Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-3

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
देवदेव महादेव देवतानां गुरोर्गुरो ।
वक्ता त्वं सर्वशास्त्राणां मन्त्राणां साधनस्य च ॥१॥
1. devadeva mahādeva devatānāṁ gurorguro ,
vaktā tvaṁ sarvaśāstrāṇāṁ mantrāṇāṁ sādhanasya ca.
कथितं यत् परं ब्रह्म परमेशं परात्परम् ।
यस्योपासनतो मर्त्यो भुक्तिं मुक्तिञ्च विन्दति ॥२॥
2. kathitaṁ yat paraṁ brahma parameśaṁ parātparam ,
yasyopāsanato martyo bhuktiṁ muktiñca vindati.
केनोपायेन भगवन् परमात्मा प्रसीदति ।
किं तस्य साधनं देव मन्त्रः को वा प्रकीर्तितः ॥३॥
3. kenopāyena bhagavan paramātmā prasīdati ,
kiṁ tasya sādhanaṁ deva mantraḥ ko vā prakīrtitaḥ.
किं ध्यानं किं विधानञ्च परेशस्य परात्मनः ।
तत्त्वेन श्रोतुमिच्चामि कृपया कथय प्रभो ॥४॥
4. kiṁ dhyānaṁ kiṁ vidhānañca pareśasya parātmanaḥ ,
tattvena śrotumiccāmi kṛpayā kathaya prabho.
रहस्यमेतत् कल्याणि न कुत्रापि प्रकाशितम् ।
तव स्नेहेन वक्ष्यामि मम प्राणाधिकं परम् ॥५॥
5. rahasyametat kalyāṇi na kutrāpi prakāśitam ,
tava snehena vakṣyāmi mama prāṇādhikaṁ param.
ज्ञेयं भवति तद्ब्रह्म सच्चिद्विश्वमयं परम् ।
तथा तत्त्वस्वरूपेण लक्षणैर्वा महेश्वरि ॥६॥
6. jñeyaṁ bhavati tadbrahma saccidviśvamayaṁ param ,
tathā tattvasvarūpeṇa lakṣaṇairvā maheśvari.
सत्तामात्रं निर्विशेषमवाङ्मनसगोचरम् ।
असत्त्रिलोकीसद्भानं स्वरूपं ब्रह्मणः स्मृतम् ॥७॥
7. sattāmātraṁ nirviśeṣamavāṅmanasagocaram ,
asattrilokīsadbhānaṁ svarūpaṁ brahmaṇaḥ smṛtam.
समाधियोगैस्तद्वेद्यं सर्वत्र समदृष्टिभिः ।
द्वन्द्वातीतैर्निर्विकल्पैर्देहात्माध्यासवर्जितैः ॥८॥
8. samādhiyogaistadvedyaṁ sarvatra samadṛṣṭibhiḥ ,
dvandvātītairnirvikalpairdehātmādhyāsavarjitaiḥ.
यतो विश्वं समुद्भूतं येन जातञ्च तिष्ठति ।
यस्मिन् सर्वाणि लीयन्ते ज्ञेयं तद्ब्रह्म लक्षणैः ॥९॥
9. yato viśvaṁ samudbhūtaṁ yena jātañca tiṣṭhati ,
yasmin sarvāṇi līyante jñeyaṁ tadbrahma lakṣaṇaiḥ.
स्वरूपबुद्ध्या यद्वेद्यं तदेव लक्षणैः शिवे ।
लक्षणैराप्तुमिच्चूनां विहितं तत्र साधनम् ॥१०॥
10. svarūpabuddhyā yadvedyaṁ tadeva lakṣaṇaiḥ śive ,
lakṣaṇairāptumiccūnāṁ vihitaṁ tatra sādhanam.
तत्साधनं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वावहिता प्रिये ।
तत्रादौ कथयाम्याद्ये मन्त्रोद्धारं महेशितुः ॥११॥
11. tatsādhanaṁ pravakṣyāmi śṛṇuṣvāvahitā priye ,
tatrādau kathayāmyādye mantroddhāraṁ maheśituḥ.
प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य सच्चित्पदमुदाहरेत् ।
एकं पदान्ते ब्रह्मेति मन्त्रोद्धारः प्रकीर्तितः ॥१२॥
12. praṇavaṁ pūrvamuddhṛtya saccitpadamudāharet ,
ekaṁ padānte brahmeti mantroddhāraḥ prakīrtitaḥ.
सन्धिक्रमेण मिलितः सप्तार्णोऽयं मनुर्मतः ।
तारहीनेन देवेशि षड्वर्णोऽयं मनुर्भवेत् ॥१३॥
13. sandhikrameṇa militaḥ saptārṇo'yaṁ manurmataḥ ,
tārahīnena deveśi ṣaḍvarṇo'yaṁ manurbhavet.
सर्वमन्त्रोत्तमः साक्षाद्धर्मार्थकाममोक्षदः ।
नात्र सिद्धाद्यपेक्षाऽस्ति नारिमित्रादिदूषणम् ॥१४॥
14. sarvamantrottamaḥ sākṣāddharmārthakāmamokṣadaḥ ,
nātra siddhādyapekṣā'sti nārimitrādidūṣaṇam.
न तिथिर्न च नक्षत्रं न राशिगणनं तथा ।
कुलाकुलादिनियमो न संस्कारोऽत्र विद्यते ।
सर्वथा सिद्धमन्त्रोऽयं नात्र कार्या विचारणा ॥१५॥
15. na tithirna ca nakṣatraṁ na rāśigaṇanaṁ tathā ,
kulākulādiniyamo na saṁskāro'tra vidyate ,
sarvathā siddhamantro'yaṁ nātra kāryā vicāraṇā.
बहुजन्मार्जितैः पुण्यैः सद्गुरुर्यदि लभ्यते ।
तदा तद्वक्त्रतो ज्ञात्वा जन्मसाफल्यमाप्नुयात् ॥१६॥
16. bahujanmārjitaiḥ puṇyaiḥ sadgururyadi labhyate ,
tadā tadvaktrato jñātvā janmasāphalyamāpnuyāt.
चतुर्वर्गं करे कृत्वा
परत्रेह च मोदते ॥१७॥
17. caturvargaṁ kare kṛtvā
paratreha ca modate.
स धन्यः स कृतार्थश्च स कृती स च धार्मिकः ।
स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः ॥१८॥
18. sa dhanyaḥ sa kṛtārthaśca sa kṛtī sa ca dhārmikaḥ ,
sa snātaḥ sarvatīrtheṣu sarvayajñeṣu dīkṣitaḥ.
सर्वशास्त्रेषु निष्णातः सर्वलोकप्रतिष्ठितः ।
यस्य कर्णपथोपान्तप्राप्तो मन्त्रमहामणिः ॥१९॥
19. sarvaśāstreṣu niṣṇātaḥ sarvalokapratiṣṭhitaḥ ,
yasya karṇapathopāntaprāpto mantramahāmaṇiḥ.
धन्या माता पिता तस्य पवित्रं तत्कुलं शिवे ।
पितरस्तस्य सन्तुष्टा मोदन्ते त्रिदशैः सह ।
गायन्ति गायनीं गाथां पुलकाञ्चितविग्रहाः ॥२०॥
20. dhanyā mātā pitā tasya pavitraṁ tatkulaṁ śive ,
pitarastasya santuṣṭā modante tridaśaiḥ saha ,
gāyanti gāyanīṁ gāthāṁ pulakāñcitavigrahāḥ.
