena sādhakaḥ ,
gandhapuṣpe tatra dattvā pūjayedamunā'mbike.
165. tribhāgam alinā apūrya śeṣam toyena sādhakaḥ
gandhapuṣpe tatra dattvā pūjayet amunā ambike
165. sādhakaḥ tribhāgam alinā apūrya śeṣaṃ toyena
tatra gandhapuṣpe dattvā amunā ambike pūjayet
165. O Goddess, having filled three parts with water, the practitioner should fill the remainder with water, offer fragrance and flowers there, and worship with this.
षष्ठस्वरं बिन्दुयुक्तं ङेन्तं वै चन्द्रमण्डलम् ।
षोडशान्ते कलाशब्दादात्मने नम इत्यपि ॥१६६॥
166. ṣaṣṭhasvaraṁ binduyuktaṁ ṅentaṁ vai candramaṇḍalam ,
ṣoḍaśānte kalāśabdādātmane nama ityapi.
166. ṣaṣṭhasvaram binduyuktam ṅetam vai candramaṇḍalam
ṣoḍaśānte kalāśabdādātmane namaḥ ityapi
166. vai ṣaṣṭhasvaram binduyuktam ṅetam candramaṇḍalam
ṣoḍaśānte kalāśabdāt ātmane namaḥ iti api
166. Indeed, (the practitioner should worship) the moon circle, consisting of the sixth vowel (u) joined with the anusvāra and ending with the dative suffix (ṅe), and (the sun circle) ending at the sixteenth (vowel, o) with the word kalā, followed by ātmane namaḥ.
ततस्तु श्रैफले पत्रे रक्तचन्दनचर्चितम् ।
दूर्वापुष्पं साक्षतञ्च कृत्वा तत्र निधापयेत् ॥१६७॥
167. tatastu śraiphale patre raktacandanacarcitam ,
dūrvāpuṣpaṁ sākṣatañca kṛtvā tatra nidhāpayet.
167. tatas tu śraiphale patre raktacandanacarcitam
dūrvāpuṣpam sākṣatam ca kṛtvā tatra nidhāpayet
167. tu tataḥ śraiphale patre raktacandanacarcitam
dūrvāpuṣpam sākṣatam ca kṛtvā tatra nidhāpayet
167. Then, having anointed red sandalwood upon a bilva leaf, along with dūrvā grass, flowers, and unbroken rice grains, the practitioner should place it there.
मूलेन तीर्थमावाह्य तत्र देवीं विभाव्य च ।
पूजयेत् गन्धपुष्पाभ्यां मूलं द्वादशधा जपेत् ॥१६८॥
168. mūlena tīrthamāvāhya tatra devīṁ vibhāvya ca ,
pūjayet gandhapuṣpābhyāṁ mūlaṁ dvādaśadhā japet.
168. mūlena tīrtham āvāhya tatra devīṃ vibhāvya ca
pūjayet gandhapuṣpābhyāṃ mūlaṃ dvādaśadhā japet
168. mūlena tīrtham āvāhya tatra devīṃ vibhāvya ca
gandhapuṣpābhyāṃ pūjayet mūlaṃ dvādaśadhā japet
168. Invoking the sacred waters there with the fundamental mantra, and visualizing the goddess, the practitioner should worship with fragrance and flowers, and recite the fundamental mantra twelve times.
धेनुयोनी दर्शयित्वा धूपदीपौ प्रदर्शयेत् ।
तदम्बु प्रोक्षणीपात्रे किञ्चिन्निक्षिप्य साधकः ॥१६९॥
169. dhenuyonī darśayitvā dhūpadīpau pradarśayet ,
tadambu prokṣaṇīpātre kiñcinnikṣipya sādhakaḥ.
169. dhenuyonī darśayitvā dhūpadīpau pradarśayet
tadambu prokṣaṇīpātre kiñcin nikṣipya sādhakaḥ
169. sādhakaḥ dhenuyonī darśayitvā dhūpadīpau
pradarśayet tat ambu prokṣaṇīpātre kiñcit nikṣipya
169. Having shown the dhenu and yoni mudrās, the practitioner should offer incense and a lamp, and having poured a little of that water into the sprinkling vessel,
आत्मानं देयवस्तूनि प्रोक्षयेत्तेन मन्त्रवित् ।
पूजासमाप्तिपर्यन्तमर्घ्यपात्रं न चालयेत् ॥१७०॥
170. ātmānaṁ deyavastūni prokṣayettena mantravit ,
pūjāsamāptiparyantamarghyapātraṁ na cālayet.
170. ātmānam deya-vastūni prokṣayet tena mantra-vit
pūjā-samāpti-paryantam arghya-pātram na cālayet
170. mantra-vit tena ātmānam deya-vastūni ca prokṣayet
pūjā-samāpti-paryantam arghya-pātram na cālayet
170. The practitioner should sprinkle himself and the objects of offering with that water, and until the completion of the pūjā, he should not move the arghya vessel.
विशेषार्घ्यस्य संस्कारः कथितोऽयं शुचिस्मिते ।
यन्त्रराजं प्रवक्ष्यामि समस्तपुरुषार्थदम् ॥१७१॥
171. viśeṣārghyasya saṁskāraḥ kathito'yaṁ śucismite ,
yantrarājaṁ pravakṣyāmi samastapuruṣārthadam.
171. viśeṣa-arghyasya saṃskāraḥ kathitaḥ ayam śuci-smite
yantra-rājam pravakṣyāmi samasta-puruṣārtha-dam
171. śuci-smite ayam viśeṣa-arghyasya saṃskāraḥ kathitaḥ
samasta-puruṣārtha-dam yantra-rājam pravakṣyāmi
171. O smiling one, this consecration of the special arghya has been described. I will now describe the supreme yantra, which grants all human goals.
मायागर्भं त्रिकोणञ्च तद्बाह्ये वृत्तयुग्मकम् ।
तयोर्मध्ये युग्मयुग्मक्रमात् षोडश केसरान् ॥१७२॥
172. māyāgarbhaṁ trikoṇañca tadbāhye vṛttayugmakam ,
tayormadhye yugmayugmakramāt ṣoḍaśa kesarān.
