Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-6

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
यत्त्वया कथितं पञ्चतत्त्वं पूजादिकर्मणि ।
विशिष्य कथ्यतां नाथ यदि तेऽस्ति कृपा मयि ॥१॥
1. yattvayā kathitaṁ pañcatattvaṁ pūjādikarmaṇi ,
viśiṣya kathyatāṁ nātha yadi te'sti kṛpā mayi.
गौडी पैष्टी तथा माध्वी त्रिविधा चोत्तमा सुरा ।
सैव नानाविधा प्रोक्ता तालखर्जूरसम्भवा ॥२॥
2. gauḍī paiṣṭī tathā mādhvī trividhā cottamā surā ,
saiva nānāvidhā proktā tālakharjūrasambhavā.
तथा देशविभेदेन नानाद्रव्यविभेदतः ।
बहुधेयं समाख्याता प्रशस्ता देवतार्चने ॥३॥
3. tathā deśavibhedena nānādravyavibhedataḥ ,
bahudheyaṁ samākhyātā praśastā devatārcane.
येन केन समुत्पन्ना येन केनाऽहृताऽपि वा ।
नात्र जातिविभेदोऽस्ति शोधिता सर्वसिद्धिदा ॥४॥
4. yena kena samutpannā yena kenā'hṛtā'pi vā ,
nātra jātivibhedo'sti śodhitā sarvasiddhidā.
मांसन्तु त्रिविधं प्रोक्तं जलभूचरखेचरम् ।
यस्मात् तस्मात् समानीतं येन तेन विघातितम् ।
तत् सर्वं देवताप्रीत्यै भवेदेव न संशयः ॥५॥
5. māṁsantu trividhaṁ proktaṁ jalabhūcarakhecaram ,
yasmāt tasmāt samānītaṁ yena tena vighātitam ,
tat sarvaṁ devatāprītyai bhavedeva na saṁśayaḥ.
साधकेच्चा बलवती देये वस्तुनि दैवते ।
यद्यदात्मप्रियं द्रव्यं तत्तदिष्टाय कल्पयेत् ॥६॥
6. sādhakeccā balavatī deye vastuni daivate ,
yadyadātmapriyaṁ dravyaṁ tattadiṣṭāya kalpayet.
बलिदानविधौ देवि विहितः पुरुषः पशुः ।
स्त्रीपशुर्न च हन्तव्यस्तत्र शाम्भवशासनात् ॥७॥
7. balidānavidhau devi vihitaḥ puruṣaḥ paśuḥ ,
strīpaśurna ca hantavyastatra śāmbhavaśāsanāt.
उत्तमास्त्रिविधा मत्स्याः शालपाठीनरोहिताः ।
मध्यमाः कण्टकैर्हीना अधमा बहुकण्टकाः ।
तेऽपि देव्यै प्रदातव्या यदि सुष्ठु विभर्जिताः ॥८॥
8. uttamāstrividhā matsyāḥ śālapāṭhīnarohitāḥ ,
madhyamāḥ kaṇṭakairhīnā adhamā bahukaṇṭakāḥ ,
te'pi devyai pradātavyā yadi suṣṭhu vibharjitāḥ.
मुद्राऽपि त्रिविधा प्रोक्ता उत्तमादिविभेदतः ।
चन्द्रबिम्बनिभं शुभ्रं शालितण्डुलसम्भवम् ।
यवगोधूमजं वाऽपि घृतपक्वं मनोरमम् ॥९॥
9. mudrā'pi trividhā proktā uttamādivibhedataḥ ,
candrabimbanibhaṁ śubhraṁ śālitaṇḍulasambhavam ,
yavagodhūmajaṁ vā'pi ghṛtapakvaṁ manoramam.
मुद्रेयमुत्तमा मध्या भ्रष्टधान्यादिसम्भवा ।
भर्जितान्यन्यबीजानि अधमा परिकीर्तिता ॥१०॥
10. mudreyamuttamā madhyā bhraṣṭadhānyādisambhavā ,
bharjitānyanyabījāni adhamā parikīrtitā.
मांसं मीनश्च मुद्रा च पहलमूलानि यानि च ।
सुधादाने देवतायै संज्ञैषां शुद्धिरीरिता ॥११॥
11. māṁsaṁ mīnaśca mudrā ca pahalamūlāni yāni ca ,
sudhādāne devatāyai saṁjñaiṣāṁ śuddhirīritā.
विना शुद्द्ध्या हेतुदानं पूजनं तर्पणं तथा ।
निष्फलं जायते देवि देवता न प्रसीदति ॥१२॥
12. vinā śudddhyā hetudānaṁ pūjanaṁ tarpaṇaṁ tathā ,
niṣphalaṁ jāyate devi devatā na prasīdati.
शुद्धिं विना मद्यपानं केवलं विषभक्षणम् ।
चिररोगी भवेन्मन्त्री स्वल्पायुर्म्रियतेऽचिरात् ॥१३॥
13. śuddhiṁ vinā madyapānaṁ kevalaṁ viṣabhakṣaṇam ,
cirarogī bhavenmantrī svalpāyurmriyate'cirāt.
शेषतत्त्वं महेशानि निर्वीये प्रबले कलौ ।
स्वकीया केवला ज्ञेया सर्वदोषविवर्जिता ॥१४॥
14. śeṣatattvaṁ maheśāni nirvīye prabale kalau ,
svakīyā kevalā jñeyā sarvadoṣavivarjitā.
अथवाऽत्र स्वयम्भ्वादि कुसुमं प्राणवल्लभे ।
कथितं तत्प्रतिनिधौ कुसीदं परिकीर्तितम् ॥१५॥
15. athavā'tra svayambhvādi kusumaṁ prāṇavallabhe ,
kathitaṁ tatpratinidhau kusīdaṁ parikīrtitam.
अशोधितानि तत्त्वानि पत्रपुष्पफलानि च ।
नैव दद्यान्महादेव्यै दत्त्वा वै नारकी भवेत् ॥१६॥
16. aśodhitāni tattvāni patrapuṣpaphalāni ca ,
naiva dadyānmahādevyai dattvā vai nārakī bhavet.
श्रीपात्रस्थापनं कुर्यात् स्वीयया गुणशीलया ।
अभिषिञ्चेत् कारणेन सामान्यार्घ्योदकेन वा ॥१७॥
17. śrīpātrasthāpanaṁ kuryāt svīyayā guṇaśīlayā ,
abhiṣiñcet kāraṇena sāmānyārghyodakena vā.
आदौ बालां समुच्चार्यं त्रिपुरायै ततो वदेत् ।
नमःशब्दावसाने च इमां शक्तिमुदीरयेत् ॥१८॥
18. ādau bālāṁ samuccāryaṁ tripurāyai tato vadet ,
namaḥśabdāvasāne ca imāṁ śaktimudīrayet.
पवित्रीकुरुशब्दान्ते
मम शक्तिं कुरु द्विठः ॥१९॥
19. pavitrīkuruśabdānte mama
śaktiṁ kuru dviṭhaḥ.
अदीक्षिता यदा नारी कर्णे मायां समुच्चरेत् ।
शक्तयोऽन्याः पूजनीयाः नाऽर्ह्यास्ताडनकर्मणि ॥२०॥
20. adīkṣitā yadā nārī karṇe māyāṁ samuccaret ,
śaktayo'nyāḥ pūjanīyāḥ nā'rhyāstāḍanakarmaṇi.
अथात्मयन्त्रयोर्मध्ये मायागर्भं त्रिकोणकम् ।
वृत्तं षट्कोणमालिख्य चतुरस्रं लिखेद्वहिः ॥२१॥
21. athātmayantrayormadhye māyāgarbhaṁ trikoṇakam ,
vṛttaṁ ṣaṭkoṇamālikhya caturasraṁ likhedvahiḥ.
अस्रकोणे पूर्णशैलमुड्डीयानन्तथैव च ।
जालन्धरं कामरूपं सचतुर्थीनमोऽन्तकम् ।
निजनामादिबीजाढ्यं पूजयेत् साधकोत्तमः ॥२२॥
22. asrakoṇe pūrṇaśailamuḍḍīyānantathaiva ca ,
jālandharaṁ kāmarūpaṁ sacaturthīnamo'ntakam ,
nijanāmādibījāḍhyaṁ pūjayet sādhakottamaḥ.
षट्कोणेषु षडङ्गानि मूलेनैव त्रिकोणकम् ।
मायामाधारशक्तिञ्च नमोऽन्तेन प्रपूजयेत् ॥२३॥
23. ṣaṭkoṇeṣu ṣaḍaṅgāni mūlenaiva trikoṇakam ,
māyāmādhāraśaktiñca namo'ntena prapūjayet.
नमसा क्षालिताधारं संस्थाप्य तत्र पूर्ववत् ।
वृत्तोपरि यजेद्वह्नेः कलाः स्वस्वादिमाक्षरैः ॥२४॥
24. namasā kṣālitādhāraṁ saṁsthāpya tatra pūrvavat ,
vṛttopari yajedvahneḥ kalāḥ svasvādimākṣaraiḥ.
धूम्राऽर्चिर्ज्वलिनी सूक्ष्मा ज्वालिनी विष्फुलिङ्गिनी ।
सुश्रीः सुरूपा कपिला हव्यकव्यवहा तथा ॥२५॥
25. dhūmrā'rcirjvalinī sūkṣmā jvālinī viṣphuliṅginī ,
suśrīḥ surūpā kapilā havyakavyavahā tathā.
