Skip to content
אתר זה לא תומך בגרסאות ישנות של אינטרנט אקספלורר
מומלץ להשתמש בדפדפן גוגל כרום או פיירפוקס מוזילה
(או באינטרנט אקספלורר / edge עדכני)
Enjoy Learning Sanskrit tips, tools, resources and more...

कुलार्णव-तन्त्रम्       kulārṇava-tantram - chapter-15

Use the following checkboxes to set the display options for this chapter (You can also control the display of each verse separately):
what would you like to see in each verse:
which language(s) would you like to see in the translations:
कुलेश श्रोतुमिच्चामि पुरश्चरणलक्षणम् ।
स्थानाहारादिभेदञ्च वद मे परमेश्वर ॥१॥
1. kuleśa śrotumiccāmi puraścaraṇalakṣaṇam ,
sthānāhārādibhedañca vada me parameśvara.
1. kuleśa śrotum icchāmi puraścaraṇalakṣaṇam
| sthānāhārādibhedam ca vada me parameśvara
1. kuleśa parameśvara puraścaraṇalakṣaṇam sthānāhārādibhedaṃ ca śrotum icchāmi,
me vada
1. O lord of the Kula (Kuleśa), O supreme lord (parameśvara), I wish to hear the characteristics of the preparatory mantra recitation (puraścaraṇa) as well as the distinctions regarding place, food, and other matters. Tell me.
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्चसि ।
तस्य श्रवणमात्रेण मन्त्रतत्त्वं प्रकाशते ॥२॥
2. śṛṇu devi pravakṣyāmi yanmāṁ tvaṁ paripṛccasi ,
tasya śravaṇamātreṇa mantratattvaṁ prakāśate.
2. śṛṇu devi pravakṣyāmi yat mām tvam paripracchasi
tasya śravaṇamātreṇa mantratattvam prakāśate
2. devi śṛṇu,
yat tvam mām paripracchasi,
(tat) aham pravakṣyāmi,
tasya śravaṇamātreṇa mantratattvam prakāśate
2. O goddess, listen. I will tell you what you are asking me about, for simply by hearing it, the truth of the mantra is revealed.
जपयज्ञात् परो यज्ञो नापरोऽस्तीह कश्चन ।
तस्माज्जपेन धर्मार्थकाममोक्षांश्च साधयेत् ॥३॥
3. japayajñāt paro yajño nāparo'stīha kaścana ,
tasmājjapena dharmārthakāmamokṣāṁśca sādhayet.
3. japayajñāt paraḥ yajñaḥ na aparaḥ asti iha kaścana
tasmāt japena dharmārthakāmamokṣān ca sādhayet
3. iha japayajñāt paraḥ aparaḥ yajñaḥ kaścana na asti,
tasmāt japena dharmārthakāmamokṣān ca sādhayet
3. There is no yagya greater than japa-yagya in this world. Therefore, through japa one should accomplish dharma, artha, kāma, and mokṣa.
सर्वपादान् परित्यज्य मन्त्रपादं समभ्यसेत् ।
अप्रमादाद् भवेत् सिद्धिः प्रमादादशुभं फलम् ॥४॥
4. sarvapādān parityajya mantrapādaṁ samabhyaset ,
apramādād bhavet siddhiḥ pramādādaśubhaṁ phalam.
4. sarva-pādān parityajya mantra-pādaṃ samabhyaset
apramādād bhavet siddhiḥ pramādād aśubhaṃ phalam
4. sarva-pādān parityajya mantra-pādaṃ samabhyaset
apramādāt siddhiḥ bhavet pramādāt aśubhaṃ phalam
4. Abandoning all other quarters of study, one should thoroughly practice the quarter of the mantra. Through diligence, spiritual attainment (siddhi) arises, and from negligence comes an inauspicious result.
भोगापवर्गसङ्कल्पकल्पव्रतशुभो जपः ।
जपध्यानमयं योगं तस्माद्देवि समाचरेत् ॥५॥
5. bhogāpavargasaṅkalpakalpavrataśubho japaḥ ,
japadhyānamayaṁ yogaṁ tasmāddevi samācaret.
5. bhoga-apavarga-saṅkalpa-kalpa-vrata-śubho japaḥ
japa-dhyāna-mayaṃ yogaṃ tasmād devi samācaret
5. bhoga-apavarga-saṅkalpa-kalpa-vrata-śubhaḥ japaḥ
japa-dhyāna-mayaṃ yogaṃ tasmāt devi samācaret
5. Japa is auspicious because it fulfills the resolution and vows concerning both worldly enjoyment (bhoga) and liberation (apavarga). Therefore, O goddess, one should practice yoga, which consists of japa and meditation.
आब्रह्मबीजदोषाश्च नियमातिक्रमोद्भवाः ।
ज्ञानाज्ञानकृताः सर्वं प्रणश्यन्ति जपात् प्रिये ॥६॥
6. ābrahmabījadoṣāśca niyamātikramodbhavāḥ ,
jñānājñānakṛtāḥ sarvaṁ praṇaśyanti japāt priye.
6. ābrahmabījadoṣāḥ ca niyamātikramodbhavāḥ
jñānājñānakṛtāḥ sarvaṃ praṇaśyanti japāt priye
6. priye ābrahmabījadoṣāḥ ca niyamātikramodbhavāḥ
jñānājñānakṛtāḥ sarvaṃ japāt praṇaśyanti
6. O beloved, all flaws originating right from the seed of Brahmā, those arising from the violation of rules, as well as those committed knowingly or unknowingly, are completely destroyed through japa.
संसारे दुःखभूयिष्ठे यदीच्चेत् सिद्धिमात्मनः ।
पञ्चाङ्गोपासनेनैव मन्त्रजापी व्रजेत् सुखम् ॥७॥
7. saṁsāre duḥkhabhūyiṣṭhe yadīccet siddhimātmanaḥ ,
pañcāṅgopāsanenaiva mantrajāpī vrajet sukham.
7. saṃsāre duḥkhabhūyiṣṭhe yadi icchet siddhim ātmanaḥ
pañcāṅgopāsanena eva mantrajāpī vrajet sukham
7. duḥkhabhūyiṣṭhe saṃsāre ātmanaḥ siddhiṃ yadi icchet
mantrajāpī pañcāṅgopāsanena eva sukham vrajet
7. In worldly existence, which is full of suffering, if one desires spiritual attainment for oneself, the practitioner of mantra recitation should attain happiness solely through the fivefold worship.
पूजा त्रैकालिकी नित्यं जपस्तर्पणमेव च ।
होमो ब्राह्मणभुक्तिश्च पुरश्चरणमुच्यते ॥८॥
8. pūjā traikālikī nityaṁ japastarpaṇameva ca ,
homo brāhmaṇabhuktiśca puraścaraṇamucyate.
8. pūjā trikālikī nityaṃ japas tarpaṇam eva ca
homo brāhmaṇabhuktiś ca puraścaraṇam ucyate
8. nityam trikālikī pūjā japaś ca tarpaṇam
homaḥ brāhmaṇabhuktiḥ ca puraścaraṇam ucyate
8. Daily worship at the three junctures of the day, mantra recitation (japa), libation, the Vedic fire ritual (homa), and the feeding of brahmins - this is called puraścaraṇa.
यद् यदङ्गं विहीयेत तत्संख्याद्विगुणो जपः ।
कुर्याद् द्वित्रिचतुःपञ्च-संख्यां वा साधकः प्रिये ॥९॥
9. yad yadaṅgaṁ vihīyeta tatsaṁkhyādviguṇo japaḥ ,
kuryād dvitricatuḥpañca-saṁkhyāṁ vā sādhakaḥ priye.
9. yat yad aṅgam vihīyeta tat-saṅkhyād dviguṇo japaḥ
kuryāt dvi-tri-catuḥ-pañca-saṅkhyām vā sādhakaḥ priye
9. priye,
yat yat aṅgam vihīyeta tat-saṅkhyāt dviguṇaḥ japaḥ syāt,
sādhakaḥ dvi-tri-catuḥ-pañca-saṅkhyām vā kuryāt
9. O beloved, whichever limb or part of the ritual is omitted, the mantra recitation should be doubled in accordance with that count. Alternatively, the practitioner should perform two, three, four, or five times the number.
कुर्वीत चाङ्गसिद्ध्यर्थं तदशक्तौ स भक्तितः ।
तच्चेदङ्गं विहीयेत मन्त्री नेष्टमवाप्नुयात् ॥१०॥
10. kurvīta cāṅgasiddhyarthaṁ tadaśaktau sa bhaktitaḥ ,
taccedaṅgaṁ vihīyeta mantrī neṣṭamavāpnuyāt.
10. kurvīta ca aṅga-siddhyarthaṃ tat-aśaktau sa bhaktitaḥ
tat cet aṅgam vihīyeta mantrī na iṣṭam avāpnuyāt
10. saḥ aśaktau ca aṅga-siddhyarthaṃ bhaktitaḥ kurvīta
tat cet aṅgam vihīyeta mantrī iṣṭam na avāpnuyāt
10. And if he is unable to do so, he should perform it with devotion for the sake of the perfection of the limbs of the ritual. If a limb is omitted, the practitioner of the mantra does not attain his desired goal.
अन्नैश्चतुवीधैर्देवि पदार्थैः षड्रसान्वितैः ।
सुभोजितेषु विप्रेषु सर्वं हि सफलं भवेत् ॥११॥
11. annaiścatuvīdhairdevi padārthaiḥ ṣaḍrasānvitaiḥ ,
subhojiteṣu vipreṣu sarvaṁ hi saphalaṁ bhavet.
11. annaiḥ caturvidhaiḥ devi padārthaiḥ ṣaṭ-rasa-anvitaiḥ
su-bhojiteṣu vipreṣu sarvaṃ hi saphalaṃ bhavet
11. devi caturvidhaiḥ annaiḥ ṣaṭ-rasa-anvitaiḥ ca padārthaiḥ
vipreṣu su-bhojiteṣu hi sarvaṃ saphalaṃ bhavet
11. O goddess, when brahmins are well fed with four kinds of food and various dishes endowed with the six tastes, everything truly becomes fruitful.
सम्यक्सिद्धैकमन्त्रस्य पञ्चाङ्गोपासनेन च ।
सर्वमन्त्राश्च सिध्यन्ति त्वत्प्रसादात् कुलेश्वरि ॥१२॥
12. samyaksiddhaikamantrasya pañcāṅgopāsanena ca ,
sarvamantrāśca sidhyanti tvatprasādāt kuleśvari.
12. samyak-siddha-eka-mantrasya pañcaṅga-upāsanena ca
sarva-mantrāḥ ca sidhyanti tvat-prasādāt kuleśvari
12. kuleśvari samyak-siddha-eka-mantrasya pañcaṅga-upāsanena
ca sarva-mantrāḥ ca tvat-prasādāt sidhyanti
12. O Kuleśvarī, through the fivefold worship of a single mantra that has been properly perfected, and through your grace, all mantras attain perfection.
उपदेशस्य सामर्थ्यात् श्रीगुरोश्च प्रसादतः ।
मन्त्रप्रभावाद्भक्त्या च मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ॥१३॥
13. upadeśasya sāmarthyāt śrīgurośca prasādataḥ ,
mantraprabhāvādbhaktyā ca mantrasiddhiḥ prajāyate.
13. upadeśasya sāmarthyāt śrī-guroḥ ca prasādataḥ
mantra-prabhāvāt bhaktyā ca mantra-siddhiḥ prajāyate
13. upadeśasya sāmarthyāt śrī-guroḥ ca prasādataḥ
mantra-prabhāvāt bhaktyā ca mantra-siddhiḥ prajāyate
13. Perfection of a mantra arises through the potency of the instruction, the grace of the revered guru, the power of the mantra, and through devotion.
सिद्धमन्त्राद् गुरोर्लब्धो मन्त्रो यः सिद्धिभाग्भवेत् ।
पूर्वजन्मकृताभ्यासान्मन्त्रो वा शीघ्रसिद्धिदः ॥१४॥
14. siddhamantrād gurorlabdho mantro yaḥ siddhibhāgbhavet ,
pūrvajanmakṛtābhyāsānmantro vā śīghrasiddhidaḥ.
14. siddhamantrāt guror labdho mantro yaḥ siddhibhāg bhavet
pūrva janmakṛtābhyāsān mantro vā śīghrasiddhidaḥ
14. siddhamantrāt guror labdhaḥ yaḥ mantraḥ siddhibhāk bhavet
pūrva-janma-kṛtābhyāsāt vā mantraḥ śīghrasiddhidaḥ
14. A mantra obtained from a revered guru who has perfected that mantra attains success, or a mantra quickly grants perfection due to practice performed in a previous birth.
दीक्षापूर्वं कुलेशानि पारम्पर्यक्रमागतम् ।
न्यायलब्धश्च यो मन्त्रः स च सिद्धो न संशयः ॥१५॥
15. dīkṣāpūrvaṁ kuleśāni pāramparyakramāgatam ,
nyāyalabdhaśca yo mantraḥ sa ca siddho na saṁśayaḥ.
