Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

महानिर्वाण-तन्त्रम्       mahānirvāṇa-tantram - chapter-13

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
इति निगदितवन्तं देवदेवं महेशं निखिलनिगमसारं स्वर्गमोक्षैकबीजम् ।
कलिमलकलितानां पावनैकान्तचित्ता त्रिभुवनजनमाता पार्वती प्राद्द भक्त्या ॥१॥
1. iti nigaditavantaṁ devadevaṁ maheśaṁ nikhilanigamasāraṁ svargamokṣaikabījam ,
kalimalakalitānāṁ pāvanaikāntacittā tribhuvanajanamātā pārvatī prādda bhaktyā.
महद्योनेरादिशक्तेर्महाकाल्या महाद्युतेः ।
सूक्ष्मातिसूक्ष्मभूतायाः कथं रूपनिरूपणम् ॥२॥
2. mahadyonerādiśaktermahākālyā mahādyuteḥ ,
sūkṣmātisūkṣmabhūtāyāḥ kathaṁ rūpanirūpaṇam.
रूपं प्रकृतिकार्याणां सा तु साक्षात् परात्परा ।
एतन्मे संशयं देव विशेषाच्चेत्तुमर्हसि ॥३॥
3. rūpaṁ prakṛtikāryāṇāṁ sā tu sākṣāt parātparā ,
etanme saṁśayaṁ deva viśeṣāccettumarhasi.
उपासकानां कार्याय पुरैव कथितं प्रिये ।
गुणक्रियानुसारेण रूपं देव्याः प्रकल्पितम् ॥४॥
4. upāsakānāṁ kāryāya puraiva kathitaṁ priye ,
guṇakriyānusāreṇa rūpaṁ devyāḥ prakalpitam.
श्वेतपीतादिको वर्णो यथा कृष्णे विलीयते ।
प्रविशन्ति तथा काल्यां सर्वभूतानि शैलजे ॥५॥
5. śvetapītādiko varṇo yathā kṛṣṇe vilīyate ,
praviśanti tathā kālyāṁ sarvabhūtāni śailaje.
अतस्तस्याः कालशक्तेर्निर्गुणाया निराकृतेः ।
हितायाः प्राप्तयोगानां वर्णः कृष्णो निरूपितः ॥६॥
6. atastasyāḥ kālaśakternirguṇāyā nirākṛteḥ ,
hitāyāḥ prāptayogānāṁ varṇaḥ kṛṣṇo nirūpitaḥ.
नित्यायाः कालरूपाया अव्ययायाः शिवात्मनः ।
अमृतत्वाल्ललाटेऽस्याः शशिचिह्नं निरूपितम् ॥७॥
7. nityāyāḥ kālarūpāyā avyayāyāḥ śivātmanaḥ ,
amṛtatvāllalāṭe'syāḥ śaśicihnaṁ nirūpitam.
शशिसूर्याग्निभिर्नित्यैरखिलं कालिकं जगत् ।
सम्पश्यति यतस्तस्मात् कल्पितं नयनत्रयम् ॥८॥
8. śaśisūryāgnibhirnityairakhilaṁ kālikaṁ jagat ,
sampaśyati yatastasmāt kalpitaṁ nayanatrayam.
ग्रसनात् सर्वसत्त्वानां कालदन्तेन चर्वणात् ।
तद्रक्तसङ्घो देवेश्याः वासोरूपेण भाषितम् ॥९॥
9. grasanāt sarvasattvānāṁ kāladantena carvaṇāt ,
tadraktasaṅgho deveśyāḥ vāsorūpeṇa bhāṣitam.
समये समये जीवरक्षणं विपदः शिवे ।
प्रेरणं स्वस्वकार्येषु वरश्चाभयमीरितम् ॥१०॥
10. samaye samaye jīvarakṣaṇaṁ vipadaḥ śive ,
preraṇaṁ svasvakāryeṣu varaścābhayamīritam.
रजोजनितविश्वानि विष्टभ्य परितिष्ठति ।
अतो हि कथितं भद्रे रक्तपद्मासनस्थिता ॥११॥
11. rajojanitaviśvāni viṣṭabhya paritiṣṭhati ,
ato hi kathitaṁ bhadre raktapadmāsanasthitā.
क्रीडन्तं कालिकं कालं पीत्वा मोहमयीं सुराम् ।
पश्यन्ती चिन्मयी देवी सर्वसाक्षिस्वरूपिणी ॥१२॥
12. krīḍantaṁ kālikaṁ kālaṁ pītvā mohamayīṁ surām ,
paśyantī cinmayī devī sarvasākṣisvarūpiṇī.
एवं गुणानुसारेण रूपाणि विविधानि च ।
कल्पितानि हितार्थाय भक्तानामल्पमेधसाम् ॥१३॥
13. evaṁ guṇānusāreṇa rūpāṇi vividhāni ca ,
kalpitāni hitārthāya bhaktānāmalpamedhasām.
ध्यानं यत् कथितं काल्या जीवनिस्तारहेतवे ।
तस्यानुरूपतो मूर्तिं मृण्मयीं वा शिलामयीम् ॥१४॥
14. dhyānaṁ yat kathitaṁ kālyā jīvanistārahetave ,
tasyānurūpato mūrtiṁ mṛṇmayīṁ vā śilāmayīm.
दारुधातुमयीं वापि निर्माय यदि साधकः ।
विचित्रभवनं कृत्वा वस्त्रालङ्कारभूषिताम् ।
स्थापयेत्तत्र देवेशीं किं फलं तस्य जायते ॥१५॥
15. dārudhātumayīṁ vāpi nirmāya yadi sādhakaḥ ,
vicitrabhavanaṁ kṛtvā vastrālaṅkārabhūṣitām ,
sthāpayettatra deveśīṁ kiṁ phalaṁ tasya jāyate.
प्रतिष्ठा केन विधिना तस्याः प्रतिकृतेः प्रभो ।
कर्तव्या तदशेषेण कृपया मे प्रकाश्यताम् ॥१६॥
16. pratiṣṭhā kena vidhinā tasyāḥ pratikṛteḥ prabho ,
kartavyā tadaśeṣeṇa kṛpayā me prakāśyatām.
वापीकूपगृहारामदेवप्रतिकृतेस्तथा ।
प्रतिष्ठा सूचिता पूर्वं गदिता न विशेषतः ॥१७॥
17. vāpīkūpagṛhārāmadevapratikṛtestathā ,
pratiṣṭhā sūcitā pūrvaṁ gaditā na viśeṣataḥ.
तद्विधानमपि श्रोतुमिच्चामि त्वन्मुखाम्बुजात् ।
कथ्यतां परमेशान कृपया यदि रोचते ॥१८॥
18. tadvidhānamapi śrotumiccāmi tvanmukhāmbujāt ,
kathyatāṁ parameśāna kṛpayā yadi rocate.
गुह्यमेतत् परं तत्त्वं यत् पृष्टं परमेश्वरि ।
कथयामि तव स्नेहात् समाहितमनाः शृणु ॥१९॥
19. guhyametat paraṁ tattvaṁ yat pṛṣṭaṁ parameśvari ,
kathayāmi tava snehāt samāhitamanāḥ śṛṇu.
सकामाश्चैव निष्कामा द्विविधा भुवि मानवाः ।
अकामानां पदं मोक्षः कामिनां फलमुच्यते ॥२०॥
20. sakāmāścaiva niṣkāmā dvividhā bhuvi mānavāḥ ,
akāmānāṁ padaṁ mokṣaḥ kāmināṁ phalamucyate.
यो यद्देवप्रतिकृतिं प्रतिष्ठापयति प्रिये ।
स तल्लोकमवाप्नोति भोगानपि तदुद्भवान् ॥२१॥
21. yo yaddevapratikṛtiṁ pratiṣṭhāpayati priye ,
sa tallokamavāpnoti bhogānapi tadudbhavān.
मृण्मये प्रतिबिम्बे तु वसेत् कल्पायुतं दिवि ।
दारुपाषाणधातूनां क्रमाद्दशगुणाधिकम् ॥२२॥
22. mṛṇmaye pratibimbe tu vaset kalpāyutaṁ divi ,
dārupāṣāṇadhātūnāṁ kramāddaśaguṇādhikam.
तृणकाष्ठादिरचितं ध्वजवाहनसंयुतम् ।
मन्दिरं देवमुद्दिश्य काममुद्दिश्य वा नरः ।
संस्कुर्यादुत्सृजेद्वापि तस्य पुण्यं निशामय ॥२३॥
23. tṛṇakāṣṭhādiracitaṁ dhvajavāhanasaṁyutam ,
mandiraṁ devamuddiśya kāmamuddiśya vā naraḥ ,
saṁskuryādutsṛjedvāpi tasya puṇyaṁ niśāmaya.
तृणादिनिर्मितं गेहं यो दद्यात् परमेश्वरि ।
वर्षकोटिसहस्राणि स वसेद्देववेश्मनि ॥२४॥
24. tṛṇādinirmitaṁ gehaṁ yo dadyāt parameśvari ,
varṣakoṭisahasrāṇi sa vaseddevaveśmani.
इष्टकागृहदाने तु तस्माच्चतगुणं फलम् ।
ततोऽयुतगुणं पुण्यं शिलागेहप्रदानतः ॥२५॥
25. iṣṭakāgṛhadāne tu tasmāccataguṇaṁ phalam ,
tato'yutaguṇaṁ puṇyaṁ śilāgehapradānataḥ.
सेतुसङ्क्रमदाताऽद्ये यमलोकं न पश्यति ।
सुखं सुरालयं प्राप्य मोदते स्वर्निवासिभिः ॥२६॥
26. setusaṅkramadātā'dye yamalokaṁ na paśyati ,
sukhaṁ surālayaṁ prāpya modate svarnivāsibhiḥ.
वृक्षारामप्रतिष्ठाता गत्वा त्रिदशमन्दिरम् ।
कल्पपादपवृन्देषु निवसन् दिव्यवेश्मनि ।
भुङ्क्ते मनोरमान् भोगान् मनसो यानभीप्सितान् ॥२७॥
27. vṛkṣārāmapratiṣṭhātā gatvā tridaśamandiram ,
kalpapādapavṛndeṣu nivasan divyaveśmani ,
bhuṅkte manoramān bhogān manaso yānabhīpsitān.
प्रीतये सर्वसत्त्वानां ये प्रदद्युर्जलाशयम् ।
विधूतपापास्ते प्राप्य ब्रह्मलोकमनामयम् ।
निवसेयुः शतं वर्षानम्भसां प्रतिशीकरम् ॥२८॥
28. prītaye sarvasattvānāṁ ye pradadyurjalāśayam ,
vidhūtapāpāste prāpya brahmalokamanāmayam ,
nivaseyuḥ śataṁ varṣānambhasāṁ pratiśīkaram.
यो दद्याद्वाहनं देवि देवताप्रीतिकारकम् ।
स तेन रक्षितो नित्यं तल्लोके निवसेच्चिरम् ॥२९॥
29. yo dadyādvāhanaṁ devi devatāprītikārakam ,
sa tena rakṣito nityaṁ talloke nivasecciram.
मृण्मये वाहने दत्ते यत् फलं जायते भुवि ।
दारुजे तद्दशगुणं शिलाजे तद्दशाधिकम् ॥३०॥
30. mṛṇmaye vāhane datte yat phalaṁ jāyate bhuvi ,
dāruje taddaśaguṇaṁ śilāje taddaśādhikam.
रिन्तिका कांस्यताम्रादिनिर्मिते देववाहने ।
दत्ते फलमवाप्नोति क्रमात् शतगुणाधिकम् ॥३१॥
31. rintikā kāṁsyatāmrādinirmite devavāhane ,
datte phalamavāpnoti kramāt śataguṇādhikam.
देव्यागारे महासिंहं वृषभं शङ्करालये ।
गरुडं कैशवे गेहे प्रदद्यात् साधकोत्तमः ॥३२॥
32. devyāgāre mahāsiṁhaṁ vṛṣabhaṁ śaṅkarālaye ,
garuḍaṁ kaiśave gehe pradadyāt sādhakottamaḥ.
तीक्ष्णदंष्ट्रः करालास्यः शटाशोभितकन्धरः ।
चतुरङ्घ्रिर्वज्रनखो महासिंहः प्रकीर्तितः ॥३३॥
33. tīkṣṇadaṁṣṭraḥ karālāsyaḥ śaṭāśobhitakandharaḥ ,
caturaṅghrirvajranakho mahāsiṁhaḥ prakīrtitaḥ.
शृङ्गायुधः शुद्धकायः चतुष्पादसितक्षुरः ।
बृहत्ककुत् कृष्णपुच्चः श्यामस्कन्धो वृषः स्मृतः ॥३४॥
34. śṛṅgāyudhaḥ śuddhakāyaḥ catuṣpādasitakṣuraḥ ,
bṛhatkakut kṛṣṇapuccaḥ śyāmaskandho vṛṣaḥ smṛtaḥ.
गरुडः पक्षिजङ्घस्तु नरास्यो दीर्घनासिकः ।
पादसङ्कोचसंविष्टः पक्षयुक्तः कृताञ्जलिः ॥३५॥
35. garuḍaḥ pakṣijaṅghastu narāsyo dīrghanāsikaḥ ,
pādasaṅkocasaṁviṣṭaḥ pakṣayuktaḥ kṛtāñjaliḥ.
पताकाध्वजदानेन देवप्रीतिः शतं समाः ।
ध्वजदण्डस्तु कर्तव्यो द्वात्रिंशद्धस्तसम्मितः ॥३६॥
36. patākādhvajadānena devaprītiḥ śataṁ samāḥ ,
dhvajadaṇḍastu kartavyo dvātriṁśaddhastasammitaḥ.
सुदृढश्चिररहितः सरलः शुभदर्शनः ।
वेष्टितो रक्तवस्त्रेण कोटौ चक्रसमन्वितः ॥३७॥
37. sudṛḍhaścirarahitaḥ saralaḥ śubhadarśanaḥ ,
veṣṭito raktavastreṇa koṭau cakrasamanvitaḥ.
पताका तत्र संयोज्या तत्तद्वाहनचिह्निता ।
प्रशस्तमूला सूक्ष्माग्रा दिव्यवस्त्रविनिर्मिता ।
शोभमाना ध्वजाग्रे या पताका सा प्रकीर्तिता ॥३८॥
38. patākā tatra saṁyojyā tattadvāhanacihnitā ,
praśastamūlā sūkṣmāgrā divyavastravinirmitā ,
śobhamānā dhvajāgre yā patākā sā prakīrtitā.