सचतुर्थीनमोऽन्तेन
पूज्या वह्नेः कला दश ॥२६॥
26. sacaturthīnamo'ntena
pūjyā vahneḥ kalā daśa.
म वह्निमण्डलायेति दशान्ते च कलात्मने ।
अवसाने नमो दत्त्वा पूजयेद्वह्निमण्डलम् ॥२७॥
27. ma vahnimaṇḍalāyeti daśānte ca kalātmane ,
avasāne namo dattvā pūjayedvahnimaṇḍalam.
ततोऽर्घ्यपात्रमानीय फट्कारेण विशोधितम् ।
आधारे स्थापयित्वा तु कलाः सूर्यस्य द्वादश ।
कभादिवर्णबीजेन ठडान्तेन प्रपूजयेत् ॥२८॥
28. tato'rghyapātramānīya phaṭkāreṇa viśodhitam ,
ādhāre sthāpayitvā tu kalāḥ sūryasya dvādaśa ,
kabhādivarṇabījena ṭhaḍāntena prapūjayet.
तपिनी तापिनी धूम्रा मरीचिर्ज्वालिनी रुचिः ।
सुधूम्रा भोगदा विश्वा बोधिनी धारिणी क्षमा ॥२९॥
29. tapinī tāpinī dhūmrā marīcirjvālinī ruciḥ ,
sudhūmrā bhogadā viśvā bodhinī dhāriṇī kṣamā.
अं सूर्यमण्डलायेति द्वादशान्ते कलात्मने ।
नमोऽन्तेनाऽर्घ्यपात्रे तु पूजयेत् सूर्यमण्डलम् ॥३०॥
30. aṁ sūryamaṇḍalāyeti dvādaśānte kalātmane ,
namo'ntenā'rghyapātre tu pūjayet sūryamaṇḍalam.
विलोममातृकां तद्वन्मूलमन्त्रं समुच्चरन् ।
त्रिभागं पूरयेन्मन्त्री कलशस्थेन हेतुना ॥३१॥
31. vilomamātṛkāṁ tadvanmūlamantraṁ samuccaran ,
tribhāgaṁ pūrayenmantrī kalaśasthena hetunā.
विशेषार्घ्यजलैः शेषं पूरयित्वा समाहितः ।
षोडशस्वरबीजेन नाममन्त्रेण पूजयेत् ।
सचतुर्थीनमोऽन्तेन कलाः सोमस्य षोडश ॥३२॥
32. viśeṣārghyajalaiḥ śeṣaṁ pūrayitvā samāhitaḥ ,
ṣoḍaśasvarabījena nāmamantreṇa pūjayet ,
sacaturthīnamo'ntena kalāḥ somasya ṣoḍaśa.
अमृता मानदा पूषा तुष्टिः पुष्टीरतिर्धृतिः ।
शशिनी चन्द्रिका कान्तिर्ज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरङ्गदा ।
पूऋणा पूर्णामृता कामदायिन्यः शशिनः कलाः ॥३३॥
33. amṛtā mānadā pūṣā tuṣṭiḥ puṣṭīratirdhṛtiḥ ,
śaśinī candrikā kāntirjyotsnā śrīḥ prītiraṅgadā ,
pūṛṇā pūrṇāmṛtā kāmadāyinyaḥ śaśinaḥ kalāḥ.
ऊं सोममण्डलायेति षोडशान्ते कलात्मने ।
नमोऽन्तेन यजेन्मन्त्री पूर्ववत् सोममण्डलम् ॥३४॥
34. ūṁ somamaṇḍalāyeti ṣoḍaśānte kalātmane ,
namo'ntena yajenmantrī pūrvavat somamaṇḍalam.
दूर्वाक्षतं रक्तपुष्पं बर्वरामपराजिताम् ।
मायया प्रक्षिपेत् पात्रे तीर्थमावाहयेदपि ॥३५॥
35. dūrvākṣataṁ raktapuṣpaṁ barvarāmaparājitām ,
māyayā prakṣipet pātre tīrthamāvāhayedapi.
कवचेनाऽवगुण्ठ्याऽस्त्रमुद्रया रक्षणञ्चरेत् ।
धेन्वा चैवामृतीकृत्य चादयेन्मत्स्यमुद्रया ॥३६॥
36. kavacenā'vaguṇṭhyā'stramudrayā rakṣaṇañcaret ,
dhenvā caivāmṛtīkṛtya cādayenmatsyamudrayā.
मूलं सञ्जप्य दशधा देवतावाहनञ्चरेत् ।
आवाह्य पुष्पाञ्जलिना पूजयेदिष्टदेवताम् ।
अखण्डाद्यैः पञ्चमन्त्रैर्मन्त्रयेत्तदनन्तरम् ॥३७॥
37. mūlaṁ sañjapya daśadhā devatāvāhanañcaret ,
āvāhya puṣpāñjalinā pūjayediṣṭadevatām ,
akhaṇḍādyaiḥ pañcamantrairmantrayettadanantaram.
अखण्डैकरसानन्दाकरे परसुधात्मनि ।
स्वच्चन्दस्फुरणामत्र निधेहि कुलरूपिणि ॥३८॥
38. akhaṇḍaikarasānandākare parasudhātmani ,
svaccandasphuraṇāmatra nidhehi kularūpiṇi.
अनङ्गस्थामृताकारे शुद्धज्ञानकलेवरे ।
अमृतत्वं निधेह्यस्मिन् वस्तुनि क्लिन्नरूपिणि ॥३९॥
39. anaṅgasthāmṛtākāre śuddhajñānakalevare ,
amṛtatvaṁ nidhehyasmin vastuni klinnarūpiṇi.
तद्रूपेणैकरस्यञ्च कृत्वाऽर्घ्यं तत्स्वरूपिणि ।
भूत्वा कुलामृताकारं मयि विस्फुरणं कुरु ॥४०॥
40. tadrūpeṇaikarasyañca kṛtvā'rghyaṁ tatsvarūpiṇi ,
bhūtvā kulāmṛtākāraṁ mayi visphuraṇaṁ kuru.
ब्रह्माण्डरससम्भूतमशेषरससम्भवम् ।
आपूरितं महापात्रं पीयूषरसमावह ॥४१॥
41. brahmāṇḍarasasambhūtamaśeṣarasasambhavam ,
āpūritaṁ mahāpātraṁ pīyūṣarasamāvaha.
अहन्तापात्रभरितमिदन्तापरमामृतम् ।
पराहन्तामये वह्नौ होमस्वीकारलक्षणम् ॥४२॥
42. ahantāpātrabharitamidantāparamāmṛtam ,
parāhantāmaye vahnau homasvīkāralakṣaṇam.
इत्यामन्त्र्य ततस्तस्मिन् शिवयोः सामरस्यकम् ।
विभाव्य पूजयेद्धूपदीपावपि च दर्शयेत् ॥४३॥
43. ityāmantrya tatastasmin śivayoḥ sāmarasyakam ,
vibhāvya pūjayeddhūpadīpāvapi ca darśayet.
इति श्रीपात्रसंस्कारः कथितः कुलपूजने ।
अकृत्वा पापभाङ्मन्त्री पूजा च विफला भवेत् ॥४४॥
44. iti śrīpātrasaṁskāraḥ kathitaḥ kulapūjane ,
akṛtvā pāpabhāṅmantrī pūjā ca viphalā bhavet.
घटश्रीपात्रयोर्मध्ये पात्राणि स्थापयेद्बुधः ।
गुरुपात्रं भोगपात्रं शक्तिपात्रमतः परम् ॥४५॥
45. ghaṭaśrīpātrayormadhye pātrāṇi sthāpayedbudhaḥ ,
gurupātraṁ bhogapātraṁ śaktipātramataḥ param.
योगिनीवीरपात्रे च बलिपात्रं ततः परम् ।
पाद्याचमनयोः पात्रं श्रीपात्रेण नव क्रमात् ।
सामान्यार्घ्यस्य विधिना पात्राणां स्थापनञ्चरेत् ॥४६॥
46. yoginīvīrapātre ca balipātraṁ tataḥ param ,
pādyācamanayoḥ pātraṁ śrīpātreṇa nava kramāt ,
sāmānyārghyasya vidhinā pātrāṇāṁ sthāpanañcaret.
कलशस्थामृतेनैव त्रिभागं परिपूर्य च ।
माषप्रमाणं पात्रेषु शुद्धिखण्डं नियोजयेत् ॥४७॥
47. kalaśasthāmṛtenaiva tribhāgaṁ paripūrya ca ,
māṣapramāṇaṁ pātreṣu śuddhikhaṇḍaṁ niyojayet.
वामाङ्गुष्ठानामिकाभ्याममृतं पात्रसंस्थितम् ।
गृहीत्वा शुद्धिखण्डेन दक्षया तत्त्वमुद्रया ।
सर्वत्र तर्पणं कुर्यात् विधिरेषः प्रकीर्तितः ॥४८॥
48. vāmāṅguṣṭhānāmikābhyāmamṛtaṁ pātrasaṁsthitam ,
gṛhītvā śuddhikhaṇḍena dakṣayā tattvamudrayā ,
sarvatra tarpaṇaṁ kuryāt vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ.
श्रीपात्रात् परमं बिन्दुं गृहीत्वा शुद्धिसंयुतम् ।
आनन्दभैरवं देवं भैरवीञ्च प्रतर्पयेत् ॥४९॥
49. śrīpātrāt paramaṁ binduṁ gṛhītvā śuddhisaṁyutam ,
ānandabhairavaṁ devaṁ bhairavīñca pratarpayet.
