महाभारतः
mahābhārataḥ
-
book-7, chapter-111, verse-35
विक्रमं भुजयोर्वीर्यं धैर्यं च विदितात्मनः ।
पुत्रास्तव महाराज ददृशुः पाण्डवस्य ह ॥३५॥
पुत्रास्तव महाराज ददृशुः पाण्डवस्य ह ॥३५॥
35. vikramaṁ bhujayorvīryaṁ dhairyaṁ ca viditātmanaḥ ,
putrāstava mahārāja dadṛśuḥ pāṇḍavasya ha.
putrāstava mahārāja dadṛśuḥ pāṇḍavasya ha.
35.
vikramam bhujayoḥ vīryam dhairyam ca viditātmanaḥ
putrāḥ tava mahārāja dadṛśuḥ pāṇḍavasya ha
putrāḥ tava mahārāja dadṛśuḥ pāṇḍavasya ha
35.
mahārāja tava putrāḥ viditātmanaḥ pāṇavvasya
vikramam bhujayoḥ vīryam ca dhairyam ha dadṛśuḥ
vikramam bhujayoḥ vīryam ca dhairyam ha dadṛśuḥ
35.
O great king, your sons indeed witnessed the prowess, the strength of arms, and the fortitude of the Pāṇḍava, whose intrinsic nature (ātman) was well known.
Words meanings summery:
(Scroll down for elaborated words morphology)
- विक्रमम् (vikramam) - prowess, valor, might
- भुजयोः (bhujayoḥ) - of the two arms
- वीर्यम् (vīryam) - strength, virility, power
- धैर्यम् (dhairyam) - fortitude, courage, firmness
- च (ca) - and
- विदितात्मनः (viditātmanaḥ) - of one whose intrinsic nature (ātman) is known; of the renowned one
- पुत्राः (putrāḥ) - sons
- तव (tava) - your, of you
- महाराज (mahārāja) - O great king
- ददृशुः (dadṛśuḥ) - they saw, they beheld
- पाण्डवस्य (pāṇḍavasya) - of the Pāṇḍava
- ह (ha) - indeed, certainly
Words meanings and morphology
विक्रमम् (vikramam) - prowess, valor, might
(noun)
Accusative, masculine, singular of vikrama
vikrama - valor, courage, prowess, might, stride, step
भुजयोः (bhujayoḥ) - of the two arms
(noun)
Genitive, masculine, dual of bhuja
bhuja - arm, hand
वीर्यम् (vīryam) - strength, virility, power
(noun)
Accusative, neuter, singular of vīrya
vīrya - strength, power, energy, virility, heroism, valor
धैर्यम् (dhairyam) - fortitude, courage, firmness
(noun)
Accusative, neuter, singular of dhairya
dhairya - firmness, steadiness, courage, fortitude, patience
च (ca) - and
(indeclinable)
विदितात्मनः (viditātmanaḥ) - of one whose intrinsic nature (ātman) is known; of the renowned one
(adjective)
Genitive, masculine, singular of viditātman
viditātman - one whose self (ātman) is known, one who knows the self (ātman), renowned
Compound type : bahuvrīhi (vidita+ātman)
- vidita – known, understood, manifest
adjective
Past Passive Participle
Root: vid (class 2) - ātman – self, soul, essence, individual soul, intrinsic nature, mind, body
noun (masculine)
पुत्राः (putrāḥ) - sons
(noun)
Nominative, masculine, plural of putra
putra - son, child
तव (tava) - your, of you
(pronoun)
Genitive, singular of yuṣmad
yuṣmad - you (pronoun)
महाराज (mahārāja) - O great king
(proper noun)
Vocative, masculine, singular of mahārāja
mahārāja - great king, emperor
ददृशुः (dadṛśuḥ) - they saw, they beheld
(verb)
3rd person , plural, active, perfect (liṭ) of √dṛś
Root: dṛś (class 1)
पाण्डवस्य (pāṇḍavasya) - of the Pāṇḍava
(proper noun)
Genitive, masculine, singular of pāṇḍava
pāṇḍava - son of Pāṇḍu, descendant of Pāṇḍu
ह (ha) - indeed, certainly
(indeclinable)