अस्मत्कुले कुलश्रेष्ठो जातो ब्रह्मोपदेशिकः ।
किमस्माकं गयापिण्डैः किं तीर्थैः श्राद्धतर्पणैः ॥२१॥
21. asmatkule kulaśreṣṭho jāto brahmopadeśikaḥ ,
kimasmākaṁ gayāpiṇḍaiḥ kiṁ tīrthaiḥ śrāddhatarpaṇaiḥ.
किं दानैः किं जपैर्होमैः किमन्यैर्बहुसाधनैः ।
वयमक्षयतृप्ताः स्म सत्पुत्रस्यास्य साधनात् ॥२२॥
22. kiṁ dānaiḥ kiṁ japairhomaiḥ kimanyairbahusādhanaiḥ ,
vayamakṣayatṛptāḥ sma satputrasyāsya sādhanāt.
शृणु देवि जगद्वन्द्ये सत्यं सत्यं मयोच्यते ।
परब्रह्मोपासकानां किमन्यैः साधनान्तरैः ॥२३॥
23. śṛṇu devi jagadvandye satyaṁ satyaṁ mayocyate ,
parabrahmopāsakānāṁ kimanyaiḥ sādhanāntaraiḥ.
मन्त्रग्रहणमात्रेण देही ब्रह्ममयो भवेत् ।
ब्रह्मभूतस्य देवेशि किमवाप्यं जगत्त्रये ॥२४॥
24. mantragrahaṇamātreṇa dehī brahmamayo bhavet ,
brahmabhūtasya deveśi kimavāpyaṁ jagattraye.
किं कुर्वन्ति ग्रहा रुष्टा वेतालाश्चेटकादयः ।
पिशाचा गुह्यका भूता डाकिन्यो मातृकादयः ।
तस्य दर्शनमात्रेण पलायन्ते पराङ्मुखाः ॥२५॥
25. kiṁ kurvanti grahā ruṣṭā vetālāśceṭakādayaḥ ,
piśācā guhyakā bhūtā ḍākinyo mātṛkādayaḥ ,
tasya darśanamātreṇa palāyante parāṅmukhāḥ.
रक्षितो ब्रह्ममन्त्रेण प्रावृतो ब्रह्मतेजसा ।
किं विभेति ग्रहादिभ्यो मार्तण्ड इव चापरः ॥२६॥
26. rakṣito brahmamantreṇa prāvṛto brahmatejasā ,
kiṁ vibheti grahādibhyo mārtaṇḍa iva cāparaḥ.
तं दृष्ट्वा ते भयापन्नाः सिंहं दृष्ट्वा यथा गजाः ।
विद्रवन्ति च नश्यन्ति पतङ्गा इव पावके ॥२७॥
27. taṁ dṛṣṭvā te bhayāpannāḥ siṁhaṁ dṛṣṭvā yathā gajāḥ ,
vidravanti ca naśyanti pataṅgā iva pāvake.
न तस्य दुरितं किञ्चिद्ब्रह्मनिष्ठस्य देहिनः ।
सत्यपूतस्य शुद्धस्य सर्वप्राणिहितस्य च ।
को वोपद्रवमन्विच्चेदात्मापघातकं विना ॥२८॥
28. na tasya duritaṁ kiñcidbrahmaniṣṭhasya dehinaḥ ,
satyapūtasya śuddhasya sarvaprāṇihitasya ca ,
ko vopadravamanviccedātmāpaghātakaṁ vinā.
ये द्रुह्यन्ति खलाः पापाः परब्रह्मोपदेशिने ।
स्वद्रोहं ते प्रकुर्वन्ति नातिरिक्ता यतः सतः ॥२९॥
29. ye druhyanti khalāḥ pāpāḥ parabrahmopadeśine ,
svadrohaṁ te prakurvanti nātiriktā yataḥ sataḥ.
स तु सर्वहितः साधुः सर्वेषां प्रियकारकः ।
तस्यानिष्टे कृते देवि को वा स्यान्निरुपद्रवः ॥३०॥
30. sa tu sarvahitaḥ sādhuḥ sarveṣāṁ priyakārakaḥ ,
tasyāniṣṭe kṛte devi ko vā syānnirupadravaḥ.
मन्त्रार्थं मन्त्रचैतन्यं यो न जानाति साधकः ।
शतलक्षप्रजप्तोऽपि तस्य मन्त्रो न सिद्ध्यति ॥३१॥
31. mantrārthaṁ mantracaitanyaṁ yo na jānāti sādhakaḥ ,
śatalakṣaprajapto'pi tasya mantro na siddhyati.
अतोऽस्यार्थञ्च चैतन्यं कथयामि शृणु प्रिये ।
अकारेण जगत्पाता संहर्ता स्यादुकारतः ॥३२॥
32. ato'syārthañca caitanyaṁ kathayāmi śṛṇu priye ,
akāreṇa jagatpātā saṁhartā syādukārataḥ.
मकारेण जगत्स्रष्टा प्रणवार्थ उदाहृतः ।
सच्चब्देन सदा स्थायि चिच्चैतन्यं प्रकीर्तितम् ॥३३॥
33. makāreṇa jagatsraṣṭā praṇavārtha udāhṛtaḥ ,
saccabdena sadā sthāyi ciccaitanyaṁ prakīrtitam.
एकमद्वैतमीशानि वृहत्त्वाद्ब्रह्म गीयते ।
मन्त्रार्थः कथितो देवि साधकाभीष्टसिद्धिदः ॥३४॥
34. ekamadvaitamīśāni vṛhattvādbrahma gīyate ,
mantrārthaḥ kathito devi sādhakābhīṣṭasiddhidaḥ.
मन्त्रचैतन्यमेतत्तु तदधिष्ठातृदेवता ।
तज्ज्ञानं परमेशानि भक्तानां सिद्धिदायकम् ॥३५॥
35. mantracaitanyametattu tadadhiṣṭhātṛdevatā ,
tajjñānaṁ parameśāni bhaktānāṁ siddhidāyakam.
अस्याधिष्ठातृ देवेशि सर्वव्यापि सनातनम् ।
अवितर्क्यं निरातङ्कं वाचातीतं निरञ्जनम् ॥३६॥
36. asyādhiṣṭhātṛ deveśi sarvavyāpi sanātanam ,
avitarkyaṁ nirātaṅkaṁ vācātītaṁ nirañjanam.
वाङ्मायाकमलाद्येन तारहीनेन पार्वति ।
दीयते विविधा विद्या माया श्रीः सर्वतोमुखी ॥३७॥
37. vāṅmāyākamalādyena tārahīnena pārvati ,
dīyate vividhā vidyā māyā śrīḥ sarvatomukhī.
तारेण तारहीनेन प्रत्येकं सकलं पदम् ।
युग्मयुग्मक्रमेणाऽपि मन्त्रोऽयं विविधो भवेत् ॥३८॥
38. tāreṇa tārahīnena pratyekaṁ sakalaṁ padam ,
yugmayugmakrameṇā'pi mantro'yaṁ vividho bhavet.
