Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-8

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
श्रुत्वा धर्मान् बहुविधान् भवानी भवमोचनी ।
हिताय जगतां माता भूयः शङ्करमब्रवीत् ॥१॥
1. śrutvā dharmān bahuvidhān bhavānī bhavamocanī ,
hitāya jagatāṁ mātā bhūyaḥ śaṅkaramabravīt.
श्रुतं बहुविधं धर्ममिहामूत्र सुखप्रदम् ।
धर्मार्थकामदं विघ्नहरं निर्वाणकारणम् ॥२॥
2. śrutaṁ bahuvidhaṁ dharmamihāmūtra sukhapradam ,
dharmārthakāmadaṁ vighnaharaṁ nirvāṇakāraṇam.
साम्प्रतं श्रोतुमिच्चामि ब्रूहि वर्णाश्रमान् विभो ।
तत्र ये विहिताचाराः कृपया वद तानपि ॥३॥
3. sāmprataṁ śrotumiccāmi brūhi varṇāśramān vibho ,
tatra ye vihitācārāḥ kṛpayā vada tānapi.
चत्वारः कथिता वर्णा आश्रमा अपि सुव्रते ।
आचाराश्चापि वर्णानामाश्रमाणां पृथक् पृथक् ॥४॥
4. catvāraḥ kathitā varṇā āśramā api suvrate ,
ācārāścāpi varṇānāmāśramāṇāṁ pṛthak pṛthak.
कृतादौ कलिकाले तु वर्णाः पञ्च प्रकीर्तिताः ।
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रः सामान्य एव च ॥५॥
5. kṛtādau kalikāle tu varṇāḥ pañca prakīrtitāḥ ,
brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ śūdraḥ sāmānya eva ca.
एतेषां सर्ववर्णानामाश्रमौ द्वौ महेश्वरि ।
तेषामाचारधर्मांश्च शृणुष्वाद्ये वदामि ते ॥६॥
6. eteṣāṁ sarvavarṇānāmāśramau dvau maheśvari ,
teṣāmācāradharmāṁśca śṛṇuṣvādye vadāmi te.
पुरैव कथितं तावत् कलिसम्भवचेष्टितम् ।
तपःस्वाध्यायहीनानां नृणामल्पायुषामपि ।
क्लेशप्रयासाशक्तानां कुतो देहपरिश्रमः ॥७॥
7. puraiva kathitaṁ tāvat kalisambhavaceṣṭitam ,
tapaḥsvādhyāyahīnānāṁ nṛṇāmalpāyuṣāmapi ,
kleśaprayāsāśaktānāṁ kuto dehapariśramaḥ.
ब्रह्मचर्याश्रमो नास्ति वानप्रस्थोऽपि न प्रिये ।
गार्हस्थ्यो भैक्षुकश्चैव आश्रमौ द्वौ कलौ युगे ॥८॥
8. brahmacaryāśramo nāsti vānaprastho'pi na priye ,
gārhasthyo bhaikṣukaścaiva āśramau dvau kalau yuge.
गृहस्थस्य क्रियाः सर्वा आगमोक्ताः कलौ शिवे ।
नान्यमार्गैः क्रियासिद्धिः कदापि गृहमेधिनाम् ॥९॥
9. gṛhasthasya kriyāḥ sarvā āgamoktāḥ kalau śive ,
nānyamārgaiḥ kriyāsiddhiḥ kadāpi gṛhamedhinām.
भैक्षुकेऽप्याश्रमे देवि वेदोक्तं दण्डधारणम् ।
कलौ नास्त्येव तत्त्वज्ञे यतस्तत् श्रौतसंस्कृतिः ॥१०॥
10. bhaikṣuke'pyāśrame devi vedoktaṁ daṇḍadhāraṇam ,
kalau nāstyeva tattvajñe yatastat śrautasaṁskṛtiḥ.
शैवसंस्कारविधिनाऽवधूताश्रमधारणम् ।
तदेव कथितं भद्रे सन्न्यासग्रहणं कलौ ॥११॥
11. śaivasaṁskāravidhinā'vadhūtāśramadhāraṇam ,
tadeva kathitaṁ bhadre sannyāsagrahaṇaṁ kalau.
विप्राणामितरेषाञ्च वर्णानां प्रबले कलौ ।
उभयत्राश्रमे देवि सर्वेषामधिकारिता ॥१२॥
12. viprāṇāmitareṣāñca varṇānāṁ prabale kalau ,
ubhayatrāśrame devi sarveṣāmadhikāritā.
सर्वेषामेव संस्काराः कर्माणि शैववर्त्मना ।
विप्राणामितरेषाञ्च कर्मलिङ्गं पृथक् पृथक् ॥१३॥
13. sarveṣāmeva saṁskārāḥ karmāṇi śaivavartmanā ,
viprāṇāmitareṣāñca karmaliṅgaṁ pṛthak pṛthak.
जातमात्रो गृहस्थः स्यात् संस्कारादाश्रमी भवेत् ।
गार्हस्थ्यं प्रथमं कुर्यात् यथाविधि महेश्वरि ॥१४॥
14. jātamātro gṛhasthaḥ syāt saṁskārādāśramī bhavet ,
gārhasthyaṁ prathamaṁ kuryāt yathāvidhi maheśvari.
तत्त्वज्ञाने समुत्पन्ने वैराग्यं जायते यदा ।
तदा सर्वं परित्यज्य सन्न्यासाश्रममाचरेत् ॥१५॥
15. tattvajñāne samutpanne vairāgyaṁ jāyate yadā ,
tadā sarvaṁ parityajya sannyāsāśramamācaret.
विद्यामुपार्जयेत् बाल्ये धनं दारांश्च यौवने ।
प्रौढे धर्म्याणि कर्माणि चतुर्थे प्रव्रजेत् सुधीः ॥१६॥
16. vidyāmupārjayet bālye dhanaṁ dārāṁśca yauvane ,
prauḍhe dharmyāṇi karmāṇi caturthe pravrajet sudhīḥ.
मातरं पितरं बृद्धं भार्याञ्चैव पतिव्रताम् ।
शिशुञ्च तनयं हित्वा नावधूताश्रमं व्रजेत् ॥१७॥
17. mātaraṁ pitaraṁ bṛddhaṁ bhāryāñcaiva pativratām ,
śiśuñca tanayaṁ hitvā nāvadhūtāśramaṁ vrajet.
मात्éः पित्éन् शिशून् दारान् स्वजनान् बान्धवानपि ।
यः प्रव्रजति हित्वैतान् स महापातकी भवेत् ॥१८॥
18. mātéḥ pitén śiśūn dārān svajanān bāndhavānapi ,
yaḥ pravrajati hitvaitān sa mahāpātakī bhavet.
मातृहा पितृहा स स्यात् स्त्रीवधी ब्रह्मघातकः ।
असन्तर्प्य स्वपित्रादीन् यो गच्चेद्भिक्षुकाश्रमे ॥१९॥
19. mātṛhā pitṛhā sa syāt strīvadhī brahmaghātakaḥ ,
asantarpya svapitrādīn yo gaccedbhikṣukāśrame.
ब्राह्मणो विप्रभिन्नश्च स्वस्ववर्णोक्तसंस्क्रियाम् ।
शैवेन वर्त्मना कुर्यादेष धर्मः कलौ युगे ॥२०॥
20. brāhmaṇo viprabhinnaśca svasvavarṇoktasaṁskriyām ,
śaivena vartmanā kuryādeṣa dharmaḥ kalau yuge.
को वा धर्मो गृहस्थस्य भिक्षुकस्य च किं विभो ।
विप्रस्य विप्रभिन्नानां संस्कारादीनि मे वद ॥२१॥
21. ko vā dharmo gṛhasthasya bhikṣukasya ca kiṁ vibho ,
viprasya viprabhinnānāṁ saṁskārādīni me vada.
गार्हस्थ्यं प्रथमं धर्मं सर्वेषां मनुजन्मनाम् ।
तदेव कथयाम्यादौ शृणु कौलिनि तत्त्वतः ॥२२॥
22. gārhasthyaṁ prathamaṁ dharmaṁ sarveṣāṁ manujanmanām ,
tadeva kathayāmyādau śṛṇu kaulini tattvataḥ.
ब्रह्मनिष्ठो गृहस्थः स्यात् ब्रह्मज्ञानपरायणः ।
यद्यत् कर्म प्रकुर्वीत तद्ब्रह्मणि समर्पयेत् ॥२३॥
23. brahmaniṣṭho gṛhasthaḥ syāt brahmajñānaparāyaṇaḥ ,
yadyat karma prakurvīta tadbrahmaṇi samarpayet.
न मिथ्याभाषणं कुर्यात् न च शाठ्यं समाचरेत् ।
देवतातिथिपूजासु गृहस्थो निरतो भवेत् ॥२४॥
24. na mithyābhāṣaṇaṁ kuryāt na ca śāṭhyaṁ samācaret ,
devatātithipūjāsu gṛhastho nirato bhavet.
मातरं पितरञ्चैव साक्षात् प्रत्यक्षदेवताम् ।
मत्वा गृही निषेवेत सदा सर्वप्रयत्नतः ॥२५॥
25. mātaraṁ pitarañcaiva sākṣāt pratyakṣadevatām ,
matvā gṛhī niṣeveta sadā sarvaprayatnataḥ.
तुष्टायां मातरि शिवे तुष्टे पितरि पार्वति ।
तव प्रीतिर्भवेद्देवि परब्रह्म प्रसीदति ॥२६॥
26. tuṣṭāyāṁ mātari śive tuṣṭe pitari pārvati ,
tava prītirbhaveddevi parabrahma prasīdati.
त्वमाद्ये जगतां माता पिता ब्रह्म परात्परम् ।
युवयोः प्रीणनं यस्मात् तस्मात् किं गृहिणांतपः ॥२७॥
27. tvamādye jagatāṁ mātā pitā brahma parātparam ,
yuvayoḥ prīṇanaṁ yasmāt tasmāt kiṁ gṛhiṇāṁtapaḥ.
आसनं शयनं वस्त्रं पानं भोजनमेव च ।
तत्तत्समयमाज्ञाय मात्रे पित्रे नियोजयेत् ॥२८॥
28. āsanaṁ śayanaṁ vastraṁ pānaṁ bhojanameva ca ,
tattatsamayamājñāya mātre pitre niyojayet.
श्रावयेन्मृदुलां वाणीं सर्वदा प्रियमाचरेत् ।
पित्रोराज्ञानुसारी स्यात् सत्पुत्रः कुलपावनः ॥२९॥
29. śrāvayenmṛdulāṁ vāṇīṁ sarvadā priyamācaret ,
pitrorājñānusārī syāt satputraḥ kulapāvanaḥ.
औद्धत्यं परिहासञ्च तर्जनं परिभाषणम् ।
पित्रोरग्रे न कुर्वीत यदीच्चेदात्मनो हितम् ॥३०॥
30. auddhatyaṁ parihāsañca tarjanaṁ paribhāṣaṇam ,
pitroragre na kurvīta yadīccedātmano hitam.
मातरं पितरं वीक्ष्य नत्वोत्तिष्ठेत् ससम्भ्रमः ।
विनाऽज्ञया नोपविशेत् संस्थितः पितृशासने ॥३१॥
31. mātaraṁ pitaraṁ vīkṣya natvottiṣṭhet sasambhramaḥ ,
vinā'jñayā nopaviśet saṁsthitaḥ pitṛśāsane.
विद्याधनमदोन्मत्तो यः कुर्यात् पितृहेलनम् ।
स याति नरकं घोरं सर्वधर्मवहिष्कृतः ॥३२॥
32. vidyādhanamadonmatto yaḥ kuryāt pitṛhelanam ,
sa yāti narakaṁ ghoraṁ sarvadharmavahiṣkṛtaḥ.
मातरं पितरं पुत्रं दारानतिथिसोदरान् ।
हित्वा गृही न भुञ्जीयात् प्राणैः कण्ठगतैरपि ॥३३॥
33. mātaraṁ pitaraṁ putraṁ dārānatithisodarān ,
hitvā gṛhī na bhuñjīyāt prāṇaiḥ kaṇṭhagatairapi.
वञ्चयित्वा गुरून् बन्धून् यो भुङ्क्ते स्वोदरम्भरः ।
इहैव लोकगर्ह्योऽसौ परत्र नारकी भवेत् ॥३४॥
34. vañcayitvā gurūn bandhūn yo bhuṅkte svodarambharaḥ ,
ihaiva lokagarhyo'sau paratra nārakī bhavet.
गृहस्थो गोपयेद्दारान् विद्यामभ्यासयेत् सुतान् ।
पोषयेत् स्वजनान् बन्धूनेष धर्मः सनातनः ॥३५॥
35. gṛhastho gopayeddārān vidyāmabhyāsayet sutān ,
poṣayet svajanān bandhūneṣa dharmaḥ sanātanaḥ.
जनन्या वर्द्धितो देहो जनकेन प्रपोषितः ।
स्वजनैः शिक्षितः प्रीत्या सोऽधमस्तान् परित्यजेत् ॥३६॥
36. jananyā varddhito deho janakena prapoṣitaḥ ,
svajanaiḥ śikṣitaḥ prītyā so'dhamastān parityajet.