गुरुपात्रामृतेनैव तर्पयेद् गुरुसन्ततिम् ।
सहस्रारे निजगुरुं सपत्नीकं प्रतर्प्य च ।
वाग्भवाद्यस्वस्वनाम्ना तद्वद्गुरुचतुष्टयम् ॥५०॥
50. gurupātrāmṛtenaiva tarpayed gurusantatim ,
sahasrāre nijaguruṁ sapatnīkaṁ pratarpya ca ,
vāgbhavādyasvasvanāmnā tadvadgurucatuṣṭayam.
ततः स्वहृदयाम्भोजे भोगपात्रामृतेन च ।
आद्यां कालीं तर्पयामि निजबीजपुरःसरम् ॥५१॥
51. tataḥ svahṛdayāmbhoje bhogapātrāmṛtena ca ,
ādyāṁ kālīṁ tarpayāmi nijabījapuraḥsaram.
स्वाहान्तेन त्रिधा मन्त्री तर्पयेदिष्टदेवताम् ।
शक्तिपात्रामृतैस्तद्वदङ्गावरणतर्पणम् ॥५२॥
52. svāhāntena tridhā mantrī tarpayediṣṭadevatām ,
śaktipātrāmṛtaistadvadaṅgāvaraṇatarpaṇam.
योगिनीपात्रसंस्थेन सायुधां सपरीकराम् ।
सन्तर्प्य कालिकामाद्यां वटुकेभ्यो बलिं हरेत् ॥५३॥
53. yoginīpātrasaṁsthena sāyudhāṁ saparīkarām ,
santarpya kālikāmādyāṁ vaṭukebhyo baliṁ haret.
स्ववामभागे सामान्यं मण्डलं रचयेत् सुधीः ।
सम्पूज्य स्थापयेत्तत्र सामिषान्नं सुधान्वितम् ॥५४॥
54. svavāmabhāge sāmānyaṁ maṇḍalaṁ racayet sudhīḥ ,
sampūjya sthāpayettatra sāmiṣānnaṁ sudhānvitam.
वाङ्मायाकमलावञ्च वटुकाय नमः पदम् ।
सम्पूज्य पूर्वभागे च वटुकस्य बलिं हरेत् ॥५५॥
55. vāṅmāyākamalāvañca vaṭukāya namaḥ padam ,
sampūjya pūrvabhāge ca vaṭukasya baliṁ haret.
ततस्तु यां योगिनीभ्यः
स्वाहा याम्यां हरेद्वलिम् ॥५६॥
56. tatastu yāṁ yoginībhyaḥ
svāhā yāmyāṁ haredvalim.
षड्दीर्घयुक्तं सम्वर्तं क्षेत्रपालाय हृन्मनुः ।
अनेन क्षेत्रपालाय बलिं दद्यात्तु पश्चिमे ॥५७॥
57. ṣaḍdīrghayuktaṁ samvartaṁ kṣetrapālāya hṛnmanuḥ ,
anena kṣetrapālāya baliṁ dadyāttu paścime.
खान्तबीजं समुद्धृत्य षड्दीर्घ स्वरसंयुतम् ।
ङेऽन्तं गणपतिं चोक्त्वा वह्निजायांततो वदेत् ॥५८॥
58. khāntabījaṁ samuddhṛtya ṣaḍdīrgha svarasaṁyutam ,
ṅe'ntaṁ gaṇapatiṁ coktvā vahnijāyāṁtato vadet.
उत्तरस्यां गणेशाय बलिमेतेन कल्पयेत् ।
मध्ये तथा सर्वभूतबलिं दद्याद् यथाविधि ॥५९॥
59. uttarasyāṁ gaṇeśāya balimetena kalpayet ,
madhye tathā sarvabhūtabaliṁ dadyād yathāvidhi.
ह्री/ श्री/ सर्वपदञ्चोक्त्वा विघ्नकृद्भ्यस्ततो वदेत् ।
सर्वभूतेभ्य इत्युक्त्वा हू/ फट् स्वाहा मनुर्मतः ॥६०॥
60. hrī/ śrī/ sarvapadañcoktvā vighnakṛdbhyastato vadet ,
sarvabhūtebhya ityuktvā hū/ phaṭ svāhā manurmataḥ.
ततः शिवायै विधिवद्वलिमेकं प्रकल्पयेत् ।
गृह्ण देवि महाभागे शिवे कालाग्निरूपिणि ॥६१॥
61. tataḥ śivāyai vidhivadvalimekaṁ prakalpayet ,
gṛhṇa devi mahābhāge śive kālāgnirūpiṇi.
शुभाशुभं फलं व्यक्तं ब्रूहि गृह्ण बलिं तव ।
मूलमेष बलिः पश्चात् शिवायै नम इत्यपि ।
चक्रानुष्ठानमेतत्तु तवाग्रे कथितं शिवे ॥६२॥
62. śubhāśubhaṁ phalaṁ vyaktaṁ brūhi gṛhṇa baliṁ tava ,
mūlameṣa baliḥ paścāt śivāyai nama ityapi ,
cakrānuṣṭhānametattu tavāgre kathitaṁ śive.
चन्दनागुरुकस्तूरिवासितं सुमनोहरम् ।
पुष्पं गृहीत्वा पाणिभ्यां करकच्चपमुद्रया ॥६३॥
63. candanāgurukastūrivāsitaṁ sumanoharam ,
puṣpaṁ gṛhītvā pāṇibhyāṁ karakaccapamudrayā.
नीत्वा स्वहृदयाम्भोजे
ध्यायेदाद्यां परात्पराम् ॥६४॥
64. nītvā svahṛdayāmbhoje
dhyāyedādyāṁ parātparām.
सहस्रारे महापद्मे सुषुम्नाब्रह्मवर्त्मना ।
नीत्वा सानन्दितां कृत्वा बृहन्निश्वासवर्त्मना ।
दीपाद्दीपान्तरमिव तत्र पुष्पे नियोज्य च ॥६५॥
65. sahasrāre mahāpadme suṣumnābrahmavartmanā ,
nītvā sānanditāṁ kṛtvā bṛhanniśvāsavartmanā ,
dīpāddīpāntaramiva tatra puṣpe niyojya ca.
यन्त्रे निधापयेन्मन्त्री दृढभक्तिसमन्वितः ।
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रार्थयेदिष्टदेवताम् ॥६६॥
66. yantre nidhāpayenmantrī dṛḍhabhaktisamanvitaḥ ,
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā prārthayediṣṭadevatām.
देवेशि भक्तिसुलभे परिवारसमन्विते ।
यावत् त्वां पूजयिष्यामि तावत् त्वं सुस्थिरा भव ॥६७॥
67. deveśi bhaktisulabhe parivārasamanvite ,
yāvat tvāṁ pūjayiṣyāmi tāvat tvaṁ susthirā bhava.
क्रीमाद्ये कालिके देवि परिवारादिभिः सह ।
इहागच्च द्विधा प्रोक्त्वा इह तिष्ठ द्विधा पुनः ॥६८॥
68. krīmādye kālike devi parivārādibhiḥ saha ,
ihāgacca dvidhā proktvā iha tiṣṭha dvidhā punaḥ.
इह शब्दात् सन्निधेहि इह सन्निपदात्ततः ।
रुध्यस्व पदमाभाष्य मम पूजां गृहाण च ॥६९॥
69. iha śabdāt sannidhehi iha sannipadāttataḥ ,
rudhyasva padamābhāṣya mama pūjāṁ gṛhāṇa ca.
इत्थमावाहनं कृत्वा देव्याः
प्राणान् प्रतिष्ठयेत् ॥७०॥
70. itthamāvāhanaṁ kṛtvā
devyāḥ prāṇān pratiṣṭhayet.
आ/ ह्री/ क्रो/ श्री/ वह्निजायाप्रतिष्ठामत्र ईरितः ।
अमुष्या देवतायाश्च प्राणा इह ततः परम् ।
प्राणा इति ततः पञ्चबीजानि तदनन्तरम् ॥७१॥
71. ā/ hrī/ kro/ śrī/ vahnijāyāpratiṣṭhāmatra īritaḥ ,
amuṣyā devatāyāśca prāṇā iha tataḥ param ,
prāṇā iti tataḥ pañcabījāni tadanantaram.
अमुष्या जीव इह च स्थित इत्युच्चरेत् पुनः ।
पञ्चबीजान्यमुष्याश्च सर्वेन्द्रियाणि कीर्तयेत् ॥७२॥
72. amuṣyā jīva iha ca sthita ityuccaret punaḥ ,
pañcabījānyamuṣyāśca sarvendriyāṇi kīrtayet.
पुनस्तत्पञ्चबीजानि अमुष्यावचनात्ततः ।
वाङ्मनोनयनघ्राणश्रोत्रत्वक्पदतो वदेत् ॥७३॥
73. punastatpañcabījāni amuṣyāvacanāttataḥ ,
vāṅmanonayanaghrāṇaśrotratvakpadato vadet.
प्राणा इहागत्य सुखं
चिरंतिष्ठन्तु ठद्वयम् ॥७४॥
74. prāṇā ihāgatya sukhaṁ
ciraṁtiṣṭhantu ṭhadvayam.