172. māyāgarbhaṃ trikoṇaṃ ca tad bāhye vṛtta-yugmakam
tayoḥ madhye yugma-yugma-kramāt ṣoḍasa kesarān
172. māyāgarbhaṃ trikoṇaṃ ca tad bāhye vṛtta-yugmakam
tayoḥ madhye yugma-yugma-kramāt ṣoḍasa kesarān
172. Inside, (draw) a triangle containing the māyā-bīja (hrīṃ), and outside of that, a pair of circles. In the space between them, (place) sixteen filaments in successive pairs.
तद्बाह्येऽष्टदलं पद्मं तद्बहिर्भूपुरं लिखेत् ।
चतुर्द्वारसमायुक्तं सुरेखं सुमनोहरम् ॥१७३॥
173. tadbāhye'ṣṭadalaṁ padmaṁ tadbahirbhūpuraṁ likhet ,
caturdvārasamāyuktaṁ surekhaṁ sumanoharam.
173. tad bāhye aṣṭadalaṃ padmam tat bahiḥ bhūpuram
likhet catur-dvāra-samāyuktam su-rekham su-moharam
173. tad bāhye aṣṭadalaṃ padmam tat bahiḥ bhūpuram
likhet catur-dvāra-samāyuktam su-rekham su-moharam
173. Outside of that, (the practitioner) should draw an eight-petalled lotus, and further outside, a bhūpura (square citadel enclosure) equipped with four doors, well-lined, and exceedingly delightful.
स्वार्णे वा राजते ताम्रे कुण्डगोलविलेपिते ।
स्वयम्भुकुसुमैर्युक्ते चन्दनागुरुकुङ्कुमैः ॥१७४॥
174. svārṇe vā rājate tāmre kuṇḍagolavilepite ,
svayambhukusumairyukte candanāgurukuṅkumaiḥ.
174. svārṇe vā rājate tāmre kuṇḍagolavilepite
svayambhukusumaiḥ yukte candanāgurukuṅkumaiḥ
174. svārṇe vā rājate tāmre kuṇḍagolavilepite
svayambhukusumaiḥ candanāgurukuṅkumaiḥ yukte
174. (Worship is performed) on gold, silver, or copper, smeared with kuṇḍa and gola preparations, and endowed with naturally arisen flowers, sandalwood paste, aguru, and kuṅkuma.
कुशीदेनाथवा लिप्ते स्वर्णमय्या शलाकया ।
मालूरकण्टकेनापि मूलमन्त्रं समुच्चरन् ।
विलिखेत् यन्त्रराजन्तु देवताभावसिद्धये ॥१७५॥
175. kuśīdenāthavā lipte svarṇamayyā śalākayā ,
mālūrakaṇṭakenāpi mūlamantraṁ samuccaran ,
vilikhet yantrarājantu devatābhāvasiddhaye.
175. kuśīdena athvā lipte svarṇamayyā
śalākayā mālūrakaṇṭakenā api
mūlamantram samuccaran vilikhet
yantrarājam tu devatābhāvasiddhaye
175. kuśīdena athvā svarṇamayyā śalākayā
mālūrakaṇṭakena api mūlamantram
samuccaran lipte yantrarājam
tu devatābhāvasiddhaye vilikhet
175. One should draw the supreme yantra, using a sharpened iron needle, or a golden rod, or even a bael thorn, while reciting the root mantra, in order to attain the realization of the deity.
अथवोत्कीलरेखाभिः स्फाटिके विद्रुमेऽपि वा ।
वैदुर्ये कारयेत् यन्त्रं कारुकेण सुशिल्पिना ॥१७६॥
176. athavotkīlarekhābhiḥ sphāṭike vidrume'pi vā ,
vaidurye kārayet yantraṁ kārukeṇa suśilpinā.
176. athavā uthīlarēkhābhiḥ sphāṭikē vidrumē api vā
vaiḍūryē kārayet yantram kārukēṇa suśilpinā
176. athavā sphāṭikē vidrumē api vā vaiḍūryē
utkīlarēkhābhiḥ suśilpinā kārukēṇa yantram kārayet
176. Alternatively, one should have a yantra engraved with pointed lines on crystal, coral, or even lapis lazuli by a skilled artisan.
शुभप्रतिष्ठितं कृत्वा स्थापयेद् भवनान्तरे ।
नश्यन्ति दुष्टभूतानि ग्रहरोगभयानि च ॥१७७॥
177. śubhapratiṣṭhitaṁ kṛtvā sthāpayed bhavanāntare ,
naśyanti duṣṭabhūtāni graharogabhayāni ca.
177. śubhapratiṣṭhitam kṛtvā sthāpayet bhavanāntarē
naśyanti duṣṭabhūtāni graharōgabhayāni ca
177. śubhapratiṣṭhitam kṛtvā bhavanāntarē sthāpayet
duṣṭabhūtāni graharōgabhayāni ca naśyanti
177. Having properly consecrated it, one should install it inside the building, and malevolent spirits, planetary afflictions, and diseases are destroyed.
पुत्रपौत्रसुखैश्वर्यैर्मोदते तस्य मन्दिरम् ।
दाता भर्ता यशस्वी च भवेत् यन्त्रप्रसादतः ॥१७८॥
178. putrapautrasukhaiśvaryairmodate tasya mandiram ,
dātā bhartā yaśasvī ca bhavet yantraprasādataḥ.
178. putrapautrasukhaiśvaryaiḥ modate tasya mandiram
dātā bhartā yaśasī ca bhavet yantraprasādataḥ
178. tasya mandiram putrapautrasukhaiśvaryaiḥ modate
dātā bhartā yaśasī ca yantraprasādataḥ bhavet
178. Through the grace of the yantra, his home rejoices with sons, grandsons, happiness, and prosperity, and he becomes a generous giver, a protector, and famous.
