महाभारतः
mahābhārataḥ
-
book-3, chapter-190, verse-44
अथ कदाचिच्छलो मृगयामचरत् ।
मृगं चासाद्य रथेनान्वधावत् ॥४४॥
मृगं चासाद्य रथेनान्वधावत् ॥४४॥
44. atha kadācicchalo mṛgayāmacarat ,
mṛgaṁ cāsādya rathenānvadhāvat.
mṛgaṁ cāsādya rathenānvadhāvat.
44.
atha kadācit śalaḥ mṛgayām acarat |
mṛgam ca āsādya rathena anvadhāvat
mṛgam ca āsādya rathena anvadhāvat
44.
Then, one day, Shala went on a hunt. And having caught up with a deer, he pursued it with his chariot.
Words meanings summery:
(Scroll down for elaborated words morphology)
- अथ (atha) - then, now
- कदाचित् (kadācit) - sometimes, one day, once
- शलः (śalaḥ) - The king Shala. (Shala (proper name))
- मृगयाम् (mṛgayām) - hunting, to the hunt
- अचरत् (acarat) - He went hunting. (he went, he practiced, he wandered)
- मृगम् (mṛgam) - deer, animal
- च (ca) - and, also
- आसाद्य (āsādya) - having reached, having obtained, having overtaken
- रथेन (rathena) - by chariot, with a chariot
- अन्वधावत् (anvadhāvat) - he pursued, he ran after
Words meanings and morphology
अथ (atha) - then, now
(indeclinable)
कदाचित् (kadācit) - sometimes, one day, once
(indeclinable)
शलः (śalaḥ) - The king Shala. (Shala (proper name))
(proper noun)
Nominative, masculine, singular of śala
śala - Shala (a proper name); dart, arrow
मृगयाम् (mṛgayām) - hunting, to the hunt
(noun)
Accusative, feminine, singular of mṛgayā
mṛgayā - hunting, chase, hunt
अचरत् (acarat) - He went hunting. (he went, he practiced, he wandered)
(verb)
3rd person , singular, active, past imperfect (laṅ) of car
imperfect past active
3rd person singular imperfect active.
Root: car (class 1)
मृगम् (mṛgam) - deer, animal
(noun)
Accusative, masculine, singular of mṛga
mṛga - deer, wild animal
च (ca) - and, also
(indeclinable)
आसाद्य (āsādya) - having reached, having obtained, having overtaken
(indeclinable)
absolutive
Derived from prefix ā- and root sad, with suffix -ya for absolutive.
Prefix: ā
Root: sad (class 1)
रथेन (rathena) - by chariot, with a chariot
(noun)
Instrumental, masculine, singular of ratha
ratha - chariot, car
अन्वधावत् (anvadhāvat) - he pursued, he ran after
(verb)
3rd person , singular, active, past imperfect (laṅ) of anu-dhāv
imperfect past active
3rd person singular imperfect active. From prefix anu- and root dhāv.
Prefix: anu
Root: dhāv (class 1)