15. dīkṣāpūrvaṃ kuleśāni pāramparyakramāgatam
nyāyalabdhaś ca yo mantraḥ sa ca siddho na saṃśayaḥ
15. kuleśāni dīkṣāpūrvaṃ pāramparyakramāgatam nyāyalabdhaḥ
ca yaḥ mantraḥ saḥ ca siddhaḥ na saṃśayaḥ
15. O Kuleśānī, preceded by initiation, handed down through a continuous lineage, and lawfully obtained - indeed, that mantra is perfected, without a doubt.
सहस्रं प्रजपेन्मन्त्रं मातृकाक्षरसंपुटम् ।
अनुलोमविलोमेन मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ॥१६॥
16. sahasraṁ prajapenmantraṁ mātṛkākṣarasaṁpuṭam ,
anulomavilomena mantrasiddhiḥ prajāyate.
16. sahasram prajapen mantram mātṛkākṣarasaṃpuṭam
anulomavilomena mantrasiddhiḥ prajāyate
16. mātṛkākṣarasaṃpuṭam mantram sahasram prajapet
anulomavilomena mantra-siddhiḥ prajāyate
16. One should recite the mantra a thousand times, enclosed by the letters of the mātṛkā, in both regular and reverse order. Through this, the perfection of the mantra is attained.
त्रिषष्ट्यक्षरसंयुक्तमातृकाक्षरसंपुटम् ।
क्रमोत्क्रमात्सहस्रन्तु तस्य सिद्धो भवेन्मनुः ॥१७॥
17. triṣaṣṭyakṣarasaṁyuktamātṛkākṣarasaṁpuṭam ,
kramotkramātsahasrantu tasya siddho bhavenmanuḥ.
17. triṣaṣṭyakṣarasamyuktamātṛkākṣarasaṃpuṭam
kramotkamāt sahasram tu tasya siddho bhaven manuḥ
17. triṣaṣṭy-akṣara-saṃyukta-mātṛkākṣara-saṃpuṭam
kramotkramāt sahasram tu tasya manuḥ siddhaḥ bhavet
17. Combined with the sixty-three syllables, and enclosed by the mātṛkākṣara in regular and reverse order, a thousand repetitions of the mantra ensure that it becomes perfected for him.
मातृकाजपमात्रेण मन्त्राणां कोटिकोटयः ।
जषिताः स्युर्न सन्देहो यतः सर्वं तदुद्भवम् ॥१८॥
18. mātṛkājapamātreṇa mantrāṇāṁ koṭikoṭayaḥ ,
jaṣitāḥ syurna sandeho yataḥ sarvaṁ tadudbhavam.
18. mātṛkājapamātreṇa mantrāṇāṃ koṭikoṭayaḥ japitāḥ
syuḥ na sandehaḥ yataḥ sarvaṃ tat udbhavam
18. mātṛkājapamātreṇa mantrāṇāṃ koṭikoṭayaḥ japitāḥ syuḥ,
sandehaḥ na (asti),
yataḥ sarvaṃ tat udbhavam (asti).
18. Through mere recitation of the mātṛkā, countless millions of mantras are recited, without a doubt, because everything arises from that.
अनेककोटिमन्त्राणि चित्ताकुलकराणि च ।
मन्त्रं गुरुकृपाप्राप्तमेकं स्यात् सर्वसिद्धिदम् ॥१९॥
19. anekakoṭimantrāṇi cittākulakarāṇi ca ,
mantraṁ gurukṛpāprāptamekaṁ syāt sarvasiddhidam.
19. anekakoṭimantrāṇi cittākulakarāṇi ca mantram
gurukṛpāprāptam ekam syāt sarvasiddhidam
19. anekakoṭimantrāṇi cittākulakarāṇi ca (santi),
gurukṛpāprāptam ekam mantram sarvasiddhidam syāt.
19. Countless millions of mantras merely cause agitation of the mind, whereas a single mantra obtained through the grace of the guru grants all spiritual attainments.
यदृच्चया श्रुतं मन्त्रं दृष्टेनापि चलेन च ।
पत्रे स्थितं वा चाध्याप्य तज्जपः स्यादनर्थकृत् ॥२०॥
20. yadṛccayā śrutaṁ mantraṁ dṛṣṭenāpi calena ca ,
patre sthitaṁ vā cādhyāpya tajjapaḥ syādanarthakṛt.
20. yadṛcchayā śrutaṃ mantram dṛṣṭena api calena ca patre
sthitam vā ca adhyāpya tat japaḥ syāt anarthakṛt
20. Heard by chance, seen even through unsteadiness, or written on a leaf, and having been taught - the recitation of such a mantra becomes productive of harm.
पुस्तके लिखितान्मन्त्रान् विलोक्य प्रजपन्ति ये ।
ब्रह्महत्यासमं तेषां पातकं व्याधिदुःखदम् ॥२१॥
21. pustake likhitānmantrān vilokya prajapanti ye ,
brahmahatyāsamaṁ teṣāṁ pātakaṁ vyādhiduḥkhadam.
21. ye pustake likhitān mantrān vilokya prajapanti
teṣām pātakam brahmahatyāsamam vyādhiduḥkhadam
21. Those who, having looked upon mantras written in a book, recite them - their sin is equal to the slaughter of a brahmin, bringing disease and misery.
पुण्यक्षेत्रं नदीतीरं गुहा पर्वतमस्तकम् ।
तीर्थप्रदेशाः सिन्धूनां सङ्गमः पावनं वनम् ॥२२॥
22. puṇyakṣetraṁ nadītīraṁ guhā parvatamastakam ,
tīrthapradeśāḥ sindhūnāṁ saṅgamaḥ pāvanaṁ vanam.
22. puṇyakṣetram nadītīram guhā parvatamastakam
tīrthapradeśāḥ sindhūnām saṅgamaḥ pāvanam vanam
22. puṇyakṣetram nadītīram guhā parvatamastakam
tīrthapradeśāḥ sindhūnām saṅgamaḥ pāvanam vanam
22. A holy place, the bank of a river, a cave, the peak of a mountain, sacred places, the confluence of rivers, and a purifying forest...
उद्यानानि विविक्तानि विल्वमूलं तटं गिरेः ।
देवतायतनं कूलं समुद्रस्य निजं गृहम् ॥२३॥
23. udyānāni viviktāni vilvamūlaṁ taṭaṁ gireḥ ,
devatāyatanaṁ kūlaṁ samudrasya nijaṁ gṛham.
23. udyānāni viviktāni vilvamūlam taṭam gireḥ
devāyatanam kūlam samudrasya nijam gṛham
23. udyānāni viviktāni vilvamūlam taṭam gireḥ
devāyatanam kūlam samudrasya nijam gṛham
23. (gardens, secluded places, the root of a bilva tree, the slope of a mountain, a temple, the shore of the ocean, and one's own home - these are suitable places for mantra practice)
साधनेषु प्रशस्तानि स्थानान्येतानि मन्त्रिणाम् ।
अथवा निवसेत्तत्र यत्र चित्तं प्रसीदति ॥२४॥
24. sādhaneṣu praśastāni sthānānyetāni mantriṇām ,
athavā nivasettatra yatra cittaṁ prasīdati.
24. sādhaneṣu praśastāni sthānānyetāni mantriṇām
athavā nivesettatra yatra cittaṃ prasīdati
24. etāni sthānāni sādhaneṣu mantriṇām praśastāni
athavā yatra cittam prasīdati tatra niveset
24. These places are recommended for the mantra practice of practitioners, or else one should dwell wherever the mind becomes peaceful.
सूर्यस्याग्नेर्गुरोरिन्दोर्दीपस्य च जलस्य च ।
गोविप्रकुलवृक्षाणां सन्निधौ शस्यते जपः ॥२५॥
25. sūryasyāgnergurorindordīpasya ca jalasya ca ,
goviprakulavṛkṣāṇāṁ sannidhau śasyate japaḥ.
25. sūryasyāgnergurorindordīpasya ca jalasya ca
goviprakulavṛkṣāṇāṃ sannidhau śasyate japaḥ
25. sūryasya agneḥ guroḥ indoḥ dīpasya ca jalasya ca
go-vipra-kula-vṛkṣāṇāṃ sannidhau japaḥ śasyate
25. Recitation of a mantra is commended in the presence of the sun, fire, the guru, the moon, a lamp, water, cows, brahmins, family shrines or trees, and sacred trees.
गृहे शतगुणं विद्याद् गोष्ठे लक्षगुणं भवेत् ।
कोटिर्देवालये पुण्यमनन्तं शिवसन्निधौ ॥२६॥
26. gṛhe śataguṇaṁ vidyād goṣṭhe lakṣaguṇaṁ bhavet ,
koṭirdevālaye puṇyamanantaṁ śivasannidhau.
26. gṛhe śataguṇaṃ vidyāt goṣṭhe lakṣaguṇaṃ bhavet
koṭiḥ devālaye puṇyam anantaṃ śivasannidhau
26. gṛhe śataguṇaṃ vidyāt goṣṭhe lakṣaguṇaṃ bhavet
devālaye koṭiḥ puṇyam śivasannidhau anantam
26. One should know the merit to be a hundredfold at home, a hundred thousand fold in a cowpen, and a crore in a temple. In the presence of Shiva, the merit is infinite.
म्लेच्चदुष्टमृगव्यालशङ्कातङ्कविवजीतः ।
एकान्तपावने निन्दारहिते भक्तिसंयुते ॥२७॥
27. mleccaduṣṭamṛgavyālaśaṅkātaṅkavivajītaḥ ,
ekāntapāvane nindārahite bhaktisaṁyute.
27. mlecchaduṣṭamṛgavyālaśaṅkātaṅkavivarjitaḥ
ekāntapāvane nindārahite bhaktiṃsaṃyute
27. mlecchaduṣṭamṛgavyālaśaṅkātaṅkavivarjitaḥ
ekāntapāvane nindārahite bhaktiṃsaṃyute (san)
27. Free from the fear and distress of mlecchas, wicked people, wild animals, and venomous beasts, in a secluded and purifying place, free from censure, and endowed with devotion.
स्वदेशे धामीके देशे सुभिक्षे निरुपद्रवे ।
राजभक्तजनस्थाने निवसेत्तापसाश्रये ॥२८॥
28. svadeśe dhāmīke deśe subhikṣe nirupadrave ,
rājabhaktajanasthāne nivasettāpasāśraye.
28. svadeśe dhārmike deśe subhikṣe nirupadrave
rāja-bhakta-jana-sthāne niveset tāpasāśraye
28. svadeśe dhārmike deśe subhikṣe nirupadrave
rāja-bhakta-jana-sthāne tāpasāśraye niveset
28. One should dwell in one's own country, in a righteous land, well-supplied with food, free from disturbances, in a place inhabited by devoted servants of the king, or in a hermitage.
राजानः सचिवा राज्ञां पुरुषाः प्रभवो जनाः ।
चरन्ति येन मार्गेण न वसेत्तत्र मन्त्रवित् ॥२९॥
29. rājānaḥ sacivā rājñāṁ puruṣāḥ prabhavo janāḥ ,
caranti yena mārgeṇa na vasettatra mantravit.
29. rājānaḥ sacivā rājñāṃ puruṣāḥ prabhavo janāḥ
caranti yena mārgeṇa na vaset tatra mantravit
29. mantravit rājānaḥ sacivāḥ rājñāṃ puruṣāḥ prabhavaḥ
janāḥ yena mārgeṇa caranti tatra na vaset
29. A knower of mantras should not dwell along the path frequented by kings, ministers, royal officers, powerful lords, and ordinary people.
जीर्णदेवालयोद्यानगृहवृक्षतलेषु च ।
नदीतडागकूपेषु भूच्चिद्रादिषु नो वसेत् ॥३०॥
30. jīrṇadevālayodyānagṛhavṛkṣataleṣu ca ,
nadītaḍāgakūpeṣu bhūccidrādiṣu no vaset.
30. jīrṇa-devālaya-udyāna-gṛha-vṛkṣa-taleṣu ca
nadī-taḍāga-kūpeṣu bhū-chidra-ādiṣu na u vased
30. ca jīrṇa-devālaya-udyāna-gṛha-vṛkṣa-taleṣu
nadī-taḍāga-kūpeṣu bhū-chidra-ādiṣu na u vaset
30. One should not dwell in dilapidated temples, gardens, houses, under the shade of trees, by rivers, ponds, or wells, nor in subterranean cavities and similar places.
दीपनाथमयष्ट्वा यो जपपूजादिकं चरेत् ।
तत्फलं गृह्यते तेन तस्यायासः फलं भवेत् ॥३१॥
31. dīpanāthamayaṣṭvā yo japapūjādikaṁ caret ,
tatphalaṁ gṛhyate tena tasyāyāsaḥ phalaṁ bhavet.