इति त्रिधा यन्त्रमध्ये लेलिहानाख्यमुद्रया ।
संस्थाप्य विधिवत् प्राणान् कृताञ्जलिपुटो वदेत् ॥७५॥
75. iti tridhā yantramadhye lelihānākhyamudrayā ,
saṁsthāpya vidhivat prāṇān kṛtāñjalipuṭo vadet.
आद्ये कालि स्वागतंते सुस्वागतमिदंतव ।
आसनञ्चेदमत्र त्वयाऽस्यतां परमेश्वरि ॥७६॥
76. ādye kāli svāgataṁte susvāgatamidaṁtava ,
āsanañcedamatra tvayā'syatāṁ parameśvari.
ततो विशेषार्घ्य जलैस्त्रिधा मूलं समुच्चरन् ।
प्रोक्षयेद्देवशुद्ध्यर्थं षडङ्गैः सकलीकृतिः ।
ततः सम्पूजयेद्देवीं षोडशैरुपचारकैः ॥७७॥
77. tato viśeṣārghya jalaistridhā mūlaṁ samuccaran ,
prokṣayeddevaśuddhyarthaṁ ṣaḍaṅgaiḥ sakalīkṛtiḥ ,
tataḥ sampūjayeddevīṁ ṣoḍaśairupacārakaiḥ.
पाद्यार्घ्याचमनीयञ्च स्नानं वसनभूषणे ।
गन्धपुष्पे धूपदीपौ नैवेद्याचमने तथा ॥७८॥
78. pādyārghyācamanīyañca snānaṁ vasanabhūṣaṇe ,
gandhapuṣpe dhūpadīpau naivedyācamane tathā.
अमृतञ्चैव ताम्बूलं तर्पणञ्च नतिक्रिया ।
प्रयोजयेदर्चनायामुपचारांश्च षोडश ॥७९॥
79. amṛtañcaiva tāmbūlaṁ tarpaṇañca natikriyā ,
prayojayedarcanāyāmupacārāṁśca ṣoḍaśa.
आद्याबीजमिदं पाद्यं देवतायै नमः पदम् ।
पाद्यञ्चरणयोर्दद्यात् शिरस्यर्घ्यं निवेदयेत् ॥८०॥
80. ādyābījamidaṁ pādyaṁ devatāyai namaḥ padam ,
pādyañcaraṇayordadyāt śirasyarghyaṁ nivedayet.
स्वाहापदेन मतिमान् स्वधेत्याचमनीयकम् ।
मुखे नियोजयेन्मन्त्री मधुपर्कं मुखाम्बुजे ।
वंस्वधेति समुच्चार्य पुनराचमनीयकम् ॥८१॥
81. svāhāpadena matimān svadhetyācamanīyakam ,
mukhe niyojayenmantrī madhuparkaṁ mukhāmbuje ,
vaṁsvadheti samuccārya punarācamanīyakam.
स्नानीयं सर्वगात्रेषु वसनं भूषणानि च ।
निवेदयामि मनुना दद्यादेतानि देशिकः ॥८२॥
82. snānīyaṁ sarvagātreṣu vasanaṁ bhūṣaṇāni ca ,
nivedayāmi manunā dadyādetāni deśikaḥ.
मध्यमानामिकाभ्याञ्च गन्धन्दद्याद्धृदम्बुजे ।
नमोऽन्तेन च मन्त्रेण वौषडन्तेन पुष्पकम् ॥८३॥
83. madhyamānāmikābhyāñca gandhandadyāddhṛdambuje ,
namo'ntena ca mantreṇa vauṣaḍantena puṣpakam.
धूपदीपौ च पुरतः संस्थाप्य प्रोक्षणादिभिः ।
निवेदयामि मन्त्रेण उत्सृज्य तदनन्तरम् ॥८४॥
84. dhūpadīpau ca purataḥ saṁsthāpya prokṣaṇādibhiḥ ,
nivedayāmi mantreṇa utsṛjya tadanantaram.
जयध्वनिमन्त्रमातः स्वाहेति मन्त्रपूर्वकम् ।
सम्पूज्य घण्टां वामेन वादयन् दक्षिणेन तु ॥८५॥
85. jayadhvanimantramātaḥ svāheti mantrapūrvakam ,
sampūjya ghaṇṭāṁ vāmena vādayan dakṣiṇena tu.
धूपं गृहीत्वा मतिमान् नासिकाधो नियोजयेत् ।
दीपन्तु दृष्टिपर्यन्तं दशधा भ्रामयेत् पुरः ॥८६॥
86. dhūpaṁ gṛhītvā matimān nāsikādho niyojayet ,
dīpantu dṛṣṭiparyantaṁ daśadhā bhrāmayet puraḥ.
ततः पात्रञ्च शुद्धिञ्च समादाय करद्वये ।
मूलं समुच्चरन् मन्त्री यन्त्रमध्ये निवेदयेत् ॥८७॥
87. tataḥ pātrañca śuddhiñca samādāya karadvaye ,
mūlaṁ samuccaran mantrī yantramadhye nivedayet.
परमं वारुणीकल्पं कोटिकल्पान्तकारिणि ।
गृहाण शुद्धिसहितं देहि मे मोक्षमव्ययम् ॥८८॥
88. paramaṁ vāruṇīkalpaṁ koṭikalpāntakāriṇi ,
gṛhāṇa śuddhisahitaṁ dehi me mokṣamavyayam.
ततः सामान्यविधिना पुरतो मण्डलं लिखेत् ।
तस्योपरि न्यसेत् पात्रं नैवेद्यपरिपूरितम् ॥८९॥
89. tataḥ sāmānyavidhinā purato maṇḍalaṁ likhet ,
tasyopari nyaset pātraṁ naivedyaparipūritam.
प्रोक्षणञ्चावगुण्ठञ्च रक्षणञ्चामृतीकृतम् ।
मूलेन सप्तधाऽमन्त्र्य अर्घ्याद्भिर्विनिवेदयेत् ॥९०॥
90. prokṣaṇañcāvaguṇṭhañca rakṣaṇañcāmṛtīkṛtam ,
mūlena saptadhā'mantrya arghyādbhirvinivedayet.
मूलमेतत्तु सिद्धान्नं सर्वोपकरणान्वितम् ।
निवेदयामीष्टदेव्यै जुषाणेदं हविः शिवे ॥९१॥
91. mūlametattu siddhānnaṁ sarvopakaraṇānvitam ,
nivedayāmīṣṭadevyai juṣāṇedaṁ haviḥ śive.
ततः प्राणादिमुद्राभिः
पञ्चभिः प्राशयेद्धविः ॥९२॥
92. tataḥ prāṇādimudrābhiḥ
pañcabhiḥ prāśayeddhaviḥ.
वामे नैवेद्यमुद्राञ्च विकचोत्पलसन्निभाम् ।
दर्शयेन्मूलमन्त्रेण पानार्थं तीर्थपूरितम् ॥९३॥
93. vāme naivedyamudrāñca vikacotpalasannibhām ,
darśayenmūlamantreṇa pānārthaṁ tīrthapūritam.
कलशं विनिवेद्याथ पुनराचमनीयकम् ।
ततः श्रीपात्रसंस्थेनामृतेन तर्पयेत् त्रिधा ॥९४॥
94. kalaśaṁ vinivedyātha punarācamanīyakam ,
tataḥ śrīpātrasaṁsthenāmṛtena tarpayet tridhā.
उत्तमाङ्गं हृदाधारपादसर्वाङ्गकेषु च ।
पञ्च पुष्पाञ्जलीन्दत्त्वा मूलमन्त्रेण देशिकः ॥९५॥
95. uttamāṅgaṁ hṛdādhārapādasarvāṅgakeṣu ca ,
pañca puṣpāñjalīndattvā mūlamantreṇa deśikaḥ.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रार्थयेदिष्टदेवताम् ।
तवावरणदेवांश्च पूजयामि नमो वदेत् ॥९६॥
96. kṛtāñjalipuṭo bhūtvā prārthayediṣṭadevatām ,
tavāvaraṇadevāṁśca pūjayāmi namo vadet.
अग्निर्निरृतिवाय्वीशपुरतः पृष्ठतः क्रमात् ।
षडङ्गानि च सम्पूज्य गुरुपङ्क्तीः समर्चयेत् ॥९७॥
97. agnirnirṛtivāyvīśapurataḥ pṛṣṭhataḥ kramāt ,
ṣaḍaṅgāni ca sampūjya gurupaṅktīḥ samarcayet.
गुरुञ्च परमादिञ्च परापरगुरुन्तथा ।
परमेष्ठिगुरुञ्चैव यजेत् कुलगुरूनिमान् ॥९८॥
98. guruñca paramādiñca parāparaguruntathā ,
parameṣṭhiguruñcaiva yajet kulagurūnimān.
गुरुपात्रामृतेनैव त्रिस्त्रिस्तर्पणमाचरेत् ।
ततोऽष्टदलमध्ये तु पूजयेदष्टनायिकाः ॥९९॥
99. gurupātrāmṛtenaiva tristristarpaṇamācaret ,
tato'ṣṭadalamadhye tu pūjayedaṣṭanāyikāḥ.
मङ्गला विजया भद्रा जयन्ती चाऽपराजिता ।
नन्दिनी नारसिंही च क्ॐआरीत्यष्टमातरः ॥१००॥
100. maṅgalā vijayā bhadrā jayantī cā'parājitā ,
nandinī nārasiṁhī ca koṁārītyaṣṭamātaraḥ.
दलाग्रेषु यजेदष्टभैरवान्
साधकोत्तमः ॥१०१॥
101. dalāgreṣu yajedaṣṭabhairavān
sādhakottamaḥ.