ऋषिः सदाशिवो ह्यस्य चन्दोऽनुष्टुवुदाहृतम् ।
देवता परमं ब्रह्म सर्वान्तर्यामि निर्गुणम् ॥३९॥
39. ṛṣiḥ sadāśivo hyasya cando'nuṣṭuvudāhṛtam ,
devatā paramaṁ brahma sarvāntaryāmi nirguṇam.
चतुर्वर्गफलावाप्त्यै विनियोगः प्रकीर्तितः ।
अङ्गन्यासकरन्यासौ कथयामि शृणु प्रिये ॥४०॥
40. caturvargaphalāvāptyai viniyogaḥ prakīrtitaḥ ,
aṅganyāsakaranyāsau kathayāmi śṛṇu priye.
तारं सच्चिदेकमिति ब्रह्मेति सकलं ततः ।
अङ्गुष्ठतर्जनीमध्यानामिकासु महेश्वरि ॥४१॥
41. tāraṁ saccidekamiti brahmeti sakalaṁ tataḥ ,
aṅguṣṭhatarjanīmadhyānāmikāsu maheśvari.
कनिष्ठयोः करतलपृष्ठयोः सुरवन्दिते ।
नमः स्वाहा वषट् हू/ वौषट् फडन्तैर्यथाक्रमम् ॥४२॥
42. kaniṣṭhayoḥ karatalapṛṣṭhayoḥ suravandite ,
namaḥ svāhā vaṣaṭ hū/ vauṣaṭ phaḍantairyathākramam.
न्यसेन्न्यासोक्तविधिना साधकः सुसमाहितः ।
हृदादिकरपर्यन्तमेवमेव विधीयते ॥४३॥
43. nyasennyāsoktavidhinā sādhakaḥ susamāhitaḥ ,
hṛdādikaraparyantamevameva vidhīyate.
प्राणायामं ततः कुर्यान् मूलेन प्रणवेन वा ।
मध्यमानामिकाभ्याञ्च दक्षहस्तस्य पार्वति ॥४४॥
44. prāṇāyāmaṁ tataḥ kuryān mūlena praṇavena vā ,
madhyamānāmikābhyāñca dakṣahastasya pārvati.
वामनासापुटं धृत्वा दक्षनासापुटेन च ।
पूअयेत् पवनं मन्त्री मूलमष्टमितं जपन् ॥४५॥
45. vāmanāsāpuṭaṁ dhṛtvā dakṣanāsāpuṭena ca ,
pūayet pavanaṁ mantrī mūlamaṣṭamitaṁ japan.
अङ्गुष्ठेन दक्षनासां धृत्वा कुम्भकयोगतः ।
जपेद्द्वात्रिंशताऽवृत्त्या ततो दक्षिणनासया ॥४६॥
46. aṅguṣṭhena dakṣanāsāṁ dhṛtvā kumbhakayogataḥ ,
japeddvātriṁśatā'vṛttyā tato dakṣiṇanāsayā.
शनैःशनैस्त्यजेद्वायुं जपन् षोडशधा मनुम् ।
वामनासापुटेऽप्येवं पूरकुम्भकरेचकम् ॥४७॥
47. śanaiḥśanaistyajedvāyuṁ japan ṣoḍaśadhā manum ,
vāmanāsāpuṭe'pyevaṁ pūrakumbhakarecakam.
पुनर्दक्षिणतः कुर्यात् पूर्ववत् सुरपूजिते ।
प्राणायामविधिः प्रोक्तो ब्रह्ममन्त्रस्य साधने ॥४८॥
48. punardakṣiṇataḥ kuryāt pūrvavat surapūjite ,
prāṇāyāmavidhiḥ prokto brahmamantrasya sādhane.
ततो ध्यानं प्रकुर्वीत
साधकाभीष्टसाधनम् ॥४९॥
49. tato dhyānaṁ prakurvīta
sādhakābhīṣṭasādhanam.
हृदयकमलमध्ये निर्विशेषं निरीहम् हरिहरविधिवेद्यं योगिभिर्ध्यानगम्यम् ।
जननमरणभीतिभ्रंसि सच्चित्स्वरूपम् सकलभुवनबीजं ब्रह्म चैतन्यमीडे ॥५०॥
50. hṛdayakamalamadhye nirviśeṣaṁ nirīham hariharavidhivedyaṁ yogibhirdhyānagamyam ,
jananamaraṇabhītibhraṁsi saccitsvarūpam sakalabhuvanabījaṁ brahma caitanyamīḍe.
ध्यात्वैवं परमं ब्रह्म मानसैरुपचारकैः ।
पूजयेत् परया भक्त्या ब्रह्मसायुज्यहेतवे ॥५१॥
51. dhyātvaivaṁ paramaṁ brahma mānasairupacārakaiḥ ,
pūjayet parayā bhaktyā brahmasāyujyahetave.
गन्धं दद्यान्महीतत्त्वं पुष्पमाकाशमेव च ।
धूपं दद्याद्वायुतत्त्वं दीपं तेजः समर्पयेत् ।
नैवेद्यं तोयतत्त्वेन प्रदद्यात् परमात्मने ॥५२॥
52. gandhaṁ dadyānmahītattvaṁ puṣpamākāśameva ca ,
dhūpaṁ dadyādvāyutattvaṁ dīpaṁ tejaḥ samarpayet ,
naivedyaṁ toyatattvena pradadyāt paramātmane.
ततो जप्त्वा महामन्त्रं मनसा साधकोत्तमः ।
समर्प्य ब्रह्मणे पश्चाद्वहिःपूजां समारभेत् ॥५३॥
53. tato japtvā mahāmantraṁ manasā sādhakottamaḥ ,
samarpya brahmaṇe paścādvahiḥpūjāṁ samārabhet.
उपस्थितानि द्रव्याणि गन्धपुष्पादिकानि च ।
वस्त्रालङ्करणादीनि भक्ष्यपेयानि यानि च ॥५४॥
54. upasthitāni dravyāṇi gandhapuṣpādikāni ca ,
vastrālaṅkaraṇādīni bhakṣyapeyāni yāni ca.
मन्त्रेणानेन संशोध्य ध्यात्वा ब्रह्म सनातनम् ।
निमील्य नेत्रे मतिमानर्पयेत् परमात्मने ॥५५॥
55. mantreṇānena saṁśodhya dhyātvā brahma sanātanam ,
nimīlya netre matimānarpayet paramātmane.
ब्रह्मार्पणं ब्रह्महविर्ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम् ।
ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥५६॥
56. brahmārpaṇaṁ brahmahavirbrahmāgnau brahmaṇā hutam ,
brahmaiva tena gantavyaṁ brahmakarmasamādhinā.
ततो नेत्रे समुन्मील्य जप्त्वा मूलं स्वशक्तितः ।
तज्जपं ब्रह्मसात् कृत्वा स्तोत्रञ्च कवचं पठेत् ॥५७॥
57. tato netre samunmīlya japtvā mūlaṁ svaśaktitaḥ ,
tajjapaṁ brahmasāt kṛtvā stotrañca kavacaṁ paṭhet.
स्तोत्रं शृणु महेशानि ब्रह्मणः परमात्मनः ।
यत् श्रुत्वा साधको देवि ब्रह्मसायुज्यमश्नुते ॥५८॥
58. stotraṁ śṛṇu maheśāni brahmaṇaḥ paramātmanaḥ ,
yat śrutvā sādhako devi brahmasāyujyamaśnute.