31. dīpanātham ayaṣṭvā yaḥ japa-pūjā-dikam caret
tat-phalam gṛhyate tena tasya āyāsaḥ phalam bhavet
31. yaḥ dīpanātham ayaṣṭvā japa-pūjādikam caret,
tena tat phalam gṛhyate,
tasya āyāsaḥ phalam bhavet
31. If someone performs mantra recitation and worship without having worshipped Dīpanātha, that reward is taken by him, and his mere fatigue becomes his only reward.
वंशाश्मधरणीदारुतृणपल्लवनिमीतम् ।
वर्जयेदासनं धीमान् दारिद्र्यव्याधिदुःखदम् ॥३२॥
32. vaṁśāśmadharaṇīdārutṛṇapallavanimītam ,
varjayedāsanaṁ dhīmān dāridryavyādhiduḥkhadam.
32. vaṃśāśmadharaṇīdārutṛṇapallavanimītam varjayed
āsanaṃ dhīmān dāridryavyādhiduḥkhadam
32. dhīmān vaṃśāśmadharaṇīdārutṛṇapallavanimītaṃ
dāridryavyādhiduḥkhadam āsanaṃ varjayet
32. A wise practitioner should avoid a seat made of bamboo, stone, earth, wood, grass, or leaves, because it brings poverty, illness, and suffering.
तूलकम्बलवस्त्राणां सिंहव्याघ्रमृगाजिनम् ।
कल्पयेदासनं धीमान् सौभाग्यज्ञानवृद्धिदम् ॥३३॥
33. tūlakambalavastrāṇāṁ siṁhavyāghramṛgājinam ,
kalpayedāsanaṁ dhīmān saubhāgyajñānavṛddhidam.
33. tūlakambalastrāṇāṃ siṃhavyāghramṛgājinam
kalpayed āsanaṃ dhīmān saubhāgyajñānavṛddhidam
33. dhīmān tūlakambalastrāṇāṃ siṃhavyāghramṛgājinaṃ
saubhāgyajñānavṛddhidam āsanaṃ kalpayet
33. A wise practitioner should prepare a seat made of cotton, woolen blankets, or the skin of a lion, tiger, or deer, as this bestows good fortune and increases knowledge.
पद्मस्वस्तिकवीरादिष्वासनेषूपविश्य च ।
जपार्च्चनादिकं कुर्यादन्यथा निष्फलं भवेत् ॥३४॥
34. padmasvastikavīrādiṣvāsaneṣūpaviśya ca ,
japārccanādikaṁ kuryādanyathā niṣphalaṁ bhavet.
34. padmasvastikavīrādiṣu āsaneṣu upaviśya ca
japa-arcanādikaṃ kuryāt anyathā niṣphalaṃ bhavet
34. padma-svastika-vīra-ādiṣu āsaneṣu upaviśya ca japa-arcanādikaṃ kuryāt,
anyathā niṣphalaṃ bhavet.
34. After sitting in postures such as padmāsana, svastikāsana, or vīrāsana, one should perform japa, pūjā, and other practices, otherwise it becomes fruitless.
द्वादशावर्त्तयन् बुद्ध्या प्रणवन्तु त्रिमात्रकम् ।
मुञ्चेत् पिङ्गलया वायुमन्तःस्थं रेचको भवेत् ॥३५॥
35. dvādaśāvarttayan buddhyā praṇavantu trimātrakam ,
muñcet piṅgalayā vāyumantaḥsthaṁ recako bhavet.
35. dvādaśa āvartayan buddhyā praṇavam tu trimātrakam
muñcet piṅgalayā vāyum antaḥstham recakaḥ bhavet
35. buddhyā trimātrakam praṇavam dvādaśa āvartayan,
antaḥstham vāyum piṅgalayā muñcet,
saḥ recakaḥ bhavet.
35. Repeating the sacred syllable oṃ with three morae twelve times with the intellect, one should release the breath situated inside through the piṅgalā channel, and that becomes recaka.
षोडशावर्त्तयन् तारं पूरयेद् बाह्यमारुतम् ।
शनकैरिडया बद्ध्वा पूरकं परिकीत्तीतम् ॥३६॥
36. ṣoḍaśāvarttayan tāraṁ pūrayed bāhyamārutam ,
śanakairiḍayā baddhvā pūrakaṁ parikīttītam.
36. ṣoḍaśāvartlayan tāram pūrayet bāhyamārutam
śanakair iḍayā baddhvā pūrakam parikīrtitam
36. tāram ṣoḍaśa āvartayan bāhyam ārutam pūrayet,
śanakaiḥ iḍayā baddhvā pūrakam parikīrtitam
36. Repeating the sacred syllable oṃ sixteen times, one should draw in the external air, and blocking it slowly through the iḍā channel, that is known as pūraka.
द्वादशावर्त्तयन् तारं वायुं मध्ये च कुम्भयेत् ।
शोषयेद्वायुबीजेन देहशोषणमीरितम् ॥३७॥
37. dvādaśāvarttayan tāraṁ vāyuṁ madhye ca kumbhayet ,
śoṣayedvāyubījena dehaśoṣaṇamīritam.
37. dvādaśāvartlayan tāram vāyum madhye ca
kumbhayet śoṣayet vāyubījena dehaśoṣaṇam īritam
37. tāram dvādaśa āvartayan vāyum ca madhye kumbhayet,
vāyubījena śoṣayet (iti) dehaśoṣaṇam īritam
37. Repeating the sacred syllable oṃ twelve times, one should restrain the breath in the center, and dry it up with the seed-syllable of air - that is declared to be the drying of the body.
पुनश्च पूर्ववद्वायुं विरेच्यापूर्य कुम्भयेत् ।
दहेत् दहनबीजेन देहदाहनमीरितम् ॥३८॥
38. punaśca pūrvavadvāyuṁ virecyāpūrya kumbhayet ,
dahet dahanabījena dehadāhanamīritam.
38. punar ca pūrvavat vāyum virecya āpūrya
kumbhayet dahet dahanabījena dehadāhanam īritam
38. pūrvavat punar ca vāyuṃ virecya āpūrya kumbhayet dahanabījena dahet,
iti dehadāhanam īritam
38. And once again, just as before, one should exhale, inhale, and restrain the breath, and burn it with the seed-syllable of fire - that is declared to be the burning of the body.
पुनश्च पूर्ववद्वायुं विरेच्यापूर्य कुम्भयेत् ।
शिवकुण्डलिनीयोगस्यन्दनामृतधारया ।
आपादमस्तकं देवि प्लावयेत् प्लावनं भवेत् ॥३९॥
39. punaśca pūrvavadvāyuṁ virecyāpūrya kumbhayet ,
śivakuṇḍalinīyogasyandanāmṛtadhārayā ,
āpādamastakaṁ devi plāvayet plāvanaṁ bhavet.
39. punar ca pūrvavat vāyum virecya
āpūrya kumbhayet
śivakuṇḍalinīyogasandanamṛtadhārayā āpādamastakam
devi plāvayet plāvanam bhavet
39. pūrvavat punar ca vāyuṃ virecya āpūrya kumbhayet,
o devi,
śivakuṇḍalinīyogasandanamṛtadhārayā āpādamastakaṃ plāvayet,
iti plāvanaṃ bhavet
39. And once again, just as before, one should exhale, inhale, and restrain the breath, and with the stream of nectar flowing from the yoga of Śiva and Kuṇḍalinī, O goddess, one should drench the body from head to foot - that is known as the drenching.
जपध्यानं विनाऽगर्भः सगर्भस्तद्विपर्ययात् ।
अगर्भाद् गर्भसंयुक्तः प्राणायामः शताधिकः ॥४०॥
40. japadhyānaṁ vinā'garbhaḥ sagarbhastadviparyayāt ,
agarbhād garbhasaṁyuktaḥ prāṇāyāmaḥ śatādhikaḥ.
40. japadhyānaṃ vinā agarbhaḥ sagarbhaḥ tat viparyayāt
agarbhāt garbhasaṃyuktaḥ prāṇāyāmaḥ śatādhikaḥ
40. vinā japadhyānaṃ agarbhaḥ,
tat-viparyayāt sagarbhaḥ.
garbhasaṃyuktaḥ prāṇāyāmaḥ agarbhāt śatādhikaḥ
40. Without japa and meditation, prāṇāyāma is without the interior seed, whereas through the opposite - it possesses the seed. Prāṇāyāma combined with the seed is a hundred times more powerful than that which is without it.
तपांसि तीर्थयात्राद्या मखदानव्रतादयः ।
प्राणायामस्य तस्यैते कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥४१॥
41. tapāṁsi tīrthayātrādyā makhadānavratādayaḥ ,
prāṇāyāmasya tasyaite kalāṁ nārhanti ṣoḍaśīm.
41. tapāṃsi tīrthayātrādyāḥ makhadānavratādayaḥ
prāṇāyāmasya tasya ete kalām na arhanti ṣoḍaśīm
41. ete tapāṃsi tīrthayātrādyāḥ makhadānavratādayaḥ
tasya prāṇāyāmasya ṣoḍaśīm kalām na arhanti
41. These spiritual practices, pilgrimages, Vedic rituals, acts of charity, vows, and other such observances are not worth even a sixteenth part of that prāṇāyāma.
मानसं वाचिकं पापं कायिकं वापि यत् कृतम् ।
तत् सर्वं निर्द्दहेच्चीघ्रं प्राणायामत्रयं शिवे ॥४२॥
42. mānasaṁ vācikaṁ pāpaṁ kāyikaṁ vāpi yat kṛtam ,
tat sarvaṁ nirddaheccīghraṁ prāṇāyāmatrayaṁ śive.
42. mānasaṃ vācikaṃ pāpaṃ kāyikaṃ vā api yat kṛtam
tat sarvam nirdahet śīghram prāṇāyāmatrayam śive
42. śive yat mānasaṃ vācikaṃ kāyikaṃ vā api pāpaṃ
kṛtam tat sarvam prāṇāyāmatrayam śīghram nirdahet
42. O Śivā, whatever sin has been committed by the mind, speech, or body, all of that is quickly burned away by three practices of prāṇāyāma.
दह्यते ध्मार्यमानानां धातूनाञ्च यथा मलम् ।
तथेन्द्रियाणां दह्यन्ते दोषाः प्राणस्य संयमात् ॥४३॥
43. dahyate dhmāryamānānāṁ dhātūnāñca yathā malam ,
tathendriyāṇāṁ dahyante doṣāḥ prāṇasya saṁyamāt.
43. dahyate dhmāryamānānāṃ dhātūnām ca yathā malam
tathā indriyānām dahyante doṣāḥ prāṇasya saṃyamāt
43. yathā dhmāryamānānāṃ dhātūnām malam dahyate,
tathā prāṇasya saṃyamāt indriyānām doṣāḥ dahyante
43. Just as the impurities of metals being smelted in a fire are burned away, so the flaws of the senses are burned away through the restraint of the life force.
प्राणायामैवीशुद्धात्मा यद् यत् कर्म करोति हि ।
तत्तत् फलत्यसन्देहस्त्वप्रयत्नेन वा कृतम् ॥४४॥
44. prāṇāyāmaivīśuddhātmā yad yat karma karoti hi ,
tattat phalatyasandehastvaprayatnena vā kṛtam.
44. prāṇāyāmaiḥ viśuddhātmā yat yat karma karoti hi
tat tat phalati asandehaḥ tu aprayatnena vā kṛtam
44. prāṇāyāmaiḥ viśuddhātmā yat yat karma karoti hi,
tat tat aprayatnena vā kṛtam asandehaḥ phalati
44. With the inner self purified through prāṇāyāma, whatever action one performs, without a doubt, that very action bears fruit even when done effortlessly.
आगमोक्तेन मार्गेणाभ्यासं नित्यं करोति यः ।
देवताभावमाप्नोति मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ॥४५॥
45. āgamoktena mārgeṇābhyāsaṁ nityaṁ karoti yaḥ ,
devatābhāvamāpnoti mantrasiddhiḥ prajāyate.
45. āgamoktena mārgeṇa abhyāsam nityam karoti yaḥ
devatābhāvam āpnoti mantrasiddhiḥ prajāyate
45. yaḥ āgamoktena mārgeṇa nityam abhyāsam karoti,
saḥ devatābhāvam āpnoti,
mantra-siddhiḥ ca prajāyate
45. Whoever constantly practices according to the path declared in the scriptures attains the state of divinity, and the perfection of mantra arises.
यो न्यासकवचच्चन्दो मन्त्रं जपति तं प्रिये ।
विघ्ना दृष्ट्वा पलायन्ते सिंहं दृष्टवा यथा गजाः ॥४६॥
46. yo nyāsakavacaccando mantraṁ japati taṁ priye ,
vighnā dṛṣṭvā palāyante siṁhaṁ dṛṣṭavā yathā gajāḥ.
46. yaḥ nyāsakavacacchando mantraṃ japati taṃ priye
vighnāḥ dṛṣṭvā palāyante siṃhaṃ dṛṣṭvā yathā gajāḥ
46. priye yaḥ nyāsakavacacchandaḥ mantraṃ japati taṃ
vighnāḥ dṛṣṭvā yathā siṃhaṃ dṛṣṭvā gajāḥ palāyante
46. O beloved, obstacles run away from the person who recites a mantra accompanied by nyāsa, kavaca, and chanda, just as elephants run away upon seeing a lion.