असिताङ्गो रुरुश्चण्डः क्रोधोन्मत्तो भयङ्करः ।
कपाली भीषणश्चैव संहारोऽष्टौ च भैरवाः ॥१०२॥
102. asitāṅgo ruruścaṇḍaḥ krodhonmatto bhayaṅkaraḥ ,
kapālī bhīṣaṇaścaiva saṁhāro'ṣṭau ca bhairavāḥ.
इन्द्रादिदशदिक्पालान् भूपुरान्तः प्रपूजयेत् ।
तेषामस्त्राणि तद्बाह्ये पूजयेत् तर्पयेत्ततः ॥१०३॥
103. indrādidaśadikpālān bhūpurāntaḥ prapūjayet ,
teṣāmastrāṇi tadbāhye pūjayet tarpayettataḥ.
सर्वोपचारैः सम्पूज्य
बलिं दद्यात् समाहितः ॥१०४॥
104. sarvopacāraiḥ sampūjya
baliṁ dadyāt samāhitaḥ.
मृगश्चागश्च मेषश्च लुलापः शूकरस्तथा ।
शल्लकी शशको गोधा कूर्मः खड्गी दश स्मृताः ॥१०५॥
105. mṛgaścāgaśca meṣaśca lulāpaḥ śūkarastathā ,
śallakī śaśako godhā kūrmaḥ khaḍgī daśa smṛtāḥ.
अन्यानपि पशून् दद्यात्
साधकेच्चानुसारतः ॥१०६॥
106. anyānapi paśūn dadyāt
sādhakeccānusārataḥ.
सुलक्षणं पशुं देव्या अग्रे संस्थाप्य मन्त्रवित् ।
अर्घ्योदकेन सम्प्रोक्ष्य धेनुमुद्रामृतीकृतम् ॥१०७॥
107. sulakṣaṇaṁ paśuṁ devyā agre saṁsthāpya mantravit ,
arghyodakena samprokṣya dhenumudrāmṛtīkṛtam.
कृत्वा चागाय पशवे नम इत्यमुना सुधीः ।
सम्पूज्य गन्धसिन्दूरपुष्पनैवेद्यपाथसा ।
गायत्रीं दक्षिणे कर्णे जपेत् पाशविमोचनीम् ॥१०८॥
108. kṛtvā cāgāya paśave nama ityamunā sudhīḥ ,
sampūjya gandhasindūrapuṣpanaivedyapāthasā ,
gāyatrīṁ dakṣiṇe karṇe japet pāśavimocanīm.
पशुपाशाय शब्दान्ते विद्महे पदमुच्चरेत् ।
विश्वकर्मणि च पदात् धीमहीति पदं वदेत् ॥१०९॥
109. paśupāśāya śabdānte vidmahe padamuccaret ,
viśvakarmaṇi ca padāt dhīmahīti padaṁ vadet.
ततश्चोदीरयेन् मन्त्री तन्नो जीवः प्रचोदयात् ।
एषा तु पशुगायत्री पशुपाशविमोचनी ॥११०॥
110. tataścodīrayen mantrī tanno jīvaḥ pracodayāt ,
eṣā tu paśugāyatrī paśupāśavimocanī.
ततः खड्गं समादाय कूर्चबीजेन पूजयेत् ।
तदग्रमध्यमूलेषु क्रमतः पूजयेदिमान् ॥१११॥
111. tataḥ khaḍgaṁ samādāya kūrcabījena pūjayet ,
tadagramadhyamūleṣu kramataḥ pūjayedimān.
वागीश्वरीञ्च ब्रह्माणं लक्ष्मीनारायणौ ततः ।
उमामहेश्वरौ मूले पूजयेत् साधकोत्तमः ॥११२॥
112. vāgīśvarīñca brahmāṇaṁ lakṣmīnārāyaṇau tataḥ ,
umāmaheśvarau mūle pūjayet sādhakottamaḥ.
अनन्तरं ब्रह्मविष्णुशिवशक्तियुताय च ।
खड्गाय नम इत्यन्तमनुना खड्गपूजनम् ॥११३॥
113. anantaraṁ brahmaviṣṇuśivaśaktiyutāya ca ,
khaḍgāya nama ityantamanunā khaḍgapūjanam.
महावाक्येन चोत्सृज्य कृताञ्जलिपुटो वदेत् ।
यथोक्तेन विधानेन तुभ्यमस्तु समर्पितम् ॥११४॥
114. mahāvākyena cotsṛjya kṛtāñjalipuṭo vadet ,
yathoktena vidhānena tubhyamastu samarpitam.
इत्थं निवेद्य च पशुं भूमिसंस्थन्तु कारयेत् ।
देवीभावपरो भूत्वा हन्यात्तीव्रप्रहारतः ॥११५॥
115. itthaṁ nivedya ca paśuṁ bhūmisaṁsthantu kārayet ,
devībhāvaparo bhūtvā hanyāttīvraprahārataḥ.
स्वयं वा भ्रातृपुत्रैर्वा भ्रात्रा वा सुहृदैव वा ।
सपिण्डेनाथ वा चेद्यो नारिपक्षं नियोजयेत् ॥११६॥
116. svayaṁ vā bhrātṛputrairvā bhrātrā vā suhṛdaiva vā ,
sapiṇḍenātha vā cedyo nāripakṣaṁ niyojayet.
ततः कवोष्णं रुधिरं वटुकेभ्यो बलिं हरेत् ।
सप्रदीपशीर्षबलिर्नमो देव्यै निवेदयेत् ॥११७॥
117. tataḥ kavoṣṇaṁ rudhiraṁ vaṭukebhyo baliṁ haret ,
sapradīpaśīrṣabalirnamo devyai nivedayet.
एवं बलिविधिः प्रोक्तः कौलिकानां कुलार्चने ।
अन्यथा देवताप्रीतिर्जायते न कदाचन ॥११८॥
118. evaṁ balividhiḥ proktaḥ kaulikānāṁ kulārcane ,
anyathā devatāprītirjāyate na kadācana.
ततो होमं प्रकुर्वीत तद्विधानं शृणु प्रिये ।
स्वदक्षिणे वालुकाभिर्मण्डलं चतुरस्रकम् ॥११९॥
119. tato homaṁ prakurvīta tadvidhānaṁ śṛṇu priye ,
svadakṣiṇe vālukābhirmaṇḍalaṁ caturasrakam.
चतुर्हस्तपरिमितं कृत्वा मूलेन वीक्षणम् ।
अस्त्रेण ताडयित्वा च तेनैव प्रोक्षणं चरेत् ॥१२०॥
120. caturhastaparimitaṁ kṛtvā mūlena vīkṣaṇam ,
astreṇa tāḍayitvā ca tenaiva prokṣaṇaṁ caret.
कूर्चबीजेनावगुण्ठ्य देवतानामपूर्वकम् ।
स्थण्डिलाय नम इति यजेत् साधकसत्तमः ॥१२१॥
121. kūrcabījenāvaguṇṭhya devatānāmapūrvakam ,
sthaṇḍilāya nama iti yajet sādhakasattamaḥ.
प्रागग्रा उदगग्राश्च रेखाः प्रादेशसम्मिताः ।
तिस्रस्तिस्रो विधातव्यास्तत्र सम्पूजयेदिमान् ॥१२२॥
122. prāgagrā udagagrāśca rekhāḥ prādeśasammitāḥ ,
tisrastisro vidhātavyāstatra sampūjayedimān.
प्रागग्रासु च रेखासु मुकुन्देशपुरन्दरान् ।
ब्रह्मवैवस्वतेन्दूंश्च उत्तराग्रासु पूजयेत् ॥१२३॥
123. prāgagrāsu ca rekhāsu mukundeśapurandarān ,
brahmavaivasvatendūṁśca uttarāgrāsu pūjayet.
ततः स्थण्डिलमध्ये तु हसौःगर्भं त्रिकोणकम् ।
षट्कोणं तद्बहिर्वृत्तं ततोऽष्टदलपङ्कजम् ।
भूपुरं तद्बहिर्विद्वान् विलिखेद्यन्त्रमुत्तमम् ॥१२४॥
124. tataḥ sthaṇḍilamadhye tu hasauḥgarbhaṁ trikoṇakam ,
ṣaṭkoṇaṁ tadbahirvṛttaṁ tato'ṣṭadalapaṅkajam ,
bhūpuraṁ tadbahirvidvān vilikhedyantramuttamam.
मूलेन पुष्पाञ्जलिना संपूज्य प्रणवेन तु ।
होमद्रव्याणि संप्रोक्ष्य कर्णिकायां यजेत् सुधीः ।
मायामाधारशक्त्यादीन् प्रत्येकं वा प्रपूजयेत् ॥१२५॥
125. mūlena puṣpāñjalinā saṁpūjya praṇavena tu ,
homadravyāṇi saṁprokṣya karṇikāyāṁ yajet sudhīḥ ,
māyāmādhāraśaktyādīn pratyekaṁ vā prapūjayet.
अग्न्यादिकोणे धर्मञ्च ज्ञानं वैराग्यमेव च ।
ऐश्वर्यं पूजयित्वा तु पूर्वादिषु दिशां क्रमात् ॥१२६॥
126. agnyādikoṇe dharmañca jñānaṁ vairāgyameva ca ,
aiśvaryaṁ pūjayitvā tu pūrvādiṣu diśāṁ kramāt.