नमस्ते सते सर्वलोकाश्रयाय नमस्ते चिते विश्वरूपात्मकाय ।
नमोऽद्वैततत्त्वाय मुक्तिप्रदाय नमो ब्रह्मणे व्यापिने निर्गुणाय ॥५९॥
59. namaste sate sarvalokāśrayāya namaste cite viśvarūpātmakāya ,
namo'dvaitatattvāya muktipradāya namo brahmaṇe vyāpine nirguṇāya.
त्वमेकं जगत्कर्तृपातृप्रहर्तृ
त्वमेकं परं निश्चलं निर्विकल्पम् ॥६०॥
60. tvamekaṁ jagatkartṛpātṛprahartṛ
tvamekaṁ paraṁ niścalaṁ nirvikalpam.
भयानां भयं भीषणं भीषणानां गतिः प्राणिनां पावनं पावनानाम् ।
महोच्चैःपदानां नियन्तृ त्वमेकं परेषां परं रक्षकं रक्षकाणाम् ॥६१॥
61. bhayānāṁ bhayaṁ bhīṣaṇaṁ bhīṣaṇānāṁ gatiḥ prāṇināṁ pāvanaṁ pāvanānām ,
mahoccaiḥpadānāṁ niyantṛ tvamekaṁ pareṣāṁ paraṁ rakṣakaṁ rakṣakāṇām.
परेश प्रभो सर्वरूपाप्रकाशिन् अनिर्द्देश्य सर्वेन्द्रियागम्य सत्य ।
अचिन्त्याक्षर व्यापकाव्यक्त तत्त्व जगद्भासकाधीश पायादपायात् ॥६२॥
62. pareśa prabho sarvarūpāprakāśin anirddeśya sarvendriyāgamya satya ,
acintyākṣara vyāpakāvyakta tattva jagadbhāsakādhīśa pāyādapāyāt.
तदेकं स्मरामस्तदेकं जपामः तदेकं जगत्साक्षिरूपं नमामः ।
सदेकं निधानं निरालम्बमीशं भवाम्भोधिपोतं शरण्यं व्रजामः ॥६३॥
63. tadekaṁ smarāmastadekaṁ japāmaḥ tadekaṁ jagatsākṣirūpaṁ namāmaḥ ,
sadekaṁ nidhānaṁ nirālambamīśaṁ bhavāmbhodhipotaṁ śaraṇyaṁ vrajāmaḥ.
पञ्चरत्नमिदं स्तोत्रं ब्रह्मणः परमात्मनः ।
यः पठेत् प्रयतो भूत्वा ब्रह्मसायुज्यमाप्नुयात् ॥६४॥
64. pañcaratnamidaṁ stotraṁ brahmaṇaḥ paramātmanaḥ ,
yaḥ paṭhet prayato bhūtvā brahmasāyujyamāpnuyāt.
प्रदोषेऽदः पठेन्नित्यं सोमवारे विशेषतः ।
श्रावयेद्बोधयेत् प्राज्ञो ब्रह्मनिष्ठान् स्वबान्धवान् ॥६५॥
65. pradoṣe'daḥ paṭhennityaṁ somavāre viśeṣataḥ ,
śrāvayedbodhayet prājño brahmaniṣṭhān svabāndhavān.
इति ते कथितं देवि पञ्चरत्नं महेशितुः ।
कवचं शृणु चार्वङ्गि जगन्मङ्गलनामकम् ।
पठनाद्धारणाद् यस्य ब्रह्मज्ञो जायते ध्रुवम् ॥६६॥
66. iti te kathitaṁ devi pañcaratnaṁ maheśituḥ ,
kavacaṁ śṛṇu cārvaṅgi jaganmaṅgalanāmakam ,
paṭhanāddhāraṇād yasya brahmajño jāyate dhruvam.
परमात्मा शिरः पातु हृदयं परमेश्वरः ।
कण्ठं पातु जगत्पाता वदनं सर्वदृग्विभुः ॥६७॥
67. paramātmā śiraḥ pātu hṛdayaṁ parameśvaraḥ ,
kaṇṭhaṁ pātu jagatpātā vadanaṁ sarvadṛgvibhuḥ.
करौ मे पातु विश्वात्मा पादौ रक्षतु चिन्मयः ।
सर्वाङ्गं सर्वदा पातु परं ब्रह्म सनातनम् ॥६८॥
68. karau me pātu viśvātmā pādau rakṣatu cinmayaḥ ,
sarvāṅgaṁ sarvadā pātu paraṁ brahma sanātanam.
श्रीजगन्मङ्गलस्यास्य कवचस्य सदाशिवः ।
ऋषिश्चन्दोऽनुष्टुविति परमब्रह्म देवता ।
चतुर्वर्गफलावाप्त्यै विनियोगः प्रकीर्तितः ॥६९॥
69. śrījaganmaṅgalasyāsya kavacasya sadāśivaḥ ,
ṛṣiścando'nuṣṭuviti paramabrahma devatā ,
caturvargaphalāvāptyai viniyogaḥ prakīrtitaḥ.
यः पठेद् ब्रह्मकवचं ऋषिन्यासपुरःसरम् ।
स ब्रह्मज्ञानमासाद्य साक्षाद्ब्रह्ममयो भवेत् ॥७०॥
70. yaḥ paṭhed brahmakavacaṁ ṛṣinyāsapuraḥsaram ,
sa brahmajñānamāsādya sākṣādbrahmamayo bhavet.
भूर्जे विलिख्य गुटिकां स्वर्णस्थां धारयेत् यदि ।
कण्ठे वा दक्षिणे बाहो सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥७१॥
71. bhūrje vilikhya guṭikāṁ svarṇasthāṁ dhārayet yadi ,
kaṇṭhe vā dakṣiṇe bāho sarvasiddhīśvaro bhavet.
इत्येतत् परमब्रह्मकवचं ते प्रकाशितम् ।
दद्यात् प्रियाय शिष्याय गुरुभक्ताय धीमते ॥७२॥
72. ityetat paramabrahmakavacaṁ te prakāśitam ,
dadyāt priyāya śiṣyāya gurubhaktāya dhīmate.
पठित्वा स्तोत्रकवचं
प्रणमेत् साधकाग्रणीः ॥७३॥
73. paṭhitvā stotrakavacaṁ
praṇamet sādhakāgraṇīḥ.
नमस्ते परमं ब्रह्म नमस्ते परमात्मने ।
निर्गुणाय नमस्तुभ्यं सद्रूपाय नमो नमः ॥७४॥
74. namaste paramaṁ brahma namaste paramātmane ,
nirguṇāya namastubhyaṁ sadrūpāya namo namaḥ.
वाचिकं कायिकं वाऽपि मानसं वा यथामति ।
आराधने परेशस्य भावशुद्धिर्विधीयते ॥७५॥
75. vācikaṁ kāyikaṁ vā'pi mānasaṁ vā yathāmati ,
ārādhane pareśasya bhāvaśuddhirvidhīyate.
एवं संपूज्य मतिमान् स्वजनैर्बान्धवैः सह ।
महाप्रसादं स्वीकुर्याद् ब्रह्मणः परमात्मनः ॥७६॥
76. evaṁ saṁpūjya matimān svajanairbāndhavaiḥ saha ,
mahāprasādaṁ svīkuryād brahmaṇaḥ paramātmanaḥ.