एवं यन्त्रं समालिख्य रत्नसिंहासने पुरः ।
संस्थाप्य पीठन्यासोक्तविधिना पीठदेवताः ।
सम्पूज्य कर्णिकाम्ध्ये पूजयेन्मूलदेवताम् ॥१७९॥
179. evaṁ yantraṁ samālikhya ratnasiṁhāsane puraḥ ,
saṁsthāpya pīṭhanyāsoktavidhinā pīṭhadevatāḥ ,
sampūjya karṇikāmdhye pūjayenmūladevatām.
179. evam yantram samālikhya ratrasiṃhāsane
puraḥ sthāpyapīṭhanyāsoktavidhinā
pīṭhadevatāḥ sampūjya
karṇikāmadhye pūjayetmūladevatām
179. evam yantram ratrasiṃhāsane puraḥ
samālikhya sthāpyapīṭhanyāsoktavidhinā
pīṭhadevatāḥ sampūjya
karṇikāmadhye mūladevatām pūjayet
179. Having thus inscribed the yantra in front upon a gem-studded lion throne and properly installed it, after worshipping the deities of the pedestal according to the prescribed rules of pīṭhanyāsa, one should worship the principal deity in the center of the pericarp.
कलशस्थापनं वक्ष्ये चक्रानुष्ठानमेव च ।
येनानुष्ठानमात्रेण देवता सुप्रसीदति ।
मन्त्रसिद्धिर्भवेन्नूनमिच्चासिद्धिः प्रजायते ॥१८०॥
180. kalaśasthāpanaṁ vakṣye cakrānuṣṭhānameva ca ,
yenānuṣṭhānamātreṇa devatā suprasīdati ,
mantrasiddhirbhavennūnamiccāsiddhiḥ prajāyate.
180. kalashasthapanam vakshye chakranushthanam
eva cha yena anushthanamatrena
devata suprasidati mantrasiddhir
bhavet nunam icchasiddhiḥ prajayate
180. vakṣye kalaśasthapanaṃ cakrānuṣṭhānam
eva ca yena anuṣṭhānamātreṇa
devatā suprasīdati nūnam mantrasiddhiḥ
bhavet icchāsiddhiḥ ca prajāyate
180. I will explain the installation of the kalasha and the arrangement of the chakra, through the mere performance of which the deity becomes exceedingly pleased, the perfection of mantras certainly occurs, and the fulfillment of desires is attained.
कलां कलां गृहीत्वा तु देवानां विश्वकर्मणा ।
निर्मितोऽयं स वै यस्मात् कलशस्तेन कथ्यते ॥१८१॥
181. kalāṁ kalāṁ gṛhītvā tu devānāṁ viśvakarmaṇā ,
nirmito'yaṁ sa vai yasmāt kalaśastena kathyate.
181. kalam kalam grihitva tu devanam vishvakarmana
nirmito ayam sa vai yasmai kalashas tena kathyate
181. yasmāt ayam sa vai viśvakarmaṇā devānām kalām kalām gṛhītvā nirmitai,
tasmāt kalaśaḥ kathyate
181. Because it was fashioned by Vishvakarma by taking a portion of energy from each of the gods, therefore it is called a kalasha.
षट्त्रिंशदङ्गुलायामं षोडशाङ्गुलमुच्चकैः ।
चतुरङ्गुलकं कण्ठं मुखं तस्य षडङ्गुलम् ।
पञ्चाङ्गुलिमितं मूलं विधानं घटनिर्मितौ ॥१८२॥
182. ṣaṭtriṁśadaṅgulāyāmaṁ ṣoḍaśāṅgulamuccakaiḥ ,
caturaṅgulakaṁ kaṇṭhaṁ mukhaṁ tasya ṣaḍaṅgulam ,
pañcāṅgulimitaṁ mūlaṁ vidhānaṁ ghaṭanirmitau.
182. ṣaṭtriṃśadaṅgulāyāmaṃ ṣoḍaśāṅgulam
uccakaiḥ caturaṅgulakaṃ kaṇṭhaṃ
mukhaṃ tasya ṣaḍaṅgulam pañcāṅgulimitaṃ
mūlaṃ vidhānaṃ ghaṭanirmitau
182. ghaṭanirmitau vidhānaṃ ṣaṭtriṃśadaṅgulāyāmaṃ,
uccakaiḥ ṣoḍaśāṅgulam,
kaṇṭhaṃ caturaṅgulakaṃ,
tasya mukhaṃ ṣaḍaṅgulam,
mūlaṃ pañcāṅgulimitaṃ (bhavati)
182. Regarding the construction of the pot, the length should be thirty-six angulas, the height sixteen angulas, the neck four angulas, its mouth six angulas, and the base measured at five angulas.
सौवर्णं राजतं ताम्रं कांस्यजं मृत्तिकोद्भवम् ।
पाषाणं काचजं वाऽपि घटमक्षतमव्रणम् ।
कारयेद्देवताप्रीत्यै वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् ॥१८३॥
183. sauvarṇaṁ rājataṁ tāmraṁ kāṁsyajaṁ mṛttikodbhavam ,
pāṣāṇaṁ kācajaṁ vā'pi ghaṭamakṣatamavraṇam ,
kārayeddevatāprītyai vittaśāṭhyaṁ vivarjayet.
183. sauvarṇaṃ rājataṃ tāmraṃ kāṃsyajaṃ
mṛttikodbhavam pāṣāṇaṃ kācajaṃ vā
api ghaṭam akṣatam avraṇam kārayed
devatāprītyai vittaśāṭhyaṃ vivarjayet
183. devatāprītyai sauvarṇaṃ,
rājataṃ,
tāmraṃ,
kāṃsyajaṃ,
mṛttikodbhavam,
pāṣāṇaṃ,
vā api kācajaṃ akṣatam avraṇam ghaṭam kārayet,
vittaśāṭhyaṃ ca vivarjayet
183. To please the deity, one should have the pot made of gold, silver, copper, bronze, clay, stone, or even glass, ensuring it is unbroken and flawless, and one should avoid miserliness.