एषामर्थे महेशानि कृत्वा कष्टशतान्यपि ।
प्रीणयेत् सततं शक्त्या धर्मो ह्येष सनातनः ॥३७॥
37. eṣāmarthe maheśāni kṛtvā kaṣṭaśatānyapi ,
prīṇayet satataṁ śaktyā dharmo hyeṣa sanātanaḥ.
स धन्यः पुरुषो लोके स कृती परमार्थवित् ।
ब्रह्मनिष्ठः सत्यसन्धो यो भवेद्भुवि मानवः ॥३८॥
38. sa dhanyaḥ puruṣo loke sa kṛtī paramārthavit ,
brahmaniṣṭhaḥ satyasandho yo bhavedbhuvi mānavaḥ.
न भार्यां ताडयेत् क्वापि मातृवत् पालयेत् सदा ।
न त्यजेत् घोरकष्टेऽपि यदि साध्वी पतिव्रता ॥३९॥
39. na bhāryāṁ tāḍayet kvāpi mātṛvat pālayet sadā ,
na tyajet ghorakaṣṭe'pi yadi sādhvī pativratā.
स्थितेषु स्वीयदारेषु स्त्रियमन्यां न संस्पृशेत् ।
दुष्टेन चेतसा विद्वानन्यथा नारकी भवेत् ॥४०॥
40. sthiteṣu svīyadāreṣu striyamanyāṁ na saṁspṛśet ,
duṣṭena cetasā vidvānanyathā nārakī bhavet.
विरले शयनं वासं त्यजेत् प्राज्ञः परस्त्रिया ।
अयुक्तभाषणञ्चैव स्त्रियं शौर्यन्न दर्शयेत् ॥४१॥
41. virale śayanaṁ vāsaṁ tyajet prājñaḥ parastriyā ,
ayuktabhāṣaṇañcaiva striyaṁ śauryanna darśayet.
धनेन वाससा प्रेम्णा श्रद्धया मृदुभाषणैः ।
सततं तोषयेद्दारान् नाप्रियं क्वचिदाचरेत् ॥४२॥
42. dhanena vāsasā premṇā śraddhayā mṛdubhāṣaṇaiḥ ,
satataṁ toṣayeddārān nāpriyaṁ kvacidācaret.
उत्सवे लोकयात्रायां तीर्थेष्वन्यनिकेतने ।
न पत्नीं प्रेषयेत् प्राज्ञः पुन्नामात्यविवर्जिताम् ॥४३॥
43. utsave lokayātrāyāṁ tīrtheṣvanyaniketane ,
na patnīṁ preṣayet prājñaḥ punnāmātyavivarjitām.
यस्मिन्नरे महेशानि तुष्टा भार्या पतिव्रता ।
सर्वो धर्मः कृतस्तेन भवतीप्रिय एव सः ॥४४॥
44. yasminnare maheśāni tuṣṭā bhāryā pativratā ,
sarvo dharmaḥ kṛtastena bhavatīpriya eva saḥ.
चतुर्वर्षावधि सुतान् लालयेत् पालयेत् पिता ।
ततः षोडशपर्यन्तं गुणान् विद्याञ्च शिक्षयेत् ॥४५॥
45. caturvarṣāvadhi sutān lālayet pālayet pitā ,
tataḥ ṣoḍaśaparyantaṁ guṇān vidyāñca śikṣayet.
विंशत्यब्दाधिकान् पुत्रान् प्रेरयेद् गृहकर्मसु ।
ततस्तांस्तुल्यभावेन मत्वा स्नेहं प्रदर्शयेत् ॥४६॥
46. viṁśatyabdādhikān putrān prerayed gṛhakarmasu ,
tatastāṁstulyabhāvena matvā snehaṁ pradarśayet.
कन्याऽप्येवं पालनीया शिक्षणीयाऽतियत्नतः ।
देया वराय विदुषे धनरत्नसमन्विता ॥४७॥
47. kanyā'pyevaṁ pālanīyā śikṣaṇīyā'tiyatnataḥ ,
deyā varāya viduṣe dhanaratnasamanvitā.
एवं क्रमेण भ्रात्éंश्च स्वसृभ्रातृसुतानपि ।
ज्ञातीन् मित्राणि भृत्यांश्च पालयेत्तोषयेद् गृही ॥४८॥
48. evaṁ krameṇa bhrātéṁśca svasṛbhrātṛsutānapi ,
jñātīn mitrāṇi bhṛtyāṁśca pālayettoṣayed gṛhī.
ततः स्वधर्मनिरतानेकग्रामनिवासिनः ।
अभ्यागतानुदासीनान् गृहस्थः परिपालयेत् ॥४९॥
49. tataḥ svadharmaniratānekagrāmanivāsinaḥ ,
abhyāgatānudāsīnān gṛhasthaḥ paripālayet.
यद्येवं नाचरेद्देवि गृहस्थो विभवे सति ।
पशुरेव स विज्ञेयः स पापी लोकगर्हितः ॥५०॥
50. yadyevaṁ nācareddevi gṛhastho vibhave sati ,
paśureva sa vijñeyaḥ sa pāpī lokagarhitaḥ.
निद्रालस्यं देहयत्नं केशविन्यासमेव च ।
आसक्तिमशने वस्त्रे नातिरिक्तं ससाचरेत् ॥५१॥
51. nidrālasyaṁ dehayatnaṁ keśavinyāsameva ca ,
āsaktimaśane vastre nātiriktaṁ sasācaret.
युक्ताहारो युक्तनिद्रो मितवाङ्मितमैथुनः ।
स्वच्चो नम्रः शुचिर्दक्षो युक्तः स्यात् सर्वकर्मसु ॥५२॥
52. yuktāhāro yuktanidro mitavāṅmitamaithunaḥ ,
svacco namraḥ śucirdakṣo yuktaḥ syāt sarvakarmasu.
शूरः शत्रौ विनीतः स्यात् बान्धवे गुरुसन्निधौ ।
जुगुप्सितान् न मन्येत नावमन्येत मानिनः ॥५३॥
53. śūraḥ śatrau vinītaḥ syāt bāndhave gurusannidhau ,
jugupsitān na manyeta nāvamanyeta māninaḥ.
सौहार्दं व्यवहारांश्च प्रवृत्तिं प्रकृतिं नृणाम् ।
सहवासेन तर्कैश्च विदित्वा विश्वसेत्ततः ॥५४॥
54. sauhārdaṁ vyavahārāṁśca pravṛttiṁ prakṛtiṁ nṛṇām ,
sahavāsena tarkaiśca viditvā viśvasettataḥ.
त्रसेद्द्वेष्टुरपि क्षुद्रात् समयं वीक्ष्य बुद्धिमान् ।
प्रदर्शयेदात्मभावान्नैव धर्मं विलङ्घयेत् ॥५५॥
55. traseddveṣṭurapi kṣudrāt samayaṁ vīkṣya buddhimān ,
pradarśayedātmabhāvānnaiva dharmaṁ vilaṅghayet.
स्वीयं यशः पौरुषञ्च गुप्तये कथितञ्च यत् ।
कृतं यदुपकाराय धर्मज्ञो न प्रकाशयेत् ॥५६॥
56. svīyaṁ yaśaḥ pauruṣañca guptaye kathitañca yat ,
kṛtaṁ yadupakārāya dharmajño na prakāśayet.
जुगुप्सितप्रवृत्तौ च निश्चितेऽपि पराजये ।
गुरुणा लघुना चापि यशस्वी न विवादयेत् ॥५७॥
57. jugupsitapravṛttau ca niścite'pi parājaye ,
guruṇā laghunā cāpi yaśasvī na vivādayet.
विद्याधनयशोधर्मान् यतमान उपार्जयेत् ।
व्यसनञ्चासतां सङ्गं मिथ्याद्रोहं परित्यजेत् ॥५८॥
58. vidyādhanayaśodharmān yatamāna upārjayet ,
vyasanañcāsatāṁ saṅgaṁ mithyādrohaṁ parityajet.
अवस्थानुगताश्चेष्टाः समयानुगताः क्रियाः ।
तस्मादवस्थां समयं वीक्ष्य कर्म समाचरेत् ॥५९॥
59. avasthānugatāśceṣṭāḥ samayānugatāḥ kriyāḥ ,
tasmādavasthāṁ samayaṁ vīkṣya karma samācaret.
योगक्षेमरतो दक्षो धार्मिकः प्रियबान्धवः ।
मितवाङ्मितहासः स्यान्मान्याग्रे तु विशेषतः ॥६०॥
60. yogakṣemarato dakṣo dhārmikaḥ priyabāndhavaḥ ,
mitavāṅmitahāsaḥ syānmānyāgre tu viśeṣataḥ.
जितेन्द्रियः प्रसन्नात्मा सुचिन्त्यः स्याद्दृढव्रतः ।
अप्रमत्तो दीर्घदर्शी मात्रास्पर्शान् विचारयेत् ॥६१॥
61. jitendriyaḥ prasannātmā sucintyaḥ syāddṛḍhavrataḥ ,
apramatto dīrghadarśī mātrāsparśān vicārayet.
सत्यं मृदु प्रियं धीरो वाक्यं हितकरं वदेत् ।
आत्मौत्कर्ष्यं तथा निन्दां परेषां परिवर्जयेत् ॥६२॥
62. satyaṁ mṛdu priyaṁ dhīro vākyaṁ hitakaraṁ vadet ,
ātmautkarṣyaṁ tathā nindāṁ pareṣāṁ parivarjayet.
जलाशयाश्च वृक्षाश्च विश्रामगृहमध्वनि ।
सेतुः प्रतिष्ठितो येन तेन लोकत्रयं जितम् ॥६३॥
63. jalāśayāśca vṛkṣāśca viśrāmagṛhamadhvani ,
setuḥ pratiṣṭhito yena tena lokatrayaṁ jitam.
सन्तुष्टौ पितरौ यस्मिन्ननुरक्ताः सुहृद्गणाः ।
गायन्ति यद्यशो लोकास्तेन लोकत्रयं जितम् ॥६४॥
64. santuṣṭau pitarau yasminnanuraktāḥ suhṛdgaṇāḥ ,
gāyanti yadyaśo lokāstena lokatrayaṁ jitam.
सत्यमेव व्रतं यस्य दया दीनेषु सर्वथा ।
कामक्रोधौ वशे यस्य तेन लोकत्रयं जितम् ॥६५॥
65. satyameva vrataṁ yasya dayā dīneṣu sarvathā ,
kāmakrodhau vaśe yasya tena lokatrayaṁ jitam.
विरक्तः परदारेषु निष्पृहः परवस्तुषु ।
दम्भमात्सर्यहीनो यस्तेन लोकत्रयं जितम् ॥६६॥
66. viraktaḥ paradāreṣu niṣpṛhaḥ paravastuṣu ,
dambhamātsaryahīno yastena lokatrayaṁ jitam.
न बिभेति रणाद्यो वै संग्रामेऽप्यपराङ्मुखः ।
धर्मयुद्धे मृतो वाऽपि तेन लोकत्रयं जितम् ॥६७॥
67. na bibheti raṇādyo vai saṁgrāme'pyaparāṅmukhaḥ ,
dharmayuddhe mṛto vā'pi tena lokatrayaṁ jitam.
असंशयात्मा सुश्रद्धः शाम्भवाचारतत्परः ।
मच्चासने हितो यश्च तेन लोकत्रयं जितम् ॥६८॥
68. asaṁśayātmā suśraddhaḥ śāmbhavācāratatparaḥ ,
maccāsane hito yaśca tena lokatrayaṁ jitam.
ज्ञानिना लोकयात्रायै सर्वत्र समदृष्टिना ।
क्रियन्ते येन कर्माणि तेन लोकत्रयं जितम् ॥६९॥
69. jñāninā lokayātrāyai sarvatra samadṛṣṭinā ,
kriyante yena karmāṇi tena lokatrayaṁ jitam.
शौचन्तु द्विविधं देवि बाह्याभ्यन्तरभेदतः ।
ब्रह्मण्यात्मार्पणं यत्तत् शौचमान्तरिकं स्मृतम् ॥७०॥
70. śaucantu dvividhaṁ devi bāhyābhyantarabhedataḥ ,
brahmaṇyātmārpaṇaṁ yattat śaucamāntarikaṁ smṛtam.
अद्भिर्वा भस्मना वाऽपि मलानामपकर्षणम् ।
देहशुद्धिर्भवेद्येन बहिःशौचं तदुच्यते ॥७१॥
71. adbhirvā bhasmanā vā'pi malānāmapakarṣaṇam ,
dehaśuddhirbhavedyena bahiḥśaucaṁ taducyate.
गङ्गा नद्यो ह्रदा वाप्यस्तथा कूपाश्च क्षुल्लकाः ।
सर्वं पवित्रजननं स्वर्णदी क्रमतः प्रिये ॥७२॥
72. gaṅgā nadyo hradā vāpyastathā kūpāśca kṣullakāḥ ,
sarvaṁ pavitrajananaṁ svarṇadī kramataḥ priye.
भस्माऽत्र याज्ञिकं श्रेष्ठं मृत्स्ना तु मलवर्जिता ।
वासोऽजिनतृणादीनि मृद्वज्जानीहि सुव्रते ॥७३॥
73. bhasmā'tra yājñikaṁ śreṣṭhaṁ mṛtsnā tu malavarjitā ,
vāso'jinatṛṇādīni mṛdvajjānīhi suvrate.