अकृत्वा न्यासजालं यो मूढात्मा प्रजपेन्मनुम् ।
वाध्यते सर्वविघ्नैश्च व्याघ्रैर्मृगशिशुर्यथा ॥४७॥
47. akṛtvā nyāsajālaṁ yo mūḍhātmā prajapenmanum ,
vādhyate sarvavighnaiśca vyāghrairmṛgaśiśuryathā.
47. akṛtvā nyāsajālaṃ yaḥ mūḍhātmā prajapenmanum
vādhyate sarvavighnaiśca vyāghrairmṛgaśiśuryathā
47. yaḥ mūḍhātmā nyāsajālaṃ akṛtvā manum prajapet saḥ
sarvavighnaiḥ ca vyāghraiḥ mṛgaśiśuḥ yathā bādhyate
47. The foolish person who recites a mantra without performing the array of nyāsas is afflicted by all obstacles, just as a baby deer is afflicted by tigers.
अक्षमाला द्विधा प्रोक्ता कल्पिताऽकल्पितेति च ।
कल्पिता मणिभिः क्लृप्ता मातृका स्यादकल्पिता ॥४८॥
48. akṣamālā dvidhā proktā kalpitā'kalpiteti ca ,
kalpitā maṇibhiḥ klṛptā mātṛkā syādakalpitā.
48. akṣamālā dvidhā proktā kalpitā akalpitā iti ca
kalpitā maṇibhiḥ klptā mātṛkā syāt akalpitā
48. akṣamālā dvidhā proktā iti ca kalpitā akalpitā
ca kalpitā maṇibhiḥ klptā akalpitā mātṛkā syāt
48. The rosary is declared to be of two kinds - fashioned and unfashioned. The fashioned one is made of gems, whereas the unfashioned one is the mātṛkā.
आदिक्षान्ताक्षवर्णत्वादक्षमालेति कीत्तीता ।
अनुलोमविलोमाभ्यां गणयेन्मन्त्रवित्तमः ॥४९॥
49. ādikṣāntākṣavarṇatvādakṣamāleti kīttītā ,
anulomavilomābhyāṁ gaṇayenmantravittamaḥ.
49. ādikṣāntākṣavarṇatvāt akṣamālā iti kīrtitā
anulomavilomābhyāṃ gaṇayet mantravittamaḥ
49. mantravittamaḥ ādikṣāntākṣavarṇatvāt akṣamālā
iti kīrtitā anulomavilomābhyāṃ gaṇayet
49. Because it consists of letters beginning with a and ending with kṣa, it is called akṣamālā. The best among mantra practitioners should count it in forward and reverse orders.
एकैकमङ्गुलीभिः स्याद्रेखाभिर्द्दशधा फलम् ।
मणिभिः शतसाहस्रं माणिक्याऽनन्तमुच्यते ॥५०॥
50. ekaikamaṅgulībhiḥ syādrekhābhirddaśadhā phalam ,
maṇibhiḥ śatasāhasraṁ māṇikyā'nantamucyate.
50. ekaikaṃ aṅgulībhiḥ syāt rekhābhiḥ daśadhā phalam
maṇibhiḥ śatasāhasram māṇikyāt anantam ucyate
50. ekaikaṃ aṅgulībhiḥ syāt rekhābhiḥ daśadhā phalam,
maṇibhiḥ śatasāhasram,
māṇikyāt anantam ucyate
50. Counting with each finger yields a single fold of fruit, and with the lines of the hand, tenfold. With gems, it is a hundred thousandfold, while with rubies, it is declared to be infinite.
त्रिंशद्भिः स्याद्धनं पुष्टिः सप्तविंशतिभिर्भवेत् ।
पञ्चविंशतिभिर्मोक्षं पञ्चदश्याभिचारके ।
पञ्चाशद्भिः कुलेशानि सर्वसिद्धिरुदीरिता ॥५१॥
51. triṁśadbhiḥ syāddhanaṁ puṣṭiḥ saptaviṁśatibhirbhavet ,
pañcaviṁśatibhirmokṣaṁ pañcadaśyābhicārake ,
pañcāśadbhiḥ kuleśāni sarvasiddhirudīritā.
51. triṃśadbhiḥ syāt dhanam puṣṭiḥ
saptaviṃśatibhiḥ bhavet pañcaviṃśatibhiḥ
mokṣam pañcadaśyā abhicārake
pañcāśadbhiḥ kuleśāni sarvasiddhiḥ udīritā
51. triṃśadbhiḥ dhanam syāt,
saptaviṃśatibhiḥ puṣṭiḥ bhavet,
pañcaviṃśatibhiḥ mokṣam,
pañcadaśyā abhicārake,
pañcāśadbhiḥ kuleśāni sarvasiddhiḥ udīritā
51. O mistress of the lineage, with thirty [repetitions] there is wealth, with twenty-seven there is nourishment, with twenty-five liberation, with fifteen in malevolent magic, and with fifty all spiritual accomplishments are declared.
अङ्गुष्ठेन च मोक्षः स्यात्तर्जनी शत्रुनाशिनी ।
मध्यमां धनदां विद्यात् शान्तिकर्मण्यनामिका ।
कनिष्ठा स्तम्भन्याकर्षण्यङ्गुली सुप्रकीत्तीता ॥५२॥
52. aṅguṣṭhena ca mokṣaḥ syāttarjanī śatrunāśinī ,
madhyamāṁ dhanadāṁ vidyāt śāntikarmaṇyanāmikā ,
kaniṣṭhā stambhanyākarṣaṇyaṅgulī suprakīttītā.
52. aṅguṣṭhena ca mokṣaḥ syāt tarjanī
śatrunāśinī madhyamā dhanadāṃ vidyāt
śāntikarmaṇi anāmikā kaniṣṭhā
stambhanyākarṣaṇyaṅgulī suprakīrtitā
52. ca aṅguṣṭhena mokṣaḥ syāt tarjanī
śatrunāśinī madhyamā dhanadāṃ vidyāt
anāmikā śāntikarmaṇi kaniṣṭhā
stambhanyākarṣaṇyī aṅgulī suprakīrtitā
52. Liberation comes through the thumb, and the index finger destroys enemies. One should know the middle finger as granting wealth, the ring finger for pacification rituals, and the little finger is declared to be the one that immobilizes and attracts.
एतज्जपिष्यामीत्यादौ सङ्कल्प्य मन्त्रवित्तमः ।
स्थिरासनो जपित्वाऽथ देव्यै सोदकमर्पयेत् ॥५३॥
53. etajjapiṣyāmītyādau saṅkalpya mantravittamaḥ ,
sthirāsano japitvā'tha devyai sodakamarpayet.
53. etat japiṣyāmi iti ādau saṅkalpya mantravittamaḥ
sthirāsanaḥ japitvā atha devyai sodakam arpayet
53. mantravittamaḥ etad japiṣyāmi iti ādau saṅkalpya
sthirāsanaḥ japitvā atha sodakam devyai arpayet
53. Thinking 'I shall recite this', the best among mantra practitioners should make a resolve at the outset. Having assumed a steady posture and completed the recitation, he should then offer water to the goddess.
उच्चैर्जपोऽधमः प्रोक्त उपांशुमध्यमः स्मृतः ।
उत्तमो मानसो देवि त्रिविधः कथितो जपः ॥५४॥
54. uccairjapo'dhamaḥ prokta upāṁśumadhyamaḥ smṛtaḥ ,
uttamo mānaso devi trividhaḥ kathito japaḥ.
54. uccaiḥ japaḥ adhemaḥ proktaḥ upāṃśu madhyamaḥ smṛtaḥ
uttamaḥ mānasaḥ devi trividhaḥ kathitaḥ japaḥ
54. devi uccaiḥ japaḥ adhamaḥ proktaḥ upāṃśuḥ madhyamaḥ
smṛtaḥ uttamaḥ mānasaḥ trividhaḥ kathitaḥ japaḥ
54. O goddess, recitation spoken aloud is declared to be of the lowest kind, whispering is remembered as middling, and mental recitation is the highest. Thus recitation is spoken of as threefold.
अतिह्रस्वो व्याधिहेतुरतिदीर्घस्तपःक्षयः ।
अक्षराक्षरसंयुक्तो यो मन्त्रः स न सिध्यति ॥५५॥
55. atihrasvo vyādhiheturatidīrghastapaḥkṣayaḥ ,
akṣarākṣarasaṁyukto yo mantraḥ sa na sidhyati.
55. atihrasvaḥ vyādhihetuḥ atidīrghaḥ tapaḥkṣayaḥ
akṣarākṣarasamyuktaḥ yaḥ mantraḥ saḥ na sidhyati
55. yaḥ mantraḥ atihrasvaḥ vyādhihetuḥ (bhavati) atidīrghaḥ
tapaḥkṣayaḥ (bhavati) akṣarākṣarasamyuktaḥ ca saḥ na sidhyati
55. A mantra that is too short causes disease, and one that is too long destroys spiritual energy. Furthermore, a mantra that lacks correct articulation or proper combination of syllables does not attain success.
मनसा यः स्मरेत् स्तोत्रं वचसा वा मनुं जपेत् ।
उभयं निष्फलं देवि भिन्नभाण्डोदकं यथा ॥५६॥
56. manasā yaḥ smaret stotraṁ vacasā vā manuṁ japet ,
ubhayaṁ niṣphalaṁ devi bhinnabhāṇḍodakaṁ yathā.
56. manasā yaḥ smaret stotraṃ vacasā vā manuṃ japet
ubhayam niṣphalam devi bhinnabhāṇḍodakam yathā
56. devi,
yaḥ manasā stotram smaret,
vā vacasā manum japet,
ubhayam bhinna-bhāṇḍodakam yathā niṣphalam.
56. O goddess, if someone recites a hymn mentally or repeats a mantra aloud, both become fruitless, just like water held in a broken pot.
जातसूतकमादौ स्यात्तदन्ते मृतसूतकम् ।
सूतकद्वयसंयुक्तो यो मन्त्रः स न सिध्यति ॥५७॥
57. jātasūtakamādau syāttadante mṛtasūtakam ,
sūtakadvayasaṁyukto yo mantraḥ sa na sidhyati.
57. jātasūtakamādau syāttadante mṛtasūtakam
sūtaka-dvayasamyukto yo mantraḥ sa na sidhyati
57. jāta-sūtakam ādau syāt,
tat-ante mṛta-sūtakam syāt.
yaḥ mantraḥ sūtaka-dvaya-saṃyuktaḥ,
sa na sidhyati.
57. Impurity due to a birth should be at the beginning, and impurity due to a death at the end. A mantra that is associated with both kinds of impurity does not attain success.
आद्यन्तरहितं कृत्वा मन्त्रमावर्त्तयेद्धिया ।
सूतकद्वयनिर्मुक्तो यो मन्त्रः सर्वसिद्धिदः ॥५८॥
58. ādyantarahitaṁ kṛtvā mantramāvarttayeddhiyā ,
sūtakadvayanirmukto yo mantraḥ sarvasiddhidaḥ.
58. ādhyantarahitam kṛtvā mantram āvartayet dhiyā
sūtakadvayanimuktaḥ yaḥ mantraḥ sarvasiddhidaḥ
58. sūtakadvayanimuktaḥ yaḥ mantraḥ ādyantarahitam kṛtvā dhiyā āvartayet,
(saḥ) sarvasiddhidaḥ
58. Free from both kinds of impurity, a mantra that is made free from beginning and end and is repeated with the intellect grants all spiritual accomplishments.
मन्त्रार्थं मन्त्रचैतन्यं योनिमुद्रां न वेत्ति यः ।
शतकोटिजपेनापि तस्य सिद्धिर्न जायते ॥५९॥
59. mantrārthaṁ mantracaitanyaṁ yonimudrāṁ na vetti yaḥ ,
śatakoṭijapenāpi tasya siddhirna jāyate.
59. mantrārtham mantracaitanyam yonimudrām na vetti
yaḥ śatakoṭijapenāpi tasya siddhiḥ na jāyate
59. yaḥ mantrārtham mantracaitanyam yonimudrām na vetti,
tasya śatakoṭijapenāpi siddhiḥ na jāyate
59. Whoever does not know the meaning of the mantra, the consciousness of the mantra, and the yonimudrā does not attain success, even with a hundred crores of repetitions.
सुप्तबीजाश्च ये मन्त्रा न दास्यन्ति फलं प्रिये ।
मन्त्रा चैतन्यसहिताः सर्वसिद्धिकराः स्मृताः ॥६०॥
60. suptabījāśca ye mantrā na dāsyanti phalaṁ priye ,
mantrā caitanyasahitāḥ sarvasiddhikarāḥ smṛtāḥ.