सौवर्णं भोगदं प्रोक्तं राजतं मोक्षदायकम् ।
ताम्रं प्रीतिकरं ज्ञेयं कांस्यजं पुष्टिबर्द्धनम् ॥१८४॥
184. sauvarṇaṁ bhogadaṁ proktaṁ rājataṁ mokṣadāyakam ,
tāmraṁ prītikaraṁ jñeyaṁ kāṁsyajaṁ puṣṭibarddhanam.
184. sauvarṇaṃ bhōgadaṃ proktaṃ rājataṃ mokṣadāyakam
tāmpraṃ prītikaraṃ jñeyaṃ kāṃsyajaṃ puṣṭibarddhanam
184. sauvarṇaṃ bhōgadaṃ proktaṃ,
rājataṃ mokṣadāyakam,
tāmraṃ prītikaraṃ jñeyaṃ,
kāṃsyajaṃ puṣṭivarddhanam
184. A golden pot is said to grant enjoyment, a silver one bestows liberation, a copper one is known to bring affection, and one made of bronze enhances nourishment.
काचं वश्यकरं प्रोक्तं पाषाणं स्तम्भकर्मणि ।
मृण्मयं सर्वकार्येषु सुदृश्यं सुपरिष्कृतम् ॥१८५॥
185. kācaṁ vaśyakaraṁ proktaṁ pāṣāṇaṁ stambhakarmaṇi ,
mṛṇmayaṁ sarvakāryeṣu sudṛśyaṁ supariṣkṛtam.
185. kācaṃ vaśyakaraṃ proktaṃ pāṣāṇaṃ stambhakarmaṇi
mṛnmayaṃ sarvakāryēṣu sudṛśyaṃ supariṣkṛtam
185. kācaṃ vaśyakaraṃ proktaṃ,
pāṣāṇaṃ stambhakarmaṇi,
mṛnmayaṃ sarvakāryēṣu sudṛśyaṃ supariṣkṛtam
185. A glass pot is said to bring subjugation, a stone one is for paralysis rites, while an earthen pot is suitable for all undertakings, provided it is clearly visible and perfectly refined.
स्ववामभागे षट्कोणं तन्मध्ये ब्रह्मरन्ध्रकम् ।
तद्बहिर्वृत्तमालिख्य चतुरस्रं ततो वहिः ॥१८६॥
186. svavāmabhāge ṣaṭkoṇaṁ tanmadhye brahmarandhrakam ,
tadbahirvṛttamālikhya caturasraṁ tato vahiḥ.
186. sva-vāma-bhāge ṣaṭ-koṇam tat-madhye brahmarandhrakam
tat-bahis-vṛttam ālikhya caturasram tatas bahis
186. sva-vāma-bhāge ṣaṭ-koṇam tat-madhye brahmarandhrakam
tat-bahis vṛttam ālikhya tatas bahis caturasram
186. On his left side, one should draw a six-pointed figure, within it the brahmarandhra, outside that a circle, and further outside that a square.
सिन्दूररजसा वाऽपि रक्तचन्दनकेन वा ।
निर्माय मण्डलं तत्र यजेदाधारदेवताम् ।
मायामाधारशक्तिञ्च ङेनमोऽन्तां समुद्धरेत् ॥१८७॥
187. sindūrarajasā vā'pi raktacandanakena vā ,
nirmāya maṇḍalaṁ tatra yajedādhāradevatām ,
māyāmādhāraśaktiñca ṅenamo'ntāṁ samuddharet.
187. sindūra-rajasā vā api rakta-candanakena
vā nirmāya maṇḍalam tatra
yajeda-ādhāra-devatām māyām ādhāra-śaktim
ca ṅe-namaḥ-antām samuddharet
187. vārā sindūra-rajasā vā api
rakta-candanakena maṇḍalam nirmāya tatra
ādhāra-devatām māyām ādhāra-śaktim
ca ṅe-namaḥ-antām samuddharet yajet
187. With red lead powder or with red sandalwood paste, having created the mandala there, one should worship the foundational deity, and invoke māyā and ādhāra-śakti ending with the dative salutation (namaḥ).
नमसा क्षालिताधारं स्थापयेन्मण्डलोपरि ।
अस्त्रेण क्षालितं कुम्भं तत्राऽधारे निवेशयेत् ॥१८८॥
188. namasā kṣālitādhāraṁ sthāpayenmaṇḍalopari ,
astreṇa kṣālitaṁ kumbhaṁ tatrā'dhāre niveśayet.
188. namasā kṣālitādhāram sthāpayet maṇḍala upari
astreṇa kṣālitam kumbham tatra ādhāre niveśayet
188. namasā kṣālita-ādhāram maṇḍala-upari sthāpayet
astreṇa kṣālitam kumbham tatra ādhāre niveśayet
188. Having washed the support with reverence, one should place it upon the mandala, and having washed the pot with the weapon mantra, one should place it there upon that support.
क्षकाराद्यैरकारान्तैर्वर्णैर्बिन्दुसमायुतैः ।
मूलं समुच्चरन् मन्त्री कारणेन प्रपूरयेत् ॥१८९॥
189. kṣakārādyairakārāntairvarṇairbindusamāyutaiḥ ,
mūlaṁ samuccaran mantrī kāraṇena prapūrayet.
189. kṣakāra ādyaiḥ akāra āntaiḥ varṇaiḥ bindu samāyutaiḥ
mūlam samuccaran mantrī kāraṇena prapūrayet
189. mantrī kṣaka-āra-ādyaiḥ akāra-āntaiḥ bindu-samāyutaiḥ
varṇaiḥ mūlam samuccaran kāraṇena prapūrayet
189. Reciting the root mantra, the practitioner should fill it with the cause, using the letters beginning with kṣa and ending with a, combined with the bindu (anusvāra).