वासोभूषणपर्यङ्कयानसिंहासनानि च ।
पानप्राशनताम्बूलभाजनानि पतद्ग्रहम् ॥३९॥
39. vāsobhūṣaṇaparyaṅkayānasiṁhāsanāni ca ,
pānaprāśanatāmbūlabhājanāni patadgraham.
मणिमुक्ताप्रवालादिरत्नान्यात्मप्रियञ्च यत् ।
यो दद्याद्देवमुद्दिश्य श्रद्धाभक्तिसमन्वितः ।
स तल्लोकं समासाद्य तत्तत्कोटिगुणं लभेत् ॥४०॥
40. maṇimuktāpravālādiratnānyātmapriyañca yat ,
yo dadyāddevamuddiśya śraddhābhaktisamanvitaḥ ,
sa tallokaṁ samāsādya tattatkoṭiguṇaṁ labhet.
कामिनां फलमित्युक्तं क्षयिष्णुः स्वप्नराज्यवत् ।
निष्कामानान्तु निर्वाणं पुनरावृत्तिवर्जितम् ॥४१॥
41. kāmināṁ phalamityuktaṁ kṣayiṣṇuḥ svapnarājyavat ,
niṣkāmānāntu nirvāṇaṁ punarāvṛttivarjitam.
जलाशयगृहारामसेतुसंक्रमशाखिनाम् ।
देवतानां प्रतिष्ठायां वास्तुदैत्यं प्रपूजयेत् ॥४२॥
42. jalāśayagṛhārāmasetusaṁkramaśākhinām ,
devatānāṁ pratiṣṭhāyāṁ vāstudaityaṁ prapūjayet.
अनर्चयित्वा यो वास्तुं कुर्यात् कर्माणि मानवः ।
विघ्नं तस्याऽचरेद्वास्तुः परिवारगणैः सह ॥४३॥
43. anarcayitvā yo vāstuṁ kuryāt karmāṇi mānavaḥ ,
vighnaṁ tasyā'caredvāstuḥ parivāragaṇaiḥ saha.
कपिलास्यः पिङ्गकेशो भीषणो रक्तलोचनः ।
कोटराक्षो लम्बकर्णो दीर्घजङ्घो महोदरः ॥४४॥
44. kapilāsyaḥ piṅgakeśo bhīṣaṇo raktalocanaḥ ,
koṭarākṣo lambakarṇo dīrghajaṅgho mahodaraḥ.
अश्वतुण्डः काककण्ठो वज्रबाहुर्व्रतान्तकः ।
एते परिकरा वास्तोः पूजनीयाः प्रयत्नतः ॥४५॥
45. aśvatuṇḍaḥ kākakaṇṭho vajrabāhurvratāntakaḥ ,
ete parikarā vāstoḥ pūjanīyāḥ prayatnataḥ.
मण्डलं शृणु वक्ष्यामि
यत्र वास्तुं प्रपूजयेत् ॥४६॥
46. maṇḍalaṁ śṛṇu vakṣyāmi
yatra vāstuṁ prapūjayet.
वेद्यां वा समदेशे वा शस्ताद्भिरुपलेपिते ।
वाय्वीशकोणयोर्मध्ये हस्तमात्रप्रमाणतः ॥४७॥
47. vedyāṁ vā samadeśe vā śastādbhirupalepite ,
vāyvīśakoṇayormadhye hastamātrapramāṇataḥ.
सूत्रपातक्रमेणैव रेखामेकां प्रकल्पयेत् ।
ईशानादग्निपर्यन्तमपरां रचयेत्तथा ॥४८॥
48. sūtrapātakrameṇaiva rekhāmekāṁ prakalpayet ,
īśānādagniparyantamaparāṁ racayettathā.
आग्नेयान्नैरृतं यावत् नैरृताद्वायवावधि ।
दत्त्वा रेखे चतुष्कोणमेकं मण्डलमालिखेत् ॥४९॥
49. āgneyānnairṛtaṁ yāvat nairṛtādvāyavāvadhi ,
dattvā rekhe catuṣkoṇamekaṁ maṇḍalamālikhet.
कोणसूत्रे पातयित्वा चतुर्धा विभजेत्तु तत् ।
यथा तत्र भवेद्देवि मत्स्यपुच्चचतुष्टयम् ॥५०॥
50. koṇasūtre pātayitvā caturdhā vibhajettu tat ,
yathā tatra bhaveddevi matsyapuccacatuṣṭayam.
ततो भित्वा पुच्चमूलं वारुणाद्वासवावधि ।
कौबेराद् याम्यपर्यन्तं दद्याद्रेखाद्वयं सुधीः ॥५१॥
51. tato bhitvā puccamūlaṁ vāruṇādvāsavāvadhi ,
kauberād yāmyaparyantaṁ dadyādrekhādvayaṁ sudhīḥ.
ततश्चतुर्षु कोणेषु कोणरेखान्वितेष्वपि ।
कर्णाकर्णिप्रयोगेण न्यसेद्रेखाचतुष्टयम् ॥५२॥
52. tataścaturṣu koṇeṣu koṇarekhānviteṣvapi ,
karṇākarṇiprayogeṇa nyasedrekhācatuṣṭayam.
एवं सङ्केतविधिना कोष्ठानां षोडशं लिखन् ।
पञ्चवर्णेन चूर्णेन रचयेद्यन्त्रमुत्तमम् ॥५३॥
53. evaṁ saṅketavidhinā koṣṭhānāṁ ṣoḍaśaṁ likhan ,
pañcavarṇena cūrṇena racayedyantramuttamam.
चतुर्षु मध्यकोष्ठेषु पद्मं कुर्यात् मनोहरम् ।
चतुर्दलं पीतरक्तकर्णिकं रक्तकेसरम् ॥५४॥
54. caturṣu madhyakoṣṭheṣu padmaṁ kuryāt manoharam ,
caturdalaṁ pītaraktakarṇikaṁ raktakesaram.
दलानि शुक्लवर्णानि यद्वा पीतानि कल्पयेत् ।
यथेष्टं पूरयेत् पद्मसन्धिस्थानानि वर्णकैः ॥५५॥
55. dalāni śuklavarṇāni yadvā pītāni kalpayet ,
yatheṣṭaṁ pūrayet padmasandhisthānāni varṇakaiḥ.
शाम्भवं कोष्ठमारभ्य कोष्ठानां द्वादशं क्रमात् ।
श्वेतकृष्णपीतरक्तैश्चतुर्वर्णैः प्रपूरयेत् ॥५६॥
56. śāmbhavaṁ koṣṭhamārabhya koṣṭhānāṁ dvādaśaṁ kramāt ,
śvetakṛṣṇapītaraktaiścaturvarṇaiḥ prapūrayet.
दक्षिणावर्तयोगेन कोष्ठानां पूरणं प्रिये ।
वामावर्तेन देवानां पूजनं तेषु साधयेत् ॥५७॥
57. dakṣiṇāvartayogena koṣṭhānāṁ pūraṇaṁ priye ,
vāmāvartena devānāṁ pūjanaṁ teṣu sādhayet.
पद्मे समर्चयेद्वास्तुदैत्यं विघ्नोपशान्तये ।
ईशादिद्वादशे कोष्ठे कपिलास्यादिदानवान् ॥५८॥
58. padme samarcayedvāstudaityaṁ vighnopaśāntaye ,
īśādidvādaśe koṣṭhe kapilāsyādidānavān.
कुशण्डिकोक्तविधिना कुर्वन्ननलसंस्कृतिम् ।
यथाशक्त्याऽहुतिं दत्त्वा वास्तुयज्ञं समापयेत् ॥५९॥
59. kuśaṇḍikoktavidhinā kurvannanalasaṁskṛtim ,
yathāśaktyā'hutiṁ dattvā vāstuyajñaṁ samāpayet.
इति ते कथिता देवि वास्तुपूजा शुभप्रदा ।
यां साधयन्नरः क्वापि वास्तुविघ्नैर्न बाध्यते ॥६०॥
60. iti te kathitā devi vāstupūjā śubhapradā ,
yāṁ sādhayannaraḥ kvāpi vāstuvighnairna bādhyate.
मण्डलं कथितं वास्तोर्विधानमपि पूजने ।
ध्यानं न गदितं नाथ तदिदानीं प्रकाशय ॥६१॥
61. maṇḍalaṁ kathitaṁ vāstorvidhānamapi pūjane ,
dhyānaṁ na gaditaṁ nātha tadidānīṁ prakāśaya.
ध्यानं वच्मि महेशानि श्रूयतां वास्तुरक्षसः ।
यस्यानुशीलनात् सद्यो नश्यन्ति सकलापदः ॥६२॥
62. dhyānaṁ vacmi maheśāni śrūyatāṁ vāsturakṣasaḥ ,
yasyānuśīlanāt sadyo naśyanti sakalāpadaḥ.
चतुर्भुजं महाकायं जटामण्डितमस्तकम् ।
त्रिलोचनं करालास्यं हारकुण्डलशोभितम् ॥६३॥
63. caturbhujaṁ mahākāyaṁ jaṭāmaṇḍitamastakam ,
trilocanaṁ karālāsyaṁ hārakuṇḍalaśobhitam.
लम्बोदरं दीर्घकर्णं लोमशं पीतवाससम् ।
गदात्रिशूलपरशुखट्वाङ्गं दधतं करैः ॥६४॥
64. lambodaraṁ dīrghakarṇaṁ lomaśaṁ pītavāsasam ,
gadātriśūlaparaśukhaṭvāṅgaṁ dadhataṁ karaiḥ.
असिचर्मधरैर्वीरैः कपिलास्यादिभिर्वृतम् ।
शत्रूणामन्तकं साक्षादुद्यदादित्यसन्निभम् ॥६५॥
65. asicarmadharairvīraiḥ kapilāsyādibhirvṛtam ,
śatrūṇāmantakaṁ sākṣādudyadādityasannibham.
ध्यायेद्देवं वास्तुपतिं कूर्मपद्मासनस्थितम् ।
मारीभये रोगभये डाकिन्यादिभये तथा ॥६६॥
66. dhyāyeddevaṁ vāstupatiṁ kūrmapadmāsanasthitam ,
mārībhaye rogabhaye ḍākinyādibhaye tathā.
औत्पातिकापत्यदोषे व्यालरक्षोभयेऽपि च ।
ध्यात्वैवं पूजयेद्वास्तुं परिवारसमन्वितम् ॥६७॥
67. autpātikāpatyadoṣe vyālarakṣobhaye'pi ca ,
dhyātvaivaṁ pūjayedvāstuṁ parivārasamanvitam.
तिलाज्यपायसैर्हुत्वा सर्वशान्तिमवाप्नुयात् ।
यथा वास्तुः पूजनीयः प्रोक्तकर्मसु सुव्रते ॥६८॥
68. tilājyapāyasairhutvā sarvaśāntimavāpnuyāt ,
yathā vāstuḥ pūjanīyaḥ proktakarmasu suvrate.
ग्रहाश्चापि तथा पूज्या दशदिक्पतिभिर्युताः ।
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च वाणी लक्ष्मीश्च शङ्करी ॥६९॥
69. grahāścāpi tathā pūjyā daśadikpatibhiryutāḥ ,
brahmā viṣṇuśca rudraśca vāṇī lakṣmīśca śaṅkarī.
मातरः सगणेशाश्च सम्पूज्या वसवस्तथा ।
पितरो यद्यतृप्ताः स्युः कर्मस्वेतेषु कालिके ॥७०॥
70. mātaraḥ sagaṇeśāśca sampūjyā vasavastathā ,
pitaro yadyatṛptāḥ syuḥ karmasveteṣu kālike.
सर्वं तस्य भवेद्व्यर्थं विघ्नञ्चापि पदे पदे ।
अतो महेशि यत्नेन प्रोक्तसंस्कारकर्मसु ॥७१॥
71. sarvaṁ tasya bhavedvyarthaṁ vighnañcāpi pade pade ,
ato maheśi yatnena proktasaṁskārakarmasu.
पित्éणां तृप्तयेऽत्राऽभ्युदयिकं श्राद्धमाचरेत् ।
ग्रहयन्त्रं प्रवक्ष्यामि सर्वशान्तिविधायकम् ॥७२॥
72. pitéṇāṁ tṛptaye'trā'bhyudayikaṁ śrāddhamācaret ,
grahayantraṁ pravakṣyāmi sarvaśāntividhāyakam.
यत्र सम्पूजिताः सेन्द्रा ग्रहा यच्चन्ति वाञ्चितम् ।
त्रित्रिकोणैर्लिखेद्यन्त्रं तद्वहिर्वृत्तमालिखेत् ॥७३॥
73. yatra sampūjitāḥ sendrā grahā yaccanti vāñcitam ,
tritrikoṇairlikhedyantraṁ tadvahirvṛttamālikhet.
विदध्याद्वृत्तलग्नानि दलान्यष्टौ च तद्बहिः ।
चतुर्द्वारान्वितं कुर्यात् भूपुरं सुमनोहरम् ॥७४॥
74. vidadhyādvṛttalagnāni dalānyaṣṭau ca tadbahiḥ ,
caturdvārānvitaṁ kuryāt bhūpuraṁ sumanoharam.
वासवेशानयोर्मध्ये भूपुरस्य बहिःस्थले ।
वृत्तं विरचयेदेकं प्रादेशपरिमाणकम् ॥७५॥
75. vāsaveśānayormadhye bhūpurasya bahiḥsthale ,
vṛttaṁ viracayedekaṁ prādeśaparimāṇakam.
रक्षोवारुणयोर्मध्ये
चापरं कल्पयेत्तथा ॥७६॥
76. rakṣovāruṇayormadhye
cāparaṁ kalpayettathā.
नवग्रहाणां वर्णेन नवकोणानि पूरयेत् ।
मध्यत्रिकोणद्वौ पार्श्वौ सव्यदक्षिणभेदतः ॥७७॥
77. navagrahāṇāṁ varṇena navakoṇāni pūrayet ,
madhyatrikoṇadvau pārśvau savyadakṣiṇabhedataḥ.