60. suptabījāḥ ca ye mantrā na dāsyanti phalaṃ priye
mantrāḥ caitanyasahitāḥ sarvasiddhikarāḥ smṛtāḥ
60. priye ye mantrāḥ suptabījāḥ ca na dāsyanti phalaṃ
caitanyasahitāḥ mantrāḥ sarvasiddhikarāḥ smṛtāḥ
60. O beloved, mantras whose seeds are dormant do not yield fruit, whereas mantras endowed with consciousness are remembered as granting all spiritual accomplishments.
चैतन्यरहिता मन्त्राः प्रोक्ता वर्णास्तु केवलम् ।
फलं नैव प्रयच्चन्ति लक्षकोटिजपादपि ॥६१॥
61. caitanyarahitā mantrāḥ proktā varṇāstu kevalam ,
phalaṁ naiva prayaccanti lakṣakoṭijapādapi.
61. caitanyarahitā mantrāḥ proktā varṇāḥ tu kevalam
phalaṃ na eva prayacchanti lakṣakoṭijapāt api
61. caitanyarahitāḥ mantrāḥ kevalāḥ varṇāḥ tu proktāḥ
lakṣakoṭijapāt api phalaṃ na eva prayacchanti
61. Mantras devoid of consciousness are declared to be mere letters, and they do not yield any fruit even with millions of repetitions.
मन्त्रोच्चारे कृते यादृक् स्वरूपं प्रथमं भवेत् ।
शतैः सहस्रैर्लक्षैर्वा कोटिजापेन् तत् फलम् ॥६२॥
62. mantroccāre kṛte yādṛk svarūpaṁ prathamaṁ bhavet ,
śataiḥ sahasrairlakṣairvā koṭijāpen tat phalam.
62. mantroccāre kṛte yādṛk svarūpaṃ prathamaṃ bhavet
śataiḥ sahasrair lakṣair vā koṭijāpen tat phalam
62. kṛte mantroccāre yādṛk prathamaṃ svarūpaṃ bhavet
śataiḥ sahasrair lakṣair vā koṭijāpena tat phalam
62. Whatever nature the recitation of a mantra has when first performed, that same fruit is attained through hundreds, thousands, hundreds of thousands, or crores of repetitions.
हृत्कण्ठग्रन्थिभेदश्च सर्वावयववर्द्धनम् ।
आनन्दाश्रु च पुलको देहावेशः कुलेश्वरि ।
गद्गदोक्तिश्च सहसा जायते नात्र संशयः ॥६३॥
63. hṛtkaṇṭhagranthibhedaśca sarvāvayavavarddhanam ,
ānandāśru ca pulako dehāveśaḥ kuleśvari ,
gadgadoktiśca sahasā jāyate nātra saṁśayaḥ.
63. hṛtkaṇṭhagranthibhedaśca
sarvāvayavavarddhanam ānandāśru ca pulako
dehāveśaḥ kuleśvari gadgadoktiśca
sahasā jāyate nātra saṃśayaḥ
63. kuleśvari hṛtkaṇṭhagranthibhedaḥ
ca sarvāvayavavarddhanam ānandāśru
ca pulakaḥ dehāveśaḥ gadgadoktiḥ
ca sahasā jāyate atra na saṃśayaḥ
63. O mistress of the family, there suddenly arises the piercing of the knots in the heart and throat, the strengthening of all limbs, tears of joy, bristling of body hair, possession-like rapture, and stammering speech - of this there is no doubt.
सकृदुच्चरितेऽप्येवं मन्त्रे चैतन्यसंयुते ।
दृश्यन्ते प्रत्यया यत्र पारम्पर्य तदुच्यते ॥६४॥
64. sakṛduccarite'pyevaṁ mantre caitanyasaṁyute ,
dṛśyante pratyayā yatra pāramparya taducyate.
64. sakṛt uccarite api evam mantre caitanya saṃyute
dṛśyante pratyayā yatra pāramparyam tat ucyate
64. yatra api sakṛt uccarite caitanya-saṃyute mantre evam pratyayā dṛśyante,
tat pāramparyam ucyate
64. When, even after being uttered just once and being endowed with consciousness, the mantra manifests signs of success, that is known as the traditional lineage.
रुद्धः कूटाक्षरो मुग्धो बद्धः क्रुद्धश्च भेदितः ।
बालः कुमारो युवकः प्रौढो वृद्धश्च गवीतः ॥६५॥
65. ruddhaḥ kūṭākṣaro mugdho baddhaḥ kruddhaśca bheditaḥ ,
bālaḥ kumāro yuvakaḥ prauḍho vṛddhaśca gavītaḥ.
65. ruddhaḥ kūṭākṣaraḥ mugdhaḥ baddhaḥ kruddhaḥ ca bheditaḥ
bālaḥ kumāraḥ yuvakaḥ prauḍhaḥ vṛddhaḥ ca gavītaḥ
65. ruddhaḥ kūṭākṣaraḥ mugdhaḥ baddhaḥ kruddhaḥ bheditaḥ ca,
bālaḥ kumāraḥ yuvakaḥ prauḍhaḥ vṛddhaḥ gavītaḥ ca
65. (Mantras are classified into various conditions such as) obstructed, hidden-lettered, bewildered, bound, angry, differentiated, child, youth, adolescent, mature, old, and sought after.
स्तम्भितो र्मूच्चितो मत्तः कीलितः खण्डितः शठः ।
मन्दः पराङ्मुखश्चिन्नो बधिरोऽन्धस्त्वचेतनः ॥६६॥
66. stambhito rmūccito mattaḥ kīlitaḥ khaṇḍitaḥ śaṭhaḥ ,
mandaḥ parāṅmukhaścinno badhiro'ndhastvacetanaḥ.
66. stambhitaḥ mūrcchitaḥ mattaḥ kīlitaḥ khaṇḍitaḥ śaṭhaḥ
mandaḥ parāṅmukhaḥ chinnaḥ badhiraḥ andhaḥ tu acetanaḥ
66. stambhitaḥ mūrcchitaḥ mattaḥ kīlitaḥ khaṇḍitaḥ śaṭhaḥ
mandaḥ parāṅmukhaḥ chinnaḥ badhiraḥ andhaḥ tu acetanaḥ
66. (Mantras are also categorized as) paralyzed, unconscious, intoxicated, pegged, broken, rogue, slow, averse, severed, deaf, blind, and inanimate.
किङ्करः क्षुधितः स्तब्धः स्थानभ्रष्टञ्च पीडितः ।
निःस्नेहो विकलो ध्वस्तो निर्जीवः खण्डितारिकः ॥६७॥
67. kiṅkaraḥ kṣudhitaḥ stabdhaḥ sthānabhraṣṭañca pīḍitaḥ ,
niḥsneho vikalo dhvasto nirjīvaḥ khaṇḍitārikaḥ.
67. kiṅkaraḥ kṣudhitaḥ stabdhaḥ sthānabhraṣṭaḥ ca pīḍitaḥ
niḥsnehaḥ vikalaḥ dhvastaḥ nirjīvaḥ khaṇḍitārikaḥ
67. kiṅkaraḥ kṣudhitaḥ stabdhaḥ sthānabhraṣṭaḥ ca pīḍitaḥ
niḥsnehaḥ vikalaḥ dhvastaḥ nirjīvaḥ khaṇḍitārikaḥ
67. Servant-like, hungry, rigid, displaced, afflicted, devoid of affection, impaired, ruined, lifeless, and having its enemies destroyed.
सुप्तस्तिरस्कृतो नीचो मलिनश्च दुरासदः ।
निःसत्त्वो निजीतो दग्धचपलश्च भयङ्करः ॥६८॥
68. suptastiraskṛto nīco malinaśca durāsadaḥ ,
niḥsattvo nijīto dagdhacapalaśca bhayaṅkaraḥ.
68. suptaḥ tiraskṛtaḥ nīcaḥ malinaḥ ca durāsadaḥ
niḥsattvaḥ nirjitaḥ dagdhaḥ capalaḥ ca bhayaṅkaraḥ
68. suptaḥ tiraskṛtaḥ nīcaḥ malinaḥ ca durāsadaḥ
niḥsattvaḥ nirjitaḥ dagdhaḥ capalaḥ ca bhayaṅkaraḥ
68. (Mantras are further classified as) sleeping, humiliated, base, impure, difficult to approach, powerless, conquered, burnt, fickle, and terrifying.
निस्त्रिंशो निन्दितः क्रूरः फलहीनो निकृन्तनः ।
निर्वीर्यो भ्रमितो शप्त रुग्णः कष्टोऽङ्गहीनकः ।
जडो रिपुरुदासीनो लज्जितो मोहितोऽलसः ॥६९॥
69. nistriṁśo ninditaḥ krūraḥ phalahīno nikṛntanaḥ ,
nirvīryo bhramito śapta rugṇaḥ kaṣṭo'ṅgahīnakaḥ ,
jaḍo ripurudāsīno lajjito mohito'lasaḥ.
69. nistriṃśaḥ ninditaḥ krūraḥ phalahīnaḥ
nikṛntanaḥ nirvīryaḥ bhramitaḥ śaptaḥ
rugṇaḥ kaṣṭaḥ aṅgahīnakaḥ jaḍaḥ
ripuraḥ udāsīnaḥ lajjitaḥ mohitaḥ alasaḥ
69. nistriṃśaḥ ninditaḥ krūraḥ phalahīnaḥ
nikṛntanaḥ nirvīryaḥ bhramitaḥ śaptaḥ
rugṇaḥ kaṣṭaḥ aṅgahīnakaḥ jaḍaḥ
ripuraḥ udāsīnaḥ lajjitaḥ mohitaḥ alasaḥ
69. Sword-like, censured, cruel, devoid of fruit, cutting down, without vigor, bewildered, cursed, diseased, troublesome, lacking limbs, dull, hostile, indifferent, ashamed, deluded, and lazy.
षष्ट्येतान् मन्त्रदोषांश्च योऽज्ञात्वा प्रजपेन्मनुम् ।
सिद्धिर्न जायते तस्य लक्षकोटिजपादपि ॥७०॥
70. ṣaṣṭyetān mantradoṣāṁśca yo'jñātvā prajapenmanum ,
siddhirna jāyate tasya lakṣakoṭijapādapi.
70. ṣaṣṭi etān mantra-doṣān ca yaḥ ajñātvā prajapét
manum siddhiḥ na jāyate tasya lakṣa-koṭi-japāt api
70. yaḥ etān ṣaṣṭi mantra-doṣān ajñātvā manum prajapet
tasya lakṣa-koṭi-japāt api siddhiḥ na jāyate
70. Whoever recites a mantra without knowing these sixty defects of mantras, for him spiritual attainment does not arise even from the repetition of hundreds of thousands or crores of times.
कथ्यन्ते दश संस्कारा मन्त्रदोषहराः प्रिये ।
जननं जीवनं पश्चात्ताडनं बोधनं ततः ॥७१॥
71. kathyante daśa saṁskārā mantradoṣaharāḥ priye ,
jananaṁ jīvanaṁ paścāttāḍanaṁ bodhanaṁ tataḥ.
71. kathyante daśa saṃskārāḥ mantra-doṣa-harāḥ priye
jananam jīvanam paścāt tāḍanam bodhanam tataḥ
71. priye mantra-doṣa-harāḥ daśa saṃskārāḥ kathyante
jananam jīvanam paścāt tāḍanam bodhanam tataḥ
71. O beloved, ten purificatory rites that remove the defects of mantras are declared - birth, life, then chastisement, and awakening.
अभिषेकोऽथ विमलीकरणाप्यायने तथा ।
तर्पणं दीपनं गुप्तिः संस्काराः कुलनायिके ॥७२॥
72. abhiṣeko'tha vimalīkaraṇāpyāyane tathā ,
tarpaṇaṁ dīpanaṁ guptiḥ saṁskārāḥ kulanāyike.
72. abhiṣekaḥ atha vimalīkaraṇa āpyāyane tathā
tarpaṇaṃ dīpanaṃ guptiḥ saṃskārāḥ kula-nāyike
72. atha abhiṣekaḥ vimalīkaraṇa āpyāyane tathā tarpaṇaṃ
dīpanaṃ guptiḥ saṃskārāḥ (santi) kula-nāyike
72. O mistress of the family, (these are the ten purificatory rites:) consecration, purification, nourishing, as well as appeasing, kindling, protection, and the other purificatory rites.
शाणोल्लोढानि शस्त्राणि यथा स्युनीशितानि वै ।
मन्त्राश्च स्फूत्तीमायान्ति संस्कारैर्द्दशभिस्तथा ॥७३॥
73. śāṇolloḍhāni śastrāṇi yathā syunīśitāni vai ,
mantrāśca sphūttīmāyānti saṁskārairddaśabhistathā.
73. śaṇa-ulloḍhāni śastrāni yathā syuḥ niśitāni vai
mantrāḥ ca sphūrtīm āyanti saṃskāraiḥ daśabhiḥ tathā
73. yathā śaṇa-ulloḍhāni śastrāni niśitāni vai syuḥ,
tathā ca mantrāḥ daśabhiḥ saṃskāraiḥ sphūrtīm āyanti
73. Just as weapons rubbed against a whetstone become sharp, similarly mantras attain full manifestation and power through the ten purificatory rites.