आधारकुम्भतीर्थेषु वह्न्यर्कशशिमण्डलम् ।
पूर्ववत् पूजयेत् विद्वान् देवीभावपरायणः ॥१९०॥
190. ādhārakumbhatīrtheṣu vahnyarkaśaśimaṇḍalam ,
pūrvavat pūjayet vidvān devībhāvaparāyaṇaḥ.
190. ādhārakumbhatīrtheṣu vahnyarkaśaśimaṇḍalam
pūrvavat pūjayet vidvān devībhāvaparāyaṇaḥ
190. vidvān devībhāvaparāyaṇaḥ pūrvavat
ādhārakumbhatīrtheṣu vahnyarkaśaśimaṇḍalam pūjayet
190. The wise practitioner, absorbed in the divine state, should worship the circles of fire, sun, and moon within the supporting pot and the sacred waters, just as before.
रक्तचन्दनसिन्दूररक्तमाल्यानुलेपनैः ।
भूषयित्वा तु कलशं पञ्चीकरणमाचरेत् ॥१९१॥
191. raktacandanasindūraraktamālyānulepanaiḥ ,
bhūṣayitvā tu kalaśaṁ pañcīkaraṇamācaret.
191. raktacandanasindūraraktamālyānulepanaiḥ
bhūṣayitvā tu kalaśam pañcīkaraṇam ācaret
191. tu raktacandanasindūraraktamālyānulepanaiḥ
kalaśam bhūṣayitvā pañcīkaraṇam ācaret
191. Having adorned the pot with red sandalwood paste, red lead, red garlands, and unguents, he should perform the pañcīkaraṇa process.
फटा दर्भेण सन्ताड्य हू/ बीजेनावगुण्ठयेत् ।
ह्री/ दिव्यदृष्ट्या संवीक्ष्य नमसाऽभ्युक्षणं चरेत् ॥१९२॥
192. phaṭā darbheṇa santāḍya hū/ bījenāvaguṇṭhayet ,
hrī/ divyadṛṣṭyā saṁvīkṣya namasā'bhyukṣaṇaṁ caret.
192. phaṭā darbheṇa santāḍya hūṁ bījena avaguṇṭhayet hrīṁ
divya-dṛṣṭyā saṃvīkṣya namasā abhyukṣaṇaṃ caret
192. phaṭā darbheṇa santāḍya hūṁ bījena avaguṇṭhayet
divya-dṛṣṭyā saṃvīkṣya namasā abhyukṣaṇaṃ caret
192. Striking it with the sound phaṭ and with kusha grass, he should cover it with the seed syllable hūm. Having beheld it with divine vision, he should perform sprinkling with the salutation namas.
मूलेन गन्धं त्रिर्दद्यात् पञ्चीकरणमीरितम् ।
प्रणम्य कलशं रक्तपुष्पं दत्त्वा विशोधयेत् ॥१९३॥
193. mūlena gandhaṁ trirdadyāt pañcīkaraṇamīritam ,
praṇamya kalaśaṁ raktapuṣpaṁ dattvā viśodhayet.
193. mūlena gandhaṃ trir dadyāt pañcīkaraṇam īritam
praṇamya kalaśaṃ rakta-puṣpaṃ dattvā viśodhayet
193. mūlena triḥ gandhaṃ dadyāt pañcīkaraṇam īritam
praṇamya kalaśaṃ rakta-puṣpaṃ dattvā viśodhayet
193. Using the root mantra, he should offer fragrance three times, as the pañcīkaraṇa process has been prescribed. Having bowed to the pot and offered a red flower, he should purify it.
ओ/ एकमेव परं ब्रह्म स्थूलसूक्ष्ममयं ध्रुवम् ।
कचोद्भवां ब्रह्महत्यां तेन ते नाशयाम्यहम् ॥१९४॥
194. o/ ekameva paraṁ brahma sthūlasūkṣmamayaṁ dhruvam ,
kacodbhavāṁ brahmahatyāṁ tena te nāśayāmyaham.
194. om ekaeva param brahma sthūlasūkṣmamayam dhruvam
kacodbhavām brahmahatyām tena te nāśayāmyaham
194. om eka eva param brahma sthūlasūkṣmamayam dhruvam
tena aham te kacodbhavām brahmahatyām nāśayāmi
194. Om, the supreme absolute is truly one alone, comprising both the gross and the subtle, and eternal. Therefore, I destroy your sin of brahmin-slaughter born of hair.
सूर्यमण्डलमध्यस्थे वरुणालयसम्भवे ।
अमाबीजमये देवि शुक्रशापाद्विमुच्यताम् ॥१९५॥
195. sūryamaṇḍalamadhyasthe varuṇālayasambhave ,
amābījamaye devi śukraśāpādvimucyatām.
195. sūryamaṇḍalamadhyasthe varuṇālayasambhave
amābījamaye devi śukraśāpādvimucyatām
195. sūryamaṇḍalamadhyasthe varuṇālayasambhave
amābījamaye devi śukraśāpāt vimucyatām
195. O goddess, situated in the middle of the solar orb, born in the abode of Varuṇa, and consisting of the seed syllable of the new moon, may you be released from the curse of Shukra.
वेदानां प्रणवो बीजं ब्रह्मानन्दमयं यदि ।
तेन सत्येन ते देवि ब्रह्महत्या व्यपोहतु ॥१९६॥
196. vedānāṁ praṇavo bījaṁ brahmānandamayaṁ yadi ,
tena satyena te devi brahmahatyā vyapohatu.
196. vedānām praṇavaḥ bījam brahmānandamayam yadi
tena satyena te devi brahmahatyām vyapohatu
196. devi yadi praṇavaḥ vedānām bījam brahmānandamayam (asti),
tena satyena te brahmahatyām vyapohatu
196. O Devi, if praṇava is the seed of the vedas, consisting of absolute bliss-consciousness, by that truth may it dispel the sin of killing a brahmin.