श्वेतपीतौ विधातव्यौ पृष्ठभागः सितेतरः ।
अष्टदिक्पतिवर्णेन पर्णान्यष्टौ प्रपूरयेत् ॥७८॥
78. śvetapītau vidhātavyau pṛṣṭhabhāgaḥ sitetaraḥ ,
aṣṭadikpativarṇena parṇānyaṣṭau prapūrayet.
सितरक्तासितैश्चूर्णैः पुरः प्राकारमाचरेत् ।
पुरो बहिःस्थे द्वे वृत्ते देवि प्रादेशसम्मिते ॥७९॥
79. sitaraktāsitaiścūrṇaiḥ puraḥ prākāramācaret ,
puro bahiḥsthe dve vṛtte devi prādeśasammite.
उपर्यधःक्रमेणैव रक्तश्वेते विधाय च ।
सन्धिस्थानानि यन्त्रस्य स्वेच्चया रंजयेत् सुधीः ॥८०॥
80. uparyadhaḥkrameṇaiva raktaśvete vidhāya ca ,
sandhisthānāni yantrasya sveccayā raṁjayet sudhīḥ.
यत्कोष्ठे यो ग्रहः पूज्यो यत्पत्रे यश्च दिक्पतिः ।
यद्द्वारेऽवस्थिता ये च तत्क्रमं शृणु साम्प्रतम् ॥८१॥
81. yatkoṣṭhe yo grahaḥ pūjyo yatpatre yaśca dikpatiḥ ,
yaddvāre'vasthitā ye ca tatkramaṁ śṛṇu sāmpratam.
मध्यकोणे यजेत् सूर्यं पार्श्वयोररुणं शिखाम् ।
पश्चात् प्रचण्डयोर्दण्डौ पूजयेदंशुमालिनः ॥८२॥
82. madhyakoṇe yajet sūryaṁ pārśvayoraruṇaṁ śikhām ,
paścāt pracaṇḍayordaṇḍau pūjayedaṁśumālinaḥ.
भानूर्ध्वकोणे पूर्वस्यामर्चयेद्रजनीकरम् ।
आग्नेये मङ्गलं याम्ये बुधं नैरृतकोणके ॥८३॥
83. bhānūrdhvakoṇe pūrvasyāmarcayedrajanīkaram ,
āgneye maṅgalaṁ yāmye budhaṁ nairṛtakoṇake.
बृहस्पतिं वारुणे च दैत्याचार्यं प्रपूजयेत् ।
शनैश्चरं तु वायव्ये कौवेरेशानयोः क्रमात् ।
राहुं केतुं यजेत् चन्द्रं परितस्तारकागणान् ॥८४॥
84. bṛhaspatiṁ vāruṇe ca daityācāryaṁ prapūjayet ,
śanaiścaraṁ tu vāyavye kauvereśānayoḥ kramāt ,
rāhuṁ ketuṁ yajet candraṁ paritastārakāgaṇān.
सूरो रक्तः शशी शुक्लो मङ्गलोऽरुणविग्रहः ।
बुधजीवौ पाण्डुपीतौ श्वेतः शुक्रोऽसितः शनिः ।
राहुकेतू विचित्राभौ ग्रहवर्णाः प्रकीर्तिताः ॥८५॥
85. sūro raktaḥ śaśī śuklo maṅgalo'ruṇavigrahaḥ ,
budhajīvau pāṇḍupītau śvetaḥ śukro'sitaḥ śaniḥ ,
rāhuketū vicitrābhau grahavarṇāḥ prakīrtitāḥ.
चतुर्भुजं रविं ध्यायेत् पद्मद्वयवराभयैः ।
चिन्तयेच्चशिनं दानमुद्रामृतकराम्बुजम् ॥८६॥
86. caturbhujaṁ raviṁ dhyāyet padmadvayavarābhayaiḥ ,
cintayeccaśinaṁ dānamudrāmṛtakarāmbujam.
कुजमीषत्कुब्जतनुं हस्ताभ्यां दण्डधारिणम् ।
ध्यायेत् सोमात्मजं बालं भाललोलितकुन्तलम् ॥८७॥
87. kujamīṣatkubjatanuṁ hastābhyāṁ daṇḍadhāriṇam ,
dhyāyet somātmajaṁ bālaṁ bhālalolitakuntalam.
यज्ञसूत्रान्वितं ध्यायेत् पुस्तकाक्षकरं गुरुम् ।
एवं दैत्यगुरुञ्चापि काणं खञ्जं शनैश्चरम् ॥८८॥
88. yajñasūtrānvitaṁ dhyāyet pustakākṣakaraṁ gurum ,
evaṁ daityaguruñcāpi kāṇaṁ khañjaṁ śanaiścaram.
राहुकेतू शिरःकायौ विकृतौ क्रूरचेष्टितौ ।
स्वैः स्वैर्ध्यानैर्ग्रहानिष्ट्वा यजेदिन्द्रादिदिक्पतीन् ॥८९॥
89. rāhuketū śiraḥkāyau vikṛtau krūraceṣṭitau ,
svaiḥ svairdhyānairgrahāniṣṭvā yajedindrādidikpatīn.
दलेष्वष्टसु पूर्वादिक्रमतः साधकोत्तमः ।
सहस्राक्षं यजेदादौ पीतकौषेयवाससम् ॥९०॥
90. daleṣvaṣṭasu pūrvādikramataḥ sādhakottamaḥ ,
sahasrākṣaṁ yajedādau pītakauṣeyavāsasam.
वज्रपाणिं पीतरुचिं स्थितमैरावतोपरि ।
रक्ताभं चागवाहस्थं शक्तिहस्तं हुताशनम् ॥९१॥
91. vajrapāṇiṁ pītaruciṁ sthitamairāvatopari ,
raktābhaṁ cāgavāhasthaṁ śaktihastaṁ hutāśanam.
ध्यायेत् कालं लुलापस्थं दण्डिनं कृष्णविग्रहम् ।
निरृतिं खड्गहस्तञ्च श्यामलं वाजिवाहनम् ॥९२॥
92. dhyāyet kālaṁ lulāpasthaṁ daṇḍinaṁ kṛṣṇavigraham ,
nirṛtiṁ khaḍgahastañca śyāmalaṁ vājivāhanam.
वरुणं मकरारूढं पाशहस्तं सितप्रभम् ।
ध्यायेत् कृष्णत्विषं वायुं मृगस्थञ्चाङ्कुशायुधम् ॥९३॥
93. varuṇaṁ makarārūḍhaṁ pāśahastaṁ sitaprabham ,
dhyāyet kṛṣṇatviṣaṁ vāyuṁ mṛgasthañcāṅkuśāyudham.
कुबेरं कनकाकारं रत्नसिंहासनस्थितम् ।
स्तुतं यक्षगणैः सर्वैः पाशाङ्कुशकराम्बुजम् ॥९४॥
94. kuberaṁ kanakākāraṁ ratnasiṁhāsanasthitam ,
stutaṁ yakṣagaṇaiḥ sarvaiḥ pāśāṅkuśakarāmbujam.
ईशानं वृषभारूढं त्रिशूलवरधारिणम् ।
व्याघ्रचर्माम्बरधरं पूर्णेन्दुसदृशप्रभम् ॥९५॥
95. īśānaṁ vṛṣabhārūḍhaṁ triśūlavaradhāriṇam ,
vyāghracarmāmbaradharaṁ pūrṇendusadṛśaprabham.
ध्यात्वा चैतान् क्रमादिष्ट्वा ब्रह्मानन्तौ पुरो बहिः ।
ऊर्ध्वाधोवृत्तयोरर्च्यौ ततोऽर्च्या द्वारदेवताः ॥९६॥
96. dhyātvā caitān kramādiṣṭvā brahmānantau puro bahiḥ ,
ūrdhvādhovṛttayorarcyau tato'rcyā dvāradevatāḥ.
उग्रो भीमः प्रचण्डेशौ पूर्वद्वाःस्थाः प्रकीर्तिताः ।
जयन्तः क्षेत्रपालश्च नकुलेशो बृहच्चिराः ।
याम्यद्वारे पश्चिमे च वृकाश्वानन्ददुर्जयाः ॥९७॥
97. ugro bhīmaḥ pracaṇḍeśau pūrvadvāḥsthāḥ prakīrtitāḥ ,
jayantaḥ kṣetrapālaśca nakuleśo bṛhaccirāḥ ,
yāmyadvāre paścime ca vṛkāśvānandadurjayāḥ.
त्रिशिराः पुरजिच्चैव भीमनादो महोदरः ।
उत्तरद्वारपाश्चैते सर्वे शस्त्रास्त्रपाणयः ॥९८॥
98. triśirāḥ purajiccaiva bhīmanādo mahodaraḥ ,
uttaradvārapāścaite sarve śastrāstrapāṇayaḥ.
श्रूयतां ब्रह्मणो
ध्यानमनन्तस्यापि सुव्रते ॥९९॥
99. śrūyatāṁ brahmaṇo
dhyānamanantasyāpi suvrate.
रक्तोत्पलनिभो ब्रह्मा चतुरास्यश्चतुर्भुजः ।
हंसारूढो वराभीतिमालापुस्तकपाणिकः ॥१००॥
100. raktotpalanibho brahmā caturāsyaścaturbhujaḥ ,
haṁsārūḍho varābhītimālāpustakapāṇikaḥ.
हिमकुन्देन्दुधवलः सहस्राक्षः सहस्रपात् ।
सहस्रपाणिवदनो ध्येयोऽनन्तः सुरासुरैः ॥१०१॥
101. himakundendudhavalaḥ sahasrākṣaḥ sahasrapāt ,
sahasrapāṇivadano dhyeyo'nantaḥ surāsuraiḥ.
ध्यानं पूजाक्रमश्चापि यन्त्रञ्च कथितं प्रिये ।
वास्त्वादिक्रमतो ह्येषां मन्त्रानपि शृणु प्रिये ॥१०२॥
102. dhyānaṁ pūjākramaścāpi yantrañca kathitaṁ priye ,
vāstvādikramato hyeṣāṁ mantrānapi śṛṇu priye.
क्षकारो हव्यवाहस्थः षड्दीर्घस्वरसंयुतः ।
भूषितो नादबिन्दुभ्यां वास्तुमन्त्रः षडक्षरः ॥१०३॥
103. kṣakāro havyavāhasthaḥ ṣaḍdīrghasvarasaṁyutaḥ ,
bhūṣito nādabindubhyāṁ vāstumantraḥ ṣaḍakṣaraḥ.
तारं मायां तीग्मरश्मे ङेऽन्तमारोग्यदं वदेत् ।
वह्निजायां ततो दत्त्वा सूर्यमन्त्रं समुद्धरेत् ॥१०४॥
104. tāraṁ māyāṁ tīgmaraśme ṅe'ntamārogyadaṁ vadet ,
vahnijāyāṁ tato dattvā sūryamantraṁ samuddharet.
कामो माया च वाणी च ततोऽमृतकरेति च ।
अमृतं प्लावय द्वन्दं स्वाहा सोममनुर्मतः ॥१०५॥
105. kāmo māyā ca vāṇī ca tato'mṛtakareti ca ,
amṛtaṁ plāvaya dvandaṁ svāhā somamanurmataḥ.
ऐ/ ह्रा/ ह्री/ सर्वपदाद्दुष्टान्नाशय नाशय ।
स्वाहावसानो मन्त्रोऽयं मङ्गलस्य प्रकीर्तितः ॥१०६॥
106. ai/ hrā/ hrī/ sarvapadādduṣṭānnāśaya nāśaya ,
svāhāvasāno mantro'yaṁ maṅgalasya prakīrtitaḥ.
ह्री/ श्री/ स्ॐयपदञ्चोक्त्वा सर्वान् कामां स्ततो वदेत् ।
पूरयाऽन्ते वह्निकान्तामेष सोमात्मजे मनुः ॥१०७॥
107. hrī/ śrī/ soṁyapadañcoktvā sarvān kāmāṁ stato vadet ,
pūrayā'nte vahnikāntāmeṣa somātmaje manuḥ.
तारेण पुटिता वाणी ततः सुरगुरोपदम् ।
अभीष्टं यच्च यच्चेति स्वाहामन्त्रो बृहस्पतेः ॥१०८॥
108. tāreṇa puṭitā vāṇī tataḥ suraguropadam ,
abhīṣṭaṁ yacca yacceti svāhāmantro bṛhaspateḥ.
शा/ शी/ शू/ शै/ ततः
शौ/ श/ः शुक्रमन्त्रः ॥१०९॥
109. śā/ śī/ śū/ śai/ tataḥ
śau/ śa/ḥ śukramantraḥ.
ह्रा/ ह्रा/ ह्री/ ह्री/ सर्वशत्रून् विद्रावय पदद्वयम् ।
मार्तण्डसूनवे पश्चात् नमो मन्त्रः शनैश्चरे ॥११०॥
110. hrā/ hrā/ hrī/ hrī/ sarvaśatrūn vidrāvaya padadvayam ,
mārtaṇḍasūnave paścāt namo mantraḥ śanaiścare.
रा/ ह्रौ/ भ्रौ/ ह्री/ सोमशत्रो शत्रून् विध्वंसय द्वयम् ।
राहवे नम इत्येष राहोर्मनुरुदाहृतः ॥१११॥
111. rā/ hrau/ bhrau/ hrī/ somaśatro śatrūn vidhvaṁsaya dvayam ,
rāhave nama ityeṣa rāhormanurudāhṛtaḥ.
क्रू/ ह्र/ क्रै/ केतवे स्वाहा
केतोर्मन्त्रः प्रकीर्तितः ॥११२॥
112. krū/ hra/ krai/ ketave svāhā
ketormantraḥ prakīrtitaḥ.
ल/ र/ मृ/ स्त्रू/ व/ यमिति क्ष/ हौ/ ब्रीममिति क्रमात् ।
इन्द्राद्यनन्तदिक्पानां दशमन्त्राः समीरिताः ॥११३॥
113. la/ ra/ mṛ/ strū/ va/ yamiti kṣa/ hau/ brīmamiti kramāt ,
indrādyanantadikpānāṁ daśamantrāḥ samīritāḥ.
अन्येषां परिवारणां नाममन्त्राः प्रकीर्तिताः ।
अनुक्तमन्त्रे सर्वत्र विधिरेष शिवोदितः ॥११४॥
114. anyeṣāṁ parivāraṇāṁ nāmamantrāḥ prakīrtitāḥ ,
anuktamantre sarvatra vidhireṣa śivoditaḥ.