अधर्ममज्ञानमिति अवैराग्यमनन्तरम् ।
अनैश्वर्यं यजेन्मन्त्री मध्येऽनन्तञ्च पद्मकम् ॥१२७॥
127. adharmamajñānamiti avairāgyamanantaram ,
anaiśvaryaṁ yajenmantrī madhye'nantañca padmakam.
कलासहितसूर्यस्य तथा सोमस्य मण्डलम् ।
प्रागादिकेशरेष्वेषु मध्ये चैताः प्रपूजयेत् ॥१२८॥
128. kalāsahitasūryasya tathā somasya maṇḍalam ,
prāgādikeśareṣveṣu madhye caitāḥ prapūjayet.
पीता श्वेताऽरुणा कृष्णा धूम्रा तीव्रा तथैव च ।
स्फुलिङ्गिनी च रुचिरा ज्वलिनीति तथा क्रमात् ॥१२९॥
129. pītā śvetā'ruṇā kṛṣṇā dhūmrā tīvrā tathaiva ca ,
sphuliṅginī ca rucirā jvalinīti tathā kramāt.
प्रणवादिनमोऽन्तेन सर्वत्र पूजनं चरेत् ।
रं वह्नेरासनायेति नमोऽन्तेन प्रपूजयेत् ॥१३०॥
130. praṇavādinamo'ntena sarvatra pūjanaṁ caret ,
raṁ vahnerāsanāyeti namo'ntena prapūjayet.
वागीश्वरीमृतुस्नातां नीलेन्दीवरलोचनाम् ।
वागीश्वरेण संयुक्तां ध्यात्वा मन्त्री तदासने ॥१३१॥
131. vāgīśvarīmṛtusnātāṁ nīlendīvaralocanām ,
vāgīśvareṇa saṁyuktāṁ dhyātvā mantrī tadāsane.
मायया तौ प्रपूज्याथ विधिवद्वह्निमानयेत् ।
मूलेन वीक्षणं कृत्वा फटाऽवाहनमाचरेत् ॥१३२॥
132. māyayā tau prapūjyātha vidhivadvahnimānayet ,
mūlena vīkṣaṇaṁ kṛtvā phaṭā'vāhanamācaret.
प्रणवं च ततो वह्नेर्योगपीठाय हृन्मनुः ।
यन्त्रे पीठं पूजयित्वा दिक्षु चैताः प्रपूजयेत् ।
वामा ज्येष्ठा तथा रौद्री अम्बिकेति यथाक्रमात् ॥१३३॥
133. praṇavaṁ ca tato vahneryogapīṭhāya hṛnmanuḥ ,
yantre pīṭhaṁ pūjayitvā dikṣu caitāḥ prapūjayet ,
vāmā jyeṣṭhā tathā raudrī ambiketi yathākramāt.
ततोऽमुक्या देवतायाः स्थण्डिलाय नमः पदम् ।
इति स्थण्डिलमापूज्य तन्मध्ये मूलरूपिणीम् ॥१३४॥
134. tato'mukyā devatāyāḥ sthaṇḍilāya namaḥ padam ,
iti sthaṇḍilamāpūjya tanmadhye mūlarūpiṇīm.
ध्यात्वा वागीश्वरीं देवीं वह्निबीजपुरःसरम् ।
वह्निमुद्धृत्य मूलान्ते कूर्चमस्त्रं समुच्चरन् ॥१३५॥
135. dhyātvā vāgīśvarīṁ devīṁ vahnibījapuraḥsaram ,
vahnimuddhṛtya mūlānte kūrcamastraṁ samuccaran.
क्रव्यादेभ्यो वह्निजायां क्रव्यादांशं परित्यजेत् ।
अस्त्रेण वह्निं संवीक्ष्य कूर्चेनैवावगुण्ठयेत् ॥१३६॥
136. kravyādebhyo vahnijāyāṁ kravyādāṁśaṁ parityajet ,
astreṇa vahniṁ saṁvīkṣya kūrcenaivāvaguṇṭhayet.
धेन्वा चैवामृतीकृत्य हस्ताभ्यामग्निमुद्धरेत् ।
प्रादक्षिण्यक्रमेणाग्निं भ्रामयन् स्थण्डिलोपरि ॥१३७॥
137. dhenvā caivāmṛtīkṛtya hastābhyāmagnimuddharet ,
prādakṣiṇyakrameṇāgniṁ bhrāmayan sthaṇḍilopari.
त्रिधा जानुस्पृष्टभूमिः शिवबीजं विचिन्तयन् ।
आत्मनोऽभिमुखीकृत्य योनियन्त्रे नियोजयेत् ॥१३८॥
138. tridhā jānuspṛṣṭabhūmiḥ śivabījaṁ vicintayan ,
ātmano'bhimukhīkṛtya yoniyantre niyojayet.
ततो मायां समुच्चार्य वह्निमूर्तिञ्च ङेयुताम् ।
नमोऽन्तेन प्रपूज्याथ रं वह्निपरतः सुधीः ।
चैतन्याय नमो वह्नेश्चैतन्यं परिपूजयेत् ॥१३९॥
139. tato māyāṁ samuccārya vahnimūrtiñca ṅeyutām ,
namo'ntena prapūjyātha raṁ vahniparataḥ sudhīḥ ,
caitanyāya namo vahneścaitanyaṁ paripūjayet.
नमसा वह्निमूर्तिञ्च चैतन्यं परिकल्प्य च ।
प्रज्वालयेत्ततो वह्निं मन्त्रेणानेन मन्त्रवित् ॥१४०॥
140. namasā vahnimūrtiñca caitanyaṁ parikalpya ca ,
prajvālayettato vahniṁ mantreṇānena mantravit.
प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य चित्पिङ्गलपदं तथा ।
हनद्वयं दह दह पच पचेति ततो वदेत् ॥१४१॥
141. praṇavaṁ pūrvamuddhṛtya citpiṅgalapadaṁ tathā ,
hanadvayaṁ daha daha paca paceti tato vadet.
सर्वज्ञाज्ञापय स्वाहा वह्निप्रज्वालने मनुः ।
ततः कृताञ्जलिर्भूत्वा प्रकुर्यादग्निवन्दनम् ॥१४२॥
142. sarvajñājñāpaya svāhā vahniprajvālane manuḥ ,
tataḥ kṛtāñjalirbhūtvā prakuryādagnivandanam.
अग्निं प्रज्वलितं वन्दे जातवेदं हुताशनम् ।
सुवर्णवर्णममलं समिद्धं सर्वतोमुखम् ॥१४३॥
143. agniṁ prajvalitaṁ vande jātavedaṁ hutāśanam ,
suvarṇavarṇamamalaṁ samiddhaṁ sarvatomukham.
इत्युपस्थाप्य दहनं चादयेत् स्थण्डिलं कुशैः ।
स्वेष्टनाम्ना वह्निनाम कृत्वाऽभ्यर्चनमाचरेत् ॥१४४॥
144. ityupasthāpya dahanaṁ cādayet sthaṇḍilaṁ kuśaiḥ ,
sveṣṭanāmnā vahnināma kṛtvā'bhyarcanamācaret.
तारो वैश्वानरपदात् जातवेदपदं वदेत् ।
इहावहावहेत्युक्त्वा लोहिताक्षपदान्तरम् ॥१४५॥
145. tāro vaiśvānarapadāt jātavedapadaṁ vadet ,
ihāvahāvahetyuktvā lohitākṣapadāntaram.
सर्वकर्माणि पदतः साधयान्तेऽग्निवल्लभा ।
इत्यभ्यर्च्य हिरण्यादिसप्तजिह्वाः प्रपूजयेत् ॥१४६॥
146. sarvakarmāṇi padataḥ sādhayānte'gnivallabhā ,
ityabhyarcya hiraṇyādisaptajihvāḥ prapūjayet.
सहस्रार्चिःपदं ङेऽन्तं हृदयाय नमो वदन् ।
षडङ्गं पूजयेद्वह्नेस्ततो मूर्तीर्यजेत् सुधीः ॥१४७॥
147. sahasrārciḥpadaṁ ṅe'ntaṁ hṛdayāya namo vadan ,
ṣaḍaṅgaṁ pūjayedvahnestato mūrtīryajet sudhīḥ.
जातवेदप्रभृतयो
मूर्तयोऽष्टौ प्रकीर्तिताः ॥१४८॥
148. jātavedaprabhṛtayo
mūrtayo'ṣṭau prakīrtitāḥ.
ततो यजेदष्टशक्तीर्ब्राह्म्याद्यास्तदनन्तरम् ।
पद्माद्यष्टनिधीनिष्ट्वा यजेदिन्द्रादिदिक्पतीन् ॥१४९॥
149. tato yajedaṣṭaśaktīrbrāhmyādyāstadanantaram ,
padmādyaṣṭanidhīniṣṭvā yajedindrādidikpatīn.
वज्राद्यस्त्राणि सम्पूज्य प्रादेशपरिमाणकम् ।
कुशपत्रद्वयं नीत्वा घृतमध्ये निधापयेत् ॥१५०॥
150. vajrādyastrāṇi sampūjya prādeśaparimāṇakam ,
kuśapatradvayaṁ nītvā ghṛtamadhye nidhāpayet.
वामे ध्यायेदिडां नाडीं दक्षिणे पिङ्गलां तथा ।
मध्ये सुषुम्नां सञ्चिन्त्य दक्षभागात् समाहितः ॥१५१॥
151. vāme dhyāyediḍāṁ nāḍīṁ dakṣiṇe piṅgalāṁ tathā ,
madhye suṣumnāṁ sañcintya dakṣabhāgāt samāhitaḥ.