पूजने परमेशस्य नावाहनविसर्जने ।
सर्वत्र सर्वकालेषु साधयेद् ब्रह्मसाधनम् ॥७७॥
77. pūjane parameśasya nāvāhanavisarjane ,
sarvatra sarvakāleṣu sādhayed brahmasādhanam.
अस्नातो वा कृतस्नानो भुक्तो वाऽपि बुभुक्षितः ।
पूजयेत् परमात्मानं सदा निर्मलमानसः ॥७८॥
78. asnāto vā kṛtasnāno bhukto vā'pi bubhukṣitaḥ ,
pūjayet paramātmānaṁ sadā nirmalamānasaḥ.
अनेन ब्रह्ममन्त्रेण भक्ष्यपेयादिकञ्च यत् ।
दीयते परमेशाय तदेव पावनं महत् ॥७९॥
79. anena brahmamantreṇa bhakṣyapeyādikañca yat ,
dīyate parameśāya tadeva pāvanaṁ mahat.
गङ्गातोये शिलादौ च स्पृष्टदोषोऽपि वर्तते ।
परब्रह्मार्पिते द्रव्ये स्पृष्टास्पृष्टं न विद्यते ॥८०॥
80. gaṅgātoye śilādau ca spṛṣṭadoṣo'pi vartate ,
parabrahmārpite dravye spṛṣṭāspṛṣṭaṁ na vidyate.
पक्वं वाऽपि न पक्वं वा मन्त्रेणानेन मन्त्रितम् ।
साधको ब्रह्मसात् कृत्वा भुञ्जीयात् स्वजनैः सह ॥८१॥
81. pakvaṁ vā'pi na pakvaṁ vā mantreṇānena mantritam ,
sādhako brahmasāt kṛtvā bhuñjīyāt svajanaiḥ saha.
नात्र वर्णविचारोऽस्ति नोच्चिष्टादिविवेचनम् ।
न कालनियमोऽप्यत्र शौचाशौचं तथैव च ॥८२॥
82. nātra varṇavicāro'sti nocciṣṭādivivecanam ,
na kālaniyamo'pyatra śaucāśaucaṁ tathaiva ca.
यथाकाले यथादेशे यथायोगेन लभ्यते ।
ब्रह्मसात् कृतनैवेद्यमश्नीयादविचारयन् ॥८३॥
83. yathākāle yathādeśe yathāyogena labhyate ,
brahmasāt kṛtanaivedyamaśnīyādavicārayan.
आनीतं श्वपचेनापि श्वमुखादपि निःसृतम् ।
तदन्नं पावनं देवि देवानामपि दुर्लभम् ॥८४॥
84. ānītaṁ śvapacenāpi śvamukhādapi niḥsṛtam ,
tadannaṁ pāvanaṁ devi devānāmapi durlabham.
किं पुनर्मनुजादीनां वक्तव्यं देववन्दिते ।
परमेशस्य नैवेद्यसेवनाद् यत् फलं भवेत् ॥८५॥
85. kiṁ punarmanujādīnāṁ vaktavyaṁ devavandite ,
parameśasya naivedyasevanād yat phalaṁ bhavet.
महापातकयुक्तो वा युक्तो वाप्यन्यपातकैः ।
सकृत् प्रसादग्रहणात् मुच्यते नात्र संशयः ॥८६॥
86. mahāpātakayukto vā yukto vāpyanyapātakaiḥ ,
sakṛt prasādagrahaṇāt mucyate nātra saṁśayaḥ.
सार्द्धत्रिकोटितीर्थेषु स्नानदानेन यत्फलम् ।
तत् फलं लभते मर्त्यो ब्रह्मार्पितनिषेवणात् ॥८७॥
87. sārddhatrikoṭitīrtheṣu snānadānena yatphalam ,
tat phalaṁ labhate martyo brahmārpitaniṣevaṇāt.
अश्वमेधादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वा यत् फलमश्नुते ।
भक्षिते ब्रह्म नैवेद्ये तस्मात् कोटिगुणं लभेत् ॥८८॥
88. aśvamedhādibhiryajñairiṣṭvā yat phalamaśnute ,
bhakṣite brahma naivedye tasmāt koṭiguṇaṁ labhet.
जिह्वाकोटिसहस्रैस्तु वक्त्रकोटिशतैरपि ।
महाप्रसादमाहात्म्यं वर्णितुं नैव शक्यते ॥८९॥
89. jihvākoṭisahasraistu vaktrakoṭiśatairapi ,
mahāprasādamāhātmyaṁ varṇituṁ naiva śakyate.
यत्र कुत्र स्थितो वापि प्राप्य ब्रह्मार्पितामृतम् ।
गृहीत्वा कीकशो वाऽपि ब्रह्मसायुज्यमाप्नुयात् ॥९०॥
90. yatra kutra sthito vāpi prāpya brahmārpitāmṛtam ,
gṛhītvā kīkaśo vā'pi brahmasāyujyamāpnuyāt.
यदि स्यान्नीचजातीयमन्नं ब्रह्मणि भावितम् ।
तदन्नं ब्राह्मणैर्ग्राह्यमपि वेदान्तपारगैः ॥९१॥
91. yadi syānnīcajātīyamannaṁ brahmaṇi bhāvitam ,
tadannaṁ brāhmaṇairgrāhyamapi vedāntapāragaiḥ.
जातिभेदो न कर्तव्यः प्रसादे परमात्मनः ।
योऽशुद्धबुद्धिं कुरुते स महापातकी भवेत् ॥९२॥
92. jātibhedo na kartavyaḥ prasāde paramātmanaḥ ,
yo'śuddhabuddhiṁ kurute sa mahāpātakī bhavet.
वरं पापशतं कुर्याद्वरं विप्रबधं प्रिये ।
परब्रह्मार्पिते ह्यन्ने न कुर्यादवहेलनम् ॥९३॥
93. varaṁ pāpaśataṁ kuryādvaraṁ viprabadhaṁ priye ,
parabrahmārpite hyanne na kuryādavahelanam.
ये त्यजन्ति नरा मूढा महामन्त्रेण संस्कृतम् ।
अन्नतोयादिकं भद्रे पित्éंस्ते पातयन्त्यधः ॥९४॥
94. ye tyajanti narā mūḍhā mahāmantreṇa saṁskṛtam ,
annatoyādikaṁ bhadre pitéṁste pātayantyadhaḥ.
स्वयमप्यन्धतामिस्रे पतन्त्याहूतसंप्लवम् ।
ब्रह्मसात्कृतनैवेद्यद्वेष्ट्éणां नास्ति निष्कृतिः ॥९५॥
95. svayamapyandhatāmisre patantyāhūtasaṁplavam ,
brahmasātkṛtanaivedyadveṣṭéṇāṁ nāsti niṣkṛtiḥ.
पुण्यायन्ते क्रियाः सर्वाः सुषुप्तिः सुकृतायते ।
स्वेच्चाचारोऽत्र विहितो महामन्त्रस्य साधने ॥९६॥
96. puṇyāyante kriyāḥ sarvāḥ suṣuptiḥ sukṛtāyate ,
sveccācāro'tra vihito mahāmantrasya sādhane.