किमत्र बहुनोक्तेन शौचाशौचविधौ शिवे ।
मनःपूतं भवेद्येन गृहस्थस्तत्तदाचरेत् ॥७४॥
74. kimatra bahunoktena śaucāśaucavidhau śive ,
manaḥpūtaṁ bhavedyena gṛhasthastattadācaret.
निद्रान्ते मैथुनस्यान्ते त्यागान्ते मलमूत्रयोः ।
भोजनान्ते मले स्पृष्टे बहिःशौचं विधीयते ॥७५॥
75. nidrānte maithunasyānte tyāgānte malamūtrayoḥ ,
bhojanānte male spṛṣṭe bahiḥśaucaṁ vidhīyate.
सन्ध्या त्रैकालिकी कार्या वैदिकी तान्त्रिकी क्रमात् ।
उपासनाया भेदेन पूजां कुर्याद् यथाविधि ॥७६॥
76. sandhyā traikālikī kāryā vaidikī tāntrikī kramāt ,
upāsanāyā bhedena pūjāṁ kuryād yathāvidhi.
ब्रह्ममन्त्रोपासकानां गायत्रीजपनात् प्रिये ।
ज्ञानात् ब्रह्मेति तद्वाच्यं सन्ध्या भवति वैदिकी ॥७७॥
77. brahmamantropāsakānāṁ gāyatrījapanāt priye ,
jñānāt brahmeti tadvācyaṁ sandhyā bhavati vaidikī.
अन्येषां वैदिकी सन्ध्या सूर्योपस्थानपूर्वकम् ।
अर्घ्यदानं दिनेशाय गायत्रीजपनं तथा ॥७८॥
78. anyeṣāṁ vaidikī sandhyā sūryopasthānapūrvakam ,
arghyadānaṁ dineśāya gāyatrījapanaṁ tathā.
अष्टोत्तरं सहस्रं वा शतं वा दशधाऽपि वा ।
जपानां नियमो भद्रे सर्वत्राह्निककर्मणि ॥७९॥
79. aṣṭottaraṁ sahasraṁ vā śataṁ vā daśadhā'pi vā ,
japānāṁ niyamo bhadre sarvatrāhnikakarmaṇi.
शूद्रसामान्यजातीनामधिकारोऽस्ति केवलम् ।
आगमोक्तविधौ देवि सर्वसिद्धिस्ततो भवेत् ॥८०॥
80. śūdrasāmānyajātīnāmadhikāro'sti kevalam ,
āgamoktavidhau devi sarvasiddhistato bhavet.
प्रातः सूर्योदयः कालो मध्याह्नस्तदनन्तरम् ।
सायं सूर्यास्तसमयस्त्रिकालानामयं क्रमः ॥८१॥
81. prātaḥ sūryodayaḥ kālo madhyāhnastadanantaram ,
sāyaṁ sūryāstasamayastrikālānāmayaṁ kramaḥ.
विप्रादिसर्ववर्णानां विहिता तान्त्रिकी क्रिया ।
त्वयैव कथिता नाथ सम्प्राप्ते प्रबले कलौ ॥८२॥
82. viprādisarvavarṇānāṁ vihitā tāntrikī kriyā ,
tvayaiva kathitā nātha samprāpte prabale kalau.
तदिदानीं कथं देव विप्रान् वैदिककर्मणि ।
नियोजयसि तत्सर्वं विशेषाद्वक्तुमर्हसि ॥८३॥
83. tadidānīṁ kathaṁ deva viprān vaidikakarmaṇi ,
niyojayasi tatsarvaṁ viśeṣādvaktumarhasi.
सत्यं ब्रवीषि तत्त्वज्ञे सर्वेषां तान्त्रिकी क्रिया ।
लोकानां भोगमोक्षाय सर्वकर्मसु सिद्धिदा ॥८४॥
84. satyaṁ bravīṣi tattvajñe sarveṣāṁ tāntrikī kriyā ,
lokānāṁ bhogamokṣāya sarvakarmasu siddhidā.
इयन्तु ब्रह्मसावित्री यथा भवति वैदिकी ।
तथैव तान्त्रिकी ज्ञेया प्रशस्तोभयकर्मणि ॥८५॥
85. iyantu brahmasāvitrī yathā bhavati vaidikī ,
tathaiva tāntrikī jñeyā praśastobhayakarmaṇi.
अतोऽत्र कथितं देवि द्विजानां प्रवले कलौ ।
गायत्र्यामधिकारोऽस्ति नान्यमन्त्रेषु कर्हिचित् ॥८६॥
86. ato'tra kathitaṁ devi dvijānāṁ pravale kalau ,
gāyatryāmadhikāro'sti nānyamantreṣu karhicit.
ताराद्या कमलाद्या च वाग्भवाद्या यथाक्रमात् ।
ब्राह्मणक्षत्रियविशां सावित्री कथिता कलौ ॥८७॥
87. tārādyā kamalādyā ca vāgbhavādyā yathākramāt ,
brāhmaṇakṣatriyaviśāṁ sāvitrī kathitā kalau.
द्विजादीनां प्रभेदार्थं शूद्रेभ्यः परमेश्वरि ।
सन्ध्येयं वैदिकी प्रोक्ता प्रागेवाह्निककर्मणाम् ॥८८॥
88. dvijādīnāṁ prabhedārthaṁ śūdrebhyaḥ parameśvari ,
sandhyeyaṁ vaidikī proktā prāgevāhnikakarmaṇām.
अन्यथा शाम्भवैर्मार्गैः केवलैः सिद्धिभाग्भवेत् ।
सत्यं सत्यं पुनः सत्यं सत्यमेतन्न संशयः ॥८९॥
89. anyathā śāmbhavairmārgaiḥ kevalaiḥ siddhibhāgbhavet ,
satyaṁ satyaṁ punaḥ satyaṁ satyametanna saṁśayaḥ.
कालात्ययेऽपि सन्ध्येयं कर्तव्या देववन्दिते ।
ओ/ तत्सत् ब्रह्म चोच्चार्य मोक्षेच्चुभिरनातुरैः ॥९०॥
90. kālātyaye'pi sandhyeyaṁ kartavyā devavandite ,
o/ tatsat brahma coccārya mokṣeccubhiranāturaiḥ.
आसनं वसनं पात्रं शय्या यानं निकेतनम् ।
गृह्यकं वस्तुजातञ्ज स्वच्चात् स्वच्चं प्रशस्यते ॥९१॥
91. āsanaṁ vasanaṁ pātraṁ śayyā yānaṁ niketanam ,
gṛhyakaṁ vastujātañja svaccāt svaccaṁ praśasyate.
समाप्याह्निककर्माणि स्वाध्यायं गृहकर्म वा ।
गृहस्थो नियतं कुर्यान्नैव तिष्ठेन्निरुद्यमः ॥९२॥
92. samāpyāhnikakarmāṇi svādhyāyaṁ gṛhakarma vā ,
gṛhastho niyataṁ kuryānnaiva tiṣṭhennirudyamaḥ.
पुण्यतीर्थे पुण्यतिथौ ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः ।
जपं दानं प्रकुर्वाणः श्रेयसां निलयो भवेत् ॥९३॥
93. puṇyatīrthe puṇyatithau grahaṇe candrasūryayoḥ ,
japaṁ dānaṁ prakurvāṇaḥ śreyasāṁ nilayo bhavet.
कलावन्नगतप्राणा नोपवासः प्रशस्यते ।
उपवासप्रतिनिधावेकं दानं विधीयते ॥९४॥
94. kalāvannagataprāṇā nopavāsaḥ praśasyate ,
upavāsapratinidhāvekaṁ dānaṁ vidhīyate.
कलौ दानं महेशानि सर्वसिद्धिकरं भवेत् ।
तत्पात्रं केवलं ज्ञेयो दरिद्रः सत्क्रियान्वितः ॥९५॥
95. kalau dānaṁ maheśāni sarvasiddhikaraṁ bhavet ,
tatpātraṁ kevalaṁ jñeyo daridraḥ satkriyānvitaḥ.
मासवत्सरपक्षाणामारम्भदिनमम्बिके ।
चतुर्दश्यष्टमी शुक्ला तथैवैकादशी कुहूः ॥९६॥
96. māsavatsarapakṣāṇāmārambhadinamambike ,
caturdaśyaṣṭamī śuklā tathaivaikādaśī kuhūḥ.
निजजन्मदिनञ्चैव पित्रोर्मरणवासरः ।
वैधोत्सवदिनञ्चैव पुण्यकालः प्रकीर्तितः ॥९७॥
97. nijajanmadinañcaiva pitrormaraṇavāsaraḥ ,
vaidhotsavadinañcaiva puṇyakālaḥ prakīrtitaḥ.
गङ्गानदी महानद्यो गुरोः सदनमेव च ।
प्रसिद्धं देवताक्षेत्रं पुण्यतीर्थं प्रकीर्तितम् ॥९८॥
98. gaṅgānadī mahānadyo guroḥ sadanameva ca ,
prasiddhaṁ devatākṣetraṁ puṇyatīrthaṁ prakīrtitam.
त्यक्त्वा स्वाध्यायनं पित्रोः शुश्रूषान्दाररक्षणम् ।
नरकाय भवेत्तीर्थं तीर्थाय व्रजतां नृणाम् ॥९९॥
99. tyaktvā svādhyāyanaṁ pitroḥ śuśrūṣāndārarakṣaṇam ,
narakāya bhavettīrthaṁ tīrthāya vrajatāṁ nṛṇām.
न तीर्थसेवा नारीणां नोपवासादिकाः क्रियाः ।
नैव व्रतानां नियमो भर्तुः शुश्रूषणं विना ॥१००॥
100. na tīrthasevā nārīṇāṁ nopavāsādikāḥ kriyāḥ ,
naiva vratānāṁ niyamo bhartuḥ śuśrūṣaṇaṁ vinā.
भर्तैव योषितां तीर्थं तपो दानं व्रतं गुरुः ।
तस्मात् सर्वात्मना नारी पतिसेवां समाचरेत् ॥१०१॥
101. bhartaiva yoṣitāṁ tīrthaṁ tapo dānaṁ vrataṁ guruḥ ,
tasmāt sarvātmanā nārī patisevāṁ samācaret.
पत्युः प्रियं सदा कुर्यात् वचसा परिचर्यया ।
तदाज्ञानुचरी भूत्वा तोषयेत् पतिबान्धवान् ॥१०२॥
102. patyuḥ priyaṁ sadā kuryāt vacasā paricaryayā ,
tadājñānucarī bhūtvā toṣayet patibāndhavān.
नेक्षेत् पतिं क्रूरदृष्ट्या श्रावयेन्नैव दुर्वचः ।
नाप्रियं मनसा वापि चरेद्भर्तुः पतिव्रता ॥१०३॥
103. nekṣet patiṁ krūradṛṣṭyā śrāvayennaiva durvacaḥ ,
nāpriyaṁ manasā vāpi caredbhartuḥ pativratā.
कायेन मनसा वाचा सर्वदा प्रियकर्मभिः ।
या प्रीणयति भर्तारं सैव ब्रह्मपदं लभेत् ॥१०४॥
104. kāyena manasā vācā sarvadā priyakarmabhiḥ ,
yā prīṇayati bhartāraṁ saiva brahmapadaṁ labhet.
नान्यवक्त्रं निरीक्षेत नान्यैः सम्भाषणञ्चरेत् ।
न चाङ्गं दर्शयेदन्यान् भर्तुराज्ञानुसारिणी ॥१०५॥
105. nānyavaktraṁ nirīkṣeta nānyaiḥ sambhāṣaṇañcaret ,
na cāṅgaṁ darśayedanyān bharturājñānusāriṇī.
तिष्ठेत् पित्रोर्वशे बाल्ये भर्तुः सम्प्राप्तयौवने ।
वार्द्धक्ये पतिबन्धूनां न स्वतन्त्रा भवेत् क्वचित् ॥१०६॥
106. tiṣṭhet pitrorvaśe bālye bhartuḥ samprāptayauvane ,
vārddhakye patibandhūnāṁ na svatantrā bhavet kvacit.
अज्ञातपतिमर्यादामज्ञातपतिसेवनाम् ।
नोद्वाहयेत् पिता बालामज्ञातधर्मशासनाम् ॥१०७॥
107. ajñātapatimaryādāmajñātapatisevanām ,
nodvāhayet pitā bālāmajñātadharmaśāsanām.
नरमांसं न भुञ्जीयात् नराकृतिपशूंस्तथा ।
बहूपकारकान् गाश्च मांसादान् रसवर्जितान् ॥१०८॥
108. naramāṁsaṁ na bhuñjīyāt narākṛtipaśūṁstathā ,
bahūpakārakān gāśca māṁsādān rasavarjitān.
फलानि ग्राम्यवन्यानि मूलानि विविधानि च ।
भूमिजातानि सर्वाणि भोज्यानि स्वेच्चया शिवे ॥१०९॥
109. phalāni grāmyavanyāni mūlāni vividhāni ca ,
bhūmijātāni sarvāṇi bhojyāni sveccayā śive.