नमोऽन्तमन्त्रे देवेशि न नमो योजयेद् बुधः ।
स्वाहान्तेऽपि तथामन्त्रे न दद्याद्वह्निवल्लभाम् ॥११५॥
115. namo'ntamantre deveśi na namo yojayed budhaḥ ,
svāhānte'pi tathāmantre na dadyādvahnivallabhām.
ग्रहादिभ्यः प्रदातव्यं पुष्पं वासश्च भूषणम् ।
तेषां वर्णानुरूपेण नान्यथा प्रीतये भवेत् ॥११६॥
116. grahādibhyaḥ pradātavyaṁ puṣpaṁ vāsaśca bhūṣaṇam ,
teṣāṁ varṇānurūpeṇa nānyathā prītaye bhavet.
कुशण्डिकोक्तविधिना वह्निं संस्थापयन् सुधीः ।
पुष्पैरुच्चावचैर्यद्वा समिद्भिर्होममाचरेत् ॥११७॥
117. kuśaṇḍikoktavidhinā vahniṁ saṁsthāpayan sudhīḥ ,
puṣpairuccāvacairyadvā samidbhirhomamācaret.
शान्तिकर्मणि पुष्टौ च वरदो हव्यवाहनः ।
प्रतिष्ठायां लोहिताक्षः शत्रुहा क्रूरकर्मणि ॥११८॥
118. śāntikarmaṇi puṣṭau ca varado havyavāhanaḥ ,
pratiṣṭhāyāṁ lohitākṣaḥ śatruhā krūrakarmaṇi.
शान्तौ पुष्टौ महेशानि तथा क्रूरेऽपि कर्मणि ।
ग्रहयागं प्रकुर्वाणो वाच्चितार्थमवाप्नुयात् ॥११९॥
119. śāntau puṣṭau maheśāni tathā krūre'pi karmaṇi ,
grahayāgaṁ prakurvāṇo vāccitārthamavāpnuyāt.
यथा प्रतिष्ठाकार्येषु देवार्चा पितृतर्पणम् ।
वास्तोर्यागे ग्रहाणाञ्च तद्वदेव विधीयते ॥१२०॥
120. yathā pratiṣṭhākāryeṣu devārcā pitṛtarpaṇam ,
vāstoryāge grahāṇāñca tadvadeva vidhīyate.
यद्येकस्मिन् दिने द्विस्त्रिः प्रतिष्ठा यागकर्म च ।
तन्त्रेण तत्र देवार्चा पितृश्राद्धाग्निसंस्क्रियाः ॥१२१॥
121. yadyekasmin dine dvistriḥ pratiṣṭhā yāgakarma ca ,
tantreṇa tatra devārcā pitṛśrāddhāgnisaṁskriyāḥ.
जलाशयगृहारामसेतुसंक्रमशाखिनः ।
वाहनासनयानानि वासोऽलङ्करणानि च ॥१२२॥
122. jalāśayagṛhārāmasetusaṁkramaśākhinaḥ ,
vāhanāsanayānāni vāso'laṅkaraṇāni ca.
पानाशनीयपात्राणि देयवस्तूनि यान्यपि ।
असंस्कृतानि देवाय न प्रदद्युः फलेप्सवः ॥१२३॥
123. pānāśanīyapātrāṇi deyavastūni yānyapi ,
asaṁskṛtāni devāya na pradadyuḥ phalepsavaḥ.
काम्ये कर्मणि सर्वत्र बुधः सङ्कल्पमाचरेत् ।
विधिवाक्यानुसारेण सम्पूर्णसुकृताप्तये ॥१२४॥
124. kāmye karmaṇi sarvatra budhaḥ saṅkalpamācaret ,
vidhivākyānusāreṇa sampūrṇasukṛtāptaye.
संस्कृताभ्यर्चितं द्रव्यं नामोच्चारणपूर्वकम् ।
सम्प्रदानाभिधाञ्चोक्त्वा दत्त्वा सम्यक् फलं लभेत् ॥१२५॥
125. saṁskṛtābhyarcitaṁ dravyaṁ nāmoccāraṇapūrvakam ,
sampradānābhidhāñcoktvā dattvā samyak phalaṁ labhet.
जलाशयगृहारामसेतुसंक्रमशाखिनाम् ।
कथ्यन्ते प्रोक्षणे मन्त्राः प्रयोज्या ब्रह्मविद्यया ॥१२६॥
126. jalāśayagṛhārāmasetusaṁkramaśākhinām ,
kathyante prokṣaṇe mantrāḥ prayojyā brahmavidyayā.
जीवनाधार जीवानां जीवनप्रद वारुण ।
प्रोक्षणे तव तृप्यन्तु जलभूचरखेचराः ॥१२७॥
127. jīvanādhāra jīvānāṁ jīvanaprada vāruṇa ,
prokṣaṇe tava tṛpyantu jalabhūcarakhecarāḥ.
तृणकाष्ठादिसम्भूत वासेय ब्रह्मणः प्रिय ।
त्वां प्रोक्षयामि तोयेन प्रीतये भव सर्वदा ॥१२८॥
128. tṛṇakāṣṭhādisambhūta vāseya brahmaṇaḥ priya ,
tvāṁ prokṣayāmi toyena prītaye bhava sarvadā.
इष्ठकादिसमुद्भूत
वक्तव्यन्त्विष्टकामये ॥१२९॥
129. iṣṭhakādisamudbhūta
vaktavyantviṣṭakāmaye.
फलैः पत्रैश्च शाखाद्यैश्चायाभिश्च प्रियङ्कराः ।
यच्चन्तु मेऽखिलान् कामान् प्रोक्षितास्तीर्थवारिभिः ॥१३०॥
130. phalaiḥ patraiśca śākhādyaiścāyābhiśca priyaṅkarāḥ ,
yaccantu me'khilān kāmān prokṣitāstīrthavāribhiḥ.
सेतुस्त्वं भवसिन्धूनां पारदः पथिकप्रियः ।
मया संप्रोक्षितः सेतो यथोक्तफलदो भव ॥१३१॥
131. setustvaṁ bhavasindhūnāṁ pāradaḥ pathikapriyaḥ ,
mayā saṁprokṣitaḥ seto yathoktaphalado bhava.
संक्रम त्वां प्रोक्षयामि लोकानां संक्रमं यथा ।
ददासीह तथा स्वर्गे संक्रमो मे प्रदीयताम् ॥१३२॥
132. saṁkrama tvāṁ prokṣayāmi lokānāṁ saṁkramaṁ yathā ,
dadāsīha tathā svarge saṁkramo me pradīyatām.
आरामप्रोक्षणे मन्त्रो य एव कथितः प्रिये ।
स एव शाखिसंस्कारे प्रयोक्तव्यो मनीषिभिः ॥१३३॥
133. ārāmaprokṣaṇe mantro ya eva kathitaḥ priye ,
sa eva śākhisaṁskāre prayoktavyo manīṣibhiḥ.
प्रणवो वारुणञ्चाऽस्त्रं बीजत्रितयमम्बिके ।
सर्वसाधारणद्रव्यप्रोक्षणे विनियोजयेत् ॥१३४॥
134. praṇavo vāruṇañcā'straṁ bījatritayamambike ,
sarvasādhāraṇadravyaprokṣaṇe viniyojayet.
स्नापनार्हं वाहनं चेत् स्नापयेत् ब्रह्मविद्यया ।
अन्यत्रैवाऽर्घ्यतोयेन कुशाग्रेण विशोधयेत् ॥१३५॥
135. snāpanārhaṁ vāhanaṁ cet snāpayet brahmavidyayā ,
anyatraivā'rghyatoyena kuśāgreṇa viśodhayet.
प्राणप्रतिष्ठामाचर्य तत्तद्वाहनसंज्ञया ।
पूजितोऽलङ्कृतो वाहो देयो भवति दैवते ॥१३६॥
136. prāṇapratiṣṭhāmācarya tattadvāhanasaṁjñayā ,
pūjito'laṅkṛto vāho deyo bhavati daivate.
जलाशये पूजनीयो वरुणो यादसां पतिः ।
गृहे प्रजापतिर्ब्रह्माऽरामे सेतौ च संक्रमे ।
पूज्यो विष्णुर्जगत्पाता सर्वात्मा सर्वदृग्विभुः ॥१३७॥
137. jalāśaye pūjanīyo varuṇo yādasāṁ patiḥ ,
gṛhe prajāpatirbrahmā'rāme setau ca saṁkrame ,
pūjyo viṣṇurjagatpātā sarvātmā sarvadṛgvibhuḥ.
विविधानि विधानानि कथितान्युक्तकर्मसु ।
क्रमो न दर्शितो येन मानवः कर्म साधयेत् ॥१३८॥
138. vividhāni vidhānāni kathitānyuktakarmasu ,
kramo na darśito yena mānavaḥ karma sādhayet.
क्रमव्यत्ययकर्माणि बह्वायासकृतान्यपि ।
न यच्चन्ति फलं सम्यक् न्éणां कर्मानुजीविनाम् ॥१३९॥
139. kramavyatyayakarmāṇi bahvāyāsakṛtānyapi ,
na yaccanti phalaṁ samyak néṇāṁ karmānujīvinām.
यदुक्तं परमेशानि मातेव हितकारिणि ।
निःश्रेयसन्तल्लोकानां फलव्यापृतचेतसाम् ॥१४०॥
140. yaduktaṁ parameśāni māteva hitakāriṇi ,
niḥśreyasantallokānāṁ phalavyāpṛtacetasām.
एतेषामुक्तकृत्यानामनुष्ठानं पृथक् पृथक् ।
वास्तुयागक्रमाद्देवि कथयाम्यवधीयताम् ॥१४१॥
141. eteṣāmuktakṛtyānāmanuṣṭhānaṁ pṛthak pṛthak ,
vāstuyāgakramāddevi kathayāmyavadhīyatām.
पूर्वेऽह्नि नियताहारः श्वःप्रातः स्नानमाचरेत् ।
कृत्वा पौर्वाह्निकं कर्म गुरुं नारायणं यजेत् ॥१४२॥
142. pūrve'hni niyatāhāraḥ śvaḥprātaḥ snānamācaret ,
kṛtvā paurvāhnikaṁ karma guruṁ nārāyaṇaṁ yajet.
ततः स्वकाममुद्दिश्य विधिदर्शितवर्त्मना ।
कृतसङ्कल्पको मन्त्री गणेशादीन् समर्चयेत् ॥१४३॥
143. tataḥ svakāmamuddiśya vidhidarśitavartmanā ,
kṛtasaṅkalpako mantrī gaṇeśādīn samarcayet.
बन्धूकाभं त्रिनेत्रं द्विरदवरमुखं नागयज्ञोपवीतं शङ्खं चक्रं कृपाणं विमलसरसिजं हस्तपद्मैर्दधानम् ।
उद्यद्बालेन्दुमौलिं दिनकरकिरणोद्दिप्तवस्त्राङ्गशोभं नानालङ्कारयुक्तं भजत गणपतिं रक्तपद्मोपविष्टम् ॥१४४॥
144. bandhūkābhaṁ trinetraṁ dviradavaramukhaṁ nāgayajñopavītaṁ śaṅkhaṁ cakraṁ kṛpāṇaṁ vimalasarasijaṁ hastapadmairdadhānam ,
udyadbālendumauliṁ dinakarakiraṇoddiptavastrāṅgaśobhaṁ nānālaṅkārayuktaṁ bhajata gaṇapatiṁ raktapadmopaviṣṭam.
एवं ध्यात्वा यथाशक्त्या पूजयित्वा गणेश्वरम् ।
ब्रह्माणञ्च ततो वाणीं विष्णुं लक्ष्मीं समर्चयेत् ॥१४५॥
145. evaṁ dhyātvā yathāśaktyā pūjayitvā gaṇeśvaram ,
brahmāṇañca tato vāṇīṁ viṣṇuṁ lakṣmīṁ samarcayet.
शिवं दुर्गां ग्रहांश्चापि तथा षोडश मातृकाः ।
घृतधारास्वपि वसूनिष्ट्वा कुर्यात् पितृक्रियाम् ॥१४६॥
146. śivaṁ durgāṁ grahāṁścāpi tathā ṣoḍaśa mātṛkāḥ ,
ghṛtadhārāsvapi vasūniṣṭvā kuryāt pitṛkriyām.
ततः प्रोक्तविधानेन मण्डलं वास्तुरक्षसः ।
निर्माय पूजयेत्तत्र वास्तुदैत्यं गणैः सह ॥१४७॥
147. tataḥ proktavidhānena maṇḍalaṁ vāsturakṣasaḥ ,
nirmāya pūjayettatra vāstudaityaṁ gaṇaiḥ saha.
ततस्तु स्थण्डिलं कृत्वा वह्निं संस्कृत्य पूर्ववत् ।
धाराहोमान्तमाचर्य वास्तुहोमं समारभेत् ॥१४८॥
148. tatastu sthaṇḍilaṁ kṛtvā vahniṁ saṁskṛtya pūrvavat ,
dhārāhomāntamācarya vāstuhomaṁ samārabhet.
यथाशक्त्याऽहुतीस्तस्मै परिवारगणाय च ।
तथा पूजितदेवेभ्यो दत्त्वा कर्म समापयेत् ॥१४९॥
149. yathāśaktyā'hutīstasmai parivāragaṇāya ca ,
tathā pūjitadevebhyo dattvā karma samāpayet.
वास्तुयागे पृथक्कार्ये एष ते कथितः क्रमः ।
अनेनैव ग्रहाणाञ्च यज्ञोऽपि विहितः प्रिये ॥१५०॥
150. vāstuyāge pṛthakkārye eṣa te kathitaḥ kramaḥ ,
anenaiva grahāṇāñca yajño'pi vihitaḥ priye.
ग्रहाणामत्र मुख्यत्वान्नाङ्गत्वेन प्रपूजनम् ।
सङ्कल्पानन्तरं कार्यं वास्त्वर्चनमिति क्रमः ॥१५१॥
151. grahāṇāmatra mukhyatvānnāṅgatvena prapūjanam ,
saṅkalpānantaraṁ kāryaṁ vāstvarcanamiti kramaḥ.
गणेशाद्यर्चनं सर्वं वास्तुयागविधानवत् ।
ग्रहाणां यन्त्रमन्त्रौ च ध्यानं प्रागेव कीर्तितम् ॥१५२॥
152. gaṇeśādyarcanaṁ sarvaṁ vāstuyāgavidhānavat ,
grahāṇāṁ yantramantrau ca dhyānaṁ prāgeva kīrtitam.