किं तस्य वैदिकाचारैस्तान्त्रिकैर्वाऽपि तस्य किम् ।
ब्रह्मनिष्ठस्य विदुषः स्वेच्चाचारो विधिः स्मृतः ॥९७॥
97. kiṁ tasya vaidikācāraistāntrikairvā'pi tasya kim ,
brahmaniṣṭhasya viduṣaḥ sveccācāro vidhiḥ smṛtaḥ.
कृतेनास्य फलं नास्ति नाकृतेनापि किल्विषम् ।
न विघ्नः प्रत्यवायो,
अस्य ब्रह्ममन्त्रस्य साधनात् ॥९८॥
98. kṛtenāsya phalaṁ nāsti nākṛtenāpi kilviṣam ,
na vighnaḥ pratyavāyo,
asya brahmamantrasya sādhanāt.
अस्मिन् धर्मे महेशि स्यात् सत्यवादी जितेन्द्रियः ।
परोपकारनिरतो निर्विकारः सदाशयः ॥९९॥
99. asmin dharme maheśi syāt satyavādī jitendriyaḥ ,
paropakāranirato nirvikāraḥ sadāśayaḥ.
मात्सर्यहीनोऽदम्भी च दयावान् शुद्धमानसः ।
मातापित्रोः प्रीतिकारी तयोः सेवनतत्परः ॥१००॥
100. mātsaryahīno'dambhī ca dayāvān śuddhamānasaḥ ,
mātāpitroḥ prītikārī tayoḥ sevanatatparaḥ.
ब्रह्मश्रोता ब्रह्ममन्ता ब्रह्मान्वेषणमानसः ।
यतात्मा दृढबुद्धिः स्यात् साक्षाद्ब्रह्मेति भावयन् ॥१०१॥
101. brahmaśrotā brahmamantā brahmānveṣaṇamānasaḥ ,
yatātmā dṛḍhabuddhiḥ syāt sākṣādbrahmeti bhāvayan.
न मिथ्याभाषणं कुर्यान्न परानिष्टचिन्तनम् ।
परस्त्रीगमनञ्चैव ब्रह्ममन्त्री विवर्जयेत् ॥१०२॥
102. na mithyābhāṣaṇaṁ kuryānna parāniṣṭacintanam ,
parastrīgamanañcaiva brahmamantrī vivarjayet.
तत्सदिति वदेद्देवि प्रारम्भे सर्वकर्मणाम् ।
ब्रह्मार्पणमस्तु वाक्यं पानभोजनकर्मणोः ॥१०३॥
103. tatsaditi vadeddevi prārambhe sarvakarmaṇām ,
brahmārpaṇamastu vākyaṁ pānabhojanakarmaṇoḥ.
येनोपायेन मर्त्यानां लोकयात्रा प्रसिद्ध्यति ।
तदेव कार्यं ब्रह्मज्ञैरिदं धर्मं सनातनम् ॥१०४॥
104. yenopāyena martyānāṁ lokayātrā prasiddhyati ,
tadeva kāryaṁ brahmajñairidaṁ dharmaṁ sanātanam.
अथ सन्ध्याविधिं वक्ष्ये ब्रह्ममन्त्रस्य शाम्भवि ।
यां कृत्वा ब्रह्मसम्पत्तिं लभन्ते भुवि मानवाः ॥१०५॥
105. atha sandhyāvidhiṁ vakṣye brahmamantrasya śāmbhavi ,
yāṁ kṛtvā brahmasampattiṁ labhante bhuvi mānavāḥ.
प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने यथादेशे यथाऽसने ।
पूर्ववत् परमब्रह्म ध्यात्वा साधकसत्तमः ॥१०६॥
106. prātarmadhyāhnasāyāhne yathādeśe yathā'sane ,
pūrvavat paramabrahma dhyātvā sādhakasattamaḥ.
अष्टोत्तरशतं देवि गायत्रीजपमाचरेत् ।
जपं समर्प्य विधिवत् पूर्ववत् प्रणमेत् सुधीः ॥१०७॥
107. aṣṭottaraśataṁ devi gāyatrījapamācaret ,
japaṁ samarpya vidhivat pūrvavat praṇamet sudhīḥ.
एषा सन्ध्या मया प्रोक्ता सर्वथा ब्रह्मसाधने ।
यदनुष्ठानतो मन्त्री शुद्धान्तःकरणो भवेत् ॥१०८॥
108. eṣā sandhyā mayā proktā sarvathā brahmasādhane ,
yadanuṣṭhānato mantrī śuddhāntaḥkaraṇo bhavet.
गायत्रीं शृणु चार्वङ्गि सर्वपापप्रणाशिनीम् ।
परमेश्वरं ङेऽन्तमुक्त्वा विद्महे तदनन्तरम् ॥१०९॥
109. gāyatrīṁ śṛṇu cārvaṅgi sarvapāpapraṇāśinīm ,
parameśvaraṁ ṅe'ntamuktvā vidmahe tadanantaram.
तदनन्तरमीशानि तन्नो ब्रह्म प्रचोदयात् ।
इयं श्रीब्रह्मगायत्री चतुर्वर्गप्रदायिनी ॥११०॥
110. tadanantaramīśāni tanno brahma pracodayāt ,
iyaṁ śrībrahmagāyatrī caturvargapradāyinī.
पूजनं यजनञ्चैव स्नानं पानञ्च भोजनम् ।
यद्यत्कर्म प्रकुर्वीत ब्रह्ममन्त्रेण साधयेत् ॥१११॥
111. pūjanaṁ yajanañcaiva snānaṁ pānañca bhojanam ,
yadyatkarma prakurvīta brahmamantreṇa sādhayet.
ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय प्रणम्य ब्रह्मदं गुरुम् ।
ध्यात्वा च परमं ब्रह्म यथाशक्ति मनुं स्मरेत् ।
पूर्ववत् प्रणमेद् ब्रह्म प्रातःकृत्यमिदं स्मृतम् ॥११२॥
112. brāhme muhūrte cotthāya praṇamya brahmadaṁ gurum ,
dhyātvā ca paramaṁ brahma yathāśakti manuṁ smaret ,
pūrvavat praṇamed brahma prātaḥkṛtyamidaṁ smṛtam.
द्वात्रिंशता सहस्रेण जपेनास्य पुरस्क्रिया ।
तद्दशांशेन हवनं तर्पणं तद्दशांशतः ॥११३॥
113. dvātriṁśatā sahasreṇa japenāsya puraskriyā ,
taddaśāṁśena havanaṁ tarpaṇaṁ taddaśāṁśataḥ.
सेचनं तद्दशांशेन तद्दशांशेन सुन्दरि ।
ब्राह्मणान् भोजयेन्मन्त्री पुरश्चरणकर्मणि ॥११४॥
114. secanaṁ taddaśāṁśena taddaśāṁśena sundari ,
brāhmaṇān bhojayenmantrī puraścaraṇakarmaṇi.
भक्ष्याभक्ष्यविचारोऽत्र त्याज्यं ग्राह्यं न विद्यते ।
न कालशुद्धिनियमो न वा स्थाननिरूपणम् ॥११५॥
115. bhakṣyābhakṣyavicāro'tra tyājyaṁ grāhyaṁ na vidyate ,
na kālaśuddhiniyamo na vā sthānanirūpaṇam.