भक्ष्यं हविष्यं शाकादि विहितानि फलान्यपि ।
मूलं शक्तु यवानाञ्च शस्तान्येतानि मन्त्रिणाम् ॥७४॥
74. bhakṣyaṁ haviṣyaṁ śākādi vihitāni phalānyapi ,
mūlaṁ śaktu yavānāñca śastānyetāni mantriṇām.
74. bhakṣyam haviṣyam śākādi vihitāni phalāny api
mūlam saktu yavānām ca śastāni etāni mantriṇām
74. etāni bhakṣyam haviṣyam śākādi vihitāni phalāni
api mūlam saktu yavānām ca mantriṇām śastāni
74. Edible food, sacrificial offerings, vegetables, prescribed fruits, roots, barley flour, and barley are declared to be commendable for those who recite mantras.
यस्यान्नपानपुष्टाङ्गः कुरुते धर्मसञ्चयम् ।
अन्नदातुः फलं चार्द्धं कर्त्तुश्चार्द्धं न संशयः ॥७५॥
75. yasyānnapānapuṣṭāṅgaḥ kurute dharmasañcayam ,
annadātuḥ phalaṁ cārddhaṁ karttuścārddhaṁ na saṁśayaḥ.
75. yasya anna pāna puṣṭa aṅgaḥ kurute dharma sañcayam anna
dātuḥ phalam ca ardham kartur ca ardham na saṃśayaḥ
75. yasya anna-pāna-puṣṭa-aṅgaḥ dharma-sañcayam kurute,
anna-dātuḥ phalam ca ardham kartur ca ardham,
na saṃśayaḥ
75. He whose limbs are nourished by food and drink accumulates religious merit, and half the spiritual fruit goes to the provider of the food and half to the practitioner himself - there is no doubt.
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन परान्नं वर्जयेत् सुधीः ।
पुरश्चरणकाले च काम्यकर्मस्वपीश्वरि ॥७६॥
76. tasmāt sarvaprayatnena parānnaṁ varjayet sudhīḥ ,
puraścaraṇakāle ca kāmyakarmasvapīśvari.
76. tasmāt sarvaprayatnena parānnaṃ varjayet sudhīḥ
puraścaraṇakāle ca kāmyakarmasvapi īśvari
76. he īśvari,
sudhīḥ tasmāt sarvaprayatnena parānnaṃ puraścaraṇakāle ca kāmyakarmasu api varjayet
76. O goddess, therefore a wise person should with every effort avoid food given by others, both during the period of mantra repetition and in desire-driven rituals.
जिह्वा दग्धा परान्नेन करौ दग्धौ प्रतिग्रहात् ।
मनो दग्धं परस्त्रीभिः कार्यसिद्धिः कथं भवेत् ॥७७॥
77. jihvā dagdhā parānnena karau dagdhau pratigrahāt ,
mano dagdhaṁ parastrībhiḥ kāryasiddhiḥ kathaṁ bhavet.
77. jihvā dagdhā parānnena karau dagdhau pratigrahāt
manaḥ dagdhaṃ parastrībhiḥ kāryasiddhiḥ kathaṃ bhavet
77. jihvā parānnena dagdhā,
karau pratigrahāt dagdhau,
manaḥ parastrībhiḥ dagdhaṃ,
kāryasiddhiḥ kathaṃ bhavet
77. The tongue is burned by food given by others, the hands are burned by accepting gifts, and the mind is burned by other people's wives - how then can spiritual attainment or success in rituals take place?
इन्द्राग्निरुद्रग्रहदृग्वेदार्कदिक्षडष्टसु ।
षोडशमनुबाणाब्धितिथित्रयोदशस्वपि ॥७८॥
78. indrāgnirudragrahadṛgvedārkadikṣaḍaṣṭasu ,
ṣoḍaśamanubāṇābdhitithitrayodaśasvapi.
78. indra-agni-rudra-graha-dṛk-veda-arka-dik-ṣaḍ-aṣṭasu
ṣoḍaśa-manu-bāṇa-abdhi-tithi-trayodaśasvapi
78. indra agni rudra graha dṛk veda arka dik ṣaṭ aṣṭasu
ṣoḍaśa manu bāṇa abdhi tithi trayodaśasu api
78. The wise practitioner should write the letters of the mātṛkā within sixteen compartments (in numbers corresponding to) Indra (14), Agni (3), Rudra (11), the planets (9), the eyes (2), the Vedas (4), the suns (12), the directions (10), six, eight, sixteen, the manavas (14), the bāṇas (5), the oceans (4), the tithis (15), and thirteen, starting from the initial letter of his own name up to the discovery of the first letter of the mantra.
लिखेत् षोडशकोष्ठेषु मातृकार्णान् विचक्षणः ।
स्वनामाद्यक्षराद् यावन्मन्त्राद्यक्षरदर्शनम् ॥७९॥
79. likhet ṣoḍaśakoṣṭheṣu mātṛkārṇān vicakṣaṇaḥ ,
svanāmādyakṣarād yāvanmantrādyakṣaradarśanam.
79. likhet ṣoḍaśa-koṣṭheṣu mātṛkā-arṇān vicakṣaṇaḥ
sva-nāma-ādi-akṣarāt yāvat-mantra-ādi-akṣara-darśanam
79. vicakṣaṇaḥ ṣoḍaśa koṣṭheṣu sva-nāma-ādi-akṣarāt
yāvat mantra-ādi-akṣara-darśanam mātṛkā-arṇān likhet
79. The wise practitioner should write the letters of the mātṛkā within sixteen compartments, beginning with the first letter of his own name and continuing until the first letter of the mantra is revealed.
सिद्धादीन् कल्पयेन्मन्त्री कुर्यात् साध्यादिभिः पुनः ।
चतुश्चतुवीभागेन सिद्धादीन् गणयेत् पुनः ॥८०॥
80. siddhādīn kalpayenmantrī kuryāt sādhyādibhiḥ punaḥ ,
catuścatuvībhāgena siddhādīn gaṇayet punaḥ.
80. siddhādīn kalpayen mantrī kuryāt sādhyādibhiḥ
punaḥ catuścaturbhāgena siddhādīn gaṇayet punaḥ
80. mantrī siddhādīn kalpayet sādhyādibhiḥ ca punaḥ
kuryāt catuścaturbhāgena siddhādīn punaḥ gaṇayet
80. The practitioner should establish the siddha group and others, and then again he should perform the sādhyādi process. Dividing them into groups of four by four, he should count the siddha group and others once more.
सिद्धसिद्धो जपात् सिद्धो द्विगुणात् सिद्धसाध्यकः ।
सिद्धसुसिद्धोऽर्द्धजपात् सिद्धारिर्हन्ति बान्धवान् ॥८१॥
81. siddhasiddho japāt siddho dviguṇāt siddhasādhyakaḥ ,
siddhasusiddho'rddhajapāt siddhārirhanti bāndhavān.
81. siddhasidho japāt siddho dviguṇāt siddhasādhyakaḥ
siddhasusidho ardhajapāt siddhārir hanti bāndhavān
81. japāt siddhaḥ siddhaḥ bhavati
dviguṇāt siddha-sādhyakaḥ bhavati
ardhajapāt siddha-susidhaḥ
bhavati siddhāriḥ bāndhavān hanti
81. From the regular recitation of the mantra, the result is accomplished (siddha-siddha); from double the amount of recitation, it is accomplished and processable (siddha-sādhyaka); from half the recitation, it is perfectly accomplished (siddha-susiddha). But if the mantra is an enemy (siddhāri), it destroys relatives.
साध्यसिद्धोऽतिसंक्लेशात् साध्यसाध्यो निरर्थकः ।
साध्यसुसिद्धो भजनात् साध्यारिहन्ति गोत्रजान् ॥८२॥
82. sādhyasiddho'tisaṁkleśāt sādhyasādhyo nirarthakaḥ ,
sādhyasusiddho bhajanāt sādhyārihanti gotrajān.
82. sādhyasiddhaḥ atisaṃkleśāt sādhyasādhyaḥ nirarthakaḥ
sādhyasusiddhaḥ bhajanāt sādhyārihanti gotrajān
82. sādhyasiddhaḥ atisaṃkleśāt nirarthakaḥ sādhyasādhyaḥ
bhajanāt sādhya-susiddhaḥ gotrajān sādhyāriḥ hanti
82. The sādhyasiddha - (mantra) achieved through great distress - is useless. The sādhyasādhya is also useless. But through devotion, the sādhyasusiddha is attained. The sādhyāri destroys members of the same lineage.
सुसिद्धसिद्धोऽर्द्धजपात्तत्साध्यस्तु यथोक्ततः ।
तत्सुसिद्धो ग्रहादेव सुसिद्धारिः स्वगोत्रहा ॥८३॥
83. susiddhasiddho'rddhajapāttatsādhyastu yathoktataḥ ,
tatsusiddho grahādeva susiddhāriḥ svagotrahā.
83. susiddhasiddhaḥ ardhajapāt tatsādhyastu yathoktataḥ
tatsusiddhaḥ grahāt eva susiddhāriḥ svagotrahā
83. susiddhasiddhaḥ ardhajapāt tatsādhyas tu yathoktataḥ
tatsusiddhaḥ grahāt eva susiddhāriḥ svagotrahā
83. The susiddhasiddha is (achieved) through half the japa, and the tatsādhya is as described. The tatsusiddha is obtained simply through an eclipse (grahāt), while the susiddhāri destroys his own lineage.
अरिसिद्धः सुतं हन्यादरिसाध्यस्तु योषितम् ।
तत्सुसिद्धः कुलं हन्ति स्वात्मानं हन्ति तद्रिपुः ॥८४॥
84. arisiddhaḥ sutaṁ hanyādarisādhyastu yoṣitam ,
tatsusiddhaḥ kulaṁ hanti svātmānaṁ hanti tadripuḥ.
84. arisiddhaḥ sutam hanyāt arisādhyaḥ tu yoṣitam
tatsusiddhaḥ kulam hanti svātmānam hanti tadripuḥ
84. arisiddhaḥ sutam hanyāt,
arisādhyaḥ tu yoṣitam,
tatsusiddhaḥ kulam hanti,
tadripuḥ svātmānam hanti
84. The arisiddha destroys a son, while the arisādhya destroys a woman. The tatsusiddha destroys the lineage, and the tadripu destroys oneself.
सिद्धार्णा बान्धवाः प्रोक्ताः साध्यास्ते सेवकाः स्मृताः ।
सुसिद्धाः पोषका ज्ञेयाः शत्रवो घातकाः स्मृताः ॥८५॥
85. siddhārṇā bāndhavāḥ proktāḥ sādhyāste sevakāḥ smṛtāḥ ,
susiddhāḥ poṣakā jñeyāḥ śatravo ghātakāḥ smṛtāḥ.
85. siddhārṇāḥ bāndhavāḥ proktāḥ sādhyaḥ te sevakāḥ smṛtāḥ
susiddhāḥ poṣakāḥ jñeyāḥ śatravaḥ ghātakāḥ smṛtāḥ
85. siddhārṇāḥ bāndhavāḥ proktāḥ,
sādhyaḥ te sevakāḥ smṛtāḥ,
susiddhāḥ poṣakāḥ jñeyāḥ,
śatravaḥ ghātakāḥ smṛtāḥ
85. The siddhārṇas are declared to be relatives, while the sādhyas are known to be servants. The susiddhas are to be understood as nourishers, and enemies are known to be destroyers.
बान्धवा नवबार्णकाः स्युद्विषड्दश सेवकाः ।
वह्निरुद्रमुनयस्तु(पोषका) द्वादशाष्टकचतुरस्तु(घातकाः) ॥८६॥
86. bāndhavā navabārṇakāḥ syudviṣaḍdaśa sevakāḥ ,
vahnirudramunayastu(poṣakā) dvādaśāṣṭakacaturastu(ghātakāḥ).
86. bāndhavāḥ nava-bārṇakāḥ syuḥ dvi-ṣaḍ-daśa sevakāḥ
vahnI-rudra-munayaḥ tu poṣakāḥ dvādaśa-aṣṭaka-caturaḥ tu ghātakāḥ
86. bāndhavāḥ nava-bārṇakāḥ syuḥ dvi-ṣaḍ-daśa sevakāḥ
vahnI-rudra-munayaḥ tu poṣakāḥ dvādaśa-aṣṭaka-caturaḥ tu ghātakāḥ
86. Nine are declared to be relatives, twelve and six (eighteen) are servants, fire, rudra, and munis (three, eleven, seven) are nourishers, and twelve, eight, and four are destroyers.
प्राप लोभा पटु प्राह्यं रुद्रस्याद्रिरुरुः करम् ।
लोक लोप पटुः प्रायः खलोघोभेदिताः प्रिये ।
वर्णाः क्रमात् स्वरान्तौ तु रेवत्यंशगतौ तदा ॥८७॥
87. prāpa lobhā paṭu prāhyaṁ rudrasyādriruruḥ karam ,
loka lopa paṭuḥ prāyaḥ khaloghobheditāḥ priye ,
varṇāḥ kramāt svarāntau tu revatyaṁśagatau tadā.