आज्यं गृहीत्वा मतिमान् दक्षनेत्रे हुताशितुः ।
मन्त्रेणानेन जुहुयात् प्रणवान्तेऽग्नये पदम् ॥१५२॥
152. ājyaṁ gṛhītvā matimān dakṣanetre hutāśituḥ ,
mantreṇānena juhuyāt praṇavānte'gnaye padam.
स्वाहान्तो मनुराख्यातो वामभागाद्धविर्हरेत् ।
वामनेत्रे हुनेद्वह्नेः ओ/ सोमाय द्विठो मनुः ॥१५३॥
153. svāhānto manurākhyāto vāmabhāgāddhavirharet ,
vāmanetre hunedvahneḥ o/ somāya dviṭho manuḥ.
मध्यादाज्यं समानीय ललाटे हवनं चरेत् ।
अग्नीषोमौ सप्रणवौ तूर्यद्विवचनान्वितौ ॥१५४॥
154. madhyādājyaṁ samānīya lalāṭe havanaṁ caret ,
agnīṣomau sapraṇavau tūryadvivacanānvitau.
स्वाहान्तोऽयं मनुः प्रोक्तः पुनर्दक्षिणतो हविः ।
गृहीत्वा नमसा मन्त्री प्रणवं पूर्वमुद्धरेत् ॥१५५॥
155. svāhānto'yaṁ manuḥ proktaḥ punardakṣiṇato haviḥ ,
gṛhītvā namasā mantrī praṇavaṁ pūrvamuddharet.
अग्नये च स्विष्टिकृते वह्निकान्तां ततो वदेत् ।
अनेन वह्निवदने जुहुयात् साधकोत्तमः ।
भूर्भुवः स्वर्द्विठान्तेन व्याहृत्या होममाचरेत् ॥१५६॥
156. agnaye ca sviṣṭikṛte vahnikāntāṁ tato vadet ,
anena vahnivadane juhuyāt sādhakottamaḥ ,
bhūrbhuvaḥ svardviṭhāntena vyāhṛtyā homamācaret.
तारो वैश्वानरपदात् जातवेद इहावहा ।
वहलोहिपदान्ते च ताक्षसर्वपदं वदेत् ।
कर्माणि साधय स्वाहा त्रिधाऽनेनाहुतीर्हरेत् ॥१५७॥
157. tāro vaiśvānarapadāt jātaveda ihāvahā ,
vahalohipadānte ca tākṣasarvapadaṁ vadet ,
karmāṇi sādhaya svāhā tridhā'nenāhutīrharet.
ततोऽग्नौ स्वेष्टमावाह्य पीठाद्यैः सह पूजनम् ।
कृत्वा स्वाहान्तमनुना मूलेन पञ्चविंशतीः ॥१५८॥
158. tato'gnau sveṣṭamāvāhya pīṭhādyaiḥ saha pūjanam ,
kṛtvā svāhāntamanunā mūlena pañcaviṁśatīḥ.
हुत्वा वह्न्यात्मनोर्देव्या ऐक्यं सम्भावयन् धिया ।
एकादशाहुतीर्हुत्वा मूलेनैवाङ्गदेवताः ॥१५९॥
159. hutvā vahnyātmanordevyā aikyaṁ sambhāvayan dhiyā ,
ekādaśāhutīrhutvā mūlenaivāṅgadevatāḥ.
हुत्वा स्वकाममुद्दिश्य
तिलाज्यमधुमिश्रितैः ॥१६०॥
160. hutvā svakāmamuddiśya
tilājyamadhumiśritaiḥ.
पुष्पैर्विल्वदलैर्वापि यथाविहितवस्तुभिः ।
यथाशक्त्याहुतिं दद्यान्नाष्टन्यूनां प्रकल्पयेत् ॥१६१॥
161. puṣpairvilvadalairvāpi yathāvihitavastubhiḥ ,
yathāśaktyāhutiṁ dadyānnāṣṭanyūnāṁ prakalpayet.
ततः पूर्णाहुतिंदद्यात् फलपत्रसमन्विताम् ।
स्वाहान्तमूलमन्त्रेण ततः संहारमुद्रया ।
तस्माद्देवीं समानीय स्थापयेत् हृदयाम्बुजे ॥१६२॥
162. tataḥ pūrṇāhutiṁdadyāt phalapatrasamanvitām ,
svāhāntamūlamantreṇa tataḥ saṁhāramudrayā ,
tasmāddevīṁ samānīya sthāpayet hṛdayāmbuje.
क्षमस्वेति च मन्त्रेण विसृजेत्तं हुताशनम् ।
कृतदक्षिणको मन्त्री अच्चिद्रमवधारयेत् ॥१६३॥
163. kṣamasveti ca mantreṇa visṛjettaṁ hutāśanam ,
kṛtadakṣiṇako mantrī accidramavadhārayet.
हुतशेषं भ्रुवोर्मध्ये
धारयेत् साधकोत्तमः ॥१६४॥
164. hutaśeṣaṁ bhruvormadhye
dhārayet sādhakottamaḥ.
एष होमविधिः प्रोक्तः सर्वत्रागमकर्मणि ।
होमकर्म समाप्यैवं साधको जपमाचरेत् ॥१६५॥
165. eṣa homavidhiḥ proktaḥ sarvatrāgamakarmaṇi ,
homakarma samāpyaivaṁ sādhako japamācaret.
विधानं शृणु देवेशि येन विद्या प्रसीदति ।
देवतागुरुमन्त्राणामैक्यं सम्भावयेद्धिया ॥१६६॥
166. vidhānaṁ śṛṇu deveśi yena vidyā prasīdati ,
devatāgurumantrāṇāmaikyaṁ sambhāvayeddhiyā.
मन्त्रार्णा देवता प्रोक्ता देवता गुरुरूपिणी ।
अभेदेन यजेद्यस्तु तस्य सिद्धिरनुत्तमा ॥१६७॥
167. mantrārṇā devatā proktā devatā gururūpiṇī ,
abhedena yajedyastu tasya siddhiranuttamā.
गुरुं शिरसि सञ्चिन्त्य देवतां हृदयाम्बुजे ।
रसनायां मूलविद्यां तेजोरूपां विचिन्त्य च ।
त्रयाणान्तेजसाऽत्मानमेकीभूतं विचिन्तयेत् ॥१६८॥
168. guruṁ śirasi sañcintya devatāṁ hṛdayāmbuje ,
rasanāyāṁ mūlavidyāṁ tejorūpāṁ vicintya ca ,
trayāṇāntejasā'tmānamekībhūtaṁ vicintayet.
तारेण सम्पुटीकृत्य मूलमन्त्रञ्च सप्तधा ।
जप्त्वा तु साधकः पश्चान्मातृकापुटितं स्मरेत् ॥१६९॥
169. tāreṇa sampuṭīkṛtya mūlamantrañca saptadhā ,
japtvā tu sādhakaḥ paścānmātṛkāpuṭitaṁ smaret.
मायाबीजं स्वशिरसि दशधा प्रजपेत् सुधीः ।
वदने प्रणवं तद्वत् पुनर्मायां हृदम्बुजे ।
प्रजप्य सप्तधा मन्त्री प्राणायामं समाचरेत् ॥१७०॥
170. māyābījaṁ svaśirasi daśadhā prajapet sudhīḥ ,
vadane praṇavaṁ tadvat punarmāyāṁ hṛdambuje ,
prajapya saptadhā mantrī prāṇāyāmaṁ samācaret.
ततो मालां समादाय प्रवालादिसमुद्भवाम् ।
माले माले महाभागे सर्वशक्तिस्वरूपिणि ॥१७१॥
171. tato mālāṁ samādāya pravālādisamudbhavām ,
māle māle mahābhāge sarvaśaktisvarūpiṇi.
चतुर्वर्गस्त्वयि न्यस्तस्तस्मान्मे सिद्धिदा भव ।
इति सम्पूज्य मालां तां श्रीपात्रस्थामृतेन च ॥१७२॥
172. caturvargastvayi nyastastasmānme siddhidā bhava ,
iti sampūjya mālāṁ tāṁ śrīpātrasthāmṛtena ca.
त्रिधा मूलेन सन्तर्प्य स्थिरचित्तो जपञ्चरेत् ।
अष्टोत्तरसहस्रं वाऽप्यथवाऽष्टोत्तरं शतम् ॥१७३॥
173. tridhā mūlena santarpya sthiracitto japañcaret ,
aṣṭottarasahasraṁ vā'pyathavā'ṣṭottaraṁ śatam.
प्राणायामंततः कृत्वा श्रीपात्रजलपुष्पकैः ।
गुह्यातिगुह्यगोप्त्री त्वं गृहाणास्मत्कृतं जपम् ॥१७४॥
174. prāṇāyāmaṁtataḥ kṛtvā śrīpātrajalapuṣpakaiḥ ,
guhyātiguhyagoptrī tvaṁ gṛhāṇāsmatkṛtaṁ japam.
सिद्धिर्भवतु मे देवि त्वत्प्रसादान्महेश्वरि ।
इति मन्त्रेण मतिमान् देव्या वामकराम्बुजे ॥१७५॥
175. siddhirbhavatu me devi tvatprasādānmaheśvari ,
iti mantreṇa matimān devyā vāmakarāmbuje.