प्रसङ्गात् कथितौ भद्रे ग्रहवास्तुक्रतुक्रमौ ।
अथ प्रस्तुतकृत्यानामुच्यते कूपसंस्क्रिया ॥१५३॥
153. prasaṅgāt kathitau bhadre grahavāstukratukramau ,
atha prastutakṛtyānāmucyate kūpasaṁskriyā.
संकल्पं विधिवत् कृत्वा वास्तुपूजनमाचरेत् ।
मण्डले कलशे वापि शालग्रामे यथामति ॥१५४॥
154. saṁkalpaṁ vidhivat kṛtvā vāstupūjanamācaret ,
maṇḍale kalaśe vāpi śālagrāme yathāmati.
ततः पूज्यो गणपतिर्ब्रह्मा वाणी हरी रमा ।
शिवो दुर्गा ग्रहाश्चापि पूज्या दिक्पतयस्तथा ॥१५५॥
155. tataḥ pūjyo gaṇapatirbrahmā vāṇī harī ramā ,
śivo durgā grahāścāpi pūjyā dikpatayastathā.
मातरौ वसवोऽष्टौ च ततः कार्या पितृक्रिया ।
प्राधान्यं वरुणस्यात्र स हि पूज्यो विशेषतः ॥१५६॥
156. mātarau vasavo'ṣṭau ca tataḥ kāryā pitṛkriyā ,
prādhānyaṁ varuṇasyātra sa hi pūjyo viśeṣataḥ.
नानोपहारैर्वरुणमर्चयित्वा स्वशक्तितः ।
विधिवत् संस्कृते वह्नौ वारुणं होममाचरेत् ॥१५७॥
157. nānopahārairvaruṇamarcayitvā svaśaktitaḥ ,
vidhivat saṁskṛte vahnau vāruṇaṁ homamācaret.
पूजितेभ्यश्च देवेभ्यो दत्त्वा प्रत्येकमाहुतिम् ।
पूर्णाहुत्यन्तकृत्येन होमकर्म समापयेत् ॥१५८॥
158. pūjitebhyaśca devebhyo dattvā pratyekamāhutim ,
pūrṇāhutyantakṛtyena homakarma samāpayet.
ततो ध्वजपताकास्रग्गन्धसिन्दूरचर्चितम् ।
उक्तप्रोक्षणमन्त्रेण प्रोक्षयेत् कूपमुत्तमम् ॥१५९॥
159. tato dhvajapatākāsraggandhasindūracarcitam ,
uktaprokṣaṇamantreṇa prokṣayet kūpamuttamam.
ततः स्वकाममुद्दिश्य देवमुद्दिश्य वा नरः ।
सर्वभूतप्रीणनायोत्सृजेत् कूपजलाशयम् ॥१६०॥
160. tataḥ svakāmamuddiśya devamuddiśya vā naraḥ ,
sarvabhūtaprīṇanāyotsṛjet kūpajalāśayam.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रार्थयेत् साधकाग्रणीः ।
सुप्रीयन्तां सर्वभूता नभोभूतोयवासिनः ॥१६१॥
161. kṛtāñjalipuṭo bhūtvā prārthayet sādhakāgraṇīḥ ,
suprīyantāṁ sarvabhūtā nabhobhūtoyavāsinaḥ.
उत्सृष्टं सर्वभूतेभ्यो मयैतज्जलमुत्तमम् ।
तृप्यन्तु सर्वभूतानि स्नानपानावगाहनैः ॥१६२॥
162. utsṛṣṭaṁ sarvabhūtebhyo mayaitajjalamuttamam ,
tṛpyantu sarvabhūtāni snānapānāvagāhanaiḥ.
सामान्यं सर्वजीवेभ्यो मया दत्तमिदं जलम् ।
ये च केचिद्विपद्यन्ते स्वस्वकर्मविपाकतः ॥१६३॥
163. sāmānyaṁ sarvajīvebhyo mayā dattamidaṁ jalam ,
ye ca kecidvipadyante svasvakarmavipākataḥ.
तत्पापैर्न प्रलिप्येऽहं सफलास्तु मम क्रिया ।
ततस्तु दक्षिणां कृत्वा कृतशान्त्यादिकक्रियः ॥१६४॥
164. tatpāpairna pralipye'haṁ saphalāstu mama kriyā ,
tatastu dakṣiṇāṁ kṛtvā kṛtaśāntyādikakriyaḥ.
ब्राह्मणान् भोजयेत् कौलान् दीनानपि बुभुक्षितान् ।
जलाशयप्रतिष्ठासु सर्वत्रैष क्रमः शिवे ॥१६५॥
165. brāhmaṇān bhojayet kaulān dīnānapi bubhukṣitān ,
jalāśayapratiṣṭhāsu sarvatraiṣa kramaḥ śive.
तडागादौ च कर्तव्या
नागस्तम्भजलेचराः ॥१६६॥
166. taḍāgādau ca kartavyā
nāgastambhajalecarāḥ.
मीनमण्डूकमकरकूर्माश्च जलजन्तवः ।
कार्या धातुमयाश्चैते कर्तृवित्तानुसारतः ॥१६७॥
167. mīnamaṇḍūkamakarakūrmāśca jalajantavaḥ ,
kāryā dhātumayāścaite kartṛvittānusārataḥ.
मत्स्यौ स्वर्णमयौ कुर्यात् मण्डूकावपि हेमजौ ।
राजतौ मकरौ कूर्ममिथुनं ताम्ररिन्तिकम् ॥१६८॥
168. matsyau svarṇamayau kuryāt maṇḍūkāvapi hemajau ,
rājatau makarau kūrmamithunaṁ tāmrarintikam.
एतैर्जलचरैः सार्धं तडागमपि दीर्घिकाम् ।
सागरञ्च समुत्सृज्य प्रार्थयन्नागमर्चयेत् ॥१६९॥
169. etairjalacaraiḥ sārdhaṁ taḍāgamapi dīrghikām ,
sāgarañca samutsṛjya prārthayannāgamarcayet.
अनन्तो वासुकिः पद्मो महापद्मश्च तक्षकः ।
कुलीरः कर्कटः शङ्खः पाथसां रक्षका इमे ॥१७०॥
170. ananto vāsukiḥ padmo mahāpadmaśca takṣakaḥ ,
kulīraḥ karkaṭaḥ śaṅkhaḥ pāthasāṁ rakṣakā ime.
इत्यष्टौ नागनामानि लिखित्वाऽश्वत्थपल्लवे ।
स्मृत्वा प्रणवगायत्र्यौ घटमध्ये विनिःक्षिपेत् ॥१७१॥
171. ityaṣṭau nāganāmāni likhitvā'śvatthapallave ,
smṛtvā praṇavagāyatryau ghaṭamadhye viniḥkṣipet.
चन्द्रार्कौ साक्षिणौ कृत्वा विलोड्यैकं समुद्धरेत् ।
तत्रोत्तिष्ठति यो नागस्तं कुर्यात्तोयरक्षकम् ॥१७२॥
172. candrārkau sākṣiṇau kṛtvā viloḍyaikaṁ samuddharet ,
tatrottiṣṭhati yo nāgastaṁ kuryāttoyarakṣakam.
स्तम्भमेकं समानीय विंशहस्तमितं शुभम् ।
सरलं दारुजं तैलैरुक्षितञ्च हरिद्रया ॥१७३॥
173. stambhamekaṁ samānīya viṁśahastamitaṁ śubham ,
saralaṁ dārujaṁ tailairukṣitañca haridrayā.
स्नापयेत्तीर्थतोयेन व्याहृत्या प्रणवेन च ।
तत्र ह्रीश्रीक्षमाशान्तिसहितं नागमर्चयेत् ॥१७४॥
174. snāpayettīrthatoyena vyāhṛtyā praṇavena ca ,
tatra hrīśrīkṣamāśāntisahitaṁ nāgamarcayet.
नाग त्वं विष्णुशय्याऽसि महादेवविभूषणम् ।
स्तम्भमेनमधिष्ठाय जलरक्षां कुरुष्व मे ॥१७५॥
175. nāga tvaṁ viṣṇuśayyā'si mahādevavibhūṣaṇam ,
stambhamenamadhiṣṭhāya jalarakṣāṁ kuruṣva me.
इति प्रार्थ्य ततो नागस्तम्भं मध्येजलाशयम् ।
समारोप्य तडागञ्च कर्ता कुर्यात् प्रदक्षिणम् ॥१७६॥
176. iti prārthya tato nāgastambhaṁ madhyejalāśayam ,
samāropya taḍāgañca kartā kuryāt pradakṣiṇam.
यूपश्चेत् स्थापितः पूर्वं तदा नागं घटेऽर्चयन् ।
तज्जलं तत्र निःक्षिप्य शिष्टं कर्म समापयेत् ॥१७७॥
177. yūpaścet sthāpitaḥ pūrvaṁ tadā nāgaṁ ghaṭe'rcayan ,
tajjalaṁ tatra niḥkṣipya śiṣṭaṁ karma samāpayet.
एवं गृहप्रतिष्ठायां कृतसंकल्पको बुधः ।
वास्त्वादिवसुपूजान्तं पैत्रं कर्म च कूपवत् ॥१७८॥
178. evaṁ gṛhapratiṣṭhāyāṁ kṛtasaṁkalpako budhaḥ ,
vāstvādivasupūjāntaṁ paitraṁ karma ca kūpavat.
विधायाऽत्र विशेषेण यजेद्देवं प्रजापतिम् ।
प्राजापत्यञ्च हवनं कुर्यात् साधकसत्तमः ॥१७९॥
179. vidhāyā'tra viśeṣeṇa yajeddevaṁ prajāpatim ,
prājāpatyañca havanaṁ kuryāt sādhakasattamaḥ.
गृहं पूर्वोक्तमन्त्रेण प्रोक्ष्य गन्धादिनाऽर्चयन् ।
ईशानाभिमुखो भूत्वा प्रार्थयेद्विहिताञ्जलिः ॥१८०॥
180. gṛhaṁ pūrvoktamantreṇa prokṣya gandhādinā'rcayan ,
īśānābhimukho bhūtvā prārthayedvihitāñjaliḥ.
प्रजापतिपते गेह पुष्पमाल्यादिभूषितः ।
अस्माकं शुभवासाय सर्वथा सुखदो भव ॥१८१॥
181. prajāpatipate geha puṣpamālyādibhūṣitaḥ ,
asmākaṁ śubhavāsāya sarvathā sukhado bhava.
ततस्तु दक्षिणां कृत्वा शान्त्याशीर्वादमाचरेत् ।
विप्रान् कुलीनान् दीनांश्च भोजयेदात्मशक्तितः ॥१८२॥
182. tatastu dakṣiṇāṁ kṛtvā śāntyāśīrvādamācaret ,
viprān kulīnān dīnāṁśca bhojayedātmaśaktitaḥ.
अन्यार्थन्तु प्रतिष्ठा चेत् तद्वासायात्र योजयेत् ।
देवत्राकृतगेहस्य विधानं शृणु शैलजे ॥१८३॥
183. anyārthantu pratiṣṭhā cet tadvāsāyātra yojayet ,
devatrākṛtagehasya vidhānaṁ śṛṇu śailaje.
इत्थं संस्कृत्य भवनं शङ्खतूर्यादिनिःस्वनैः ।
देवतासन्निधिं गत्वा प्रार्थयेद्विहिताञ्जलिः ॥१८४॥
184. itthaṁ saṁskṛtya bhavanaṁ śaṅkhatūryādiniḥsvanaiḥ ,
devatāsannidhiṁ gatvā prārthayedvihitāñjaliḥ.
उत्तिष्ठ देवदेवेश भक्तानां वाञ्चितप्रद ।
आगत्य जन्मसाफल्यं कुरु मे करुणानिधे ॥१८५॥
185. uttiṣṭha devadeveśa bhaktānāṁ vāñcitaprada ,
āgatya janmasāphalyaṁ kuru me karuṇānidhe.
इत्यभ्यर्थ्य गृहाभ्यर्णे देवमानीय साधकः ।
उपस्थाप्य गृहद्वारि पुरतो वाहनं न्यसेत् ॥१८६॥
186. ityabhyarthya gṛhābhyarṇe devamānīya sādhakaḥ ,
upasthāpya gṛhadvāri purato vāhanaṁ nyaset.
त्रिशूलमथवा चक्रं विन्यस्य भवनोपरि ।
रोपयेन्मन्दिरेशाने सपताकं ध्वजं सुधीः ॥१८७॥
187. triśūlamathavā cakraṁ vinyasya bhavanopari ,
ropayenmandireśāne sapatākaṁ dhvajaṁ sudhīḥ.
चन्द्रातपैः किङ्किणीभिः पुष्पस्रक्चूतपल्लवैः ।
शोभयित्वा गृहं सम्यक् चादयेद्दिव्यवाससा ॥१८८॥
188. candrātapaiḥ kiṅkiṇībhiḥ puṣpasrakcūtapallavaiḥ ,
śobhayitvā gṛhaṁ samyak cādayeddivyavāsasā.
उत्तराभिमुखं देवं वक्ष्यमाणविधानतः ।
स्नापयेद्विहितैर्द्रव्यैस्तत्क्रमं वच्मि ते शृणु ॥१८९॥
189. uttarābhimukhaṁ devaṁ vakṣyamāṇavidhānataḥ ,
snāpayedvihitairdravyaistatkramaṁ vacmi te śṛṇu.
ऐ/ ह्री/ श्रीमिति मन्त्रान्ते मूलमन्त्रं समुच्चरन् ।
दुग्धेन स्नापयामि त्वां मातेव परिपालय ॥१९०॥
190. ai/ hrī/ śrīmiti mantrānte mūlamantraṁ samuccaran ,
dugdhena snāpayāmi tvāṁ māteva paripālaya.
प्रोक्तबीजत्रयस्यान्ते तथा मूलं नियोजयन् ।
दध्ना त्वां स्नापयाम्यद्य भवतापहरो भव ॥१९१॥
191. proktabījatrayasyānte tathā mūlaṁ niyojayan ,
dadhnā tvāṁ snāpayāmyadya bhavatāpaharo bhava.