87. prāpa lobhā paṭu prāhyaṃ rudrasya
adri-ruruḥ karam loka lopa paṭuḥ prāyaḥ
khala-ogha-bheditāḥ priye varṇāḥ kramāt
svara-antau tu revati-aṃśa-gatau tadā
87. prāpa lobhā paṭu prāhyaṃ rudrasya
adri-ruruḥ karam loka lopa paṭuḥ prāyaḥ
khala-ogha-bheditāḥ priye varṇāḥ kramāt
svara-antau tu revati-aṃśa-gatau tadā
87. O beloved, greed obtained..., the mountain ruru of Rudra..., world, destruction, skilled, generally the mass of wicked ones are pierced, and the letters in order ending with vowels go to the portion of Revatī then.
जन्म सम्पद् विपत् क्षेम प्रत्यरिः साधको वधः ।
मित्रं परममित्रञ्च जन्मादीनि पुनः पुनः ॥८८॥
88. janma sampad vipat kṣema pratyariḥ sādhako vadhaḥ ,
mitraṁ paramamitrañca janmādīni punaḥ punaḥ.
88. janma sampad vipat kṣema pratyariḥ sādhako vadhaḥ
mitraṃ paramamitraṃ ca janmādīni punaḥ punaḥ
88. janma sampad vipat kṣema pratyariḥ sādhakaḥ vadhaḥ
mitraṃ paramamitraṃ ca punar punaḥ janmādīni
88. Janma, sampad, vipat, kṣema, pratyari, sādhaka, vadha, mitra, and paramamitra, these beginning with janma (are repeated) again and again.
वालं गौरं खुरं शोणं शमीशोभेति राशिषु ।
क्रमेण भेदिता वर्णाः कन्यायां शादयः स्मृता ॥८९॥
89. vālaṁ gauraṁ khuraṁ śoṇaṁ śamīśobheti rāśiṣu ,
krameṇa bheditā varṇāḥ kanyāyāṁ śādayaḥ smṛtā.
89. vālam gauraṃ khuram śoṇaṃ śamīśobheti rāśiṣu
krameṇa bheditā varṇāḥ kanyāyāṃ śādayaḥ smṛtāḥ
89. śamī śobhā iti vālaṃ gauraṃ khuram śoṇaṃ ca rāśiṣu
krameṇa bheditāḥ varṇāḥ kanyāyāṃ śādayaḥ smṛtāḥ
89. (The syllables) vāla, gaura, khura, and śoṇa - with śamī and śobhā - are known in order as divided letters in the signs beginning with Kanyā.
लग्नो धनं भ्रातृबन्धुपुत्रशत्रुकलत्रकाः ।
मरणं धर्मकर्माय व्यया द्वादश राशयः ॥९०॥
90. lagno dhanaṁ bhrātṛbandhuputraśatrukalatrakāḥ ,
maraṇaṁ dharmakarmāya vyayā dvādaśa rāśayaḥ.
90. lagnaḥ dhanam bhrātṛbandhuputraśatrukalatrakāḥ
maraṇam dharmakarmāya vyayā dvādaśa rāśayaḥ
90. lagnaḥ dhanam bhrātṛbandhuputraśatrukalatrakāḥ
maraṇam dharmakarmāya vyayā dvādaśa rāśayaḥ
90. Lagna, wealth, brothers, relatives, children, enemies, spouse, death, dharma, karma, gain, and loss are the twelve rāśis.
स्वराशेर्मन्त्रशश्यन्तं गणनीयं विचक्षणैः ।
अज्ञाते राशिनक्षत्रे नामाद्यक्षरराशितः ॥९१॥
91. svarāśermantraśaśyantaṁ gaṇanīyaṁ vicakṣaṇaiḥ ,
ajñāte rāśinakṣatre nāmādyakṣararāśitaḥ.
91. svarāśermantraśasyantam gaṇanīyam vicakṣaṇaiḥ
ajñāte rāśinakṣatre nāmādyakṣararāśitaḥ
91. vicakṣaṇaiḥ svarāśeḥ mantraśasyantam gaṇanīyam
ajñāte rāśinakṣatre nāmādyakṣararāśitaḥ
91. From one's own rāśi up to the mantra-śasya (or based on the mantra), it should be calculated by the wise. When the rāśi and nakṣatra are unknown, (the calculation is done) based on the rāśi corresponding to the initial letter of the name.
नामाद्यक्षरमारभ्य यावन्मन्त्रादिमाक्षरम् ।
त्रिधा कृत्वा स्वरैभिन्द्यात्तदन्यद्विपरीतकम् ॥९२॥
92. nāmādyakṣaramārabhya yāvanmantrādimākṣaram ,
tridhā kṛtvā svaraibhindyāttadanyadviparītakam.
92. nāmādyakṣaram ārabhya yāvat mantrādimākṣaram tridhā
kṛtvā svaraiḥ bhindyāt tat anyat viparītakam
92. nāmādyakṣaram ārabhya yāvat mantrādimākṣaram tridhā kṛtvā svaraiḥ bhindyāt,
tat anyat viparītakam
92. Starting from the initial letter of the name up to the first letter of the mantra, having divided it threefold with vowels, one should pierce it, and the reverse is other than that.
कृत्वाधिकमृणं ज्ञेयं ऋणी चेन्मन्त्रवित्तमः ।
स्वयमृणी चेत्तन्मन्त्रं जपेत्पूर्वमृणी यतः ॥९३॥
93. kṛtvādhikamṛṇaṁ jñeyaṁ ṛṇī cenmantravittamaḥ ,
svayamṛṇī cettanmantraṁ japetpūrvamṛṇī yataḥ.
93. kṛtvā adhikam ṛṇam jñeyam ṛṇī cet mantravittamaḥ
svayam ṛṇī cet tat mantram japet pūrwam ṛṇī yataḥ
93. mantravittamaḥ cet ṛṇī (bhūtvā) kṛtvā adhikam ṛṇam jñeyam,
svayam ṛṇī cet tat mantram japet,
yataḥ pūrvam ṛṇī (asti)
93. Having made it excessive, debt should be known, if the best knower of mantras is in debt. If he himself is in debt, he should recite that mantra, because previously he was in debt.
वाय्वग्निभूजलाकाशाः पञ्चाशल्लिपयः क्रमात् ।
पञ्च ह्रस्वाः पञ्च दीर्घा बिन्द्वन्ताः सन्धिसम्भवाः ।
कादयः पञ्चशः षक्षसहान्ताश्च प्रकीत्तीताः ॥९४॥
94. vāyvagnibhūjalākāśāḥ pañcāśallipayaḥ kramāt ,
pañca hrasvāḥ pañca dīrghā bindvantāḥ sandhisambhavāḥ ,
kādayaḥ pañcaśaḥ ṣakṣasahāntāśca prakīttītāḥ.
94. vāyv agni bhū jala ākāśāḥ pañcaśal
lipayaḥ kramāt pañca hrasvāḥ pañca dīrghā
bindvantāḥ sandhi-sambhavāḥ kādayḥ
pañcaśaḥ ṣakṣasahantāś ca prakīrtitāḥ
94. vāyv-agni-bhū-jala-ākāśāḥ kramāt pañcaśal
lipayaḥ pañca hrasvāḥ pañca dīrghāḥ
bindu-antāḥ sandhi-sambhavāḥ ka-ādayaḥ
pañcaśaḥ ṣa-kṣa-sa-ha-antāḥ ca prakīrtitāḥ
94. Wind, fire, earth, water, and space are (the elements corresponding to) the fifty letters in order. Five are short, five are long, ending with bindu, and produced from sandhi. Those beginning with ka are arranged in groups of five, and ending with ṣa, kṣa, sa, and ha, they are declared accordingly.
महीसलिलयोमीत्रमनिलानलयोरपि ।
शात्रवं वैपरीत्येन मैत्रं सर्वत्र चापरम् ॥९५॥
95. mahīsalilayomītramanilānalayorapi ,
śātravaṁ vaiparītyena maitraṁ sarvatra cāparam.
95. mahī salilayoḥ maitram anila analayor api
śātravam viparītyena maitram sarvatra ca aparam
95. mahī-salilayoḥ maitram,
anila-analayoḥ api śātravam,
viparītyena maitram,
sarvatra ca aparam
95. Between earth and water there is friendship, and similarly between wind and fire there is hostility. Conversely, friendship is everywhere else as well.
परस्परविरुद्धानां वर्णानां यत्र सङ्गतिः ।
वर्जयेत्तादृशं मन्त्रं नाशकृत्तत् कुलेश्वरि ॥९६॥
96. parasparaviruddhānāṁ varṇānāṁ yatra saṅgatiḥ ,
varjayettādṛśaṁ mantraṁ nāśakṛttat kuleśvari.
96. parasparaviruddhānām varṇānām yatra saṅgatiḥ
varjayet tādṛśam mantram nāśakṛt tat kuleśvari
96. kuleśvari yatra parasparaviruddhānām varṇānām saṅgatiḥ bhavati,
tādṛśam mantram varjayet,
tat nāśakṛt bhavati
96. O queen of the family (kuleśvari), one should avoid a mantra where there is a combination of mutually hostile letters, because that brings destruction.
एकाक्षरे तथा कूटे त्रैपुरे मन्त्रनायिके ।
स्त्रीदत्ते स्वप्नलब्धे च सिद्धादीन्नैव शोधयेत् ॥९७॥
97. ekākṣare tathā kūṭe traipure mantranāyike ,
strīdatte svapnalabdhe ca siddhādīnnaiva śodhayet.
97. ekākṣare tathā kūṭe traipure mantranāyike
strīdatte svapnalabdhe ca siddhādīn naiva śodhayet
97. mantranāyike,
ekākṣare tathā kūṭe traipure strīdatte svapnalabdhe ca siddhādīn na eva śodhayet
97. O mistress of mantras (mantranāyike), in the case of a single-syllabled mantra, a coded kūṭa mantra, a tripurā mantra, one given by a woman, or one obtained in a dream, one should indeed never purify (or examine) the siddha and other categories.
मन्त्रसिद्धोपदिष्टेषु चतुराम्नायजेषु च ।
मालामन्त्रेषु देवेशि सिद्धादीन्नैव शोधयेत् ॥९८॥
98. mantrasiddhopadiṣṭeṣu caturāmnāyajeṣu ca ,
mālāmantreṣu deveśi siddhādīnnaiva śodhayet.
98. mantrasiddhopadiṣṭeṣu caturāmnāyajeṣu ca
mālamantreṣu deveśi siddhādīn na eva śodhayet
98. deveśi mantrasiddhopadiṣṭeṣu caturāmnāyajeṣu
ca mālamantreṣu siddhādīn na eva śodhayet
98. O queen of the gods (deveśi), one should indeed never purify the siddha and other categories in the case of mantras taught by the accomplished, those born from the four āmnāyas, and māla mantras.
नृसिंहार्कवराहाणां प्रासादप्रणवस्य च ।
सपिण्डाक्षरमन्त्राणां सिद्धादीन्नैव शोधयेत् ॥९९॥
99. nṛsiṁhārkavarāhāṇāṁ prāsādapraṇavasya ca ,
sapiṇḍākṣaramantrāṇāṁ siddhādīnnaiva śodhayet.
99. nṛsiṃhārkavarāhāṇām prāsādapraṇavasya ca
sapiṇḍākṣaramantrāṇām siddhādīn na eva śodhayet
99. nṛsiṃhārkavarāhāṇām prāsādapraṇavasya ca
sapiṇḍākṣaramantrāṇām siddhādīn na eva śodhayet
99. One should indeed never purify the siddha and other categories for the mantras of Nṛsiṃha, Arka, and Varāha, as well as the prāsāda and praṇava mantras, and mantras possessing joined letters (sapiṇḍākṣara).
मनोऽन्यत्र शिवोऽन्यत्र शक्तिरन्यत्र मारुतः ।
न सिध्यति वरारोहे लक्षकोटिजपादपि ॥१००॥
100. mano'nyatra śivo'nyatra śaktiranyatra mārutaḥ ,
na sidhyati varārohe lakṣakoṭijapādapi.
100. manas anyatra śivaḥ anyatra śaktiḥ anyatra
mārutaḥ na sidhyati varārohe lakṣakoṭijapāt api
100. varārohe manas anyatra śivaḥ anyatra śaktiḥ
anyatra mārutaḥ api lakṣakoṭijapāt na sidhyati
100. O noble lady (varārohe), when the mind is elsewhere, Śiva is elsewhere, the energy (śakti) is elsewhere, and the life force (māruta) is elsewhere, the mantra does not attain perfection (siddhi), even with the recitation of millions of prayers.