अभुक्तो वाऽपि भुक्तो वा स्नातो वाऽस्नात एव वा ।
साधयेत् परमं मन्त्रं स्वेच्चाचारेण साधकः ॥११६॥
116. abhukto vā'pi bhukto vā snāto vā'snāta eva vā ,
sādhayet paramaṁ mantraṁ sveccācāreṇa sādhakaḥ.
विनाऽयासं विना क्लेशं स्तोत्रञ्च कवचं विना ।
विना न्यासं विना मुद्रां विना सेतुं वरानने ॥११७॥
117. vinā'yāsaṁ vinā kleśaṁ stotrañca kavacaṁ vinā ,
vinā nyāsaṁ vinā mudrāṁ vinā setuṁ varānane.
विना चौरगणेशादिजपञ्च कुल्लुकां विना ।
अकस्मात् परमब्रह्मसाक्षात्कारो भवेद् ध्रुवम् ॥११८॥
118. vinā cauragaṇeśādijapañca kullukāṁ vinā ,
akasmāt paramabrahmasākṣātkāro bhaved dhruvam.
संकल्पोऽस्मिन् महाहन्त्रे मानसः परिकीर्तितः ।
साधने ब्रह्ममन्त्रस्य भावशुद्धिर्विधीयते ॥११९॥
119. saṁkalpo'smin mahāhantre mānasaḥ parikīrtitaḥ ,
sādhane brahmamantrasya bhāvaśuddhirvidhīyate.
सर्वं ब्रह्ममयं देवि भावयेत् ब्रह्मसाधकः ।
न चाऽस्य प्रत्यवायोऽस्ति नाङ्गवैगुण्यमेव च ।
महामनोः साधने तु व्यङ्गं साङ्गायते ध्रुवम् ॥१२०॥
120. sarvaṁ brahmamayaṁ devi bhāvayet brahmasādhakaḥ ,
na cā'sya pratyavāyo'sti nāṅgavaiguṇyameva ca ,
mahāmanoḥ sādhane tu vyaṅgaṁ sāṅgāyate dhruvam.
कलौ पापयुगे घोरे तपोहीनेऽतिदुस्तरे ।
निस्तारबीजमेतावत् ब्रह्ममन्त्रस्य साधनम् ॥१२१॥
121. kalau pāpayuge ghore tapohīne'tidustare ,
nistārabījametāvat brahmamantrasya sādhanam.
साधनानि बहूक्तानि नानातन्त्रागमादिषु ।
कलौ दुर्बलजीवानामसाध्यानि महेश्वरि ॥१२२॥
122. sādhanāni bahūktāni nānātantrāgamādiṣu ,
kalau durbalajīvānāmasādhyāni maheśvari.
अल्पायुषः स्वल्पवृत्ता अन्नाधीनासवः प्रिये ।
लुब्धा धनार्जने व्यग्राः सदा चञ्चलमानसाः ॥१२३॥
123. alpāyuṣaḥ svalpavṛttā annādhīnāsavaḥ priye ,
lubdhā dhanārjane vyagrāḥ sadā cañcalamānasāḥ.
समाधावस्थिरधियो योगक्लेशासहिष्णवः ।
तेषां हिताय मोक्षाय ब्रह्ममार्गोऽयमीरितः ॥१२४॥
124. samādhāvasthiradhiyo yogakleśāsahiṣṇavaḥ ,
teṣāṁ hitāya mokṣāya brahmamārgo'yamīritaḥ.
कलौ नास्त्येव नास्त्येव सत्यं सत्यं मयोच्यते ।
ब्रह्मदीक्षां विना देवि कैवल्याय सुखाय च ॥१२५॥
125. kalau nāstyeva nāstyeva satyaṁ satyaṁ mayocyate ,
brahmadīkṣāṁ vinā devi kaivalyāya sukhāya ca.
प्रातःकृत्यं प्रातरेव सन्ध्यां कुर्यात् त्रिकालतः ।
मध्याह्ने पूजनं कुर्यात् सर्वतन्त्रेष्वयं विधिः ।
परब्रह्मोपासने तु साधकेच्चाविधिः शिवे ॥१२६॥
126. prātaḥkṛtyaṁ prātareva sandhyāṁ kuryāt trikālataḥ ,
madhyāhne pūjanaṁ kuryāt sarvatantreṣvayaṁ vidhiḥ ,
parabrahmopāsane tu sādhakeccāvidhiḥ śive.
विधयः किङ्करा यत्र निषेधाः प्रभवोऽपि न ।
स्वेच्चाचारेणेष्टसिद्धिस्तद्विना कोऽन्यमाश्रयेत् ॥१२७॥
127. vidhayaḥ kiṅkarā yatra niṣedhāḥ prabhavo'pi na ,
sveccācāreṇeṣṭasiddhistadvinā ko'nyamāśrayet.
ब्रह्मज्ञानिगुरुं प्राप्य शान्तं निश्चलमानसम् ।
धृत्वा तच्चरणाम्भोजं प्रार्थयेद् भक्तिभावतः ॥१२८॥
128. brahmajñāniguruṁ prāpya śāntaṁ niścalamānasam ,
dhṛtvā taccaraṇāmbhojaṁ prārthayed bhaktibhāvataḥ.
करुणामय दीनेश तवाऽहं शरणागतः ।
त्वत्पदाम्भोरुहच्चायां देहि मूर्ध्नि यशोधन ॥१२९॥
129. karuṇāmaya dīneśa tavā'haṁ śaraṇāgataḥ ,
tvatpadāmbhoruhaccāyāṁ dehi mūrdhni yaśodhana.
इति प्रार्थ्य गुरुं पश्चात् पूजयित्वा स्वशक्तितः ।
कृताञ्चलिपुटो भूत्वा तूष्णीं तिष्ठेत् गुरोः पुरः ॥१३०॥
130. iti prārthya guruṁ paścāt pūjayitvā svaśaktitaḥ ,
kṛtāñcalipuṭo bhūtvā tūṣṇīṁ tiṣṭhet guroḥ puraḥ.
गुरुर्विचार्य विधिवत् यथोक्तं शिष्यलक्षणम् ।
आहूय कृपया दद्यात् सच्चिष्याय महामनुम् ॥१३१॥
131. gururvicārya vidhivat yathoktaṁ śiṣyalakṣaṇam ,
āhūya kṛpayā dadyāt sacciṣyāya mahāmanum.
उपविश्याऽसने ज्ञानी प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः ।
स्ववामे शिष्यमानीय कारुण्येनाऽवलोकयेत् ॥१३२॥
132. upaviśyā'sane jñānī prāṅmukho vāpyudaṅmukhaḥ ,
svavāme śiṣyamānīya kāruṇyenā'valokayet.
ततः शिष्यस्य शिरसि ऋषिन्यासपुरःसरम् ।
जपेदष्टशतं मन्त्रं साधकस्येष्टसिद्धये ॥१३३॥
133. tataḥ śiṣyasya śirasi ṛṣinyāsapuraḥsaram ,
japedaṣṭaśataṁ mantraṁ sādhakasyeṣṭasiddhaye.
दक्षकर्णे ब्राह्मणानामितरेषाञ्च वामतः ।
सप्तधा श्रावयेत् मन्त्रं सद्गुरुः करुणानिधिः ॥१३४॥
134. dakṣakarṇe brāhmaṇānāmitareṣāñca vāmataḥ ,
saptadhā śrāvayet mantraṁ sadguruḥ karuṇānidhiḥ.