तेजोरूपं जपफलं समर्प्य प्रणमेद्भुवि ।
ततः कृताञ्जलिर्भूत्वा स्तोत्रञ्च कवचं पठेत् ॥१७६॥
176. tejorūpaṁ japaphalaṁ samarpya praṇamedbhuvi ,
tataḥ kṛtāñjalirbhūtvā stotrañca kavacaṁ paṭhet.
ततः प्रदक्षिणीकृत्य विशेषार्घ्येण साधकः ।
विलोमार्घ्यप्रदानेन कुर्यादात्मसमर्पणम् ॥१७७॥
177. tataḥ pradakṣiṇīkṛtya viśeṣārghyeṇa sādhakaḥ ,
vilomārghyapradānena kuryādātmasamarpaṇam.
इतः पूर्वं प्राणबुद्धिदेहधर्माधिकारतः ।
जाग्रत्स्वप्नसुषुप्त्यन्ते अवस्थासु प्रकीर्तयेत् ॥१७८॥
178. itaḥ pūrvaṁ prāṇabuddhidehadharmādhikārataḥ ,
jāgratsvapnasuṣuptyante avasthāsu prakīrtayet.
मनसाऽन्ते वदेद्वाचा कर्मणा तदनन्तरम् ।
हस्ताभ्यां पदतः पद्भ्यामुदरेण ततः परम् ॥१७९॥
179. manasā'nte vadedvācā karmaṇā tadanantaram ,
hastābhyāṁ padataḥ padbhyāmudareṇa tataḥ param.
शिश्नया यत् कृतञ्चोक्त्वा यत् स्मृतं पदतो वदेत् ।
यदुक्तं तत् सर्वमिति ब्रह्मार्पणमुदीरयेत् ।
भवत्वन्ते मां मदीयं सकलं तदनन्तरम् ॥१८०॥
180. śiśnayā yat kṛtañcoktvā yat smṛtaṁ padato vadet ,
yaduktaṁ tat sarvamiti brahmārpaṇamudīrayet ,
bhavatvante māṁ madīyaṁ sakalaṁ tadanantaram.
आद्याकालीपदाम्भोजे अर्पयामि पदं वदेत् ।
प्रणवं तत्सदित्युक्त्वा कुर्यादात्मसमर्पणम् ॥१८१॥
181. ādyākālīpadāmbhoje arpayāmi padaṁ vadet ,
praṇavaṁ tatsadityuktvā kuryādātmasamarpaṇam.
ततः कृताञ्जलिर्भूत्वा प्रार्थयेदिष्टदेवताम् ।
मायाबीजं समुच्चार्य श्री आद्ये कालिके वदेत् ॥१८२॥
182. tataḥ kṛtāñjalirbhūtvā prārthayediṣṭadevatām ,
māyābījaṁ samuccārya śrī ādye kālike vadet.
पूजिताऽसि यथाशक्त्या क्षमस्वेति विसृज्य च ।
संहारमुद्रया पुष्पमाघ्राय स्थापयेत् हृदि ॥१८३॥
183. pūjitā'si yathāśaktyā kṣamasveti visṛjya ca ,
saṁhāramudrayā puṣpamāghrāya sthāpayet hṛdi.
ऐशान्यां मण्डलं कृत्वा त्रिकोणं सुपरिष्कृतम् ।
तत्र संपूजयेद्देवीं निर्माल्यपुष्पवारिणा ।
ह्री/ निर्माल्यपदञ्चोक्त्वा वासिन्यै नम इत्यपि ॥१८४॥
184. aiśānyāṁ maṇḍalaṁ kṛtvā trikoṇaṁ supariṣkṛtam ,
tatra saṁpūjayeddevīṁ nirmālyapuṣpavāriṇā ,
hrī/ nirmālyapadañcoktvā vāsinyai nama ityapi.
ब्रह्मविष्णुशिवादिभ्यः सर्वदेवेभ्य एव च ।
नैवेद्यं वितरेत् पश्चात् गृह्णीयात् शक्तिसाधकः ॥१८५॥
185. brahmaviṣṇuśivādibhyaḥ sarvadevebhya eva ca ,
naivedyaṁ vitaret paścāt gṛhṇīyāt śaktisādhakaḥ.
स्वीयशक्तिं वामभागे संस्थाप्य पृथगासने ।
एकासनोपविष्टो वा पात्रं कुर्यात् मनोरमम् ॥१८६॥
186. svīyaśaktiṁ vāmabhāge saṁsthāpya pṛthagāsane ,
ekāsanopaviṣṭo vā pātraṁ kuryāt manoramam.
पानपात्रं प्रकुर्वीत न पञ्चतोलकाधिकम् ।
तोलकत्रितयान्न्यूनं स्वार्णं राजतमेव च ॥१८७॥
187. pānapātraṁ prakurvīta na pañcatolakādhikam ,
tolakatritayānnyūnaṁ svārṇaṁ rājatameva ca.
अथवा काचजनितं नारिकेलोद्भवञ्च वा ।
आधारोपरि संस्थाप्य शुद्धिपात्रस्य दक्षिणे ॥१८८॥
188. athavā kācajanitaṁ nārikelodbhavañca vā ,
ādhāropari saṁsthāpya śuddhipātrasya dakṣiṇe.
महाप्रसादमानीय पात्रेषु परिवेशयेत् ।
स्वयं वा भ्रातृपुत्रैर्वा ज्येष्ठानुक्रमतः सुधीः ॥१८९॥
189. mahāprasādamānīya pātreṣu pariveśayet ,
svayaṁ vā bhrātṛputrairvā jyeṣṭhānukramataḥ sudhīḥ.
पानपात्रे सुधा देया शौद्ध्ये शुद्ध्यादिकानि च ।
ततः सामयिकैः सार्द्धं पानभोजनमाचरेत् ॥१९०॥
190. pānapātre sudhā deyā śauddhye śuddhyādikāni ca ,
tataḥ sāmayikaiḥ sārddhaṁ pānabhojanamācaret.
आदावास्तरणार्थाय गृह्णीयात् शुद्धिमुत्तमाम् ।
ततोऽतिहृष्टमनसा समस्तः कुलसाधकः ॥१९१॥
191. ādāvāstaraṇārthāya gṛhṇīyāt śuddhimuttamām ,
tato'tihṛṣṭamanasā samastaḥ kulasādhakaḥ.
स्वस्वपात्रं समादाय परमामृतपूरितम् ।
मूलाधारादिजिह्वान्तां चिद्रूपां कुलकुण्डलीम् ॥१९२॥
192. svasvapātraṁ samādāya paramāmṛtapūritam ,
mūlādhārādijihvāntāṁ cidrūpāṁ kulakuṇḍalīm.
विभाव्य तन्मुखाम्भोजे मूलमन्त्रं समुच्चरन् ।
परस्पराज्ञामादाय जुहुयात् कुण्डलीमुखे ॥१९३॥
193. vibhāvya tanmukhāmbhoje mūlamantraṁ samuccaran ,
parasparājñāmādāya juhuyāt kuṇḍalīmukhe.
अलिपानं कुलस्त्रीणां गन्धस्वीकारलक्षणम् ।
साधकानां गृहस्थानां पञ्चपात्रं प्रकीर्तितम् ॥१९४॥
194. alipānaṁ kulastrīṇāṁ gandhasvīkāralakṣaṇam ,
sādhakānāṁ gṛhasthānāṁ pañcapātraṁ prakīrtitam.
अतिपानात् कुलीनानां
सिद्धिहानिः प्रजायते ॥१९५॥
195. atipānāt kulīnānāṁ
siddhihāniḥ prajāyate.
यावन्न चालयेद् दृष्टिं यावन्न चालयेन्मनः ।
तावत् पानं प्रकुर्वीत पशुपानमतः परम् ॥१९६॥
196. yāvanna cālayed dṛṣṭiṁ yāvanna cālayenmanaḥ ,
tāvat pānaṁ prakurvīta paśupānamataḥ param.
पाने भ्रान्तिर्भवेद्यस्य घृणी च शक्तिसाधके ।
स पापिष्ठः कथं ब्रूयादाद्यां कालीं भजाम्यहम् ॥१९७॥
197. pāne bhrāntirbhavedyasya ghṛṇī ca śaktisādhake ,
sa pāpiṣṭhaḥ kathaṁ brūyādādyāṁ kālīṁ bhajāmyaham.
यथा ब्रह्मार्पितेऽन्नादौ स्पृष्टदोषो न विद्यते ।
तथा तव प्रसादेऽपि जातिभेदं विवर्जयेत् ॥१९८॥
198. yathā brahmārpite'nnādau spṛṣṭadoṣo na vidyate ,
tathā tava prasāde'pi jātibhedaṁ vivarjayet.
एवमेव विधानेन कुर्यात् पानञ्च भोजनम् ।
हस्तप्रक्षालनं नास्ति तव नैवेद्यसेवने ।
लेपावनोदनं कुर्याद्वस्त्रेण पाथसाऽपि वा ॥१९९॥
199. evameva vidhānena kuryāt pānañca bhojanam ,
hastaprakṣālanaṁ nāsti tava naivedyasevane ,
lepāvanodanaṁ kuryādvastreṇa pāthasā'pi vā.
ततो निर्माल्यकुसुमं विधृत्य शिरसा सुधीः ।
यन्त्रलेपं कूर्चदेशे विहरेद्देववद्भुवि ॥२००॥
200. tato nirmālyakusumaṁ vidhṛtya śirasā sudhīḥ ,
yantralepaṁ kūrcadeśe vihareddevavadbhuvi.