महाभारतः
mahābhārataḥ
-
book-13, chapter-110, verse-57
देवकन्याभिराकीर्णं दिव्याभरणभूषितम् ।
पुण्यगन्धोदयं दिव्यं वायव्यैरुपशोभितम् ॥५७॥
पुण्यगन्धोदयं दिव्यं वायव्यैरुपशोभितम् ॥५७॥
57. devakanyābhirākīrṇaṁ divyābharaṇabhūṣitam ,
puṇyagandhodayaṁ divyaṁ vāyavyairupaśobhitam.
puṇyagandhodayaṁ divyaṁ vāyavyairupaśobhitam.
57.
devakanyābhiḥ ākīrṇam divyābharaṇabhūṣitam
puṇyagandhodayam divyam vāyavyaiḥ upaśobhitam
puṇyagandhodayam divyam vāyavyaiḥ upaśobhitam
57.
devakanyābhiḥ ākīrṇam divyābharaṇabhūṣitam
puṇyagandhodayam divyam vāyavyaiḥ upaśobhitam
puṇyagandhodayam divyam vāyavyaiḥ upaśobhitam
57.
It is filled with celestial maidens and adorned with divine ornaments. It possesses a divine origin of auspicious fragrances and is graced by aerial beings.
Words meanings summery:
(Scroll down for elaborated words morphology)
- देवकन्याभिः (devakanyābhiḥ) - by celestial maidens
- आकीर्णम् (ākīrṇam) - filled, crowded, covered
- दिव्याभरणभूषितम् (divyābharaṇabhūṣitam) - adorned with divine ornaments
- पुण्यगन्धोदयम् (puṇyagandhodayam) - having an origin/rise of auspicious fragrance, producing auspicious fragrance
- दिव्यम् (divyam) - divine, celestial, heavenly
- वायव्यैः (vāyavyaiḥ) - by aerial beings, by wind-gods, relating to the wind
- उपशोभितम् (upaśobhitam) - graced, adorned, embellished
Words meanings and morphology
देवकन्याभिः (devakanyābhiḥ) - by celestial maidens
(noun)
Instrumental, feminine, plural of devakanyā
devakanyā - celestial maiden, divine damsel
Compound type : tatpuruṣa (deva+kanyā)
- deva – god, divine
noun (masculine) - kanyā – maiden, girl, daughter
noun (feminine)
आकीर्णम् (ākīrṇam) - filled, crowded, covered
(adjective)
neuter, singular of ākīrṇa
ākīrṇa - filled, crowded, covered
Past Passive Participle
From √kṝ (kṛ) 'to scatter' with prefix 'ā'.
Prefix: ā
Root: kṝ (class 6)
दिव्याभरणभूषितम् (divyābharaṇabhūṣitam) - adorned with divine ornaments
(adjective)
neuter, singular of divyābharaṇabhūṣita
divyābharaṇabhūṣita - adorned with divine ornaments
Compound type : tatpuruṣa (divya+ābharaṇa+bhūṣita)
- divya – divine, celestial, heavenly
adjective (neuter) - ābharaṇa – ornament, decoration, jewelry
noun (neuter) - bhūṣita – adorned, decorated, embellished
adjective (neuter)
Past Passive Participle
From root √bhūṣ 'to adorn'.
Root: bhūṣ (class 1)
पुण्यगन्धोदयम् (puṇyagandhodayam) - having an origin/rise of auspicious fragrance, producing auspicious fragrance
(noun)
neuter, singular of puṇyagandhodaya
puṇyagandhodaya - origin/rise of auspicious fragrance
Compound type : tatpuruṣa (puṇya+gandha+udaya)
- puṇya – auspicious, sacred, meritorious
adjective (neuter) - gandha – fragrance, scent, smell
noun (masculine) - udaya – rise, origin, appearance
noun (masculine)
दिव्यम् (divyam) - divine, celestial, heavenly
(adjective)
neuter, singular of divya
divya - divine, celestial, heavenly
वायव्यैः (vāyavyaiḥ) - by aerial beings, by wind-gods, relating to the wind
(adjective)
Instrumental, masculine, plural of vāyavya
vāyavya - relating to Vāyu (wind-god), aerial, a wind-god, aerial being
उपशोभितम् (upaśobhitam) - graced, adorned, embellished
(adjective)
neuter, singular of upaśobhita
upaśobhita - graced, adorned, embellished, beautified
Past Passive Participle
From root √śubh 'to shine, be beautiful' with prefix 'upa'.
Prefix: upa
Root: śubh (class 1)