ह्री/ हंसः शुचिसद् वसुरन्तरिक्षसद्धोता वेदिसदतिथिर्दुरोणसत् ।
नृसद्वरसदृतसद्व्योमसदब्जा गोजा ऋतजा अद्रिजा ऋतं बृहत् ॥१९७॥
197. hrī/ haṁsaḥ śucisad vasurantarikṣasaddhotā vedisadatithirduroṇasat ,
nṛsadvarasadṛtasadvyomasadabjā gojā ṛtajā adrijā ṛtaṁ bṛhat.
197. hrīṃ haṃsaḥ śucisad vasurantarikṣasaddhotā
vedisadatithirduroṇasat
nṛsadvarasadṛtasadvyomasadabjā
gojā ṛtajā adrijā ṛtaṃ bṛhat
197. hrīṃ haṃsaḥ śucisad vasur antarikṣasad
hotā vedisad atithir duroṇasat
nṛsad varasad ṛtasad vyomasad
abjā gojā ṛtajā adrijā ṛtaṃ bṛhat
197. Hrīṃ, the swan residing in the pure (heaven), the vasu in the atmosphere, the hotṛ priest at the altar, the guest in the house, residing in men, residing in the best, residing in truth, residing in the sky, born in water, born from the earth, born in the cosmic order, born in the mountains, the great truth.
वारुणेन च बीजेन षड्दीर्घस्वरभाजिना ।
ब्रह्मशापविशब्दान्ते मोचितायै पदं वदेत् ।
सुधादेव्यै नमः पश्चात् सप्तधा ब्रह्मशापनुत् ॥१९८॥
198. vāruṇena ca bījena ṣaḍdīrghasvarabhājinā ,
brahmaśāpaviśabdānte mocitāyai padaṁ vadet ,
sudhādevyai namaḥ paścāt saptadhā brahmaśāpanut.
198. vāruṇena ca bījena ṣaḍdīrghasvarabhājinā
brahmaśāpaviśabdānte
mocitāyai padaṃ vadet sudādevyai
namaḥ paścāt saptadhā brahmaśāpanut
198. vāruṇena ca bījena ṣaḍdīrghasvarabhājinā
brahmaśāpaviśabdānte
mocitāyai padaṃ vadet sudādevyai
namaḥ paścāt saptadhā brahmaśāpanut
198. And with the seed syllable of Varuṇa possessing the six long vowels, at the end of the expression brahmaśāpa, one should utter the formula for her who is released, addressing Sudādevī with the dative salutation (namaḥ). Afterwards, recited seven times, it destroys the curse of Brahmā.
अङ्कुशं दीर्घषट्केन युतं श्रीमायया युतम् ।
सुधा पश्चाद् ब्रह्मशापं मोचयेति पदं ततः ।
अमृतं स्रावयद्वन्द्वं द्विठान्तो मनुरीरितः ॥१९९॥
199. aṅkuśaṁ dīrghaṣaṭkena yutaṁ śrīmāyayā yutam ,
sudhā paścād brahmaśāpaṁ mocayeti padaṁ tataḥ ,
amṛtaṁ srāvayadvandvaṁ dviṭhānto manurīritaḥ.
199. aṅkuśaṃ dīrghaṣaṭkena yutaṃ śrīmāyayā
yutam | sudhā paścād brahmaśāpaṃ
mocayeti padaṃ tataḥ | amṛtaṃ
srāvayadvandvandaṃ dvihānto manurīritaḥ
199. aṅkuśaṃ dīrghaṣaṭkena yutaṃ śrīmāyayā
yutam sudhā paścāt brahmaśāpaṃ
mocaya iti padaṃ tataḥ amṛtaṃ
srāvayadvandvaṃ dvihāntaḥ manuḥ īritaḥ
199. The mantra is described as follows: (the seed syllable) aṅkuśa joined with dīrghaṣaṭka, coupled with śrīmāyā, followed by sudhā, then the phrase brahmaśāpaṃ mocaya, then the pair amṛtaṃ srāvaya, and ending with dvihānta.
एवं शापान्मोचयित्वा यजेत्तत्र समाहितः ।
आनन्दभैरवं देवमानन्दभैरवीं तथा ॥२००॥
200. evaṁ śāpānmocayitvā yajettatra samāhitaḥ ,
ānandabhairavaṁ devamānandabhairavīṁ tathā.
200. evaṃ śāpāt mocayitvā yajet tatra samāhitaḥ
ānandabhairavaṃ devam ānandabhairavīṃ tathā
200. evaṃ śāpāt mocayitvā samāhitaḥ tatra
ānandabhairavaṃ devam ānandabhairavīṃ tathā yajet
200. Thus, having released (them) from the curses and being fully concentrated, one should worship Ānandabhairava and the goddess Ānandabhairavī there.
हसक्षमलशब्दान्ते वरयू/ मिलितं वदेत् ।
आनन्दभैरवं ङेऽन्तं वषडन्तो मनुर्मतः ॥२०१॥
201. hasakṣamalaśabdānte varayū/ militaṁ vadet ,
ānandabhairavaṁ ṅe'ntaṁ vaṣaḍanto manurmataḥ.
201. hasakṣamalaśabdānte varayūm militam vadet
ānandabhairavam ṅe-antam vaṣaḍanto manur mataḥ
201. hasakṣamalaśabdānte varayūm militaṃ vadet
ānandabhairavaṃ ṅe-antam vaṣaḍantaḥ manuḥ mataḥ
201. At the end of the words hasakṣamala, one should speak the combined (seed letter group) varayūm, followed by ānandabhairavam ending in the dative case (ṅe-antam), and the mantra is considered to end with vaṣaḍ.
अस्याऽस्यं विपरीतञ्च श्रवणे वामलोचना ।
सुधादेव्यै वौषडन्तो मनुरस्याः प्रपूजने ॥२०२॥
202. asyā'syaṁ viparītañca śravaṇe vāmalocanā ,
sudhādevyai vauṣaḍanto manurasyāḥ prapūjane.