पुनर्बीजत्रयं मूलं सर्वानन्दकरेति च ।
मधुना स्नापितः प्रीतो मामानन्दमयं कुरु ॥१९२॥
192. punarbījatrayaṁ mūlaṁ sarvānandakareti ca ,
madhunā snāpitaḥ prīto māmānandamayaṁ kuru.
प्राग्वन्मूलं समुच्चार्य सावित्रीं प्रणवं स्मरन् ।
देवप्रियेण हविषा आयुःशुक्रेण तेजसा ।
स्नानं ते कल्पयामीश मामरोगं सदा कुरु ॥१९३॥
193. prāgvanmūlaṁ samuccārya sāvitrīṁ praṇavaṁ smaran ,
devapriyeṇa haviṣā āyuḥśukreṇa tejasā ,
snānaṁ te kalpayāmīśa māmarogaṁ sadā kuru.
तद्वन्मूलञ्च गायत्रीं व्याहृतिं समुदीरयन् ।
देवेश शर्करातोयैः स्नातो मे यच्च वाञ्चितम् ॥१९४॥
194. tadvanmūlañca gāyatrīṁ vyāhṛtiṁ samudīrayan ,
deveśa śarkarātoyaiḥ snāto me yacca vāñcitam.
तथा मूलं समुच्चार्य गायत्रीं वारुणं मनुम् ।
विधात्रा निर्मितैर्दिव्यैः प्रियैः स्निग्धैरलौकिकैः ।
नारिकेलोदकैः स्नानं कल्पयामि नमोऽस्तु ते ॥१९५॥
195. tathā mūlaṁ samuccārya gāyatrīṁ vāruṇaṁ manum ,
vidhātrā nirmitairdivyaiḥ priyaiḥ snigdhairalaukikaiḥ ,
nārikelodakaiḥ snānaṁ kalpayāmi namo'stu te.
गायत्र्या मूलमन्त्रेण
स्नापयेदिक्षुजैः रसैः ॥१९६॥
196. gāyatryā mūlamantreṇa
snāpayedikṣujaiḥ rasaiḥ.
कामबीजं तथा तारं सावित्रीं मूलमीरयन् ।
कर्पूरागुरुकाश्मीरकस्तूरीचन्दनोदकैः ।
सुस्नातो भव सुप्रीतो भुक्तिमुक्ती प्रयच्च मे ॥१९७॥
197. kāmabījaṁ tathā tāraṁ sāvitrīṁ mūlamīrayan ,
karpūrāgurukāśmīrakastūrīcandanodakaiḥ ,
susnāto bhava suprīto bhuktimuktī prayacca me.
इत्यष्टकलशैः स्नानं कारयित्वा जगत्पतिम् ।
गृहाभ्यन्तरमानीय स्थापयेदासनोपरि ॥१९८॥
198. ityaṣṭakalaśaiḥ snānaṁ kārayitvā jagatpatim ,
gṛhābhyantaramānīya sthāpayedāsanopari.
स्नापनार्हा न चेदर्चा तद्यन्त्रे वापि तन्मनौ ।
शालग्रामशिलायां वा स्नापयित्वा प्रपूजयेत् ॥१९९॥
199. snāpanārhā na cedarcā tadyantre vāpi tanmanau ,
śālagrāmaśilāyāṁ vā snāpayitvā prapūjayet.
अशक्तौ मूलमन्त्रेण स्नापयेच्चुद्धपाथसाम् ।
अष्टभिः कलशैर्यद्वा पञ्चभिः सप्तभिर्यथा ॥२००॥
200. aśaktau mūlamantreṇa snāpayeccuddhapāthasām ,
aṣṭabhiḥ kalaśairyadvā pañcabhiḥ saptabhiryathā.
घटप्रमाणं प्रागेव कथितं चक्रपूजने ।
सर्वत्रागमकृत्येषु स एव विहितो घटः ॥२०१॥
201. ghaṭapramāṇaṁ prāgeva kathitaṁ cakrapūjane ,
sarvatrāgamakṛtyeṣu sa eva vihito ghaṭaḥ.
ततो यजेन्महादेवं स्वस्वपूजाविधानतः ।
तत्रोपचारान् वक्ष्यामि शृणु देवि परात्परे ॥२०२॥
202. tato yajenmahādevaṁ svasvapūjāvidhānataḥ ,
tatropacārān vakṣyāmi śṛṇu devi parātpare.
आसनं स्वागतं पाद्यमर्घ्यमाचमनीयकम् ।
मधुपर्कस्तथाचम्यं स्नानीयं वस्त्रभूषणे ॥२०३॥
203. āsanaṁ svāgataṁ pādyamarghyamācamanīyakam ,
madhuparkastathācamyaṁ snānīyaṁ vastrabhūṣaṇe.
गन्धपुष्पे धूपदीपौ नैवेद्यं वन्दनं तथा ।
देवार्चनासु निर्दिष्टा उपचाराश्च षोडश ॥२०४॥
204. gandhapuṣpe dhūpadīpau naivedyaṁ vandanaṁ tathā ,
devārcanāsu nirdiṣṭā upacārāśca ṣoḍaśa.
पाद्यमर्घ्यञ्चाचमनं मधुपर्काचमौ तथा ।
गन्धादिपञ्चकं चैते उपचारा दश स्मृताः ॥२०५॥
205. pādyamarghyañcācamanaṁ madhuparkācamau tathā ,
gandhādipañcakaṁ caite upacārā daśa smṛtāḥ.
गन्धपुष्पे धूपदीपौ नैवेद्यञ्चापि कालिके ।
पञ्चोपचाराः कथिता देवतायाः प्रपूजने ॥२०६॥
206. gandhapuṣpe dhūpadīpau naivedyañcāpi kālike ,
pañcopacārāḥ kathitā devatāyāḥ prapūjane.
अस्त्रेणाऽर्घ्याम्भसा द्रव्यं प्रोक्ष्य धेनुं प्रदर्शयन् ।
सम्पूज्य गन्धपुष्पाभ्यां द्रव्याख्यानं समुल्लिखेत् ॥२०७॥
207. astreṇā'rghyāmbhasā dravyaṁ prokṣya dhenuṁ pradarśayan ,
sampūjya gandhapuṣpābhyāṁ dravyākhyānaṁ samullikhet.
वक्ष्यमाणमनुं स्मृत्वा मूलञ्च देवताभिधाम् ।
सचतुर्थीं समुच्चार्य त्यागार्थं वचनं पठेत् ॥२०८॥
208. vakṣyamāṇamanuṁ smṛtvā mūlañca devatābhidhām ,
sacaturthīṁ samuccārya tyāgārthaṁ vacanaṁ paṭhet.
निवेदनविधिः प्रोक्तो देवे देयेषु वस्तुषु ।
अनेन विधिना विद्वान् द्रव्यं दद्याद्दिवौकसे ॥२०९॥
209. nivedanavidhiḥ prokto deve deyeṣu vastuṣu ,
anena vidhinā vidvān dravyaṁ dadyāddivaukase.
आद्यार्चनविधौ पूर्वं पाद्यार्घ्यादिनिवेदनम् ।
अर्पणं कारणादीनां सर्वमेव प्रदर्शितम् ॥२१०॥
210. ādyārcanavidhau pūrvaṁ pādyārghyādinivedanam ,
arpaṇaṁ kāraṇādīnāṁ sarvameva pradarśitam.
अनुक्तमन्त्रा ये तत्र तानेवात्र शृणु प्रिये ।
आसनाद्युपचाराणां प्रदाने विनियोजयेत् ॥२११॥
211. anuktamantrā ye tatra tānevātra śṛṇu priye ,
āsanādyupacārāṇāṁ pradāne viniyojayet.
सर्वभूतान्तरस्थाय सर्वभूतान्तरात्मने ।
कल्पयाम्युपवेशार्थमासनं ते नमो नमः ॥२१२॥
212. sarvabhūtāntarasthāya sarvabhūtāntarātmane ,
kalpayāmyupaveśārthamāsanaṁ te namo namaḥ.
उक्तक्रमेण देवेशि प्रदायाऽसनमुत्तमम् ।
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा स्वागतं प्रार्थयेत्ततः ॥२१३॥
213. uktakrameṇa deveśi pradāyā'sanamuttamam ,
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā svāgataṁ prārthayettataḥ.
देवाः स्वाभीष्टसिद्ध्यर्थं यस्य वाञ्चन्ति दर्शनम् ।
सुस्वागतं स्वागतं मे तस्मै ते परमात्मने ॥२१४॥
214. devāḥ svābhīṣṭasiddhyarthaṁ yasya vāñcanti darśanam ,
susvāgataṁ svāgataṁ me tasmai te paramātmane.
अद्य मे सफलं जन्म जीवनं सफलाः क्रियाः ।
स्वागतं यत्त्वया तन्मे तपसां फलमागतम् ॥२१५॥
215. adya me saphalaṁ janma jīvanaṁ saphalāḥ kriyāḥ ,
svāgataṁ yattvayā tanme tapasāṁ phalamāgatam.
देवमामन्त्र्य संप्रार्थ्य स्वागतप्रश्नमम्बिके ।
विहितं पाद्यमादाय मन्त्रमेनमुदीरयेत् ॥२१६॥
216. devamāmantrya saṁprārthya svāgatapraśnamambike ,
vihitaṁ pādyamādāya mantramenamudīrayet.
यत्पादजलसंस्पर्शाच्चुद्धिमाप जगत्त्रयम् ।
तत्पादाब्जप्रोक्षणार्थं पाद्यन्ते कल्पयाम्यहम् ॥२१७॥
217. yatpādajalasaṁsparśāccuddhimāpa jagattrayam ,
tatpādābjaprokṣaṇārthaṁ pādyante kalpayāmyaham.
परमानन्दसन्दोहो जायते यत्प्रसादतः ।
तस्मै सर्वात्मभूताय आनन्दार्घ्यं समर्पये ॥२१८॥
218. paramānandasandoho jāyate yatprasādataḥ ,
tasmai sarvātmabhūtāya ānandārghyaṁ samarpaye.
जातीलवङ्गकक्कोलैर्जलं केवलमेव वा ।
प्रोक्षितार्चितमादाय मन्त्रेणाऽनेन चार्पयेत् ॥२१९॥
219. jātīlavaṅgakakkolairjalaṁ kevalameva vā ,
prokṣitārcitamādāya mantreṇā'nena cārpayet.
यदुच्चिष्टमुपस्पृष्टं शुद्धिमेत्यखिलं जगत् ।
तस्मै मुखारविन्दाय आचामं कल्पयामि ते ॥२२०॥
220. yaducciṣṭamupaspṛṣṭaṁ śuddhimetyakhilaṁ jagat ,
tasmai mukhāravindāya ācāmaṁ kalpayāmi te.
मधुपर्कं समादाय
भक्त्याऽनेन समर्पयेत् ॥२२१॥
221. madhuparkaṁ samādāya
bhaktyā'nena samarpayet.
तापत्रयविनाशार्थमखण्डानन्दहेतवे ।
मधुपर्कं ददाम्यद्य प्रसीद परमेश्वर ॥२२२॥
222. tāpatrayavināśārthamakhaṇḍānandahetave ,
madhuparkaṁ dadāmyadya prasīda parameśvara.
अशुचिः शुचितामेति यत्स्पृष्टस्पर्शमात्रतः ।
तस्मिंस्ते वदनाम्भोजे पुनराचमनीयकम् ॥२२३॥
223. aśuciḥ śucitāmeti yatspṛṣṭasparśamātrataḥ ,
tasmiṁste vadanāmbhoje punarācamanīyakam.
स्नानार्थं जलमादाय प्राग्वत् प्रोक्षितमर्चितम् ।
निधाय देवपुरतो मन्त्रमेनमुदीरयेत् ॥२२४॥
224. snānārthaṁ jalamādāya prāgvat prokṣitamarcitam ,
nidhāya devapurato mantramenamudīrayet.
यत्तेजसा जगद्व्याप्तं यतो जातमिदं जगत् ।
तस्मै ते जगदाधार स्नानार्थं तोयमर्पये ॥२२५॥
225. yattejasā jagadvyāptaṁ yato jātamidaṁ jagat ,
tasmai te jagadādhāra snānārthaṁ toyamarpaye.
स्नाने वस्त्रे च नैवेद्ये दद्यादाचमनीयकम् ।
अन्यद्रव्यप्रदानान्ते दद्यात्तोयं सकृत् सकृत् ॥२२६॥
226. snāne vastre ca naivedye dadyādācamanīyakam ,
anyadravyapradānānte dadyāttoyaṁ sakṛt sakṛt.
वस्त्रमानीय देवाग्रे शोधितं पूर्ववर्त्मना ।
धृत्वा कराभ्यामुत्तोल्य पठेदेनं मनुं सुधीः ॥२२७॥
227. vastramānīya devāgre śodhitaṁ pūrvavartmanā ,
dhṛtvā karābhyāmuttolya paṭhedenaṁ manuṁ sudhīḥ.
सर्वावरणहीनाय मायाप्रच्चन्नतेजसे ।
वाससी परिधानाय कल्पयामि नमोऽस्तु ते ॥२२८॥
228. sarvāvaraṇahīnāya māyāpraccannatejase ,
vāsasī paridhānāya kalpayāmi namo'stu te.
नानाभरणमादाय स्वर्णरौप्यादिनिर्मितम् ।
प्रोक्ष्याऽर्चयित्वा देवाय दद्यादेनं समुच्चरन् ॥२२९॥
229. nānābharaṇamādāya svarṇaraupyādinirmitam ,
prokṣyā'rcayitvā devāya dadyādenaṁ samuccaran.
विश्वाभरणभूताय विश्वशोभैकयोनये ।
मायाविग्रहभूषार्थं भूषणानि समर्पये ॥२३०॥
230. viśvābharaṇabhūtāya viśvaśobhaikayonaye ,
māyāvigrahabhūṣārthaṁ bhūṣaṇāni samarpaye.
गन्धतन्मात्रया सृष्टा येन गन्धधरा धरा ।
तस्मै परात्मने तुभ्यं परमं गन्धमर्पये ॥२३१॥
231. gandhatanmātrayā sṛṣṭā yena gandhadharā dharā ,
tasmai parātmane tubhyaṁ paramaṁ gandhamarpaye.
पुष्पं मनोहरं रम्यं सुगन्धं देवनिर्मितम् ।
मया निवेदितं भक्त्या पुष्पमेतत् प्रगृह्यताम् ॥२३२॥
232. puṣpaṁ manoharaṁ ramyaṁ sugandhaṁ devanirmitam ,
mayā niveditaṁ bhaktyā puṣpametat pragṛhyatām.