अध्यापनं याजनञ्च विप्राणां व्रतमुत्तमम् ।
अशक्तौ क्षत्रियविशां वृत्तैर्निर्वाहमाचरेत् ॥११०॥
110. adhyāpanaṁ yājanañca viprāṇāṁ vratamuttamam ,
aśaktau kṣatriyaviśāṁ vṛttairnirvāhamācaret.
राजन्यानाञ्च सद्वृत्तं संग्रामो भूमिशासनम् ।
अत्राशक्तौ वणिग्वृत्तं शूद्रवृत्तमथाश्रयेत् ॥१११॥
111. rājanyānāñca sadvṛttaṁ saṁgrāmo bhūmiśāsanam ,
atrāśaktau vaṇigvṛttaṁ śūdravṛttamathāśrayet.
वाणिज्याशक्तवैश्यानां शूद्रवृत्तमदूषणम् ।
शूद्राणां परमेशानि सेवावृत्तिं विधीयते ॥११२॥
112. vāṇijyāśaktavaiśyānāṁ śūdravṛttamadūṣaṇam ,
śūdrāṇāṁ parameśāni sevāvṛttiṁ vidhīyate.
सामान्यानां तु वर्णानां विप्रवृत्त्यन्यवृत्तिषु ।
अधिकारोऽस्ति देवेशि देहयात्राप्रसिद्धये ॥११३॥
113. sāmānyānāṁ tu varṇānāṁ vipravṛttyanyavṛttiṣu ,
adhikāro'sti deveśi dehayātrāprasiddhaye.
अद्वेष्टा निर्ममः शान्तः सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
निर्मत्सरो निष्कपटः स्ववृत्तौ ब्राह्मणो भवेत् ॥११४॥
114. adveṣṭā nirmamaḥ śāntaḥ satyavādī jitendriyaḥ ,
nirmatsaro niṣkapaṭaḥ svavṛttau brāhmaṇo bhavet.
अध्यापयेत् पुत्रबुद्ध्या शिष्यान् सन्मार्गवर्तिनः ।
सर्वलोकहितैषी स्यात् पक्षपातविनिर्मुखः ॥११५॥
115. adhyāpayet putrabuddhyā śiṣyān sanmārgavartinaḥ ,
sarvalokahitaiṣī syāt pakṣapātavinirmukhaḥ.
मिथ्यालापमसूयाञ्च व्यसनाप्रियभाषणम् ।
नीचैः प्रसक्तिं दम्भञ्च सर्वथा ब्राह्मणस्त्यजेत् ॥११६॥
116. mithyālāpamasūyāñca vyasanāpriyabhāṣaṇam ,
nīcaiḥ prasaktiṁ dambhañca sarvathā brāhmaṇastyajet.
युयुत्सा गर्हिता सन्धौ सम्मानैः सन्धिरुत्तमा ।
मृत्युर्जयो वा युद्धेषु राजन्यानां वरानने ॥११७॥
117. yuyutsā garhitā sandhau sammānaiḥ sandhiruttamā ,
mṛtyurjayo vā yuddheṣu rājanyānāṁ varānane.
अलोभी स्यात् प्रजावित्ते गृह्णीयात् सम्मितं करम् ।
रक्षन्नङ्गीकृतं धर्मं पुत्रवत् पालयेत् प्रजाः ॥११८॥
118. alobhī syāt prajāvitte gṛhṇīyāt sammitaṁ karam ,
rakṣannaṅgīkṛtaṁ dharmaṁ putravat pālayet prajāḥ.
न्यायं युद्धं तथा सन्धिं कर्माण्यन्यानि यानि च ।
मन्त्रिभिः सह कुर्वीत विचार्य सर्वथा नृपः ॥११९॥
119. nyāyaṁ yuddhaṁ tathā sandhiṁ karmāṇyanyāni yāni ca ,
mantribhiḥ saha kurvīta vicārya sarvathā nṛpaḥ.
धर्मयुद्धेन योद्धव्यं न्यायदण्डपुरस्क्रियाः ।
करणीया यथाशास्त्रं सन्धिं कुर्याद् यथाबलम् ॥१२०॥
120. dharmayuddhena yoddhavyaṁ nyāyadaṇḍapuraskriyāḥ ,
karaṇīyā yathāśāstraṁ sandhiṁ kuryād yathābalam.
उपायैः साधयेत् कार्यं युद्धं सन्धिञ्च शत्रुभिः ।
उपायानुगताः सर्वा जयक्षेमविभूतयः ॥१२१॥
121. upāyaiḥ sādhayet kāryaṁ yuddhaṁ sandhiñca śatrubhiḥ ,
upāyānugatāḥ sarvā jayakṣemavibhūtayaḥ.
स्यान्नीचसङ्गाद्विरतः सदा विद्वज्जनप्रियः ।
धीरो विपत्तौ दक्षश्च शीलवान् सम्मितव्ययी ॥१२२॥
122. syānnīcasaṅgādvirataḥ sadā vidvajjanapriyaḥ ,
dhīro vipattau dakṣaśca śīlavān sammitavyayī.
निपुणो दुर्गसंस्कारे शस्त्रशिक्षाविचक्षणः ।
स्वसैन्यभावान्वेषी स्यात् शिक्षयेद्रणकौशलम् ॥१२३॥
123. nipuṇo durgasaṁskāre śastraśikṣāvicakṣaṇaḥ ,
svasainyabhāvānveṣī syāt śikṣayedraṇakauśalam.
न हन्यान्मूर्च्चितान् युद्धे त्यक्तशस्त्रान् पराङ्मुखान् ।
वलानीतान् रिपून् देवि रिपुदारशिशूनपि ॥१२४॥
124. na hanyānmūrccitān yuddhe tyaktaśastrān parāṅmukhān ,
valānītān ripūn devi ripudāraśiśūnapi.
जयलब्धानि वस्तूति सन्धिप्राप्तानि यानि च ।
वितरेत्तानि सैन्येभ्यो यथायोग्यविभागतः ॥१२५॥
125. jayalabdhāni vastūti sandhiprāptāni yāni ca ,
vitarettāni sainyebhyo yathāyogyavibhāgataḥ.
शौर्यं वृत्तञ्च योद्ध्éणां ज्ञेयं राज्ञा पृथक् पृथक् ।
बहुसैन्याधिपं नैकं कुर्यादात्महिते रतः ॥१२६॥
126. śauryaṁ vṛttañca yoddhéṇāṁ jñeyaṁ rājñā pṛthak pṛthak ,
bahusainyādhipaṁ naikaṁ kuryādātmahite rataḥ.
नैकस्मिन् विश्वसेद्राजा नैकं न्याये नियोजयेत् ।
साम्यं क्रीडोपहासञ्च नीचैः सह विवर्जयेत् ॥१२७॥
127. naikasmin viśvasedrājā naikaṁ nyāye niyojayet ,
sāmyaṁ krīḍopahāsañca nīcaiḥ saha vivarjayet.
बहुश्रुतः स्वल्पभाषी जिज्ञासुर्ज्ञानवानपि ।
बहुमानोऽपि निर्दम्भो धीरो दण्डप्रसादयोः ॥१२८॥
128. bahuśrutaḥ svalpabhāṣī jijñāsurjñānavānapi ,
bahumāno'pi nirdambho dhīro daṇḍaprasādayoḥ.
स्वयं वा चरदृष्ट्या वा प्रजाभावान् विलोकयेत् ।
एवं स्वजनभृत्यानां भावान् पश्येन्नराधिपः ॥१२९॥
129. svayaṁ vā caradṛṣṭyā vā prajābhāvān vilokayet ,
evaṁ svajanabhṛtyānāṁ bhāvān paśyennarādhipaḥ.
क्रोधाद्दम्भात् प्रमादाद्वा सम्मानं शासनं तथा ।
सहसा नैव कर्तव्यं स्वामिना तत्त्वदर्शिना ॥१३०॥
130. krodhāddambhāt pramādādvā sammānaṁ śāsanaṁ tathā ,
sahasā naiva kartavyaṁ svāminā tattvadarśinā.
सैन्यसेनाधिपामात्यवनितापत्यसेवकाः ।
पालनीयाः सदोषाश्चेत् दण्ड्या राज्ञा यथाविधि ॥१३१॥
131. sainyasenādhipāmātyavanitāpatyasevakāḥ ,
pālanīyāḥ sadoṣāścet daṇḍyā rājñā yathāvidhi.
उन्मत्तानसमर्थांश्च बालांश्च मृतबान्धवान् ।
ज्वराभिभूतान् वृद्धांश्च रक्षयेत् पितृवन्नृपः ॥१३२॥
132. unmattānasamarthāṁśca bālāṁśca mṛtabāndhavān ,
jvarābhibhūtān vṛddhāṁśca rakṣayet pitṛvannṛpaḥ.
वैश्यानां कृषिवाणिज्यं वृत्तं विद्धि सनातनम् ।
येनोपायेन लोकानां देहयात्रा प्रसिद्धति ॥१३३॥
133. vaiśyānāṁ kṛṣivāṇijyaṁ vṛttaṁ viddhi sanātanam ,
yenopāyena lokānāṁ dehayātrā prasiddhati.
अतः सर्वात्मना देवि वाणिज्यकृषिकर्मसु ।
प्रमादव्यसनालस्यं मिय्याशाठ्यं विवर्जयेत् ॥१३४॥
134. ataḥ sarvātmanā devi vāṇijyakṛṣikarmasu ,
pramādavyasanālasyaṁ miyyāśāṭhyaṁ vivarjayet.
निश्चित्य वस्तु तन्मूल्यमुभयोः सम्मतौ शिवे ।
परस्पराङ्गीकरणं क्रयसिद्धिस्ततो भवेत् ॥१३५॥
135. niścitya vastu tanmūlyamubhayoḥ sammatau śive ,
parasparāṅgīkaraṇaṁ krayasiddhistato bhavet.
मत्तविक्षिप्तबालानामरिग्रस्तनृणां प्रिये ।
रोगविभ्रान्तबुद्धीनामसिद्धौ दानविक्रयौ ॥१३६॥
136. mattavikṣiptabālānāmarigrastanṛṇāṁ priye ,
rogavibhrāntabuddhīnāmasiddhau dānavikrayau.
क्रयसिद्धिरदृष्टानां गुणश्रवणतो भवेत् ।
विपर्यये तद्गुणानामन्यथा भवति क्रयः ॥१३७॥
137. krayasiddhiradṛṣṭānāṁ guṇaśravaṇato bhavet ,
viparyaye tadguṇānāmanyathā bhavati krayaḥ.
कुञ्जरोष्ट्रतुरङ्गाणां गुप्तदोषप्रकाशनात् ।
वर्षातीतेऽपि तत्क्रेयमन्यथा कर्तुमर्हति ॥१३८॥
138. kuñjaroṣṭraturaṅgāṇāṁ guptadoṣaprakāśanāt ,
varṣātīte'pi tatkreyamanyathā kartumarhati.
धर्मार्थकाममोक्षाणां भाजनं मानवं वपुः ।
अतः कुलेशि तत्क्रेयो न सिद्धेन्मम शासनात् ॥१३९॥
139. dharmārthakāmamokṣāṇāṁ bhājanaṁ mānavaṁ vapuḥ ,
ataḥ kuleśi tatkreyo na siddhenmama śāsanāt.
यवगोधूमधान्यानां लाभो वर्षे गते प्रिये ।
युक्तश्चतुर्थो धातूनामष्टमः परिकीर्तितः ॥१४०॥
140. yavagodhūmadhānyānāṁ lābho varṣe gate priye ,
yuktaścaturtho dhātūnāmaṣṭamaḥ parikīrtitaḥ.
ऋणे कृषौ च वाणिज्ये तथा सर्वेषु कर्मसु ।
यद्यदङ्गीकृतं मर्त्यैस्तत्कार्यं शास्त्रसम्मतम् ॥१४१॥
141. ṛṇe kṛṣau ca vāṇijye tathā sarveṣu karmasu ,
yadyadaṅgīkṛtaṁ martyaistatkāryaṁ śāstrasammatam.
दक्षः शुचिः सत्यभाषी जितनिद्रो जितेन्द्रियः ।
अप्रमत्तो निरालस्यः सेवावृत्तौ भवेन्नरः ॥१४२॥
142. dakṣaḥ śuciḥ satyabhāṣī jitanidro jitendriyaḥ ,
apramatto nirālasyaḥ sevāvṛttau bhavennaraḥ.
प्रभुर्विष्णुसमो मान्यस्तज्जाया जननीसमा ।
मान्यास्तद्बान्धवा भृत्यैरिहामुत्र सुखेप्सुभिः ॥१४३॥
143. prabhurviṣṇusamo mānyastajjāyā jananīsamā ,
mānyāstadbāndhavā bhṛtyairihāmutra sukhepsubhiḥ.
भर्त्रुर्मित्राणि मित्राणि जानीयात्तदरीनरीन् ।
सभीतिः सर्वदा तिष्ठेत् प्रभोराज्ञां प्रतीक्षयन् ॥१४४॥
144. bhartrurmitrāṇi mitrāṇi jānīyāttadarīnarīn ,
sabhītiḥ sarvadā tiṣṭhet prabhorājñāṁ pratīkṣayan.