202. asya asyam viparītam ca śravaṇe vāmalocana |
sudhādevyai vauṣaḍanto manur asyāḥ prapūjane
202. vāmalocana asya asyam viparītam ca śravaṇe,
sudhādevyai vauṣaḍantaḥ asyāḥ manuḥ prapūjane (vartate)
202. O vāmalocanā, its mouth is reversed and (placed) on the ears, and the mantra of this goddess, ending with vauṣaḍ, is for her worship.
सामरस्यं तयोस्तत्र ध्यात्वा तदमृतप्लुतम् ।
द्रव्यं विभाव्य तस्योर्द्ध्वे मूलं द्वादशधा जपेत् ॥२०३॥
203. sāmarasyaṁ tayostatra dhyātvā tadamṛtaplutam ,
dravyaṁ vibhāvya tasyorddhve mūlaṁ dvādaśadhā japet.
203. sāmarasyam tayoḥ tatra dhyātvā tat amṛtaplutam |
dravyam vibhāvya tasya ūrdhve mūlam dvādaśadhā japet
203. tatra tayoḥ sāmarasyam dhyātvā,
tat dravyam amṛtaplutam vibhāvya,
tasya ūrdhve mūlam dvādaśadhā japet
203. Having meditated there on the union of those two, and having envisioned that offering as drenched in nectar, one should recite the root mantra twelve times above it.
मूलेन देवताबुद्ध्या दत्त्वा पुष्पाञ्जलिं ततः ।
दर्शयेद्धूपदीपौ च घण्टावादनपूर्वकम् ॥२०४॥
204. mūlena devatābuddhyā dattvā puṣpāñjaliṁ tataḥ ,
darśayeddhūpadīpau ca ghaṇṭāvādanapūrvakam.
204. mūlena devatābuddhyā dattvā puṣpāñjaliṃ tataḥ
darśayed dhūpadīpau ca ghaṇṭāvādanapūrvakam
204. mūlena devatābuddhyā tataḥ puṣpāñjaliṃ dattvā
ghaṇṭāvādanapūrvakam dhūpadīpau ca darśayet
204. Then, having offered a handful of flowers with the root mantra, considering (them) to be the deity, one should present incense and lights, accompanied by the ringing of a bell.
इत्थं तीर्थस्य संस्कारः सर्वदा देवपूजने ।
व्रते होमे विवाहे च तथैवोत्सवकर्मणि ॥२०५॥
205. itthaṁ tīrthasya saṁskāraḥ sarvadā devapūjane ,
vrate home vivāhe ca tathaivotsavakarmaṇi.
205. itthaṃ tīrthasya saṃskāraḥ sarvadā devapūjane
vrate home vivāhe ca tathaiva utsava-karmani
205. sarvadā devapūjane vrate home vivāhe ca tathā
eva utsava-karmaṇi itthaṃ tīrthasya saṃskāraḥ
205. Thus is the consecration of the tirtha at all times, in the worship of the gods, in vows, in fire rituals, in weddings, and likewise in festive ceremonies.
मांसमानीय पुरतस्त्रिकोणमण्डलोपरि ।
फटाऽभुक्ष्य वायुवह्निबीजाभ्यां मन्त्रयेत्त्रिधा ॥२०६॥
206. māṁsamānīya puratastrikoṇamaṇḍalopari ,
phaṭā'bhukṣya vāyuvahnibījābhyāṁ mantrayettridhā.
206. māṃsam ānīya puratas trikoṇa-maṇḍalopari phaṭa
ābhukṣya vāyu-vahni-bījābhyāṃ mantrayet tridhā
206. māṃsam ānīya puratas trikoṇa-maṇḍalopari phaṭa
ābhukṣya vāyu-vahni-bījābhyāṃ tridhā mantrayet
206. Having brought meat and placed it before (oneself) upon the triangular diagram, having consumed it with phaṭ, one should consecrate it threefold with the seed syllables of wind and fire.
कवचेनावगुण्ठ्याथ संरक्षेच्चास्त्रमन्त्रतः ।
धेन्वा वममृतीकृत्य मन्त्रमेतमुदीरयेत् ॥२०७॥
207. kavacenāvaguṇṭhyātha saṁrakṣeccāstramantrataḥ ,
dhenvā vamamṛtīkṛtya mantrametamudīrayet.
207. kavacenāvoguṇṭhyātha saṃrakṣec cāstra-mantrataḥ
dhenvā amṛtīkṛtya mantram etam udīrayet
207. atha kavacena avoguṇṭhya cāstra-mantrataḥ ca
saṃrakṣed dhenvā amṛtīkṛtya etam mantram udīrayet
207. Then, having enveloped it with the armor mantra and protected it by means of the weapon mantra, having rendered it immortal with the dhenu mudrā, one should utter this mantra.
विष्णोर्वक्षसि या देवी या देवी शङ्करस्य च ।
मांसं मे पवित्रीकुरु कुरु तद्विष्णोः परमं पदम् ॥२०८॥
208. viṣṇorvakṣasi yā devī yā devī śaṅkarasya ca ,
māṁsaṁ me pavitrīkuru kuru tadviṣṇoḥ paramaṁ padam.
208. viṣṇoḥ vakṣasi yā devī yā devī śaṅkarasya ca māṃsaṃ
me pavitrīkuru kuru tat viṣṇoḥ paramaṃ padam
208. viṣṇoḥ vakṣasi yā devī yā ca śaṅkarasya devī,
me māṃsaṃ pavitrīkuru,
kuru tat viṣṇoḥ paramaṃ padam
208. O goddess who resides on the breast of Vishnu and also you who are the goddess of Shankara, purify this meat for me, and make it the supreme state of Vishnu.
इत्थं मीनं समानीय प्रोक्तमन्त्रेण संस्कृतम् ।
मन्त्रेणाऽनेन मतिमांस्तं मीनमभिमन्त्रयेत् ॥२०९॥
209. itthaṁ mīnaṁ samānīya proktamantreṇa saṁskṛtam ,
mantreṇā'nena matimāṁstaṁ mīnamabhimantrayet.