वनस्पतिरसो दिव्यो गन्धाढ्यः सुमनोहरः ।
आघ्रेयः सर्वभूतानां धूपो घ्राणाय तेऽर्प्यते ॥२३३॥
233. vanaspatiraso divyo gandhāḍhyaḥ sumanoharaḥ ,
āghreyaḥ sarvabhūtānāṁ dhūpo ghrāṇāya te'rpyate.
सुप्रकाशो महादीप्तः सर्वतस्तिमिरापहः ।
सबाह्याभ्यन्तरज्योतिर्दीपोऽयं प्रतिगृह्यताम् ॥२३४॥
234. suprakāśo mahādīptaḥ sarvatastimirāpahaḥ ,
sabāhyābhyantarajyotirdīpo'yaṁ pratigṛhyatām.
नैवेद्यं स्वादुसंयुक्तं नानाभक्ष्यसमन्वितम् ।
निवेदयामि भक्त्येदं जुषाण परमेश्वर ॥२३५॥
235. naivedyaṁ svādusaṁyuktaṁ nānābhakṣyasamanvitam ,
nivedayāmi bhaktyedaṁ juṣāṇa parameśvara.
पानार्थं सलिलं देव कर्पूरादिसुवासितम् ।
सर्वतृप्तिकरं स्वच्चमर्पयामि नमोऽस्तु ते ॥२३६॥
236. pānārthaṁ salilaṁ deva karpūrādisuvāsitam ,
sarvatṛptikaraṁ svaccamarpayāmi namo'stu te.
ततः कर्पूरखदिरलवङ्गैलादिभिर्युतम् ।
ताम्बूलं पुनराचम्यं दत्त्वा वन्दनमाचरेत् ॥२३७॥
237. tataḥ karpūrakhadiralavaṅgailādibhiryutam ,
tāmbūlaṁ punarācamyaṁ dattvā vandanamācaret.
उपचाराधारदाने साधारं द्रव्यमुल्लिखेत् ।
दद्याद्वा पृथगाधारं तत्तन्नाम समुच्चरन् ॥२३८॥
238. upacārādhāradāne sādhāraṁ dravyamullikhet ,
dadyādvā pṛthagādhāraṁ tattannāma samuccaran.
इत्थमर्चितदेवाय दत्त्वा पुष्पाञ्जलित्रयम् ।
साच्चादनं गृहं प्रोक्ष्य पठेदेनं कृताञ्जलिः ॥२३९॥
239. itthamarcitadevāya dattvā puṣpāñjalitrayam ,
sāccādanaṁ gṛhaṁ prokṣya paṭhedenaṁ kṛtāñjaliḥ.
गेह त्वं सर्वलोकानां पूज्यः पुण्ययशःप्रदः ।
देवतास्थितिदानेषु सुमेरुसदृशो भव ॥२४०॥
240. geha tvaṁ sarvalokānāṁ pūjyaḥ puṇyayaśaḥpradaḥ ,
devatāsthitidāneṣu sumerusadṛśo bhava.
त्वं कैलासश्च वैकुण्ठस्त्वं ब्रह्मभवनं गृह ।
यत् त्वया विधृतो देवस्तस्मात् त्वं सुरवन्दितः ॥२४१॥
241. tvaṁ kailāsaśca vaikuṇṭhastvaṁ brahmabhavanaṁ gṛha ,
yat tvayā vidhṛto devastasmāt tvaṁ suravanditaḥ.
यस्य कुक्षौ जगत् सर्वं वरीवर्ति चराचरम् ।
मायविधृतदेहस्य तस्य मूर्तेर्विधारणात् ॥२४२॥
242. yasya kukṣau jagat sarvaṁ varīvarti carācaram ,
māyavidhṛtadehasya tasya mūrtervidhāraṇāt.
देवमातृसमस्त्वं हि सर्वतीर्थमयस्तथा ।
सर्वकामप्रदो भूत्वा शान्तिं मे कुरु ते नमः ॥२४३॥
243. devamātṛsamastvaṁ hi sarvatīrthamayastathā ,
sarvakāmaprado bhūtvā śāntiṁ me kuru te namaḥ.
इत्यभ्यर्थ्य त्रिरभ्यर्च्य गृहं चक्रादिसंयुतम् ।
आत्मनः काममुद्दिश्य दद्याद्देवाय साधकः ॥२४४॥
244. ityabhyarthya trirabhyarcya gṛhaṁ cakrādisaṁyutam ,
ātmanaḥ kāmamuddiśya dadyāddevāya sādhakaḥ.
विश्वावासाय विश्वाय गृहं ते विनिवेदितम् ।
अङ्गीकुरु महेशान कृपया सन्निधीयताम् ॥२४५॥
245. viśvāvāsāya viśvāya gṛhaṁ te viniveditam ,
aṅgīkuru maheśāna kṛpayā sannidhīyatām.
इत्युक्त्वाऽर्पितगेहाय देवाय दत्तदक्षिणः ।
शङ्खतूर्यादिघोषैस्तं स्थापयेद्वेदिकोपरि ॥२४६॥
246. ityuktvā'rpitagehāya devāya dattadakṣiṇaḥ ,
śaṅkhatūryādighoṣaistaṁ sthāpayedvedikopari.
स्पृष्ट्वा देवपदद्वन्द्वं मूलमन्त्रं समुच्चरन् ।
स्था/ स्थी/ स्थिरो भवेत्युक्त्वा वासस्ते कल्पितो मया ।
इति देवं स्थिरीकृत्य भवनं प्रार्थयेत् पुनः ॥२४७॥
247. spṛṣṭvā devapadadvandvaṁ mūlamantraṁ samuccaran ,
sthā/ sthī/ sthiro bhavetyuktvā vāsaste kalpito mayā ,
iti devaṁ sthirīkṛtya bhavanaṁ prārthayet punaḥ.
गृह देवनिवासाय सर्वथा प्रीतिदो भव ।
उत्सृष्टे त्वयि मे लोकाः स्थिराः सन्तु निरामयाः ॥२४८॥
248. gṛha devanivāsāya sarvathā prītido bhava ,
utsṛṣṭe tvayi me lokāḥ sthirāḥ santu nirāmayāḥ.
द्विसप्तातीतपुरुषान् द्विसप्तानागतानपि ।
मां च मे परिवारांश्च देवधाम्नि निवासय ॥२४९॥
249. dvisaptātītapuruṣān dvisaptānāgatānapi ,
māṁ ca me parivārāṁśca devadhāmni nivāsaya.
यजनात् सर्वयज्ञानां सर्वतीर्थनिषेवणात् ।
यत्फलं तत्फलं मेऽद्य जायतां त्वत्प्रसादतः ॥२५०॥
250. yajanāt sarvayajñānāṁ sarvatīrthaniṣevaṇāt ,
yatphalaṁ tatphalaṁ me'dya jāyatāṁ tvatprasādataḥ.
यावत् वसुन्धरा तिष्ठेत् यावदेते धराधराः ।
यावद्दिवानिशानाथौ तावन्मे वर्ततां कुलम् ॥२५१॥
251. yāvat vasundharā tiṣṭhet yāvadete dharādharāḥ ,
yāvaddivāniśānāthau tāvanme vartatāṁ kulam.
इति प्रार्थ्य गृहं प्राज्ञः पुनर्देवं समर्चयन् ।
दर्पणाद्यन्यवस्तूनि ध्वजं चापि निवेदयेत् ॥२५२॥
252. iti prārthya gṛhaṁ prājñaḥ punardevaṁ samarcayan ,
darpaṇādyanyavastūni dhvajaṁ cāpi nivedayet.
ततस्तु वाहनं दद्यात् यस्मिन् देवे यथोदितम् ।
शिवाय वृषभं दत्त्वा प्रार्थयेद्विहिताञ्जलिः ॥२५३॥
253. tatastu vāhanaṁ dadyāt yasmin deve yathoditam ,
śivāya vṛṣabhaṁ dattvā prārthayedvihitāñjaliḥ.
वृषभ त्वं महाकायस्तीक्ष्णशृङ्गोऽरिघातकः ।
पृष्ठे वहसि देवेशं पूज्योऽसि त्रिदशैरपि ॥२५४॥
254. vṛṣabha tvaṁ mahākāyastīkṣṇaśṛṅgo'righātakaḥ ,
pṛṣṭhe vahasi deveśaṁ pūjyo'si tridaśairapi.
क्षुरेषु सर्वतीर्थानि रोम्नि वेदाः सनातनाः ।
निगमागमतन्त्राणि दशनाग्रे वसन्ति ते ॥२५५॥
255. kṣureṣu sarvatīrthāni romni vedāḥ sanātanāḥ ,
nigamāgamatantrāṇi daśanāgre vasanti te.
त्वयि दत्ते महाभाग सुप्रीतः पार्वतीपतिः ।
वासं ददातु कैलासे त्वं मां पालय सर्वदा ॥२५६॥
256. tvayi datte mahābhāga suprītaḥ pārvatīpatiḥ ,
vāsaṁ dadātu kailāse tvaṁ māṁ pālaya sarvadā.
सिंहं दत्त्वा महादेव्यै गरुडं विष्णवे तथा ।
यथा स्तूयान्महेशानि तन्मे निगदतः शृणु ॥२५७॥
257. siṁhaṁ dattvā mahādevyai garuḍaṁ viṣṇave tathā ,
yathā stūyānmaheśāni tanme nigadataḥ śṛṇu.
सुरासुरनियुद्धेषु महाबलपराक्रमः ।
देवानां जयदो भीमो दनुजानां विनाशकृत् ॥२५८॥
258. surāsuraniyuddheṣu mahābalaparākramaḥ ,
devānāṁ jayado bhīmo danujānāṁ vināśakṛt.
सदा देवीप्रियोऽसि त्वं ब्रह्मविष्णुशिवप्रियः ।
देव्यै समर्पितो भक्त्या जहि शत्रून्नमोऽस्तु ते ॥२५९॥
259. sadā devīpriyo'si tvaṁ brahmaviṣṇuśivapriyaḥ ,
devyai samarpito bhaktyā jahi śatrūnnamo'stu te.
गरुत्मन् पतगश्रेष्ठ श्रीपतिप्रीतिदायक ।
वज्रचञ्चो तीक्ष्णनख तव पक्षा हिरण्मया ।
नमस्तेऽस्तु खगेन्द्राय पक्षिराज नमोऽस्तु ते ॥२६०॥
260. garutman patagaśreṣṭha śrīpatiprītidāyaka ,
vajracañco tīkṣṇanakha tava pakṣā hiraṇmayā ,
namaste'stu khagendrāya pakṣirāja namo'stu te.
यथा करपुटेन त्वं संस्थितो विष्णुसन्निधौ ।
तथा मामरिदर्पघ्न विष्णोरग्रे निवासय ॥२६१॥
261. yathā karapuṭena tvaṁ saṁsthito viṣṇusannidhau ,
tathā māmaridarpaghna viṣṇoragre nivāsaya.
त्वयि प्रीते जगन्नाथः
प्रीतः सिद्धिं प्रयच्चति ॥२६२॥
262. tvayi prīte jagannāthaḥ
prītaḥ siddhiṁ prayaccati.
देवाय दत्तद्रव्याणां दद्याद्देवाय दक्षिणाम् ।
तथा कर्मफलञ्चापि भक्त्या तस्मै समर्पयेत् ।
नृत्यैर्गीतैश्च वादित्रैः सामात्यः सहबान्धवः ॥२६३॥
263. devāya dattadravyāṇāṁ dadyāddevāya dakṣiṇām ,
tathā karmaphalañcāpi bhaktyā tasmai samarpayet ,
nṛtyairgītaiśca vāditraiḥ sāmātyaḥ sahabāndhavaḥ.
वेश्मप्रदक्षिणं कृत्वा
देवं नत्वाऽशयेद्द्विजान् ॥२६४॥
264. veśmapradakṣiṇaṁ kṛtvā
devaṁ natvā'śayeddvijān.
देवागारप्रतिष्ठायां य एष कथितः क्रमः ।
आरामसेतुसंक्रामशाखिनामीरितोऽपि सः ॥२६५॥
265. devāgārapratiṣṭhāyāṁ ya eṣa kathitaḥ kramaḥ ,
ārāmasetusaṁkrāmaśākhināmīrito'pi saḥ.
विशेषेणाऽत्र कृत्येषु पूज्यो विष्णुः सनातनः ।
पूजाहोमौ तथा सर्वं गृहदानविधानवत् ॥२६६॥
266. viśeṣeṇā'tra kṛtyeṣu pūjyo viṣṇuḥ sanātanaḥ ,
pūjāhomau tathā sarvaṁ gṛhadānavidhānavat.
अप्रतिष्ठितदेवाय नैव दद्यात् गृहादिकम् ।
अर्च्याऽप्रतिष्ठिते देवे पूजादानं विधीयते ॥२६७॥
267. apratiṣṭhitadevāya naiva dadyāt gṛhādikam ,
arcyā'pratiṣṭhite deve pūjādānaṁ vidhīyate.
अथ तत्र श्रीमदाद्याप्रतिष्ठाक्रम उच्यते ।
येन प्रतिष्ठिता देवी तूर्णं यच्चति वाञ्चितम् ॥२६८॥
268. atha tatra śrīmadādyāpratiṣṭhākrama ucyate ,
yena pratiṣṭhitā devī tūrṇaṁ yaccati vāñcitam.
तद्दिने साधकः प्रातः स्नातः शुचिरुदङ्मुखः ।
संकल्पं विधिवत् कृत्वा यजेद्वास्त्वीश्वरं ततः ॥२६९॥
269. taddine sādhakaḥ prātaḥ snātaḥ śucirudaṅmukhaḥ ,
saṁkalpaṁ vidhivat kṛtvā yajedvāstvīśvaraṁ tataḥ.
ग्रहदिक्पतिहेरम्बाद्यर्चनं पितृकर्म च ।
विधाय साधकैर्विप्रैः प्रतिमासन्निधिं व्रजेत् ॥२७०॥
270. grahadikpatiherambādyarcanaṁ pitṛkarma ca ,
vidhāya sādhakairvipraiḥ pratimāsannidhiṁ vrajet.