अपमानं गृहच्चिद्रं गुप्त्यर्थं कथितञ्च यत् ।
भर्तुर्ग्लानिकरं यच्च गोपयेदतियत्नतः ॥१४५॥
145. apamānaṁ gṛhaccidraṁ guptyarthaṁ kathitañca yat ,
bharturglānikaraṁ yacca gopayedatiyatnataḥ.
अलोभः स्यात् स्वामिधने सदा स्वामिहिते रतः ।
तत्सन्निधावसद्भाषं क्रीडां हास्यं परित्यजेत् ॥१४६॥
146. alobhaḥ syāt svāmidhane sadā svāmihite rataḥ ,
tatsannidhāvasadbhāṣaṁ krīḍāṁ hāsyaṁ parityajet.
न पापमनसा पश्येदपि तद्गृहकिङ्करीः ।
विविक्तशय्यां हास्यञ्च ताभिः सह विवर्जयेत् ॥१४७॥
147. na pāpamanasā paśyedapi tadgṛhakiṅkarīḥ ,
viviktaśayyāṁ hāsyañca tābhiḥ saha vivarjayet.
प्रभोः शय्यासनं यानं वसनं भाजनानि च ।
उपानद्भूषणं शस्त्रं नात्मार्थं विनियोजयेत् ॥१४८॥
148. prabhoḥ śayyāsanaṁ yānaṁ vasanaṁ bhājanāni ca ,
upānadbhūṣaṇaṁ śastraṁ nātmārthaṁ viniyojayet.
क्षमां कृतापराधश्चेत् प्रार्थयेद्यत्नतः प्रभोः ।
प्रागल्भ्यं प्रौढवादञ्च साम्याचारं विवर्जयेत् ॥१४९॥
149. kṣamāṁ kṛtāparādhaścet prārthayedyatnataḥ prabhoḥ ,
prāgalbhyaṁ prauḍhavādañca sāmyācāraṁ vivarjayet.
सर्वे वर्णाः स्वस्ववर्णैर्ब्राह्मोद्वाहं तथाऽशनम् ।
कुर्वीरन् भैरवीचक्रात्तत्त्वचक्रादृते शिवे ॥१५०॥
150. sarve varṇāḥ svasvavarṇairbrāhmodvāhaṁ tathā'śanam ,
kurvīran bhairavīcakrāttattvacakrādṛte śive.
उभयत्र महेशानि शैवोद्वाहः प्रकीर्तितः ।
तथाऽदाने च पाने च वर्णभेदो न विद्यते ॥१५१॥
151. ubhayatra maheśāni śaivodvāhaḥ prakīrtitaḥ ,
tathā'dāne ca pāne ca varṇabhedo na vidyate.
किमिदं भैरवीचक्रं तत्त्वचक्रञ्च कीदृशम् ।
तत्सर्वं श्रोतुमिच्चामि कृपया वक्तुमर्हसि ॥१५२॥
152. kimidaṁ bhairavīcakraṁ tattvacakrañca kīdṛśam ,
tatsarvaṁ śrotumiccāmi kṛpayā vaktumarhasi.
कुलपूजाविधौ देवि चक्रानुष्ठानमीरितम् ।
विशेषपूजासमये तत्कार्यं साधकोत्तमैः ॥१५३॥
153. kulapūjāvidhau devi cakrānuṣṭhānamīritam ,
viśeṣapūjāsamaye tatkāryaṁ sādhakottamaiḥ.
भैरवीचक्रविषये न तादृङ्नियमः प्रिये ।
यथासमयमासाद्य कुर्याच्चक्रमिदं शुभम् ॥१५४॥
154. bhairavīcakraviṣaye na tādṛṅniyamaḥ priye ,
yathāsamayamāsādya kuryāccakramidaṁ śubham.
विधानमस्य वक्ष्यामि साधकानां शुभावहम् ।
आराधिता येन देवी तूर्णं यच्चति वाञ्चितम् ॥१५५॥
155. vidhānamasya vakṣyāmi sādhakānāṁ śubhāvaham ,
ārādhitā yena devī tūrṇaṁ yaccati vāñcitam.
कुलाचार्यो रम्यभूमावास्तीर्याऽसनमुत्तमम् ।
कामाद्येनास्त्रबीजेन संशोध्योपविशेत्ततः ॥१५६॥
156. kulācāryo ramyabhūmāvāstīryā'sanamuttamam ,
kāmādyenāstrabījena saṁśodhyopaviśettataḥ.
सिन्दूरेण कुसीदेन केवलेन जलेन वा ।
त्रिकोणञ्चतुरस्रञ्च मण्डलं रचयेत् सुधीः ॥१५७॥
157. sindūreṇa kusīdena kevalena jalena vā ,
trikoṇañcaturasrañca maṇḍalaṁ racayet sudhīḥ.
विचित्रघटमानीय दध्यक्षतविमृक्षितम् ।
फलपल्लवसंयुक्तं सिन्दूरतिलकान्वितम् ॥१५८॥
158. vicitraghaṭamānīya dadhyakṣatavimṛkṣitam ,
phalapallavasaṁyuktaṁ sindūratilakānvitam.
सुवासितजलैः पूर्णं मण्डले तत्र साधकः ।
प्रणवेन तु संस्थाप्य धूपदीपौ प्रदर्शयेत् ॥१५९॥
159. suvāsitajalaiḥ pūrṇaṁ maṇḍale tatra sādhakaḥ ,
praṇavena tu saṁsthāpya dhūpadīpau pradarśayet.
सम्पूज्य गन्धपुष्पाभ्यां चिन्तयेदिष्टदेवताम् ।
संक्षेपपूजाविधिना तत्र पूजां समाचरेत् ॥१६०॥
160. sampūjya gandhapuṣpābhyāṁ cintayediṣṭadevatām ,
saṁkṣepapūjāvidhinā tatra pūjāṁ samācaret.
विशेषमत्र वक्ष्यामि शृणुष्वाऽमरवन्दिते ।
गुर्वादिनवपात्राणां नात्र स्थापनमिष्यते ॥१६१॥
161. viśeṣamatra vakṣyāmi śṛṇuṣvā'maravandite ,
gurvādinavapātrāṇāṁ nātra sthāpanamiṣyate.
यथेष्टं तत्त्वमादाय संस्थाप्य पुरतो व्रती ।
प्रोक्षयेदस्त्रमन्त्रेण दिव्यदृष्ट्याऽवलोकयेत् ॥१६२॥
162. yatheṣṭaṁ tattvamādāya saṁsthāpya purato vratī ,
prokṣayedastramantreṇa divyadṛṣṭyā'valokayet.
अलियन्त्रे गन्धपुष्पं दत्त्वा तत्र विचिन्तयेत् ।
आनन्दभैरवीं देवीं आनन्दभैरवं तथा ॥१६३॥
163. aliyantre gandhapuṣpaṁ dattvā tatra vicintayet ,
ānandabhairavīṁ devīṁ ānandabhairavaṁ tathā.
नवयौवनसम्पन्नां तरुणारुणविग्रहाम् ।
चारुहासामृताभाषोल्लसद्वदनपङ्कजाम् ॥१६४॥
164. navayauvanasampannāṁ taruṇāruṇavigrahām ,
cāruhāsāmṛtābhāṣollasadvadanapaṅkajām.
नृत्यगीतकृतामोदां नानाभरणभूषिताम् ।
विचित्रवसनां ध्यायेत् वराभयकराम्बुजाम् ॥१६५॥
165. nṛtyagītakṛtāmodāṁ nānābharaṇabhūṣitām ,
vicitravasanāṁ dhyāyet varābhayakarāmbujām.
इत्यानन्दमयीं ध्यात्वा
स्मरेदानन्दभैरवम् ॥१६६॥
166. ityānandamayīṁ dhyātvā
smaredānandabhairavam.
कर्पूरपूरधवलं कमलायताक्षम् दिव्याम्बराभरणभूषितदेहकान्तिम् ।
वामेन पाणिकमलेन सुधाढ्यपात्रम् दक्षेण शुद्धिगुटिकां दधतं स्मरामि ॥१६७॥
167. karpūrapūradhavalaṁ kamalāyatākṣam divyāmbarābharaṇabhūṣitadehakāntim ,
vāmena pāṇikamalena sudhāḍhyapātram dakṣeṇa śuddhiguṭikāṁ dadhataṁ smarāmi.
ध्यात्वैवमुभयोस्तत्र सामरस्यं विचिन्तयन् ।
प्रणवादिनमोऽन्तेन नाममन्त्रेण देशिकः ।
संपूज्य गन्धपुष्पाभ्यां शोधयेत् कारणं ततः ॥१६८॥
168. dhyātvaivamubhayostatra sāmarasyaṁ vicintayan ,
praṇavādinamo'ntena nāmamantreṇa deśikaḥ ,
saṁpūjya gandhapuṣpābhyāṁ śodhayet kāraṇaṁ tataḥ.
पाशादित्रिकबीजेन स्वाहान्तेन कुलार्चकः ।
अष्टोत्तरशतावृत्त्या जपन् हेतुं विशोधयेत् ॥१६९॥
169. pāśāditrikabījena svāhāntena kulārcakaḥ ,
aṣṭottaraśatāvṛttyā japan hetuṁ viśodhayet.
गृहकाम्यैकचित्तानां गृहिणां प्रबले कलौ ।
आद्यतत्त्वप्रतिनिधौ विधेयं मधुरत्रयम् ॥१७०॥
170. gṛhakāmyaikacittānāṁ gṛhiṇāṁ prabale kalau ,
ādyatattvapratinidhau vidheyaṁ madhuratrayam.
दुग्धं सिता माक्षिकञ्च विज्ञेयं मधुरत्रयम् ।
अलिरूपमिदं मत्त्वा देवतायै निवेदयेत् ॥१७१॥
171. dugdhaṁ sitā mākṣikañca vijñeyaṁ madhuratrayam ,
alirūpamidaṁ mattvā devatāyai nivedayet.
स्वभावात् कलिजन्मानः कामविभ्रान्तचेतसः ।
तद्रूपेण न जानन्ति शक्तिं सामान्यबुद्धयः ॥१७२॥
172. svabhāvāt kalijanmānaḥ kāmavibhrāntacetasaḥ ,
tadrūpeṇa na jānanti śaktiṁ sāmānyabuddhayaḥ.
अतस्तेषां प्रतिनिधौ शेषतत्त्वस्य पार्वति ।
ध्यानं देव्याः पदाम्भोजे स्वेष्टमन्त्रजपस्तथा ॥१७३॥
173. atasteṣāṁ pratinidhau śeṣatattvasya pārvati ,
dhyānaṁ devyāḥ padāmbhoje sveṣṭamantrajapastathā.
ततस्तु प्राप्ततत्त्वानि पललादीनि यानि च ।
प्रत्येकं शतधाऽनेन मनुना चाभिमन्त्रयेत् ॥१७४॥
174. tatastu prāptatattvāni palalādīni yāni ca ,
pratyekaṁ śatadhā'nena manunā cābhimantrayet.
सर्वं ब्रह्ममयं ध्यात्वा निमील्य नयनद्वयम् ।
निवेद्य पूर्ववत् काल्यै पानभोजनमाचरेत् ॥१७५॥
175. sarvaṁ brahmamayaṁ dhyātvā nimīlya nayanadvayam ,
nivedya pūrvavat kālyai pānabhojanamācaret.
इदन्तु भैरवीचक्रं सर्वतन्त्रेषु गोपितम् ।
तवाग्रे कथितं भद्रे सारात्सारं परात्परम् ॥१७६॥
176. idantu bhairavīcakraṁ sarvatantreṣu gopitam ,
tavāgre kathitaṁ bhadre sārātsāraṁ parātparam.
विवाहो भैरवीचक्रे तत्त्वचक्रेऽपि पार्वति ।
सर्वथा साधकेन्द्रेण कर्तव्यः शैववर्त्मना ॥१७७॥
177. vivāho bhairavīcakre tattvacakre'pi pārvati ,
sarvathā sādhakendreṇa kartavyaḥ śaivavartmanā.
विना परिणयं वीरः शक्तिसेवां समाचरन् ।
परस्त्रीगामिनां पापं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥१७८॥
178. vinā pariṇayaṁ vīraḥ śaktisevāṁ samācaran ,
parastrīgāmināṁ pāpaṁ prāpnuyānnātra saṁśayaḥ.
सम्प्राप्ते भैरवीचक्रे सर्वे वर्णाः द्विजोत्तमाः ।
निवृत्ते भैरवीचक्रे सर्वे वर्णाः पृथक् पृथक् ॥१७९॥
179. samprāpte bhairavīcakre sarve varṇāḥ dvijottamāḥ ,
nivṛtte bhairavīcakre sarve varṇāḥ pṛthak pṛthak.
नात्र जातिविचारोऽस्ति नोच्चिष्टादिविवेचनम् ।
चक्रमध्यगता वीरा मम रूपा नराख्यया ॥१८०॥
180. nātra jātivicāro'sti nocciṣṭādivivecanam ,
cakramadhyagatā vīrā mama rūpā narākhyayā.