वादार्थं पठ्यते विद्या परार्थं क्रियते जपः ।
ख्यात्यर्थं दीयते दानं कथं सिद्धिर्वरानने ॥१०१॥
101. vādārthaṁ paṭhyate vidyā parārthaṁ kriyate japaḥ ,
khyātyarthaṁ dīyate dānaṁ kathaṁ siddhirvarānane.
101. vāda-artham paṭhyate vidyā para-artham kriyate japaḥ
khyāti-artham dīyate dānam katham siddhiḥ varānane
101. varānane vidyā vāda-artham paṭhyate,
japaḥ para-artham kriyate,
dānam khyāti-artham dīyate,
katham siddhiḥ
101. O beautiful-faced one (varānane), knowledge is studied for the sake of debate, prayer (japa) is performed for the sake of another, and charity is given for the sake of fame - how can there be spiritual perfection (siddhi) in this?
धनार्थं गम्यते तीर्थं दम्भार्थं क्रियते तपः ।
कार्यार्थे देवतापूजा कथं सिद्धिर्नु जायते ॥१०२॥
102. dhanārthaṁ gamyate tīrthaṁ dambhārthaṁ kriyate tapaḥ ,
kāryārthe devatāpūjā kathaṁ siddhirnu jāyate.
102. dhana-artham gamyate tīrtham dambha-artham kriyate
tapaḥ kārya-artham devatā-pūjā katham siddhiḥ nu jāyate
102. tīrtham dhana-artham gamyate tapaḥ dambha-artham kriyate
devatā-pūjā kārya-artham katham siddhiḥ nu jāyate
102. Pilgrimage is undertaken for the sake of wealth, spiritual practices (tapas) are performed for the sake of hypocrisy, and the worship of deities is done for the sake of worldly objectives - how can spiritual perfection (siddhi) ever arise from this?
अमेध्येन तु देहेन न्यासं देवार्चनं जपम् ।
होमं कुवन्ति चेन्मूढास्तत् सर्वं निष्फलं भवेत् ॥१०३॥
103. amedhyena tu dehena nyāsaṁ devārcanaṁ japam ,
homaṁ kuvanti cenmūḍhāstat sarvaṁ niṣphalaṁ bhavet.
103. amedhyena tu dehenā nyāsam deva-arcanam japam homam
kurvanti cet mūḍhāḥ tat sarvam niṣphalam bhavet
103. mūḍhāḥ amedhyena tu dehena nyāsam deva-arcanam
japam homam kurvanti cet tat sarvam niṣphalam bhavet
103. If fools perform nyāsa, the worship of deities, mantra recitation (japa), and fire rituals (homa) with an impure body, all of that becomes fruitless.
विण्मूत्रत्यागशेषादियुक्तः कर्म करोति यः ।
जपार्चनादिकं सर्वमपवित्रं भवेत् प्रिये ॥१०४॥
104. viṇmūtratyāgaśeṣādiyuktaḥ karma karoti yaḥ ,
japārcanādikaṁ sarvamapavitraṁ bhavet priye.
104. viṇmūtratyāgaśeṣādiyuktaḥ karma karoti yaḥ
japārcanādikaṃ sarvamapavitraṃ bhavet priye
104. priye,
yaḥ viṇmūtratyāgaśeṣādiyuktaḥ karma karoti,
sarvaṃ japārcanādikaṃ apavitraṃ bhavet.
104. O beloved (priye), if someone performs rituals while tainted by the remnants of eliminating waste and urine, all their japa, worship, and other practices become impure.
मलिनाम्बरकेशादिमुखदौर्गन्धसंयुतः ।
यो जपेत्तं दहत्याशु देवता सुजुगुप्सिता ॥१०५॥
105. malināmbarakeśādimukhadaurgandhasaṁyutaḥ ,
yo japettaṁ dahatyāśu devatā sujugupsitā.
105. malināmbarakeśādimukhadaurgandhasaṃyutaḥ
yaḥ japettam dahatyāśu devatā sujugupsitā
105. yaḥ malināmbarakeśādimukhadaurgandhasaṃyutaḥ japet,
taṃ sujugupsitā devatā āśu dahati.
105. If someone recites mantras while wearing dirty clothes and hair, and possessing foul breath and bodily odor, the deeply displeased deity quickly consumes (or destroys) them.
आलस्यं जृम्भणं निद्रां क्षुतं निष्ठीवनं भयम् ।
नीचाङ्गस्पर्शनं कोपं जपकाले विवर्जयेत् ॥१०६॥
106. ālasyaṁ jṛmbhaṇaṁ nidrāṁ kṣutaṁ niṣṭhīvanaṁ bhayam ,
nīcāṅgasparśanaṁ kopaṁ japakāle vivarjayet.
106. ālasyam jṛmbhaṇam nidrām kṣutam niṣṭhīvanam
bhayam nīcāṅgasparśanam kopam japakāle vivarjayet
106. japakāle ālasyam jṛmbhaṇam nidrām kṣutam niṣṭhīvanam
bhayam nīcāṅgasparśanam kopam ca vivarjayet
106. During mantra recitation (japa), one should avoid laziness, yawning, sleep, sneezing, spitting, fear, touching the lower limbs, and anger.
अत्याहारः प्रलापश्च प्रजल्पो नियमाग्रहः ।
अन्यासङ्गश्च लौल्यञ्च षड्भिर्मन्त्रो न सिध्यति ॥१०७॥
107. atyāhāraḥ pralāpaśca prajalpo niyamāgrahaḥ ,
anyāsaṅgaśca laulyañca ṣaḍbhirmantro na sidhyati.
107. atyāhāraḥ pralāpaśca prajalpo niyamāgrahaḥ
anyāsaṅgaśca laulyañca ṣaḍbhirmantro na sidhyati
107. atyāhāraḥ pralāpaḥ ca prajalpo niyamāgrahaḥ
anyāsaṅgaḥ ca laulyam ca ṣaḍbhiḥ mantraḥ na sidhyati
107. Excessive eating, excessive talking, idle chatter, stubborn adherence to rules, attachment to other things, and restlessness - through these six a mantra does not attain perfection (siddhi).
उष्णीशी कञ्चुकी नग्नो मुक्तकेशो गणावृतः ।
अपवित्रोत्तरीयश्चाशुचिर्गच्चंश्च नो जपेत् ॥१०८॥
108. uṣṇīśī kañcukī nagno muktakeśo gaṇāvṛtaḥ ,
apavitrottarīyaścāśucirgaccaṁśca no japet.
108. uṣṇīṣī kañcukī nagno muktakeśo gaṇāvṛtaḥ
apavitrottarīyaśca aśucir gaccaṃśca no japet
108. uṣṇīṣī kañcukī nagnaḥ muktakeśaḥ gaṇāvṛtaḥ
apavitrottarīyaḥ ca aśuciḥ gaccaṃ ca na japet
108. One should not recite mantras while wearing a turban, wearing a tunic, naked, with loose hair, surrounded by a crowd, wearing an impure upper garment, being impure, or while walking.
जाड्यं दुःखं तृणच्चेदं विवादं वा मनोरथम् ।
बहिस्तु देहवायुञ्च जपकाले विवर्जयेत् ॥१०९॥
109. jāḍyaṁ duḥkhaṁ tṛṇaccedaṁ vivādaṁ vā manoratham ,
bahistu dehavāyuñca japakāle vivarjayet.
109. jāḍyaṃ duḥkhaṃ tṛṇaccedaṃ vivādaṃ vā manoratham
bahistu dehavāyuñca japakāle vivarjayet
109. jāḍyam duḥkham tṛṇacchedam vivādam vā manoratham
bahiḥ tu dehavāyum ca japakāle vivarjayet
109. During the time of mantra recitation (japa), one should avoid dullness, sorrow, cutting grass, debate, or daydreaming, as well as outward bodily flatulence.
शान्तः शुचिमिताहारो भूशायी भक्तिमान् वशी ।
निर्द्वन्द्वः स्थिरधीमौनी संयतात्मा जपेत् प्रिये ॥११०॥
110. śāntaḥ śucimitāhāro bhūśāyī bhaktimān vaśī ,
nirdvandvaḥ sthiradhīmaunī saṁyatātmā japet priye.
110. śāntaḥ śuci mitāhāraḥ bhūśāyī bhaktimān vaśī
nirdvandvaḥ sthira-dhīḥ maunī saṃyatātmā japet priye
110. priye śāntaḥ śuci mitāhāraḥ bhūśāyī bhaktimān vaśī
nirdvandvaḥ sthira-dhīḥ maunī saṃyatātmā japet
110. O beloved (priye), a person should recite mantras being calm, pure, moderate in eating, sleeping on the ground, devoted, self-controlled, free from dualities, steadfast in intellect, silent, and restrained in soul.
विश्वासास्तिक्यकरुणाश्रद्धानियमनिश्चयैः ।
सन्तोषौत्सुक्यधर्मादिगुणैर्युक्तो जपेन्नरः ॥१११॥
111. viśvāsāstikyakaruṇāśraddhāniyamaniścayaiḥ ,
santoṣautsukyadharmādiguṇairyukto japennaraḥ.
111. viśvāsāstikyakaruṇāśraddhāniyamaniścayaiḥ
santoṣautsukyadharmādiguṇair yukto japen naraḥ
111. naraḥ viśvāsāstikyakaruṇāśraddhāniyamaniścayaiḥ
santoṣautsukyadharmādiguṇaiḥ yuktaḥ japet
111. A person, endowed with qualities such as trust, belief in God, compassion, faith, adherence to rules, resolution, contentment, eagerness, and righteousness (dharma), should recite mantras.
सुगन्धिपुष्पाभरणवस्त्रादिभिरलङ्कृतः ।
तस्य हस्तगता सिद्धिर्नान्यस्य जपकोटितः ॥११२॥
112. sugandhipuṣpābharaṇavastrādibhiralaṅkṛtaḥ ,
tasya hastagatā siddhirnānyasya japakoṭitaḥ.
112. sugandhipuṣpābharaṇavastrādibhiralaṅkṛtaḥ
tasya hastagatā siddhirnānyasya japakoṭitaḥ
112. sugandhipuṣpābharaṇavastrādibhir alaṅkṛtaḥ tasya hasta-gatā siddhiḥ,
nānyasya japakoṭitaḥ
112. Adorned with fragrant flowers, ornaments, and clean clothes, spiritual attainment (siddhi) is right in the hands of that person, and not for another, even through crores of mantra recitations.
तन्निष्ठस्तद्गतप्राणस्तच्चित्तस्तत्परायणः ।
तत्पदार्थानुसन्धानं कुर्वन् मन्त्रं जपेत् प्रिये ॥११३॥
113. tanniṣṭhastadgataprāṇastaccittastatparāyaṇaḥ ,
tatpadārthānusandhānaṁ kurvan mantraṁ japet priye.
113. tanniṣṭhastadgataprāṇastaccittastatparāyaṇaḥ
tatpadārthānusandhānaṃ kurvan mantraṃ japet priye
113. priye,
tanniṣṭhaḥ tadgataprāṇaḥ taccittaḥ tatparāyaṇaḥ tatpadārthānusandhānaṃ kurvan mantraṃ japet
113. O beloved, one should recite mantras while being dedicated to Him, having one's life breath directed toward Him, having one's mind fixed on Him, being devoted solely to Him, and contemplating the meaning of that supreme reality.
जपात् श्रान्तः पुनर्ध्यायेद्ध्यानात् श्रान्तः पुनर्जपेत् ।
जपध्यानादियुक्तस्य क्षिप्रं मन्त्रः प्रसिध्यति ॥११४॥
114. japāt śrāntaḥ punardhyāyeddhyānāt śrāntaḥ punarjapet ,
japadhyānādiyuktasya kṣipraṁ mantraḥ prasidhyati.
114. japāt śrāntaḥ punaḥ dhyāyet dhyānāt śrāntaḥ punaḥ japet
japa dhyāna ādi yuktasy a kṣipram mantraḥ prasidhyati
114. japāt śrāntaḥ punaḥ dhyāyet dhyānāt śrāntaḥ punaḥ japet
japa dhyāna ādi yuktasya mantraḥ kṣipram prasidhyati
114. When fatigued from japa, one should meditate, and when fatigued from meditation, one should return to japa. Through the practice combining both japa and meditation, a mantra quickly attains perfection (siddhi).
इति ते कथितं किञ्चित् पुरश्चरणलक्षणम् ।
समासेन कुलेशानि किं भूयः श्रोतुमिच्चसि ॥११५॥
115. iti te kathitaṁ kiñcit puraścaraṇalakṣaṇam ,
samāsena kuleśāni kiṁ bhūyaḥ śrotumiccasi.
115. iti te kathitam kiñcit puraścaraṇa lakṣaṇam
samāsena kuleśāni kim bhūyaḥ śrotum icchasi
115. kuleśāni iti te kiñcit puraścaraṇa lakṣaṇam
samāsena kathitam bhūyaḥ kim śrotum icchasi
115. Thus, O mistress of the lineage (kuleshāni), has been told to you in brief some characteristics of the preliminary practices (purashcharana). What more do you wish to hear?