209. itthaṃ mīnam samānīya proktamantreṇa saṃskṛtam
mantreṇa anena matimān tam mīnam abhimantrayet
209. matimān itthaṃ mīnam samānīya proktamantreṇa saṃskṛtam,
anena mantreṇa tam mīnam abhimantrayet
209. Thus, having brought the fish and having consecrated it with the aforementioned mantra, the wise practitioner should consecrate that fish with this mantra.
ओ/ त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्द्धनम् ।
उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीय माऽमृतात् ॥२१०॥
210. o/ tryambakaṁ yajāmahe sugandhiṁ puṣṭivarddhanam ,
urvārukamiva bandhanānmṛtyormukṣīya mā'mṛtāt.
210. om tryambakaṃ yajāmahe sugandhiṃ puṣṭivardhanam
urvārukam iva bandhanān mṛtyor mukṣīya mā amṛtāt
210. om tryambakam yajāmahe sugandhim puṣṭivardhanam
urvārukam iva bandhanāt mṛtyoḥ mukṣīya mā amṛtāt
210. Om, we worship the three-eyed one, fragrant and nourishing. Like a cucumber from its stem, may I be liberated from death, not from immortality.
तथैव मुद्रामादाय शोधयेदमुना प्रिये ।
ओ/ तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः ।
दिवीव चक्षुराततम् ॥२११॥
211. tathaiva mudrāmādāya śodhayedamunā priye ,
o/ tadviṣṇoḥ paramaṁ padaṁ sadā paśyanti sūrayaḥ ,
divīva cakṣurātatam.
211. tathaiva mudrām ādāya śodhayed amunā priye om tad viṣṇoḥ
paramaṃ padaṃ sadā paśyanti sūrayaḥ divi iva cakṣur ātatam
211. tathā eva mudrām ādāya amunā śodhayet priye om sūrayaḥ divi
iva ātatam cakṣuḥ tat viṣṇoḥ paramam padam sadā paśyanti
211. O beloved, taking the mudrā in the exact same manner, one should purify it with this: Om, the wise always perceive that supreme state of Vishnu, spread across the sky like an eye.
ओ/ तद्विप्रासो विपण्यवो जागृवांसः समिन्धते ।
विष्णोर्यत् परमं पदम् ॥२१२॥
212. o/ tadviprāso vipaṇyavo jāgṛvāṁsaḥ samindhate ,
viṣṇoryat paramaṁ padam.
212. tad viprāsaḥ vipanyavaḥ jāgṛvāṃsaḥ
samindhate viṣṇoḥ yat paramaṃ padam
212. tat viprāsaḥ vipanyavaḥ jāgṛvāṃsaḥ
viṣṇoḥ yat paramaṃ padam samindhate
212. Those wise, praising, and wakeful sages kindle that supreme abode of Vishnu.
अथवा सर्वतत्त्वानि मूलेनैव विशोधयेत् ।
मूले तु श्रद्दधानो यः किं तस्य दलशाखया ॥२१३॥
213. athavā sarvatattvāni mūlenaiva viśodhayet ,
mūle tu śraddadhāno yaḥ kiṁ tasya dalaśākhayā.
213. athavā sarva-tattvāni mūlena eva viśodhayet
mūle tu śraddadhānaḥ yaḥ kiṃ tasya dala-śākhayā
213. athavā sarva-tattvāni mūlena eva viśodhayet
śraddadhānaḥ yaḥ tu mūle tasya dala-śākhayā kiṃ
213. Or else, one should purify all realities simply by means of the root mantra. For one who has full faith in the root mantra, what is the use of its leaves and branches?
केवलं मूलमन्त्रेण यद्द्रव्यं शोधितं भवेत् ।
तदेव देवताप्रीत्यै सुप्रशस्तं मयोच्यते ॥२१४॥
214. kevalaṁ mūlamantreṇa yaddravyaṁ śodhitaṁ bhavet ,
tadeva devatāprītyai supraśastaṁ mayocyate.
214. kevalam mūla-mantreṇa yat dravyam śodhitam bhavet
tat eva devatā-prītyai supraśastam mayā ucyate
214. kevalam mūla-mantreṇa yat dravyam śodhitam bhavet
tat eva devatā-prītyai supraśastam mayā ucyate
214. Whatever substance has been purified solely by means of the root mantra, that alone is declared by me to be highly excellent for pleasing the deity.
यथा कालस्य संक्षेपात् साधकानवकाशतः ।
सर्वं मूलेन संशोध्य महादेव्यै निवेदयेत् ॥२१५॥
215. yathā kālasya saṁkṣepāt sādhakānavakāśataḥ ,
sarvaṁ mūlena saṁśodhya mahādevyai nivedayet.
215. yathā kālasya saṃkṣepāt sādhakānavakāśataḥ
sarvaṃ mūlena saṃśodhya mahādevyai nivedayet
215. yathā kālasya saṃkṣepāt sādhakānavakāśataḥ
sarvaṃ mūlena saṃśodhya mahādevyai nivedayet
215. O Mahādevī, due to the brevity of time and the lack of availability of the practitioner, having thoroughly corrected everything with the mūla-mantra, one should offer it.
न चात्र प्रत्यवायोऽस्ति नाङ्गवैगुण्यदूषणम् ।
सत्यं सत्यं पुनः सत्यमिति शङ्गरशासनम् ॥२१६॥
216. na cātra pratyavāyo'sti nāṅgavaiguṇyadūṣaṇam ,
satyaṁ satyaṁ punaḥ satyamiti śaṅgaraśāsanam.
216. na ca atra pratyavāyaḥ asti na aṅgavaiguṇyadūṣaṇam
satyam satyam punaḥ satyam iti śaṅkarasāsanam
216. atra na ca pratyavāyaḥ asti na aṅgavaiguṇyadūṣaṇam
satyam satyam punaḥ satyam iti śaṅkarasāsanam
216. Here there is no sin, nor is there any flaw of deficient ritual limbs. Truly, truly, again truly - this is the ruling of Śaṅkara.