न देशकालनियमो न वा पात्रविचारणम् ।
येन केनाऽहृतं द्रव्यं चक्रेऽस्मिन् विनियोजयेत् ॥१८१॥
181. na deśakālaniyamo na vā pātravicāraṇam ,
yena kenā'hṛtaṁ dravyaṁ cakre'smin viniyojayet.
दूरदेशात् समानीतं पक्वं वाऽपक्वमेव वा ।
वीरेण पशुना वापि चक्रमध्यगतं शुचि ॥१८२॥
182. dūradeśāt samānītaṁ pakvaṁ vā'pakvameva vā ,
vīreṇa paśunā vāpi cakramadhyagataṁ śuci.
चक्रारम्भे महेशानि विघ्नाः सर्वे भयाकुलाः ।
बिभीतास्ते पलायन्ते वीराणां ब्रह्मतेजसा ॥१८३॥
183. cakrārambhe maheśāni vighnāḥ sarve bhayākulāḥ ,
bibhītāste palāyante vīrāṇāṁ brahmatejasā.
पिशाचा गुह्यका यक्षा वेतालाः क्रूरजातयः ।
श्रुत्वात्र भैरवीचक्रं दूरं गच्चन्ति साध्वसम् ॥१८४॥
184. piśācā guhyakā yakṣā vetālāḥ krūrajātayaḥ ,
śrutvātra bhairavīcakraṁ dūraṁ gaccanti sādhvasam.
तत्र तीर्थानि सर्वाणि महातीर्थादिकानि च ।
सेन्द्रामरगणाः सर्वे तत्रागच्चन्ति सादरम् ॥१८५॥
185. tatra tīrthāni sarvāṇi mahātīrthādikāni ca ,
sendrāmaragaṇāḥ sarve tatrāgaccanti sādaram.
चक्रस्थानं महातीर्थं सर्वतीर्थाधिकं शिवे ।
त्रिदशा यत्र वाञ्चन्ति तव नैवेद्यमुत्तमम् ॥१८६॥
186. cakrasthānaṁ mahātīrthaṁ sarvatīrthādhikaṁ śive ,
tridaśā yatra vāñcanti tava naivedyamuttamam.
म्लेच्चेन श्वपचेनापि किरातेनापि हूणुना ।
आमं पक्वं यदानीतं वीरहस्तार्पितं शुचि ॥१८७॥
187. mleccena śvapacenāpi kirātenāpi hūṇunā ,
āmaṁ pakvaṁ yadānītaṁ vīrahastārpitaṁ śuci.
दृष्ट्वा तु भैरवीचक्रं मम रूपांश्च साधकान् ।
मुच्यन्ते पशुपाशेभ्यः कलिकल्मषदूषिताः ॥१८८॥
188. dṛṣṭvā tu bhairavīcakraṁ mama rūpāṁśca sādhakān ,
mucyante paśupāśebhyaḥ kalikalmaṣadūṣitāḥ.
प्रबले कलिकाले तु न कुर्याच्चक्रगोपनम् ।
सर्वत्र सर्वदा वीरः साधयेत् कुलसाधनम् ॥१८९॥
189. prabale kalikāle tu na kuryāccakragopanam ,
sarvatra sarvadā vīraḥ sādhayet kulasādhanam.
चक्रमध्ये वृथालापं चाञ्चल्यं बहुभाषणम् ।
निष्ठीवनमधोवायुं वर्णभेदं विवर्जयेत् ॥१९०॥
190. cakramadhye vṛthālāpaṁ cāñcalyaṁ bahubhāṣaṇam ,
niṣṭhīvanamadhovāyuṁ varṇabhedaṁ vivarjayet.
क्रूरान् खलान् पशून् पापान् नास्तिकान् कुलदूषकान् ।
निन्दकान् कुलशास्त्राणां चक्राद्दूरतरं त्यजेत् ॥१९१॥
191. krūrān khalān paśūn pāpān nāstikān kuladūṣakān ,
nindakān kulaśāstrāṇāṁ cakrāddūrataraṁ tyajet.
स्नेहाद्भयादानुरक्त्या पशुंश्चक्रे प्रवेशयन् ।
कुलधर्मात् परिभ्रष्टो वीरोऽपि नरकं व्रजेत् ॥१९२॥
192. snehādbhayādānuraktyā paśuṁścakre praveśayan ,
kuladharmāt paribhraṣṭo vīro'pi narakaṁ vrajet.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राः सामान्यजातयः ।
कुलधर्माश्रिता ये वै पूज्यास्ते देववत् सदा ॥१९३॥
193. brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāḥ sāmānyajātayaḥ ,
kuladharmāśritā ye vai pūjyāste devavat sadā.
वर्णाभिमानाच्चक्रे तु वर्णभेदं करोति यः ।
स याति घोरनिरयमपि वेदान्तपारगः ॥१९४॥
194. varṇābhimānāccakre tu varṇabhedaṁ karoti yaḥ ,
sa yāti ghoranirayamapi vedāntapāragaḥ.
चक्रान्तर्गतकौलानां साधूनां शुद्धचेतसाम् ।
साक्षाच्चिवस्वरूपाणां पापशङ्का भवेत् कुतः ॥१९५॥
195. cakrāntargatakaulānāṁ sādhūnāṁ śuddhacetasām ,
sākṣāccivasvarūpāṇāṁ pāpaśaṅkā bhavet kutaḥ.
यावद्वसन्ति चक्रेषु विप्राद्याः शैवमार्गिणः ।
तावत्तु शाम्भवाचारांश्चरेयुः शिवशासनात् ॥१९६॥
196. yāvadvasanti cakreṣu viprādyāḥ śaivamārgiṇaḥ ,
tāvattu śāmbhavācārāṁścareyuḥ śivaśāsanāt.
चक्राद्विनिःसृताः सर्वे स्वस्ववर्णाश्रमोदितम् ।
लोकयात्राप्रसिद्ध्यर्थं कुर्युः कर्म पृथक् पृथक् ॥१९७॥
197. cakrādviniḥsṛtāḥ sarve svasvavarṇāśramoditam ,
lokayātrāprasiddhyarthaṁ kuryuḥ karma pṛthak pṛthak.
पुरश्चर्याशतेनापि शवमुण्डचितासनात् ।
चक्रमध्ये सकृत् जप्त्वा तत् फलं लभते सुधीः ॥१९८॥
198. puraścaryāśatenāpi śavamuṇḍacitāsanāt ,
cakramadhye sakṛt japtvā tat phalaṁ labhate sudhīḥ.
भैरवीचक्रमाहात्म्यं को वा वक्तुं क्षमो भवेत् ।
सकृदेतत् प्रकुर्वाणः सर्वैः पापैः प्रमुच्यते ॥१९९॥
199. bhairavīcakramāhātmyaṁ ko vā vaktuṁ kṣamo bhavet ,
sakṛdetat prakurvāṇaḥ sarvaiḥ pāpaiḥ pramucyate.
षण्मासं भूमिपालः स्यात् वर्षं मृत्युञ्जयः स्वयम् ।
नित्यं समाचरन् मर्त्यो ब्रह्मनिर्वाणमाप्नुयात् ॥२००॥
200. ṣaṇmāsaṁ bhūmipālaḥ syāt varṣaṁ mṛtyuñjayaḥ svayam ,
nityaṁ samācaran martyo brahmanirvāṇamāpnuyāt.
बहुना किमिहोक्तेन सत्यं जानीहि कालिके ।
इहामुत्र सुखावाप्त्यै कुलमार्गो हि नापरः ॥२०१॥
201. bahunā kimihoktena satyaṁ jānīhi kālike ,
ihāmutra sukhāvāptyai kulamārgo hi nāparaḥ.
कलेः प्राबल्यसमये सर्वधर्मविवर्जिते ।
गोपनात् कुलधर्मस्य कौलोऽपि नारकी भवेत् ॥२०२॥
202. kaleḥ prābalyasamaye sarvadharmavivarjite ,
gopanāt kuladharmasya kaulo'pi nārakī bhavet.
कथितं भैरवीचक्रं भोगमोक्षैकसाधनम् ।
तत्त्वचक्रं कुलेशानि साम्प्रतं वच्मि तत् शृणु ॥२०३॥
203. kathitaṁ bhairavīcakraṁ bhogamokṣaikasādhanam ,
tattvacakraṁ kuleśāni sāmprataṁ vacmi tat śṛṇu.
तत्त्वचक्रं चक्रराजं दिव्यचक्रं तदुच्यते ।
नात्राधिकारः सर्वेषां ब्रह्मज्ञान् साधकान् विना ॥२०४॥
204. tattvacakraṁ cakrarājaṁ divyacakraṁ taducyate ,
nātrādhikāraḥ sarveṣāṁ brahmajñān sādhakān vinā.
परब्रह्मोपासका ये ब्रह्मज्ञा ब्रह्मतत्पराः ।
शुद्धान्तःकरणाः शान्ताः सर्वप्राणिहिते रताः ॥२०५॥
205. parabrahmopāsakā ye brahmajñā brahmatatparāḥ ,
śuddhāntaḥkaraṇāḥ śāntāḥ sarvaprāṇihite ratāḥ.
निर्विकारा निर्विकल्पा दयाशीला दृढव्रताः ।
सत्यसङ्कल्पका ब्राह्मास्त एवात्राऽधिकारिणः ॥२०६॥
206. nirvikārā nirvikalpā dayāśīlā dṛḍhavratāḥ ,
satyasaṅkalpakā brāhmāsta evātrā'dhikāriṇaḥ.
ब्रह्मभावेन तत्त्वज्ञे ये पश्यन्ति चराचरम् ।
तेषां तत्त्वविदां पुंसां तत्त्वचक्रेऽधिकारिता ॥२०७॥
207. brahmabhāvena tattvajñe ye paśyanti carācaram ,
teṣāṁ tattvavidāṁ puṁsāṁ tattvacakre'dhikāritā.
सर्वं ब्रह्ममयं भावश्चक्रेऽस्मिंस्तत्त्वसंज्ञके ।
येषामुत्पद्यते देवि त एव तत्त्वचक्रिणः ॥२०८॥
208. sarvaṁ brahmamayaṁ bhāvaścakre'smiṁstattvasaṁjñake ,
yeṣāmutpadyate devi ta eva tattvacakriṇaḥ.
न घटस्थापनाऽत्रास्ति न बाहुल्येन पूजनम् ।
सर्वत्र ब्रह्मभावेन साधयेत् तत्त्वसाधनम् ॥२०९॥
209. na ghaṭasthāpanā'trāsti na bāhulyena pūjanam ,
sarvatra brahmabhāvena sādhayet tattvasādhanam.
ब्रह्ममन्त्री ब्रह्मनिष्ठो भवेच्चक्रेश्वरः प्रिये ।
ब्रह्मज्ञैः साधकैः सार्द्धं तत्त्वचक्रं समारभेत् ॥२१०॥
210. brahmamantrī brahmaniṣṭho bhaveccakreśvaraḥ priye ,
brahmajñaiḥ sādhakaiḥ sārddhaṁ tattvacakraṁ samārabhet.
रम्ये सुनिर्मले देशे साधकानां सुखावहे ।
विचित्रासनमानीय कल्पयेद्विमलासनम् ॥२११॥
211. ramye sunirmale deśe sādhakānāṁ sukhāvahe ,
vicitrāsanamānīya kalpayedvimalāsanam.
तत्रोपविश्य चक्रेशः सहितो ब्रह्मसाधकैः ।
आसादयेत्तु तत्त्वानि स्थापयेदग्रतः शिवे ॥२१२॥
212. tatropaviśya cakreśaḥ sahito brahmasādhakaiḥ ,
āsādayettu tattvāni sthāpayedagrataḥ śive.
तारादिप्राणबीजान्तं शतावृत्त्या जपन् मनुम् ।
सर्वतत्त्वेषु चक्रेश इमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥२१३॥
213. tārādiprāṇabījāntaṁ śatāvṛttyā japan manum ,
sarvatattveṣu cakreśa imaṁ mantramudīrayet.
ब्रह्मार्पणं ब्रह्महविर्ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम् ।
ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥२१४॥
214. brahmārpaṇaṁ brahmahavirbrahmāgnau brahmaṇā hutam ,
brahmaiva tena gantavyaṁ brahmakarmasamādhinā.
सप्तधा वा त्रिधा जप्त्वा
तानि सर्वाणि शोधयेत् ॥२१५॥
215. saptadhā vā tridhā japtvā
tāni sarvāṇi śodhayet.
ततो ब्राह्मेण मनुना समर्प्य परमात्मने ।
ब्रह्मज्ञैः साधकैः सार्द्धं विदध्यात् पानभोजनम् ॥२१६॥
216. tato brāhmeṇa manunā samarpya paramātmane ,
brahmajñaiḥ sādhakaiḥ sārddhaṁ vidadhyāt pānabhojanam.
ब्रह्मचक्रे महेशानि वर्णभेदं विवर्जयेत् ।
न देशकालनियमो न पात्रनियमस्तथा ॥२१७॥
217. brahmacakre maheśāni varṇabhedaṁ vivarjayet ,
na deśakālaniyamo na pātraniyamastathā.
ये कुर्वन्ति नरा मूढा दिव्यचक्रे प्रमादतः ।
कुलभेदं वर्णभेदं ते गच्चन्त्यधमां गतिम् ॥२१८॥
218. ye kurvanti narā mūḍhā divyacakre pramādataḥ ,
kulabhedaṁ varṇabhedaṁ te gaccantyadhamāṁ gatim.