प्रतिष्ठितगृहे यद्वा कुत्रचित् शोभनस्थले ।
आनीयाऽर्चामर्चयित्वा स्नापयेत् साधकोत्तमः ॥२७१॥
271. pratiṣṭhitagṛhe yadvā kutracit śobhanasthale ,
ānīyā'rcāmarcayitvā snāpayet sādhakottamaḥ.
भस्मना प्रथमं स्नानं ततो वल्मीकमृत्स्नया ।
वराहदन्तिदन्तोत्थमृत्तिकाभिस्ततः परम् ।
वेश्याद्वारमृदा चापि प्रद्युम्नहृदजातया ॥२७२॥
272. bhasmanā prathamaṁ snānaṁ tato valmīkamṛtsnayā ,
varāhadantidantotthamṛttikābhistataḥ param ,
veśyādvāramṛdā cāpi pradyumnahṛdajātayā.
ततः पञ्चकषायेण पञ्चपुष्पैस्त्रिपत्रकैः ।
कारयित्वा गन्धतैलैः स्नापयेत् प्रतिमां सुधीः ॥२७३॥
273. tataḥ pañcakaṣāyeṇa pañcapuṣpaistripatrakaiḥ ,
kārayitvā gandhatailaiḥ snāpayet pratimāṁ sudhīḥ.
वाट्यालबदरीजम्बुवकुलाः शाल्मलिस्तथा ।
एते निगदिताः स्नाने कषायाः पञ्च भूरुहाः ॥२७४॥
274. vāṭyālabadarījambuvakulāḥ śālmalistathā ,
ete nigaditāḥ snāne kaṣāyāḥ pañca bhūruhāḥ.
करवीरं तथा जातीचम्पकं सरसीरुहम् ।
पाटलीकुसुमञ्चापि पञ्चपुष्पं प्रकीर्तितम् ॥२७५॥
275. karavīraṁ tathā jātīcampakaṁ sarasīruham ,
pāṭalīkusumañcāpi pañcapuṣpaṁ prakīrtitam.
वर्वरातुलसीबिल्वं
पत्रत्रयमुदाहृतम् ॥२७६॥
276. varvarātulasībilvaṁ
patratrayamudāhṛtam.
एतेषु प्रोक्तद्रव्येषु जलयोगो विधीयते ।
पञ्चामृते गन्धतैले तोययोगं विवर्जयेत् ॥२७७॥
277. eteṣu proktadravyeṣu jalayogo vidhīyate ,
pañcāmṛte gandhataile toyayogaṁ vivarjayet.
सव्याहृतिं सप्रणवां गायत्रीं मूलमुच्चरन् ।
एतद्द्रव्यस्य तोयेन स्नापयामि नमो वदेत् ॥२७८॥
278. savyāhṛtiṁ sapraṇavāṁ gāyatrīṁ mūlamuccaran ,
etaddravyasya toyena snāpayāmi namo vadet.
ततः प्रागुक्तविधिना दुग्धाद्यैरष्टभिर्घटैः ।
कवोष्णसलिलैश्चापि स्नापयेत् प्रतिमां बुधः ॥२७९॥
279. tataḥ prāguktavidhinā dugdhādyairaṣṭabhirghaṭaiḥ ,
kavoṣṇasalilaiścāpi snāpayet pratimāṁ budhaḥ.
सितगोधूमचूर्णेन तिलकल्केन वा शिवाम् ।
शालीतण्डुलचूर्णेन मार्जयित्वा विरुक्षयेत् ॥२८०॥
280. sitagodhūmacūrṇena tilakalkena vā śivām ,
śālītaṇḍulacūrṇena mārjayitvā virukṣayet.
तीर्थाम्भसामष्टघटैः स्नापयित्वा सुवाससा ।
सम्मार्जिताङ्गीं प्रतिमां पूजास्थानं समानयेत् ॥२८१॥
281. tīrthāmbhasāmaṣṭaghaṭaiḥ snāpayitvā suvāsasā ,
sammārjitāṅgīṁ pratimāṁ pūjāsthānaṁ samānayet.
अशक्तौ शुद्धतोयानां पञ्चविंशतिसंख्यकैः ।
कलशैः स्नापयेदर्चां भक्त्या साधकसत्तमः ॥२८२॥
282. aśaktau śuddhatoyānāṁ pañcaviṁśatisaṁkhyakaiḥ ,
kalaśaiḥ snāpayedarcāṁ bhaktyā sādhakasattamaḥ.
स्नाने स्नाने महादेव्याः शक्त्या पूजनमाचरेत् ।
ततो निवेश्य प्रतिमामासने सुपरिष्कृते ।
पाद्यार्घ्याद्यैरर्चयित्वा प्रार्थयेद्विहिताञ्जलिः ॥२८३॥
283. snāne snāne mahādevyāḥ śaktyā pūjanamācaret ,
tato niveśya pratimāmāsane supariṣkṛte ,
pādyārghyādyairarcayitvā prārthayedvihitāñjaliḥ.
नमस्ते प्रतिमे तुभ्यं विश्वकर्मविनिर्मिते ।
नमस्ते देवतावासे भक्ताभीष्टप्रदे नमः ॥२८५॥
285. namaste pratime tubhyaṁ viśvakarmavinirmite ,
namaste devatāvāse bhaktābhīṣṭaprade namaḥ.
त्वयि सम्पूजयाम्याद्यां परमेशीं परात्पराम् ।
शिल्पदोषावशिष्टाङ्गं सम्पन्नं कुरु ते नमः ॥२८६॥
286. tvayi sampūjayāmyādyāṁ parameśīṁ parātparām ,
śilpadoṣāvaśiṣṭāṅgaṁ sampannaṁ kuru te namaḥ.
ततस्तत्प्रतिमामूर्ध्नि पाणिं विन्यस्य वाग्यतः ।
अष्टोत्तरशतं मूलं जप्त्वा गात्राणि संस्पृशेत् ॥२८७॥
287. tatastatpratimāmūrdhni pāṇiṁ vinyasya vāgyataḥ ,
aṣṭottaraśataṁ mūlaṁ japtvā gātrāṇi saṁspṛśet.
षडङ्गमातृकान्यासं प्रतिमाङ्गे प्रविन्यसन् ।
षड्दीर्घभाजा मूलेन षडङ्गन्यासमाचरेत् ॥२८८॥
288. ṣaḍaṅgamātṛkānyāsaṁ pratimāṅge pravinyasan ,
ṣaḍdīrghabhājā mūlena ṣaḍaṅganyāsamācaret.
तारमायारमाद्यैश्च नमोऽन्तैर्बिन्दुसंयुतैः ।
अष्टवर्गैर्देवताङ्गे वर्णन्यासं प्रकल्पयेत् ॥२८९॥
289. tāramāyāramādyaiśca namo'ntairbindusaṁyutaiḥ ,
aṣṭavargairdevatāṅge varṇanyāsaṁ prakalpayet.
मुखे स्वरान् कवर्गञ्च कण्ठदेशे न्यसेत् बुधः ।
चवर्गमुदरे दक्षबाहौ टाद्यक्षराणि च ॥२९०॥
290. mukhe svarān kavargañca kaṇṭhadeśe nyaset budhaḥ ,
cavargamudare dakṣabāhau ṭādyakṣarāṇi ca.
तवर्गञ्च वामबाहौ दक्षवामोरुयुग्मयोः ।
पवर्गञ्च यवर्गञ्च शवर्गं मस्तके न्यसेत् ॥२९१॥
291. tavargañca vāmabāhau dakṣavāmoruyugmayoḥ ,
pavargañca yavargañca śavargaṁ mastake nyaset.
वर्णन्यासं विधायेत्थं
तत्त्वन्यासं समाचरेत् ॥२९२॥
292. varṇanyāsaṁ vidhāyetthaṁ
tattvanyāsaṁ samācaret.
पादयोः पृथिवीतत्त्वं तोयतत्त्वञ्च लिङ्गके ।
तेजस्तत्त्वं नाभिदेशे वायुतत्त्वं हृदम्बुजे ॥२९३॥
293. pādayoḥ pṛthivītattvaṁ toyatattvañca liṅgake ,
tejastattvaṁ nābhideśe vāyutattvaṁ hṛdambuje.
आस्ये गगनतत्त्वञ्च चक्षुषो रूपतत्त्वकम् ।
घ्राणयोर्गन्धतत्त्वञ्च शब्दतत्त्वं श्रुतिद्वये ॥२९४॥
294. āsye gaganatattvañca cakṣuṣo rūpatattvakam ,
ghrāṇayorgandhatattvañca śabdatattvaṁ śrutidvaye.
जिह्वायां रसतत्त्वञ्च स्पर्शतत्त्वं त्वचि न्यसेत् ।
मनस्तत्त्वं भ्रुवोर्मध्ये सहस्रदलपङ्कजे ॥२९५॥
295. jihvāyāṁ rasatattvañca sparśatattvaṁ tvaci nyaset ,
manastattvaṁ bhruvormadhye sahasradalapaṅkaje.
शिवतत्त्वं ज्ञानतत्त्वं परतत्त्वं तथोरसि ।
जीवप्रकृतितत्त्वे च विन्यसेत् साधकाग्रणीः ।
महत्तत्त्वमहङ्कारतत्त्वं सर्वाङ्गके क्रमात् ॥२९६॥
296. śivatattvaṁ jñānatattvaṁ paratattvaṁ tathorasi ,
jīvaprakṛtitattve ca vinyaset sādhakāgraṇīḥ ,
mahattattvamahaṅkāratattvaṁ sarvāṅgake kramāt.
तारमायामाद्येन ङे
नमोऽन्तेन विन्यसेत् ॥२९७॥
297. tāramāyāmādyena ṅe
namo'ntena vinyaset.
सबिन्दुमातृकावर्णपुटितं मूलमुच्चरन् ।
नमोऽन्तं मातृकास्थाने मन्त्रन्यासं प्रयोजयेत् ॥२९८॥
298. sabindumātṛkāvarṇapuṭitaṁ mūlamuccaran ,
namo'ntaṁ mātṛkāsthāne mantranyāsaṁ prayojayet.
सर्वयज्ञमयं तेजः सर्वभूतमयं वपुः ।
इयं ते कल्पिता मूर्तिरत्र त्वां स्थापयाम्यहम् ॥२९९॥
299. sarvayajñamayaṁ tejaḥ sarvabhūtamayaṁ vapuḥ ,
iyaṁ te kalpitā mūrtiratra tvāṁ sthāpayāmyaham.
ततः पूजाविधानेन ध्यानमावाहनादिकम् ।
प्राणप्रतिष्ठां सम्पाद्य पूजयेत् परदेवताम् ॥३००॥
300. tataḥ pūjāvidhānena dhyānamāvāhanādikam ,
prāṇapratiṣṭhāṁ sampādya pūjayet paradevatām.
देवगेहप्रदाने तु ये ये मन्त्राः समीरिताः ।
त एवात्र प्रयोक्तव्या मन्त्रलिङ्गेन पूजने ॥३०१॥
301. devagehapradāne tu ye ye mantrāḥ samīritāḥ ,
ta evātra prayoktavyā mantraliṅgena pūjane.
विधिवत् संस्कृते वह्नावर्चितेभ्योऽर्पिताहुतिः ।
आवाह्य देवीं सम्पूज्य जातकर्माणि साधयेत् ॥३०२॥
302. vidhivat saṁskṛte vahnāvarcitebhyo'rpitāhutiḥ ,
āvāhya devīṁ sampūjya jātakarmāṇi sādhayet.
जातनाम्नी निष्क्रमणमन्नप्राशनमेव च ।
चूडोपनयनं चैते षट्संस्काराः शिवोदिताः ॥३०३॥
303. jātanāmnī niṣkramaṇamannaprāśanameva ca ,
cūḍopanayanaṁ caite ṣaṭsaṁskārāḥ śivoditāḥ.
प्रणवं व्याहृतिं चैव गायत्रीं मूलमन्त्रकम् ।
सामन्त्रणाभिधानं ते जातकर्मादि नाम च ॥३०४॥
304. praṇavaṁ vyāhṛtiṁ caiva gāyatrīṁ mūlamantrakam ,
sāmantraṇābhidhānaṁ te jātakarmādi nāma ca.
सम्पादयाम्यग्निकान्तां समुच्चार्य विधानवित् ।
पञ्चपञ्चाहुतीर्दद्यात् प्रतिसंस्कारकर्मणि ॥३०५॥
305. sampādayāmyagnikāntāṁ samuccārya vidhānavit ,
pañcapañcāhutīrdadyāt pratisaṁskārakarmaṇi.
दत्तनाम्नाऽहुतिशतं मूलोच्चारणपूर्वकम् ।
देव्यै दत्त्वाऽहुतेरंशं प्रतिमामूर्ध्नि निःक्षिपेत् ॥३०६॥
306. dattanāmnā'hutiśataṁ mūloccāraṇapūrvakam ,
devyai dattvā'huteraṁśaṁ pratimāmūrdhni niḥkṣipet.
प्रायश्चित्तादिभिः शेषं कर्म सम्पादयन् सुधीः ।
भोजयेत् साधकान् विप्रान् दीनानाथांश्च तोषयेत् ॥३०७॥
307. prāyaścittādibhiḥ śeṣaṁ karma sampādayan sudhīḥ ,
bhojayet sādhakān viprān dīnānāthāṁśca toṣayet.
उक्तकर्मस्वशक्तश्चेत् पाथसां सप्तभिर्घटैः ।
स्नापयित्वाऽर्चयन् शक्त्या श्रावयेन्नाम देवताम् ॥३०८॥
308. uktakarmasvaśaktaścet pāthasāṁ saptabhirghaṭaiḥ ,
snāpayitvā'rcayan śaktyā śrāvayennāma devatām.
इति ते श्रीमदाद्यायाः प्रतिष्ठा कथिता प्रिये ।
एवं दुर्गादिविद्यानां महेशादिदिवौकसाम् ॥३०९॥
309. iti te śrīmadādyāyāḥ pratiṣṭhā kathitā priye ,
evaṁ durgādividyānāṁ maheśādidivaukasām.
चलतः शिवलिङ्गस्य प्रतिष्ठायामयं विधिः ।
प्रयोक्तव्यो विधानज्ञैर्मन्त्रनामोहपूर्वकम् ॥३१०॥
310. calataḥ śivaliṅgasya pratiṣṭhāyāmayaṁ vidhiḥ ,
prayoktavyo vidhānajñairmantranāmohapūrvakam.