उपदेशविधिः प्रोक्तो ब्रह्ममन्त्रस्य कालिके ।
नात्र पूजाद्यपेक्षाऽस्ति संकल्पं मानसञ्चरेत् ॥१३५॥
135. upadeśavidhiḥ prokto brahmamantrasya kālike ,
nātra pūjādyapekṣā'sti saṁkalpaṁ mānasañcaret.
ततः श्रीगुरुपादाब्जे दण्डवत् पतितं शिशुम् ।
उत्थापयेद् गुरुः स्नेहादिमं मन्त्रमुदीरयन् ॥१३६॥
136. tataḥ śrīgurupādābje daṇḍavat patitaṁ śiśum ,
utthāpayed guruḥ snehādimaṁ mantramudīrayan.
उत्तिष्ठ वत्स मुक्तोऽसि ब्रह्मज्ञानपरो भव ।
जितेन्द्रियः सत्यवादी वलारोग्यं सदाऽस्तु ते ॥१३७॥
137. uttiṣṭha vatsa mukto'si brahmajñānaparo bhava ,
jitendriyaḥ satyavādī valārogyaṁ sadā'stu te.
तत उत्थाय गुरवे यथाशक्त्यनुसारतः ।
दक्षिणां स्वं फलं वाऽपि दद्यात् साधकसत्तमः ।
गुरोराज्ञावशीभूत्वा विहरेद्देववद् भुवि ॥१३८॥
138. tata utthāya gurave yathāśaktyanusārataḥ ,
dakṣiṇāṁ svaṁ phalaṁ vā'pi dadyāt sādhakasattamaḥ ,
gurorājñāvaśībhūtvā vihareddevavad bhuvi.
मन्त्रग्रहणमात्रेण तदात्मा तन्मयो भवेत् ।
ब्रह्मभूतस्य देवेशि किमन्यैर्बहुसाधनैः ॥१३९॥
139. mantragrahaṇamātreṇa tadātmā tanmayo bhavet ,
brahmabhūtasya deveśi kimanyairbahusādhanaiḥ.
इति संक्षेपतो ब्रह्मदीक्षा ते कथिता प्रिये ।
गुरुकारुण्यमात्रेण ब्रह्मदीक्षां समाश्रयेत् ॥१४०॥
140. iti saṁkṣepato brahmadīkṣā te kathitā priye ,
gurukāruṇyamātreṇa brahmadīkṣāṁ samāśrayet.
शाक्ताः शैवा वैष्णवाश्च सौरा गाणपतास्तथा ।
विप्रा विप्रेतराश्चैव सर्वेऽप्यत्राधिकारिणः ॥१४१॥
141. śāktāḥ śaivā vaiṣṇavāśca saurā gāṇapatāstathā ,
viprā vipretarāścaiva sarve'pyatrādhikāriṇaḥ.
अहं मृत्युञ्जयो देवि देवदेवो जगद्गुरुः ।
स्वेच्चाचारी निर्विकल्पो मन्त्रस्याऽस्य प्रसादतः ॥१४२॥
142. ahaṁ mṛtyuñjayo devi devadevo jagadguruḥ ,
sveccācārī nirvikalpo mantrasyā'sya prasādataḥ.
अमुमेव ब्रह्ममन्त्रं मत्तः पूर्वमुपासिताः ।
ब्रह्मा ब्रह्मर्षयश्चापि देवा देवर्षयस्तथा ॥१४३॥
143. amumeva brahmamantraṁ mattaḥ pūrvamupāsitāḥ ,
brahmā brahmarṣayaścāpi devā devarṣayastathā.
देवर्षिवक्त्रान्मुनयस्तेभ्यो राजर्षयः प्रिये ।
उपासिता ब्रह्मभूताः परमात्मप्रसादतः ॥१४४॥
144. devarṣivaktrānmunayastebhyo rājarṣayaḥ priye ,
upāsitā brahmabhūtāḥ paramātmaprasādataḥ.
ब्राह्मे मनौ महेशानि विचारो नास्ति कुत्रचित् ।
स्वीयमन्त्रं गुरुर्दद्यात् शिष्येभ्यो ह्यविचारयन् ॥१४५॥
145. brāhme manau maheśāni vicāro nāsti kutracit ,
svīyamantraṁ gururdadyāt śiṣyebhyo hyavicārayan.
पिताऽपि दीक्षयेत् पुत्रान् भ्राता भ्रात्éन् पतिः स्त्रियम् ।
मातुलो भागिनेयांश्च नप्त्éन् मातामहोऽपि च ॥१४६॥
146. pitā'pi dīkṣayet putrān bhrātā bhrātén patiḥ striyam ,
mātulo bhāgineyāṁśca naptén mātāmaho'pi ca.
स्वमन्त्रदाने यो दोषस्तथा पित्रादिदीक्षया ।
सिद्धे ब्रह्ममहामन्त्रे तद्दोषो नैव विद्यते ॥१४७॥
147. svamantradāne yo doṣastathā pitrādidīkṣayā ,
siddhe brahmamahāmantre taddoṣo naiva vidyate.
ब्रह्मज्ञानिमुखात् श्रुत्वा येन केन विधानतः ।
ब्रह्मभूतो नरः पूतः पुण्यपापैर्न लिप्यते ॥१४८॥
148. brahmajñānimukhāt śrutvā yena kena vidhānataḥ ,
brahmabhūto naraḥ pūtaḥ puṇyapāpairna lipyate.
ब्रह्ममन्त्रोपासिता ये गृहस्था ब्राह्मणादयः ।
स्वस्ववर्णोत्तमारते तु पूज्या मान्या विशेषतः ॥१४९॥
149. brahmamantropāsitā ye gṛhasthā brāhmaṇādayaḥ ,
svasvavarṇottamārate tu pūjyā mānyā viśeṣataḥ.
ब्राह्मणा यतयः साक्षादितरे ब्राह्मणैः समाः ।
तस्मात् सर्वे पूजयेयुर्ब्रह्मज्ञान् ब्रह्मदीक्षितान् ॥१५०॥
150. brāhmaṇā yatayaḥ sākṣāditare brāhmaṇaiḥ samāḥ ,
tasmāt sarve pūjayeyurbrahmajñān brahmadīkṣitān.
ये च तानवमन्यन्ते ते नरा ब्रह्मघातिनः ।
पतन्ति घोरनरके यावद्भास्करतारकम् ॥१५१॥
151. ye ca tānavamanyante te narā brahmaghātinaḥ ,
patanti ghoranarake yāvadbhāskaratārakam.
यत् पापं स्त्रीवधे प्रोक्तं यत्पापं भ्रूणघातने ।
तस्मात् कोटिगुणं पापं ब्रह्मोपासकनिन्दनात् ॥१५२॥
152. yat pāpaṁ strīvadhe proktaṁ yatpāpaṁ bhrūṇaghātane ,
tasmāt koṭiguṇaṁ pāpaṁ brahmopāsakanindanāt.
यथा ब्रह्मोपदेशेन विमुक्तः सर्वपातकैः ।
गच्चन्ति ब्रह्मसायुज्यं तथैव तव साधनात् ॥१५३॥
153. yathā brahmopadeśena vimuktaḥ sarvapātakaiḥ ,
gaccanti brahmasāyujyaṁ tathaiva tava sādhanāt.