अतः सर्वप्रयत्नेन ब्रह्मज्ञैः साधकोत्तमैः ।
तत्त्वचक्रमनुष्ठेयं धर्मकामार्थमुक्तये ॥२१९॥
219. ataḥ sarvaprayatnena brahmajñaiḥ sādhakottamaiḥ ,
tattvacakramanuṣṭheyaṁ dharmakāmārthamuktaye.
गृहस्थानामशेषेण धर्मानकथयत् प्रभो ।
संन्यासविहितात् धर्मान् कृपया वक्तुमर्हसि ॥२२०॥
220. gṛhasthānāmaśeṣeṇa dharmānakathayat prabho ,
saṁnyāsavihitāt dharmān kṛpayā vaktumarhasi.
अवधूताश्रमो देवि कलौ संन्यास उच्यते ।
विधिना येन कर्तव्यस्तत् सर्वं शृणु साम्प्रतम् ॥२२१॥
221. avadhūtāśramo devi kalau saṁnyāsa ucyate ,
vidhinā yena kartavyastat sarvaṁ śṛṇu sāmpratam.
ब्रह्मज्ञाने समुत्पन्ने विरते सर्वकर्मणि ।
अध्यात्मविद्यानिपुणः संन्यासाश्रममाश्रयेत् ॥२२२॥
222. brahmajñāne samutpanne virate sarvakarmaṇi ,
adhyātmavidyānipuṇaḥ saṁnyāsāśramamāśrayet.
विहाय वृद्धौ पितरौ शिशुं भार्यां पतिव्रताम् ।
त्यक्त्वाऽसमर्थान् बन्धूंश्च प्रव्रजन्नारकी भवेत् ॥२२३॥
223. vihāya vṛddhau pitarau śiśuṁ bhāryāṁ pativratām ,
tyaktvā'samarthān bandhūṁśca pravrajannārakī bhavet.
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रः सामान्य एव च ।
कुलावधूतसंस्कारे पञ्चानामधिकारिता ॥२२४॥
224. brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ śūdraḥ sāmānya eva ca ,
kulāvadhūtasaṁskāre pañcānāmadhikāritā.
सम्पाद्य गृहकर्माणि परितोष्याऽपरानपि ।
निर्ममो निलयाद्गच्चेन्निष्कामो विजितेन्द्रियः ॥२२५॥
225. sampādya gṛhakarmāṇi paritoṣyā'parānapi ,
nirmamo nilayādgaccenniṣkāmo vijitendriyaḥ.
आहूय स्वजनान् बन्धून् ग्रामस्थान् प्रतिवासिनः ।
प्रीत्याऽनुमतिमन्विच्चेत् गृहाज्जिगमिषुर्जनः ॥२२६॥
226. āhūya svajanān bandhūn grāmasthān prativāsinaḥ ,
prītyā'numatimanviccet gṛhājjigamiṣurjanaḥ.
तेषामनुज्ञामादाय प्रणम्य परदेवताम् ।
ग्रामं प्रदक्षिणीकृत्य निरपेक्षो गृहादियात् ॥२२७॥
227. teṣāmanujñāmādāya praṇamya paradevatām ,
grāmaṁ pradakṣiṇīkṛtya nirapekṣo gṛhādiyāt.
मुक्तः संसारपाशेभ्यः परमानन्दनिर्वृतः ।
कुलावधूतं ब्रह्मज्ञं गत्वा संप्रार्थयेदिदम् ॥२२८॥
228. muktaḥ saṁsārapāśebhyaḥ paramānandanirvṛtaḥ ,
kulāvadhūtaṁ brahmajñaṁ gatvā saṁprārthayedidam.
गृहाश्रमे परब्रह्मन् ममैतद्विगतं वयः ।
प्रसादं कुरु मे नाथ संन्यासग्रहणं प्रति ॥२२९॥
229. gṛhāśrame parabrahman mamaitadvigataṁ vayaḥ ,
prasādaṁ kuru me nātha saṁnyāsagrahaṇaṁ prati.
निवृत्तगृहकर्माणं विचार्य विधिवद्गुरुः ।
शान्तं विवेकिनं वीक्ष्य द्वितीयाश्रममादिशेत् ॥२३०॥
230. nivṛttagṛhakarmāṇaṁ vicārya vidhivadguruḥ ,
śāntaṁ vivekinaṁ vīkṣya dvitīyāśramamādiśet.
ततः शिष्यः कृतस्नानो यतात्मा विहिताह्निकः ।
ऋणत्रयविमुक्त्यर्थं देवर्षीनर्चयेत् पित्éन् ॥२३१॥
231. tataḥ śiṣyaḥ kṛtasnāno yatātmā vihitāhnikaḥ ,
ṛṇatrayavimuktyarthaṁ devarṣīnarcayet pitén.
देवा ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्च स्वगणैः सह ।
ऋषयः सनकाद्याश्च देवब्रह्मर्षयस्तथा ॥२३२॥
232. devā brahmā ca viṣṇuśca rudraśca svagaṇaiḥ saha ,
ṛṣayaḥ sanakādyāśca devabrahmarṣayastathā.
अत्र ये पितरः पूज्या
वक्ष्यामि शृणु तानपि ॥२३३॥
233. atra ye pitaraḥ pūjyā
vakṣyāmi śṛṇu tānapi.
पिता पितामहश्चैव प्रपितामह एव च ।
माता पितामही देवि तथैव प्रपितामही ।
मातामहादयोऽप्येवं मातामह्यादयोऽपि च ॥२३४॥
234. pitā pitāmahaścaiva prapitāmaha eva ca ,
mātā pitāmahī devi tathaiva prapitāmahī ,
mātāmahādayo'pyevaṁ mātāmahyādayo'pi ca.
प्राच्यामृषीन् यजेद्देवान् दक्षिणस्यां पित्éन् यजेत् ।
मातामहान् प्रतीच्याञ्च पूजयेन्न्यासकर्मणि ॥२३५॥
235. prācyāmṛṣīn yajeddevān dakṣiṇasyāṁ pitén yajet ,
mātāmahān pratīcyāñca pūjayennyāsakarmaṇi.
पूर्वादिक्रमतो दद्यादासनानां द्वयं द्वयम् ।
देवादीन् क्रमतस्तत्राऽवाह्य पूजां समाचरेत् ॥२३६॥
236. pūrvādikramato dadyādāsanānāṁ dvayaṁ dvayam ,
devādīn kramatastatrā'vāhya pūjāṁ samācaret.
समर्च्य विधिवत्तेभ्यः पिण्डान् दद्यात् पृथक् पृथक् ।
पिण्डप्रदानविधिना दत्त्वा पिण्डं यथाक्रमम् ।
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रार्थयेत् पितृदेवताः ॥२३७॥
237. samarcya vidhivattebhyaḥ piṇḍān dadyāt pṛthak pṛthak ,
piṇḍapradānavidhinā dattvā piṇḍaṁ yathākramam ,
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā prārthayet pitṛdevatāḥ.
तृप्यध्वं पितरो देवा देपर्षिमातृका गणाः ।
गुणातीतपदे यूयमनृणीकुरुताऽचिरात् ॥२३८॥
238. tṛpyadhvaṁ pitaro devā deparṣimātṛkā gaṇāḥ ,
guṇātītapade yūyamanṛṇīkurutā'cirāt.
इत्यानृण्यमर्थयित्वा प्रणम्य च पुनः पुनः ।
ऋणत्रयविनिर्मुक्त आत्मश्राद्धं प्रकल्पयेत् ॥२३९॥
239. ityānṛṇyamarthayitvā praṇamya ca punaḥ punaḥ ,
ṛṇatrayavinirmukta ātmaśrāddhaṁ prakalpayet.
पिता ह्यात्मैव सर्वेषां तत्पिता प्रपितामहः ।
आत्मन्यात्मार्पणार्थाय कुर्यादात्मक्रियां सुधीः ॥२४०॥
240. pitā hyātmaiva sarveṣāṁ tatpitā prapitāmahaḥ ,
ātmanyātmārpaṇārthāya kuryādātmakriyāṁ sudhīḥ.
उत्तराभिमुखो भूत्वा पूर्ववत् कल्पितासने ।
आवाह्याऽत्मपित्éन् देवि दद्यात् पिण्डं समर्चयन् ॥२४१॥
241. uttarābhimukho bhūtvā pūrvavat kalpitāsane ,
āvāhyā'tmapitén devi dadyāt piṇḍaṁ samarcayan.
प्रागग्रान् दक्षिणाग्रांश्च पश्चिमाग्रान् यथाक्रमात् ।
पिण्डार्थमास्तरेद्दर्भानुदगग्रान् स्वकर्मणि ॥२४२॥
242. prāgagrān dakṣiṇāgrāṁśca paścimāgrān yathākramāt ,
piṇḍārthamāstareddarbhānudagagrān svakarmaṇi.
समाप्य श्राद्धकर्माणि गुरुदर्शितवर्त्मना ।
युयुक्षुश्चित्तशुद्ध्यर्थमिमं मन्त्रं शतं जपेत् ॥२४३॥
243. samāpya śrāddhakarmāṇi gurudarśitavartmanā ,
yuyukṣuścittaśuddhyarthamimaṁ mantraṁ śataṁ japet.
ह्री/ त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्द्धनम् ।
ऊर्वारुकमिव बन्धनान् मृत्योर्मुक्षीय माऽमृतात् ॥२४४॥
244. hrī/ tryambakaṁ yajāmahe sugandhiṁ puṣṭivarddhanam ,
ūrvārukamiva bandhanān mṛtyormukṣīya mā'mṛtāt.
उपासनानुसारेण वेद्यां मण्डलपूर्वकम् ।
संस्थाप्य कलशं तत्र गुरुः पूजां समारभेत् ॥२४५॥
245. upāsanānusāreṇa vedyāṁ maṇḍalapūrvakam ,
saṁsthāpya kalaśaṁ tatra guruḥ pūjāṁ samārabhet.
ततस्तु परमं ब्रह्म ध्यात्वा शाम्भववर्त्मना ।
विधाय पूजां ब्रह्मज्ञो वह्निस्थापनमाचरेत् ॥२४६॥
246. tatastu paramaṁ brahma dhyātvā śāmbhavavartmanā ,
vidhāya pūjāṁ brahmajño vahnisthāpanamācaret.
प्रागुक्तसंस्कृते वह्नौ स्वकल्पोक्ताहुतिं गुरुः ।
दत्त्वा शिष्यं समाहूय साकल्यं हावयेत्तु तम् ॥२४७॥
247. prāguktasaṁskṛte vahnau svakalpoktāhutiṁ guruḥ ,
dattvā śiṣyaṁ samāhūya sākalyaṁ hāvayettu tam.
आदौ व्याहृतिभिर्हुत्वा प्राणहोमं प्रकल्पयेत् ।
प्राणापानौ समानश्चोदानव्यानौ च वायवः ॥२४८॥
248. ādau vyāhṛtibhirhutvā prāṇahomaṁ prakalpayet ,
prāṇāpānau samānaścodānavyānau ca vāyavaḥ.
तत्त्वहोमं ततः कुर्याद्देहात्माध्यासमुक्तये ।
पृथिवी सलिलं वह्निर्वायुराकाशमेव च ॥२४९॥
249. tattvahomaṁ tataḥ kuryāddehātmādhyāsamuktaye ,
pṛthivī salilaṁ vahnirvāyurākāśameva ca.
गन्धो रसश्च रूपश्च स्पर्शः शब्दो यथाक्रमात् ।
ततो वाक्पाणिपादाश्च पायूपस्थौ ततः परम् ॥२५०॥
250. gandho rasaśca rūpaśca sparśaḥ śabdo yathākramāt ,
tato vākpāṇipādāśca pāyūpasthau tataḥ param.
श्रोत्रं त्वङ्नयनं जिह्वा घ्राणं बुद्धीन्द्रियाणि च ।
मनो बुद्धिश्च चित्तञ्चाहङ्कारो देहजाः क्रियाः ॥२५१॥
251. śrotraṁ tvaṅnayanaṁ jihvā ghrāṇaṁ buddhīndriyāṇi ca ,
mano buddhiśca cittañcāhaṅkāro dehajāḥ kriyāḥ.
सर्वाणीन्द्रियकर्माणि
प्राणकर्माणि यानि च ॥२५२॥
252. sarvāṇīndriyakarmāṇi
prāṇakarmāṇi yāni ca.
एतानि मे पदान्ते च शुद्ध्यन्तां पदमुच्चरेत् ।
ह्री/ ज्योतिरहं विरजा विपाप्मा भूयासमित्यपि ॥२५३॥
253. etāni me padānte ca śuddhyantāṁ padamuccaret ,
hrī/ jyotirahaṁ virajā vipāpmā bhūyāsamityapi.
चतुर्विंशतितत्त्वानि कर्माणि दैहिकानि च ।
हुत्वाऽग्नौ निष्क्रियो देहं मृतवच्चिन्तयेत्ततः ॥२५४॥
254. caturviṁśatitattvāni karmāṇi daihikāni ca ,
hutvā'gnau niṣkriyo dehaṁ mṛtavaccintayettataḥ.
विभाव्य मृतवत् कायं रहितं सर्वकर्मणा ।
स्मरंस्तत् परमं ब्रह्म यज्ञसूत्रं समुद्धरेत् ॥२५५॥
255. vibhāvya mṛtavat kāyaṁ rahitaṁ sarvakarmaṇā ,
smaraṁstat paramaṁ brahma yajñasūtraṁ samuddharet.
ऐ/ क्ली/ हू/ इति मन्त्रेण स्कन्धादुत्तार्य तत्त्ववित् ।
यज्ञसूत्रं करे कृत्वा पठित्वा व्याहृतित्रयम् ।
वह्निजायां समुच्चार्य घृताक्तमनले क्षिपेत् ॥२५६॥
256. ai/ klī/ hū/ iti mantreṇa skandhāduttārya tattvavit ,
yajñasūtraṁ kare kṛtvā paṭhitvā vyāhṛtitrayam ,
vahnijāyāṁ samuccārya ghṛtāktamanale kṣipet.
हुत्वैवमुपवीतञ्च कामबीजं समुच्चरन् ।
चित्वा शिखां करे कृत्वा घृतमध्ये नियोजयेत् ॥२५७॥
257. hutvaivamupavītañca kāmabījaṁ samuccaran ,
citvā śikhāṁ kare kṛtvā ghṛtamadhye niyojayet.
ब्रह्मपुत्रि शिखे त्वं हि बालरूपा तपस्विनी ।
दीयते पावके स्थानं गच्च देवि नमोऽस्तु ते ॥२५८॥
258. brahmaputri śikhe tvaṁ hi bālarūpā tapasvinī ,
dīyate pāvake sthānaṁ gacca devi namo'stu te.
कामं मायां कूर्चमन्त्रं वह्निजायामुदीरयन् ।
तस्मिन् सुसंस्कृते वह्नौ शिखाहोमं समाचरेत् ॥२५९॥
259. kāmaṁ māyāṁ kūrcamantraṁ vahnijāyāmudīrayan ,
tasmin susaṁskṛte vahnau śikhāhomaṁ samācaret.
शिखामाश्रित्य पितरो देवा देवर्षयस्तथा ।
सर्वाण्याश्रमकर्माणि निवसन्ति शिखोपरि ॥२६०॥
260. śikhāmāśritya pitaro devā devarṣayastathā ,
sarvāṇyāśramakarmāṇi nivasanti śikhopari.
अतः सन्तर्प्य ताः सर्वा देवर्षिपितृदेवताः ।
शिखासूत्रपरित्यागाद्देही ब्रह्ममयो भवेत् ॥२६१॥
261. ataḥ santarpya tāḥ sarvā devarṣipitṛdevatāḥ ,
śikhāsūtraparityāgāddehī brahmamayo bhavet.
यज्ञसूत्रशिखात्यागात् संन्यासः स्यात् द्विजन्मनाम् ।
शूद्राणामितरेषाञ्च शिखां हुत्वैव संस्क्रिया ॥२६२॥
262. yajñasūtraśikhātyāgāt saṁnyāsaḥ syāt dvijanmanām ,
śūdrāṇāmitareṣāñca śikhāṁ hutvaiva saṁskriyā.
ततो मुक्तशिखासूत्रः प्रणमेत् दण्डवद् गुरुम् ।
गुरुरुत्थाप्य तं शिष्यं दक्षकर्णे वदेदिदम् ॥२६३॥
263. tato muktaśikhāsūtraḥ praṇamet daṇḍavad gurum ,
gururutthāpya taṁ śiṣyaṁ dakṣakarṇe vadedidam.
तत्त्वमसि महाप्राज्ञ हंसः सोऽहं विभावय ।
निर्ममो निरहङ्कारः स्वभावेन सुखं चर ॥२६४॥
264. tattvamasi mahāprājña haṁsaḥ so'haṁ vibhāvaya ,
nirmamo nirahaṅkāraḥ svabhāvena sukhaṁ cara.
ततो घटञ्च वह्निञ्च विसृज्य ब्रह्मतत्त्ववित् ।
आत्मस्वरूपं तं मत्वा प्रणमेच्चिरसा गुरुः ॥२६५॥
265. tato ghaṭañca vahniñca visṛjya brahmatattvavit ,
ātmasvarūpaṁ taṁ matvā praṇameccirasā guruḥ.
नमस्तुभ्यं नमो मह्यं तुभ्यं मह्यं नमो नमः ।
त्वमेव तत् तत्त्वमेव विश्वरूप नमोऽस्तु ते ॥२६६॥
266. namastubhyaṁ namo mahyaṁ tubhyaṁ mahyaṁ namo namaḥ ,
tvameva tat tattvameva viśvarūpa namo'stu te.
ब्रह्ममन्त्रोपासकानां तत्त्वज्ञानां जितात्मनाम् ।
स्वमन्त्रेण शिखाच्चेदात् संन्यासग्रहणं भवेत् ॥२६७॥
267. brahmamantropāsakānāṁ tattvajñānāṁ jitātmanām ,
svamantreṇa śikhāccedāt saṁnyāsagrahaṇaṁ bhavet.
ब्रह्मज्ञानविशुद्धानां किं यज्ञैः श्राद्धपूजनैः ।
स्वेच्चाचारपराणां तु प्रत्यवायो न विद्यते ॥२६८॥
268. brahmajñānaviśuddhānāṁ kiṁ yajñaiḥ śrāddhapūjanaiḥ ,
sveccācāraparāṇāṁ tu pratyavāyo na vidyate.
ततो निर्द्वन्द्वरूपोऽसौ निष्कामस्थिरमानसः ।
विहरेत् स्वेच्चया शिष्यः साक्षाद् ब्रह्ममयो भुवि ॥२६९॥
269. tato nirdvandvarūpo'sau niṣkāmasthiramānasaḥ ,
viharet sveccayā śiṣyaḥ sākṣād brahmamayo bhuvi.
आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तं सद्रूपेण विभावयन् ।
विस्मरन्नामरूपाणि ध्यायन्नात्मानमात्मनि ॥२७०॥
270. ābrahmastambaparyantaṁ sadrūpeṇa vibhāvayan ,
vismarannāmarūpāṇi dhyāyannātmānamātmani.
अनिकेतः क्षमावृत्तो निःशङ्कः सङ्गवर्जितः ।
निर्ममो निरहङ्कारः संन्यासी विहरेत् क्षितौ ॥२७१॥
271. aniketaḥ kṣamāvṛtto niḥśaṅkaḥ saṅgavarjitaḥ ,
nirmamo nirahaṅkāraḥ saṁnyāsī viharet kṣitau.
मुक्तो विधिनिषेधेभ्यो निर्योगक्षेम आत्मवित् ।
सुखदुःखसमो धीरो जितात्मा विगतस्पृहः ॥२७२॥
272. mukto vidhiniṣedhebhyo niryogakṣema ātmavit ,
sukhaduḥkhasamo dhīro jitātmā vigataspṛhaḥ.
स्थिरात्मा प्राप्तदुःखोऽपि सुखे प्राप्तेऽपि निष्पृहः ।
सदानन्दः शुचिः शान्तो निरपेक्षो निराकुलः ॥२७३॥
273. sthirātmā prāptaduḥkho'pi sukhe prāpte'pi niṣpṛhaḥ ,
sadānandaḥ śuciḥ śānto nirapekṣo nirākulaḥ.
नोद्वेजकः स्याज्जीवानां सदा प्राणिहिते रतः ।
विगतामर्षभीर्दान्तो निःसङ्कल्पो निरुद्यमः ॥२७४॥
274. nodvejakaḥ syājjīvānāṁ sadā prāṇihite rataḥ ,
vigatāmarṣabhīrdānto niḥsaṅkalpo nirudyamaḥ.
शोकद्वेषविमुक्तः स्यात् शत्रौ मित्रे समो भवेत् ।
शीतवातातपसहः समो मानापमानयोः ॥२७५॥
275. śokadveṣavimuktaḥ syāt śatrau mitre samo bhavet ,
śītavātātapasahaḥ samo mānāpamānayoḥ.
समः शुभाशुभे तुष्टो यदृच्चाप्राप्तवस्तुना ।
निस्त्रैगुण्यो निर्विकल्पो निर्लोभः स्यादसञ्चयी ॥२७६॥
276. samaḥ śubhāśubhe tuṣṭo yadṛccāprāptavastunā ,
nistraiguṇyo nirvikalpo nirlobhaḥ syādasañcayī.
यथा सत्यमुपाश्रित्य मृषा विश्वं प्रतिष्ठति ।
आत्माश्रितस्तथा देहो जानन्नेवं सुखी भवेत् ॥२७७॥
277. yathā satyamupāśritya mṛṣā viśvaṁ pratiṣṭhati ,
ātmāśritastathā deho jānannevaṁ sukhī bhavet.
इन्द्रियाण्येव कुर्वन्ति स्वं स्वं कर्म पृथक् पृथक् ।
आत्मा साक्षी विनिर्लिप्तो ज्ञात्वैवं मोक्षभाग् भवेत् ॥२७८॥
278. indriyāṇyeva kurvanti svaṁ svaṁ karma pṛthak pṛthak ,
ātmā sākṣī vinirlipto jñātvaivaṁ mokṣabhāg bhavet.
धातुप्रतिग्रहं निन्दामनृतं क्रीडनं स्त्रिया ।
रेतस्त्यागमसूयाञ्च संन्यासी परिवर्जयेत् ॥२७९॥
279. dhātupratigrahaṁ nindāmanṛtaṁ krīḍanaṁ striyā ,
retastyāgamasūyāñca saṁnyāsī parivarjayet.
सर्वत्र समदृष्टिः स्यात् कीटे देवे तथा नरे ।
सर्वं ब्रह्मेति जानीयात् परिव्राट् सर्वकर्मसु ॥२८०॥
280. sarvatra samadṛṣṭiḥ syāt kīṭe deve tathā nare ,
sarvaṁ brahmeti jānīyāt parivrāṭ sarvakarmasu.
विप्रान्नं श्वपचान्नं वा यस्मात्तस्मात् समागतम् ।
देशं कालं तथा पात्रमश्नीयादविचारयन् ॥२८१॥
281. viprānnaṁ śvapacānnaṁ vā yasmāttasmāt samāgatam ,
deśaṁ kālaṁ tathā pātramaśnīyādavicārayan.
अध्यात्मशास्त्राध्ययनैः सदा तत्त्वविचारणैः ।
अवधूतो नयेत् कालं स्वेच्चाचारपरायणः ॥२८२॥
282. adhyātmaśāstrādhyayanaiḥ sadā tattvavicāraṇaiḥ ,
avadhūto nayet kālaṁ sveccācāraparāyaṇaḥ.
संन्यासिनां मृतं कायं दाहयेन्न कदाचन ।
सम्पूज्य गन्धपुष्पाद्यैर्निखनेद्वाप्सु मज्जयेत् ॥२८३॥
283. saṁnyāsināṁ mṛtaṁ kāyaṁ dāhayenna kadācana ,
sampūjya gandhapuṣpādyairnikhanedvāpsu majjayet.
अप्राप्तयोगमर्त्यानां सदा कामाभिलाषिणाम् ।
स्वभावाज्जायते देवि प्रवृत्तिः कर्मसङ्कुले ॥२८४॥
284. aprāptayogamartyānāṁ sadā kāmābhilāṣiṇām ,
svabhāvājjāyate devi pravṛttiḥ karmasaṅkule.
तत्रापि ते सानुरक्ता ध्यानार्चाजपसाधने ।
श्रेयस्तदेव जानन्तु यत्रैव दृढनिश्चयाः ॥२८५॥
285. tatrāpi te sānuraktā dhyānārcājapasādhane ,
śreyastadeva jānantu yatraiva dṛḍhaniścayāḥ.
अतः कर्मविधानानि प्रोक्तानि चित्तशुद्धये ।
नामरूपं बहुविधं तदर्थं कल्पितं मया ॥२८६॥
286. ataḥ karmavidhānāni proktāni cittaśuddhaye ,
nāmarūpaṁ bahuvidhaṁ tadarthaṁ kalpitaṁ mayā.
ब्रह्मज्ञानादृते देवि कर्मसंन्यसनं विना ।
कुर्वन् कल्पशतं कर्म न भवेन्मुक्तिभाग् जनः ॥२८७॥
287. brahmajñānādṛte devi karmasaṁnyasanaṁ vinā ,
kurvan kalpaśataṁ karma na bhavenmuktibhāg janaḥ.
कुलावधूतस्तत्त्वज्ञो जीवन्मुक्तो नराकृतिः ।
साक्षान्नारायणं मत्वा गृहस्थस्तं प्रपूजयेत् ॥२८८॥
288. kulāvadhūtastattvajño jīvanmukto narākṛtiḥ ,
sākṣānnārāyaṇaṁ matvā gṛhasthastaṁ prapūjayet.
यतेर्दर्शनमात्रेण विमुक्तः सर्वपातकात् ।
तीर्थव्रततपोदानसर्वयज्ञफलं लभेत् ॥२८९॥
289. yaterdarśanamātreṇa vimuktaḥ sarvapātakāt ,
tīrthavratatapodānasarvayajñaphalaṁ labhet.